📌نشریه #آرمانشهر شماره سی و سه
◽️پرونده ویژه ی ورودی های ۹۹
▪️ترس ها و موانع فعالیت دانشجویی
▪️بی تفاوت نباشید
▪️حقوقی که باید بدانید
▪️حال و روز نشریات در علم و صنعت
▪️تولد دوباره دانشگاه
▪️علم و صنعت در سالی که گذشت

@IUSTArman
@elmosnewss

📌نشریه #آرمانشهر شماره ۳۷
◽️اسفند ۱۴۰۲


▪️دانشگاه نو و دانشگاهی که نیست

▪️ گناه پاکبان

▪️ اصل نظارت استصوابی

▪️ سیر رابطه شاه-زیردست

▪️چرا یک ملت سقوط می‌کند؟

@IUSTArman

📍 روزنامه همشهری در روز چهارم فروردین ماه ۱۴۰۳، در سرمقاله خود به قلم محسن مهدیان چند سطری درباره ماجرای اتهام زمین‌خواری آقای کاظم صدیقی و لزوم برخورد مومنانه و عدالتخواهی مصلحتی در این زمینه منتشر کرده است. در این جُستار، نوشته آقای مهدیان را زیر ذره‌بین نقد قرار می‌دهیم.

🔸 ذات فساد برای کشور مشکل ایجاد می‌کند و این موضوع ربطی ندارد که فساد از چه جناح سیاسی‌ای باشد. در این متن، تنها به چند مورد کوتاه از شکایات افراد و نحوه رسیدگی آن‌ها اشاره شد. اگر اراده‌ای مبنی بر جلوگیری از این روند در کشور وجود داشته باشد، باید آن اراده توسط مردم در همین موارد احساس شود.

🔸 تا زمانی که با عینک مصلحت‌های انتزاعی به وقایعی از قبیل فساد، اختلاس و دزدی نگاه کنیم هرگز نخواهیم توانست به ساختاری کارامد جهت مبارزه با آن و اصلاح نظام اقتصادی کشور برسیم.

📌 مطالعه متن کامل

#آرمانشهر
#تک_برگ

@IUSTArman

📌نشریه #آرمانشهر شماره ۳۸
◽️خرداد ۱۴۰۳

▪️علم و صنعت آقای انبیا
جمعی از دانشجویان

▪️ قومی که احساس گناه نمی‌کند
مهدیار احمدی

▪️ باید با هیتلر پیمان سازش ببندیم
محسن غیاثی

▪️ مهستی گنجوی؛ شاعر تابوشکن
یسنا ماندنی راد

▪️اسپینوزا و فلسفه آوانگارد
امیرحسین صادقی

@IUSTArman

‍ اعتراضات بنگلادش؛
فریادها گلوله‌ها و چشمان نابینا

#آرمانشهر
#تک_برگ

🔹در سال ۲۰۱۸ درخواستی به دادگاه عالی داکا داده شد که سیستم سهمیه‌بندی مشاغل دولتی اصلاح شود. همزمان با طرح این درخواست، اعتراضاتی از سوی دانشجویان به راه افتاد و با فشار افکار عمومی، باعث شد که حکومت مجبور به اصلاح سهمیه‌بندی مشاغل دولتی شود. و این سیستم در سال ۲۰۱۸ از بین رفت. در ماه ژوئن امسال (۲۰۲۴) با شکایت عده‌ای از خانواده‌های مبارزان استقلال بنگلادش، دیوان عالی کشور حکم به بازگشت سهمیه‌ها داد و دوباره نظام سهمیه‌بندی مشاغل دولتی به بنگلادش برگشت.

🔹بازگشت این نظام سهمیه‌بندی، شروعی بر اعتراضات دوباره بود. این اعتراضات از دانشگاه داکا (یکی از دانشگاه‌های مطرح بنگلادش) شروع شد و به تدریج به سایر دانشگاه‌ها نیز سرایت کرد.

🔹در ۱۵ جولای، لیگ چاترای بنگلادش حمله گسترده‌ای را به دانشجویان معترض انجام داد که منجر به مجروح شدن بیش از ۴۰۰ دانشجو شد. اواخر همان شب، سالن‌های دانشگاه توسط افراد مسلح مورد حمله قرار گرفت. لیگ چاترا علاوه بر این، به دانشجویان مجروحی که به داخل دانشکده پزشکی داکا رفته بودند نیز، حمله کردند.

🔹در این میان وقتی شاهد ایستادگی شهروندان و به ویژه دانشجویان بنگلادش با دستانی خالی و اینترنت خاموش، در برابر سرکوبگران تا دندان مسلح هستیم، آنچه مایه حیرت می‌شود سکوت رسانه‌ها و سازمان‌های حقوق‌ بشری بین‌المللی است. گویا این جغرافیا خارج از برد دید آن‌هاست. در تمام این مدت که دولت بنگلادش پاسخی وحشیانه به صدای اعتراض مردمش داده است بسیاری از کشورهای مدعی یا سازمان‌های حقوق بشری حتی بیانیه‌ای جدی در این زمینه منتشر نکرده‌اند.

🔹سرانجام در ۲۱ جولای و در ادامه اعتراضات، دیوان عالی بنگلادش، ۹۳ درصد سهمیه‌ها را لغو کرد و تنها ۵ درصد سهمیه برای بازماندگان جنگ استقلال بنگلادش در نظر گرفت و ۲ درصد باقیمانده را به اقلیت‎‌های قومی آن کشور اختصاص داد. هم‌اکنون عده‌ای از معترضین، درخواست لغو کامل این سهمیه - و نه کاهش آن - را دارند. حال باید دید که این روند چگونه ادامه پیدا خواهد کرد.

@IUSTArman

🔴 یادداشتی برای #مهسا_امینی

#آرمانشهر
#تک_برگ

▪️در تاریخ ۲۶ شهریور، بیمارستان کسری - که خانم امینی در آن بیمارستان بستری شده بود - در پستی اینستاگرامی متنی را نوشت که طبق آن متن، مهسا امینی در ساعت ۲۰:۲۲ سه‌شنبه ۲۲ شهریور «بدون علائم حیاتی و در وضعیت مرگ مغزی» به بیمارستان کسری ارجاع شده است و به رغم احیای قلبی دوباره، در روز جمعه دچار ایست قلبی شده و درگذشته است. این پست کمی بعدتر، حذف شد. 

▪️آنچه تا کنون آورده شد، تنها خلاصه‌ی کوتاهی از چند روز بعد از ۲۵ شهریور بود. حقیقت آن است که حکومت چه در روزهای پس از این تاریخ و چه در هفته‌های منتهی به آن، رفتاری خشونت‌آمیز را با شهروندان خود و به ویژه زنان در پیش گرفته بود و نه تنها پاسخی برای اعتراضات به حق مردم در نظر نداشت، بلکه باعث شعله‌ور شدن خشم مردم بابت مجموعه‌ای از رفتارهای غیرانسانی - که برای مدتی طولانی در جریان بوده است - شده بود. 

▪️در همین زمان و در حالی که گستردگی اعتراضات چشمگیر بود، در مجلس اصولگرای یازدهم، بیانیه‌ای علیه آن اعتراضات گسترده خوانده شد. گفته شد که این بیانیه، توسط ۲۲۷ نفر از نمایندگان مجلس به امضا رسیده است. البته هیچ‌کدام از نمایندگان مجلس اعلام نکردند که این بیانیه را امضا کرده‌اند. این نامه توسط احمد امیرآبادی‌فراهانی، عضو هیئت‌رئیسه مجلس، قرائت شد. در قسمتی از این بیانیه آمده بود: «ما نمایندگان این ملت از تمامی مسئولان کشور از جمله قوه قضائیه می‌خواهیم که هرچه سریع‌تر با محاربین که مانند داعش با سلاح‌های سرد و گرم به جان و مال مردم تعرض کرده‌اند، برخورد عبرت‌آموز کرده و حکم الهی را نسبت به محاربین در هر لباس و صنف و دستور حیات‌بخش قصاص را اجرا کنند تا به همگان ثابت شود جان، مال، امنیت و ناموس مردم عزیزمان خط قرمز این نظام بوده و در این امر با هیچ‌کسی مماشات نخواهد کرد.» این بیانیه با واکنش‌های تند و زیادی از طرف اقشار مردم روبه‌رو شد.

▪️اگرچه تا مدتی بعد از شروع اعتراضات، خبری از گشت‌ارشاد نبود، اما با گماشته شدن سردار رادان به سمت فرماندهی کل نیروی انتظامی، دوباره گشت‌ارشاد تحت عنوان «طرح نور» به خیابان‌ها برگشت. 

▫️بدیهی است که اگر به دنبال نتیجه‌ای متفاوت هستیم، باید طرحی متفاوت را انجام دهیم. روند موجود قطعا می‌تواند مصیبت‌ و التهاب بسیاری را در جامعه ایجاد کند. تا وقتی روند فعلی تغییر نکند، نمی‌توان تغییر مثبتی را در فضای فرهنگی کشور متصور بود.

@IUSTArman

مطالعه متن کامل

📌نشریه #آرمانشهر شماره ۳۹
◽️ آبان ۱۴۰۳

▪️ یادداشتی برای مهسا امینی
جمعی از دانشجویان

▪️ نگاهی تاریخی به شورای صنفی دانشگاه علم و صنعت
جمعی از دانشجویان

▪️ من یک معلم نگرانم
عرفان عبداللهی

▪️ اندیشه‌هایی در باب فرمان‌پذیری
امیرحسین صادقی

▪️ آیا هگل کل‌گراست؟
علی فصیحی

▪️ عملیات بارباروسا، چرخش سرنوشت جنگ جهانی دوم
ابوالفضل حامیان

@IUSTArman

📌 گروگان گیری در علم و صنعت

#آرمانشهر

📚 متن پیش رو یکی از متن‌های ویژه‌نامه نشریه آرمانشهر است که در روزهای غرفه معارفه‌ی انجمن به مراجعان توزیع گردید.
در متن‌های این ویژه‌نامه به بازگویی گوشه‌هایی از تاریخ دانشگاه جهت آشنایی دانشجویان با روایات فراموش‌شده‌ی علم و صنعت پرداخته شده است.

در ۱۲ آبان ۱۳۸۳، دکتر محمدتقی صالحی، رئیس وقت دانشگاه علم و صنعت، با بحران جدی و غیرمنتظره‌ای مواجه شد که چالش‌های ساختاری و ایدئولوژیک دانشگاه را به نمایش گذاشت. در این روز، گروهی از دانشجویان وابسته به... که مخالف هرگونه تغییر و افزایش آزادی‌های نسبی در محیط دانشگاهی بودند، به دکتر صالحی حمله کرده و اقدام به گروگان‌گیری وی کردند. این اقدام ناگهانی که با بستن دست‌ها و کشاندن وی به سمت اتوبوسی انجام شد، پیامی آشکار به مدیریت دانشگاه و جامعه دانشجویی دربارهٔ موضع سختگیرانه این گروه نسبت به تغییرات اجتماعی و فرهنگی محسوب می‌شد.

دکتر صالحی در توصیف این واقعه به نحوه حمله دانشجویان اشاره می‌کند و می‌گوید که حدود ۳۰ نفر در خیابان از وی درخواست ملاقات کردند، اما با وجود موافقت او، ناگهان به وی حمله کرده و او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. سپس دست‌هایش را از پشت بستند و لباس‌هایش را درآوردند تا او را در خیابان‌ها به نمایش بگذارند. این حرکت نوعی نمایش قدرت و تهدید به حساب می‌آمد که هدف آن ایجاد فشار و کنترل بیشتر بر فضای دانشگاه و مدیریت آن بود.

دکتر صالحی کسی بود که در دوران ریاستش بر دانشگاه، در تلاش بود فضای آزادی برای همه اقشار دانشجویان دانشگاه فراهم کند. شاید وجود برخی آزادی‌ها برای عده‌ای از منتقدین در آن زمان، به مذاق برخی خوش نیامد و در ادامه این روند بود که واقعه گروگان‌گیری صورت گرفت. اما آنچه جرقه و بهانه‌ای برای گروگان‌گیری دکتر صالحی شد، این بود که در روز ۱۲ آبان ۱۳۸۳، مصطفی تاج‌زاده - معاون سیاسی پیشین وزارت کشور - و ابراهیم یزدی - دبیر کل نهضت آزادی - برای سخنرانی در همایشی به دانشگاه دعوت شده بودند.

واقعه گروگان‌گیری رئیس دانشگاه، نشان داد که متاسفانه برخی از تفکرات سیاسی، اگر نتوانند نظرات و خواسته‌های خود را از طریق روش‌های قانونی به کرسی بنشانند، ممکن است به اقدامات تند و خشونت‌آمیز روی بیاورند. امروز، بعد از گذشت بیش از ۲۰ سال از گروگان‌گیری، خبری مبنی بر برخورد با این افراد و رفتار خشونت‌آمیزشان منتشر نشده است. این اولین بار نیست که افرادی از یک گروه سیاسی خاص اقداماتی انجام می‌دهند که هرگز مورد برخورد قرار نمی‌گیرند.

@IUSTArman

🔴 فاجعه سرنگونی هواپیمای اوکراینی: «تکه‌هایی از یک روایت»

#آرمانشهر

▪️فاجعه سرنگونی هواپیمای اوکراینی، حقیقتا یکی از تلخ‌ترین اخبار چند سال اخیر است. ۱۷۶ نفر از عزیزترین فرزندان ایران، کشته شدند و خانواده‌های بسیاری داغدار شدند.

▪️محسن اسدی‌لاری و زهرا مجد، پدر و مادری هستند که دو فرزندشان - محمدحسین و زینب - را از دست دادند. طی این چند سال، مصاحبه‌هایی از طرف این والدین داغدار از روند رسیدگی به پرونده وجود دارد که هرکدام، نکات بسیار مهمی را بازگو می‌کند. اکنون قصد داریم برخی از نکات مطرح شده از سوی این دو داغدار را بازنشر کنیم. البته پیشنهاد ما به علاقه‌مندان این است که متن کامل مصاحبه‌ها را مطالعه کنند. آنچه در اینجا می‌آید، تنها قسمت کوچکی از مسائل بیان شده توسط این دو داغدار است.
حقیقتا تصور چنین داغ بزرگی برای هر انسانی دشوار است. گردآوری این بریده‌ها کوششی است برای تصویر تلاش‌های یک خانواده‌ی داغدار دادخواه و آنکه فراموشمان نشود جنایتی که بر ما رفت.


📌 مطالعه متن

@IUSTArman

📌نشریه #آرمانشهر شماره ۴۰
◽️ فروردین ۱۴۰۴

▪️ علیه نظارت استصوابی؛ تحصن مجلس ششم
محسن غیاثی

▪️ هولوکاست؛ جنایت یا سکوت!
جواد جعفری

▪️ سقوط هیتلر
ابوالفضل حامیان

▪️ تأملی بر بهار عربی
محمدامین نوروزیان

▪️ مدیریت به سبک سلطان حسین صفوی
الف. ابراهیمی

▪️ به بهانه‌ی هشتم مارس و مبارزه‌ی مبتلا شده به تبریک
رها

▪️ آرش کمانگیر، روايت جاودانِ ايستادگى و غرور ايرانى
ایران

▪️ گزارشی از دوره‌ی هفتم انجمن آرمان
جمعی از دانشجویان

@IUSTArman