⭕️ علیه پولی‌شدن صندلی‌های دانشگاه و تضعیف آموزش رایگان

در یکی دو روز گذشته، با انتشار دفترچه انتخاب رشته کنکور سراسری ۹۹، مشخص شد که دانشگاه علم و صنعت در این سال، برای #اولین بار اقدام به تعریف ظرفیت‌های پولی و شهریه‌پرداز برای تمامی رشته‌های مقطع #کارشناسی کرده است‌. به طوری که امسال نه تنها #۲۲درصد ظرفیت پذیرش مقطع کارشناسی علم و صنعت سهم دانشجویان شهریه‌پرداز خواهد بود بلکه ظرفیت‌های #روزانه در مقایسه با سال گذشته کاهش پیدا کرده‌اند. رییس دانشگاه، دکتر ذاکری، نیز بارها بی‌هیچ ابایی از علاقه‌اش به این دست سیاست‌های #ضدآکادمیک و #ضددموکراتیک سخن گفته بود. او که استقلال دانشگاه را تنها در استقلال مالی از بودجه‌ی دولتی می‌بیند پیشتر هم از مقرراتی که دستش را در دریافت هزینه در ازای ارائه خدمات آموزشی بسته بودند؛ شاکی شده بود.

حال بیم آن می‌رود که این اقدام، یعنی کاهش ظرفیت روزانه، تبدیل به رویه‌ای برای سال‌های آینده شود و تعداد صندلی‌ها برای تحصیل رایگان دانشجویان از میزان موجود نیز کمتر شود. کما اینکه چنین روندی سال‌هاست در سایر مقاطع و سایر دانشگاه‌ها اجرا می‌شود. از این رو این تصمیم اخیر دانشگاه جدای از کلیت پروژه‌ی تجاری-امنیتی‌ای نیست طی آن فرایندهای #بنگاه‌سازی و #امنیتی‌سازی به سان دو لبه‌ی یک قیچی به اشکال مختلف نهاد دانشگاه را هدف قرار داده‌اند و به دنبال به محاق بردن سوژگی سیاسی دانشگاه و تبدیل آن به محلی برای ساخت سوژه‌های نئولیبرال اند. «نه پادگان نه بنگاه درود بر دانشگاه» شعاری بود در ضدیت با این پروژه سر داده شد. شعاری که در یکی دو سال گذشته در تجعمات اعتراضی دانشجویان علم و صنعت و سایر دانشگاه‌ها به کرات فریاد زده شد و ضرورت مقاومت توامان با پولی‌سازی و بسط بازوان سرکوب در دانشگاه را که این روزها در شرایط تعطیلی دانشگاه‌ها با توان بیشتری و با اطمینان از عدم هرگونه مقاومت تنانه اعمال می‌شود؛ بیان می‌کرد. راه ایستادگی در برابر چنین وضعیتی هم از همین #مقاومت جمعی می‌گذرد.
@IUSTArman
@elmosnewss

🔴 بیانیه دانشجویان متحد به مناسبت #روز_دانشجو

▫️اگرچه همچنان کلاس‌های درس دایر است، اما دانشگاه این روزها خالی از عناصر حیاتی و هویتی زیست جمعی و سیاسی خود به نظر می‌رسد. زیستی که در پیوند با حضور در صحن دانشگاه و بحث و جدل‌های روزانه ممکن است و همین موجب پویایی موجودیتی سیاسی به نام دانشگاه می‌شود. گویا امروز دست نامرئی کرونا هم در یک هم‌دستی آشکار با آنان که همواره، هرگونه حضور فعالانه‌ای را تهدیدی علیه اقتدارگرایی خود می‌دیدند، به کشتن این زیست جمعی آمده است. اما از ۱۶ آذر ۱٣٣٢ تا به امروز، یک چیز روشن شده است؛ گاهی گلوله، گاهی به ابتذال کشانیدن و اتمیزه کردن انسان‌ها و گاهی سلب هرگونه امکان کنش‌ورزی، هدف یکی است؛ مرگ معناها. مبارزه همگانی امروز، مقاومت در برابر رنگ‌باختن معناهاست تا نگذاریم روز دانشجو، که دانشگاه آن را در تاریخ حدودا ٧ دهه‌ای خود به نماد همبسته‌ساز خود با جامعه بدل کرده است، از معنای خود تهی شده و فراموش گردد؛ حتی اگر بلای جهان‌گیر کرونا هم به همراهی حافظان وضع موجود به خاموشی ما برخاسته باشند.

▫️در میان تمام این بحران‌ها، اما یک چیز هرگز فراموش نمی‌شود و آن بهره‌برداری امنیتی از بحران‌هاست. روش کمابیش همیشگی حکومت‌های تمامیت‌خواه برای حفظ اقتدار خود و تداوم وضع موجود. نشانه‌های این بهره‌برداری امنیتی را در افزایش برخورد با شبکه‌ها و تشکل‌های مدنی، شدت گرفتن صدور و اجرای احکام سنگین برای معترضان آبان و دی ٩٨ و دی ٩۶ و... می‌توان یافت. در این اثنا، دانشگاه نیز از این حیث بی‌بهره نماند و نهادهای امنیتی فرصت را مغتنم شمرده و با استفاده از تعطیلی دانشگاه، به برخوردهای انضباطی، بازداشت دانشجویان و صدور احکام حبس در جهت سرکوب صدای آنان بر آمدند. نهادهایی که در مواجهه با مردمی که تحت ستم‌های مضاعف اقتصادی، سیاسی و تبعیض‌های اجتماعی و فرهنگی به تنگ آمده‌اند، با اسم رمز اقتدار به مقابله بلند می‌شوند و از طرف دیگر، با اعمال سیاست‌های تحمیلی و به دور از اراده و نظارت مردم هر از چند گاهی سایه‌ جنگ و ناامنی را بر سر کشور می‌افکنند.

▫️حال ما دانشجویان متحد، آنچنان که از گذشته با تاکید بر لزوم #بازگشت_به_دانشگاه و #سیاست_مردمی بر #مقاومت_متحدانه بر سر مواضع خود پابرجا بوده‌ایم، امروز اعلام ‌می‌کنیم که همواره سعی بر مقاومت برای ایجاد امکان‌های کنش‌ورزی سیاسی به طرق مختلف داشته و مقاومت جمعی ما محدود به شیوه‌های گذشته باقی نخواهد ماند. بلکه در پیوند با کنش‌های پیشین سعی در ساماندهی شکل‌های جدید کنش‌ورزی و مقاومت داریم. در شرایطی که تنش‌افزایی‌های دولت‌های بیگانه و استبداد داخلی، هر دو کمر به نابودی جریان‌های مترقی بسته‌اند، ترور، جنگ و تحریم بر سرمان سایه افکنده و نهادی چون مجلس هم پیشاپیش از حیز انتفاع ساقط شده است، در برابر دوگانه استبداد داخلی-استیلای خارجی در تداوم حرکت تاریخی‌مان، به این دوگانه، نه می‌گوییم. این همان پیوندی‌ است که با ۱۶ آذر ماه به عنوان یک رخداد تاریخی برقرار کرده‌ایم و امکان‌های آینده خود را در تداوم آن معنا می‌بخشیم و اینجاییم تا بگوییم دانشگاه همچنان زنده است و زنده خواهد ماند.

🔻متن کامل بیانیه:
https://telegra.ph/16-12-06


@anjmotahed
@iustarman
@elmosnewss