‍ 🔸من دوست ندارم عکس تلخ در صفحه‌ام بگذارم. عکس مرگ بگذارم. حرف تلخ بزنم. کام‌های تلخ را تلخ‌تر کنم. اما چه کنم؟
این عکس از پیکر به‌خون‌غلطیدهٔ دو محیط‌بان مظلوم زنجانی را که دیدم گفتم اگر خاموش بنشینم گناه است. شکارچیان قانون‌شکن آنها را کشتند. با گلوله. با گلوله‌ای که از سلاح جنگی شلیک شد. مهدی مجلل و میکائیل هاشمی آماج گلوله شدند چون می‌خواستند مانع شوند که گلوله بر تن و جان مرغ و مرالی بنشیند.

کار خوبی کرد ایسنا که این عکس تلخ و صعب را کار کرد. باید خوب ببینیم خشم و خشونتی را که بر محیط زیست و محیط‌بانان می‌رود. نمی‌دانم محیط زیست ایران مظلوم‌تر است یا این محیط‌بانان؟ این نگاهبانان شریف کوه و دشت و درخت و پرنده و حیوانات ایران؟

نه قانون از محیط‌بانان حمایت درست‌وحسابی می‌کند و نه تجهیزات پیشرفته‌ای دارند و نه حقوق و مزایای درخوری می‌گیرند. در برابر شکارچیان درنده‌خو بی‌پناه رها شده‌اند. هرازچندی به خاک می‌افتند. زخم می‌خورند. اگر از خود دفاع کنند متهم و محکوم هم می‌شوند.

خدا به خانوادهٔ این دو شهید صبر بدهد. بر دل دردمندشان تسلی نازل کند. اینان شهیدان شریف ایران هستند. به آنان مدیون هستیم.

خون پاک محیط‌بانان در راه حمایت و حفاظت از ایران و محیط زیست ایران بر خاک می‌ریزد. ما مردم هم باید از آنها حمایت و حفاظت کنیم. باید صدایشان باشیم.

✍️میلاد عظیمی
@sahandiranmehr

شما هم به چگونگی مرگ دردناکش فکر کردین
یا فقط من اینجور بودم😔😔😔

@TweetyChannel | Barbara

‍ #در_راه_است

کاش هنوز مجرد بودم

از کتاب
بگومگوهای زندگی مشترک
به روایت مدرسهٔ دوباتن
ترجمهٔ مریم خدادادی
ویرایش مسعود علیا

🔹یکی از آن فکرهای آزاردهنده که ممکن است به سراغ‌مان بیاید و باعث شود در رابطه‌مان فوق‌العاده بدخلق شویم و اوقات‌تلخی کنیم این فکر است که اگر فقط ازدواج نکرده بودیم، حتماً در این لحظه خوشحال‌تر بودیم. وقتی در رابطه‌ای عاشقانه قرار می‌گیریم، به دشواری‌های زندگی‌ فعلی‌مان زیاد توجه می‌کنیم و طبیعتاً کشانده می‌شویم به این‎که به گذشته نگاه کنیم و یاد جنبه‌های خوب ایام مجردی بیفتیم. یادمان می‌آید آن وقت‌ها هر موقع دل‌مان می‌خواست از خواب بیدار می‌شدیم؛ و مجبور نبودیم نگران این باشیم که وسایل‌مان را کجا پرت می‌کنیم. آن روزها از جلوی چشم‌مان می‌گذرد، روزهایی که عادت‌های بدمان اصلاً کسی را آزار نمی‌داد چون کسی غیر از خود ما شاهد آن عادت‌ها نبود؛ هر چقدر هم غذاهایی که برای خوردن انتخاب می‌کردیم عجیب ‌و غریب بودند، باز هم مجبور نبودیم توجیهی برای آنها پیدا کنیم؛ می‌توانستیم هر جا دل‌مان می‌خواست برویم و اصلاً به کسی خبر هم ندهیم کجا رفته‌ایم؛ (اگر عشق‌مان می‌کشید) می‌توانستیم تا ساعت دو نصف شب کار کنیم، بدون این‌که کسی به ما اتهام وسواسی یا سرد بودن بزند؛ می‌توانستیم به آیندۀ بهتری امید داشته باشیم.

🔹هر طور که فکر می‌کنیم، می‌بینیم آن زندگی در مقایسه با این زندگی که الان داریم به‌مراتب بهتر بود.

🔹اما حافظه ابزار چندان قابل اعتمادی نیست، و این به هیچ وجه قضیه‌ای بی‌اهمیت و کوچک نیست، چون همین ضعف شناختی تأثیری بزرگ بر نحوۀ ارزیابی ما از زندگی فعلی‌مان می‌گذارد. انگار ویراستارانی نابغه‌ایم و خوب می‌دانیم چطور رنگی دل‌انگیز به ایام مجردی‌مان بزنیم تا روزهای زندگی مشترک‌مان را به خودمان زهرمار کنیم.

🔹شاید بهترین راه‌حل این بود که خیلی قبل‌تر از این‌که با کسی آشنا شویم، فیلم‌سازی ماهر را می‌گذاشتیم تا دربارۀ زندگی مجردی ما مستندی مملو از مشاهدات نزدیک می‌ساخت. احتمالاً تصویری از صورت ما می‌گرفت که در یک بعدازظهرِ یکشنبۀ زمستانی ساعت پنج ‌و نیم، در حالی که خورشید کم‌کَمَک غروب می‌کند، نشسته‌ایم و خوب می‌دانیم تا فردا صبح که به محل کارمان برویم تنها خواهیم بود. دوربین او ما را می‌دید در حالی‌ که به آن طرف اتاق و به شخصی در مهمانی خیره شده‌ایم ولی دل و جرئت‌اش را نداریم تا بیشتر از این کاری کنیم. او تصویر ما را ثبت می‌کرد وقتی که کلی از وقت‌مان را در خانۀ پدر و مادرمان می‌گذراندیم و در جوار آنها هم برخوردهایی بیش از پیش پرخاشگرانه از خود نشان می‌دادیم. دوربین او ما را نشان می‌داد که چطور این در و آن در می‌زدیم تا بفهمیم وقتی یخچال کار نمی‌کند یا دل‌‌درد امان‌مان را بریده، باید چه کنیم.

🔹به این‌ ترتیب مجبور می‌شدیم در فواصلی منظم درست بعد از دعوایی آزاردهنده با شریک زندگی‌مان بنشینیم و آن مستند را تماشا کنیم. حافظۀ ما خیلی خوب قادر است از روی نقشه و برنامه دست به حذف بعضی چیزها بزند. ولی این نوع مستند شواهدی مهم به دست‌مان می‌داد تا بفهمیم که مجرد بودن اصلاً هم موقعیتی ایدئال نیست و به همین نسبت از خشمی که در حال حاضر نسبت به شرایط فعلی‌مان داریم کم می‌کرد. می‌فهمیدیم که اگرچه الان غمگین هستیم، ولی آن موقع هم خیلی غمگین بودیم. با وقاری بجا و قدری طنز تلخ می‌پذیرفتیم که زندگی فرصت‌های کمی برای رضایتمندی به ما می‌دهد.

🔹تمرین:
تصور کنید مستند‌سازی دربارۀ روزگار مجردی شما فیلمی ساخته. بعضی از رنج‌آورترین صحنه‌های آن چه‌ها ممکن بود باشد؟

از مجموعهٔ «خوب زیستن»
دبیر مجموعه: بابک عباسی
#نشر_کرگدن

@eudemonia

موسیقی فیلم
L'Africana
Eléni Karaḯndrou

گپ‌وگفت دربارهٔ کتاب (۴)

گفت‌وگوی زندهٔ اینستاگرامی در صفحهٔ نشر کرگدن:
https://www.instagram.com/kargadan.pub/

چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰/ ساعت ۲۱

موضوع گفت‌و‌گو:
فضیلت‌های اجتماعی به روایت مدرسۀ دوباتن
ترجمۀ یاسر پوراسماعیل
مجموعۀ «خوب زیستن»
دبیر مجموعه: بابک عباسی

#نشر_کرگدن
#گپ‌وگفت_درباره_کتاب
#فضیلت‌های_اجتماعی
#آلن_دوباتن
#یاسر_پوراسماعیل
#مجموعه_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مدرسه_زندگی
#لایو_اینستاگرامی

@kargadanpub 🦏

برشی از فیلم «Eternity and a day»، اثر تئو آنجلوپولوس، محصول ۱۹۹۸.

موسیقی:
Eleni Karaindrou / By The Sea

#سکانس_پایانی
@OnefilmOnelife

سومین و آخرین کتابی که برای معرفی در فواصل سخنان استاد ملکیان انتخاب کرده‌ام کتاب واقع‌نگری (چرا جهان را کژ می‌فهمیم) نوشته هانس رزلینگ است. این کتاب اگرچه همانند دو کتاب پیشین به خطاهای شناختی ما می‌پردازد و ارتباطی نزدیک با بحث "گفت‌و‌گو" دارد از جهاتی نیز با آنها متفاوت است. اولین تفاوت به متن فارسی این کتاب‌ها برمی‌گردد. هر دو کتاب پیشین بازنویسی‌هایی آزاد از متن اصلی هستند اما این اثر ترجمه درست، سلیس و خوشخوانی از کتاب رزلینگ است. واقع‌نگری را علی کاظمیان ترجمه کرده‌است. ظاهرا این کتاب ترجمه‌های دیگری هم دارد. البته من آنها را ندیده‌ام ولی از خواندن این ترجمه روان و بی‌دست‌انداز آن‌قدر حظ برده‌ام که در معرفی‌اش به شما تردید نکنم.
تفاوت دیگر کتاب واقع‌نگری با دو کتاب پیشین در این است که آن دو علی‌رغم نگاه مشروح به بعضی بخشها، از آن‌جا که خود را مقید به معرفی انواع مغالطات می‌دانسته‌اند به فهرست‌هایی بلندبالا تبدیل شده‌اند که وجه آموزشی‌ و درسی‌شان را برجسته‌تر می‌کند، درحالی‌که کتاب حاضر با تمرکز بر ده غریزه یا خطای شناختی عمده و بهره‌گرفتن از انبوه تجربه‌های متنوع نویسنده‌اش در مقام پزشک و استاد سلامت بین‌الملل، تحلیلی عمیق و مفید از فهم کژ ما در مواجهه با جهان اطرافمان به دست داده‌است. دانش فراوان، مشاهدات عینی دقیق، نکته‌سنجی، خوش‌ذوقی و مهمتر از این‌ها صداقت، فروتنی و روحیه انسان دوستی رزلینگ بعلاوه قلم روایتگر و تاثیرگذارش واقع‌نگری را به کتابی ارزشمند و از جهاتی استثنایی تبدیل کرده‌است که در حوزه عمومی هم می‌تواند مخاطبان بسیار داشته باشد.

اساس کار نویسنده در این کتاب - که مدعی است اوضاع جهان آن‌قدرها هم که ما فکر می‌کنیم بد نیست - بر عدد و رقم و مقایسه گذاشته شده. نمودارهای خطی و حبابی هم این مجموعه را کامل می‌کنند. اما آنچه اهمیت بسیار دارد تحلیلهای نویسنده است. در این بخشها بوضوح می‌توان تبدیل داده‌های کمّی را به تحلیلهای کیفی و نوع‌دوستانه و راهکارهای عملی و سودمند مشاهده کرد. فهرست این ده غریزه که در سیاهه دو کتاب دیگر هم می‌شود معادل‌های اغلبشان را دید از این قرار است:
شکاف، منفی‌نگری، خط مستقیم، ترس، اندازه، تعمیم، سرنوشت، منظر واحد، سرزنش و فوریت.

شاید با فاصله‌گرفتن از ترجمه لفظ به لفظ می‌شد برای عنوان برخی از این غریزه‌ها که درحقیقت غریزه هم نیستند معادل‌های مناسبت‌تری انتخاب کرد؛ عناوینی چون "شکاف"، "اندازه"، "سرنوشت" یا "منظر واحد" از این جمله‌اند. همچنان که ملاحظه می‌کنید اینها به‌تنهایی اسمهایی تهی از هر کنش ارادی یا غیرارادی هستند و نمی‌توانند غریزه یا خطای شناختی تلقی شوند. از باب مثال شکاف و اندازه می‌توانستند جای خود را به "قطبی دیدن امور" و "بزرگنمایی" بدهند

معرفی اجمالی و در عین‌حال دقیق کتاب واقع‌نگری را با تفکیک ده فصل آن از یکدیگر، هم در مقدمه مفصل استاد ملکیان بر این کتاب می‌توانید ببینید هم در پیشگفتار مترجم و هم در چکیده‌هایی که خود نویسنده در پایان هر فصل به دست می‌دهد. طبیعی است که مقدمه جناب ملکیان صبغه‌ای نظری و فلسفی داشته باشد، پیشگفتار مترجم جنبه‌ای گزارش‌گونه و روایی و چکیده نویسنده وجهی فهرست‌وار و مرورگرانه.
این هم معرفی سه فصل از فصول دهگانه این کتاب:

فصل اول از منظر استاد ملکیان:
غریزه "شکاف" اقتضا می‌کند که تصویر و تصوری از دو گروه جدا از هم داشته باشیم که در میانشان شکافی هست؛ حال آن‌که واقع‌نگری حکم می‌کند که عالم واقع غالبا به هیچ وجه قطبی نیست و معمولا اکثر افراد در همان جا که شکاف و خالی پنداشته می‌شود یعنی در همان وسط قرار دارند. برای ضبط و مهار این غریزه باید سراغ اکثریت را گرفت و نباید صرفا دو گروه یا میانگین دو گروه را با هم مقایسه کرد.
سخن استاد ملکیان در حاشیه این معرفی به بحثی نظری در باره "قطبیت" و گونه‌های مختلفش، همچنین حسن و عیب اعتقاد به آن اختصاص یافته است.

فصل دوم از منظر مترجم:
"در فصل دوم نویسنده به سراغ غریزه منفی‌نگری می‌رود، گرایشی در ما که سویه‌های منفی داستان را همیشه پررنگ‌تر ببینیم و چشم بر روندهای مثبت فروبندیم. کیست که نتواند رد پای نوعی منفی‌نگری عمیق را در جامعه امروز ایران نشان دهد؟ تذکر این نکته نه به معنای چشم بستن بر همه تلخی‌ها و گرفتاری‌ها، که به معنای اشاره به بی‌توجهی ما نسبت به روشنایی‌های واقعا موجود است. حال ما خوش نیست. کسی که سخنی از نشانه‌های روشن بگوید بی‌درنگ به ساده‌اندیشی متهم می‌شود. روشنفکر کسی است که منفی‌ها را ببیند، فقط منفی‌ها را ببیند! انگار تنها معنای این که کسی از بهبودهایی گزارش دهد این است که طالب و حامی وضع موجود است. نوعی منفی‌نگری همه‌جانبه بر خوب و بد زندگی ما سایه افکنده‌‌است... گویی معیار عمیق‌تر بودن منفی‌نگری است نه واقع‌نگری.

ادامه مطلب 👇
@booyedelkhoshi

‍ فصل دهم از منظر نویسنده:
برای کنترل غریزه فوریت گامهای کوچک بردارید.
* نفسی بکشید. وقتی غریزه فوریت شما تحریک می‌شود دیگر غریزه‌هایتان به میدان می‌آیند و قدرت تحلیلتان متوقف می‌شود. زمان بیشتر و اطلاعات بیشتر بخواهید. بندرت "یا حالا یا هیچ وقت"ی در کار است. بندرت "یا این یا آن"ی در کار است.
* بر داده‌ها اصرار بورزید. اگر چیزی فوری و مهم است باید اندازه‌گیری شود. از داده‌های ذی‌ربط اما غیردقیق یا داده‌های دقیق اما بی‌ربط برحذر باشید.تنها داده‌های ذی‌ربط و دقیق مفیدند.
* از پیشگویان فاصله بگیرید. هر پیش‌بینی‌ای در باره آینده غیرقطعی است. مراقب پیش‌بینی‌هایی که این نکته را در نظر نمی‌گیرند باشید. بر طیف کامل سناریوها اصرار بورزید و هرگز به بهترین یا بدترین حالت اکتفا نکنید. بپرسید چنین پیش‌بینی‌هایی قبلا چند بار درست از آب درآمده‌اند.
* از اقدام شدید برحذر باشید. بپرسید تاثیرات جانبی اقدامتان ممکن است چه باشد. بپرسید ایده مد نظرتان چگونه آزموده شده‌است. بهبودهای عملی گام‌به‌گام و ارزیابی تاثیر آنها کمتر دراماتیک اما اغلب اثربخش‌تر است.

شاید اشاره به دلیل انتخاب این سه فصل هم خالی از لطف نباشد؛ فصل اول را انتخاب کردم چون از نظر نویسنده شکاف بزرگترین و رایج‌ترین و بالطبع مهم‌ترین خطای شناختی این کتاب است. به فصل دوم اشاره کردم چون منفی‌نگری به گونه‌ای سلبی با مثبت‌اندیشی ابوسعید و گرایش او به شادی و بسط مرتبط است و سراغ فصل دهم رفتم چون نگاه آسیب‌شناسانه نویسنده به فوریت و تصمیم‌گیری‌های شتابزده بخصوص در بحرانهای شدید، گویی اختصاصا برای موقعیت فعلی ما که درگیر پاندمی کرونا هستیم نوشته شده‌است(دوستان توجه دارند که اصل کتاب واقع‌نگری در سال ۲۰۱۸ منتشر شده و ترجمه آن در اوایل سال ۱۳۹۸ توسط نشر کرگدن چاپ و روانه بازار شده‌است)

لطفا به این معرفی‌های فشرده و انتزاعی اکتفا نکنید و متن کامل کتاب رزلینگ را بخوانید. این اثر ده‌ها مطلب قابل تامل و مفید دارد که می‌تواند در بسیاری از زمینه‌ها گره از کار فروبسته ما بگشاید.
اگر مترجم خوب کسی است که حضورش را در خواندن متن ترجمه‌شده احساس نکنی علی کاظمیان جز در مواردی استثنایی و قابل‌ چشم‌پوشی چنین کسی است. ترجمه خوب و خواندنی او حق کتاب ارزشمند رزلینگ را ادا کرده و بر لطف آن افزوده‌است. شرح ظریف و قابل‌تامل تقدیم‌نامه نویسنده را در صفحه ۲۸۸ ببینید. من هم معرفی کتاب واقع‌نگری را پس از اشاره به نکته‌ای کلی در باره حاصل کار رزلینگ با نقل تقدیم‌نامه لطیف مترجمش به پایان می‌برم.

نویسنده کتاب واقع‌نگری با انتخاب این عنوان، همچنین عنوان فرعی "چرا جهان را کژ می‌فهمیم" و گله مکرر از رسانه‌ها برای ارائه روایاتی دراماتیک و مبالغه‌آمیز از بحران‌ها یا خطرات گوناگون، فرض را بر این گذاشته است که واقعیتهایی عینی و حد و رسم‌دار همچون بیماری، گرسنگی و نابودی تدریجی محیط زیست در عالم وجود دارند ولی برخی از غرایز ما که زمانی تضمین‌کننده بقای ما بوده‌اند و هنوز هم در بسیاری مواقع به کارمان می‌آیند با خروج از قلمرو اصلیشان و بازخوانی جهت‌دار این وقایع، منشا خطاهای شناختی بزرگی شده‌اند که می‌تواند لطمات جبران‌ناپذیر در پی داشته باشد. بنابراین به دفعات از مخاطبان خود می‌خواهد که "واقع‌بین" باشند. نکته مهم در این میان این است که این رویکرد آمارمحور، تحلیلگرانه و در مجموع خشک و انعطاف‌ناپذیر به هیچ وجه از لطف و جاذبه شیوه روایت رزلینگ نکاسته. اثر او علیرغم تاکید فراوان نویسنده‌اش بر به‌کاربستن عقلانیت و پرهیز از قصه‌پردازی‌، از منظری دیگر خود روایتی بشدت رمانتیک، منشورگون و مملو از دریافتها، تصمیم‌ها و اقدامهای اخلاقی و زیباشناسانه است.خلاصه این که رزلینگ هم با نتیجه عالمانه تحلیلهایش حال آدم را خوش می‌کند هم با شیوه هنرمندانه روایتش.

اما تقدیم‌نامه علی کاظمیان:
قصه آشنایی‌ام با این کتاب از "لیلا" شروع شد. و عصرگاهی در فروردین۱۳۹۷ که صدایم زد: "علی، کتاب رزلینگ را دیده‌ای؟" ما پیشتر در کنار هم چند سخنرانی رزلینگ را دیده بودیم. همان روزها نه تنها به خاطر اهمیت چشمگیر کتاب که هم به جهت علاقه شخصی به رزلینگ و هم به صفت تخصص دانشگاهی‌ام تصمیم گرفتم ترجمه کتاب را آغاز کنم.کار حدود شش ماه به طول انجامید و حوالی مهرماه ۹۷ آماده تحویل به ناشر شد. اما انتشار ترجمه‌های دیگری از کتاب مرددمان کرد. با این حال با تاکید مشفقانه دوستان بر این‌که "هر ترجمه رنگ و بوی ویژه خود را دارد" اکنون شادمان‌ام که کار سرانجام "به زیور طبع آراسته می‌شود"
ترجمه این کتاب را به درخشش چشمان "لیلا" تقدیم می‌کنم.

@booyedelkhoshi

اشکالی ندارد که اشتباه کنی.
چیز خیلی مهم کاری است که بعد انجام می‌دهی.


@mashghesiah

‍ لینک ویدئوی گفت‌وگوی زندهٔ اینستاگرامی من با یاسر پوراسماعیل‌ دربارهٔ کتاب فضیلت‌های اجتماعی
از مجموعهٔ «خوب زیستن»
#نشر_کرگدن
(چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰)

https://www.instagram.com/tv/CNp-qqpqCrQ/?utm_source=ig_web_copy_link

@eudemonia

چه کنیم تا کسل‌کننده و ملال‌آور نباشیم؟

از ویدئوهای مدرسهٔ زندگی دوباتن
ترجمه و صدا: ایمان فانی

#فضیلت‌های_اجتماعی

@eudemonia

🔴 جناب آقای دکتر رئیسی،

تا دیر نشده در رویهٔ پولی شدن واکسن خارج از نوبت تجدید نظر کنید. واکسن همگانی کرونا اگر رایگان و صرفا بر اساس اولویت‌بندی شفاف عادلانه و با سازمانی کارآمد توزیع و تزریق نشود، هم خلاف عدالت در سلامت است و هم به احساس تبعیض و نابرابری و نارضایتی شهروندان ایران دامن می‌زند. به همین دلیل است که حتی در بسیاری از کشورهایی که از یک نظام سلامت عمومی عادلانه محرومند، واکسیناسیون کرونا صرفا رایگان و طبق اولویت‌بندی از پیش اعلام‌شده انجام می‌شود. بگذارید لااقل در این بحران ملی همهٔ ایرانیان برابر بمانند و بر اساس توان اقتصادی‌شان طبقه‌بندی نشوند.

اگر شما هم چنین مطالبه‌ای دارید با هشتگ #واکسن_رایگان_همگانی درباره‌اش بنویسید.

@jalaeipour

🎧🤩 نمونۀ اجرا:
خوشی‌ها و ناخوشی‌های فرزندآوری
به روایت مدرسۀ دوباتن
مترجم و گوینده: رشید جعفرپور

در این گفت‌وگو، از جمله دربارۀ هوش هیجانی سخن گفتیم؛ از این که هوش عمومی (IQ) برای حفظ بقا و زیستن است و هوش هیجانی در خدمت خوب زیستن.

ویدئوی بالا مفهوم هوش هیجانی (یا هوش عاطفی) را بیشتر توضیح می‌دهد.

از ویدئوهای مدرسۀ زندگی دوباتن
ترجمهٔ شهاب غدیری

@eudemonia

درس‌های فلسفه‌ی باستان برای خوب زیستن 🔻

🗣 برای فیلسوفان یونان و رم باستان، قرار بود فلسفه نحوه‌ی زیستشان را دگرگون کند زیرا این فلسفه بود که ابزاری در اختیار انسان‌ها قرار می‌داد تا به کمک آنها شکوفا شوند، زندگی خوبی داشته باشند و از احساسات دردسرآفرینی که زندگی بسیاری را مختل می‌کند، اجتناب کنند. فلسفه برای این فیلسوفان کارکرد درمانی داشت، رشته‌ای بود که می‌توانست به ما کمک کند تا از رنج و اضطراب نالازمی که ناشی از نحوه‌ی نادرست دیدن و فهم جهان بود، رها شویم.

🗣 برای داشتن زندگی بهتر باید به جای امور بیرونی‌ای که تصور می‌کنیم باعث شادی ما می‌شوند، بر خودمان تمرکز کنیم: قضاوت‌هایمان، نحوه‌ی رفتارمان، چیزهایی که دنبال می‌کنیم و آنچه که برایش ارزش قائل‌ایم. پژوهش‌های روانشناختی معاصر درباره‌ی شادی و سعادت، این ایده‌ها را تأیید می‌کند. زمانی که فردی پول کافی برای برآورده ساختن نیازهای اساسی زندگی خود ندارد، افزایش درآمد تأثیر بسیار مهمی در میزان شادی او خواهد داشت اما پژوهش‌ها نشان داده‌اند که رسیدن به ثروت و آسایشی بیشتر از مقداری که نیازهای اساسی را به راحتی برآورده می‌کند در کمال شگفتی تأثیر چندانی بر شادی و سعادت افراد ندارد. بنا بر یافته‌های روانشناسی، مطمئن‌ترین راه برای تأثیر گذاشتن بر احساس شادی و سعادت، کار کردن بر روی رفتار و دنیای درونی است. در حالی که به نظر می‌رسد اهداف بیرونی برای رسیدن به ثروت و شهرت هرگز حقیقتاً محقّق نمی‌شوند، آموختن اتخاذ نگرشی خوشبینانه‌، اجتماعی، قدرشناسانه، مشفقانه و انعطاف‌پذیر موجب می‌شود تا احساس خوشی و خرسندی در زندگی به شکل معناداری بهتر شود.

🗣 یکی دیگر از فنونی که این اندیشمندان به کار می‌بردند این بود که افکار و ایده‌های خود را به نحوی بیان می‌کردند که هنگامی که به آنها نیاز داشتند بتوانند به آسانی آنها را به خاطر بیاورند. برای مثال، اپیکتتوس برای آموزش انعطاف فکری، به شاگردان خود یادآوری می‌کرد که هر موقعیتی را می‌توان به اشکال مختلف تفسیر کرد: مسئله‌ای که می‌توان آن را حل کرد یا مانعی که امکان عبور از آن وجود ندارد. اپیکتتوس در اندرزها می‌نویسد: «به هر چیز از دو منظر می‌توان نگاه کرد ... اگر برادرت با تو رفتار نامناسبی دارد، سعی که از این منظر به آن نگاه نکنی که او در حق تو ظلم می‌کند بلکه از این منظر نگاه کن که او برادر توست و با هم بزرگ شده‌اید...»
اپیکور نیز می‌کوشید با کمک بیاناتی موجز و به‌یادماندنی به پیروانش آموزش دهد که قدرشناس باشند و آنان را تشویق می‌کرد تا به جای تمرکز بر چیزهایی که ندارند یا واقعاً به آن نیاز دارند به چیزهایی توجه کنند که از داشتنشان لذت می‌برند:
«اگر می‌خواهی کسی را ثروتمند کنی، بر چیزهایی که دارد اضافه مکن بلکه میل به بیشتر داشتن را از او بگیر.»

@NashrAasoo 💭

کالایی شدن معنا در زندگی روزمره-فردین علیخواه/دانشگاه شیراز

چرا ما عاشق می‌شویم؟
#فلسفه‌ورزی، #عشق، #افلاطون، #شوپنهاور، #راسل، #بودا، #دوبووار، #TedEd

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️لینک ویدئو در آپارات
🍂

🎉🎉 اولین کتاب صوتی نشر کرگدن منتشر شد.
برای دسترسی به فایل صوتی این کتاب به نرم‌افزار کتابخوان طاقچه مراجعه کنید.
لینک دسترسی به کتاب صوتی:
https://bit.ly/2QLoy3H

اطلاعات کتابشناسی:
خوشی‌ها و ناخوشی‌های فرزندآوری
به روایت مدرسۀ دوباتن
مترجم و گوینده: رشید جعفرپور
مجموعۀ «خوب زیستن»/ دبیر مجموعه: بابک عباسی
تعداد صفحه: ۱۰۲
قیمت نسخۀ کاغذی: ۱۸۰۰۰ تومان
قیمت نسخۀ صوتی: ۱۴۰۰۰ تومان

#نشر_کرگدن
#کتاب_صوتی
#نرم‌افزار_کتابخوان_طاقچه
#خوشی‌ها_و_ناخوشی‌های_فرزندآوری
#آلن_دوباتن
#رشید_جعفرپور
#مجموعه_خوب_زیستن
#بابک_عباسی
#مدرسه_دوباتن
#مدرسه_زندگی

@kargadanpub 🦏