♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
گفتم من شما را جایی ندیدم؟ گفت چند هزار سال پیش عاشقم بودید. گفتم امکان ندارد. گفت مردی بودید از سرزمین پارس که عاشق من شدید. برای چشم هام شعر می گفتید و برای موهام شعر می گفتید و برای سیاهی این تصویر و سفیدی اش شعر می گفتید. گفتم من تا به حال این عکس را از شما ندیده بودم. آخر چطور ممکن است؟ گفت شما با دست های خودتان از من عکس گرفتید. تکیه دادم بودم به پنجره اتاق هتل که گفتید باید ازت عکس بگیرم. صحنه ی معرکه ای است. گفتم کدام هتل؟ گفت اسمش را نمی دانم. هتلی بود در پاریس. شما مردی آلمانی بودید که بعد از فتح پاریس عاشقم شدید. گفتم من هیچ وقت در پاریس نبودم. من هیچ وقت نازی نبودم. گفت به این دست ها نگاه کنید آشنا نیستند؟ گفتم بار اولیست که دست هایتان را می بینم. گفت قرار است ناخن هایم را قرمز کنم. شما همین رنگش را چند روز بعد توی شعرتان می نویسید. گفت نمی دانم چون شما قرمزی اش را می خواهید من قرمزشان می کنم یا چون من قرمزشان می کنم شما توی شعرتان قرمز می نویسیدش. گفت آن وقت که شعر دست هایم را نوشتید، من در لبنان هستم. گفتم پس تکلیف ما چه می شود؟ گفت سرنوشت ما در نرسیدن است. عاشقانه بودن و عاشقانه بودن و عاشقانه بودن...
بلند شد و دست داد و خداحافظی کرد و رفت...
از دفترچه پیدا شده حوالی خیابان انقلاب
#حسین_رحمتی_زاده
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
گفتم من شما را جایی ندیدم؟ گفت چند هزار سال پیش عاشقم بودید. گفتم امکان ندارد. گفت مردی بودید از سرزمین پارس که عاشق من شدید. برای چشم هام شعر می گفتید و برای موهام شعر می گفتید و برای سیاهی این تصویر و سفیدی اش شعر می گفتید. گفتم من تا به حال این عکس را از شما ندیده بودم. آخر چطور ممکن است؟ گفت شما با دست های خودتان از من عکس گرفتید. تکیه دادم بودم به پنجره اتاق هتل که گفتید باید ازت عکس بگیرم. صحنه ی معرکه ای است. گفتم کدام هتل؟ گفت اسمش را نمی دانم. هتلی بود در پاریس. شما مردی آلمانی بودید که بعد از فتح پاریس عاشقم شدید. گفتم من هیچ وقت در پاریس نبودم. من هیچ وقت نازی نبودم. گفت به این دست ها نگاه کنید آشنا نیستند؟ گفتم بار اولیست که دست هایتان را می بینم. گفت قرار است ناخن هایم را قرمز کنم. شما همین رنگش را چند روز بعد توی شعرتان می نویسید. گفت نمی دانم چون شما قرمزی اش را می خواهید من قرمزشان می کنم یا چون من قرمزشان می کنم شما توی شعرتان قرمز می نویسیدش. گفت آن وقت که شعر دست هایم را نوشتید، من در لبنان هستم. گفتم پس تکلیف ما چه می شود؟ گفت سرنوشت ما در نرسیدن است. عاشقانه بودن و عاشقانه بودن و عاشقانه بودن...
بلند شد و دست داد و خداحافظی کرد و رفت...
از دفترچه پیدا شده حوالی خیابان انقلاب
#حسین_رحمتی_زاده
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
پیش از آنکه واپسین نفس را برآرم
پیش از آنکه پرده فرو افتد
پیش از پژمردن آخرین گل
برآنم که زندگی کنم
برآنم که عشق بورزم
برآنم که باشم
در این جهان ظلمانی
در این روزگار سرشار از فجایع
در این دنیای پر از کینه
نزد کسانی که نیازمند منند❤️
کسانی که نیازمند ایشانم❤️
کسانی که ستایش انگیزند🌺
تا دریابم
شگفتی کنم
بازشناسم
که ام
که می توانم باشم
که می خواهم باشم
تا روزها بی ثمر نماند
ساعت ها جان یابد
لحظه ها گرانبار شود
هنگامی که می خندم
هنگامی که می گریم
هنگامی که لب فرو می بندم
در سفرم به سوی تو
به سوی خود
به سوی خدا
که راهیست ناشناخته
پرخار
ناهموار
راهی که باری در آن گام می گذارم
که قدم نهاده ام و سر بازگشت ندارم...
بی آنکه دیده باشم شکوفایی گلها را
بی آنکه شنیده باشم خروش رودها را
بی آنکه به شگفت درآیم از زیبایی حیات...
اکنون مرگ می تواند فراز آید
اکنون می توانم به راه افتم
اکنون می توانم بگویم که
"زندگی کرده ام"...
شعر : مارگوت بیکل
مترجم: احمد شاملو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
پیش از آنکه واپسین نفس را برآرم
پیش از آنکه پرده فرو افتد
پیش از پژمردن آخرین گل
برآنم که زندگی کنم
برآنم که عشق بورزم
برآنم که باشم
در این جهان ظلمانی
در این روزگار سرشار از فجایع
در این دنیای پر از کینه
نزد کسانی که نیازمند منند❤️
کسانی که نیازمند ایشانم❤️
کسانی که ستایش انگیزند🌺
تا دریابم
شگفتی کنم
بازشناسم
که ام
که می توانم باشم
که می خواهم باشم
تا روزها بی ثمر نماند
ساعت ها جان یابد
لحظه ها گرانبار شود
هنگامی که می خندم
هنگامی که می گریم
هنگامی که لب فرو می بندم
در سفرم به سوی تو
به سوی خود
به سوی خدا
که راهیست ناشناخته
پرخار
ناهموار
راهی که باری در آن گام می گذارم
که قدم نهاده ام و سر بازگشت ندارم...
بی آنکه دیده باشم شکوفایی گلها را
بی آنکه شنیده باشم خروش رودها را
بی آنکه به شگفت درآیم از زیبایی حیات...
اکنون مرگ می تواند فراز آید
اکنون می توانم به راه افتم
اکنون می توانم بگویم که
"زندگی کرده ام"...
شعر : مارگوت بیکل
مترجم: احمد شاملو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
دموکراسی برحسب یکی ازتعاریف آن،مجموعه ای ازنهاداست که هدف آن به حداقل رساندن خطاهای مدیریت سیاسی ازطریق به حداکثررساندن مشارکت مردم وتقلیل نقش شخصی فرددراتخاذتصمیمات سیاسی است.دموکراسی نظریه ای است علمی وانسانی برای اداره جامعه وروش موثری است برای تبدیل انقلابات به اصلاحات.دراین میان سوسیالیسم مدعی است که نظریه ای برای توزیع عادلانه ثروت است،درحالیکه دموکراسی توزیع صحیح قدرت رادرجامعه مدنظردارد.هرچندکه درآغازنمایندگان سوسیالیسم،دموکراسی راساخته وپرداخته بورژوازی برای دفاع ازثروتمندان میدانستند،امابعدهادریافتندکه هریک بدون دیگری توهم محض است درواقع هردوآنهابادیکتاتوری سروکارداشتند،دیکتاتوری سرمایه ودیکتاتوری فرمانروایان.وهردوباعدالت وحقوق بشرسروکارداشتند.بررسی دقیق لیبرالیسم معلوم میداردکه این نظام بریک نظریه شناخت متکی است وآن نظریه جایزالخطابودن انسان است .بنابران نظریه حقیقت آشکارنیست وانسانهاموجودات حایزالخطاهستندکه بایدبصورت جمعی درپی یافتن حقیقت تلاش کنند.حرکت درجهت توزیع ثروت وقدرت به ادامه دموکراسی کمک خواهدکرد.عشق مفرط به قدرت یاعطش ثروت موانع زیانباری برسرراه دموکراسی محسوب میشوند.ثروت یاقدرت رابایدوسیله دانست نه هدف.به همین سبب نفی ثروت وقدرت میتواندکمک بزرگی برای رشدورونق دموکراسی باشد.دموکراسی یکی ازلوازم مهمش اینست که کاری نبایدکردکه دران کاربه ثروت وقدرت عظیم حاجت باشد،که نفی صوفیانه ثروت وقدرت این خاصیت دل انگیزرادارد.غالبابرسنتهای صوفیانه خرده میگیرندکه به امورجهان بی اعتنایی میکنندوثروت وقدرت راخوارمیشمارند.درست است که به زحمت میتوان عارفانه زیستن راباسیاست زمانه ی ماسازگارکرد،بااین وصف انکارنمیتوان کردکه بی اعتنایی به این دوعامل میتوانددربه تعویق افکندن زایش دیکتاتوریهانقش گرانبهایی داشته باشد.فرهنگهای ملهم ازپرستش قدرت یامتمایل به جمع ثروت کمترمستعدعدالت اجتماعی ودموکراسی اند.دراین میان اهمیت احترام به علم نیزکم نیست.بین احترام به دموکراسی وتعهدکسب دانش ویاترویج آن همبستگی مثبتی وجوددارد.درجامعه دموکراتیک اقتداردانش برهراقتداردیگری غلبه میکندودیکتاتوری استدلال قوی تر،جایگزین دیکتاتوری اراده های خودخواهانه میشود.بدون دموکراسی علمی وجودنخواهدداشت وبدون علم دموکراسی ای.اماخدا،هرمذهبی معرف رابطه خاصی بین انسان وخداست وهمین رابطه خاص شکل دهنده سمت گیری های مومنان بایکدیگراست.اعتقادبه خدای رحیم نوعی رفتارراایجاب میکندواعتقادبه خدایی که اوراتصویری ازارزوی انسان دربندبدانی نوعی رفتاردیگرراموجب میشود.دموکراسی نیازمندمعیارهای عالی اخلاقی است وازاینرودرسنتهای مذهبی که خدایشان رعایت این معیارهاراواجب نمیشمرد،دموکراسی دست یافتنی نیست واینکه دموکراسی به انباشت قدرت بیش ازثروت حساسیت داردوبنظرمیرسدکه تساهل واجماع رابالاترازحقیقت مینشاندواگراین دونقض به نحوموثری رفع میشدندبشرسعادتمندمی بود.
دکتر #عبدالکریم_سروش
#فربه_تر_از_ایدیولوژی #ارکان_فرهنگی_دموکراسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
دموکراسی برحسب یکی ازتعاریف آن،مجموعه ای ازنهاداست که هدف آن به حداقل رساندن خطاهای مدیریت سیاسی ازطریق به حداکثررساندن مشارکت مردم وتقلیل نقش شخصی فرددراتخاذتصمیمات سیاسی است.دموکراسی نظریه ای است علمی وانسانی برای اداره جامعه وروش موثری است برای تبدیل انقلابات به اصلاحات.دراین میان سوسیالیسم مدعی است که نظریه ای برای توزیع عادلانه ثروت است،درحالیکه دموکراسی توزیع صحیح قدرت رادرجامعه مدنظردارد.هرچندکه درآغازنمایندگان سوسیالیسم،دموکراسی راساخته وپرداخته بورژوازی برای دفاع ازثروتمندان میدانستند،امابعدهادریافتندکه هریک بدون دیگری توهم محض است درواقع هردوآنهابادیکتاتوری سروکارداشتند،دیکتاتوری سرمایه ودیکتاتوری فرمانروایان.وهردوباعدالت وحقوق بشرسروکارداشتند.بررسی دقیق لیبرالیسم معلوم میداردکه این نظام بریک نظریه شناخت متکی است وآن نظریه جایزالخطابودن انسان است .بنابران نظریه حقیقت آشکارنیست وانسانهاموجودات حایزالخطاهستندکه بایدبصورت جمعی درپی یافتن حقیقت تلاش کنند.حرکت درجهت توزیع ثروت وقدرت به ادامه دموکراسی کمک خواهدکرد.عشق مفرط به قدرت یاعطش ثروت موانع زیانباری برسرراه دموکراسی محسوب میشوند.ثروت یاقدرت رابایدوسیله دانست نه هدف.به همین سبب نفی ثروت وقدرت میتواندکمک بزرگی برای رشدورونق دموکراسی باشد.دموکراسی یکی ازلوازم مهمش اینست که کاری نبایدکردکه دران کاربه ثروت وقدرت عظیم حاجت باشد،که نفی صوفیانه ثروت وقدرت این خاصیت دل انگیزرادارد.غالبابرسنتهای صوفیانه خرده میگیرندکه به امورجهان بی اعتنایی میکنندوثروت وقدرت راخوارمیشمارند.درست است که به زحمت میتوان عارفانه زیستن راباسیاست زمانه ی ماسازگارکرد،بااین وصف انکارنمیتوان کردکه بی اعتنایی به این دوعامل میتوانددربه تعویق افکندن زایش دیکتاتوریهانقش گرانبهایی داشته باشد.فرهنگهای ملهم ازپرستش قدرت یامتمایل به جمع ثروت کمترمستعدعدالت اجتماعی ودموکراسی اند.دراین میان اهمیت احترام به علم نیزکم نیست.بین احترام به دموکراسی وتعهدکسب دانش ویاترویج آن همبستگی مثبتی وجوددارد.درجامعه دموکراتیک اقتداردانش برهراقتداردیگری غلبه میکندودیکتاتوری استدلال قوی تر،جایگزین دیکتاتوری اراده های خودخواهانه میشود.بدون دموکراسی علمی وجودنخواهدداشت وبدون علم دموکراسی ای.اماخدا،هرمذهبی معرف رابطه خاصی بین انسان وخداست وهمین رابطه خاص شکل دهنده سمت گیری های مومنان بایکدیگراست.اعتقادبه خدای رحیم نوعی رفتارراایجاب میکندواعتقادبه خدایی که اوراتصویری ازارزوی انسان دربندبدانی نوعی رفتاردیگرراموجب میشود.دموکراسی نیازمندمعیارهای عالی اخلاقی است وازاینرودرسنتهای مذهبی که خدایشان رعایت این معیارهاراواجب نمیشمرد،دموکراسی دست یافتنی نیست واینکه دموکراسی به انباشت قدرت بیش ازثروت حساسیت داردوبنظرمیرسدکه تساهل واجماع رابالاترازحقیقت مینشاندواگراین دونقض به نحوموثری رفع میشدندبشرسعادتمندمی بود.
دکتر #عبدالکریم_سروش
#فربه_تر_از_ایدیولوژی #ارکان_فرهنگی_دموکراسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
حسادت احساس وحشتناکی است
به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد، فقط رنج می دهد و بس، نفرت انگیز است.
#جورج_اورول
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد، فقط رنج می دهد و بس، نفرت انگیز است.
#جورج_اورول
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
از آن جایی که احساس های ما منحصر به فرد است، هر چقدر هم تلاش کنیم باز نمی توانیم به قدر کافی آن را با کلمات تشریح کنیم؛ گو اینکه #کلمات یکی از راه های ارتباطی ما با دیگران است. اگر به دوستی بگویید که غمگینم، او می تواند فقط تا حدی بفهمد که منظور شما از "غمگینم" چیست. او می داند #غم برای خودش چه معنایی دارد، اما نمی تواند دقیقا بفهمد منظور شما چیست، زیرا نمی تواند به بانک #خاطره های شما دست یابد.
شاید بتوان گفت که ریختن احساس ها در قالب کلمات مثل این است که کسی بخواهد آهنگی را نقاشی کند، یا تابلویی را بخواند. با این حال، ابراز احساس ها در قالب کلمات، علی رغم محدودیت های آن، یکی از تنها راه هایی است که می توانیم به یکدیگر کمک کنیم؛ اگر کلمات را هم نداشتیم، کمک های متقابل ما به یکدیگر از این هم محدودتر می شد.
#ماندن_در_وضعیت_آخر
#تامس_هریس
#روانشناسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
از آن جایی که احساس های ما منحصر به فرد است، هر چقدر هم تلاش کنیم باز نمی توانیم به قدر کافی آن را با کلمات تشریح کنیم؛ گو اینکه #کلمات یکی از راه های ارتباطی ما با دیگران است. اگر به دوستی بگویید که غمگینم، او می تواند فقط تا حدی بفهمد که منظور شما از "غمگینم" چیست. او می داند #غم برای خودش چه معنایی دارد، اما نمی تواند دقیقا بفهمد منظور شما چیست، زیرا نمی تواند به بانک #خاطره های شما دست یابد.
شاید بتوان گفت که ریختن احساس ها در قالب کلمات مثل این است که کسی بخواهد آهنگی را نقاشی کند، یا تابلویی را بخواند. با این حال، ابراز احساس ها در قالب کلمات، علی رغم محدودیت های آن، یکی از تنها راه هایی است که می توانیم به یکدیگر کمک کنیم؛ اگر کلمات را هم نداشتیم، کمک های متقابل ما به یکدیگر از این هم محدودتر می شد.
#ماندن_در_وضعیت_آخر
#تامس_هریس
#روانشناسی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
تا وقتی که از #مغز خود کار نکشید،
همیشه روح و جانتان در اسارت و زیره سلطه دیگران به سر می‌برد...
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
همیشه روح و جانتان در اسارت و زیره سلطه دیگران به سر می‌برد...
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
نمازگزار و سگ
مردی برای عبادت به مسجد رفت. نيّتش آن بود كه شب را به راز و نياز با پروردگار بگذراند. شب هنگام كه به نماز مشغول بود صدائی به گوشش رسيد.
تصور كرد شخصی به مسجد وارد شده است. با خود گفت: لابد شخصی كه در اين موقع شب به مسجد آمده است زاهدی است و مرا همچون خود زاهد تمام عياری بشمار خواهد آورد.
بايد احتياط كنم و شرط عبادت و خضوع را به جا آورم:
همه شب تا به روزش بود طاعت
نياسود از عبادت هيچ ساعت
دعا و زاری بسيار كرد او
گهی توبه گه استغفار كرد او
به جای آورد آداب و سنن را
نكو بنمود الحق خويشتن را
وقتی صبح شد و هوا روشن گرديد، مرد چشمش به سگی افتاد كه درگوشه مسجد خوابيده بود.
از خجالت سر به زير انداخت و با خود گفت:
همه شب بهر سگی در كار بودی
شبی به حق را چنين بيدار بودی
ز بی شرمی شدی غرق ريا تو
نداری شرم آخر از خدا تو
بسی سگ از تو بهتر ای مُرائی*
ببين تا سگ كجا و تو كجايی؟
چو پرده برفتد از پيش آخر
چه گويی با خدای خويش آخر؟
*مُرائي: رياكار
(الهی نامه – عطار نيشابوری)
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
نمازگزار و سگ
مردی برای عبادت به مسجد رفت. نيّتش آن بود كه شب را به راز و نياز با پروردگار بگذراند. شب هنگام كه به نماز مشغول بود صدائی به گوشش رسيد.
تصور كرد شخصی به مسجد وارد شده است. با خود گفت: لابد شخصی كه در اين موقع شب به مسجد آمده است زاهدی است و مرا همچون خود زاهد تمام عياری بشمار خواهد آورد.
بايد احتياط كنم و شرط عبادت و خضوع را به جا آورم:
همه شب تا به روزش بود طاعت
نياسود از عبادت هيچ ساعت
دعا و زاری بسيار كرد او
گهی توبه گه استغفار كرد او
به جای آورد آداب و سنن را
نكو بنمود الحق خويشتن را
وقتی صبح شد و هوا روشن گرديد، مرد چشمش به سگی افتاد كه درگوشه مسجد خوابيده بود.
از خجالت سر به زير انداخت و با خود گفت:
همه شب بهر سگی در كار بودی
شبی به حق را چنين بيدار بودی
ز بی شرمی شدی غرق ريا تو
نداری شرم آخر از خدا تو
بسی سگ از تو بهتر ای مُرائی*
ببين تا سگ كجا و تو كجايی؟
چو پرده برفتد از پيش آخر
چه گويی با خدای خويش آخر؟
*مُرائي: رياكار
(الهی نامه – عطار نيشابوری)
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
کانال پرواز فکرواندیشه flith@
گر آمدنم به من بُدی، نامَدَمی.
ور نیز شدن به من بدی، کی شدمی؟
بِهْ زان نَبُدی که اندرین دیْرِ خراب،
نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی
#خیام
🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺
چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر،
جز دردِ دل و دادنِ جان نیست دگر؛
خرّم دلِ آنکه یک نفس زنده نبود،
و آسوده کسی که خود نزاد از مادر
#خیام
🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺
می خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت،
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛
زنهار به کس مگو تو این رازِ نهفت:
هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت
#خیام
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
گر آمدنم به من بُدی، نامَدَمی.
ور نیز شدن به من بدی، کی شدمی؟
بِهْ زان نَبُدی که اندرین دیْرِ خراب،
نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی
#خیام
🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺
چون حاصلِ آدمی درین جایِ دودَر،
جز دردِ دل و دادنِ جان نیست دگر؛
خرّم دلِ آنکه یک نفس زنده نبود،
و آسوده کسی که خود نزاد از مادر
#خیام
🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺🍃🍃🌺
می خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت،
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛
زنهار به کس مگو تو این رازِ نهفت:
هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت
#خیام
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
سلیقه ام بالا رفته بود و دیگر داستان های سوزناک و آبکی نمی خواندم. کتاب های خوب از نویسندگان خوب می خواندم و فیلم های هنری و خوب می دیدم. نقد کتاب و فیلم می خواندم و با دیگران بحث می کردم. موقع بحث و نقد و بررسی زور می زدم. سرخ و زرد می شدم. رگ های گردنم می زد بیرون. چند وقت بود روشن فکر شده بودم. حرف های گنده می زدم. هی نویسندگان و کارگردان های خارجی را به رخ طرف می کشیدم. سارتر، کامو، همینگوی، چخوف، آنتونیونی، هیچکاک، دسیکا، جان فورد بلغور می کردم. بی آن که بفهمم و بدانم کی هستند و چه می گویند. حتی اسمشان را غلط تلفظ می کردم. اما از رو نمی رفتم.
#شما_که_غریبه_نیستید
#هوشنگ_مرادی_کرمانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
سلیقه ام بالا رفته بود و دیگر داستان های سوزناک و آبکی نمی خواندم. کتاب های خوب از نویسندگان خوب می خواندم و فیلم های هنری و خوب می دیدم. نقد کتاب و فیلم می خواندم و با دیگران بحث می کردم. موقع بحث و نقد و بررسی زور می زدم. سرخ و زرد می شدم. رگ های گردنم می زد بیرون. چند وقت بود روشن فکر شده بودم. حرف های گنده می زدم. هی نویسندگان و کارگردان های خارجی را به رخ طرف می کشیدم. سارتر، کامو، همینگوی، چخوف، آنتونیونی، هیچکاک، دسیکا، جان فورد بلغور می کردم. بی آن که بفهمم و بدانم کی هستند و چه می گویند. حتی اسمشان را غلط تلفظ می کردم. اما از رو نمی رفتم.
#شما_که_غریبه_نیستید
#هوشنگ_مرادی_کرمانی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
وقتی آگهی های ترحیم را می خوانم همیشه سن متوفی را نگاه می کنم.ناخودآگاه عدد را با سن خودم مقایسه می کنم.فکر می کنم.چهار سال مانده.نُه سال دیگر.دو سال دیگر می میرم.قدرت اعداد هیچ گاه به اندازه ی وقتی که برای محاسبه ی زمان مرگ مان ازشان استفاده می کنیم نمایان نمی شود.
ما برترین شکل حیات بر روی زمین هستیم ولی با این حال بی اندازه مغموم ایم چون چیزی را می دانیم که هیچ کدام از دیگر حیوانات نمی دانند، محکوم بودن مان به مرگ.
#برفک
#دان_دلیلو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
وقتی آگهی های ترحیم را می خوانم همیشه سن متوفی را نگاه می کنم.ناخودآگاه عدد را با سن خودم مقایسه می کنم.فکر می کنم.چهار سال مانده.نُه سال دیگر.دو سال دیگر می میرم.قدرت اعداد هیچ گاه به اندازه ی وقتی که برای محاسبه ی زمان مرگ مان ازشان استفاده می کنیم نمایان نمی شود.
ما برترین شکل حیات بر روی زمین هستیم ولی با این حال بی اندازه مغموم ایم چون چیزی را می دانیم که هیچ کدام از دیگر حیوانات نمی دانند، محکوم بودن مان به مرگ.
#برفک
#دان_دلیلو
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 رندان سلامت می‌کنند جان را غلامت می‌کنند
مستی ز جامت می‌کنند مستان سلامت می‌کنند
در عشق گشتم فاشتر وز همگنان قلاشتر
وز دلبران خوش باشتر مستان سلامت می‌کنند
غوغای روحانی نگر سیلاب طوفانی نگر
خورشید ربانی نگر مستان سلامت می‌کنند
افسون مرا گوید کسی توبه ز من جوید کسی
بی پا چو من پوید کسی مستان سلامت می‌کنند
ای آرزوی آرزو آن پرده را بردار زو
من کس نمی‌دانم جز او مستان سلامت می‌کنند
ای ابر خوش باران بیا وی مستی یاران بیا
وی شاه طراران بیا مستان سلامت می‌کنند
حیران کن و بی‌رنج کن ویران کن و پرگنج کن
نقد ابد را سنج کن مستان سلامت می‌کنند
آن دام آدم را بگو وان جان عالم را بگو
وان یار و همدم را بگو مستان سلامت می‌کنند
#رندان مست
#مولانا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🌺 رندان سلامت می‌کنند جان را غلامت می‌کنند
مستی ز جامت می‌کنند مستان سلامت می‌کنند
در عشق گشتم فاشتر وز همگنان قلاشتر
وز دلبران خوش باشتر مستان سلامت می‌کنند
غوغای روحانی نگر سیلاب طوفانی نگر
خورشید ربانی نگر مستان سلامت می‌کنند
افسون مرا گوید کسی توبه ز من جوید کسی
بی پا چو من پوید کسی مستان سلامت می‌کنند
ای آرزوی آرزو آن پرده را بردار زو
من کس نمی‌دانم جز او مستان سلامت می‌کنند
ای ابر خوش باران بیا وی مستی یاران بیا
وی شاه طراران بیا مستان سلامت می‌کنند
حیران کن و بی‌رنج کن ویران کن و پرگنج کن
نقد ابد را سنج کن مستان سلامت می‌کنند
آن دام آدم را بگو وان جان عالم را بگو
وان یار و همدم را بگو مستان سلامت می‌کنند
#رندان مست
#مولانا
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🕸پارادوكس معاش و معاد
آخرت‌جويی يا معادگرايی (اسكتولوژی)، نوعی اعتقاد و باور دينی است كه فرض اوليه آن باور به وجود جهان دوم و ديگری است كه دنباله جهان كنونی و زمينی بوده و به روز وصل آن "محشر يا رستاخيز" اطلاق می‌كنند. در اين روز به داوری اعمال خوب و بد آدمی در جهان اول يا فانی پرداخته و هر كس به سزای اعمال نيك و بد خويش می‌رسد. بر اساس اين اعتقاد در جهان باقی ، سيستم تنبيه و تشويق به صورت عوالم جهنم و بهشت تعبيه شده است كه اولی محل عقوبت و عذاب دردناك و دومی عالم لذايذ و خوشی‌هاست. در چنين دستگاه اعتقادی عموما اينگونه ادعا ميشود كه بايد عمده توجهات انسان اين جهانی به جهان دوم وخانه آخرت وابدی معطوف بوده و در راستای اندوخته‌ای باشد كه در آن جهان به كار او می‌آيد.
🌑دنيا گرايی نيز فراگردی است كه "در آن فكر و عمل دينی و نهادهای مذهبی اهميت اجتماعی خود را از دست ميدهند" (ترنر، ج.، فرهنگ جامعه شناسی، ص٣٣٧ ). در زمينه حيات اجتماعی "غير دينی شدن يا سكولاريزم با زدودن بعد تقدس‌آميز برخی از مظاهر جهان و مقام انسان در جهان همراه است و با آن مظاهر عقلانی ، علمی و فنی جايگزين مظاهر دينی و تبيين جهان با بهره‌گيری از امور مقدس و الهی ميشود"(آلن بيرو ، فرهنگ علوم اجتماعی، ص٣٣٤).
🌗اين فرايند مسيری است كه اروپا با ستيزه‌های اجتماعی و سياسی عليه فرهنگ مسلط و واپسگرای دينی عصر اسكولاستيك در قرون وسطی طی كرده و روند دنياگرايی و مدرنيزم را پيموده است. پيروان اسكولاستيك "ايمان را بر عقل و خرد مقدم می‌داشتند و معتقد بودند كه نخست بايد ايمان آورد و سپس مفاهيم و مطالب رادرك كرد... آنان با هرگونه استقلال فكری و انديشه‌ای مخالف بودند و به نوشته‌های كتب مقدس و اصول اعتقادات دين مسيح و تعليمات كليسا استناد می‌كردند" (آراسته‌خو، م. نقدی بر اصطلاحات اجتماعی، ص١٠٥).
🌘فرهنگ ايرانی آغشته به دستورات دينی نيز مملو از نصايح و مواعظی است كه جهان خاكی را خوار شمرده و تمامی مساعی و هدف زندگی و اصولا آفرينش را معطوف به جهان آخرت می‌شمارد (الدنيا مزرعه الاخره). اين خصيصه چنان ترويج و تعميم داده شده كه میتوان آثار و بقايای آن را نه تنها در متون دينی ، تاريخی و ادبی يافت بلكه در متن زندگی اجتماعی جامعه ايران نيز از ديرباز تاكنون قابل مشاهده است. در پرتو چنين ايستارها و نگرش‌هايی است كه ژوليدگی و بی‌علاقگی به دنيا و هر آنچه در آن هست ،جزو خصايص بارز ايران و ايرانی می‌نمايد. در زمان محمد شاه قاجار يك سياح انگليسی بنام "فلاندن" پس از بازگشت از گشت وگذار در ايران می‌نويسد:" در سرتاسر ايران ، بنايی كه خراب شود كسی همت نمی‌كند آنرا تعمير كند. پيوسته ويرانی بر ويرانه می‌افتد و روی هم كپه ميشود. وقتی ديده ميشود كه پل‌ها خراب ، كاروانسراها و راهها و جاده‌ها درهم ريخته ، انسان به فكر ميرود و به نظرش ميرسد كه هريك از اهالی يا ساكنان ايران تنها به جا و زمينی كه روی آن كار می‌كنند ، دل بسته‌اند و با ساير جاهای كشور خود رابطه‌ای ندارند. مردم در همه جا عموما پژمرده و درحال احتضارند "( انصافپور،غ. ايران و ايرانی ،ص٥٢).
🌒در جای ديگر همفر جاسوس انگليسی می‌نويسد: "عمده نقاط ضعفی را كه ديدم عبارتند از ترك دنيا و فقط چسبيدن به آخرت و اختصاص اعمال به اين مقصد و..." اين خصيصه از آن جهت به منزله مانع فرهنگی توسعه قلمداد میشود كه "ما هنوز نمونه‌ای نداريم كه يك كشوری توانسته باشد در كنار دين و ديانت به درجات عالی صنعتی برسد و يك كشور توسعه يافته بمعنای اقتصادی مدرن باشد". احمد كسروی در اثر كوچك خود بنام "كار، پيشه، پول" می‌نويسد: "امروزه ايرانيان به دو گروهند. يكی آنانكه كهنه انديشند و پيروی كيش‌ها می‌كنند و ديگری آنان كه نوانديشند و چيزهايی را از اروپا ياد گرفته‌اند. آنان كه پيروان كيش‌هايند از آميغ‌های زندگی بسيار دورند. آنان زندگانی را برای كارهای كيش خود كه مايه آبادی جهان ديگرشان است ميخواهند و اين است كه در زمينه كار و پيشه و كوشش ، يگانه بايايی (اجبار) كه برای خود می‌شناسند آن است كه پولی بدست آورند و روزی خانواده خود را راه بيندازند. در نزد آنان گفتكو از بسيجيدن (توليد)، گساريدن (مصرف) و آبادی كشور و فيروزی توده و مانند اينها ارجی ندارد". وی با چنين تعبيری از منش ايرانی می‌افزايد "بی شوند (علت) نيست كه در اين كشور مفتخوری تا به اين حد گسترس يافته، بی شوند نيست كه كارهای بيهوده تا بدين حد فراوان گرديده ، بی شوند نيست كه بيشتر زمين‌های كشتنی اين كشور، خشك و ويرانه افتاده و بی شوند نيست كه سرزمينی كه از روی حساب می‌بايست دست كم به دويست و پنجاه ميليون مردم خواربار دهد به بيست ميليون نمی‌دهد. بی شوند نيست كه سال می‌آيد و ميرود و بسياری از خانواده‌ها از بسياری از ميوه‌ها كمترين بهره نمی‌يابند."
#علي_طايفي
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
🕸پارادوكس معاش و معاد
آخرت‌جويی يا معادگرايی (اسكتولوژی)، نوعی اعتقاد و باور دينی است كه فرض اوليه آن باور به وجود جهان دوم و ديگری است كه دنباله جهان كنونی و زمينی بوده و به روز وصل آن "محشر يا رستاخيز" اطلاق می‌كنند. در اين روز به داوری اعمال خوب و بد آدمی در جهان اول يا فانی پرداخته و هر كس به سزای اعمال نيك و بد خويش می‌رسد. بر اساس اين اعتقاد در جهان باقی ، سيستم تنبيه و تشويق به صورت عوالم جهنم و بهشت تعبيه شده است كه اولی محل عقوبت و عذاب دردناك و دومی عالم لذايذ و خوشی‌هاست. در چنين دستگاه اعتقادی عموما اينگونه ادعا ميشود كه بايد عمده توجهات انسان اين جهانی به جهان دوم وخانه آخرت وابدی معطوف بوده و در راستای اندوخته‌ای باشد كه در آن جهان به كار او می‌آيد.
🌑دنيا گرايی نيز فراگردی است كه "در آن فكر و عمل دينی و نهادهای مذهبی اهميت اجتماعی خود را از دست ميدهند" (ترنر، ج.، فرهنگ جامعه شناسی، ص٣٣٧ ). در زمينه حيات اجتماعی "غير دينی شدن يا سكولاريزم با زدودن بعد تقدس‌آميز برخی از مظاهر جهان و مقام انسان در جهان همراه است و با آن مظاهر عقلانی ، علمی و فنی جايگزين مظاهر دينی و تبيين جهان با بهره‌گيری از امور مقدس و الهی ميشود"(آلن بيرو ، فرهنگ علوم اجتماعی، ص٣٣٤).
🌗اين فرايند مسيری است كه اروپا با ستيزه‌های اجتماعی و سياسی عليه فرهنگ مسلط و واپسگرای دينی عصر اسكولاستيك در قرون وسطی طی كرده و روند دنياگرايی و مدرنيزم را پيموده است. پيروان اسكولاستيك "ايمان را بر عقل و خرد مقدم می‌داشتند و معتقد بودند كه نخست بايد ايمان آورد و سپس مفاهيم و مطالب رادرك كرد... آنان با هرگونه استقلال فكری و انديشه‌ای مخالف بودند و به نوشته‌های كتب مقدس و اصول اعتقادات دين مسيح و تعليمات كليسا استناد می‌كردند" (آراسته‌خو، م. نقدی بر اصطلاحات اجتماعی، ص١٠٥).
🌘فرهنگ ايرانی آغشته به دستورات دينی نيز مملو از نصايح و مواعظی است كه جهان خاكی را خوار شمرده و تمامی مساعی و هدف زندگی و اصولا آفرينش را معطوف به جهان آخرت می‌شمارد (الدنيا مزرعه الاخره). اين خصيصه چنان ترويج و تعميم داده شده كه میتوان آثار و بقايای آن را نه تنها در متون دينی ، تاريخی و ادبی يافت بلكه در متن زندگی اجتماعی جامعه ايران نيز از ديرباز تاكنون قابل مشاهده است. در پرتو چنين ايستارها و نگرش‌هايی است كه ژوليدگی و بی‌علاقگی به دنيا و هر آنچه در آن هست ،جزو خصايص بارز ايران و ايرانی می‌نمايد. در زمان محمد شاه قاجار يك سياح انگليسی بنام "فلاندن" پس از بازگشت از گشت وگذار در ايران می‌نويسد:" در سرتاسر ايران ، بنايی كه خراب شود كسی همت نمی‌كند آنرا تعمير كند. پيوسته ويرانی بر ويرانه می‌افتد و روی هم كپه ميشود. وقتی ديده ميشود كه پل‌ها خراب ، كاروانسراها و راهها و جاده‌ها درهم ريخته ، انسان به فكر ميرود و به نظرش ميرسد كه هريك از اهالی يا ساكنان ايران تنها به جا و زمينی كه روی آن كار می‌كنند ، دل بسته‌اند و با ساير جاهای كشور خود رابطه‌ای ندارند. مردم در همه جا عموما پژمرده و درحال احتضارند "( انصافپور،غ. ايران و ايرانی ،ص٥٢).
🌒در جای ديگر همفر جاسوس انگليسی می‌نويسد: "عمده نقاط ضعفی را كه ديدم عبارتند از ترك دنيا و فقط چسبيدن به آخرت و اختصاص اعمال به اين مقصد و..." اين خصيصه از آن جهت به منزله مانع فرهنگی توسعه قلمداد میشود كه "ما هنوز نمونه‌ای نداريم كه يك كشوری توانسته باشد در كنار دين و ديانت به درجات عالی صنعتی برسد و يك كشور توسعه يافته بمعنای اقتصادی مدرن باشد". احمد كسروی در اثر كوچك خود بنام "كار، پيشه، پول" می‌نويسد: "امروزه ايرانيان به دو گروهند. يكی آنانكه كهنه انديشند و پيروی كيش‌ها می‌كنند و ديگری آنان كه نوانديشند و چيزهايی را از اروپا ياد گرفته‌اند. آنان كه پيروان كيش‌هايند از آميغ‌های زندگی بسيار دورند. آنان زندگانی را برای كارهای كيش خود كه مايه آبادی جهان ديگرشان است ميخواهند و اين است كه در زمينه كار و پيشه و كوشش ، يگانه بايايی (اجبار) كه برای خود می‌شناسند آن است كه پولی بدست آورند و روزی خانواده خود را راه بيندازند. در نزد آنان گفتكو از بسيجيدن (توليد)، گساريدن (مصرف) و آبادی كشور و فيروزی توده و مانند اينها ارجی ندارد". وی با چنين تعبيری از منش ايرانی می‌افزايد "بی شوند (علت) نيست كه در اين كشور مفتخوری تا به اين حد گسترس يافته، بی شوند نيست كه كارهای بيهوده تا بدين حد فراوان گرديده ، بی شوند نيست كه بيشتر زمين‌های كشتنی اين كشور، خشك و ويرانه افتاده و بی شوند نيست كه سرزمينی كه از روی حساب می‌بايست دست كم به دويست و پنجاه ميليون مردم خواربار دهد به بيست ميليون نمی‌دهد. بی شوند نيست كه سال می‌آيد و ميرود و بسياری از خانواده‌ها از بسياری از ميوه‌ها كمترين بهره نمی‌يابند."
#علي_طايفي
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@