انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
جلسۀ گفتوگوی از «معماری ایرانی چه میخواهیم بدانیم و چرا» ۱۵اسفندماه۱۳۹۵ #گفتوگو #معماری_ایرانی #محمدرضا_حائری_مازندرانی @Anjoman_Motaleat
Audio
صوت گفتوگوی «از معماری ایرانی چه میخواهیم بدانیم و چرا»
@Anjoman_Motaleat
@Anjoman_Motaleat
کوبه
Photo
دوشنبه ۱۱اردیبهشت۱۳۹۶، در نگارخانۀ دانشکدۀ هنرهای تجسمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، مهندس حمید نوحی سخنران سمیناری با عنوان «فلسفۀ ساخت» بود. حمید نوحی متولد ۱۳۲۳ خورشیدی در اصفهان است. دوران دبستان و دبیرستان را هر سه سال در یک منطقه از ایران سپری کرد و بهلطف این جابهجاییها، با استاد شریعتی (پدر دکتر) و احمدزادهها در مشهد و با آیتالله طالقانی، مهندس بازرگان، دکتر سحابی و بسیاری از بزرگان جامعۀ روشنفکران مذهبی ایران همسخن و همسفره شد.
نوحی در سال ۱۳۴۸ در رشتۀکارشناسیارشد معماری از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. او سپس در سال ۱۹۷۶ میلادی مدرک دیپلم مطالعات پیشرفتۀ «شهرسازی و آمایش سرزمین» را از دانشگاه کرتی (پاریس دوازدهم) دریافت کرد و در سال ۱۹۸۰ رسالۀ دکترای ناتمام خود را در رشتۀ جامعهشناسی با موضوع «توسعۀ جمعیتی در شهر تهران» در آرشیو مرکزی رسالههای دکتری در دانشگاه نانتر پاریس ثبت کرد. او هماکنون هیئتعلمی دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه علموصنعت است.
مهندس نوحی متن زیر را دربارهٔ جلسهٔ پیش رو ارسال کردهاند:
«عنوان پیشنهادی این سمینار فلسفهٔ ساخت است. عبارت «فلسفهٔ ساخت» را نخستین باردر مقالهای بهکار بردم که به سمینار «جهانبینی، سیاست و محیط» در خرداد ۱۳۷۱ ارائه شد؛ سمیناری که بههمت سازمان «سمت» در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد. هدف مقالهٔ مزبور نقد فلسفی-تاریخی معماری و شهرسازی بود. در این نوع نقد فضای معماری با ارجاع به زمینهٔ تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تحلیل میشود.»
#فلسفه #ساخت
@Anjoman_Motaleat
نوحی در سال ۱۳۴۸ در رشتۀکارشناسیارشد معماری از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. او سپس در سال ۱۹۷۶ میلادی مدرک دیپلم مطالعات پیشرفتۀ «شهرسازی و آمایش سرزمین» را از دانشگاه کرتی (پاریس دوازدهم) دریافت کرد و در سال ۱۹۸۰ رسالۀ دکترای ناتمام خود را در رشتۀ جامعهشناسی با موضوع «توسعۀ جمعیتی در شهر تهران» در آرشیو مرکزی رسالههای دکتری در دانشگاه نانتر پاریس ثبت کرد. او هماکنون هیئتعلمی دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه علموصنعت است.
مهندس نوحی متن زیر را دربارهٔ جلسهٔ پیش رو ارسال کردهاند:
«عنوان پیشنهادی این سمینار فلسفهٔ ساخت است. عبارت «فلسفهٔ ساخت» را نخستین باردر مقالهای بهکار بردم که به سمینار «جهانبینی، سیاست و محیط» در خرداد ۱۳۷۱ ارائه شد؛ سمیناری که بههمت سازمان «سمت» در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد. هدف مقالهٔ مزبور نقد فلسفی-تاریخی معماری و شهرسازی بود. در این نوع نقد فضای معماری با ارجاع به زمینهٔ تاریخی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی تحلیل میشود.»
#فلسفه #ساخت
@Anjoman_Motaleat
Forwarded from کوبه
فلسفۀ ساخت؛ حمید نوحی.pdf
877.3 KB
متن سخنرانی حمید نوحی در سمینار «فلسفۀ ساخت»؛ برگردان گفتار به نوشتار: احمد علاالدین و یاسمین نعمتاللهی
سمینار کرسول و معماری متقدم مسلمانان ۱۸اردیبهشتماه۱۳۹۶
#سمینار #کرسول #معماری_متقدم_مسلمانان #مهدی_گلچین_عارفی
@Anjoman_Motaleat
#سمینار #کرسول #معماری_متقدم_مسلمانان #مهدی_گلچین_عارفی
@Anjoman_Motaleat
انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
سمینار کرسول و معماری متقدم مسلمانان ۱۸اردیبهشتماه۱۳۹۶ #سمینار #کرسول #معماری_متقدم_مسلمانان #مهدی_گلچین_عارفی @Anjoman_Motaleat
دوشنبه ۱۸اردیبهشت۱۳۹۶، در نگارخانۀ دانشکدۀ تجسمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، «مهدی گلچینعارفی» دربارۀ «کرسول و معماری متقدم مسلمانان» سخن گفت. #مهدی_گلچین_عارفی هیئتعلمی دانشنامۀ جهان اسلام است و بعضی مدخلهای مربوطبه معماری این دانشنامه به قلم اوست و نیز کتاب «حکایت خرگرد و مدرسه: در نسبت مدرسۀ غیاثیه و بستر ظهورش» را تألیف کرده است. همچنین او کتابهای مهمی دربارۀ معماری اسلامی را به زبان فارسی برگردانده است؛ ازجمله «شکلگیری هنر اسلامی» (نوشتۀ الگ گرابار)، «گذری بر معماری متقدم مسلمانان» (نوشتۀ #کرسول)، «معماری و آبادانی بیابان» (نوشتۀ الیزابت بیزلی) و «نخستین کتیبهها در معماری دوران اسلامی ایرانزمین» (نوشته شیلا بلیر).
مهدی گلچینعارفی یادداشت زیر را دربارۀ جلسۀ فردا برای کوبه نوشته است:
«کرسول و معماری متقدمِ مسلمانان: کرسول را پایهگذار مطالعۀ علمی و روشمندِ معماریِ جهانِ اسلام دانستهاند. پیش از او، آثارِ ناظر بر این عرصه بیشتر رنگوبوی اکتشافی داشت و گاه محصولِ کارِ سیاحان و کسانی بود که مأموریتی جز بررسیِ معماریِ سرزمینهای دارالاسلام داشتند. در واقع کسانی چون گرترود بل و الویس موسیل و آلفونس گابریل مردمانِ سختکوش و کنجکاو و تیزبینی بودند که همچون پیامبرانی برای غربیان از عالمی دیگر خبر میآوردند. بخشی از این اخبار البته گزارشِ بناها و ویرانههای باستانی بود؛ از الاقصر و جیزه در مصر تا نینوا و کلده و بابل در میانرودان و شوش و پارسه در ایران. آنها که بر محوطههای باستانی تمرکز داشتند، گاهی در حاشیۀ کارهایشان به بناهای دورانِ اسلامیِ سرزمینهای حوزۀ مأموریتِ خود نیز میپرداختند. اما مطالعۀ معماریِ دورانِ اسلامی هرگز به استقلال در کار نبود. در فاصلۀ دو جنگِ جهانی بود که بابی تازه در عرصۀ مطالعۀ تاریخِ سرزمینهای اسلامی گشوده شد. از مجموعِ کسانی که در گشودنِ این بابِ تازه نقش داشتهاند شاید نامِ سه تن درخشانتر از دیگران باشد: ارنست دیتس، ارنست هرتسفلد و آرچیبالد کمرون کرسول. کرسول معماری خودآموخته بود و همچون هرتسفلد استادِ بررسیهای موشکافانه بر بناها و ترسیمهای دقیق. از چند مقاله دربارۀ گنبدهای ایران آغاز کرد و علاقهاش به معماریِ مسلمانان او را به مصر کشاند. عکسها را خود گرفت و همۀ نقشهها را خود ترسیم کرد و متنهای کهنِ تاریخی را با وجودِ دشواریِ زبان خواند. حاصلِ این مطالعه در قالبِ دو کتاب منتشر شد: معماریِ متقدمِ مسلمانان و معماریِ مسلمانان در مصر؛ دو کتاب به عظمتِ آثارِ معماری.»
@Anjoman_Motaleat
مهدی گلچینعارفی یادداشت زیر را دربارۀ جلسۀ فردا برای کوبه نوشته است:
«کرسول و معماری متقدمِ مسلمانان: کرسول را پایهگذار مطالعۀ علمی و روشمندِ معماریِ جهانِ اسلام دانستهاند. پیش از او، آثارِ ناظر بر این عرصه بیشتر رنگوبوی اکتشافی داشت و گاه محصولِ کارِ سیاحان و کسانی بود که مأموریتی جز بررسیِ معماریِ سرزمینهای دارالاسلام داشتند. در واقع کسانی چون گرترود بل و الویس موسیل و آلفونس گابریل مردمانِ سختکوش و کنجکاو و تیزبینی بودند که همچون پیامبرانی برای غربیان از عالمی دیگر خبر میآوردند. بخشی از این اخبار البته گزارشِ بناها و ویرانههای باستانی بود؛ از الاقصر و جیزه در مصر تا نینوا و کلده و بابل در میانرودان و شوش و پارسه در ایران. آنها که بر محوطههای باستانی تمرکز داشتند، گاهی در حاشیۀ کارهایشان به بناهای دورانِ اسلامیِ سرزمینهای حوزۀ مأموریتِ خود نیز میپرداختند. اما مطالعۀ معماریِ دورانِ اسلامی هرگز به استقلال در کار نبود. در فاصلۀ دو جنگِ جهانی بود که بابی تازه در عرصۀ مطالعۀ تاریخِ سرزمینهای اسلامی گشوده شد. از مجموعِ کسانی که در گشودنِ این بابِ تازه نقش داشتهاند شاید نامِ سه تن درخشانتر از دیگران باشد: ارنست دیتس، ارنست هرتسفلد و آرچیبالد کمرون کرسول. کرسول معماری خودآموخته بود و همچون هرتسفلد استادِ بررسیهای موشکافانه بر بناها و ترسیمهای دقیق. از چند مقاله دربارۀ گنبدهای ایران آغاز کرد و علاقهاش به معماریِ مسلمانان او را به مصر کشاند. عکسها را خود گرفت و همۀ نقشهها را خود ترسیم کرد و متنهای کهنِ تاریخی را با وجودِ دشواریِ زبان خواند. حاصلِ این مطالعه در قالبِ دو کتاب منتشر شد: معماریِ متقدمِ مسلمانان و معماریِ مسلمانان در مصر؛ دو کتاب به عظمتِ آثارِ معماری.»
@Anjoman_Motaleat
Forwarded from کوبه
کرسول و معماری متقدم مسلمانان.pdf
1.1 MB
«کرسول و معماری متقدم مسلمانان» بهسخنرانی مهدی گلچینعارفی؛
برگردان گفتار به نوشتار: «احمد علاالدین» و «پوریا محمودی»
برگردان گفتار به نوشتار: «احمد علاالدین» و «پوریا محمودی»
سمینار شهر و دیالکتیک خاص و عام
۲۵اردیبهشتماه۱۳۹۶
#سمینار #دیالکتیک #شهر #پرویز_پیران
@Anjoman_Motaleat
۲۵اردیبهشتماه۱۳۹۶
#سمینار #دیالکتیک #شهر #پرویز_پیران
@Anjoman_Motaleat
انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
سمینار شهر و دیالکتیک خاص و عام ۲۵اردیبهشتماه۱۳۹۶ #سمینار #دیالکتیک #شهر #پرویز_پیران @Anjoman_Motaleat
دکتر #پرویز_پیران دارای مدرک لیسانس جامعهشناسی از دانشگاه ملّی (شهید بهشتی امروز)، فوقلیسانس روانشناسی اجتماعی از دانشگاه ایالتی مورهد و جامعهشناسی از دانشگاه کانزاس است. او دارای مدرک دکتری در رشتهٔ جامعهشناسی از دانشگاه کانزاس است. پرویز پیران همچنین نمایندهٔ بانک جهانی در ایران، عضو آکادمی توسعهٔ سوییس و مشاور ارشد سازمان ملل است.
تخصص پرویز پیران جامعهشناسی شهری است. از پروژههایی که پرویز پیران در آنها مشارکت داشته است میتوان به پروژهٔ شورایاریهای تهران و توسعهٔ شهر بم اشاره کرد. همچنین طرح او برای کاهش فقر در شیرآباد زاهدان مورد استقبال سازمان یونسکو قرار گرفته است. نیز او مولف مقالات و کتابهای بسیاری در حوزهٔ جامعهشناسی و جامعهشناسی شهری است.
@Anjoman_Motaleat
تخصص پرویز پیران جامعهشناسی شهری است. از پروژههایی که پرویز پیران در آنها مشارکت داشته است میتوان به پروژهٔ شورایاریهای تهران و توسعهٔ شهر بم اشاره کرد. همچنین طرح او برای کاهش فقر در شیرآباد زاهدان مورد استقبال سازمان یونسکو قرار گرفته است. نیز او مولف مقالات و کتابهای بسیاری در حوزهٔ جامعهشناسی و جامعهشناسی شهری است.
@Anjoman_Motaleat
انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
سمینار شهر و دیالکتیک خاص و عام ۲۵اردیبهشتماه۱۳۹۶ #سمینار #دیالکتیک #شهر #پرویز_پیران @Anjoman_Motaleat
شهر و دیالکتیک خاص و عام.pdf
998.4 KB
متن کامل سخنرانی «روایتهایی دربارهٔ شهر و دیالکتیک عام و خاص در ایران»
سخنران: دکتر پرویز پیران
دانشگاه تهران، ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۶
تبدیل به نوشتار: احمد علاءالدین و یاسمین نعمتاللهی
@Anjoman_Motaleat
سخنران: دکتر پرویز پیران
دانشگاه تهران، ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۶
تبدیل به نوشتار: احمد علاءالدین و یاسمین نعمتاللهی
@Anjoman_Motaleat
سمینار روششناسی مزارشناسان
اخردادماه۱۳۹۶
#سمینار #مزارشناسی #آرامگاه #مقبره #بقعه #بحرالعلوم
@Anjoman_Motaleat
اخردادماه۱۳۹۶
#سمینار #مزارشناسی #آرامگاه #مقبره #بقعه #بحرالعلوم
@Anjoman_Motaleat
انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
سمینار روششناسی مزارشناسان اخردادماه۱۳۹۶ #سمینار #مزارشناسی #آرامگاه #مقبره #بقعه #بحرالعلوم @Anjoman_Motaleat
دکتر بحرالعلوم متنِ زیر را دربارۀ نشست مزارشناسی به انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران فرستاده بودند:
«علم #مزارشناسی، زیرمجموعۀ علم #نسبشناسی است و دانشمندان انساب و مزارشناسان برای تشخیص خفتهگان در مزارات پنج قاعدۀ کلی دارند که بهوسیلۀ آنها هویت شخص مدفون را معرفی میکنند:
۱. تصریح به نام ونسب؛ ۲. تطبیق موقعیت جغرافیای مهاجرت ۳. اشارۀ سیاحان و تواریخ محلی به مزار؛ ۴. کتیبههای تاریخی و سنگ مزار؛ ۵. اسناد موقوفات و هدایا و نذورات.
ازآنجاییکه اکثر بناهای آرامگاهی در جهان اسلام متعلق به سادات یا همان امامزادگان است لذا هجرت علویان و دلایل آن مدنظر مزارشناسان است تا دربارۀ شخص مدفون در بقاع گمانهزنی کنند. این در حالی است که در برخی از شهرها چند مزار به یک نام و نسب قرار دارد که در اینجا دقت مزارشناسان و تخصص آنها راهگشا خواهد بود و سره از ناسره را معلوم خواهد نمود. اینکه علم مزارشناسی از چه تاریخی به وجود آمده از دیگر مباحث این نشست میباشد.»
@Anjoman_Motaleat
«علم #مزارشناسی، زیرمجموعۀ علم #نسبشناسی است و دانشمندان انساب و مزارشناسان برای تشخیص خفتهگان در مزارات پنج قاعدۀ کلی دارند که بهوسیلۀ آنها هویت شخص مدفون را معرفی میکنند:
۱. تصریح به نام ونسب؛ ۲. تطبیق موقعیت جغرافیای مهاجرت ۳. اشارۀ سیاحان و تواریخ محلی به مزار؛ ۴. کتیبههای تاریخی و سنگ مزار؛ ۵. اسناد موقوفات و هدایا و نذورات.
ازآنجاییکه اکثر بناهای آرامگاهی در جهان اسلام متعلق به سادات یا همان امامزادگان است لذا هجرت علویان و دلایل آن مدنظر مزارشناسان است تا دربارۀ شخص مدفون در بقاع گمانهزنی کنند. این در حالی است که در برخی از شهرها چند مزار به یک نام و نسب قرار دارد که در اینجا دقت مزارشناسان و تخصص آنها راهگشا خواهد بود و سره از ناسره را معلوم خواهد نمود. اینکه علم مزارشناسی از چه تاریخی به وجود آمده از دیگر مباحث این نشست میباشد.»
@Anjoman_Motaleat