انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
نمایشگاه عکس سازخراسان ۲۵اردیبهشت۱۳۹۵ #خراسان #نمایشگاه @Anjoman_Motaleat
از ۲۵ تا ۲۹ اردیبهشتماه ۱۳۹۵، در تالار ایران دانشکدۀ تجسمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، نمایشگاهی از عکسهای بناهای تاریخی خراسان، به همت انجمنهای علمی دانشجویی مرمت و مطالعات معماری ایران و نیز با مشارکت سازمان میراث فرهنگی خراسان جنوبی برگزار شد.
این نمایشگاه محصول عکسهایی بود که دانشجویان مطالعات معماری و مرمت، در سفرشان به خراسان گرفته بودند.
این نمایشگاه محصول عکسهایی بود که دانشجویان مطالعات معماری و مرمت، در سفرشان به خراسان گرفته بودند.
انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
بررسی انتقادی عکسهای سازخراسان ۲۸اردیبهشتماه۱۳۹۵ #نمایشگاه #نقد #خراسان @Anjoman_Motaleat
در تاریخ ۲۸اردیبهشتماه۱۳۹۵، کورش اسدالهپور سخنران نشستی بود که معطوف به بررسی انتقادی عکسهای ارائهشده در نمایشگاه عکاسی سازخراسان بود. اسداله پور که مدرس عکاسی و عکاس چند عنوان کتاب تألیفی نیز هست، ضمن نقد عکسهای دانشجویان، به آموزش مبانی عکاسی معماری نیز پرداخت. این نشست در دانشکدۀ معماری پردیس هنرهای زیبا برگزار شد و عمده شرکتکنندگان آن، عکاسان و دانشجویان مرمت و مطالعات معماری پردیس هنرهای زیبا بودند.
انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
هفت اصل تزیینی هنر ایران ۶تیرماه۱۳۹۵ #سمینار #هنر_ایران #یعقوب_آژند @Anjoman_Motaleat
دکتر یعقوب آژند سخنران سمینار «هفت اصل تزئینی هنر ایران» بود که در تاریخ ۶تیرماه۱۳۹۵ در دانشکدۀ معماری پردیس هنرهای زیبا برگزار شد. یعقوب آژند استاد دانشکدۀ هنرهای تجسمی دانشگاه تهران است که صاحب تألیفات متعددی در حوزۀ هنر و تاریخ ایران است؛ همچنین عنوان یکی از کتابهای او «هفت اصل تزئینی هنر ایران» است که این سمینار معطوف به همان موضوع بود. یعقوب آژند ضمن بررسی متون تاریخی و آثار هنری ایران، به این اصول دست یافته است.
او هفت اصل هنر تزئینی ایران را چنین برشمرد: اسلیمی، ختایی، فرنگی، ابر، نیلوفر (فصالی)، واق، بندرومی (گره).
بهصورتِ خلاصه و از گذر برداشت دانشجویان، توضیحات دکتر آژند دربارۀ هفت اصل مزبور در ادامه مکتوب شده است که البته برای بررسی دقیقتر اصول تزئینی هنر ایران، به کتاب دکتر آژند باید رجوع کرد:
اسلیمی و البته هر هفت اصل تزئینی، از طبیعت گرفته شده است. اسلیمی بعدازاسلام گسترش پیدا کرده و مفهومی عرفانیمذهبی به خود گرفته؛ زیرا می تواند تا نهایت تکثیر شود؛ ختایی، ریشۀ ختایی گل است. در پسپشت ختایی، فرهنگ اسلامیچینی است. به بخش مسلماننشین چین، ختاوختن میگفتند. اسم ختایی از روی این منطقۀ جغرافیایی گرفته شده است. برای چینیهای مسلمان گلهای خشخاش، عنّاب و نیلوفر مقدس هستند. نقشهای ختایی را از روی این سه گل گرفتهاند؛ فرنگی، واژۀ فرنگی از قرن سه و چهار وارد شده است. نقشمایههای فرنگی ریشه در یونان دارند. شاخه با گل ریز، زُنّار، برگکنگری، بال فرشتگان از نقشهای فرنگی است؛ ابر، ابر را از خودِ چین اقتباس میکنند. اژدها برای چینیان مقدس است؛ بههمیندلیل با قلم ابر اژدها را میکشند، و نیز پرندگانی مثل درنا که قداست دارند. ایرانیان از قرن هفتم به بعد، برای کشیدن سیمرغ از قلم ابر استفاده میکنند. هالۀ دور سر پیامبران هم با قلم ابر کشیده میشده است. همچنین مرزبندی خطاطیها از دیگر کاربردهای قلم ابر بوده است؛ نیلوفر یا فصالی در هنرهای تزئینی انواعی مختلف دارد، واق، ایرانیانی که تجارت میکردند دیدههایشان در کشورهای دیگر را مینوشتند؛ همچون سندبادنامه و عجایبنامه. ذکر کردهاند که در اطراف اندونزی درختی وجود دارد که میوهاش به شکل سر انسان است و چون میرسد، واقواق میکند. باری ایرانیانی که برایشان کشیدن شمایل انسان ممنوع بوده است، از میوه الهام میگیرند و تصاویر و نقوشی را انتزاع میکنند و طرح میزنند. نگارۀ مجلس کیومرث از این اصل متأثر است؛ بند رومی: این نام را از سلجوقیان روم گرفتهاند و نه امپراتوری روم. گرهسازی با ورود سلجوقیان آغاز شده است و مشتمل بر طرحهای هندسی است که انواع طرحها را به خود میگیرند و قابلیت تکثیر دارند.
@Anjoman_Motaleat
او هفت اصل هنر تزئینی ایران را چنین برشمرد: اسلیمی، ختایی، فرنگی، ابر، نیلوفر (فصالی)، واق، بندرومی (گره).
بهصورتِ خلاصه و از گذر برداشت دانشجویان، توضیحات دکتر آژند دربارۀ هفت اصل مزبور در ادامه مکتوب شده است که البته برای بررسی دقیقتر اصول تزئینی هنر ایران، به کتاب دکتر آژند باید رجوع کرد:
اسلیمی و البته هر هفت اصل تزئینی، از طبیعت گرفته شده است. اسلیمی بعدازاسلام گسترش پیدا کرده و مفهومی عرفانیمذهبی به خود گرفته؛ زیرا می تواند تا نهایت تکثیر شود؛ ختایی، ریشۀ ختایی گل است. در پسپشت ختایی، فرهنگ اسلامیچینی است. به بخش مسلماننشین چین، ختاوختن میگفتند. اسم ختایی از روی این منطقۀ جغرافیایی گرفته شده است. برای چینیهای مسلمان گلهای خشخاش، عنّاب و نیلوفر مقدس هستند. نقشهای ختایی را از روی این سه گل گرفتهاند؛ فرنگی، واژۀ فرنگی از قرن سه و چهار وارد شده است. نقشمایههای فرنگی ریشه در یونان دارند. شاخه با گل ریز، زُنّار، برگکنگری، بال فرشتگان از نقشهای فرنگی است؛ ابر، ابر را از خودِ چین اقتباس میکنند. اژدها برای چینیان مقدس است؛ بههمیندلیل با قلم ابر اژدها را میکشند، و نیز پرندگانی مثل درنا که قداست دارند. ایرانیان از قرن هفتم به بعد، برای کشیدن سیمرغ از قلم ابر استفاده میکنند. هالۀ دور سر پیامبران هم با قلم ابر کشیده میشده است. همچنین مرزبندی خطاطیها از دیگر کاربردهای قلم ابر بوده است؛ نیلوفر یا فصالی در هنرهای تزئینی انواعی مختلف دارد، واق، ایرانیانی که تجارت میکردند دیدههایشان در کشورهای دیگر را مینوشتند؛ همچون سندبادنامه و عجایبنامه. ذکر کردهاند که در اطراف اندونزی درختی وجود دارد که میوهاش به شکل سر انسان است و چون میرسد، واقواق میکند. باری ایرانیانی که برایشان کشیدن شمایل انسان ممنوع بوده است، از میوه الهام میگیرند و تصاویر و نقوشی را انتزاع میکنند و طرح میزنند. نگارۀ مجلس کیومرث از این اصل متأثر است؛ بند رومی: این نام را از سلجوقیان روم گرفتهاند و نه امپراتوری روم. گرهسازی با ورود سلجوقیان آغاز شده است و مشتمل بر طرحهای هندسی است که انواع طرحها را به خود میگیرند و قابلیت تکثیر دارند.
@Anjoman_Motaleat