🔹صوت کامل سمینار «باستان‌شناسی و منظر فرهنگی»
🔸سخنرانان: هایده لاله، حمیده چوبک، ناصر نوروززاده چگینی
@Anjoman_Motaleat

🔹صوت کامل سمینار «تجارب دبیرخانهٔ شورای عالی معماری و شهرسازی ایران»
🔸سخنران: پیروز حناچی
@Anjoman_Motaleat

‍ مؤسسۀ فرهنگی ایکوموس ایران
کمیتۀ آموزش برگزار می‌کند

کارگاه کاشی زرین‌فام

مباحث:
ـ کاشیکاران و شیوۀ ساخت محراب‌ها، کاشی‌های برجسته، و کوکبی
ـ معرفی کاشی‌های کتیبه‌دار و نمونه‌های تاریخ‌دار آنها

مدرس:
استاد عبدالله قوچانی

زمان و مکان:
چهارشنبه، ۱۸ بهمن ۱۳۹۶، ساعت ۹:۳۰ ـ ۱۵:۳۰
تهران، خیابان امیرکبیر، نرسیده به چهارراه سرچشمه، کوچۀ شهید علیرضا جاویدی، شمارۀ ۱۰۷، دفتر موسسۀ فرهنگی ایکوموس ایران

نام‌نویسی: از ۲۷ دی تا ۱۱ بهمن
ظرفیت کارگاه: ۳۰ نفر (الویت با کسانی است که زودتر ثبت نام می‌کنند)
شرکت‌کنندگان گواهی شرکت دریافت خواهند کرد.

هزینۀ کارگاه: دویست هزار تومان (شامل پذیرایی)، برای دانشجویان نیم‌بها
برای اطلاع از چگونگی ثبت نام با دفتر موسسۀ ایکوموس ایران تماس بگیرید یا از طریق ایمیل با ما مکاتبه کنید:
تلفن: ۳۳۴۴۰۰۵۴
ایمیل: info@iranicomos.org

کانال رسمی ایکوموس ایران
t.me/iranicomosorg
Iranicomos.org
info@iranicomos.org
https://www.instagram.com/iranicomosorg/
https://plus.google.com/u/0/117367291634562588635/posts

چهارشنبه سوم آبان ۱۳۹۶ گروه مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران، میزبانِ «مهندس اردشیر اروجی»، فارغ‌التحصیل رشته‌ی معماری از دانشگاه شهیدبهشتی، و طراحی شهری از دانشگاه تهران، «مدیرکل سابق دفتر اطلاعات، آمار و برنامه ریزی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور» و مشاور سه تن از رؤسای وقت سازمان بود. ایشان در سمینار «بازخوانی انتقادی تحولات سازمان میراث فرهنگی کشور» به نقد و تبیین تاریخچه‌ی این سازمان و سیر تحولات آن در دهه‌های اخیر خواهند پرداخت. حضور یازده‌ساله‌ی ایشان در سازمان میراث فرهنگی کشور به عنوان «مدیرکل دفتر آمار و برنامه‌ریزی» و مشاور رؤسای وقت سازمان، به انضمام مواضع مؤثر ایشان در آن مقطع در خصوص ارتباط این سازمان با سازمان گردشگری کشور، باعث آشنایی و تخصصشان در بازخوانی تحولات این سازمان می‌گردد.

در این سمینار، جناب آقای اروجی ابتدا به سوابق خود در سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اشاره‌ای کردند و سپس به تشریح سابقه‌ی توجه به امر میراث در کشور، از گنجخانه‌های پادشاهان هخامنشی تا کلات نادری و دوران قاجار پرداختند. پس از این شکل‌گیری مفهوم نوین موزه و میراث در ایران تحت تأثیر غربیان و حفاری‌های آنها را توضیح دادند و سلسله اقداماتی که برای ترویج فرهنگ توجه به میراث یا قوانینی که برای نگهداری و کاوش این امور شکل می‌گرفت توضیح دادند. حین توضیح این مسائل، جناب مهندس اروجی به قیاس تطبیقی این فرآیند بین ایران و اروپا نیز پرداختند.

در بخش دوم سمینار به سیر تحولات مقوله‌ی میراث در عصر پهلوی پرداختند و نشان دادند که چگونه دغدغه‌های عصر قاجار و مشروطیت در قالب بوروکراتیک توانست تجلی یابد و سازمان‌هایی که برای امور میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایجاد می‌شد را تا تبدیل شدن به وزارتخانه‌های مختلف در آستانه‌ی انقلاب ردگیری کردند. پس از این نیز به شرح اقدامات انقلابی، واسازی و نوسازی این مفاهیم در عصر پساانقلاب پرداختند.

در آخرین بخش از سخنان ایشان، به مسائل امروزین این سازمان و مقوله‌ی میراث فرهنگی و ارتباطش با گردشگری اشاره نمودند و نقشی که در ادغام این دو مقوله برای حل معضل مالی سازمان میراث پرداختند. ضرورت تشکیل وزارتخانه برای این مقوله از جمله نکاتی بود که مهندس اروجی تأکید خاص بر آن داشته‌اند. پس از پایان صحبت‌های ایشان، بین حضار و جناب مهندس اروجی پرسش و پاسخ‌هایی حول موضوعات مطرح‌شده منجمله سوابق سازمان میراث و نقش اداره‌ی اوقاف مطرح گشت.

جلسه با تقدیر جناب دکتر خادم‌زاده در جایگاه «مدیر گروه مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران» از مهندس اروجی و اهدای هدایایی از طرف گروه مطالعات معماری ایران به ایشان به رسم یادگار به پایان رسید.

🔹صوت کامل سمینار «بازخوانی انتقادی تحولات سازمان میراث فرهنگی کشور»
🔸سخنران: اردشیر اروجی
@Anjoman_Motaleat

«گروه مطالعات معماری ایران»، چهارشنبه ۱۰ آبان‌ماه ۱۳۹۶، میزبان دکتر عیسی حجت در جلسه‌ای با عنوان «چهارفصل آموزش معماری در ایران» بود. «عیسی حجت» که عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با درجۀ استادی است، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۶ و دارای دکتری تخصصی در زمینۀ آموزش معماری در سال ۱۳۸۰ از همین دانشگاه است.

ایشان همچنین علاوه بر سال‌ها سابقۀ تدریس در سال‌های اولیۀ دورۀ کارشناسی، مولف کتبی نظری و عملی در زمینۀ آموزش معماری در ایران هستند. از جمله «مشق معماری»، «ساختمان‌ها با من حرف می‌زنند»، «معماری در دل ماست» و کتاب «سنت‌ها و بدعت‌ها در آموزش معماری».

در این دیدار دکتر حجت به شرح دیدگاه خود پیرامون ۴ فصل از آموزش معماری در ایران پرداختند و ابتدا بهارِ آموزش معماری ایران را با عنوان آموزشِ سینه به سینه شرح دادند. در این فصل شاگردی و استادی و معماری سالاری مورد بحث قرار می‌گیرد.
در فصل دوم تابستان داغ مدرنیته و دست به دست شدن معماری توسط آموزش آکادمیک با پایه‌هایی از مغرب‌زمین مورد تحلیل قرار گرفت. این دوره، دوره‌ٔ معمارسالاری است.
در فصل سوم پاییز پست مدرن و آموزش شانه‌به‌شانه با تکیه بر محکومیت مدرنیته به شکست با محوریت نو به نو شدن و عدم تحمل مدرنیته به قوانین خودساخته‌اش تحلیل می‌شود. در این فصل ۳ویژگی و ۵ چالش بررسی شد.
فصل چهارم زمستان در راه است که از تکثیر بی‌مبالات دانشکده‌های معماری حاصل می‌شود. روزی که به معماری بدون معمار باز می‌گردیم و هرکس معمار خود می‌شود.

ادامه جلسه به پرسش و پاسخ میان حضار و مهمان محترم جلسه اختصاص یافت و در پایان، دکتر محمدحسن خادم‌زاده از طرف گروه «مطالعات معماری ایران» با اعطای تقدیر‌نامه‌ای به دکتر عیسی حجت مراتب تشکر گروه را از ایشان، به‌عمل آوردند.

@Anjoman_Motaleat

🔹صوت سمینار «چهار فصل آموزش معماری در ایران»
🔸سخنران: عیسی حجت
@Anjoman_Motaleat

در چهارمین سمینار از سلسله نشست‌های تجارب معماری و شهرسازی ایران، گروه «مطالعات معماری ایران» دانشگاه تهران در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۹۶ میزبان باستان‌شناس برجسته جناب آقای دکتر محمدرحیم صراف با موضوع «دستاوردهای باستان شناسی تپه هگمتانه» بود. دکتر محمدرحیم صراف، باستان‌شناس برجسته‌ی ایرانی و دارای دکترای باستان‌شناسی از دانشگاه مونیخ آلمان و استاد دانشگاه تهران است. ایشان علاوه بر مشارکت و سرپرستی در چندین پروژه‌ی باستان‌شناسی کشور، سال‌ها سرپرستی کاوش‌های تپه هگمتانه را بر عهده داشته‌اند.

طی این نشست دکتر صراف با استفاده از ارائه تصاویری به شرح فعالیت های باستان شناسی خود در تپه‌ی هگمتانه از آغاز تا پایان پرداختند. در ابتدا از نحوه‌ی شروع فعالیت و شرایط حاکم بر محوطه سخن گفتند و تئوری‌های موجود در مورد محل پایتخت باستانی مادها را شرح دادند که چگونه منجر به حفاری در تپه‌ی هگمتانه شده است. پس از این به ترتیب آثار معماری یافت شده و اشیای بدست آمده از کاوش ها را بررسی نمودند. پس از آن نیز پیرامون آرای باستان شناسان و باستان پژوهان مختلف درباب اینکه تپه باستانی هگمتانه متعلق به چه دوره ای است، به بحث پرداختند. نیم ساعت انتهایی جلسه به پرسش و پاسخ میان جناب دکتر صراف و حاضرین جلسه اختصاص یافت. در پایان جناب دکتر خادم‌زاده از طرف گروه مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران، از دکتر صراف تقدیر و تشکر به عمل آوردند.

@Anjoman_Motaleat

🔹صوت سمینار «دستاوردهای باستان‌شناسی در تپه‌ی هگمتانه»
🔸سخنران: محمدرحیم صراف
@Anjoman_Motaleat

📎 تصاویری از ارائه‌ی دکتر صراف در سمینار «دستاوردهای باستان‌شناسی در تپه‌ی باستانی هگمتانه»
@Anjoman_Motaleat

📎 تصاویری از ارائه‌ی دکتر صراف در سمینار «دستاوردهای باستان‌شناسی در تپه‌ی باستانی هگمتانه»
@Anjoman_Motaleat

📎 تصاویری از ارائه‌ی دکتر صراف در سمینار «دستاوردهای باستان‌شناسی در تپه‌ی باستانی هگمتانه»
@Anjoman_Motaleat

بازدید از مدرسه ی عالی مدیریت
🏛 دانشگاه امام صادق(ع)
👤 اثر نادر اردلان
🗓 جمعه، ۲۷ بهمن
ساعت ۹:۳۰ - ۱۲
ثبت نام از طریق:
🌐http://aa-ut.ir/tour
@aa_ut

‍‍ ‍‍ ‍‍ ‍‍ فراخوانی برای گفتگو درباره‌ی «آموزش‌های معماری»

امروز بیرون از دانشکده‌های معماری، صدای جدیدی می‌آید: صدای جریان‌های موازی آموزش معماری که روشی جایگزین یا #آلترناتیو برای آموختن معماری پیشنهاد می‌دهند.
🔹آیا ایراد از دانشگاه بود؟
🔸آیا دانشگاه‌ها، ما را «معمار» می‌کنند؟
🔹این آموزش«ها»ی آلترناتیو چه تأثیری بر جریان معماری دارند؟
🔸خوش‌بین هستید یا بدبین؟
🔹چه نقدی دارید؟
🔸چرا این آموزش‌«ها» سربرآوردند؟
🔹انتظار داریم چه چیزی را به ما آموزش دهند؟

انجمن علمی «معماری» و انجمن علمی «مطالعات معماری ایران» دانشگاه تهران ، مشترکاً این سوال‌ها را از شما می‌پرسند: نظرتان درمورد آموزش معماری چیست؟ نقدها، نظرات، پیشنهادات خود را برای این دو انجمن ارسال نمایید.

قالب ارسال نقدها و نظرها:
📝 متن (کمتر از ۷۰۰ کلمه)
🎞 فیلم کوتاه (و یا پاره فیلم 🎥)
🎙 پادکست و فایل صوتی (حتی موسیقی! 🎶)
📉 اینفوگرافیک و تصاویر گویا
❓ و هر قالب دیگری که مناسب دانستید!

📩 ارسال آثار از طریق:
(تلگرام) @Asoi_UT
(ایمیل) asoi.assoc@gmail.com

◀ در صورت ارسال اثر تا ۳۰ بهمن ماه و تایید هیئت تحریریه، آثار در فصلنامه‌ی «دریچه‌ی معماری» چاپ می‌شود.

✅ آثار شما در صورت تایید از کانال رسمی این دو رسانه منتشر خواهند شد:
@Anjoman_Motaleat
@aa_ut

📝 #نگاه_دیگران
📝 در #خارج درباره‌ی #آموزش_معماری چه می‌گویند؟


🖋 «در دوره‌ی تحصیلم در دانشگاه تگزاس، حس کردم به کار معماری به عنوان یک #حرفه اشاره‌ای نشده است. به نظرم دانشجویان باید درک بیشتری از عقد یک قرارداد کاری، ساختار پروپوزال‌ها و به طور کلی اداره‌ی یک شرکت داشته باشند. خیلی تأکید کمی روی این مباحث می‌شود. اکثر کسانی که من در شرکتم استخدام می‌کنم دانش ناچیزی در مورد امور کاری در شرکت دارند و اصلا درکی از مقدار وقت و زحمتِ نوشتن یک پروپوزال یا عقد قرارداد ندارند.»


🖋 «بهتر بود که مدارس معماری حداقل یاد می‌دادند که یک ساختمان چطور سر هم می‌شود – درکی از جزئیات دیوار یا درزبندی رطوبتی یا اتصالات سازه‌ای و امثالهم. چون این مسائل دقیقا همان‌جایی است که حرفه‌ی یک معمار شروع می‌شود. خیلی از افراد جویای کار، طرح‌های خود در مدارس معماری را به ما نشان می‌دهند. نه این که این مهم نباشد، ولی این‌ها کاری است که مدت‌ها بعد از شروع حرفه قرار است انجام دهند. حتی دانشجوی پزشکی هم در سال سوم تحصیلش قرار نیست پیوند قلب انجام دهند!»


🖋 «الان ۶ سال است که دانشجوی معماری‌ام و کسی به من فوتوشاپ، اسکچاپ و یا 3Dمکس یاد نداده است. می‌دانم که خیلی در این مهارت‌های ابتدایی عقبم و باید تا الان حداقل می‌توانستم ایده‌هایم را در کلاس با اینها ارائه کنم. مسخره است که آموزشگاه انتظار دارد بتوانم با این نرم‌افزارها کار کنم، ولی آنها را یاد نمی‌دهد.»


🖋 «ای کاش به ما #جامعه‌شناسی هم درس می‌دادند. مثلا نوشته‌های «فوکو» واقعا در بازاندیشی در روان‌شناسی فضا و الگوی رفتاری انسان‌ها آگاهی‌بخش است.»



📚 مأخذ: https://www.archdaily.com/778846/what-should-architecture-schools-teach-us-archdaily-readers-respond

@Anjoman_Motaleat

The Cult of Futurism
مذهب آینده گرایی

سعید خاقانی

سرکی کوتاه به سایت دانشکدۀ «سای‌آرک» (Sci-Arch) کافیست تا آدرنالین خون آدم بالا برود. از سای‌آرکی‌ها می‌خواهند که آن‌جا را توصیف کنند، یکی می‌گوید «تخیل فراتر از مرزها»، دیگری می‌گوید «در یک کلمه سای‌آرک یعنی بووووم»، چیزی شبیه به آتش‌بازی که ما با دهان باز و متحیر به آن چشم دوخته‌ایم. رباط‌ها ماکت می‌سازند و دانشجویان طرح‌هایی در باب نقش معماری پازلی در شکل‌گیری اجتماع فراکتال آینده ارائه می‌کنند. هرچند بخشی از تحیر ما ماحصل جادوی تصویر است، تصاویری که برای ما بیرونی‌ها، تحیر و تخدیر می‌سازد، اما انگار در واقعیت هم آن‌جا بازی دیگری در جریان است. حس می‌کنی که چقدر عقب هستی و وقتی در ایران زندگی کنی، می‌گویی «ما کجاییم و آن‌ها کجا»! جمله‌ای که در این روزگار پرحسرت ما، ذیل خیلی از پست‌های تلگرامی که خوبی آن‌ور آبی‌ها را نشان می‌دهد، نوشته می‌شود. چه خاکی باید بر سرمان بریزیم یا کمی رسمی‌تر، چه باید بکنیم؟

⭕️
ادامهٔ این مطلب را در وب‌سایت کوبه یا با کلیک روی Instant View بخوانید.

http://telegra.ph/sa1-02-14
http://koubeh.com/skh6/
@koubeh
#سای_آرک
#آینده_گرایی
#معماری_آلترناتیو

📝 #نگاه_شما
📝امید به دانشگاه نیست؟ هست... | از طرف: ارژنگ شریعت، دانشجوی کارشناسی معماری

بله. دانشگاه عقب افتاده است. نه از بیرون، بلکه از آنچه باید باشد. آلترناتیوهای بیرون از دانشگاه تازه دارند از راه می‌رسند ولی بیشتر از آن‌که رقیب دانشگاه باشند، بیدارکننده‌اش هستند. دانشگاه بیدار شده ولی بختکی رویش افتاده و باید این بختک را برداریم تا بتواند برخیزد.

بعضی‌ها به من می‌گویند: «چطور امیدواری؟ کجا نشانه‌ای از بیداری در دانشگاه می‌بینی؟ هنوز نه تکنولوژی را می‌فهمد، نه طراحی پارامتریک را و نه ارزش کار گروهی را. همه‌اش شیت است و ماکت و فرم!» خب؛ من هم نگفتم دانشگاه حالش خوب است. بیدار شده ولی بختک دارد. تنها چشمانش باز شده.

این امید را اولین بار دو سال پیش در علم‌وصنعت دیدم. پاویون‌های مقوایی و آجری که برای جشنواره‌ی حرکتشان می‌ساختند برایم جالب بود. البته به خودی خود این‌طور ورکشاپ‌ها و پاویون‌ها را در دانشگاه تهران یا تربیت مدرس یا خیلی جاهای دیگر هم دیده بودم؛ ولی در علم و صنعت ساخت این پاویون‌ها به صورت یک کار کلاسی درآمده بود و قشنگ‌تر اینجا که در ترم‌های بعد فهمیدم در قالب درس «انسان،طبیعت و معماری» اساتید به دانشجویان پروژه‌هایی می‌دهند که با کمک گرس‌هاپر به طور جمعی آثاری را طراحی و سپس با ابتدایی‌ترین مصالح مثل مقوا یا شیلنگ اجرا می‌کنند.

با یک گل بهار نمی‌شود. ولی نسیم این تغییرات را در دیگر دانشگاه‌ها هم می‌بینم. نفسِ حضور رشته‌ای چون معماری تکنولوژی در دانشگاه تهران و یا ورکشاپ‌هایی که هرازگاهی در این و آن دانشکده به صورت جمعی برگزار می‌شود، نشانه‌های مثبتی است. حتی چند روز پیش در پردیس هنرهای زیبا چشمم به ساخته‌ای چوبی با مفاصل و قطعات طراحی‌شده خورد و امید دارم که بالاخره جریان اصلی دانشگاهی در کشور، به ورکشاپ‌های گروهی و نرم‌افزارهای جدید عملیاتی روی خوش نشان دهد.

@Anjoman_Motaleat

📝 #نگاه_شما
📝 نظرات کوتاه ارسال‌شده از سوی برخی دانشجویان

🖍 «اسامی مدرّسین موسسات بیرون دانشگاه را که می‌بینی، هم تعجب می‌کنی و هم شک. تعجب از این که خیلی از این افراد در دانشگاه هم تدریس می‌کنند (و یا قبلا میکردند) و شک به خاطر این که پس چرا نتایج دانشگاه و موسسات بایکدیگر این‌قدر فرق دارد؟»

🖍 «برید اسکچ‌آپ و رویت یاد بگیرید که این حرف‌ها همه‌ش آبه.»

🖍 «یکی از ایرادای آموزش توی دانشگاه،‌تمرکز اون روی طرح های خاص در سایت های خاصه. این باعث شده کلاً کارها و پروژه‌های عادی و مسکونی چندطبقه فراموش بشه و هنگام فارغ‌التحصیلی یک تناقض بزرگ میان بازار کار و چیزایی که یاد گرفتی به چشم بیاد که نمی‌دونی چجوری باهاش مواجه بشی مگر پناه بردن به یه دفتر یا موسسه بیرون دانشگاه.»

🖍 «مشکل از درس طرحه که چند تا دانشجو باید با هم مسابقه بذارن فرم متفاوت بدن و بعد توی فرم هی پلان در بیارن تا آخرش یه عالمه شیت ببندن و استادا بدون حرف زدن نمره‌شون رو بدن و شیت ها رو بندازن سطل زباله.»

@Anjoman_Motaleat

📘 دفاع از پایان‌نامه‌ی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
📌نسبت سازماندهی فضایی شهر ری و شبکه‌ی راه‌های موسوم به راه ابریشم
📌دنیا معصومی خامنه
@Anjoman_Motaleat

📝 #نگاه_شما
📝فیلم درخشش (The Shining) از زاویه‌ی آموزش«ها»ی معماری | از طرف: بشیر گاوزن، دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران


🖍 هر چقدر هم دیوانه‌وار به نظر برسد، موضوع این یادداشت همین است! می‌خواهم فیلم «درخشش» (The Shining) را جور دیگری نگاه کنیم: اگر مرحوم کوبریک این فیلم را در رابطه با آموزش‌های معماری ساخته بود، در آن چه می‌دیدیم؟!

🖍 جک، نماد یک معمار-مدرس است. او به هتل (دانشگاه) می‌رود تا بتواند به پژوهش در باب معماری بپردازد. لیکن فضای دانشگاه، به کلی روحیه‌ی او را تغییر می‌دهد. او با این فضای منزوی احساس آشنایی می‌کند و فضای دانشگاه (هتل) عامدانه او را به مردی مجنون تبدیل می‌کند که در دفتری که قرار است کتاب او شود فقط یک جمله را می‌نویسد:
All work and no play makes Jack a dull boy

🖍 دانشجو (دنی) با قدرت «درخشش» خود پسمانده‌ی وقایع گذشته در دانشگاه را دریابد: با دو طفل مثله شده مواجه می‌شود و با پیرزنی عریان که قصد کشتنش را دارد. شاید دو طفل کشته‌شده، نمادی از ایده‌های جوان و نوگرایی لابلای آتلیه‌های دانشگاهی است که دانشگاه رشد آنها را خوش ندارد. پیرزن عریان احتمالا همانا عقاید کهن و یا حتی نوعی واپس‌گرایی و مالیخولیای حُب گذشته باشد.

🖍 چه چیزی می‌تواند مدلول «درخشش» باشد؟ نقد! نقد همان چیزی است که می‌تواند استادی عادی را به استادی کین‌خواه علیه تولید و نسل جوان بدل کند و هم نقد است که به دانشجو قدرت مبارزه با این مردار و استاد قاتل را می‌دهد و هم نقد است که زبان ارتباط جوانان دانشگاه با جریان‌های بیرون از دانشگاه می‌شود و باعث ورود گفتمان‌ها به جامعه و سرانجام آموزش آلترناتیو می‌شود.

مطلب کامل را در لینک زیر مشاهده کنید ⬇️

http://telegra.ph/BashirGavzan01-02-18

@Anjoman_Motaleat