⭕️#غیزانیه، #بیآبی، کارون و تمدنی هزاران ساله در مجاورت آب!
🔻بچه که بودیم توی کوچههای داغ اهواز، فوتبال بازی میکردیم. هوا بینهایت داغ بود و ما را هم در دنیای کودکانهمان از داغی آن خیالی نبود. کوچهی ما بچههای همسن و سال ۱۰، ۱۲ ساله زیاد داشت. آنقدر فوتبال بازی میکردیم تا از نفس بیفتیم و غرق عرق به خانه برگردیم. آن موقع یک پارچ آب یخ را یکجا میتوانستیم سر بکشیم و جگرمان را خنک کنیم. کارون پرآب بود و کسی غم آب نداشت!
🔻کارون بیخ گوشمان بود. آبش به تلالو در میان تابش خورشید گرم اهواز، از وسط شهر میگذشت. آنموقعها اینقدر سد روی آن نزده بودند. کنار کارون که میرفتیم آب تا نردههای فلزی کنار ساحل، بالا آمده بود. لقب «طولانیترین رودخانهی ایران» را یدک میکشید و تمدنی که هزاران سال انسانهای این دیار را بر گرد این رودخانه آورده بود، با هر طلوع و غروب خورشید، یک روز بر عمر هزاران سالهاش میافزود و همچنان میافزاید. تمدنی که همواره به گرمای خورشیدش مهربان بوده و در این سرزمین زرخیز که آبش فراوان است، خاکش حاصلخیز و زمینش سرشار از منابع، باید از #فقر به دور باشد.
🔻ما بچههای شط هستیم؛ شط کارون. کارونی که هماره سهم پرندگان رنگ به رنگ را از این آب داده، منظرهی آبتنی گاومیشها در آن در روستاهای اطراف اهواز زیباست و مردمانش سخاوت را از این آب روان آموختهاند. در کنار چنین تمدنی، چگونه عدهای، به نام مسئولان جامعه، به خود اجازه میدهند تا خوزستان، که فرزندانش را از دل آتش جنگ بیرون کشید و به دامان گرفت، حالا همان فرزندان را در ملغمهای از #فقر و #بیآبی پرورش دهد؟
🔴#فقر و #بیآبی نمیتواند قاعدهی این سرزمین زرخیز باشد که نام هر شهرش از اهواز، شوش باستانی و چند هزار ساله، شوشتر، هُوِیزه، اندیمشک و دزفول حکایت از تاریخی کهن میدهد! اگرچه شاید برخی از مسئولیتگریزیها بخواهد #فقر را بر این تمدن غنی امری عادی نشان دهد!!!
🆔 @imamalisociety
🔻بچه که بودیم توی کوچههای داغ اهواز، فوتبال بازی میکردیم. هوا بینهایت داغ بود و ما را هم در دنیای کودکانهمان از داغی آن خیالی نبود. کوچهی ما بچههای همسن و سال ۱۰، ۱۲ ساله زیاد داشت. آنقدر فوتبال بازی میکردیم تا از نفس بیفتیم و غرق عرق به خانه برگردیم. آن موقع یک پارچ آب یخ را یکجا میتوانستیم سر بکشیم و جگرمان را خنک کنیم. کارون پرآب بود و کسی غم آب نداشت!
🔻کارون بیخ گوشمان بود. آبش به تلالو در میان تابش خورشید گرم اهواز، از وسط شهر میگذشت. آنموقعها اینقدر سد روی آن نزده بودند. کنار کارون که میرفتیم آب تا نردههای فلزی کنار ساحل، بالا آمده بود. لقب «طولانیترین رودخانهی ایران» را یدک میکشید و تمدنی که هزاران سال انسانهای این دیار را بر گرد این رودخانه آورده بود، با هر طلوع و غروب خورشید، یک روز بر عمر هزاران سالهاش میافزود و همچنان میافزاید. تمدنی که همواره به گرمای خورشیدش مهربان بوده و در این سرزمین زرخیز که آبش فراوان است، خاکش حاصلخیز و زمینش سرشار از منابع، باید از #فقر به دور باشد.
🔻ما بچههای شط هستیم؛ شط کارون. کارونی که هماره سهم پرندگان رنگ به رنگ را از این آب داده، منظرهی آبتنی گاومیشها در آن در روستاهای اطراف اهواز زیباست و مردمانش سخاوت را از این آب روان آموختهاند. در کنار چنین تمدنی، چگونه عدهای، به نام مسئولان جامعه، به خود اجازه میدهند تا خوزستان، که فرزندانش را از دل آتش جنگ بیرون کشید و به دامان گرفت، حالا همان فرزندان را در ملغمهای از #فقر و #بیآبی پرورش دهد؟
🔴#فقر و #بیآبی نمیتواند قاعدهی این سرزمین زرخیز باشد که نام هر شهرش از اهواز، شوش باستانی و چند هزار ساله، شوشتر، هُوِیزه، اندیمشک و دزفول حکایت از تاریخی کهن میدهد! اگرچه شاید برخی از مسئولیتگریزیها بخواهد #فقر را بر این تمدن غنی امری عادی نشان دهد!!!
🆔 @imamalisociety