کسی که زنده ماندن را ترک کند، از زاویه بشری نگاهش به زاویه خدایی برود، خودش را در همه مخلوقات ببیند، به بودن احترام بگذارد، مادیات و دنیا پیش چشمش رنگ ببازد؛ کسی است که به خونریزی و به زشتی‌ها پایان می‌دهد.
قرآن این نکته را بسیار زیبا مطرح کرده است. به دلیل اینکه رسول الله در یک جامعه‌ی بدوی به دنیا آمد، جامعه‌ای که رو در روی هم می‌ایستادند و همدیگر را می‌کشتند. اولین کاری که رسول الله انجام داد این بود که کلمه "سلام" را بین آنها گذاشت تا جایی پیش رفت که همه قبیله‌ها به هم متصل شدند و کنار هم ایستادند و نماز خواندند. این نگاه و این مکتب در جان پیامبر زنده شد، آنجا که یک سوال اساسی پرسید. رسول الله سوال پرسید: ذکور می‌مانند، اگر من دختر بودم الان زنده به گور شده بودم. چرا؟ ...."بای ذنب قتلت"
واقعیت، بودن است. بودن و آگاه شدن به ارزش ِ بودن است. ذهن خدایی حظ بردن از آفرینش است، ذهن بشر سردرگمی در آفرینش است. نگاهی است که باید به دست بیاوریم. اگر به دست نیاوریم بی‌نهایت بار عذاب می‌کشیم. آنقدر عذاب می‌کشیم تا بالاخره سوال کنیم از چرا و چگونه بودن ؟!
مردان خدا زیبایی‌شان در این است که اگر هم می‌میرند برای همین "چرا " و "چگونگی" است.

✳️ بخشی از سخنرانی شارمین میمندی نژاد موسس جمعیت امام علی - به مناسبت میلاد حضرت محمد (ص)
#شارمین_میمندی_نژاد #میلاد #رسول

goo.gl/wisTpu