This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌹برای رهایی از استرس، اضطراب و افسردگی لطفا این ۵ احساس طبیعی را سرکوب نکنید.
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
راهکار جلوگیری از ایجاد قضاوت های یک جانبه در مورد فرهنگ و مردم کشورهای خاص از زبان نویسنده ای اهل نیجریه که برای تحصیل به آمریکا میرود.
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💪برای عملی کردن ایده های خود از ۳ اصل پیشنهادی ارسطو کمک بگیرید.
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⁉️چرا علیرغم اشتیاق فراوان نمی توانم به رویاها و اهدافم دست یابم؟ چه باید بکنم؟🤔
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
🔸🔹🔺انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔸🔹🔺
@inssoa1
👀 ۳ گام مواجهه با ویژگی های دوست نداشتنی و نپذیرفتنی مان (سایه های شخصیت) چیست؟ 🤔
🖌چاره سایه چیست؟ پاسخ و راه حل در تلاش برای ریشه کن کردن سایه نیست، این کار نه امکان پذیر است و نه مطلوب. همانطور که یونگ گفته است، شخص بدون سایه چیزی جز یک شبح دو بعدی نیست. بعلاوه، سایه پیوسته حقیقت ما را به ما می گوید😇 خواه دوست داشته باشیم آن را بشنویم یا نه. جان سنفورد درباره این حقیقت مهم می گوید: «سایه در مقایسه با من (ego) خودمحور، به خود حقیقی ( self) نزدیکتر است. حقیقت تکان دهنده این است که خود حقیقی (self) میان من (ego)خودمحور و سایه، سایه را برمی گزیند،😯 حتی اگر به معنای انهدام واقعی من(ego) باشد.»
🖌درست همانگونه که راه حل، تلاش برای ریشه کن کردن یا ساکت کردن سایه نیست، پاسخ را نمی توان در تلاش ناسالم برای سرکوب کردن یا بازداشتن آن یافت.⛔️ یونگ سرکوب روانی سایه را همانند بریدن سر برای تسکین درد می داند.❎ استراتژی مواجهه با سایه، شیوه ای سه لایه است و شامل تحول ذهن، اصل زندگی به عنوان پدیده ای مقدس و مقاومت فرهنگی می شود.
1⃣ تحول ذهن: گشودن چشم بصیرت؛ مواجهه با سایه، با ورود نخستین مضمون سایه به ذهن خودآگاه شروع می شود. یونگ معتقد بود این کار با بررسی یا تحلیل خود انجام پذیر است. شیوه دنیا، زندگی ناخودآگاهانه است. چگونه می توان از این شیوه زندگی رهایی یافت❓ با متحول کردن ذهن خود؛ ذهن تحول یافته، ذهنی آگاه است که نسبت به هدف والاتر یعنی رشد روحی و روانی مان هشیار💡 است؛این مهم، از طریق یادگیری گفتگو با سایه خود می تواند صورت گیرد. با این گفتگوی درونی، از محتوای سایه خود آگاه می شویم و آن چیزی که قبلا ناخودآگاه بود به بخش خودآگاه می آید و می توان آن را بکار گرفت.⚙
2⃣ زندگی به عنوان پدیده ای مقدس: ما فراخوانده شده ایم که تا نمادهای زنده حقیقتی باشیم که می گوید زندگی پدیده ای مقدس است. به این سخنان گوش دهید: «این کاری است که می خواهم انجام دهید: خدا یارتان باد! زندگی روزمره و معمول تان - خواب، خوردن، کار و پیمودن زندگی- را به عنوان هدیه ای به خدا پیشکش کنید.» (رومیان ۱۲:۱) این نه تنها رسالت، بلکه مزیت برتر ماست. به یاد داشته باشید اگر زندگی تان مقدس نیست، عاری از تقدس هم نیست. در صورتیکه بخواهید به لطف خدا این حقیقت را زندگی کنید، سایه در برابر شما مقاومت خواهد کرد. سایه، تنبل و خودشیفته است. بزرگترین میلش آن است که زندگی را بعنوان هدیه ای مقدس به خودش تقدیم کند. این همه، بخشی از نبرد است.⛏
3⃣ شکستن مقاومت فرهنگی: سومین بعد استراتژی ما علیه سایه، تشخیص این است که بایستی از جاذبه فرهنگ مان رها شویم و بعد خود را به انجام این کار متعهد سازیم.💪 با همه سخنانی که درباره فردیت می شنویم، حقیقت امر آن است که جامعه تحمل کسانی را که با جریان عموم همراه نیستند، ندارد. همانند هر نظام بیمارگونه، جامعه به اعضای خود فشار می آورد تا تعادل نظام را حفظ کنند؛ می بایست به یاد آوریم فراخوانده شده ایم تا از جریان فرهنگ خارج شویم. فرهنگ ما ارتباط شخص با کانون مقدس زندگی را ضعیف می کند.
#مایکل_روث
🆔 @inssoa1
🖌چاره سایه چیست؟ پاسخ و راه حل در تلاش برای ریشه کن کردن سایه نیست، این کار نه امکان پذیر است و نه مطلوب. همانطور که یونگ گفته است، شخص بدون سایه چیزی جز یک شبح دو بعدی نیست. بعلاوه، سایه پیوسته حقیقت ما را به ما می گوید😇 خواه دوست داشته باشیم آن را بشنویم یا نه. جان سنفورد درباره این حقیقت مهم می گوید: «سایه در مقایسه با من (ego) خودمحور، به خود حقیقی ( self) نزدیکتر است. حقیقت تکان دهنده این است که خود حقیقی (self) میان من (ego)خودمحور و سایه، سایه را برمی گزیند،😯 حتی اگر به معنای انهدام واقعی من(ego) باشد.»
🖌درست همانگونه که راه حل، تلاش برای ریشه کن کردن یا ساکت کردن سایه نیست، پاسخ را نمی توان در تلاش ناسالم برای سرکوب کردن یا بازداشتن آن یافت.⛔️ یونگ سرکوب روانی سایه را همانند بریدن سر برای تسکین درد می داند.❎ استراتژی مواجهه با سایه، شیوه ای سه لایه است و شامل تحول ذهن، اصل زندگی به عنوان پدیده ای مقدس و مقاومت فرهنگی می شود.
1⃣ تحول ذهن: گشودن چشم بصیرت؛ مواجهه با سایه، با ورود نخستین مضمون سایه به ذهن خودآگاه شروع می شود. یونگ معتقد بود این کار با بررسی یا تحلیل خود انجام پذیر است. شیوه دنیا، زندگی ناخودآگاهانه است. چگونه می توان از این شیوه زندگی رهایی یافت❓ با متحول کردن ذهن خود؛ ذهن تحول یافته، ذهنی آگاه است که نسبت به هدف والاتر یعنی رشد روحی و روانی مان هشیار💡 است؛این مهم، از طریق یادگیری گفتگو با سایه خود می تواند صورت گیرد. با این گفتگوی درونی، از محتوای سایه خود آگاه می شویم و آن چیزی که قبلا ناخودآگاه بود به بخش خودآگاه می آید و می توان آن را بکار گرفت.⚙
2⃣ زندگی به عنوان پدیده ای مقدس: ما فراخوانده شده ایم که تا نمادهای زنده حقیقتی باشیم که می گوید زندگی پدیده ای مقدس است. به این سخنان گوش دهید: «این کاری است که می خواهم انجام دهید: خدا یارتان باد! زندگی روزمره و معمول تان - خواب، خوردن، کار و پیمودن زندگی- را به عنوان هدیه ای به خدا پیشکش کنید.» (رومیان ۱۲:۱) این نه تنها رسالت، بلکه مزیت برتر ماست. به یاد داشته باشید اگر زندگی تان مقدس نیست، عاری از تقدس هم نیست. در صورتیکه بخواهید به لطف خدا این حقیقت را زندگی کنید، سایه در برابر شما مقاومت خواهد کرد. سایه، تنبل و خودشیفته است. بزرگترین میلش آن است که زندگی را بعنوان هدیه ای مقدس به خودش تقدیم کند. این همه، بخشی از نبرد است.⛏
3⃣ شکستن مقاومت فرهنگی: سومین بعد استراتژی ما علیه سایه، تشخیص این است که بایستی از جاذبه فرهنگ مان رها شویم و بعد خود را به انجام این کار متعهد سازیم.💪 با همه سخنانی که درباره فردیت می شنویم، حقیقت امر آن است که جامعه تحمل کسانی را که با جریان عموم همراه نیستند، ندارد. همانند هر نظام بیمارگونه، جامعه به اعضای خود فشار می آورد تا تعادل نظام را حفظ کنند؛ می بایست به یاد آوریم فراخوانده شده ایم تا از جریان فرهنگ خارج شویم. فرهنگ ما ارتباط شخص با کانون مقدس زندگی را ضعیف می کند.
#مایکل_روث
🆔 @inssoa1
⁉️ عنصر کلیدی برای کشف هدف زندگی چیست؟🤔
❓واقعا در زندگی دلتان چه می خواهد؟
❓کدام یک از علائق شما به واقع برایتان مهم هستند؟
عقاید و دلبستگی هایی که هنجارهای رفتاری را زیر پا می گذارند، و یا تغییر می دهند، احتمال دارد سرتان را به دیوار همرنگی با جماعت بکوبند.
همیشه هم عیب جویان بسیارند. همان طور که آلبرت انیشتین گفت: " همواره شخصیت های بزرگ با مخالفت شدید افکار متوسط رو به رو شده اند."
با وجود این، مردم به آدم های خطر پذیر احترام میگذارند.
⁉️ چرا آدم ها امنیت موجود در امور روزمره را رها می کنند تا درگیر خطرهایی شوند که آنها را در معرض تنش وصدمه قرار می دهد؟ از زندگی با خطر چه چیزی عایدشان می شود؟
واضح است که مردم درگیر می شوند تا تجربه ای بکنند که در امور عادی نمی توانند آن را تجربه کنند.
✅ در یک موقعیت پر مخاطره و دور از امور روزمره، عواطف آزاد می شوند و غلیان می کنند. آدم ها در چنین لحظاتی بیشتر احساس وحدت و تمامیت می کنند؛ لحظاتی که در کانون خلاقیت شان قرار دارند. به یادشان می آید که قادرند از مرزهای آشنای آسایش فراتر بروند.💪
✨ کشف هدف زندگی و زیستن با آن، بدون خطر کردن میسر نیست، زیرا موقعیت های مطمئن و قابل پیش بینی تفاوتی ایجاد نمی کنند. شاید هم شما عادت کرده اید و معتقدید که هر جا بروید خطر خود به خود همان جاست.
عقل سلیم به ما می گوید که آدم عاقل از خطر می گریزد.
⚠️ این عقیده که کار یا زندگی می تواند بی خطر، با برنامه، منظم و قابل پیش بینی باشد، بزرگ ترین خودفریبی است.
✅ در هر پیشرفتی، خطر کردن یک امر عادی است؛ یعنی شما برای فرصت ها، تغییر خود و روش های جدید اعمال قدرت آمادگی دارید.
⬅️ ویلی لومان در "مرگ فروشنده" چنین بیان می کند:
💫 فایده نهایی خطرپذیری این است که هر کس خودش تصمیم می گیرد با ناشناخته مواجه شود یا نه. تصمیم گرفته می شود، ذهن و جسم متعهد و نتایج پذیرفته می شوند. بعضی به خاطر معنا و هدف به دنبال خطر می روند و بعضی هم به خاطر عشق، مبارزه، آزمایش خودشان، جستجو یا دوستی، آن را دنبال می کنند. بسیاری در زندگی فقط به دنبال تغییر آهنگ یا تغییر تمرکز می روند.
✳️ یک معنی خطر پذیری این است که خود یا آرمان هایمان را با اینکه می دانیم ممکن است صدمه ای ببینیم، پیش ببریم. هنگام درگیری با فعالیت خطر آفرین، تنشی ایجاد می شود که دلالت بر یک شروع جدید دارد. این مبارزه، مهارت های جدید و توان تحمل سختی های جسمی را بطلبد یا نطلبد، نتیجه یکی است: جستجوی رشد و گسترش توانایی های انسانی.
✅ نتیجه ی این موقعیت های مخاطره آمیز، درگیری تمام عیار است. نه تنها حواسمان تشدید می گردد و عواطفمان به اوج می رسد، بلکه همه چیز روی تکمیل موفقیت آمیز تجربه متمرکز می شود. می توانیم همه ی وجودمان را در آن بریزیم. این اشتیاق به مردن نیست، اشتیاق به زنده شدن است.🌱
✨ انتخاب متضمن خطر است. اسکار وایلد می گوید: "ایده ای را که خطری نداشته باشد، مشکل بتوان ایده نامید."
دیر یا زود همگی پی می بریم که بزرگ ترین مصیبت زندگی آن است که رشد نکنیم و از انتخاب هایمان بهره مند نشویم.
🎁 ما به کمک خطر می توانیم به دیدگاهی در خصوص زنده بودن و انسانیت برسیم. حتی در خطرهای مناسب هم رضایت هست به شرطی که قادر باشیم بین لذت موفقیت و رشد و درس گرفتن از اشتباهات خود توازنی برقرار کنیم.
هلن کلر گفت: " یا زندگی یک ماجرای جسورانه است یا هیچ نیست."
✅نگاه کنید و ببینید با زندگی خودتان چه می کنید؟
#ریچارد_لیدر
🔆🔺🔹انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔺🔹🔆
🆔 @inssoa1
❓واقعا در زندگی دلتان چه می خواهد؟
❓کدام یک از علائق شما به واقع برایتان مهم هستند؟
عقاید و دلبستگی هایی که هنجارهای رفتاری را زیر پا می گذارند، و یا تغییر می دهند، احتمال دارد سرتان را به دیوار همرنگی با جماعت بکوبند.
همیشه هم عیب جویان بسیارند. همان طور که آلبرت انیشتین گفت: " همواره شخصیت های بزرگ با مخالفت شدید افکار متوسط رو به رو شده اند."
با وجود این، مردم به آدم های خطر پذیر احترام میگذارند.
⁉️ چرا آدم ها امنیت موجود در امور روزمره را رها می کنند تا درگیر خطرهایی شوند که آنها را در معرض تنش وصدمه قرار می دهد؟ از زندگی با خطر چه چیزی عایدشان می شود؟
واضح است که مردم درگیر می شوند تا تجربه ای بکنند که در امور عادی نمی توانند آن را تجربه کنند.
✅ در یک موقعیت پر مخاطره و دور از امور روزمره، عواطف آزاد می شوند و غلیان می کنند. آدم ها در چنین لحظاتی بیشتر احساس وحدت و تمامیت می کنند؛ لحظاتی که در کانون خلاقیت شان قرار دارند. به یادشان می آید که قادرند از مرزهای آشنای آسایش فراتر بروند.💪
✨ کشف هدف زندگی و زیستن با آن، بدون خطر کردن میسر نیست، زیرا موقعیت های مطمئن و قابل پیش بینی تفاوتی ایجاد نمی کنند. شاید هم شما عادت کرده اید و معتقدید که هر جا بروید خطر خود به خود همان جاست.
عقل سلیم به ما می گوید که آدم عاقل از خطر می گریزد.
⚠️ این عقیده که کار یا زندگی می تواند بی خطر، با برنامه، منظم و قابل پیش بینی باشد، بزرگ ترین خودفریبی است.
✅ در هر پیشرفتی، خطر کردن یک امر عادی است؛ یعنی شما برای فرصت ها، تغییر خود و روش های جدید اعمال قدرت آمادگی دارید.
⬅️ ویلی لومان در "مرگ فروشنده" چنین بیان می کند:
💫 فایده نهایی خطرپذیری این است که هر کس خودش تصمیم می گیرد با ناشناخته مواجه شود یا نه. تصمیم گرفته می شود، ذهن و جسم متعهد و نتایج پذیرفته می شوند. بعضی به خاطر معنا و هدف به دنبال خطر می روند و بعضی هم به خاطر عشق، مبارزه، آزمایش خودشان، جستجو یا دوستی، آن را دنبال می کنند. بسیاری در زندگی فقط به دنبال تغییر آهنگ یا تغییر تمرکز می روند.
✳️ یک معنی خطر پذیری این است که خود یا آرمان هایمان را با اینکه می دانیم ممکن است صدمه ای ببینیم، پیش ببریم. هنگام درگیری با فعالیت خطر آفرین، تنشی ایجاد می شود که دلالت بر یک شروع جدید دارد. این مبارزه، مهارت های جدید و توان تحمل سختی های جسمی را بطلبد یا نطلبد، نتیجه یکی است: جستجوی رشد و گسترش توانایی های انسانی.
✅ نتیجه ی این موقعیت های مخاطره آمیز، درگیری تمام عیار است. نه تنها حواسمان تشدید می گردد و عواطفمان به اوج می رسد، بلکه همه چیز روی تکمیل موفقیت آمیز تجربه متمرکز می شود. می توانیم همه ی وجودمان را در آن بریزیم. این اشتیاق به مردن نیست، اشتیاق به زنده شدن است.🌱
✨ انتخاب متضمن خطر است. اسکار وایلد می گوید: "ایده ای را که خطری نداشته باشد، مشکل بتوان ایده نامید."
دیر یا زود همگی پی می بریم که بزرگ ترین مصیبت زندگی آن است که رشد نکنیم و از انتخاب هایمان بهره مند نشویم.
🎁 ما به کمک خطر می توانیم به دیدگاهی در خصوص زنده بودن و انسانیت برسیم. حتی در خطرهای مناسب هم رضایت هست به شرطی که قادر باشیم بین لذت موفقیت و رشد و درس گرفتن از اشتباهات خود توازنی برقرار کنیم.
هلن کلر گفت: " یا زندگی یک ماجرای جسورانه است یا هیچ نیست."
✅نگاه کنید و ببینید با زندگی خودتان چه می کنید؟
#ریچارد_لیدر
🔆🔺🔹انستیتو خلاقیت سروش اَمُرداد🔺🔹🔆
🆔 @inssoa1
⁉️چه بر سر زندگی قدیم و دلنشین مان آمده است؟🤔
✔️ بحرانی ترین خسارتی که به عنوان یک جامعه با آن مواجه شده ایم و ما را به سوی کابوس شهر* می برد، خسارت در مسیر معنوی است. (*کابوس شهر اصطلاحی است که در مقابل آرمان شهر به کار می رود و به جامعه ای اشاره دارد که علیرغم پیشرفت های فنی،شاهد بی اخلاقی ها،جنایات و آسیب های اجتماعی بسیاری است.)
❓در دنیا چه روی داده است؟
❓چه بر سر ما آمده است؟
🖊نه تنها فقط تشدید جرم پر خشونت است که چهره جامعه ما را تغییر می دهد بلکه ما هر روز مردمی بی نزاکت تر می شویم. مهربانی و آداب احترام که زمانی رایج بود جای خود را به وقاحت و خودخواهی می دهد. ناسازگاری و ناشکیبایی سرگرمی ما شده است.
⬅️هنگامی که مشتریان کالای مورد نظر خود را در فروشگاه نمی یابند از فروشنده خشمگین می شوند.😡
⬅️راننده ها با عجله برای رسیدن به چراغ قرمز بعدی راه یکدیگر را سد می کنند و علائم رانندگی را نادیده می گیرند.🚦
🖊پاسخ به راستی ساده است.هنگامی که نور می میرد،جامعه به همین شکل در می آید.
🖊ما در آغوش بحرانی معنوی قرار داریم.🤒
⬅️ به نام آزادی،فردیت و تحت پوشش روشنفکری😎،میراث معنوی مان را برای یک وعده غذای ناچیز رهاکرده ایم.این بزرگترین خسارت ماست.دقیقا به همین دلیل نور در جامعه ما رو به مرگ است و ما بیشتر احساس می کنیم که در ما خطایی هست.
✔️این وضع فقط کمبود اخلاقیات است.ما دیگر حس همبستگی نداریم.همبستگی بسیار مهم است زیرا بستری سنتی است که در آن عزت نفس و حرمت به دیگران زاده،تغذیه و محافظت می شود.
✔️نوین گرایی کوشیده است جامعه را بر اساس استدلال ذهنی مُثله شده بسازد و بُعد زندگی معنوی را در آن راه ندهد.اما این وضع هرگز نمی تواند موفق شود.
🚩در صورتی که نتوانیم درک کنیم گرفتاری ما در نهایت یک مشکل معنوی است،غیر ممکن است که تنگنای خود را بشناسیم؛چه رسد به یافتن راه حل.
#مایکل_روث.
🆔 @inssoa1
✔️ بحرانی ترین خسارتی که به عنوان یک جامعه با آن مواجه شده ایم و ما را به سوی کابوس شهر* می برد، خسارت در مسیر معنوی است. (*کابوس شهر اصطلاحی است که در مقابل آرمان شهر به کار می رود و به جامعه ای اشاره دارد که علیرغم پیشرفت های فنی،شاهد بی اخلاقی ها،جنایات و آسیب های اجتماعی بسیاری است.)
❓در دنیا چه روی داده است؟
❓چه بر سر ما آمده است؟
🖊نه تنها فقط تشدید جرم پر خشونت است که چهره جامعه ما را تغییر می دهد بلکه ما هر روز مردمی بی نزاکت تر می شویم. مهربانی و آداب احترام که زمانی رایج بود جای خود را به وقاحت و خودخواهی می دهد. ناسازگاری و ناشکیبایی سرگرمی ما شده است.
⬅️هنگامی که مشتریان کالای مورد نظر خود را در فروشگاه نمی یابند از فروشنده خشمگین می شوند.😡
⬅️راننده ها با عجله برای رسیدن به چراغ قرمز بعدی راه یکدیگر را سد می کنند و علائم رانندگی را نادیده می گیرند.🚦
🖊پاسخ به راستی ساده است.هنگامی که نور می میرد،جامعه به همین شکل در می آید.
🖊ما در آغوش بحرانی معنوی قرار داریم.🤒
⬅️ به نام آزادی،فردیت و تحت پوشش روشنفکری😎،میراث معنوی مان را برای یک وعده غذای ناچیز رهاکرده ایم.این بزرگترین خسارت ماست.دقیقا به همین دلیل نور در جامعه ما رو به مرگ است و ما بیشتر احساس می کنیم که در ما خطایی هست.
✔️این وضع فقط کمبود اخلاقیات است.ما دیگر حس همبستگی نداریم.همبستگی بسیار مهم است زیرا بستری سنتی است که در آن عزت نفس و حرمت به دیگران زاده،تغذیه و محافظت می شود.
✔️نوین گرایی کوشیده است جامعه را بر اساس استدلال ذهنی مُثله شده بسازد و بُعد زندگی معنوی را در آن راه ندهد.اما این وضع هرگز نمی تواند موفق شود.
🚩در صورتی که نتوانیم درک کنیم گرفتاری ما در نهایت یک مشکل معنوی است،غیر ممکن است که تنگنای خود را بشناسیم؛چه رسد به یافتن راه حل.
#مایکل_روث.
🆔 @inssoa1
Forwarded from 🏛سروش اَمُرداد#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻🏛
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📽 فریبا معصومی از کسب و کار و زندگی اش می گوید !!! ویدئویی متفاوت و بسیار تامل برانگیز.
حتما ببینید و برای حس خوب زندگی منتشر کنید.
@inssoa1
حتما ببینید و برای حس خوب زندگی منتشر کنید.
@inssoa1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هنگامی که با نتایج ناخوش آیند در زندگی مواجه میشوید ، به سختی باور میکنید که نتیجه #انتخاب شما بوده و مسئولیت تمام و کمال زندگی با شماست.
#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻️
@inssoa1 Ⓜ️
#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻️
@inssoa1 Ⓜ️