سمیه رشیدی، کارگر زندانی، در پی بی‌توجهی به وضعیت سلامت‌اش به کما رفت.

الهه محمدی، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی پیشین، با یادآوری هم‌بندی سابق خود نوشت:
«در سال ۱۴۰۱ با سمیه رشیدی هم‌بند بودیم؛ زنی آرام، کم‌حرف و محجوب که چشم‌انتظار آزادی بود. بعد از عفو بهمن‌ماه آزاد شد، اما تنها به فاصله چند ماه، این بار به جرم نوشتن شعار، دوباره بازداشت شد. حالا روی تخت بیمارستان، بی‌هوش و با چشمانی بسته افتاده است.»

سمیه رشیدی، شهروند ساکن تهران، در اردیبهشت ۱۴۰۴ تنها به دلیل شعارنویسی در محله جوادیه بازداشت و پس از انتقال به زندان‌های مختلف، بارها دچار حملات شدید شد. عدم رسیدگی پزشکی و سهل‌انگاری در درمان، او را به وضعیت بحرانی رسانده و اکنون در کما به‌سر می‌برد.

چشم‌پوشی از نیازهای درمانی زندانیان، در برابر قانون و اخلاق، به‌معنای مشارکت عامدانه در حذف فیزیکی آنان است.

#هم_آوا
#سمیه_رشیدی
#زندانی_سیاسی
#حق_درمان
#نه_به_سرکوب

۱۹ نفر از زندانیان سیاسی زن محبوس در زندان قرچک در سوگواری هم‌بندی‌شان سمیه رشیدی، و در اعتراض به برخوردهای غیرمسئولانه از سوی مسئولان زندان قرچک، و عدم پاسخگویی و پذیرش مسئولیت خود و همچنین در اعتراض به عدم انتقال زندانیان سیاسی زن به زندان اوین، روز دوشنبه ۷ مهر اعلام کردند که دست به اعتصاب غذا می‌زنند.

این اعتصاب از روز سه‌شنبه ۸ مهرماه به مدت دو روز برگزار خواهد شد.
در سه ماه گذشته، وضعیت نگهداری زنان زندانی سیاسی در بند قرنطینه زندان قرچک نگرانی‌های زیادی را برانگیخته است.

افزون بر برخوردهای قهری و شدید مانند انفرادی‌های خودسرانه و یورش گارد به بند زنان، عدم رسیدگی به وضعیت زنان بیمار تا جایی پیش رفت که سمیه رشیدی جان خود را در اثر بی توجهی کادر پزشکی زندان قرچک از دست داد.

#زندانیان_سیاسی_زن
#هم_آوا
#زندان_قرچک
#اعتصاب_غذا
#سمیه_رشیدی

سازمان دیده‌بان حقوق بشر در بیانیه‌ای اعلام کرد که سه زن زندانی به نام‌های #سوده_اسدی، #جمیله_عزیزی و #سمیه_رشیدی بین ۱۶ تا ۲۵ شهریور ۱۴۰۴ در زندان قرچک به دلیل محرومیت از مراقبت‌های پزشکی جان باخته‌اند. این سازمان شرایط زندان قرچک را «نمادی آشکار از نقض مداوم حقوق زندانیان در ایران» توصیف کرده و تأکید کرده است که مقامات زندان با آگاهی از وضعیت جسمی زندانیان، عمداً دسترسی آنان به درمان مناسب را سلب می‌کنند.