۱. سرنگونی رژیم
۲. مرحله گذار با پلتفرم قانونی، همکاری بین‌المللی و تشکیل مجلس مؤسسان
۳. استقرار نظام دموکراتیک منتخب مردم و انحلال جبهه

🔵در حال حاضر، در ایران اتفاقات زیادی در جریان است. بسیاری از مردم در این فکر هستند که آیا واقعاً شاهد یک تغییر رژیم خواهیم بود. بحث‌های زیادی هم درباره شکل اپوزیسیون و امکان همکاری بین گروه‌های مختلف مطرح شده است.

🔵مجری: آرش کریمی، شما یکی از نمایندگان اپوزیسیون هستید. برنامه شما چیست؟

☀️آرش کریمی: بله، متشکرم از اینکه من را دعوت کردید.
من نماینده شاخه سوئدی «جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران» هستم، که بخشی از جبهه است؛ یک ائتلاف متشکل از مخالفان ایرانی، چه در داخل و چه در خارج از کشور.

ما حرکتی هستیم مستقل از احزاب، افراد و حتی ایدئولوژی‌های خاص، اما بر یک اصل روشن متحد شده‌ایم:
مبارزه برای سرنگونی رژیم اسلامی ایران و جایگزینی آن با نظامی دموکراتیک، سکولار و مبتنی بر حکومت قانون.

ما تلاش می‌کنیم ایرانیان تبعیدی را بسیج کنیم، همکاری میان گروه‌های مختلف را تقویت کنیم، افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهیم، و با یک چشم‌انداز مشترک، برای ایران آزاد آینده فشار بین‌المللی ایجاد کنیم.
چشم‌اندازی که بر پایه ارزش‌های دموکراسی، حقوق بشر و آزادی‌های فردی بنا شده است.

🔵مجری: اما همان‌طور که گفتید، اپوزیسیون در ایران بسیار پراکنده است. از سلطنت‌طلبانی که خواهان بازگشت ولیعهد (پسر شاه) هستند—کسی که در سال ۱۹۷۹ پدرش از قدرت برکنار شد—تا گروه‌های اسلامی، کمونیست‌ها و سایر طیف‌ها. شما این وضعیت را چطور می‌بینید؟ آیا امکان همکاری وجود دارد؟ چگونه می‌توانید به یک زمینه مشترک برسید؟

☀️آرش کریمی: سؤال خوبی است. دقیقاً دلیل ایجاد "جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران" همین موضوع است.

در گام نخست، ما خواهان سرنگونی رژیم هستیم؛ این هدف مشترک همه است و باید آن را محقق کنیم، چون بدون آن نمی‌توانیم به هدف نهایی‌مان برسیم.

گام دوم، مرحله گذار است.
و گام سوم، تأسیس یک نظام دموکراتیک و پایدار.

ما نمونه‌هایی مانند عراق را دیده‌ایم. آمریکا در آنجا مداخله کرد، رژیم را سرنگون ساخت، اما نتیجه آن، بی‌ثباتی طولانی‌مدت و تقویت گروه‌های اسلام‌گرا بود.
اما ایران با عراق یا افغانستان فرق دارد.

ایران کشوری است با تاریخ و بافت اجتماعی کاملاً متفاوت. ما اپوزیسیونی داریم که حتی اگر پراکنده باشد، سال‌ها برای آزادی تلاش کرده است.
مردم ایران، چه در داخل و چه در خارج، خواستار آزادی و دموکراسی هستند. این موضوع برای ما روشن است.

ما گروه‌های مختلفی داریم—اقلیت‌های دینی، قومی و فکری.
در "جبهه احیای قانون و حاکمیت ملی ایران" ما با این گروه‌ها همکاری و گفت‌وگوی سازنده‌ای داریم.

افکار عمومی—چه در داخل کشور، چه در خارج—به‌طور گسترده به دنبال استقرار حکومتی دموکراتیک است.

در سال ۱۹۷۹ نیز تلاش شد که چنین نظامی برقرار شود، اما انقلاب به‌شدت توسط اسلام‌گرایان مصادره شد. ...