انتخاب علی جوانمردی در صدای آمریکا؛ پیامی فراتر از یک جابه‌جایی اداری

انتخاب علی جوانمردی برای مدیریت بخش فارسی و کُردی صدای آمریکا از سوی پرزیدنت ترامپ، یک تصمیم ساده‌ی اداری نیست؛ این انتخاب حامل پیام است، آن هم پیامی حساب‌شده و چندلایه.

انتخاب علی جوانمردی و فروپاشی یک آلترناتیو ساختگی

جوانمردی چهره‌ای است که پرده از ماهیت فاشیستی و دیکتاتورمعابانه‌ی پهلوی و اطرافیانش برداشته است. همین نکته به‌تنهایی نشان می‌دهد که این انتخاب، نه اتفاقی است و نه بی‌معنا. این انتخاب دقیقاً در نقطه‌ای قرار می‌گیرد که سال‌هاست اپوزیسیونهای قلابی عمداً یا سهواً در آن به انحراف کشانده شده است: دوگانه‌ی جعلی «جمهوری اسلامی یا سلطنت».

در ونزوئلا، معادله روشن بود؛ مردم در برابر یک دیکتاتور.
اما در ایران، هم‌زمان با سرکوب مذهبی، پروژه‌ای موازی شکل گرفت: احیای یک سلطنت مدفون به‌عنوان آلترناتیو. پروژه‌ای که در عمل، نه تهدیدی برای جمهوری اسلامی، بلکه مکمل بقای آن بوده است.

این انتصاب نشان می‌دهد که ترامپ به این جمع‌بندی رسیده است که سلطنت‌طلبان افراطی و حامیان اندک و مصرف‌شده‌ی پهلوی نه راه‌حل بحران ایران‌اند و نه نیرویی برای گذار، بلکه بخشی از بن‌بست سیاسی موجودند؛ بن‌بستی که دست در دست «سلطنت مطلقه فقیه» داده و امکان شکل‌گیری یک آلترناتیو واقعی و مردمی را مسدود کرده است.

حذف تدریجی مزدوران برون‌مرزی حکومت و بقایای سیاسی سلطنت دفن‌شده از صدای آمریکا، نشانه‌ی تغییر جهت است؛ تغییری که نه به‌دنبال بزک گذشته، بلکه در پی باز کردن راه آینده است.

از همین‌جا می‌توان انتظار داشت که این روند به صدای آمریکا محدود نماند.
خانه‌تکانی در ایران اینترنشنال دور از ذهن نیست و بعید نیست شبکه‌هایی که سال‌ها به‌نام رسانه، عملاً تریبون نوستالژی استبداد و وارثان ساواک بوده‌اند، یکی‌یکی به پایان خط برسند؛ از جمله من‌وتو که پروژه‌اش سال‌هاست کارکرد سیاسی و اجتماعی خود را از دست داده است.

پیام روشن است:
نه عمامه، نه تاج.
نه استبداد مذهبی، نه استبداد موروثی.

و این‌بار، به‌نظر می‌رسد این پیام فقط از دل جامعه ایران نمی‌آید؛ بلکه در معادلات قدرت جهانی نیز شنیده شده است.

✍️ آرمیا ایرانی