💠 بیانیه اعتراضی #رضوانه_احمد_خانبیگی نسبت به روند غیرقانونی اجرای حکم و تهدید به بازگشت به زندان با وجود یک کودک شیرخوار
دیگر سکوت بس است :
اینجانب رضوانه احمد خانبیگی، زندانی سیاسی، که بهدلیل بارداری و انجام زایمان بهصورت موقت از زندان آزاد شدهام، با گذشت هشت ماه از آزادی موقت، هنوز در بلاتکلیفی قانونی بهسر میبرم و در معرض تهدید بازداشت مجدد و احتمال زیاد بازگشت به زندان قرار دارم. طبق سیستم اجرای احکام دادسرای اوین، کلیه این ایام به عنوان مرخصی محسوب شده و بهطور رسمی در محاسبه زمان حبس لحاظ شده است. اما با اقدام غیرقانونی و خودسرانه دادیار ناظر بر زندان اوین، این روند دستخوش تغییراتی شده و بهصورت مجرمانهای ثبت پرونده به نحوی اصلاح شده که این هشت ماه را بهعنوان توقف حکم و غیبت درج کردهاند.
در تمام این مدت، من طبق دستور همان دادیاری، هر دو هفته یکبار جهت امضا و حضور به دادیاری مراجعه کردهام، با وجود شرایط سخت نگهداری از فرزند شیرخوارم. با این حال، دادیار ناظر، عمداً و با انگیزههای شخصی، حضورهای من را غیبت ثبت کرده و اکنون ادعا میشود که اینجانب هشت ماه اضافه حبس دارم!!
این روند، مصداق بارز نقض حقوق قانونی و انسانی یک مادر و کودک شیرخوار است. دختر هشتماهه من، که در شرایط غیرانسانی زندان، در دوران بارداری و زایمان از بسیاری از خدمات بهداشتی، تغذیهای و پزشکی محروم بود، اکنون نیز در بیرون از زندان با فضای تهدید، اضطراب، و ناامنی مستمر مواجه است
این در حالی است که من و همسرم، هر کدام به ۵ سال حبس با اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی محکوم شدهایم. اتهامی که هیچ سند، مدرک، اعتراف یا دلیل قانونی قابل قبولی برای اثبات آن در پرونده ما وجود ندارد و از آنجایی که ما سابقه زندانی سیاسی داشتهایم، به شکل ظالمانهای قربانی پروندهسازی مجدد شدهایم. حتی دستگاه قضایی و امنیتی نیز در اثبات این اتهام ساختگی ناکام ماندهاند.
در حال حاضر، همسرم #بهفر_لالهزاری یکسال و هشت ماه از این حبس بیدلیل را در زندان اوین سپری کرده و من نیز پیش از آزادی موقت، به مدت یک سال در زندانهای قرچک و اوین در حبس بودهام.
علاوه بر این، من مبتلا به بیماری صرع و تشنج و دیسک کمر هستم و تجربه نشان داده که در شرایط استرسزا و فضای ناامن زندان، حملات تشنج و درد کمر در من تشدید میشود. برگشت به زندان میتواند عوارض جبرانناپذیری برای سلامت من و به تبع آن برای دختر خردسال من ایجاد کند. بیماری من توسط پزشک شخصی و پزشکی قانونی نیز بارها تأیید شده است. من حق دارم مادری سالم باشم، نه مادری فرسوده و بیمار در اثر فشارهای سیاسی و جسمی.
این بیعدالتیها در حالی ادامه دارد که بسیاری از مسئولان مرتبط – از رئیس زندان و معاونین آن، حفاظت اطلاعات، مسئولان بند زنان، تا دادیاری و دادسرا از بیگناهی من و همسرم اطلاع داشتهاند. و در این میان، رئیس زندان اوین، همسرم را از حق ملاقات با دختر خردسالش نیز محروم کرده است. گویی از اینکه ما صاحب فرزند شدهایم نیز خشمگین هستند؛ آخر، آیا ما را لایق زندگی، عشقورزی و فرزند داشتن نمیدانند؟ چون معترض و منتقد مسیر سرکوبگرانهشان هستیم؟!!
من، بهعنوان مادری که تنها خواهان امنیت و آزادی مشروع برای خانوادهاش است، نسبت به روند ظالمانه موجود اعلام اعتراض دارم و مسئولیت هر آسیبی که متوجه من، همسرم یا فرزندم گردد را متوجه افراد و نهادهای زیر میدانم:
دادستان دادسرای اوین
بازپرس پرونده
ضابط پرونده (پلیس امنیت یافتآباد تهران)
قاضی ایمان افشاری (شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران)
دادیار ناظر بر زندان اوین
ریاست زندان اوین
از تمامی نهادهای مدافع حقوق بشر، رسانههای آزاد، و فعالان جامعه مدنی میخواهم که صدای این ظلم و دادخواهی باشند و اجازه ندهند بنیان خانوادهای بیگناه، قربانی سوءاستفاده از قدرت و این فساد بارز شود !
آزادی، حق ماست. امنیت، حق فرزند من است. و عدالت، حقی است که باید بازگردانده شود.
با احترام و سپاس
و به امید آنکه در وطن مان آزادی و امنیت را احساس کنیم .
رضوانه خان بیگی
خرداد ۱۴۰۴
💎 @iranyarannetwork1398
دیگر سکوت بس است :
اینجانب رضوانه احمد خانبیگی، زندانی سیاسی، که بهدلیل بارداری و انجام زایمان بهصورت موقت از زندان آزاد شدهام، با گذشت هشت ماه از آزادی موقت، هنوز در بلاتکلیفی قانونی بهسر میبرم و در معرض تهدید بازداشت مجدد و احتمال زیاد بازگشت به زندان قرار دارم. طبق سیستم اجرای احکام دادسرای اوین، کلیه این ایام به عنوان مرخصی محسوب شده و بهطور رسمی در محاسبه زمان حبس لحاظ شده است. اما با اقدام غیرقانونی و خودسرانه دادیار ناظر بر زندان اوین، این روند دستخوش تغییراتی شده و بهصورت مجرمانهای ثبت پرونده به نحوی اصلاح شده که این هشت ماه را بهعنوان توقف حکم و غیبت درج کردهاند.
در تمام این مدت، من طبق دستور همان دادیاری، هر دو هفته یکبار جهت امضا و حضور به دادیاری مراجعه کردهام، با وجود شرایط سخت نگهداری از فرزند شیرخوارم. با این حال، دادیار ناظر، عمداً و با انگیزههای شخصی، حضورهای من را غیبت ثبت کرده و اکنون ادعا میشود که اینجانب هشت ماه اضافه حبس دارم!!
این روند، مصداق بارز نقض حقوق قانونی و انسانی یک مادر و کودک شیرخوار است. دختر هشتماهه من، که در شرایط غیرانسانی زندان، در دوران بارداری و زایمان از بسیاری از خدمات بهداشتی، تغذیهای و پزشکی محروم بود، اکنون نیز در بیرون از زندان با فضای تهدید، اضطراب، و ناامنی مستمر مواجه است
این در حالی است که من و همسرم، هر کدام به ۵ سال حبس با اتهام اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت ملی محکوم شدهایم. اتهامی که هیچ سند، مدرک، اعتراف یا دلیل قانونی قابل قبولی برای اثبات آن در پرونده ما وجود ندارد و از آنجایی که ما سابقه زندانی سیاسی داشتهایم، به شکل ظالمانهای قربانی پروندهسازی مجدد شدهایم. حتی دستگاه قضایی و امنیتی نیز در اثبات این اتهام ساختگی ناکام ماندهاند.
در حال حاضر، همسرم #بهفر_لالهزاری یکسال و هشت ماه از این حبس بیدلیل را در زندان اوین سپری کرده و من نیز پیش از آزادی موقت، به مدت یک سال در زندانهای قرچک و اوین در حبس بودهام.
علاوه بر این، من مبتلا به بیماری صرع و تشنج و دیسک کمر هستم و تجربه نشان داده که در شرایط استرسزا و فضای ناامن زندان، حملات تشنج و درد کمر در من تشدید میشود. برگشت به زندان میتواند عوارض جبرانناپذیری برای سلامت من و به تبع آن برای دختر خردسال من ایجاد کند. بیماری من توسط پزشک شخصی و پزشکی قانونی نیز بارها تأیید شده است. من حق دارم مادری سالم باشم، نه مادری فرسوده و بیمار در اثر فشارهای سیاسی و جسمی.
این بیعدالتیها در حالی ادامه دارد که بسیاری از مسئولان مرتبط – از رئیس زندان و معاونین آن، حفاظت اطلاعات، مسئولان بند زنان، تا دادیاری و دادسرا از بیگناهی من و همسرم اطلاع داشتهاند. و در این میان، رئیس زندان اوین، همسرم را از حق ملاقات با دختر خردسالش نیز محروم کرده است. گویی از اینکه ما صاحب فرزند شدهایم نیز خشمگین هستند؛ آخر، آیا ما را لایق زندگی، عشقورزی و فرزند داشتن نمیدانند؟ چون معترض و منتقد مسیر سرکوبگرانهشان هستیم؟!!
من، بهعنوان مادری که تنها خواهان امنیت و آزادی مشروع برای خانوادهاش است، نسبت به روند ظالمانه موجود اعلام اعتراض دارم و مسئولیت هر آسیبی که متوجه من، همسرم یا فرزندم گردد را متوجه افراد و نهادهای زیر میدانم:
دادستان دادسرای اوین
بازپرس پرونده
ضابط پرونده (پلیس امنیت یافتآباد تهران)
قاضی ایمان افشاری (شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران)
دادیار ناظر بر زندان اوین
ریاست زندان اوین
از تمامی نهادهای مدافع حقوق بشر، رسانههای آزاد، و فعالان جامعه مدنی میخواهم که صدای این ظلم و دادخواهی باشند و اجازه ندهند بنیان خانوادهای بیگناه، قربانی سوءاستفاده از قدرت و این فساد بارز شود !
آزادی، حق ماست. امنیت، حق فرزند من است. و عدالت، حقی است که باید بازگردانده شود.
با احترام و سپاس
و به امید آنکه در وطن مان آزادی و امنیت را احساس کنیم .
رضوانه خان بیگی
خرداد ۱۴۰۴
💎 @iranyarannetwork1398