درود بانو ویکتوریا آزاد ؛ لطفا این خبر مهم را نشر دهید تا از همه زندانیان سیاسی گمنام و بدون حمایت نیز پشتیبانی شود و جان و امنیت آنها تضمین شود . با سپاس 🙏
🔴 سکوت مرگبار در زندانها را بشکنیم
سالهاست زندانیان سیاسی در ایران، با وجود تمام رنجها و فشارهای روحی و جسمی، در برابر آزار، تهدید و توهین برخی زندانیان جرائم عمومی سکوت میکنند؛ شاید از سر شرافت، شاید از روی روحیهی بخشندگی و امید به اصلاح انسانها.
اما این سکوت، گاه به بهای جان و سلامت آنان تمام میشود.
در بسیاری از زندانهای کشور — از اوین گرفته تا قزلحصار، تهران بزرگ، عادلآباد شیراز، وکیلآباد مشهد و قرچک — گزارشهایی تکراری از ضربوشتم، تحقیر و تهدید زندانیان سیاسی منتشر شده است. این خشونتها اغلب توسط زندانیان خودمختار و در مواردی با چشمپوشی یا حتی هدایت مأموران امنیتی و مسئولان زندان انجام میشود.
هرچه یک زندانی سیاسی گمنامتر و بیپشتوانهتر باشد، خطر برای او بیشتر است. این شکنجهها فقط به مرگ نمیانجامند؛ بلکه میتوانند تا سالها آثار جسمی و روانی برجای بگذارند.
ما پیشتر نیز شاهد فاجعهی تلخ قتل علیرضا شیرمحمدعلی بودیم — جوانی که جانش قربانی همین بیتفاوتی و چرخهی خشونت شد.
امروز میخواهم از زندانی دیگری بگویم که صدایش در سکوت زندان گم شده است:
جواد کیانی اشترجانی، حدود ۴۰ ساله، اهل اصفهان و در حال حاضر زندانی در زندان اوین.
به گفتهی شاهدان، او مردی آرام و محترم است که تنها به خاطر گذاشتن چند لایک و کامنت در فضای مجازی بازداشت شده است. در دوران بازجویی بهشدت شکنجه شده و آثار آن هنوز بر چهره و بدنش پیداست. او تنهاست؛ پدر و مادر ندارد و هیچکس بیرون از زندان پیگیر وضعیتش نیست.
با وجود گذشت نزدیک به یک ماه از بازداشت و انتقالش به بند عمومی، بارها به بهانهی بازجویی مجدد از بند خارج شده است. امروز صبح، در حالیکه در حیاط زندان خوابیده بود، یکی از زندانیان مالی با آجری به سر او کوبید. سرش بهشدت شکسته و خونریزی کرده بود. با کمک چند زندانی به بهداری منتقل شد اما تنها ضدعفونی سطحی و پانسمانی ساده انجام گرفت. هیچ رسیدگی جدی یا گزارش رسمی ثبت نشد.
🔹 این فقط یک حادثه نیست؛ نشانهایست از بیقانونی و بیرحمی سیستماتیک در زندانها.
🔹 اینبار نباید منتظر بمانیم تا پس از مرگ یک زندانی سیاسی، از او یاد کنیم و ابراز تأسف نماییم.
تا زمانی که این عزیزان زندهاند، وظیفهی انسانی، مدنی و اخلاقی ماست که صدای آنان باشیم، پیگیر وضعیتشان شویم و نگذاریم جانشان در سکوت قربانی شود.
هر زندانی سیاسی، هر انسان معترض، سزاوار احترام، امنیت و درمان است و جانش شریف ، نه مستحق مرگ تدریجی یا ناگهانی بر اثر جنایت های خاموش و در انزوای زندان !
لطفا صدای #جواد_کیانی_اشترجانی و سایر زندانیان سیاسی کم صدا یا بی صدا باشیم و ما خانواده آنها !
منبع خبر : یک زندانی سیاسی در زندان اوین
💎 @iranyarannetwork1398
🔴 سکوت مرگبار در زندانها را بشکنیم
سالهاست زندانیان سیاسی در ایران، با وجود تمام رنجها و فشارهای روحی و جسمی، در برابر آزار، تهدید و توهین برخی زندانیان جرائم عمومی سکوت میکنند؛ شاید از سر شرافت، شاید از روی روحیهی بخشندگی و امید به اصلاح انسانها.
اما این سکوت، گاه به بهای جان و سلامت آنان تمام میشود.
در بسیاری از زندانهای کشور — از اوین گرفته تا قزلحصار، تهران بزرگ، عادلآباد شیراز، وکیلآباد مشهد و قرچک — گزارشهایی تکراری از ضربوشتم، تحقیر و تهدید زندانیان سیاسی منتشر شده است. این خشونتها اغلب توسط زندانیان خودمختار و در مواردی با چشمپوشی یا حتی هدایت مأموران امنیتی و مسئولان زندان انجام میشود.
هرچه یک زندانی سیاسی گمنامتر و بیپشتوانهتر باشد، خطر برای او بیشتر است. این شکنجهها فقط به مرگ نمیانجامند؛ بلکه میتوانند تا سالها آثار جسمی و روانی برجای بگذارند.
ما پیشتر نیز شاهد فاجعهی تلخ قتل علیرضا شیرمحمدعلی بودیم — جوانی که جانش قربانی همین بیتفاوتی و چرخهی خشونت شد.
امروز میخواهم از زندانی دیگری بگویم که صدایش در سکوت زندان گم شده است:
جواد کیانی اشترجانی، حدود ۴۰ ساله، اهل اصفهان و در حال حاضر زندانی در زندان اوین.
به گفتهی شاهدان، او مردی آرام و محترم است که تنها به خاطر گذاشتن چند لایک و کامنت در فضای مجازی بازداشت شده است. در دوران بازجویی بهشدت شکنجه شده و آثار آن هنوز بر چهره و بدنش پیداست. او تنهاست؛ پدر و مادر ندارد و هیچکس بیرون از زندان پیگیر وضعیتش نیست.
با وجود گذشت نزدیک به یک ماه از بازداشت و انتقالش به بند عمومی، بارها به بهانهی بازجویی مجدد از بند خارج شده است. امروز صبح، در حالیکه در حیاط زندان خوابیده بود، یکی از زندانیان مالی با آجری به سر او کوبید. سرش بهشدت شکسته و خونریزی کرده بود. با کمک چند زندانی به بهداری منتقل شد اما تنها ضدعفونی سطحی و پانسمانی ساده انجام گرفت. هیچ رسیدگی جدی یا گزارش رسمی ثبت نشد.
🔹 این فقط یک حادثه نیست؛ نشانهایست از بیقانونی و بیرحمی سیستماتیک در زندانها.
🔹 اینبار نباید منتظر بمانیم تا پس از مرگ یک زندانی سیاسی، از او یاد کنیم و ابراز تأسف نماییم.
تا زمانی که این عزیزان زندهاند، وظیفهی انسانی، مدنی و اخلاقی ماست که صدای آنان باشیم، پیگیر وضعیتشان شویم و نگذاریم جانشان در سکوت قربانی شود.
هر زندانی سیاسی، هر انسان معترض، سزاوار احترام، امنیت و درمان است و جانش شریف ، نه مستحق مرگ تدریجی یا ناگهانی بر اثر جنایت های خاموش و در انزوای زندان !
لطفا صدای #جواد_کیانی_اشترجانی و سایر زندانیان سیاسی کم صدا یا بی صدا باشیم و ما خانواده آنها !
منبع خبر : یک زندانی سیاسی در زندان اوین
💎 @iranyarannetwork1398