💠 فرق انسان برتر با انسان مستأصل

✍️کیومرث مظفری
۱۴ تیر ۱۴۰۳

🔹 انسانی که در تنگنای انتخاب بین "بد و بدتر" قرار می‌گیرد، قطعاً با دوراهی دشواری روبروست که احتمالا جبر زمانه و حصار فکری محدود او به وی تحمیل کرده‌است. این وضعیت می‌تواند ناشی از شرایط پیچیده و بغرنج اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی باشد که انتخاب‌های بهینه را به شدت محدود کرده است.

🔹 گاه، انتخاب "بد" ریشه در فقدان بلوغ فکری، استیصال، درک ناقص از مناسبات جهان، عدم تجربه‌ی کافی در مسائل اجتماعی و سیاسی یا ناآگاهی از مفهوم فلسفی "بدی" و یا ترس دارد. در چنین شرایطی، فرد ممکن است به دلیل ناآگاهی یا تجربه‌ی ناکافی به ناچار دست به انتخاب بد بزند. این انتخاب می‌تواند نتیجه‌ ی ترس و یا فشارها و محدودیت‌هایی باشد که فرد احساس میکند توان مقابله با آن‌ها را ندارد و به همین دلیل، به انتخابی رضایت می‌دهد که اگرچه ایده‌آل نیست، اما قابل تحمل‌تر از گزینه‌های دیگر به نظر می‌رسد. او متوجه نیست که با این روش اوضاع را در طولانی مدت بدتر میکند.

🔹 اما انتخاب "بدتر" اغلب نشان‌دهنده میل به ظلم، فساد یا بی‌تفاوتی است. چنین فردی یا افرادی به خوبی از وضعیت سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه آگاه هستند، اما علی‌رغم این آگاهی، همواره بدتر را انتخاب می‌کند. این انتخاب نمایانگر نگرش منفی و ضد انسانی بودن آنهاست، زیرا آنها آگاهانه و با شناخت کامل از پیامدها، به راهی می‌روند که آسیب‌های بیشتری در بلند کوتاه مدت به دیگران و به خودش را به همراه دارد. چنین فردی ممکن است به دلایل شخصی، منافع کوتاه‌مدت یا حتی لذت از قدرت و کنترل، تصمیم به انتخاب بدتر بگیرد و این نشان از اولویت دادن به منافع فردی بر رفاه جمعی دارد.

🔹🔹 در این میان، انسان برتر کسی است که در ورای دوگانگی "بد و بدتر" می‌نگرد و به دنبال راهی برای رهایی از این تنگنا و خلق شرایطی "خوب" برای همه تلاش می‌کند. انسان کامل با تکیه بر آگاهی، دانش، و تجربه، سعی می‌کند از محدودیت‌ها و جبر زمانه فراتر رفته و راه‌حل‌های نوآورانه و مثبتی بیابد که نه تنها مشکلات فعلی را کاهش دهد بلکه زمینه‌ساز بهبود و پیشرفت در آینده نیز باشد. او می‌داند که پذیرش انتخاب بین بد و بدتر، تسلیم شدن به شرایط موجود است و به همین دلیل به دنبال راه‌هایی برای ایجاد تغییرات اساسی و مثبت می‌گردد. او مبارزه طلب است و برای رسیدن به یک انتخاب خوب هزینه میپردازد.

⬅️ برای رسیدن به شرایط مطلوب جهت برگزیدن یک انتخاب خوب دو راه در وجه کلان می‌توان پیشنهاد داد:

۱. روش محاصره مدنی: انتخاب راه کم هزینه یعنی عدم انتخاب میان بد و بدتر و انتخاب «قهر مدنی ». این روش به معنای عدم شرکت در انتخابات نمایشی و فرمایشی، اعتراض مسالمت‌آمیز، نافرمانی مدنی، یا ایجاد جنبش‌های اجتماعی کم هزینه برای مردم و پرهزینه برای حاکمیت استبدادی باشد که به جای تسلیم شدن به گزینه‌های نامطلوب، به دنبال ایجاد تغییرات تدریجی و بنیادی از طریق نافرمانی مدنی هستند. افراد در این روش با اتحاد و همبستگی، مجموعه فشارهایی را به سیستم نامطلوب وارد می‌کنند تا راه برای تحولات باز شود و گزینه‌های بهتری پیش رو قرار گیرد. این روش قاعدتا زمان زیادی میبرد چون سیستم استبدادی و تمامیت خواه تا آخرین لحظه جهت ماندن در قدرت تلاش میکنند اما در این سناریو بسیار ضربه پذیرند.

۲. روش سیاسی : پذیرش مسئولیت‌ اجتماعی جهت تشکیل آلترناتیو جایگزین سیستم موجود و پرداخت تمام هزینه‌های آن. در این روش، گروهها یا تشکلها به طور فعال و سازمانیافته وارد عرصه‌ سیاسی در اجتماع می‌شوند و از میان مردم یارگیری میکنند و نمیگذارند مردم با سیستم موجود همکاری کنند، رهبران مسئولیت‌ها را به عهده می‌گیرند و برای تغییرات مثبت تلاش می‌کنند. این ممکن است شامل به چالش کشیدن انتخابات نمایشی و فرمایشی حاکمیت، سازماندهی احزاب سیاسی جدید و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های کلان و ارتباطات و لابیهای خارجی باشد. در این راه، افراد ممکن است با چالش‌ها، مخاطرات و موانع زیادی روبرو شوند، اما با تعهد و پشتکار، به دنبال تحقق اهداف بلندمدت و ایجاد شرایط بهتر برای جامعه تسلیم نمیشوند.

✍️ در نهایت، انسان برتر با ترکیبی از دو روش بالا، یعنی بهره‌گیری از قدرت مدنی و مسئولیت سیاسی، سعی می‌کند تا از تنگناهای انتخاب بین بد و بدتر رهایی یابد و به سمت خلق شرایطی خوب و مطلوب برای همه حرکت کند.

#سیرک_انتخابات
#انتخابات #دموکراسی #حقوق_بشر #حقوق_شهروندی #جامعه_مدنی
#کیومرث_مظفری

💎 @iranyarannetwork1398

🖤 تخریب دوباره سنگ مزار کیان پیرفلک 🖤

سنگ مزار #کیان_پیرفلک را شکستند. کودکی ۹ ساله، بی‌سلاح، بی‌پناه، که در آبان ۱۴۰۱، در خودرویی ساده، در کنار خانواده‌اش، با گلوله حکومت کشته شد. او نه معترض بود، نه کسی را تهدید کرده بود، فقط یک کودک… اما حتی همین هم برای رژیمی که با ظلم زنده‌ است، تحمل‌ناپذیر بود و حالا، مزدوران همان حکومت، حتی از سنگ مزار این کودک هم نمی‌گذرند.

سنگی که فقط نام «کیان» را بر خود دارد، اما در چشم حکومت، فریاد حق‌خواهی ، دادخواهی و نماد رسوایی است.

حکومتی که کودک می‌کشد و از نام یک کودک میهراسد، دیگر هیچ مشروعیتی ندارد. حکومتی که از یک قبر وحشت دارد، از یک اسم، از یک یاد… در واقع چیزی نیست جز پوسته‌ای پوسیده از ترس و خشونت.

شکستن سنگ مزار کیان پیرفلک، نه تنها کودک‌ستیزی عریان جمهوری اسلامی را فریاد می‌زند، بلکه نشان می‌دهد که این نظام، تا چه حد از حقیقت می‌گریزد.
این سنگ فقط یک سنگ نبود؛ یادآور خون بود، دادخواهی، صداقت و امید و حالا با ضربه‌ای ناجوانمردانه، خواسته‌اند آن را خاموش کنند.

اما مگر می‌شود صدای کیان را خاموش کرد؟ مگر می‌شود نامی را که با خون نوشته شده، از حافظه یک ملت پاک کرد؟ نه! کیان زنده است در دل ما، در فریاد مادرش، در خشم نسل ما، و در راهی که ما به خون و عهد پیموده‌ایم؛ راه آزادی، راه عدالت.

شکستن این سنگ، ما را به عقب نمی‌راند، بیدارترمان می‌کند.
ما آمده‌ایم تا نگذاریم نام هیچ کودکی، هیچ انسانی، زیر لگد استبداد دفن شود.
ما آمده‌ایم تا فریاد بزنیم: «جمهوری اسلامی، دشمن زندگی‌ست.»
ما آمده‌ایم تا بگوییم: «آزادی، حق ماست، نه لطف شما.»

آن‌ها نمی‌دانند که: کیان زنده است در حافظه ما، در خشم ما، و در مسیری که به آزادی و عدالت ختم خواهد شد.

ما نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم.

ما تا روز برپایی دادگاه مردمی علیه جنایتکاران رژیم، سکوت نخواهیم کرد.

#کیومرث_مظفری 🖋️

#کیان_پیرفلک
#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#حقوق_بشر
#کودک‌کشی
#جمهوری_اسلامی_نابود_باد

💎 @iranyarannetwork1398