⭕️ خطاب به دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو؛ پیام یک صفحه از روزنامه «جوان»
آنچه در یکی از صفحات اخیر روزنامه «جوان» منتشر شده، صرفاً یک گزارش خبری نیست؛ بلکه بازتابی فشرده از نوع نگاه و راهبرد رسانهای جریانی است که به ساختارهای قدرت در جمهوری اسلامی نزدیک است. این صفحه را باید نه بهعنوان اطلاعرسانی، بلکه بهمثابه «بیانیهای سیاسی» خواند که همزمان برای داخل، منطقه و مخاطبان خارجی پیام دارد.
در این روایت، ایران کشوری تصویر میشود که «وحدت میدان، خیابان و دیپلماسی» را محقق کرده و توانسته دشمن را در وضعیت انفعال قرار دهد. همزمان، چهرهای مانند دونالد ترامپ بهعنوان فردی «گروگان ایران» معرفی میشود؛ وارونهسازیای هدفمند که میکوشد توازن واقعی قدرت را در ذهن مخاطب جابهجا کند. در کنار آن، نمایش روابط با روسیه و برجستهسازی گفتمان «مقاومت» در منطقه، تلاش دارد این پیام را القا کند که ایران نهتنها منزوی نیست، بلکه در حال تثبیت جایگاه خود در یک محور قدرت جایگزین است.
اما نکته مهمتر برای شما این است: چنین محتوایی زمانی برجسته میشود که حاکمیت احساس کند در حال عبور از یک مقطع حساس است و نیاز به بازسازی تصویر قدرت دارد. به بیان دیگر، هر میزان که فضای تنفس سیاسی و زمانی برای جمهوری اسلامی فراهم شود، دستگاه رسانهای آن فعالتر شده و موفق میشود تصویری از «ثبات و انسجام» تولید کند—حتی اگر این تصویر با واقعیتهای درونی جامعه فاصله داشته باشد.
فرصت دادن به این ساختار، صرفاً به معنای کاهش فشار نیست؛ بلکه بهطور ناخواسته به تقویت «جایگاه معنوی» آن در داخل و میان نیروهای همسو در منطقه میانجامد. این نوع روایتسازی، بدنه اجتماعی مردد را تحت تأثیر قرار میدهد، نیروهای وفادار را منسجمتر میکند و پیام روشنی به بازیگران منطقهای میفرستد: «این نظام هنوز ایستاده و در حال بازیابی قدرت است.»
از سوی دیگر، خریدن زمان برای چنین سیستمی، معمولاً به معنای افزایش هماهنگی میان اجزای درونی آن است. شکافها—هرچند واقعی—در مواجهه با فشار خارجی یا فرصت بازیابی، میتوانند موقتاً کاهش یابند و جای خود را به نوعی همگرایی تاکتیکی بدهند. نتیجه آن است که ساختاری که شاید در لحظاتی پراکنده و دچار اختلاف به نظر میرسد، بهمرور انسجام بیشتری پیدا میکند و با دست پرتری وارد مراحل بعدی میشود.
پیام این صفحه از «جوان» را میتوان اینگونه خلاصه کرد: هر زمان که فشار کاهش یابد و زمان در اختیار حاکمیت قرار گیرد، ماشین روایتسازی و بازتولید قدرت فعالتر میشود. این نه یک تحلیل بیرونی، بلکه تصویری است که خود این جریان از وضعیت مطلوبش ارائه میدهد.
بنابراین، اگر هدف تغییر رفتار یا تضعیف این ساختار است، باید در نظر داشت که «فرصت دادن» لزوماً به معنای گشایش نیست؛ بلکه میتواند به تقویت همان چیزی بینجامد که قرار است مهار شود، هم در داخل ایران و هم در سطح منطقه.
به انگلیسی و اد شده در شبکه ایکس👇 👇
Addressed to #Donald_Trump and #Benjamin_Netanyahu;
https://x.com/victoriaazad24/status/2049045800416690262?s=46&t=auKQyaXoKCMkBcgLlMbZ4Q
آنچه در یکی از صفحات اخیر روزنامه «جوان» منتشر شده، صرفاً یک گزارش خبری نیست؛ بلکه بازتابی فشرده از نوع نگاه و راهبرد رسانهای جریانی است که به ساختارهای قدرت در جمهوری اسلامی نزدیک است. این صفحه را باید نه بهعنوان اطلاعرسانی، بلکه بهمثابه «بیانیهای سیاسی» خواند که همزمان برای داخل، منطقه و مخاطبان خارجی پیام دارد.
در این روایت، ایران کشوری تصویر میشود که «وحدت میدان، خیابان و دیپلماسی» را محقق کرده و توانسته دشمن را در وضعیت انفعال قرار دهد. همزمان، چهرهای مانند دونالد ترامپ بهعنوان فردی «گروگان ایران» معرفی میشود؛ وارونهسازیای هدفمند که میکوشد توازن واقعی قدرت را در ذهن مخاطب جابهجا کند. در کنار آن، نمایش روابط با روسیه و برجستهسازی گفتمان «مقاومت» در منطقه، تلاش دارد این پیام را القا کند که ایران نهتنها منزوی نیست، بلکه در حال تثبیت جایگاه خود در یک محور قدرت جایگزین است.
اما نکته مهمتر برای شما این است: چنین محتوایی زمانی برجسته میشود که حاکمیت احساس کند در حال عبور از یک مقطع حساس است و نیاز به بازسازی تصویر قدرت دارد. به بیان دیگر، هر میزان که فضای تنفس سیاسی و زمانی برای جمهوری اسلامی فراهم شود، دستگاه رسانهای آن فعالتر شده و موفق میشود تصویری از «ثبات و انسجام» تولید کند—حتی اگر این تصویر با واقعیتهای درونی جامعه فاصله داشته باشد.
فرصت دادن به این ساختار، صرفاً به معنای کاهش فشار نیست؛ بلکه بهطور ناخواسته به تقویت «جایگاه معنوی» آن در داخل و میان نیروهای همسو در منطقه میانجامد. این نوع روایتسازی، بدنه اجتماعی مردد را تحت تأثیر قرار میدهد، نیروهای وفادار را منسجمتر میکند و پیام روشنی به بازیگران منطقهای میفرستد: «این نظام هنوز ایستاده و در حال بازیابی قدرت است.»
از سوی دیگر، خریدن زمان برای چنین سیستمی، معمولاً به معنای افزایش هماهنگی میان اجزای درونی آن است. شکافها—هرچند واقعی—در مواجهه با فشار خارجی یا فرصت بازیابی، میتوانند موقتاً کاهش یابند و جای خود را به نوعی همگرایی تاکتیکی بدهند. نتیجه آن است که ساختاری که شاید در لحظاتی پراکنده و دچار اختلاف به نظر میرسد، بهمرور انسجام بیشتری پیدا میکند و با دست پرتری وارد مراحل بعدی میشود.
پیام این صفحه از «جوان» را میتوان اینگونه خلاصه کرد: هر زمان که فشار کاهش یابد و زمان در اختیار حاکمیت قرار گیرد، ماشین روایتسازی و بازتولید قدرت فعالتر میشود. این نه یک تحلیل بیرونی، بلکه تصویری است که خود این جریان از وضعیت مطلوبش ارائه میدهد.
بنابراین، اگر هدف تغییر رفتار یا تضعیف این ساختار است، باید در نظر داشت که «فرصت دادن» لزوماً به معنای گشایش نیست؛ بلکه میتواند به تقویت همان چیزی بینجامد که قرار است مهار شود، هم در داخل ایران و هم در سطح منطقه.
به انگلیسی و اد شده در شبکه ایکس
Addressed to #Donald_Trump and #Benjamin_Netanyahu;
https://x.com/victoriaazad24/status/2049045800416690262?s=46&t=auKQyaXoKCMkBcgLlMbZ4Q
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM