‏۲- دومین روش کارا برای خنثی کردن گردانهای موتوری لغزندگی سطح خیابان هست .
‏این لغزندگی را می شود با روغن و یا گازوئیل ایجاد کرد.
‏ریختن «روغن سوخته» یا «گازوئیل» در کف خیابان، بهترین روش برای متوقف کردن آنهاست.
‏از آنجا که دسته های موتوری به صورت ستونی و فشرده و معمولا لوزی وار یا مثلث وار حرکت می کنند، لیز خوردن موتور اول باعث برخورد زنجیره ای و واژگونی موتورهای پشت سر نیز می شود، ورای آنکه با اولین لیزخوردن و افتادن مابقی موتورها نیز می ایستند و عملا این دسته موتوری فلج می‌شود.
‏این روش موثرترین روش ممکن است و هیچ راه حلی برای آن ندارند و با توجه به اینکه در آن لحظه جمعیت در اطراف آنهاست فرصتی برای بلند کردن و روشن کردن موتور نیست و معمولا آن را رها کرده و به عقب برمی گردند . با فرار راکبان موتور آتش زدن موتور می تواند تا ساعتی آن خیابان را تضمین کند.

‏۳- سومین روش برای عدم موفقیت موتورسوارها اگر در عرض خیابان گارد ریل باشد و یا درخت می شود با موانع نامرئی و یا حتی مرئی همچون طناب ، کابل و یا سیمهای مقاوم در عرض خیابان و در ارتفاع یک متری یا دو متری خیابان را بست ، با ایجاد این مانع ، باعث برخورد با این موانع در سرعت بالا باعث سقوط خشن و مصدومیت شدید نیرو ها و توقف کامل ستون می شود.
‏این روش مهمترین و مهلک ترین روش برای ناکارآمدی نیروهای موتور سوار است که حتی در جزوات آموزشی جنگ شهری و اطفای بحران بارها به آن اشاره شده و عملا راه برون رفتی برای آن وجود ندارد.

‏۴- چهارمین روش برای خنثی کردن نیروهای موتوری پنچر کردن لاستیک موتورهاست .
‏پاشیدن میخ های سه پر که به دفعات در فضای مجازی روش ساخت انواع آن آموزش داده شده در مسیر های عبور دسته های موتوری ، باعث پنچری هم زمان تعداد زیادی از آنات می شود. در شرایط درگیری، امکان تعمیر یا تعویض لاستیک وجود ندارد و موتور پنچر شده، یعنی موتور رها شده و آتش گرفته شده و ضمنا یک یا دو نیروی سرکوب متواری شده !
🔗 Amir Farshad EBRAHIMI (@Goftaniha)
‏ادامه دارد ....
👑 @Gooftaniha

‏اما باید بدانیم تمام توان سرکوب جمهوری اسلامی گردانهای موتوری نیست!
‏خودروهای مختلف ضدشورش دیگر ادوات نقل و انتقال و اعزام آنهاست.
‏حتی اگر استراتژی راهبندان هم انجام شود این نیروها باز در میادین و خیابانها مستقر هستند .
‏این نیروها در سخت ترین حالت معمولا شیفت کاری پنج تا شش ساعته دارند یعنی هر شیفت آنها معمولا ۵ ساعت است.
‏پس ورای بستن خیابان با لاستیک ، سطل های زباله آتش گرفته، گاردریل های کنده شده و نخاله های ساختمانی و... آنها مشکلات و معضلات دیگری هم دارند که اصلی ترین آنها بحران لجستیک است .
‏راهبندان ضمن آنکه مانع تعویض شیفت ها و جایگزینی نیروهای تازه نفس می شود بلکه باعث قطع شدن شریان های حیاتی لجستیک اعم از مهمات و غذا و حتی در بعضی مواقع شارژ بی سیم های آنها می شود.
‏باید بدانیم که این نیرو ها منابع بی پایان در صحنه ندارند.
‏در جزوات و بولتن های آموزشی آنها نیز آمده است «سیستم رساندن تدارکات به نیروها» همواره در مواقع بحران و اعتراضات و در شلوغی شهر از جمله معضلات لاینحل برای آنهاست.

‏نرسیدن مهمات به خط مقدم: در فصل «تامین و پشتیبانی» صراحتا آمده است که «اتمام مهمات نیمی از توانایی فرمانده را نابود می کند». ترافیک شهری و بسته شدن راه ها توسط مردم باعث می شود خودرو های سنگین نتوانند به نیرو ها برسند.

‏اهمیت این موضوع آنقدر زیاد است که در سندی اعتراف کرده‌اند در میانه بحران و درگیری شدید و اتمام گلوله‌های گاز اشک آور و گلوله‌های ساچمه‌ای مجبور شده اند برای رساندن مهمات به میدان ، از «پوشش پیک موتوری با جعبه حمل غذا» استفاده کنند تا شناسایی نشوند.
‏این اعتراف یعنی شبکه رسمی تدارکات آن ها معیوب و فلج پذیر است.
‏ادامه دارد ...
🔗Amir Farshad EBRAHIMI (@Goftaniha)
👑 @Gooftaniha

🚨🚨 گاز اشک آور چینی در حمله امروز نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به مردم در بازار تهران

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

🔴به یاد دختر شجاع وطن حدیث نجفی بلاگری که وقت نیاز موهایش را بست و رفت کف خیابان و علیه جمهوری اسلتمی فریاد زد و جمهوری اسلامی ۶ گلوله به او شلیک کرد.
#حدیث_نجفی (۱۵ دی ۱۳۷۸ – ۳۰ شهریور ۱۴۰۱) #علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
✅️ @irbriefing