مونا چمنی، هنرمند جوان ۲۸ ساله اهل گیلان و ساکن تهران، دنیایی از امید و عشق به زندگی داشت.
یکی از دوستانش گفته بود: «مونا از شنیدن خبر قتل #مهسا_امینی آرام و قرار نداشت و هر شب در اعتراضات حضور داشت. او اعلامیه‌هایی با دست‌خط خود می‌نوشت و محل تجمع را به دوستان و همسایه‌ها اطلاع می‌داد.»
#مونا_چمنی در اول آذر در تجمع خیابان توحید، مأموران قصد بازداشتش را داشتند. مردم او را فراری دادند، اما چند ساعت بعد پیکر نیمه‌جانش در بلوار شمسی‌پور پیدا شد؛ صورتش بر اثر ضربات باتوم قابل شناسایی نبود و مأموران به گمان مرگ رهایش کرده بودند. او به بیمارستان منتقل شد و ۸ روز بعد جان سپرد.
مونا دختر بزرگ خانواده و بازیگر تئاتر بود.
سال ۱۳۹۹ کاندیدای بهترین بازیگر جشنواره تئاتر شد.
او با شور به بازیگری می‌پرداخت و نقش‌های متعددی ایفا کرد، اما مهم‌ترین نقشش ققنوس آزادی در خیابان‌های تهران بود.
قرار نبود آرزوهایش در ۲۸ سالگی دفن شود؛ او در راه آزادی جان داد.
نیروهای امنیتی پیکرش را به خانواده ندادند و تنها با حضور آن‌ها در آرامستان روستای تازه‌آباد رشت به خاک سپردند.
روح بلندش در یاد خانواده و هموطنان زنده است. مونا ققنوسی بود که در آتش ظلم سوخت، اما باور داشت دوباره از خاکستر برخواهد خاست.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

مونا چمنی، هنرمند جوان ۲۸ساله، اهل گیلان که دنیایی از امید و‌ عشق به زندگی داشت.
‏مونا دختر بزرگ خانواده و بازیگر تئاتر بود، او‌سال ۱۳۹۹ کاندیدای بهترین بازیگر جشنواره تئاتر بود و قرار نبود که نقش او در بازی زندگی، به کما رفتن و دفن آرزوهایش در ۲۸ سالگی باشد، او در راه آزادی جان شیرینش را داد.
جمهوری اسلامی ۸ آذر ۱۴۰۱ در خیابان به ضرب گلوله جنگی مونا را کشت و پیکر مونا را به خانواده ندادند و تنها با حضور خانواده‌اش در آرامستان روستای تازه آباد، رشت به خاک سپردند.
‏⁧ #دادخواهی ⁩#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

بامداد اول شهریور، «کمر طهماسبی» طی یک درگیری مسلحانه با ماموران جمهوری اسلامی در خیابان حافظ جنوبی ایذه کشته شد.
از جزئیات دقیق حادثه اطلاعات زیادی منتشر نشده اما حداقل یک نفر دیگر نیز از مبارزان کشته شده و سه نفر نیز دستگیر شدند.
کمر از دوستان و همرزمان حسین سعیدی و سیدمصطفی احمدپور بود و در طول قیام ژینا نیز نقشی فعال داشت.

جمهوری اسلامی پس از شکست سناریوسازی‌اش در سه‌شنبه‌ی خونین ایذه (۲۵ آبان ۱۴۰۱) یورشی همه‌جانبه علیه مبارزان لُر بختیاری در ایذه سامان داد.

پس از نبرد پرسیلا و شهید شدن حسین سعیدی و محمود احمدی، فضای شهر بیش از پیش امنیتی شده و بازداشت‌های گسترده همچنان ادامه یافت. بازوهای سرکوب جمهوری اسلامی طی سالیان اخیر در ایذه بارها توسط مبارزان این شهر تحقیر شدند و تلفات سنگینی دریافت کردند.

از دی‌ماه ۹۶ گرفته که نام #ایذه تبدیل به یکی از سنگرهای مقاومت شد، تا قیام تشنگان و قیام گرسنگان و قیام ژینا، ایذه همواره در حال نبرد و مبارزه بود. ایذه شهری کوچک بود، اما یکی از بزرگ‌ترین سنگرهای مقاومت در برابر جمهوری اسلامی را در این سال‌ها شکل داد. از همین روست که مزدوران جمهوری اسلامی جز با به کار گیری انواع سلاح‌های سنگین و سبک و جز در نبردهایی چندین ساعته توانستند قهرمانان مردمی قیام را به قتل برسانند.

کمر طهماسبی، در آخرین استوری اینستاگرامش نوشت : «به ‌امید آزادی، همیشه در مصاف مرگ نقاب از چهره می‌افتد.»
پس از کشته‌شدن آقای طهماسبی هم تصویری از او که پرچم شیر و خورشید نشان ایران در دست دارد‌ در شبکه‌‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود.
فضای ایذه از زمان کشته شدن کیان پیرفلک پرتنش شد.
#کمر_طهماسبی متولد ۸ شهریور ۱۳۷۱ بود.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مامان گلناز دیگه نمیاد که پسر ۷ ساله شو ببینه یا بچه تو شکمشو به دنیا بیاره ...
چهار هفته قبل از قتلش #گلناز_صمصامی نوشت : «یه روز خوب هیچوقت خودش نمیاد یعنی پا نداره که بیاد ما باید بیاریمش» دو هفته بعدش گلناز رفت که روز خوب رو بیاره ولی یک تک تیرانداز سرشو هدف قرار داد و خون پاکشو رو سنگ فرشهای شهریار جاری کرد، گلناز نیست ولی ما همه مان مطمئنیم برای پسر گلناز یه روز خوب رو میاریم...
گلناز صمصامی ۳۴ سال داشت، متأهل و مادر یک پسر ۸ساله به نام رُهام بود و فرزندی را هم باردار بود.
گلناز ساکن فردیس کرج بود ولی در آزمایشگاه خصوصی آبان در شهریار کار می کرد.
روز یکشنبه ۲۶ آبان ۹۸، گلناز به دلیل اعتراضات تصمیم گرفت با اتومبیل خودش سرکار نرود. ولی در محل کار،‌ دکتر صاحب آزمایشگاه با او تماس گرفت و خواستار بستن آزمایشگاه شد.
#گلناز_صمصامی و همکارش نیز همین کار را کرده و به سر کوچه ای که آزمایشگاه در آن قرار داشت رفتند. آنها منتظر آژانس بودند که به منزل برگردند، که ناگهان گلنار مورد اصابت گلوله قرار گرفت. گلنار پس از اصابت گلوله، به زمین افتاد و دچار مرگ مغزی شد.
با توجه به این‌که گلوله به فرق سر گلنار اصابت کرد، مشخص است که ضارب از بالای یکی از ساختمان‌های مشرف به خیابان ، او را هدف قرار داده بود.
همکارش بعد از تماس با خانواده و اطلاع رسانی موضوع، گلناز را به بیمارستان منتقل کرد. در اتاق عمل، جمجمه او را شکافتند تا گلوله را خارج کنند. اما یک ساعت پس از انتقال به آی‌سی‌یو حوالی ساعت ۶ عصر همان روز (یکشنبه) جان‌ سپرد.
مطابق معمول نیروهای امنیتی پیکر گلناز را ربودند و‌ تا ده روز به خانواده، ندادند.
یه روزخوب هیچوقت خودش نمیاد یعنی پانداره که بیاد ماباید بیاریمش»…
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

محمدجواد زاهدی متولد ۶ شهریور است، سال ۱۴۰۱، وقتی شمع‌های تولد ۲۰ سالگی‌ش را فوت می‌کرد، کسی نمی‌داند در دلش چه آرزویی کرده بود اما چند هفته پس از تولد ۲۰ سالگیش در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، از خانه خارج شد و در خیابان انقلاب ساری روبه‌روی چهار راه برق مورد هدف گلوله نیروهای امنیتی قرار گرفت.
« در آن روز مأموران به مردمی که توی کوچه خیابان بودند، حمله می‌کردند و محمدجواد سر کوچه ایستاده بود که دو مأمور از ون سفید یگان ویژه پیاده شدند و به سمت مردم شلیک کردند. محمد تیر خورد و بر زمین افتاد و همه فرار کردند. محمد نتوانست خودش را داخل کوچه بکشاند. یکی از دوستانش او را به زور داخل کوچه‌ای کشید که سرش یک پاساژ کوچک بود.»
«نیروهای حکومتی تقریبا ۹۵ گلوله ساچمه‌ای به گردن، سر و پشت کمر» محمدجواد زاهدی شلیک کرده بودند.»
#مهسا_یزدانی #مادر_دادخواه #محمد_جواد_زاهدی نیز به دلیل #دادخواهی، از سوی دادگاه انقلاب ساری به ۱۳ سال حبس تعزیری محکوم شد.
دلیل محکومیت یزدانی، توهین به مقدسات، تحریک مردم علیه امنیت ملی، فعالیت علیه جمهوری اسلامی و اهانت به علی خامنه‌ای عنوان شده است.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

‏حمیدرضا درخشنده مستندساز، و خبرنگاراهل کازرون بود که امام جمعه کازرون، محمد خرسند را به قتل رساند.

‏درخشنده ۸ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۳ و نیم بامداد پس از بازگشت از مراسم احیای شب جمعه مقابل خانه امام جمعه او را مورد حمله قرار داد .
‏به گفته شاهدان عینی درخشنده که لباس تعزیه به تن داشته ابتدا خواستار عکس یادگاری (سلفی) با امام جمعه کازرون شده و سپس با سلاح سرد به وی حمله کرده و به صورت ناگهانی با چاقو ضربات متعدد به وی وارد کرده و بلافاصله از محل فرار می‌کند.

‏درخشنده در دادگاه هرگونه ندامت را رد کرد و حکم اعدام را پذیرفت ، او نهایتا در ۶ شهریور ۱۳۹۸ اعدام شد.
‏جمهوری اسلامی ابتدا مانع نصب سنگ قبر برای درخشنده شد، دادستان شیراز کمی بعد از نصب سنگ قبر وی دستور داد شعر روی سنگ قبر پاک شود و تنها نام وی بر روی سنگ نوشته شود.

‏⁧ #علیه_فراموشی ⁩

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

‏میلاد زارع، متولد ۷ مهر ۱۳۷۵ در بابل، باتری‌ساز و تعمیرکار کولر ماشین بود. او عاشق طبیعت و هوادار تیم استقلال و از لیدرهای ⁧ #استقلال_تهران ⁩ بود و همواره با شرکت در تجمعات و اعتراضات فعالیت سیاسی می‌کرد.

‏میلاد از وضعیت سیاسی و اجتماعی کشور ناراضی بود و پس از شنیدن خبر کشته شدن مظلومانه مهسا امینی تصمیم گرفت در اعتراضات بابل شرکت کند. علیرغم نگرانی خانواده‌اش گفت: «اگر ما جوان‌ها نریم، پس کی باید بره؟» این آخرین باری بود که خانه را ترک کرد و بازنگشت.

‏او در جریان این اعتراضات با شلیک گلوله جاودانه شد.
‏پیکر ⁧ #میلاد_زارع ⁩ را پس از قتل دزدیدند و خانواده تا یک هفته به دنبال آن بودند؛ شاید اگر حمایت چند بازیکن استقلال نبود، پیکرش به خانواده تحویل نمی‌شد.

‏پس از انتشار خبر کشته شدن میلاد، ⁧ #مهدی_قائدی ⁩ مهاجم استقلال تصویری از جام قهرمانی همراه با هشتگ میلاد زارع در اینستاگرام منتشر کرد. ⁧ #عارف_غلامی ⁩ نیز نوشت: «سیاه بر تن ایستاده‌ایم برای تمام خانواده‌های عزادار کشورم علی‌الخصوص میلاد زارع عزیز.»

‏خانواده سرانجام پیکرش را در روستای «حمزه‌کلا شش‌پل بابل» به خاک سپردند و مردم در روز چهلم شهادتش مراسم را به تظاهرات علیه حکومت تبدیل کردند.
‏برادر میلاد به جرم دادخواهی بازداشت و در زندان است.
‏⁧ #علیه_فراموشی ⁩

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

‏فرشته‌ها را ⁧ #خامنه‌ای_کودک‌کش ⁩ خونشان را می‌ریزد تا چند صباحی بیشتر حکومت کند.
‏⁧ #مونا_نقیب ⁩ فقط ۸ سال داشت وقتی در راه مدرسه مورد اصابت گلولهٔ مأموران خامنه‌ای قرار گرفت و کشته شد. وقتی دستش از دست خواهرش جدا شد و افتاد، به خواهرش گفت: «آبجی منو با تیر زدن» و خواهرش او را به دوش کشید و دوید تا به بیمارستان برسد؛ اما دیر شده بود و مونا در آغوش خواهرش جان داد.
‏⁧ #علیه_فراموشی ⁩ ⁧ #جمعه_خونین_زاهدان ⁩


🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

هستی نارویی، هفت‌ساله، فرشتهٔ زمینی، دختری معصوم و مظلوم که طعم ظلم و ستم و بی‌عدالتی را چشید. دختری که می‌توانست آیندهٔ درخشانی داشته باشد و یکی از مادران قهرمان سیستان و بلوچستان شود. اهل زاهدان بود.
#هستی_نارویی همراه مادربزرگش به مصلی زاهدان رفته بود و در جریان حمله و شلیک به معترضان در جمعه خونین زاهدان توسط نیروهای حکومتی، بر اثر ضربه به سر و استنشاق گازهای سمی اشک‌آور کشته شد.
هستی هفت ساله بود و در ۸ مهر ۱۴۰۱ کشته شد.
یک هفته بعد قرار بود به کلاس اول دبستان برود.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

مهدی حضرتی متولد ۱۱ شهریور ۱۳۸۳ است، نوجوان ۱۷ ساله‌ای که زندگی خود را با کار و تلاش برای تأمین معیشت خانواده گذرانده بود.
او در ۱۲ آبان ۱۴۰۱ در خرمدشت، کمتر از ۵۰ روز بعد از کشته شدن مهسا امینی، در میانه آبان‌ که سراسر کشور با اعتراض‌های روزانه و تظاهرات علیه حکومت روبه‌رو بود جاودانه شد.
ویدئوی کشته شدن یک جوان ۱۷ ساله و دقایق طولانی رها شدن پیکر بی‌جانش در خیابان، بسیاری را شوکه کرد. نام این جوان مهدی حضرتی بود.
یک نفر از طبقات بالای ساختمانی مشرف به خیابان، از لحظه گلوله خوردن مهدی حضرتی فیلم گرفته بود. اما آنچه برای بسیاری تکان دهنده بود، ویدئوی دومی که از یکی از بالکان‌های همان ساختمان ضبط شده بود. این بار فیلمبردار به مهدی نزدیکتر بود و از لحظاتی فیلم گرفته بود که پیکر #مهدی_حضرتی در خیابان رها شده است.
گویی او در میدان جنگ رها شده بود و راهی برای کمک رساندن به او وجود نداشت. در ویدئو به روشنی هویدا بود که از مغز و تن مهدی خون بسیاری خارج شده است. و او با کفش‌های سفید ورزشی، شلوار جین آبی و پیراهنی سیاه، بر روی زمین بی‌حرکت افتاده است، نیروهای امنیتی یگان ویژه می‌آیند و‌ پیکر او‌را در وانتی می‌اندازند و می‌روند…
این اتفاق در روز ۱۲ آبان‌ماه در خرم‌دشت کرج رخ داد؛ روز #چهلم_حدیث_نجفی که به تظاهرات بزرگی در این منطقه منجر شد. مهدی حضرتی از جمله معترضانی بود که از زمان کشته شدن مهسا امینی برای دهها روز در خیابان به شکل مسالمت‌آمیز شعار داده بود.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

کمتر از ۵۰ روز بعد از کشته شدن مهسا امینی، در میانه آبان‌ که سراسر کشور با اعتراض‌های روزانه و تظاهرات علیه حکومت روبه‌رو بود، ویدئوی کشته شدن یک جوان ۱۸ ساله و دقایق طولانی رها شدن پیکر بی‌جانش در خیابان، بسیاری را شوکه کرد. نام این جوان مهدی حضرتی بود.
در ویدئوی نخست، یک نفر از طبقات بالای ساختمانی مشرف به خیابان، از لحظه گلوله خوردن مهدی حضرتی فیلم گرفته بود. اما آنچه برای بسیاری تکان دهنده بود، ویدئوی دومی که از یکی از بالکان‌های همان ساختمان ضبط شده بود. این بار فیلمبردار به مهدی نزدیکتر بود و از لحظاتی فیلم گرفته بود که پیکر #مهدی_حضرتی در خیابان رها شده است.
گویی او در میدان جنگ رها شده بود و راهی برای کمک رساندن به او وجود نداشت. در ویدئو به روشنی هویدا بود که از مغز و تن مهدی خون بسیاری خارج شده است. و او با کفش‌های سفید ورزشی، شلوار جین آبی و پیراهنی سیاه، بر روی زمین بی‌حرکت افتاده است.
این اتفاق در روز ۱۲ آبان‌ماه در خرم‌دشت کرج رخ داد؛ روز #چهلم_حدیث_نجفی که به تظاهرات بزرگی در این منطقه منجر شد. مهدی حضرتی از جمله معترضانی بود که از زمان کشته شدن مهسا امینی برای دهها روز در خیابان به شکل مسالمت‌آمیز شعار داده بود.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

تولدت مبارک و یادت در خاطر ما زنده است ، هرچند که حتی عکس زیادی هم از تو باقی نمانده، تنها یک عکس آنهم روی سنگ مزارت .
۱۲ شهریور تولد #محمدرضا_مهدی_پور است، جوان بیست و پنج ساله‌ای که روز ۲۵ آبان به خیابان رفت؛ مقابل فرمانداری شهر قدس .
اما فرماندار شهر قدس دستور داده بود کسی مقابل فرمانداری زنده نماند .
او اولین کشته مقابل #فرمانداری_شهرقدس یا همان قلعه حسن خان است که به دستور لیلا واثقی کشته شده است.

قلعه حسن‌خان در جنوب غربی تهران، از کانون‌های اعتراضات #آبان_خونین_۹۸ بود، فرماندار این شهرستان می‌گوید نیروی انتظامی فرمان تیراندازی نداشت اما او دستور داد هرکس را که قصد تعرض به فرمانداری داشت بزنند. لیلا واثقی کمی بعد تر از سپاه تقدیر کرد و دو ماه بعدش هم رئیس جمهور وقت حسن روحانی و علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی وقت نیز از او تقدیر بعمل آوردند.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

من ‌ #کیانا_آتش_زر⁩ هستم. من کشته شدم، در تاریخ ۱۷ مهرماه ۱۴۰۱. فقط ۱۵ سالم بود، متولد ۱۴ شهریور ماه ۱۳۸۶. فرزند محمد و معصومه و اهل و ساکن تهران و دانش آموز بودم.
‏اعتراضات سراسری بعد از کشته شدن مهسا امینی شروع شده بود. روز ۱۷ مهر ماه بود، اونروز توی مدرسه با دوستام قرار گذاشتیم بریم تظاهرات، یکی از اونا گفت: بچه ها اگه بگیرنمون بهمون رحم نمیکنن… و من در جوابش گفتم: هر چیزی بهایی داره…وقتی مدرسه تعطیل شد رفتم خونه لباسامو عوض کردم و راه افتادیم به طرف تظاهرات توی هفت حوض و به هموطنای معترضمون پیوستیم تا آزادی رو فریاد بزنیم. مردم آتش روشن کرده بودن، من رقصان خودمو به اون رسوندم و روسریمو انداختم وسط آتش. مامورای سرکوبگر موتورسوار وحشیانه به مردم حمله ور شدن. ما شروع به دویدن کردیم که یکی از بسیجیا گفت: این همونه که روسریشو آتش زد… منو گرفتن و به زمین انداختن و با باتوم افتادن به جونم، آنقدر به جمجمه ام ضربه زدن که له شد و من چشم از دنیا فرو بستم…
‏بعد از کشته شدنم مامورای حکومتی پیکر بیجون منو دزدیدن و اعضای بدنمو درآوردن و به باند قاچاق سپاه دادن، اونا حتی موهامو چیدن. بعد از دو روز به خانوادم خبر دادن که جنازه منو توی یه چاه پیدا کردن درحالیکه مرگ مغزی شده بوده! گفتن بیاین تا بهتون تحویلش بدیم. وقتی اونا اومدن دیدن که چشمای من دوخته شده! وقتی پدرم پرسید چرا چشماشو دوختین؟ گفتن کالبدشکافی کردیم و وقتی بچتون مرده بود اعضای بدنشو اهدا کردیم! اعتراضی دارین؟ممکنه برای بقیه اعضای خانوادتون هم پیش بیاد! و پدرم گفت: نه اعتراضی نداریم ولی اونی که بچمونو تو چاه انداخت تو چاه خواهد افتاد…
‏مامورای امنیتی خانوادمو تهدید کردن که باید به همه بگن من افتادم توی چاه و فوت شدم و خبر کشته شدنم نباید رسانه ای بشه و اونا رو وادار به سکوت کردن…
‏خانوادم بعد از مرگم تو شوک بودن، پدرم مبهوت به در خونه خیره شده بود و میگفت: دخترم از مدرسه اومد لباسشو عوض کرد و به هفت حوض رفت، یه ساعت بعد دوستاش خبر مرگشو آوردن…

‏پیکر بیجون من در بهشت زهرا قطعه ۲۵۸، ردیف ۱۸۹ و شماره ۱ مظلومانه به خاک سپرده شد…

‏روز قبل از کشته شدنم تو استوری ‏اینستاگرامم نوشتم هیچکی توی تاریخ قد ما خون دل نخورده…
‏هموطن من بهای آزادی رو با نثار جونم پرداختم، اسممو به خاطرت بسپار و روز آزادی به یادم باش.
‏‌ #علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

جواد روحی، محکوم به سه بار اعدام شده بود، او‌ البته از اتهامات تبرئه شده بود و نقض حکم گرفته بود ، اما قوه قضائیه همچنان او‌را در زندان نگه داشته بود.
جواد روحی با پرونده‌سازی مضحک به سه بار اعدام محکوم شد. اینقدر پرونده‌سازی ناشیانه بود که هر سه حکم در دیوان شکست، جواد اما بی‌دلیل در زندان ماند تا جانش را ستاندن
جواد روحی معترضی بود که تنها به اتهام شرکت در اعتراضات نوشهر محکوم به اعدام شد و در زندان‌های مختلف آمل و‌ نوشهر در بازجویی‌های خشونت بار و‌بازداشت بود.
وی از ۵ بهمن ۱۴۰۱ که در زندان اطلاعات سپاه آمل بود، در زیر شکنجه قدرت تکلم خود را از دست داد ، او‌ نهم شهریور ۱۴۰۲ در زندان جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.
کمی بعد از قتل وی مشخص شد، نیروهای سرکوبگر سپاه پاسداران، جواد روحی را برای وادار کردن به اعتراف، شکنجه کردەاند.
پیش از این پدر و مادرش نیز در ویدئویی گفته بودند که سه ماه است از پسرشان هیچ خبری ندارند و او حق نداردوکیل منتخب خود را داشته باشد.
دست‌نوشته‌های جواد روحی در زندان؛ شرح شکنجه‌های وحشیانه برای اعتراف علیه خود منتشر شده است.
جواد روحی شرح شکنجه‌های جسمی و روحی خود را از زمان بازداشت «وحشیانه» در شامگاه ۳۰ شهریور سال ۱۴۰۱ آغاز کرده و نوشته است که تا صبح هدف ضرب و شتم و شکنجه با شوکر قرار گرفته است.
روحی در ادامه نوشته است شدت شکنجه‌ها به حدی بوده که جای عمل جراحی کمرش در سال ۱۴۰۰، زیر مشت و لگد و ضربات شدید «باز شده است».
این بازداشت‌شده خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی یادآوری کرده است که بر اثر آسیب‌های وارد شده برای گرفتن اعتراف اجباری، او را به مدت ۴۸ ساعت در بیمارستان «ولایت» شهر ساری بستری کرده‌اند.
او در ادامه افزوده که حتی جغرافیای شهر نوشهر را نمی‌دانسته، از محل اماکن دولتی و امنیتی بی‌اطلاع بوده و تنها برای پرداخت مهریه همسر سابقش به این شهر رفته است.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

به یاد مظلومیت ⁧ #ماهک_هاشمی⁩ ۱۶ساله که اینقدر با باتوم به صورتش زدن که چهره اش برای خانواده اش قابل‌ شناسایی نبود
ماهک (مائده هاشمی) نوجوان ۱۶ ساله اهل شیراز روز سوم آذرماه ۱۴۰۱ با ضربات باتوم نیروهای حکومت به قتل رسید.
ماهک دختری شجاع و سرشار از زندگی بود دوستانش در فضای مجازی در مورد روز کشته شدنش نوشتند « ماهک روز ۳ آذرماه در بازی فری فایر از ما خداحافظی کرد و گفت به تظاهرات میرود .» ماهک یک معترض بود، پس از کشته شدن مهسا امینی او هم به انقلاب «زن ،زندگی، آزادی» پیوست.
ماهک رویای زندگی در ایران آزاد را داشت و برای محقق شدن این رویا به اعتراضات خیابانی پیوست در روز حادثه سربازان آتش به اختیار خامنه ای با باتوم به او حمله کردند و ماهک بر اثر ضربات باتوم جان باخت.
حتی اجازه سوگواری و برگزاری مراسم تدفین نیز به پدر و مادر ماهک ندادند.
#خامنه_ای_کودک_کش #علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing