خالد پیرزاده زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین تهران، که دو روز پیش در حرکتی اعتراضی اقدام به خودسوزی با آب‌جوش در زندان کرده بود، از ناحیه دست، صورت و سینه دچار ۱۵ درصد سوختگی درجه دو شده است.
این زندانی سیاسی پس از وخامت حالش در بیمارستان بهشتی تهران و عدم رسیدگی مناسب صبح امروز با هزینه شخصی به بیمارستان مطهری تهران منتقل شده شده و روز گذشته (۱۹ تیر) تحت عمل جراحی قرار گرفته است.
خالد پیرزاده زندانی سیاسی مشروطه ‌خواه در زندان اوین، در اعتراض به ممنوعیت بیش از هفتاد روزه‌ از حق تلفن و ملاقات اقدام به خودسوزی نموده.
این زندانی سیاسی بیش از هفتاد روز است که از برقراری تماس تلفنی با خانواده خود محروم مانده است.
#خالد_پیرزاده دوران محکومیت خود را هم اکنون در #زندان_اوین سپری میکند و با محرومیت ملاقات و‌ تماس مواجه است.
آقای پیرزاده از بیماری قلبی رنج می‌برد، وی از تاریخ سی فروردین ماه، به دلیل ساختن یک تابلو نوشته برای جمعی از خانواده های دادخواه، از امکان برقراری تماس تلفنی با خانواده‌اش محروم شده است.
مقامات #زندان_اوین خالد (کوشان) پیرزاده را از ۳۰ فروردین به دلیل ساختن یک تابلو نوشته برای جمعی از خانواده‌های دادخواه، از برقراری تماس با خانواده‌اش محروم کرده‌اند.
بر روی این تابلو نوشته که با چوب ساخته شده، نوشته شده است: «چو ایران نباشد تن من مباد.»
محرومیت این زندانی سیاسی از حق تماس با نزدیکانش در حالی است که او دچار بیماری قلبی است و این وضعیت «نگرانی‌های نزدیکان و بستگان او را در پی داشته است.
خالد (کوشان) پیرزاده آخرین بار شهریور ۱۴۰۲ توسط مأموران وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در اهواز بازداشت شد.
خالد پیرزاده، قهرمان سابق بدن‌سازی ایران، نخستین بار در خرداد ۱۳۹۸ به دست نیروهای حکومتی بازداشت شد. او در بهمن‌ همان سال به اتهام «اجتماع و تبانی» و «توهین به رهبری»، به هفت سال حبس تعزیری محکوم شد و در دوره حبس به بیماری‌های متعدد مبتلا شد، به طوری که توان حرکتی و حتی کنترل دفع خود را از دست داد.
در حالی که این زندانی سیاسی بهمن ۱۴۰۱ آزاد شده بود، بار دیگر در شهریور سال جاری هنگام سفر به ترکیه بازداشت شد و از آن زمان در زندان به سر می‌برد.
#اخبار_زندانیان_سیاسی_عقیدتی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

شیرین عبادی در سالگرد قتل #زهرا_کاظمی در #زندان_اوین نوشته است:«۲۱سال از قتل زهرا کاظمی گذشت؛ زهرا کاظمی خبرنگار عکاسی بود که در سال ۱۳۸۲ و در جریان اعتراضات دانشجویی به ایران آمد. او به جرم عکس‌ برداری از تجمع خانواده‌های زندانیان سیاسی در مقابل زندان اوین بازداشت و در زندان به قتل رسید.
سعید مرتضوی عامل اصلی بازداشت او بود.
من و گروهی از همکارانم از جمله آقایان دادخواه و سلطانی در آن زمان وکالت خانواده زهرا کاظمی را بر عهده داشتیم. این پرونده همان طور که انتظار می‌‌رفت پس از سال‌ها در دستگاه قضایی وابسته‌ی جمهوری اسلامی به سرانجامی نرسید و تنها متهم پرونده نیر که یکی از کارمندان رده پایین وزارت اطلاعات بود تبرئه شد.
#زهرا_کاظمی اولین مورد قتل در بازداشت نبود. #زهرا_بنی‌یعقوب، #ستار_بهشتی، ژینا #مهسا_امینی و در همین ایام #موسی_اسماعیلی و #پیمان_گلوانی ، قربانیان دیگر شکنجه‌های سبعانه‌ی مامورین امنیتی بوده‌اند.
نام‌هایی از این دست بی‌شمارند. اگر می‌خواهیم روند جنایت متوقف شود یک راه بیشتر نداریم: برای سرنگونی این حکومت باید متحد شویم. راه دیگری نداریم.»
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing