قتلهای زنجیره‌ای، پرونده‌ای تماما باز است که به کشتار برخی از شخصیت‌های سیاسی و اجتماعیِ منتقد نظام جمهوری اسلامی از اواسط دهه ۶۰ خورشیدی تا به امروز ، در داخل و خارج از ایران، اطلاق می‌شود.
به گفتهٔ بسیاری از منابع موثق و همچنین اسناد غیر قابل کتمان این قتلها با فتوای برخی از روحانیون بلندپایه به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی انجام شده است.
اگرچه این قتلها از سال ۱۳۶۹ آغاز شده است اما در دوران ریاست جمهوری سید محمد خاتمی و وزارت اطلاعات قربانعلی دری نجف‌آبادی (اولین وزیر اطلاعات در دولت محمد خاتمی) با قتل #داریوش_فروهر و #پروانه_فروهر رسانه‌ای و فراگیر شد.
وزارت اطلاعات در قبال قتلهای پائیز ۱۳۷۷ در اطلاعیه‌ای، عوامل قتلها را شماری از پرسنل وزارت اطلاعات نامید که به گفته آنها «همکاران کج‌اندیش و خودسر» بودند که «که آلت دست عوامل پنهان و مطامع بیگانگان شده‌اند».
سعید امامی که اعلام شده بود که متهم اصلی این پرونده است، به طرز مشکوکی در مدت بازداشت درگذشت.
دو‌متهم اصلی دیگر «مهرداد عالیخانی و مصطفی کاظمی» کمی بعد از صدور احکام نسبتا سنگین برایشان نه تنها آزاد شدند بلکه به مناصب امنیتی‌شان بازگشتند.
گرچه در مجموع قتلها در طول چندین سال، اتفاق افتاده، قربانیان این قتلها بیش از ۸۰ نفر از نویسندگان، مترجمان، شاعران، کنش‌گرایان سیاسی و شهروندان عادی بودند که با روش‌های گوناگونی مانند تصادف خودرو، ضربات چاقو، تیراندازی در سرقت‌های مسلحانه و تزریق پتاسیم به منظور شبیه‌سازی حمله قلبی به قتل رسیدند.
مجموعه افشاگری‌ها که در روند قتلهای زنجیره‌ای در دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی رخ داد، منجر به این امر شد که هسته مرکزی قدرت کوشید در فرآیندی چندساله، سازمان اطلاعات سپاه را که مصون از ورود و نظارت دستگاه‌های انتخابی بود، در بسیاری از موارد جایگزین وزارت اطلاعات کند.
بیش از دو دهه پس از وقوع قتلهای پاییز ۱۳۷۷ در سال ۱۳۹۸ مصطفی پورمحمدی گفت قتلهای زنجیره‌ای خودسرانه نبوده؛ بلکه از درون نظام جمهوری اسلامی، انجام شده است.از این رو همهٔ متهمان، با وجود گرفتن حکم کیفری، آزاد می‌باشند.
فراموش نباید کرد که اگر چه اصلاح‌طلبان نقش اصلی در افشا شدن این قتلها انجام دادند اما از سوی دیگر خود نیز عامل پنهان کردن بخش مهمی از حقیقت قتلهای زنجیره‌ای شدند و عملاً تمامی جوانب #قتلهای_زنجیره_ای را آشکار نکردند و گستره آن را تا جای ممکن محدود کردند.
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
به گفتهٔ بسیاری از منابع موثق و همچنین اسناد غیر قابل کتمان این قتلها با فتوای برخی از روحانیون بلندپایه به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی انجام شده است.
اگرچه این قتلها از سال ۱۳۶۹ آغاز شده است اما در دوران ریاست جمهوری سید محمد خاتمی و وزارت اطلاعات قربانعلی دری نجف‌آبادی (اولین وزیر اطلاعات در دولت محمد خاتمی) با قتل #داریوش_فروهر و #پروانه_فروهر رسانه‌ای و فراگیر شد.
وزارت اطلاعات در قبال قتلهای پائیز ۱۳۷۷ در اطلاعیه‌ای، عوامل قتلها را شماری از پرسنل وزارت اطلاعات نامید که به گفته آنها «همکاران کج‌اندیش و خودسر» بودند که «که آلت دست عوامل پنهان و مطامع بیگانگان شده‌اند».
سعید امامی که اعلام شده بود که متهم اصلی این پرونده است، به طرز مشکوکی در مدت بازداشت درگذشت.
دو‌متهم اصلی دیگر «مهرداد عالیخانی و مصطفی کاظمی» کمی بعد از صدور احکام نسبتا سنگین برایشان نه تنها آزاد شدند بلکه به مناصب امنیتی‌شان بازگشتند.
گرچه در مجموع قتلها در طول چندین سال، اتفاق افتاده، قربانیان این قتلها بیش از ۸۰ نفر از نویسندگان، مترجمان، شاعران، کنش‌گرایان سیاسی و شهروندان عادی بودند که با روش‌های گوناگونی مانند تصادف خودرو، ضربات چاقو، تیراندازی در سرقت‌های مسلحانه و تزریق پتاسیم به منظور شبیه‌سازی حمله قلبی به قتل رسیدند.
مجموعه افشاگری‌ها که در روند قتلهای زنجیره‌ای در دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی رخ داد، منجر به این امر شد که هسته مرکزی قدرت کوشید در فرآیندی چندساله، سازمان اطلاعات سپاه را که مصون از ورود و نظارت دستگاه‌های انتخابی بود، در بسیاری از موارد جایگزین وزارت اطلاعات کند.
بیش از دو دهه پس از وقوع قتلهای پاییز ۱۳۷۷ در سال ۱۳۹۸ مصطفی پورمحمدی گفت قتلهای زنجیره‌ای خودسرانه نبوده؛ بلکه از درون نظام جمهوری اسلامی، انجام شده است.از این رو همهٔ متهمان، با وجود گرفتن حکم کیفری، آزاد می‌باشند.
فراموش نباید کرد که اگر چه اصلاح‌طلبان نقش اصلی در افشا شدن این قتلها انجام دادند اما از سوی دیگر خود نیز عامل پنهان کردن بخش مهمی از حقیقت قتلهای زنجیره‌ای شدند و عملاً تمامی جوانب #قتلهای_زنجیره_ای را آشکار نکردند و گستره آن را تا جای ممکن محدود کردند.
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
👍6❤1🤬1
بیست و ششمین سالگرد #قتلهای_زنجیره_ای با گرامیداشت سالگرد کشته شدن دو تن از اولین آنها گرامی‌داشته می‌شود.
سالگرد قتل #داریوش_فروهر و #پروانه_اسکندری رهبران #حزب_ملت_ایران ، که اول آذر سال ۷۷ با ضربات چاقو ماموران #وزارت_اطلاعات_جمهوری_اسلامی_ایران در منزل مسکونی‌شان در تهران به قتل رسیدند در حالی است که قتل آنها بخشی از کشتار فعالان سیاسی، نویسندگان و متفکران در دهه ۷۰ موسوم به قتلهای زنجیره‌ای بود.
چند روز بعد از ترور آنان، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، دو عضو کانون نویسندگان ایران هم در تهران، ربوده و کشته شدند.
پیش از آنها هم مجید شریف، نویسنده و مترجم و پیروز دوانی، فعال سیاسی، ربوده و کشته شده بودند.
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
سالگرد قتل #داریوش_فروهر و #پروانه_اسکندری رهبران #حزب_ملت_ایران ، که اول آذر سال ۷۷ با ضربات چاقو ماموران #وزارت_اطلاعات_جمهوری_اسلامی_ایران در منزل مسکونی‌شان در تهران به قتل رسیدند در حالی است که قتل آنها بخشی از کشتار فعالان سیاسی، نویسندگان و متفکران در دهه ۷۰ موسوم به قتلهای زنجیره‌ای بود.
چند روز بعد از ترور آنان، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، دو عضو کانون نویسندگان ایران هم در تهران، ربوده و کشته شدند.
پیش از آنها هم مجید شریف، نویسنده و مترجم و پیروز دوانی، فعال سیاسی، ربوده و کشته شده بودند.
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
❤4👍2🤬1