ایران بریفینگ
7.49K subscribers
21.5K photos
28.4K videos
37.9K links
هدف ما؛اطلاع رسانی نقض حقوق بشر توسط نهادهای امنیتی و نظامی درایران است.
سایت:
www.irbr.news


توییتر:
twitter.com/irbriefing

ارتباط با مخاطبین در تلگرام :

@iranbriefing
Download Telegram
۲-‌ پورمحمدی وزیر می‌شود:
این وزارت، هر چند ساختمانی عریض و طویل در خیابان فاطمی به او می داد اما وسعتش کمتر از اتاق کار وزارت اطلاعات بود؛ جایی که عملیات‌های برون مرزی سربازان گمنام امام زمان را رصد می کرد.
‌‎پورمحمدی تا رسیدن به معاونتِ #علی_فلاحیان وزیر اطلاعاتِ دولت سازندگی، باید کارها می کرد کارستان.
انقلاب اسلامی سال ۵۷ ثابت کرد که می توان جوانان ۲۰ ساله را یک شبه بر مسند قضاوت نشاند اگر که عبایی داشته باشد و عمامه‌ای.
#مصطفی_پورمحمدی جوان، با قضاوت به انقلاب پیوست و از هرمزگان و یزد و خوزستان آغاز کرد.
‌‎ احکامِ دادستانی انقلاب، در سالهایی که همه‌ی قوانین رژیم پیشین دگرگون شده و جای جُنحه و جنایت را قصاص و تعزیرات گرفته بود، بیشتر به سبکِ قضاوت و انقلابی‌گری قاضی چرخ می خورد و طلبه جوانی که چند سالی بیشتر در قم درس نخوانده و بحث نکرده بود، گویا چنان احکامِ چشمگیری صادر می‌کرد که به سرعت ارتقا درجه می گرفت و به ارکان نظام راه می‌یافت.
‌‎ سال ۶۵ یعنی کمتر از دو‌سال از تاسیس وزارت اطلاعات ، به وزارت اطلاعات رفت و سیر ترقی همچنان ادامه داشت تا اینکه در تابستانِ سالِ ۶۷ در هیاتی سه نفره منصوب شد و به کار تصفیه‌ی زندانهای جمهوری اسلامی از مجاهدین و مارکسیست ها رسید.
‌‎ اگر خاطرات آیت الله منتظری و افشاگری‌اش درباره #قتل_عام_زندانیان_سیاسی در سال ۶۷ نبود، شاید هیچ گاه نامی از قاضی نیری ، رئیسی و اشراقی و مصطفی پور محمدی، نمی شنیدیم.
طلبه‌ی جوان با سه داورِ دیگر، حکم زندگی و مرگ را در کوتاهترین لحظه صادرمی کردند و از امضا تا اعدام راهی نبود.
‌‎ از آن تاریخ است که هر جا نامی از پورمحمدی می‌آمد، در گوشه و کنار جسدی هم کشف می‌شد، حالا یا خفه شده یا تکه تکه شده و یا تیر باران گشته.
‌‎ سالهای پس از جنگ، پورمحمدی همچنان در جنگ بود، عملیات برون مرزی وزارت اطلاعات که مخالفین نظام را در اقصی نقاط هدف قرار می داد،قتل فجیع شاپور بختیار از یادگاری های این دوره‌ی کاری اوست.
#مجمع_الجزایر_جمهوری_اسلامی #قتلهای_زنجیره_ای

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
👍5🤬1
#قتل_عام_سپاه_بسیج : دراوج خیزش ۱۴۰۱ که نیروهای سرکوب رژیم با دوشکا سر مردم معترض را هدف میگرفتن ، بسیاری بودند حتی در لباس مخالف و اپوزیسیون که اگر مردم مسلح بشوند ایران سوریه می‌شود.
سر آخر هم رژیم اسد با مبارزه مسلحانه سقوط کرد و ارتش سوریه هم به واسطه همین مبارزه مسلحانه یا ریزش کرد یا اسلحه‌ها را زمین انداختند و فرار کردند.
تجربه ۱۸ تیر ۱۳۷۸ تا کنون آموخته که مقابل رژیم تا دندان مسلح نمیشود با دست خالی جنگید ، اینکه شما بروید مقابلاون فردی که پشت دوشکا داره مردم را به رگبار میبنده شعار بدی، نه شهامت است نه مبارزه مدنی، جنون است!
جمهوری اسلامی فقط مقابل جوانان و‌ دختر و‌ پسرهای معترض دست خالی شیر است در حالی که همین جمهوری اسلامی با کمترین تحرک افراد مسلح در شرق کشور دیدیم که چگونه فرار می‌کنند یا گروگان گرفته می‌شوند و‌ به چشم بهم زدنی کلانتری ها و پاسگاه‌هایشان سقوط می‌کند!

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
👍13🤬1