‏با توجه به تأکید ⁧#شاهزاده_رضا_پهلوی ⁩ بر راهبرد «راهبندان» به‌عنوان یک تاکتیک کم‌هزینه و فراگیر، لازم است تمرکز اصلی بر کاهش کارایی ماشین سرکوب بدون ورود به تقابل مستقیم باشد.
‏شاهزاده استراتژی را ⁧ #راهبندان ⁩ معرفی کرده‌اند و احتمالا در طی اعتراضات این سالها و بخصوص بعد از ۱۴۰۱ می دونیم که ستون فقرات سرکوب رژیم ، نیروهای موتوری هست که متاسفانه دشمن شماره یک راهبندان هستند اما در عین حال نیروهای موتوری اگرچه می تونن از ترافیک عبور کنند ولی ضعفشون نفرات هست یعنی بر خلاف ون ها و اتوبوسهای ضد شورشی مثل راتق که بین ۱۰ تا ۳۴ نیروی سرکوب حمل می کنند موتوری ها یک یا دو نفر هستند، پس به راحتی قابل خنثی شدن هستند.

‏توان سرکوب موتوری ها بیش از آنکه متکی به تعداد نیرو باشد، به تحرک، سرعت عمل و ایجاد رعب روانی وابسته است.
‏بنابراین پاسخ مؤثر، در اختلال در کارکرد، فرسایش روانی و کاهش اثربخشی این سازوکارهاست.
‏هدف نهایی ما افزایش هزینه‌ی سرکوب برای حاکمیت و کاهش هزینه‌ی خیابان است.
‏اگر ما کمی وقت بگذاریم و این چند یادداشت را بخوانیم و برای دیگران هم بفرستیم به‌صورت تدریجی، به توانمندسازی بدنه‌ی اجتماعی خیابان بدون نیاز به سازماندهی سخت و پرخطر مشغول خواهیم شد.

‏گردان های سرکوب یگانهای ویژه ، امداد و نیروهای بسیج برای ایجاد رعب و وحشت و جابجایی سریع، اتکای زیادی به ستون های موتورسوار دارند.
‏اما تجربه نشان داده این استراتژی آنها بیش از آنکه نقطه قوتشان هست ، بزرگ ترین نقطه ضعف فیزیکی آن ها نیز هست:
‏۱- اولین عامل بازدارنده تحرک گردانهای موتوری آتش است در واقع با چهار یا پنج لاستیک می شود عرض یک خیابان ۲۰ متری را بست و مانع از حرکت آنها شد .
‏آتش لاستیک معمولا بین نیم ساعت یا یکساعت جواب است و البته این سئوال هم پیش می آید که این حجم از لاستیک خودرو را از کجا باید یافت ؟
‏پس می شود برای ایجاد آتش از مواد قابل اشتعال دیگری هم استفاده کرد ، سطل آشغال یکی از آنهاست اما همیشه جواب نیست چرا که بیشتر زباله ها معمولا زباله تر هستند و دیر آتش می گیرند اما بهر حال به عنوان یک گزینه همیشه هست.
‏آتش همواره گزینه اول و البته ارزشمند است چرا که ستون آتش و دود باعث ناکارآمدی گاز اشک آور هم می باشد ، اما آتش تنها راه ممکن خلاصی از گردانهای موتوری نیست.
‏ادامه دارد...

🔗 Amir Farshad EBRAHIMI (@Goftaniha)

👑 @Gooftaniha