جمعه نهم خرداد سی و سومین سالگرد اعتراضات “کوی طلاب مشهد” است که نخستین قیام گسترده مردمی پس از انقلاب ۵۷ محسوب می‌شود.
با پایان جنگ ۸ ساله و با شروع توسعه اقتصادی در ایران، تورم در شهرهای بزرگ به ۵۰ درصد رسید و نفس طبقه کم‌برخورددار به شماره افتاد.
جرقه این قیام با تخریب آلونک‌های برخی حاشیه‌نشینان در “کوی طلاب” مشهد شروع شد. ساکنان وقتی بولدوزرهای شهرداری را مقابل خانه‌هایشان دیدند با ماموران درگیر شدند. رسانه‌های مستقل به نقل از شاهدان عینی نوشتند، پس از اینکه دانش‌آموزان در درگیری‌ها مداخله کردند، یک زن و‌ بنا به روایتی یک دانش‌آموز و بنا به روایت دیگری دو دانش‌آموز در جریان اعتراض‌ها بر اثر تیراندازی ماموران کشته شدند. این خبر آتش اعتراض‌ها را شعله‌ور کرد.
معترضان و نوجوانان با به دوش کشیدن پیکر این زن کشته شده و یا کشته‌ها، خشمگین از حاشیه شهر به سمت مرکز شهر حرکت کردندد. در طول مسیر جمعیت معترضان به هزاران نفر رسید و‌ در مسیر دو‌کلانتری را خلع سلاح کردند و مسیر کوی طلاب تا استانداری تمام اموال عمومی اعم از باجه‌های روزنامه فروشی و یا تلفن، بانک و یا ادارات دولتی را نابود و به آتش کشیدند.
در نتیجه این اعتراضات گفته می‌شود بیش از ۲۴ معترض کشته شده و همچنین در دستور مستقیم خامنه‌ای به رئیس دادگاه انقلاب که ریاست آن با ابراهیم رئیسی بود چهار معترض اعدام شدند.
هاشمی رفسنجانی ، به عنوان رئیس جمهور و رئیس شورای عالی امنیت ملی در واکنش به #شورش_مشهد در هیأت دولت می‌گوید:«برنامه توسعه توقف ناپذیر است و‌ طبیعی است بخشی از جامعه ناراضی خواهند بود پس بروید ماشین آب پاش و ابزار سرکوب مثل باتوم و سپر بخرید!»
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing