برخی فعالان سیاسی و مدنی تایید کرده اند که کیانوش سنجری روزنامه نگار و زندانی سیاسی پیشین روز چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۳ در اعتراض به شرایط زندانیان سیاسی جمهوری اسلامی به زندگی خود پایان داد.
حسین رونقی فعال سیاسی مخالف حکومت هم در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «هر» کاری از دستمون بر می اومد رو انجام دادیم دیشب ،امروز اما کیانوش رفت.»
امیر فرشاد ابراهیمی روزنامه نگار نیز با انتشار پستی در ایکس این خبر را تائید کرده است تعداد دیگری از روزنامه نگاران و فعالان مدنی هم خبر خودکشی کیانوش سنجری را تایید کرده اند.
کیانوش سنجری در شبکه ایکس نوشته : «زندگی من پس از این توییت به پایان خواهد رسید اما فراموش نکنیم که ما برای عشق به زندگی جان داده و میدهیم و نه مرگ آرزومندم روزی ایرانیان بیدار و بر بردگی چیره شوند.»
او یک روز قبل از این اقدام نیز با انتشار پستی در ایکس اعلام کرده بود که اگر تا ساعت ۷ غروب روز چهارشنبه ۲۳ آبان سال ۱۴۰۳، فاطمه سپهری نسرین ،شاکرمی توماج صالحی و آرشام رضایی از زندان آزاد نشوند و خبر آزادیشان در سایت خبری قوه قضاییه منتشر نشود در اعتراض به دیکتاتوری خامنه ای و شرکایش به زندگی خود پایان خواهد داد»
او ساعاتی پیش عکسی را با این عنوان منتشر کرد :« الوعده وفا ۷ شب پل حافظ چهارسو».
کیانوش سنجری، روزنامه‌نگار، وبلاگ‌نویس و فعال حقوق بشر متولد ۱۳۶۱ در تهران بود و فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خود را از دوران دانشجویی آغاز کرد. او که در جبهه متحد دانشجویی و کمیته گزارشگران حقوق بشر نقش داشت، بارها به دلیل انتشار گزارش‌هایی درباره وضعیت زندانیان سیاسی و افشای موارد نقض حقوق بشر بازداشت شد و مدتی را در زندان سپری کرد.
گزارش‌های او شامل مستندسازی وضعیت نامطلوب زندانیان سیاسی، رفتارهای خشن مأموران امنیتی و سایر موارد نقض حقوق بشر بود که در رسانه‌های مختلف و به‌ویژه وبلاگ شخصی‌اش منتشر می‌کرد.
او در سال ۱۳۸۵، پس از تحمل فشارهای شدید امنیتی مجبور به ترک ایران شد. ابتدا به کردستان عراق پناه برد و سپس با کمک سازمان عفو بین‌الملل به نروژ منتقل شد. او بعداً به آمریکا مهاجرت کرد و به فعالیت‌های رسانه‌ای خود در تبعید ادامه داد.
#کیانوش_سنجری پس از چندین سال زندگی در تبعید، در مهرماه ۱۳۹۵ تصمیم به بازگشت به ایران گرفت، هدف او از این بازگشت مراقبت از مادر بیمارش بود. بازگشت او با وجود خطرات و تهدیدهای احتمالی صورت گرفت و چند روز پس از ورود به ایران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به ۱۱ سال زندان محکوم شد.
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

۷ شب، پل حافظ، چهارسو؛ این آخرین توییت کیانوش بود. ساعتی پس از آن دوستان نزدیکش از جمله عبدالله مومنی توییت زدند: «متاسفانه کیانوش از دست رفت من رسیدم پل حافظ».
#کیانوش_سنجری متولد شهریور ۱۳۶۱، فعال سیاسی، وبلاگ‌نویس و روزنامه‌نگار بود. او اولین بار زمانی که تنها ۱۷ سال داشت و از نظر قوانین بین‌المللی “کودک” محسوب می‌شد در جریان اعتراضات و درگیری‌های کوی دانشگاه تهران بازداشت شد و چندین ماه را در سلول انفرادی گذراند.
او در عمر ۴۲ ساله‌اش مجموعا ۹ بار بازداشت شد و روی هم رفته دو سال زندانی بود که از این زمان ۹ ماه آن را در سلول انفرادی گذراند. او در گفت‌وگویش با سازمان عفو بین‌الملل نروژ درباره سلول انفرادی گفته بود: ««این حالت شبیه نبردی است بین روح و جسم. در تنهایی مطلق نگه داشتن در سلول انفرادی آزاردهنده‌ترین شکنجه سفید است.»
کیانوش سنجری یک بار در سال ۱۳۸۶ به طور غیرقانونی از ایران گریخت و به کردستان عراق رفت و از آنجا به نروژ پناهنده شد و یک سال بعد به آمریکا رفت. در مدت اقامتش در اروپا و آمریکا به فعالیت‌های سیاسی خود علیه حکومت جمهوری اسلامی ادامه داد و مدتی نیز به عنوان روزنامه‌نگار با صدای آمریکا همکاری کرد، مدتی بعد صدای آمریکا او را به علت حرفه‌ای نبودن اخراج نمود و این سرآمد آغاز مشکلات وی شد.
مهر ۱۳۹۵ اما به دلیل بیماری مادرش و علیرغم توصیه دوستان و نهادهای حقوق بشری به ایران بازگشت و در آذرماه همان سال بازداشت شد. او در نهایت به اتهام “اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروهک غیرقانونی” به پنج سال حبس تعزیری، شش سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد.
در ادامه فشارهایی که بر روح و روان کیانوش سنجری وارد شد و شکنجه‌هایی که تحمل کرد، او در فروردین ۱۴۰۱ برای بار دوم از ایران خارج شد و به آمریکا رفت اما به دلیل شرایط نامناسب زندگی در آنجا و حمایت نشدن از سوی نهادهای مربوطه دوباره به ایران بازگشت و دوباره دستگیر شد. 
کیانوش در ماه‌های اخیر کمتر فعالیت داشت تا اینکه روز چهارشنبه ۲۳ آبان در توییتی نوشت: «اگر تا ساعت ۷ غروب امروز چهارشنبه ۲۳ آبان سال ۱۴۰۳ فاطمه سپهری، نسرین شاکرمی، توماج صالحی و آرشام رضایی از زندان آزاد نشوند و خبر آزادی‌شان در سایت خبری قوه قضاییه منتشر نشود، من در اعتراض به دیکتاتوری خامنه‌ای و شرکایش به زندگی‌ام پایان خواهم داد. شاید تلنگری باشد! پاینده ایران».
و بعد آخرین توییتش و بعد ظاهرا سقوط از ساختمان مرکز تجاری چارسو در خیابان حافظ تهران.
لحظاتی بعد پیکر او در خیابان حافظ برزمین افتاده بود…
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مراسم چهلم #کیانوش_سنجری، کنش‌گر سیاسی جان‌باخته، روز پنج‌شنبه ۲۹ آذر در کنار آرامگاه او برگزار شد.

بنا بر گزارش‌ها و ویدئوهایی که در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شده، این مراسم با حضور خانواده و جمعی از دوستان او در کنار آرامگاهش در بهشت زهرای تهران برگزار شده است.

کیانوش سنجری، زندانی سیاسی سابق و فعال سیاسی ۲۳ آبان در اعتراض به ادامه بازداشت‌ چند فعال سیاسی به زندگی‌ خود پایان داد.

خاکسپاری او تحت تدابیر شدید امنیتی و با جلوگیری از حضور دوستان و حامیان او برگزار شد و مرگ او هم‌چنین واکنش‌های گسترده‌ای به همراه داشت.
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

۷ شب، پل حافظ، چهارسو؛ این آخرین توییت کیانوش بود. ساعتی پس از آن دوستان نزدیکش از جمله عبدالله مومنی توییت زدند: «متاسفانه کیانوش از دست رفت من رسیدم پل حافظ».
#کیانوش_سنجری متولد شهریور ۱۳۶۱، فعال سیاسی، وبلاگ‌نویس و روزنامه‌نگار بود. او اولین بار زمانی که تنها ۱۷ سال داشت و از نظر قوانین بین‌المللی “کودک” محسوب می‌شد در جریان اعتراضات و درگیری‌های کوی دانشگاه تهران بازداشت شد و چندین ماه را در سلول انفرادی گذراند.
او در عمر ۴۲ ساله‌اش مجموعا ۹ بار بازداشت شد و روی هم رفته دو سال زندانی بود که از این زمان ۹ ماه آن را در سلول انفرادی گذراند. او در گفت‌وگویش با سازمان عفو بین‌الملل نروژ درباره سلول انفرادی گفته بود: ««این حالت شبیه نبردی است بین روح و جسم. در تنهایی مطلق نگه داشتن در سلول انفرادی آزاردهنده‌ترین شکنجه سفید است.»
کیانوش سنجری یک بار در سال ۱۳۸۶ به طور غیرقانونی از ایران گریخت و به کردستان عراق رفت و از آنجا به نروژ پناهنده شد و یک سال بعد به آمریکا رفت. در مدت اقامتش در اروپا و آمریکا به فعالیت‌های سیاسی خود علیه حکومت جمهوری اسلامی ادامه داد و مدتی نیز به عنوان روزنامه‌نگار با صدای آمریکا همکاری کرد، مدتی بعد صدای آمریکا او را به علت حرفه‌ای نبودن اخراج نمود و این سرآمد آغاز مشکلات وی شد.
مهر ۱۳۹۵ اما به دلیل بیماری مادرش و علیرغم توصیه دوستان و نهادهای حقوق بشری به ایران بازگشت و در آذرماه همان سال بازداشت شد. او در نهایت به اتهام “اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروهک غیرقانونی” به پنج سال حبس تعزیری، شش سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد.
در ادامه فشارهایی که بر روح و روان کیانوش سنجری وارد شد و شکنجه‌هایی که تحمل کرد، او در فروردین ۱۴۰۱ برای بار دوم از ایران خارج شد و به آمریکا رفت اما به دلیل شرایط نامناسب زندگی در آنجا و حمایت نشدن از سوی نهادهای مربوطه دوباره به ایران بازگشت و دوباره دستگیر شد. 
کیانوش در ماه‌های اخیر کمتر فعالیت داشت تا اینکه روز چهارشنبه ۲۳ آبان در توییتی نوشت: «اگر تا ساعت ۷ غروب امروز چهارشنبه ۲۳ آبان سال ۱۴۰۳ فاطمه سپهری، نسرین شاکرمی، توماج صالحی و آرشام رضایی از زندان آزاد نشوند و خبر آزادی‌شان در سایت خبری قوه قضاییه منتشر نشود، من در اعتراض به دیکتاتوری خامنه‌ای و شرکایش به زندگی‌ام پایان خواهم داد. شاید تلنگری باشد! پاینده ایران».
و بعد آخرین توییتش و بعد ظاهرا سقوط از ساختمان مرکز تجاری چارسو در خیابان حافظ تهران.
لحظاتی بعد پیکر او در خیابان حافظ برزمین افتاده بود…
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing