📌 چالش‌های عملی و توسعه معنایی روزه در دنیای مدرن

✍️اصلاحوب

اگر غایت روزه را «تطهیر از حجاب‌های مادّی» و «برقراری توازن» بدانیم، انسان معاصر با چالش‌هایی روبروست که فراتر از گرسنگی و تشنگی فیزیکی است:

۱. از «امساک طعام» به «امساک اطلاعاتی» (روزه‌ی دیجیتال)

در دنیای قدیم، حجاب مادّی عمدتاً در لذّات جسمانی خلاصه می‌شد، امّا امروز «ازدحام اطلاعات» و «اعتیاد به نمایشگری در فضای مجازی»، جدّی‌ترین حجابِ حضور قلب است.

روزه‌داری که از خوردن امساک می‌کند اما تمام ساعات روز را در فضای مجازی به بیهودگی می‌گذراند، عملاً از «صوم لغوی» (خودداری از کار لغو) فاصله گرفته است. توسعه معنایی روزه در اینجا یعنی نذرِ «سکوت دیجیتال»؛ پرهیز از مصرف بی‌رویه اطلاعات و دوری از قضاوت‌های شتاب‌زده در فضای مجازی.

۲. چالش مصرف‌گرایی و افطارهای تجمّلی

انحراف ملل گذشته در پرخوری هنگام افطار بود. این چالش امروز در قالب «فرهنگ مصرف‌گرایی» بازگشته است.

تضاد مدرن: روزه برای درک فقر و سبک‌باری تشریع شده، اما تبدیل شدن سفره‌های افطار به بازارهای تجملاتی، نقض غرضِ تقواست. تفکر انتقادی ایجاب می‌کند که بپرسیم: چگونه می‌توان بین «روزه» به مثابه تمرین ساده‌زیستی و «صنعت رمضان» (تبلیغات گسترده کالاهای مصرفی) مرزی قائل شد؟

۳. اخلاق حرفه‌ای؛ روزه به مثابه مسئولیت اجتماعی

معنی فقهی روزه باید به «همه‌ی اعمال پسندیده» گسترش یابد. در دنیای مدرن، تفکیک عبادت از کار یک آسیب جدّی است.

روزه‌ی کارکردی: برخی به بهانه‌ی روزه‌داری، از کیفیت کار و پاسخگویی به ارباب‌رجوع می‌کاهند. در حالی که توسعه‌ی معنایی روزه ایجاب می‌کند که «امساک از کم‌کاری» و «پرهیز از بدخلقیِ ناشی از گرسنگی» جزئی از اعتبار روزه باشد. روزه نباید مجوّزی برای کاهش بهره‌وری اجتماعی باشد، بلکه باید تمرینی برای صبوریِ بیشتر در تعاملات انسانی گردد.

۴. از «روزه‌ی سکوت» تا «روزه‌ی از نفرت‌پراکنی»

با الهام از روزه‌ی حضرت مریم (ع)، انسان مدرن بیش از هر زمان به بازنگری در «زبان» نیاز دارد.

بازخوانی: در عصری که کلمات در قالب کامنت‌ها و پیام‌ها می‌توانند شخصیت انسان‌ها را تخریب کنند، صومِ واقعی یعنی خودداری از «ترور شخصیت»، «شایعه‌پراکنی» و «دروغ‌های مصلحتی». این همان «پالایش مظاهر نوین بت‌پرستی» است (مانند بتِ قدرت، شهرت و دیده شدن).

نتیجه‌گیری تحلیلی

روزه در دنیای مدرن نباید تنها در «تقویم» خلاصه شود، بلکه باید به یک «سبک زندگی منتقدانه» بدل گردد؛ سبکی که در آن انسان علیه میلِ بی‌حدوحصر به مصرف، سرعت و قضاوت، طغیان می‌کند تا به آن «صفای نفس و پاکی اندیشه» دست یابد.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

ویژه برنامه روزنه رمضان

#آرشیو

دریچه ای برای کسب معنویت و معرفت در  رمضان  ۱۴۴۵ ه‍ ق

با موضوع:  عبادت در رمضان

توسط: دکتر محمود ویسی

خلاصه برنامه: ماه رمضان ماه عبادت است و کسب مهارت عبودیت با راهکار تکرار


🌐 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:‌

🔸Instagram🔸Telegram 🌐Web 🔸Aparat

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا

ما راه را به او نشان دادیم یا سپاس گزار خواهد بود یا ناسپاس
سوره انسان

#تقویم

«إِنَّ اللهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلیما»


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📖 تلاوت قرآن كريم
🎙 با صدای خالد محمدی
🌼 جزء ۲

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📕 فرار از تاریخ

✍ اسماعیل شمس

🔸بیش از پنجاه روز است در کانال کردستان‌نامه ننوشته‌ام؛ کردستان‌نامه جایی است که من در آن تنها حرف دلم را می‌زنم؛ حرفی که نتیجه مطالعه، تحلیل ذهنی و تجربه زیسته است؛ اما وقتی دل، قفل می‌شود، چگونه می‌توان حرف زد؟ گفته‌اند در خانه اگر کس است، یک حرف بس است، و در جایی که حرف، شنیده نمی‌شود، باید سکوت پیشه کردکه سرشار از ناگفته‌هاست؛ اما و اما امروز جمله‌ای از شکسپیر خواندم که همه این جملات قصار و پندهای پیرانه‌سر را دود کرد و به هوا فرستاد: "غایبان در لحظه‌های سخت باید تا ابد غایب بمانند".

🔸نسل من و مایِ مرزنشین زحمتکش و مظلوم در کردستان از روزی که چشممان به روی این جهان باز شده است، چیزی جز سختی ندیده‌ایم و دست‌کم در مورد خودم و بسیاری که می‌شناسم، به جرٲت می‌توانم بگویم حتی یک لحظه‌ بدون سختی را تجربه نکرده‌ایم. بیشتر ما حتی در پنجاه سالگی فقط یک آرزوی بردل مانده و رٶیای تحقق نیافته داریم و آن یک ذره زندگی و یک لحظه خوشی و یک خنده از ته دل است. ما در زمانی حاضرانِ در لحظه‌های سخت بودیم که دیگران غایب بودند و ما بار سنگین همه آن سختی‌ها را به تنهایی به دوش کشیدیم،در تنهایی گریستیم و در تنهایی مردیم و فراموش شدیم. با وجود این بازماندگان جان سختِ آن لحظه‌های سخت،هرچند امروز هم سینه‌هایشان مالامال از درد و لحظه‌هایشان پر از سختی است، هنوز آنقدر شرافتمند هستند که غایبان در لحظه‌های سخت گذشته خویش را تنها نگذارند؛ با آنان همدلی و همدردی کنند و هرکاری که از دستشان برمی‌آید، برایشان انجام دهند.

🔸من تاریخ خوانده‌ام و تنها کاری که به عنوان یک شاگرد تاریخ پس از سی و دو سال مطالعه از دستم برمی‌آید و می‌توانم به هموطنانم در این لحظه‌های سخت بگویم، یک جمله است: "در دام تاریخ گرفتار نشوید و از تاریخ فرار کنید". من هم می‌دانم خواندن تاریخ فواید بسیاری در حوزه تخصصی و عمومی دارد، اما در سرزمین نفرین شده خاورمیانه، تاریخ خوانده نمی‌شود، بلکه پرستیده می‌شود؛ تاریخ برای عبرت نیست، بلکه برای تکرار و تمرین و آزمون و خطا در آزمایشگاه سیاست است؛ آزمایشگاهی که عناصر آن انسانهایی هستند که باید زندگی کنند و از اکنون به سمت آینده روند، نه این که توسط متخصصان آزمایشگاه تاریخ همچون موش آزمایشگاهی آزمایش شوند و گرفتار تسلسل و دور باطل گردند. تاریخ باید توسط تاریخدان متخصص با همه محاسن و معایبش به مردم آموزش و نشان داده شود، نه مهندسان و معمارانی که با دستکاری در آن، از ویرانه‌هایش کاخ باشکوه بسازند و جراحانی که غده‌های سرطانی آن را خارج کنند و با جراحی پلاستیک، یک موجود زیبا و سالم از اتاق عمل به بیرون بفرستند.

🔸بگذارید با صراحت بگویم که من شک دارم جامعه ما هنوز وارد عصر تاریخی به معنای واقعی و مدرن آن شده باشد. بخش زیادی از ما هنوز در عصر اسطوره زندگی می‌کنیم و بخشی دیگر که در ظاهر وارد دوران تاریخی شده‌ایم، هرگاه رویمان را به گذشته برمی‌گردانیم، سراغ اسطوره می‌رویم یا اگر در مسیر اسطوره‌یابی بخشی از تاریخ بر سر راهمان سبز شود، بی‌درنگ آن را به اسطوره تبدیل می‌کنیم. همه ما با اصطلاح "دورت بگردم" آشنا هستیم. این اصطلاح اسطوره‌ای یعنی به دور یک شخص یا چیزی گشتن و آمادگی بذل جان برای اوست. در اسطوره‌‌ها آمده است که هر ملتی به یک «بلاگردان» نیاز داشت که جانش را فدا کند و کفاره گناه مردم شود تا پس از مرگ او مردم پاک شوند و به بالندگی و رشد برسند. این افراد به گمان خود با قربانی‌کردن جانشان جامعه را از بلوا و بلا نجات می‌دادند. در دنیای اسطوره و ماقبل تاریخ، مردم با این مفاهیم می‌زیستند و به آنها باور داشتند و شاید نتیجه هم می‌گرفتند، اما جهان تاریخی الزامات خود را دارد و با قهرمانان و پهلوانان و بلاگردانهای اسطوره‌ای هیچ نسبتی ندارد. دعوت از مردمی که قلب و روحشان با تاریخ سرشته شده است برای بازگشت به اسطوره نتیجه‌ای جز روان‌پریشی تاریخی و اختلال در حرکت به سوی آینده ندارد.

🔸در دنیای مدرن، این خود تاریخ است که باید نقش "بلاگردان" را ایفا کند و به دور مردم بگردد و فریاد بزند که من خود را قربانی می‌کنم تا شما زنده بمانید؛ زندگی کنید و به سوی آینده بروید. در این زمانه، جامعه‌ای رشد خواهد کرد که نه تنها از اسطوره عبور کرده و وارد دوران تاریخی شده باشد، بلکه تاریخ را هم فدای آینده‌ای روشن کند، اما اگر این قاعده معکوس گردد و یک جامعه در درون تاریخ، دل به اسطوره ببندد، ممکن است مسکن موقتی برای تسکین آلامش باشد، اما در بلندمدت از کاروان پیشرفت که بار خود را در آینده و به آیندگان تحویل می‌دهد، جا خواهد ماند. تاریخ هم اگر در مسیر اسطوره‌زدایی قرار نگیرد، مانند بختکی است که در خواب به‌شدت انسان را فشار می‌دهد و رهایش نمی‌کند. و حرف آخر اینکه از تاریخی که مانند تار عنکبوت به دور مردم تنیده شده باشد، باید فرار کرد.

عبدالظاهر سلطانی

همگام با رمضان

رمضان و قرآن

تنها ماهی که نامش در قرآن آمده، رمضان است.
به راستی این همه جلال و شکوه، احترام و توجه، یا شور و شوق در بین مؤمنان در ماه رمضان برای چیست؟
جشنواره و بهار رمضان در واقع سالگرد نزول قرآن است.
و این قرآن همواره و در تمام ماه‌ها در دسترس ماست.

بیایید با نگاهی دوباره و چندباره و تدبر ژرف در آیات با کیهان بی‌کران قرآن بیش‌تر و بیش‌تر آشنا شویم و دل و روان خود را سیراب کنیم.

تدبر و اندیشیدن در قرآن مخصوص یک قشر و یک گروه نیست و هر کس به میزان توان و درک خود می‌تواند از کتاب وزین بهره گیرد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

🔖 ۲۰ نکته‌ی درس‌آموز از جزء اول قرآن

✍ الحاق جوادی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📖 نکات قرآنی، تدبر در قرآن

📌 نکته دوم  : کتاب خداوند ( قرآن ) از هرگونه شک‌ وشبهه به دور است

ذالک الکتاب لا ریب فیه هدی للمتقین[ بقره: ۲ ]

▪️اغلب نویسندگان عادت بر این دارند درهنگام تألیف کتاب یا مقاله‌ای ، در مقدمه  یا پایان نوشتار ، بابت ضعف، اشکال وکم وکاست احتمالی، از خوانندگان پوزش بطلبند و از آنان بخواهند اگر غلطی از هر نظر را به  چشم دیدند، نویسنده را ازآن آگاه سازند تا در چاپ‌های بعدی، به تصحيح موضوع، یا رفع کم وکاست احتمالی یا شک و شبهه پيش آمده بپردازند.

▪️این حرکت وموضع گیری فروتنانه و در عین حال شجاعانه از طرف نویسنده،  بیانگر ضعف بشری است زیرا بشر هر چند متخصص در زمینه‌ی باشد به دلیل اینکه از علم اندک برخوردار است از این خطای احتمالی  در امان نیست.
اما برخلاف  تمام بشریت، خداوند به دلیل  وسعت علمش در همان ابتدای کتابش، به صراحت تمام به همگان اعلام می‌کند که در کتابش(قرآن) هیچ گونه  شک و شبهه‌ای  وجود ندارد و از هرگونه کم وکاستی به دور است و از اینکه فرستنده‌ی کتاب بخواهد دنبال کنندگان  خود را فریب و گول زند و یا کلاه بر سر آنان بگذارد و از اینکه دنبال منافع ذات خویش باشد در امان است.

▪️ لذا کسی می‌تواند در زمینه صحت و سُقم این ادعای خداوندی اظهار نظر کند که حداقل یک بار عالمانه وآگاهانه،  از ابتدای کتاب تا انتهای آن به تدبر و تحقیق در قرآن همت گماشته باش، در غیر این‌صورت، ادعای شک و شبهه، فاقد پشتوانه روش علمی است و یا به اصطلاح عاميانه آب در هاون کوبیدن است.

✔️برای تکمیل  موضوع ، لازم است به دو نکته ی مهم  در رابطه  با واژه ریب اشاره ای  داشته  باشم :

▪️نکته  اول : 
واژه  ( رَیب ) از نظر لغوی به معانی ذیل آمده است  :
+ ابن فارس می‌گوید:
ریب مساوی است با تهمت و بدگمانی. 
اصل ماده بر خلل در اطمینان قلبی  دلالت دارد.

+ راغب اصفهانی می‌گوید:
ریب شکی است که آرامش درون رااز بین می برد .

+ابن منظور گوید:
ریب شدیدتر از شک است زیرا در آن تردید همراه با سوء نیت وجود دارد .

برآیند این تعاریف لغوی نشان می‌دهد که  ریب صرف تردید ذهنی نیست بلکه شکی است که  با اضطراب،  سوء ظن وناآرامی روانی همراه است از این رو نفی آن از قرآن،  ناظر به نفی هرگونه تشویش معرفتی در بنیادهای آن است.

▪️ نکته‌ی دوم : 
واژه  ( ریب ) در آیه ی  دو سوره بقره  به فتح حرف ب آمده  که  این بیانگر نفی هرگونه شک و شبهه در کتاب قرآن است، زیرا ریب اسم لای نفی جنس است واین دلالت دارد بر اینکه آنچه از جنس ریب وشک وشبهه در قرآن است وجود ندارد.

اگر احیانا  (ریب) با تنوین رفع یا کسره بر حرف ب می‌آمد معنی آن کاملا  فرق می کرد، زیرا در آن هنگام  گفته می‌شد در کتاب قرآن  تنها یک شک وجود ندارد.
ولی نفی تعداد شک‌ها از دو تا بینهایت از آن نمی‌شد و این از اعجاز قرآن است که با فتح کلمه  ریب هر گونه شک‌  به هرتعدادی باشد از قرآن  نفی شده‌ است.

▪️  مثلا  در جمله لا رجل فی الدار که  اگر حرف (لام)  ، كلمه ( رجل ) مفتوح بود معنی آن چنین  می‌شود یعنی هیچ مردی در خانه وجود ندارد.
  اما اگر با  رفع ( لام رجل ( مرد ) یا کسر آن  و یا تنوین رفع  وکسر بیاید  معنی ان چنین  می‌شود، یعنی تنها یک مرد در خانه نیست، اما نفی بودن چند مرد در خانه را نمی‌کند، یعنی احتمال دارد چندین مرد در آنجا باشند.

▪️پس با این اعلام صراحت خداوندی از منظر حجیت  درون دینی قرآن، وپس از تحقق امکان  فهم و تدبر برای هیچکس عذری مبنی بر روی گردانی از قرآن  به بهانه عملکرد نادرست دیگران  باقی نمی ماند.

✍️ نویسنده: مسلم خدری


🆔 @islahweb

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند و یکدیگر را به حق توصیه نموده و به شکیبایی سفارش کرده اند.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📖 تلاوت قرآن كريم
🎙 با صدای خالد محمدی
🌼 جزء ۳

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

مسلمان در ماه رمضان سی فرصت برای به دست آوردن مدال «آزادی از آتش» را دارد.

کسی که فرصت های آغازین را از دست داده باشد شایسته نیست فرصت‌های بعدی را از دست دهد، مگر آنکه از الله رویگردان باشد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌اصول مناظره

1. اخلاص و نیت پاک

یکی از اساسی‌ترین اصول در مناظره، اخلاص و نیت خالص برای رسیدن به حقیقت و رضای الهی است. مناظره نباید برای فخر فروشی، غلبه بر خصم، یا به دست آوردن شهرت باشد. امام غزالی در بر این نکته تأکید دارد که هدف از علم و بحث باید تقرب به خدا و شناخت حق باشد.

2. علم و آگاهی

مناظره‌کننده باید علم و آگاهی کافی در مورد موضوع مورد بحث داشته باشد. ورود به بحث بدون دانش کافی می‌تواند منجر به گمراهی و ارائه اطلاعات غلط شود. امام شافعی، که خود از بزرگان مناظره در فقه بود، همواره بر اهمیت استدلال مبتنی بر علم و نص تأکید می‌کرد.

3. ادب و احترام

ادب و احترام در مناظره از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و در منابع اهل سنت به شدت بر آن تأکید شده است. قرآن کریم می‌فرماید: {وَجَادِلْهُم بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ} (نحل: 125) یعنی «با آنان به نیکوترین شیوه مجادله کن.» این آیه به صراحت بر لزوم برخورد نیکو و محترمانه در بحث و مناظره دلالت دارد.

پرهیز از توهین و ناسزا: مناظره‌کننده باید از هرگونه توهین، تمسخر، یا ناسزا گفتن به طرف مقابل پرهیز کند، حتی اگر با نظرات او مخالف باشد.

شنیدن و درک دیدگاه طرف مقابل: یکی از نشانه‌های ادب، گوش دادن فعال و تلاش برای درک صحیح دیدگاه طرف مقابل است، حتی اگر با آن موافق نباشید.

پرهیز از قطع کردن سخن: قطع کردن مکرر سخن طرف مقابل، نشانه‌ای از بی‌احترامی است و مانع از پیشرفت منطقی بحث می‌شود.

رعایت تواضع: مناظره‌کننده باید متواضع باشد و از خودبزرگ‌بینی و تکبر بپرهیزد. پذیرش اشتباه در صورت اثبات آن، نشانه تواضع و صداقت است.

عدم تحمیل نظر: هدف از مناظره، رسیدن به حقیقت از طریق استدلال است، نه تحمیل نظر شخصی.

سیرت پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) و صحابه ایشان نمونه‌های بارزی از رعایت ادب در گفتگو و مناظره هستند. حتی در مواجهه با مخالفان سرسخت، ایشان همواره از ادبی شایسته و محترمانه برخوردار بودند.

4. استدلال منطقی و مبتنی بر منابع معتبر
مناظره باید بر اساس استدلال‌های منطقی و مستند به منابع معتبر (قرآن، سنت، اجماع، و قیاس صحیح) باشد. از آوردن دلایل سست، اخبار ضعیف، یا استدلال‌های مغالطه آمیز باید پرهیز شود. امام شافعی، همواره بر تمسک به نص و پرهیز از رأی شخصی در استنباط احکام تأکید داشت.

5. هدفمندی و پرهیز از حاشیه‌روی
مناظره باید هدفمند باشد و از حاشیه‌روی و پرداختن به مسائل فرعی که ارتباطی با موضوع اصلی ندارند، پرهیز شود. تمرکز بر روی موضوع اصلی به پیشرفت بحث و رسیدن به نتیجه کمک می‌کند.

6. صداقت و انصاف
صداقت و انصاف در مناظره به این معناست که اگر حقیقت برای مناظره‌کننده روشن شد، آن را بپذیرد، حتی اگر خلاف نظر اولیه خودش باشد. تعصب ورزی و لجاجت در برابر حق، درست نیست و نتیجه‌ای جز گمراهی ندارد.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 📌پيرى والدين؛ آزمون بزرگ فرزندان

✨اين سطور، دل‌نوشته‌اى است در بيان منش و مرام كاك وريا مرادى؛ الگويى از خدمت به مادر كه شايسته تأمل و اقتداست.

مخاطبان فرهيخته كانال لقمه هاى معنوى، چند روز پيش توفيق حضور در مراسم تعزيه مادر بزرگوار كاك وريا مرادى را داشتم. بر آن بودم كه در آن مجلس، نكاتى درخور تأمل درباره جايگاه رفيع مادرى و نعمت عمر طولانى با حاضران در ميان بگذارم، اما شرايط ارائه سخنرانى فراهم نشد. از آنجا كه اين موضوع را بسيار مهم مى‌دانم و نيز به قصد تسكين دل دردمند كاك وريا عزيز و بازماندگان آن بانوى مؤمنه كه به ديدار معبود شتافته است، بر آن شدم اين سطور را به نگارش درآورم.

به باور نگارنده، برخلاف پندار برخى، رسيدن به سنين كهنسالى و آنچه در قرآن كريم از آن با تعبير «أرذل العمر» ياد شده، نه نشانه كاستى، بلكه نعمتى بزرگ است كه خداوند متعال آن را نصيب هر كسى نمى‌كند. عمر طولانى از دو جهت موهبتى الهى است: نخست براى خود فرد، و ديگر براى اطرافيان و خانواده.

انسان در گذر سال‌ها و با افزايش سن، اندوخته‌اى گرانبها از تجربه، حكمت و بصيرت به دست مى‌آورد. اين سرمايه معنوى سبب مى‌شود نگاه او به زندگى عميق‌تر و مسؤوليت‌پذيرى‌اش بيشتر شود. اگر در سال‌هاى پيشين لغزشى داشته، فرصت توبه و بازگشت برايش فراهم است؛ و اگر از جوانى در مسير درست گام برداشته، در سال‌هاى پايانى عمر بر اعمال صالح خويش مى‌افزايد و «دست پُر» به ملاقات پروردگار مى‌رود. اين افزايش توشه معنوى و علوّ درجات، نعمتى است كه تنها شامل حال بندگانى مى‌شود كه توفيق عمر طولانى همراه با عمل صالح را مى‌يابند.

✔️اما نكته‌اى كه انگيزه اصلى نگارش اين يادداشت است، فرصت ارزشمند خدمت به پدر و مادر در دوران سالمندى است؛ فرصتى كه در آموزه‌هاى دينى ما بسيار بر آن تأكيد شده است. جوانى، دوران شور و شتاب است و گاه انسان به سبب كم‌تجربگى، عظمت مقام پدر و مادر را آن‌گونه كه بايد درنمى‌يابد. اما با گذشت زمان و رسيدن به ميانسالى، به‌ويژه پس از چهل‌سالگى، انسان بهتر مى‌فهمد كه حضور پدر و مادر چه نعمتى است و خدمت به آنان چه سرمايه‌اى براى آخرت.

در حديثى، از پيامبر اكرم ﷺ روايتى ژرف در اين باره نقل شده است. آن حضرت فرمودند:

🔸«رَغِمَ أَنْفُهُ، ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُهُ، ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُهُ». قيل: مَنْ يا رسولَ الله؟ قال: «مَنْ أَدْرَكَ أَبَوَيْهِ عِنْدَ الْكِبَرِ أَحَدَهُما أَوْ كِلَيْهِما، فَلَمْ يَدْخُلِ الْجَنَّةَ».
(رواه مسلم)

يعنى: «خاك بر بينى او باد (زيانكار است)، باز هم خاك بر بينى او باد، باز هم خاك بر بينى او باد!» عرض شد: اى رسول خدا، چه كسى؟ فرمودند: «كسى كه پدر و مادرش، يا يكى از آن دو را در دوران پيرى دريابد و (با خدمت به آنان) وارد بهشت نشود.»

اين حديث شريف نشان مى‌دهد كه وجود پدر و مادر در سنين پيرى، درى گشوده به سوى بهشت است؛ درى كه اگر انسان قدر آن را نداند، خسارتى جبران‌ناپذير خواهد داشت.

✔️در اين ميان، حقيقتاً كاك وريا مرادى در سال‌هاى گذشته نمونه‌اى عملى از اين آموزه نبوى بود. با وجود كهولت سن مادر بزرگوارشان، با نهايت تواضع و محبت در خدمت ايشان بودند و بارها در فضاى مجازى و از طريق انتشار تصاوير و كليپ‌ها، مردم را به اغتنام فرصت خدمت به والدين فرا مى‌خواندند. به ياد دارم در يكى از آن ويدئوها، خود مشغول گرفتن ناخن‌هاى دست و پاى مادرشان بودند و با همان حال، مخاطبان را به انجام همين كارهاى ساده اما سرشار از بركت توصيه مى‌كردند؛ كارهايى كه شايد كوچك به نظر آيد، اما نزد خداوند بسيار بزرگ است.

بى‌ترديد، آن بانوى مؤمنه امروز با كارنامه‌اى از تربيت فرزندى صالح، نزد پروردگار خويش مأجور است؛ و فرزندى كه اين‌چنين در خدمت مادر مى‌كوشد، مصداق همان «عبد صالح» است كه در متون دينى از او ياد شده است.

✨كاك وريا جان، بار ديگر درگذشت مادر بزرگوارتان را به شما و همه بازماندگان تسليت عرض مى‌كنم. از درگاه خداوند متعال براى آن مرحومه مغفرت، رحمت واسعه و علو درجات، و براى شما صبر جميل و اجر جزيل مسئلت دارم. يقين بدان كه خدمت صادقانه‌ات به مادرت، ذخيره‌اى ماندگار در پيشگاه الهى است و براى همه ما الگويى عملى و الهام‌بخش خواهد ماند.

✍️فرزاد وليدى - سنندج ١٤٠٤/١١/٢٩

📎كليپى چهار دقيقه‌اى از سخنان ژرف و دل‌نشين كاك وريا مرادى در كنار مادر بزرگوارشان، كه جلوه‌اى از مهر و خدمت فرزندى است، به پيوست ارائه مى‌گردد.

🆔@islahweb

🔹 سری نکات تربیتی نوجوانان | شماره ۷

📌 مسئولیت بدهید، استقلال بسازید
وقتی همه کارهای نوجوان را خودتان انجام دهید، ناخواسته وابستگی ایجاد می‌کنید.
به جای آن، مسئولیت‌های کوچک به او بسپارید و در کنار او راهنمایی کنید.

✅ نوجوانی که تجربه تصمیم‌گیری و مسئولیت دارد، اعتماد به نفس و توانمندی بیشتری پیدا می‌کند.

💡 قانون طلایی: مسئولیت‌های کوچک امروز، استقلال بزرگ فردا را می‌سازند.

جهاندار امینی

#روان_سالم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌کارکرد تربیتی روزه در نهادینه‌سازی مسئولیت‌پذیری اجتماعی

✍️فرزان خاموشی

این نوشتار با رویکردی تحلیلی به تبیین پیوند میان عبادت فردی (روزه) و کنشگری اجتماعی می‌پردازد. در این دیدگاه، رسالت بنیادین انسان بر اساس آیه ۶۱ سوره هود، «استعمار» (طلب آبادانی) در دو ساحت مادی و معنوی تعریف شده است. مقاله با نقد الگوهای رفتاری در مواجهه با چالش‌های جامعه، چهار رویکرد یأس‌آلود، بی‌تفاوت، مانعانه و اصلاح‌گرانه را بازشناسی کرده و با استناد به منابع تفسیری (نظیر فی‌ظلال‌القرآن) و احادیث نبوی، برتری کنشگر شکیبا در متن جامعه را بر منزویان اثبات می‌کند. در نهایت، ماه رمضان به مثابه یک دوره تربیت شهروندی تلقی شده که خروجی آن، نه فقط پارسایی فردی، بلکه تربیت مصلحانی است که با نفی انفعال، در مسیر توسعه و آبادانی همه‌جانبه گام برمی‌دارند.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#تقوا #مسئولیت_اجتماعی #روزه #آبادانی_زمین #استعمار_هستی #خودنظارتی #اصلاح_گری #تربیت_اخلاقی #کنشگری_دینی #فلسفه_عبادات #قرآن_و_جامعه #رمضان #انفعال‌زدایی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

الحاق جوادی

🌸 زندگی با آیه‌ها

🔖 ۲۰ نکته‌ی درس‌آموز از جزء دوم


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ
خدا هیچ کس را جز به اندازه توانایی اش تکلیف نمی کند. هر کس عمل شایسته ای انجام داده، به سود اوست، و هر کس مرتکب کار زشتی شده، به زیان اوست.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات