💠 ۱۵ مهارت ضروری برای زندگی در این دنیای جدید!

✔️من خودم چند بار گوشم دادم، بسیار آموزنده و جالب است.

#پادکست_آوای_اصلاح7


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠ادامه هفت عادت نوجوان موفق

✍🏻جهاندار امینی

📌عادت دوم

شروع با هدف💪🏻🧍🏻😍

به نوجوانان توصیه می‌شودکه هر کاری را با یک هدف مشخص شروع کنند. باید بدانید مقصد شما کجاست تا بتوانید بهترین مسیر را برای رسیدن به آن انتخاب کنید.
این عادت به شما کمک می‌کند که همواره به اهداف خود متمرکز باشیدو از مسیرهای منحرف کننده اجتناب کنید.

برنامه‌ریزی و تعیین اهداف روشنی فرداهای زندگیتان را به همراه دارد.

بیاد داشته  باشید که
شما در گذشته آینده تان زندگی میکنید،
پس...
با معنا زندگی کنید تا ثمره تلاشتان را ببینید.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

از دست و زبان کی برآید
کز عهده شکرش به در آید؟

✍️الهه رهنما

سعدی علیه‌الرحمه چند قرن پیش، با ادبیاتی سنجیده و زیبا با اقرار و اعترافی بجا در قالب نظم سروده؛

که هیچ کس قادر نیست شکر همه نعمت‌های الهی را آنطور که در خور و شایسته‌‌ی خداوند است بجا آورد!

« وٳن تعدُّوا نعمت ٱلله لَا تُحصوها» نعمت‌های خداوند بی‌حد و حساب هستند  حتی انسان قادر نیست  به شمارش درآورد! تازه همه نعمت‌ها را آنطور که باید نمی‌شناسد !

چگونه می‌تواند شکرگزار همه نعمت‌ها باشد!

اما نکته مهم این است که چنانچه انسان توفیقِ شکرگزاری یافت در موضع شکرِ نعمت‌ها قرار گرفت خود این توفیق شکرگزاری، نیازمندِ شکر دیگری است!

طبق آیات شریف؛
با هربار شکرِ
انسانِ شاکر، خداوند بر توفیقات و نعمت‌ها می‌افزاید!
  لَئن شَكَرتُم لَٲزیدَنّكُم

با این توفیق شکر و افزایش نعمت‌ها به سبب شکر، انسان شکرِ کدام نعمت را بجا آورد!

چگونه و چگونه می‌تواند شکرگزارِ بحقِ همه الطاف و نعمت‌های بی‌شمار مُنعم باشد!


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠شُکرانه شو!

✍🏻صدیق قطبی

شکرانه دادی عشق را از تحفه‌ها و مال‌ها
هِل مال را، خود را بده، شکرانه شو، شکرانه شو!
(دیوان شمس، غزلِ ۲۱۳۱)

کمال شکر در این است که با تمام وجود دریابیم قادر به سپاس‌گزاردن نیستیم. آنچه به ما بخشیده شده، چندان وافر و فراگیر است که رساترین شکر، اظهارِ عجز از شکر است. شکرِ به سزا، از من و ما، ساخته نیست. اما اظهارِ فروتنانه‌‌ٔ این عجز و ناتوانی، کمالِ شکر و سپاس‌گزاردن است.

از دست و زبانِ که برآید
کز عهده‌ٔ شُکرش به درآید
(گلستان، سعدی)

سعدی ثنای تو نتواند به شرح گفت
خاموشی از ثنای تو حد ثنای توست
(سعدی، غزلیات)

و گفت: «کمالِ شکر در مشاهدهٔ عجز است از شکر.»(ابومحمد جریری؛ تذکرةالاولیاء، ص۶۳۳)

و گفت: «... غایت شکر عارف آن است که بداند که عاجز است از آنکه شکر او تواند گزارد یا به حد شکر تواند رسید.»(سهل بن عبدالله تستری؛ همان: ص۳۱۸)

و گفت: «الهی تو می‌دانی که عاجزم از مواضعِ شکر تو. به جای من شکر کن خویش را که شکر آن است و بس.»(حسین منصور حلاج؛ همان: ص۶۴۱)

و شیخ گفت: یک بار دیگر مرا [شیخ ابوالقاسم بِشر] گفت: «ای پسر! خواهی که سخن خدای گویی؟» گفتم: «خواهم.» گفت: «در خلوت این بیت می‌گوی. بیت:
من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
و احسان تو را شمار نتوانم کرد
گر بر تن من زبان شود هر مویی
یک شکر تو از هزار نتوانم کرد
ما همه روز این بیت می‌گفتیم تا به برکتِ این در کودکی راهِ حق برما گشاده گشت.
(ابوسعید ابوالخیر؛ همان، ص۸۶۶)


حقیقتِ شُکر

جان و گوهر شُکربه این است که در عطاها متوقف نشویم،بلکه عطا‌بخش را ببینیم. تویی که به من ارزانی داشته‌ای. تویی که مرا نواخته‌ای. و من به نواخت و عطابخشیِ تو می‌نگرم و بدان دلشادم.

مولانا می‌گفت: «عاشق هدیه نی‌ام، عاشق آن دست توام.»

و ابوبکر شِبلی گفته است:
و گفت:«شکر آن بودکه نعمت را نبینی مُنعِم را بینی.»(تذکرة‌الاولیاء:ص۶۸۴)

نجات‌بخشیِ شکر
از چشم عارفان آنچه مایه‌ٔ رستگاری است نه وضعیت‌های عارض‌شده برما،بلکه شیوهٔ رویارویی ما است. نه غنا و نه فقر، بلکه شُکر وصبر است که نجات روح را رقم می‌زند. درویشِ صابر از توانگرِ ناسپاس شریف‌تر است و توانگر شاکر از درویشِ ناصبور، بهتر:

یک روز در پیش اوسخن توانگری و درویشی می‌رفت. گفت: «فردا نه توانگری وزنی خواهند کرد و نه درویشی. صبر و شکر وزن خواهند داشت. باید که صبر آری و شکر کنی.»(یحیی بن معاذ رازی؛همان: ص۳۸۱)

لطائف و نکات بسیاری درباب شکر و معنا و ثمرات آن بر زبان عارفان رفته است. حمدون قصّار می‌گوید حقیقتِ شُکر آن است که خود را محور وصاحب چیزی نبینی. حضور دوست را در آن موهبت و لذت درک کنی. تو تنها دریافت کرده‌ای.

اصل، اوست:

و گفت: «شکرنعمت آن است که خود را طُفَیلی بینی.»(تذکرة‌الاولیاء: ص۴۱۵)

احمد انطاکی می‌گفت نافع‌ترین خِرَد آن است که پرده ازچشم ما بردارد تا مواهبِ الهی را در زندگی خویش دریابیم،و ما را بر شکر آن یاری دهد:

و گفت: «نافع‌ترین عقلی آن بودکه تو را شناسا گرداند تا نعمت خدای بر خویش بینی [و] یاری دهد تو را بر شکر آن.»(همان: ص۴۲۶)

جنید بغدادی گفته شُکر آن است که مواهب و عطایای دوست را خرجِ روشنی و خوبی کنی ودستمایه‌ٔ تاریکی و ناراستی نسازی:

گفت: «شکر آن است که نعمتی که خداوند تو را داده باشد،هم بدان نعمت در وی عاصی نشوی و نعمت وی را سرمایه‌ْ معصیت نسازی.»(همان: ص۴۳۵)

ادای شکر با نوع برخورداریِ آدمی تناسب دارد. شکرِ دانستن،پرهیختن است. دانای ناپارسا، ناسپاس است. شکرِ عزّت و سرفرازی، خاکساری وفروتنی است. قدرتمندی که فروتن نیست، ناسپاس است. و شکر در بلا، شکیبا بودن است.

و گفت: «تقوی شکرِمعرفت است، و تواضعْ شکر عزّ، و صبرْ شکرِ مصیبت.»(ابوعبدلله بن الجلّا؛ همان: ص۵۰۸)

تحقق شُکر، نیازمند نگاهی ارزش‌بنیاد و بلند است.نگاهی که می‌تواند خوب ببیند. همه‌جانبه و با سنجه‌‌های درست ببیند. و ضرباتِ غافلگیرانهٔ حیات، او را از دیدن جوانب دیگر، بازندارد:

و نقل است که احمد [=احمد حَرْب] همسایه‌ای گبر داشت، بهرام‌ نام بود. مگر شریکی به تجارت فرستاده بود. در راه، آن مال برده بودند، و مال بسیار بود. آن خبر به شیخ احمد رسانیدند.یاران را گفت: «این همسایه‌ٔ ما را چنین کاری افتاده است. برخیزید تا برویم و او را تهنیتی گوییم...» چون به درِ سرای او رسیدند... شیخ گفت: «.. ما بدان آمده‌ایم تا تهنیتی گوییم که شنیده‌ایم تو راقطعی افتاده است.» گبر گفت:«آری چنان است. اما سه شکر می‌کنم خدای‌ را.یکی آن که از من ببُردند من ازدیگری نبردم؛دوم آن که از مالم نیمه‌ای بردند. مرا اینجا نیمهٔ دیگر هست چندانکه مایحتاج بود.سوم آن که دین گبرکی برجاست.دنیا خود آید و شود.» احمد را این سخن خوش آمد. یاران را[گفت] که:«بنویسید که ازین سه سخن بوی مسلمانی می‌آید.»(همان،ص۲۹۵)

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ ۖ وَاللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

شیطان، شما را [به هنگام انفاق مال با ارزش] از تهیدستی و فقر می ترساند، و شما را به کار زشت [چون بخل وخودداری از زکات و صدقات] امر می کند، و خدا شما را از سوی خود وعده آمرزش و فزونی رزق می دهد؛ و خدا بسیار عطا کننده و داناست.

#تقویم


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌آیا دین از سیاست جداست؟

✍️ عدنان فلاحی

نویسنده پرسش «آیا دین از سیاست جداست؟» را دوگانه‌ای گمراه‌کننده و ساده‌انگارانه می‌داند. او با متناظر کردن آن با درهم‌تنیدگیِ سیاست و فوتبال، استدلال می‌کند دین به عنوان بنیادی‌ترین نظام هویتی بشر، ناگزیر با سیاست (مدیریت زیست جمعی) پیوند خورده و تفکیک مطلق آن‌ها ناممکن است. بنابراین، به جای بحث بی‌حاصل درباره‌ی «بود یا نبودِ» این رابطه، باید «چگونگی و حدود تعامل» آن‌ها را از طریق چهار پرسش کلیدی تحلیل کرد: ۱. تولیت نهادی: نقش و سهم نهادهای دینی در امر سیاسی. ۲. کارگزاران: امکان هم‌زیستیِ ایمان قلبی سیاستمدار با عقلانیت مدیریتی. ۳. زبان متهورانه (رتوریک): کارکرد ادبیات دینی؛ مشروعیت‌بخشی یا سوءاستفاده‌ی ابزاری. ۴. فلسفه‌ی اخلاق: نسبتِ آرمان‌های اخلاقی با واقعیتِ قدرت و منافع. در نهایت، فهم این رابطه‌ی دیرینه در جهان مدرن، نیازمند بازتعریف هوشمندانه‌ی همین مرزها و نقش‌هاست.

🖇 ادامه‌ی مطلب

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

«لقمه‌های معنوی»

نویسنده:دکتر فرزاد ولیدی
ویراستار: سیروان رحیمی
سال چاپ: 1404
نوبت چاپ: اول
قطع: رقعی
نوع جلد: شومیز

کتاب «لقمه‌های معنوی» اثر فرزاد ولیدی، منبعی کاربردی و مدرن در حوزه معارف اهل سنت است که با شکستن قالب‌های کلیشه‌ای نگاشته شده است.
محورهای اصلی کتاب عبارتند از:
ساختار برگ‌به‌برگ: هر صفحه حاوی یک مطلب مستقل و کوتاه‌ (یک لقمه معنوی) برای نیازهای روحی مختلف است.
کاربرد برای دعوتگران: منبعی مناسب برای سخنرانی ائمه جمعه، جماعت و وعاظ.
الگوسازی عملی: بازخوانی زندگی مصلحان و خادمان دین جهت ارائه الگوهای زنده اخلاقی.
هدف اصلی: درمان رنج‌های روحی و اجتماعی و دست‌یابی به آرامش و خوشبختی قرآنی.

🔗ادامه‌ی معرفی

#معرفی_کتاب #لقمه_های_معنوی #فرزاد_ولیدی #معارف_اسلامی #معنویت #معارف_اهل_سنت #کتاب_جدید #معرفی_کتاب #اخلاق #آموزش_دینی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠برای تأمل:

✍🏻الحاق جوادی

◻️ تاریخ، بارها یک حقیقت را تکرار کرده است: هیچ تمدنی نخست از بیرون فرو نریخته؛ ابتدا معنا را باخته، سپس اخلاق را، و آنگاه خود را. آنان که این درس را از تاریخ نیاموزند، از رنج خواهند آموخت.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠ادامه هفت عادت نوجوان موفق.

✍🏻جهاندار امینی

عادت سوم، اولویت دادن به کارهای مهم

نوجوانان باید به کارهای مهم و اولویت‌دار توجه کنند و از انجام کارهای کم‌اهمیت و وقت‌گیر خودداری کنند.  باید زمان خود را به‌گونه‌ای مدیریت کنند که بیشترین بهره‌وری را از آن داشته باشند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠شُکر می‌آرَد تو را تا کوی دوست...

✍🏻صدیق قطبی

بدون ایمانی گرم و زنده چگونه می‌توان تلخ‌کامی را سرکشید و خنده سر‌داد؟ بدون اعتمادی ژرف و ریشه‌دار به این‌که حقیقتی یکسره خیر در کالبد هستی می‌تپد، چگونه می‌شود دمادم شاکر بود؟

ای دِلْ اَر مِحنت و بَلا داری
بر خدا اِعتمادها داری

این چُنین حضرتیّ و تو نومید؟
مَکُن ای دل، اگر خدا داری
(دیوان شمس، غزل ۴۱۳۶)

مولانا کیمیاآموز است. می‌آموزد که میان شُکر و شیرین‌شدنِ دل‌ ربط و پیوندی مستقیم است. هرچه بیشتر شاکر باشیم، دل شیرین‌تری پیدا می‌کنیم. می‌گفت آستینِ شُکر، پر از شِکر و شیرینی است. اگر بتوانیم تلخی را با خرسندی و خنده سربکشیم، جان و روان خود را از همهٔ تلخی‌ها می‌زداییم. شُکر، تلخی‌زدا است:

خوش باش که هر که راز داند
داند که خوشی خوشی کشاند

شیرین چو شِکَر تو باش شاکر
شاکر هر دم شِکَر ستانَد

شُکر از شِکر است آستین‌پُر
تا بر سَرِ شاکران فشانَد

تلخش چو بنوشی و بخندی
در ذات تو تلخی‌ای نمانَد
(دیوان شمس، غزل ۷۱۲)

مولانا چندان به خوشی‌بخشی و شکرفشانیِ شُکر ایمان دارد که می‌گوید شُکر از خودِ نعمت و عطا، خوش‌تر و عزیزتر و خواستنی‌تر است. نعمت‌ها پوسته‌ اند و شُکر، جان هر نعمت. مقصود جان‌های بیدار، نیل‌ به جان هر موهبت است. هر نعمت و دستاوردی را دریچه‌ای می‌دانند که امکان شُکر را فراروی ما می‌نهد؛ و این امکان ارجمند، ما را به دوست، به کوی دوست، خواهد رساند:

شُکر نعمت خوشتر از نعمت بوَد
شُکرباره کی سوی نعمت رود؟

شکرْ جانِ نعمت، و نعمت چو پوست
ز آنک شکر آرد تو را تا کوی دوست
(مثنوی، ۳: ۲۸۹۷ـ۲۸۹۸)

مولانا کاهلان جبراندیش را که با تقدیرباوری، خود را از امکان شکر و صبر محروم می‌کنند، می‌نکوهد:

هر که مانْد از کاهلی بی‌ شکر و صبر
او همین داند که گیرد پای جبر
(مثنوی، ۱: ۱۰۷۵)

برای او شُکر، ادای کلماتی چند و ناشی از عادت نیست. خوی و منش و خصلتی است که انسان را در دریای حوادث به ماهی بَدَل می‌کند. ماهی از امواج طوفان‌خیز دریا ایمن است.

گر سیلِ عالم پر شود، هر موج چون اشتر شود
مرغان آبی را چه غم، تا غم خورد مرغِ هوا

ما رخ ز شُکر افروخته، با موج و بحر آموخته
زان سان که ماهی را بُوَد دریا و طوفان جانْ‌فزا
(دیوان شمس، غزل ۱۴)

دعا می‌کرد پیش از آنکه نعمتی به او بخشند، به زیور شکر آراسته‌اش کنند:

شُکرش ده، وانگهیش نعمت
صبرش ده، وانگهش بلا ده
(دیوان شمس، ترجیع‌بند ۲۷)

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠وَمَنْ يَفْعَلْ ذَٰلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا


و هر که خوردن مال به باطل و قتل نفس را از روی تجاوز [از حدود خدا] و ستم [بر خود و دیگران] مرتکب شود، به زودی او را در آتشی [آزار دهنده و سوزان] درآوریم؛ واین کار بر خدا آسان است.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠نوجوانان

🔖 نورِ بیشتر

✍🏻الحاق جوادی

✓ اگر شب در یک سالن بزرگ فقط یک چراغ روشن باشد، راه را تا اندازه‌ای می‌بینی؛ اما هنوز گوشه‌های زیادی در تاریکی می‌ماند. حالا اگر چراغ دوم، سوم و چهارم هم روشن شوند، همان سالن روشن‌تر و امن‌تر می‌شود.

فکرِ هر انسان، مثل یک چراغ است. وقتی این چراغ‌ها کنار هم قرار می‌گیرند، دیدِ ما بیشتر می‌شود.

✓ خداوند درباره‌ی مؤمنان می‌فرماید:

﴿وَأَمْرُهُمْ شُورَىٰ بَيْنَهُمْ﴾ (شوری/۳۸)
«رسمِ زندگی‌شان این است که کارهایشان را با مشورت پیش می‌برند.»

✓ قرآن نمی‌گوید: «گاهی با هم مشورت می‌کنند.»
می‌گوید: روش و سبکِ زندگی‌شان این است که کارهایشان را با هم‌فکری پیش می‌برند.

✓ هیچ‌کس همه‌ی حقیقت را به‌تنهایی نمی‌بیند؛ هرکس بخشی از آن را می‌بیند. هر انسان تجربه، دانسته‌ها و زاویه‌ی نگاهِ خودش را دارد. وقتی با دیگران مشورت می‌کنیم، انگار چراغ‌های بیشتری روشن می‌شود و چیزهایی را می‌بینیم که پیش از آن از چشم‌مان پنهان بود.

✓ مشورت، نشانه‌ی ضعیف بودن نیست. آدمِ عاقل، از پرسیدن خجالت نمی‌کشد؛ چون می‌داند شنیدنِ نظر دیگران، تصمیمش را پخته‌تر می‌کند.

✓ البته مشورت، یعنی شنیدنِ نظرها؛ نه اینکه هر چه دیگران گفتند، بدون فکر بپذیریم. در پایان، تصمیم با خودِ توست؛ اما چه بهتر که پیش از تصمیم، چراغ‌های بیشتری را روشن کرده باشی.

✓ نکته‌ی جالب این است که خداوند، شورا را در کنار نماز و انفاق آورده است. انگار همان‌قدر که ارتباط با خدا مهم است، یاد گرفتنِ هم‌فکری، همکاری و گوش دادن به نظر دیگران هم برای ساختنِ یک جامعه‌ی خوب اهمیت دارد.

◻️ یک چالش :

این هفته، قبل از یکی از تصمیم‌هایت؛ در درس، دوستی، ورزش یا هر موضوع مهم دیگر، از یکی دو نفر که به عقل، تجربه یا دلسوزی‌شان اعتماد داری، نظر بخواه.

بعد از تصمیم، از خودت بپرس:

«آیا این مشورت، چراغِ تازه‌ای پیشِ پایم روشن کرد؟»

شاید رازِ خیلی از تصمیم‌های خوب، همین چند دقیقه هم‌فکری باشد.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠‏کارکرد قرآن

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠ضرورتِ بازگشت به سیره؛ نجاتِ فهمِ دین در عصرِ آشوب

✍🏻حمزه خان‌بیگی

در روزگارِ ما، که تصویرِ اسلام در رسانه‌ها، گاه به‌گونه‌ای مخدوش، ناقص یا مغرضانه عرضه می‌شود؛ و در درونِ جوامعِ اسلامی نیز، گاه قرائت‌های افراطی، خشونت‌گرا، یا سطحی از دین رواج می‌یابد، این جمله، اهمیتی دوچندان می‌یابد:

«لن تعرف الإسلام معرفةً صحيحةً حتى تعرف سيرة محمدٍ صلى الله عليه وسلم…»

یعنی اگر می‌خواهی بدانی اسلام چیست، به جای آن‌که تنها به تصویرهای بیرونی، رفتارهای نادرستِ برخی مدّعیان، یا قرائت‌های تحریف‌شده بنگری، به سیرهٔ خودِ پیامبر بازگرد؛ به آن‌که خدا او را «رحمةً للعالمين» نامید؛ به آن‌که قرآن، او را «أسوةً حسنة» برای هرکس که امید به خدا و روزِ واپسین دارد، معرفی کرد.
بازگشت به سیره، در این معنا، یک کارِ صرفاً تاریخی نیست؛ بلکه حرکتی برای تصحیحِ نگاه، پالایشِ فهم، و بازسازیِ رابطهٔ خود با دین است. هرکس سیرهٔ پیامبر را با دقت، عمق، محبت و طلبِ حقیقت بخواند، درمی‌یابد که:

اسلام، دینِ خشونتِ بی‌حکمت نیست؛ بلکه دینِ رحمتِ همراه با عدل است.
اسلام، دینِ تحقیرِ انسان نیست؛ بلکه دینِ کرامتِ انسان است.
اسلام، دینِ انزوا و گریز از جهان نیست؛ بلکه دینِ حضورِ مسئولانه و هدایت‌گر در جهان است.
اسلام، دینِ خشکِ بی‌روح نیست؛ بلکه دینِ محبت، اشک، دعا، ذکر، و انس با خداست.

👌پس هرکس بخواهد اسلام را «معرفةً صحيحةً» بشناسد، باید دل و عقلِ خود را به این سیره بسپارد؛ آن را بخواند، بفهمد، در آن تدبّر کند، با آن انس گیرد، و در نهایت، خود را در پرتوِ آن بازسازی کند. این شناخت، تنها افزودنِ اطلاعات نیست؛ بلکه حرکتی به سوی نور است؛ نوری که از قلبِ محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم، به جهان تابید، و هر دلِ جویای حقیقت را به سوی خدا فرا می‌خواند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌امتناع از پذیرش بحران در فرهنگ سیاسی ایران معاصر و پیامدهای آن: کوششی برای معرفی یک الگوی بازسازی

✍️مجید محمدشریفی

تأملی بر تاریخ سیاسی معاصر ایران، مواجهه‌ای تلخ با پدیده‌ای شالوده‌افکن است که می‌توان آن را «امتناعِ ساختاری از پذیرش بحران » نامید. این عارضه، نه یک خطای محاسباتی گذرا در ساحتِ تدبیر، بلکه یک سازوکارِ دفاعی روانی و دسته‌جمعی است که در ژرفای لایه‌های رسوب‌کرده فرهنگ سیاسی این مرزوبوم ریشه دارد.

🖇 ادامه‌ی مطلب

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠ادامه هفت عادت نوجوان موفق

✍🏻جهاندار امینی

📌عادت چهارم - فکر کردن به‌صورت برد-

نوجوانان در تعاملات خود با دیگران باید به‌گونه‌ای رفتار کنند که هم خودشان و هم دیگران برنده باشند. این نگرش باعث می‌شود که روابط به‌صورت مثبت و سودمند برای هر دو طرف برقرار شود.

مدیریت روابط اجتماعی و کاری در تفکر برد-برد می‌تواند موثر باشد و در موفقیت‌های اجتماعی و حرفه‌ای نقش به سزایی داشته باشد ـ

فکر خوب
به احساس خوب میرسد
و احساس خوب به
رفتار خوب.
پس هوشمندانه فکر کنید تا روشنای فکر خود را مشاهده کنید

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠تدبر در قرآن

✍🏻محمد احمدیان

[سیمای مؤمنان در سوره‌ی توبه]

‏«وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ » ( توبه: 71)

‏( مردان و زنان مؤمن، برخي دوستان و ياوران برخي ديگرند. همديگر را به كار نيك مي‌خوانند و از كار بد باز مي‌دارند، و نماز را چنان كه بايد مي‌گزارند، و زكات را مي‌پردازند، و از خدا و پيغمبرش فرمانبرداري مي‌كنند. ايشان كسانيند كه خداوند به زودي ايشان را مشمول رحمت خود مي‌گرداند. (اين وعده خدا است و خداوند به گزاف وعده نمي‌دهد و از وفاي بدان هم ناتوان نيست. چرا كه) خداوند توانا و حكيم است.‏).

دروس قابل تدّبر در آیه

درس اوّل: ویژگی های مؤمن در آیه
خداوند بعد از بیان حال منافقان در آیه ی(67)، اینک به بیان حال مؤمنان می پردازد. بیان حال دو جریان عقیدتی و فکری است که در مدینه شکل گرفته بود. مؤمنان، مصدر صداقت، درستی و اقتدار سیاسی- اجتماعی، ولی منافقان مظهر دروغ، خیانت و بزدلی متظاهر. همانگونه که قرآن صفات و ویژگی های شخصیتی و رفتاری منافقان را معرفی نمود؛ مؤمنان را هم با ویژگی های خاص آنان معرفی می کند:

1- یاوری مردان و زنان مؤمن، نسبت همدیگر.
2- تشویق همدیگر به کار نیک.
3- منع  همدیگر از کار بد.
4- ادای  نماز.
5- پرداخت  زکات.
6-  اطاعت  از خدا و رسولش.

از لیست ویژگی های مؤمنان، چند مطلب نیازمند به توضیح بیشتر است:
مطلب اوّل: خصوصیات کمالی و تعالی بخش آنان، بر گرفته از ویژگی آخری، یعنی اطاعت از خدا و رسول است؛ یعنی دستورات آنان از یک سو؛  و پیروی مؤمنان از سوی دیگر، زمینه ی این تعالی فردی و جمعی را مهیّا نموده است.
مطلب دوم: این ویژگی ها در دوجهت قابل بحث است:
جهت اوّل: پیوند معنوی مردان و زنان مؤمن با خداوند، در مدرسه و معراج مؤمنانه نماز.
جهت دوم: پیوند و ارتباط اجتماعی- انسانی آنان در چارچوب، همیاری در امور نیک، منع همدیگر از امور بد، و حمایت مالی از همدیگر.

درس دوم: مقایسه دو اندیشه ی ایمان و نفاق
عقیده و اندیشه به عنوان دو مبدأ تحولات درونی انسان، نقش هدایت گری در حرکت او را مدیریت می نمایند؛ با این تفاوت، عقیده ی دینی، چارچوب و اصولش الهی و خارج ازبرداشت و دخالت نفس انسان است؛ امّا اندیشه، فرایند شناخت؛ تجزیه و تحلیل درونی انسان می باشد؛ که هر دو، رفتار و عملکرد او را هدایت و توجیه می کنند. خداوند بر اساس این دو مبدأ درونی، یعنی
« ایمان و نفاق» جامعه را متوجّه هر دو رفتار اجتماعی در اردوگاه عقیدتی و فکری می نماید که در مقام مقایسه دو تفاوت آشکار ایمان و نفاق عیان می شود:
مؤمنان: یاوری مردان و زنان مؤمن نسبت به همدیگر؛ و تشویق همدیگر به کار نیک.   
منافقان: همدیگر را  از كار خوب باز مي‌ دارند.

مؤمنان: همدیگر از کار بد منع می کنند.    
              
منافقان: همديگر را به كار زشت فرا مي‌خوانند.

مؤمنان: اهل نمازند؛ و با پرداخت زکات از نیازمندان حمایت می کنند.                          
منافقان: از بذل و بخشش در راه خير دست مي‌كشند.

مؤمنان: اطاعت  از خدا و رسول را سرلوحه ی زندگی خویش قرار می دهند.       
منافقان: خدا را فراموش كرده‌اند؛ یعنی از پرستش او روي‌گردان شده‌اند.

☆ ادامه ⬇️⬇️⬇️ ☆

سقز:تیر 1405

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پا می ایستند.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠نیایش بیانگر این حقیقت است که انسان عاجز ،  از ضعف ، سستی ، زبونی و درماندگی به معبود پناه می برد تا ضعف او را جبران کند .

✍استاد مصطفی اربابی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌بازاندیشی رابطه انسان با خداوند

✍️فرزان خاموشی

عصری که در آن زندگی می‌کنیم، با چالش‌های گوناگونی در حوزه دین و دینداری روبه‌رو است. گسترش شبهات اعتقادی، تحریف آموزه‌های دینی، تغییر در فهم دین و ارائه قرائت‌های نادرست از معارف اسلامی، از جمله عواملی هستند که زمینه دین‌گریزی یا حتی دین‌ستیزی را در برخی جوامع فراهم ساخته‌اند.

🖇 ادامه‌ی مطلب

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات