وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ.... (لقمان/١٢)

در تبیین واژه‌ی حکمت مفسران ادبی قرآن معتقدند که: حکمت به معنای قرار دادن هر چیزی در جای خودش با زبان و عمل است‌؛ به عبارت دیگر حکمت توفیق علم با عمل است؛ هرکس علم داشته باشد و عمل نکند و یا اینکه عامل بی علم باشد حکیم نیست.
در حکمت خیر فراوان نهفته است همانگونه که خداوند متعال در آیه‌ی ٢٦٩ سوره‌ی بقره می‌فرماید: وَ مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثیراً.

✍ محمد جهانگیری اصل

#نکات_قرآنی
@islahweb

وَاصْطَبِرْ لِعبادتِه(مریم: ۶۵)
در این آیه از مصدر (صبر) به (اصطبار) باب افتعال عدول کرده تا بر نهایت و اوج صبر دلالت کند در نتیجه باید چنین معنی شود: در پرستش او با تمام توان و وجودت صبر پیشه کن.

✍️محمد جهانگیری‌اصل

#نکات_قرآنی
@islahweb

وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذي كُنَّا نَعْمَلُ... (فاطر/37).
فعل (یصطرِخون) دارای ترکیب معنایی(صدای بلند و شدید+همراه با کمک خواهی+ ناله و زاری) است.
که بیانگر حالت اسفناک اهل جهنم در این آیه هست.

✍️محمد جهانگیری

#نکات_قرآنی
@islahweb

قَالَ رَبِّ إِنِّى وَهَنَ ٱلْعَظْمُ مِنِّى وَٱشْتَعَلَ ٱلرَّأْسُ شَيْبًا(مریم: ٤)

با توجه به این‌که وجه غالب زبانی و بیانی در این آیه عاطفی و بیانی است؛ لذا ترجمه‌ای بیانی و عاطفی می‌طلبد نه عادی.

ترجمه‌ی پیشنهادی: پروردگارا استخوانم سست بنیان گشته و برف پیری بر سرم نشستن گرفته است.

✍️محمد جهانگیری اصل

#نکات_قرآنی
@islahweb

در رابطه با نیکی کردن به مادر و پدر خداوند متعال می‌فرماید: «بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً» نه اینکه (بالابوین احسانا)؛ چرا که می‌خواهد نقش مادر را که ادمی از وی متولد (ولادت) می‌شود به احترام مادر برجسته نماید.

درود بر همه‌ی مادران
✍️محمد جهانگیری اصل

#نکات_قرآنی
@islahweb

✍️دکتر محمّد جهانگیری‌اصل

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ﴿١﴾
الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ ﴿٢﴾
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ ﴿٣﴾
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ ﴿٤﴾
وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ﴿٥﴾
إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿٦﴾
فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ﴿٧﴾
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ﴿٨﴾
وَالَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿٩}.

آیات ٢-٩ سوره‌ی مومنون که خصلت‌های مؤمنان را برمی‌شمارد؛ برای همه‌ی ویژگیها، اسم فاعل به‌کار برده (خاشعون؛ معرضون؛ فاعلون؛ حافظون؛ غیرملومین؛ العادون؛ راعون)؛ که ببانگر نهادینه شدن این صفات حسنه در فرد مؤمن است؛ چرا که به‌کاربردن اسم در مقابل فعل، نشان از ثبوت امر است؛ اما با توجه به این‌که در فعل، تجدید و استمرار وجود دارد برای نماز خواندنشان از اسم فاعل به فعل مضارع عدول نموده (یحافظون) تا بیانگر تجدیدپذیری و استمرار بر نمازهای پنجگانه باشد که همواره تکرار می‌شوند.
#نکات_قرآنی

@islahweb

در قرآن کریم برای شهر محلّ خانه‌ی خدا دو واژه‌ی «مکّة» و «بکّة» بکار رفته‌اند که لغت‌شناسان در حدّ توان به دلالتها و تفاوت‌های معنایی هر دو واژه پرداخته و بطور کلی «بکّة» را که در سیاق ایّام حجّ به‌کار رفته نشانی بر گریه و زاری حجّاج تلقی نموده‌اند؛ امّا با رجوع به ریشه‌ی تاریخی این دو واژه به این نتیجه می‌رسیم که «بکّة» صورت کهنتر «مکّة» است که ریشه‌ی اصلی آن «بگّ و بغ» در معنی بت یا خدا در فارسی باستان بوده که ایرانیان ساکن حیره و یمن و یا کارگزاران دستگاه حکومت ساسانی شهر مذهبی اعراب را «بگّ» خوانده‌اند و در اثر تحوّلات زبانی به «بکّة» و سپس «مکّة» بدل شده باشد.
والله اعلم بالصواب

✍️دکتر محمّد جهانگیری‌اصل

#نکات_قرآنی
@islahweb