🌟 درمان ریشەای روان با شناخت نفس 🌟

📌 برگرفته از پادکست: فقه النفس
🎙 با دکتر عبدالرحمان ذاکر الهاشمی

🔍 در این پادکست، دکتر ذاکر الهاشمی به بررسی عمیق‌تر مفهوم شناخت نفس و تأثیر آن بر سلامت روان می‌پردازد. او توضیح می‌دهد که چگونه درک صحیح از خود و شناخت نیازها و احساسات می‌تواند به درمان ریشه‌ای مشکلات روانی کمک کند.

💡 نکات کلیدی:
1. شناخت نفس: آشنایی با خود، احساسات و افکار.
2. تأثیرات روانی: چگونه شناخت نفس می‌تواند به بهبود وضعیت روانی کمک کند.
3. روش‌های عملی: تکنیک‌ها و تمریناتی برای تقویت شناخت نفس.

✨ این پادکست فرصتی است تا با مفاهیم عمیق‌تری در زمینه روانشناسی آشنا شوید و به سمت بهبود کیفیت زندگی خود گام بردارید.

#درمان_روان #شناخت_نفس #فقه_النفس #دکتر_ذاکر_الهاشمی

تهیه شده با هوش مصنوعی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

هفت تا فاکتور وجود داره برای اینکه بفهمی آیا آدمی که باهاش زندگی میکنی مناسبت هست یا نه.
من اینا رو فهرست وار بهت میگم:

۱. کنار او، خود واقعی‌ات هستی. 🧩
لازم نیست مدام نقش بازی کنی یا از ترس قضاوت، خودت را سانسور کنی.

۲. اختلاف نظر دارید، اما احساس ناامنی نمی‌کنی. 🤝
زوج‌های سالم هم دعوا می‌کنند. تفاوتشان این است که دعوا باعث تحقیر، ترس یا از بین رفتن احترام نمی‌شود.

۳. ارزش‌های اصلی‌تان به هم نزدیک است. 🎯
مثلاً درباره:
خانواده
فرزند
پول
وفاداری
سبک زندگی
مذهب یا جهان‌بینی (اگر برایتان مهم است)
لازم نیست کاملاً شبیه هم باشید، اما باید بتوانید با تفاوت‌ها زندگی کنید.

۴. مسئولیت‌پذیری وجود دارد. 🌱
وقتی یکی اشتباه می‌کند، می‌تواند بگوید:
«حق با تو بود، اشتباه کردم.»
اگر همیشه یکی مقصر باشد و دیگری همیشه حق، رابطه به مرور فرسوده می‌شود.

۵. بعد از اختلاف، دوباره به هم برمی‌گردید. ❤️
در روان‌شناسی به این «ترمیم رابطه» می‌گویند.
سؤال مهم این نیست که دعوا می‌کنید یا نه.
سؤال مهم این است که:
بعد از دعوا می‌توانید دوباره به هم نزدیک شوید؟

۶. رشد کردن کنار هم ممکن است. 📈
رابطه خوب تو را کوچک‌تر نمی‌کند.
کم‌کم احساس می‌کنی:
آرام‌تر شده‌ای.
بالغ‌تر شده‌ای.
اعتمادبه‌نفست بیشتر شده.
جرئت بیشتری برای زندگی داری.

۷. امنیت روانی داری. 🫂
اگر ناراحت باشی، اشتباه کنی یا آسیب‌پذیر باشی، مطمئنی قرار نیست علیه تو استفاده شود.

مجتبی تمسکی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

🌱چرا کودکان به حرف والدین گوش نمی‌دهند؟

کودکان ممکن است به دلایل زیر به حرف والدین توجه نکنند:

✔️ عدم درک پیام:
گاهی کودکان دستورالعمل‌ها را درست متوجه نمی‌شوند.

✔️ عدم تمرکز:
کودکان در زمان بازی ممکن است حواسشان پرت شود و صحبت والدین را نشنوند.

✔️ استقلال‌طلبی:
با بزرگ‌تر شدن، کودکان تمایل دارند که خودشان تصمیم بگیرند.

✔️ واکنش به جملات منفی:
اگر والدین زیاد از افعال منفی استفاده کنند، کودکان ممکن است به جای گوش دادن مقاومت کنند.

✔️ الگوی نامناسب:
اگر والدین به حرف یکدیگر گوش ندهند، کودک هم ممکن است این رفتار را تقلید کند.

✔️ استفاده از افعال منفی:
جملات منفی باعث کاهش توجه و افزایش مقاومت کودک می‌شود.
ارتباط مثبت و واضح به تقویت تعامل و توجه کودکان کمک می‌کند.


#روانشناسی


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 🔰«هجرت؛ مدرسهٔ امید و آغازِ تمدن»

🌟در آستانهٔ سال هجری نو، هنگامی که زمان فصلی تازه می‌گشاید و دل‌ها به یاد نخستین گام‌های هجرت روشن می‌شود، حقیقتی ژرف رخ می‌نماید: هجرت، تنها واقعه‌ای در تقویم تاریخ نیست؛ مدرسه‌ای است که در آن ایمان ورزیدن، امید آفریدن و معنابخشی دوباره به آینده آموخته می‌شود. هجرت، صِرفِ انتقال از شهری به شهری دیگر نبود؛ نقطهٔ عطفی بود که ارادهٔ الهی در آن، مسیر تاریخ را از پراکندگی به امت، از ضعف به عزّت، و از تنگنای قبیله به افق تمدن کشاند.

هجرت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم از مکه به مدینه، تحولی ژرف و سرنوشت‌ساز بود که سیمای دعوت اسلامی را دگرگون ساخت و یکی از بنیادی‌ترین عوامل خیزش امت اسلامی شد. این واقعهٔ مبارک، با برنامه‌ریزی دقیق، تدبیر حکیمانه و فداکاری‌های بزرگ مهاجران و انصار همراه بود و نخستین هستهٔ جامعهٔ ایمانی را در جهان پدید آورد.

🌻مهاجران، خانه و کاشانه، دارایی‌ها و خاطره‌های دیرین خود را در مکه پشت سر گذاشتند و تنها با توشهٔ ایمان و امید، راه دیار غربت را در پیش گرفتند؛ و انصار، با گشاده‌دلی و اخلاص، آغوش شهر و دل‌های خود را برای آنان گشودند. در این پیوند نورانی، بذر نخستین جامعهٔ اسلامی در مدینه کاشته شد؛ جامعه‌ای که بر پایهٔ ایمان، برادری، عدالت، مسئولیت مشترک و نصرت دین خدا استوار گردید و به‌تدریج به صورت نخستین دولت اسلامی تبلور یافت.
🌻ثمرهٔ هجرت، تنها رهایی از آزار قریش نبود؛ بلکه آغاز گسترش سازمان‌یافتهٔ اسلام و شکل‌گیری دولت اسلامی بود؛ دولتی که بعدها خاستگاه تمدنی شد که نور آن قرن‌ها بر افق‌های گوناگون جهان تابید. هجرت، مدرسه‌ای است که در آن حقیقت ایمان آشکار می‌شود؛ مدرسه‌ای که می‌آموزد چگونه از دلِ تنگناها، گشایش پدید می‌آید و چگونه خداوند از میان تاریکی‌ها، نور را می‌رویاند. پروردگار متعال می‌فرماید:

{وَعَسَى أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ}
«و چه بسا چیزی را ناخوش دارید و خیرِ شما در آن باشد.» (بقره: ۲۱۶)

👈این آیه، روح هجرت را بازمی‌تاباند؛ زیرا در ظاهر، هجرت رنجِ ترکِ وطن و دل‌کندن از مألوفات بود، اما در باطن، گشایش، عزت، استقرار دین و آغاز تمدنی نوین را در خود نهفته داشت.

در پرتو این حقیقت است که دکتر علی محمد الصلابی می‌گوید:
«هجرت نبوی به من آموخت که از اسباب پیروزی و تمکین، صبر در راه خدا و انفاق و بخشش در نصرت دین اوست.»

🌻هجرت، درس صبر است؛ صبری که انسان را بر سختی‌ها استوار می‌دارد و او را از لغزش در برابر فشارها بازمی‌دارد. هجرت، درس بخشش و ایثار است؛ آن‌گاه که مؤمن، مال و آسایش خویش را در راه خدا تقدیم می‌کند و در این بذل و انفاق، طعم آزادی و کرامت را می‌چشد. هجرت، درس امید است؛ امیدی که در اوج تنگنا و تهدید، افق‌های تازه‌ای از نصرت الهی را می‌گشاید.

👌 بدین‌سان، هجرت نبوی صلی‌الله‌علیه‌وسلم تنها رویدادی تاریخی نیست، بلکه الگویی جاودانه برای هر نسلی از امت اسلامی است؛ الگویی که می‌آموزد هرگاه انسان برای خدا برخیزد، صبر را پیشه کند و در راه یاری دین او از مال و جان خویش دریغ نورزد، درهای پیروزی و تمکین، دیر یا زود، به اذن خداوند گشوده خواهد شد.🌼

✍️ حمـزه خـان بیگـی
┈••✾•🍃⚜️🍃•✾•

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ ۖ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ

خدا هر چه را بخواهد محو می کند و هر چه را بخواهد ثابت و پابرجا می نماید، و "امّ الکتاب "نزد اوست

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

آغاز سال نو هجری، موسمِ نویدبخشِ شکوفایی و فرصتی برای تجدید عهد با ارزش‌های متعالی است. فرارسیدن این ایام فرخنده را به یکایک شما عزیزان تبریک و شادباش می‌گوییم. از درگاه خداوند متعال مسألت داریم که سال پیشِ رو، سالی سرشار از برکت، امنیت، آرامش و گشایش برای جهان اسلام و امت شریف باشد. امید آنکه در پرتو انوار الهی، همواره در مسیر کمال و تقرب به حق گام بردارید.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

الحاق جوادی

🔖 نماز، در میانه‌ی مشغله‌ها

✓ فرض کن وسط یک بازی هیجان‌انگیز هستی، یا سرگرم درس، کار، گفت‌وگو، فیلم دیدن یا حتی یک بحث داغ...
درست همان لحظه که حسابی غرقِ کار شده‌ای، صدای اذان بلند می‌شود.
خیلی وقت‌ها سخت‌ترین نماز، نمازی نیست که وقتِ خالی برایش داشته باشی؛ نمازی است که باید برایش از وسطِ مشغله‌ها بلند شوی.
✓ خداوند می‌فرماید:
﴿حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ﴾ (بقره/۲۳۸)
بر نمازها، به‌ویژه نمازِ میانه، مراقبت داشته باشید و فروتنانه برای خدا به پا خیزید.
✓ قرآن نمی‌گوید فقط نماز بخوانید؛ می‌گوید: از نمازها مراقبت کنید.
از چیزی مراقبت می‌کنند که ارزشمند باشد؛ مثل یک دوست خوب، یک امانت گران‌بها، یا چیزی که نمی‌خواهی از دستش بدهی.
✓ جالب است که قرآن به‌طور ویژه از «نمازِ میانه» یاد می‌کند.
برخی مفسرین گفته‌اند مقصود، نمازی است که درست در میان کارها و گرفتاری‌های روزانه قرار می‌گیرد؛ وقتی انسان باید برای چند دقیقه از کارش دل بکند و به یاد خدا بایستد.
✓ انگار خدا می‌گوید:
در شلوغ‌ترین لحظه‌های زندگی هم مرا فراموش نکن.
همان‌جا که ذهنت پر از برنامه‌ها و دغدغه‌هاست، چند دقیقه به سوی من برگرد.
✓ خودِ واژه‌ی «نماز» یا «صلاة» نیز معنای زیبایی دارد.
صلاة یعنی روی آوردن و توجه کردن.
یعنی انسان برای لحظاتی از هیاهوی دنیا فاصله بگیرد و رو به خدا کند؛ از نگرانی‌ها، خواسته‌ها و مشغله‌هایش دل بکند و به سرچشمه‌ی آرامش متصل شود.
✓ بعضی‌ها فکر می‌کنند نماز، وقتشان را می‌گیرد؛ اما حقیقت برعکس است.
نمازِ به‌موقع، به وقت انسان برکت می‌دهد.
خیلی وقت‌ها چند دقیقه‌ای که برای خدا کنار گذاشته می‌شود، باعث می‌شود بقیه‌ی ساعت‌های روز با تمرکز، آرامش و موفقیت بیشتری بگذرد.
✓ شاید به همین دلیل است که خدا نفرمود: «بعد از تمام شدن کارهایتان نماز بخوانید.»
بلکه فرمود: در میان کارها هم جای نماز را حفظ کنید.
✓ گاهی یک نمازِ درست در وسطِ شلوغی‌های زندگی، بیش از ساعت‌ها استراحت به انسان آرامش می‌دهد.
چون آدمی را به کسی وصل می‌کند که همه‌ی کارها و همه‌ی جهان در دست اوست.

◻️ یک چالش کوتاه:
این هفته، یک نماز را انتخاب کن که معمولاً به خاطر درس، گوشی، بازی، خواب یا مشغله‌های دیگر به تأخیر می‌اندازی.
سعی کن فقط همان یک نماز را در اولین فرصتِ وقتش بخوانی.
بعد از چند روز از خودت بپرس:
«وقتی برای خدا از وسطِ کارم بلند شدم، چیزی از دست دادم... یا چیزی به دست آوردم؟»
شاید پاسخ این سؤال، نگاهت را به نماز برای همیشه تغییر دهد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌تأملی در باب اختیار، ادراک زمان و علم الهی

✍️محمدکریم امینی

این نوشتار با بهره‌گیری از «تمثیل چندلایه فیلم»، به یکی از دیرینه‌ترین چالش‌های فلسفی و کلامی، یعنی تعارض میان «علم پیشین الهی» و «اختیار انسان» پاسخ می‌دهد. نویسنده با تقسیم حیات انسان به چهار مرحله تعاملی (تولید، اکران، نظارت فراتاریخی و داوری نهایی)، اثبات می‌کند که علم مطلق خداوند نقشی در سلب آزادی بشر ندارد. در این نگاه، انسان هم‌زمان بازیگر لحظه انتخاب و تماشاگر لحظه ادراک است و علم الهی، نه عاملی مجبورکننده، بلکه احاطه‌ای فراتاریخی و یکجا بر اثرِ کاملی است که خودِ انسان فریم به فریم آن را خلق کرده است.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#علم_الهی #اختیار_انسان #اراده_آزاد #فلسفه_دین #کلام_جدید #آگوستین_قدیس #شوپنهاور #فلسفه_زمان #ادراک_زمان #قضا_و_قدر #جبر_و_اختیار #الهیات_فلسفی #تمثیل_فیلم #انسان_آگاه #محمدکریم_امینی #تأملات_فلسفی #فلسفه_برای_همه #شبهات_کلامی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

🌱شیطنت آگاهانه ، پیوند پدر و فرزند

پدری که فرزندش را به تجربه‌های بازیگوشانه‌ی کودکی خودش می‌برد ، مثل زنگ زدن درِ خانه‌ی مردم و فرار کردن ، در واقع فقط «شیطنت» نمی‌کند؛
او دارد کودک درونِ خود و فرزندش را فعال می‌کند.
این رفتار نشانه‌ی ارتباط ایمن پدر با کودک درون خودش است؛ یعنی هنوز اجازه می‌دهد شادی، بازی و پرجنب و جوش بودن زنده بماند.
پدر دارد به فرزندش پیام می‌دهد:
«زندگی فقط قانون و وظیفه نیست؛ بازی هم بخشی از آن است.»
این تجربه‌ها باعث پیوند عاطفی عمیق‌تر بین والد و کودک می‌شود؛ چون هیجان مشترک، خاطره‌ی مشترک می‌سازد.
کودک یاد می‌گیرد که پدر فقط یک «اقتدار خشک» نیست، بلکه همراه و هم‌تیمیِ امن اوست.
اگر این رفتار با احترام به حد و مرز دیگران انجام شود،
می‌تواند نشانه‌ی والدگری آگاهانه باشد؛
والدگری‌ای که کودکی را سرکوب نمی‌کند، بلکه آن را هدایت می‌کند.
«گاهی بهترین پدر بودن یعنی اجازه بدی کودکت ببینه هنوز بلدی کودک باشی.»

#روانشناسی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

✅ هنر پیر شدن

پیری برای بسیاری از افراد، آخرین مرحلۀ زندگی است و پس از آن، چیزی جز مرگ در انتظار شخص نیست. پیری همراه است با ضعف و ناتوانی و بیماری و به تدریج قوای جسمی و ذهنی انسان را تحلیل می‌برد.

بسیاری بر این باورند که جوانی دورۀ شادی و لذت است و پیران باید برای همیشه با خوشی و لذت خداحافظی کنند و برای حفظ وقار و متانتِ خود، پیرامون هیجانات و شادی‌ها نگردند و به تدریج خود را برای مرگ آماده کنند. به همین دلیل در بسیاری از جاها، پیران به سفر و تفریح و گشت‌وگذار و ورزش و مهمانی نمی‌روند و ترجیح می‌دهند وقت خود را در تنهایی بگذرانند، یا با هم‌سن‌های خود در پارک‌ها، یا پای دیوارها، به مرور خاطرات گذشته بپردازند و بر گذشتۀ از دست رفته حسرت بخورند. پیرزنان هم غالباً از آراستگی و خوش‌پوشی و ورزش و تفریح طفره می‌روند.

این باور کاملاً نادرست است و باید با آموزش‌های درست و دقیق، آن را اصلاح کرد، به گونه‌ای که افراد به تدریج که پیر می‌شوند، متناسب با سن خود، از زندگی لذت ببرند و نپندارند که پیری به معنی خداحافظی با شادی‌ها و لذت‌هاست.

تصویری که عموم افراد از یک جوان در نظر دارند، تصویر شخصی شاد و سرزنده و بانشاط و دارای هیجاناتِ عالی است و پیران معمولاً به صورت افرادی اخمو و غمگین و بی‌حوصله و ملول تصور می‌شوند. تحقیقات روان‌شناسان نشان داده است که این سخن چندان درست نیست:

«یک مطالعۀ معتبر بر روی شصت هزار نفر بزرگ­‌سال، از چهل کشور مختلف، به تقسیم شادی به سه مؤلفۀ جداگانه منجر شد: رضایت از زندگی، هیجان مثبت و هیجان منفی. رضایت از زندگی با افزایش سن اندکی افزایش پیدا می‌کند، هیجان مثبت با کاهشی مختصر همراه است و هیجان منفی هم تغییر نمی‌کند. آن.چه که با افزایش سن ما تغییر می‌کند، شدّت هیجانات ماست؛ هم «احساس پرواز بر روی ابرها» و هم «احساس گرفتاری در قعر ناامیدی» هر دو با افزایش سن کم­‌رنگ‌تر می‌شوند» (شادمانی درونی، سلیگمن، ص ۸۱).

اگر کسی درست زندگی کند و از عمر خود به خوبی بهره بگیرد، به گونه‌ای که حسرت چندانی برای گذشته نداشته باشد، با ورزش و تغذیه و بهداشت بدن خود را تندرست و نیرومند نگه دارد، با کار و تلاش مقداری پول برای آینده پس‌انداز کند و هنر یا مهارتی جذاب و سرگرم‌کننده یاد بگیرد، با افزایش سن بر میزان شادی او افزوده می‌شود و می‌تواند دوران پیری را به زیباترین شکل ممکن، به سر ببرد.

«آماده شدن برای پیری» یکی از مهم‌ترین هنرهایی است که هرکسی باید به آن توجه داشته باشد. دوران پیری که با تنهاییِ ناشی از کار نکردن، جدا شدن از فرزندان، مرگ همسر و دوستان و آشنایان همراه است، در کمین بیشتر ماست. اگر بتوانیم با ورزش و تغذیه و سفر و مطالعه و هنر و معنویت خود را برای آن دوره آماده کنیم، می‌توانیم پایانی بسیار دل‌انگیز برای زندگیِ این‌جهانیِ خود رقم بزنیم.

درست است که پیری تن را زار و نزار می‌کند و بسیاری از نقاط مثبت زندگی انسان را از بین می‌برد، اما شخص می‌تواند با یک برنامه‌ریزی کاملاً حساب‌شده و دقیق، خود را برای پیری آماده کند. دانش نیکو، اخلاقِ نیکو و خیرخواهی و فضیلت‌هایی از این دست می‌توانند پیری بسیار زیبایی را برای انسان به ارمغان بیاورند.

مولانا نمونه‌ای از افرادی است که پیری خود را از کودکی‌اش بهتر می‌داند:

پیریِ من گشته بِهْ از کودکی
تازه شده روی پُر آژنگِ من
(کلیات شمس، چاپ استاد فروزانفر، غزل ۲۱۱۷)

اگر انسان از عمر خود به خوبی بهره ببرد، در پیری حسرت و اندوه و پشیمانی نخواهد داشت. نارضایتی از گذران عمر می‌تواند پیری را به عذابی الیم تبدیل کند؛ بنابراین می‌توانیم در جوانی و میان‌سالی، خود را برای سپری کردنِ یک پیری خوب آماده کنیم.

مولوی در ابیات درخشان زیر، به این نکته اشاره می‌کند که شخص می‌تواند چنان زندگی کند که از سیری و پیری و ملال خاطر  رهایی یابد و همواره احساس طراوت و تازگی و شادابی داشته باشد:

ما بر اين درگه ملولان نيستيم
تا ز بُعدِ راه هرجا بيستيم
دل فرو بسته و ملول آن كس بُوَد
كز فراقِ يار در مَحْبَس بُوَد
دلبر و مطلوب با ما حاضر است
در نثارِ رحمتش جان شاكر است
در دلِ ما لاله‏زار و گلشنى است
پيرى و پژمردگى را راه نيست
دايما تَرّ و جوانيم و لطيف
تازه و شيرين و خندان و ظريف
پيشِ ما صد سال و يك ساعت يكى است
كه دراز و كوته از ما مُنْفَكى است
آن دراز و كوتهى در جسم هاست
آن دراز و كوته اندر جان كجاست‏؟ ...
چون نباشد روز و شب با ماه و سال
کى بود سيرىّ و پيرىّ و مَلال؟‏
(مثنوی، د ۳/ ۲۹۴۱ – ۲۹۳۲)

ایرج شهبازی
بیست و دوم خردادماه ۱۴۰۵

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📩 إياك نعبد ریا را دفع می‌کند 
وإياك نستعين کبریا را…
امام ابن قیم الجوزيه رحمه الله می‌گوید:
قلب در معرض دو بیماری بزرگ است که اگر شخص برای مداوایشان اقدام نکند، به ناچار هلاک خواهد شد و آن دو «ریا» و «کبر» هستند، پس دوای ریا با {إِيَّاكَ نَعْبُدُ} است و دوای کبر با {إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

جلیل بهرامی‌نیا

درباره سالگرد هجرت فرخنده پیامبر ﷺ و آغاز سال نو هجری

هجرت نبوی نه صرفاً رخدادی تاریخی و کوچ از شهری به شهری دیگر، بلکه اقدامی سنجیده و راهبردی برای پیشبرد دعوت اسلامی و ترجیح مأموریت الهی بر آسایش در آغوش میهن و معاشرت با خویشان و دوستان بود. راست که هجرت، نه انتخابی تفریحی و گردشگرانه، بلکه برآمده از جبر شرایط و فشار اجتماعی-سیاسی و برآورنده آه حسرت وداع با زادگاه از نهاد پیامبری وفادار و میهن‌دوست بود؛ با این همه، نمی‌توان آن را جا زدن و گریز نامید؛ زیرا مراحل بعدی نشان داد که گام‌های پیامبر ﷺ و ابوبکر (رض) بر روی ریگ‌ها و ماسه‌ها، بسترسازی برای پیدایش تمدنی نو و گردش تاریخ به سوی فرهنگی آراسته به توحید، اخلاق، عمران و عدالت بود! لذا هجرت، نه فرار و ترک مسئولیت، بلکه عین خیز برداشتن برای آینده‌سازی است؛ ساختنی مبتنی بر سنجش و برنامه‌ریزی، مشارکت و توکل که مورد سفارش و تأکید اسلام است؛ پیامبر ﷺ نیز همه اسباب و مقدمات لازم از جمله برآورد، برنامه‌ریزی، همراه، راهنمای منطقه، توشه، تعیین زمان مناسب، ترفندهای انحرافی مانند شروع از جهت مخالف مقصد و استفاده از ادبیات ایهام‌آمیز را به کار گرفت تا به پیروانش بیاموزد که رمز موفقیت نه در تقدیرگرایی، بلکه در سنجش، کوشش، مشارکت و سپس توکل است.
دلیری و جان‌بازی ابوبکر نیز از نکات درس‌آموز رخداد هجرت است؛ همراهی با فردی تحت تعقیب و حرکت به سمت سرنوشتی حداقل مجهول و قبول ریسک سر نهادن به کوه و صحرای پرخطر، جز از رفیقی شفیق و یاری صدیق بر نمی‌آید؛ زیرا صدیقیت، نه در موقعیت رفاه و آسودگی، بلکه در شرایطی نمود می‌یابد که حمایت از حقیقت و عدالت، هزینه‌بر و زمینه‌ساز محرومیت و باختن است!
هجرت به ما می‌آموزد که وقتی جغرافیا و جامعه مانع شکوفایی و کامیابی و گستردگی نگرش و منش، از چارچوب‌های تحمیلی فراتر است، چنان جوجه‌ای که به دیواره تخم‌مرغ نوک می‌زند، باید از پذیرش گندیدگی و فرومردگی خودداری کرد و در جستجوی فضایی مناسب برای شکوفایی و بالندگی برآمد!
هجرت، یک حادثه تاریخی برای گزارش و بازگویی نیست؛ بلکه رمز راهبردی سرافرازی و رسش است و هر کدام از ما لارم است مدلی نو از این آیین شکوفایی را پیش بگیریم و به فراخور شرایط، از سستی به سوی پویایی، از خامی به سوی پختگی، از نومیدی به سوی امیدواری، از گناه به سوی طاعت، از تباهی به سوی شکوفایی و از آزار خلایق به سوی خدمت و شفقت هجرت کنیم!
درود خدا بر پیامبر مهاجر و همه کسانی که با پیروی از ایشان، همواره در حال هجرت از بدی‌ها به سوی نیکی‌ها هستند!

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

زندگی متوازن؛ برداشتی از هجرت نبوی

فرزان خاموشی

تاریخ، همچون پدری خردمند، تجربه‌های گران‌بهای خود را در اختیار نسل‌های آینده قرار می‌دهد. اگر این تجربه‌ها از دل زندگی شخصیت‌هایی برخاسته باشد که بنیان‌گذار تحولات عمیق در حیات بشری بوده‌اند، بهره‌برداری از آن‌ها بی‌تردید ارزش و فایده‌ای دوچندان خواهد داشت.

در این میان، بررسی سیره پیامبر اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم، برای پیروان آن حضرت در راستای بهره‌گیری از آموزه‌های دینی در زندگی فردی و اجتماعی، اهمیتی ویژه دارد. یکی از رویدادهای اثرگذار و نقطه عطفی در تاریخ اسلام، واقعه هجرت پیامبر از مکه به مدینه است؛ هجرتی که نه‌تنها آغازگر دورانی نو در تاریخ اسلام بود، بلکه پایه‌گذار نظام دینی و اجتماعی مسلمانان شد.

از آموزه‌های بنیادینی که می‌توان از این واقعه بزرگ آموخت، مسئله توازن در زندگی مؤمنانه است؛ توازنی میان ربّانیت و توکل بر خداوند از یک‌سو، و بهره‌گیری از اسباب و امکانات دنیوی از سوی دیگر.

پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله و سلم، هنگام هجرت، نه همچون کسانی عمل کردند که تمامی امور را به خدا واگذار می‌کنند و خود را از تلاش و تدبیر بی‌نیاز می‌بینند، و نه همچون کسانی بودند که تمام اعتماد خود را صرفاً بر ابزار و اسباب مادی استوار می‌کنند.

ایشان، در عین توکل به خدای متعال و یقین به یاری و حفاظت او، نهایت بهره را از اسباب موجود بردند و با برنامه‌ریزی دقیق، نقشه‌ریزی هوشمندانه، انتخاب همراه مناسب، مخفی‌کاری لازم، و حتی بهره‌گیری از راه‌های فرعی و اشخاص مورد اعتماد، هجرت خود را سامان دادند.

شرح مفصل این تدابیر در منابع سیره نبوی آمده است و به‌روشنی نشان می‌دهد که ایمان راستین، هرگز به معنای چشم‌پوشی از اسباب و امکانات نیست، بلکه دربردارنده توازنی ظریف میان توکل قلبی و تلاش عملی است.
سید قطب در مقدمه تفسیر فی ظلال باب اتکا به اسباب بدون توکل بر خدا می گوید:
عللی که توده مردم بدان ها خو گرفته اند و آشنا هستند، گاهی نتیجه بخش خواهند بود و گاهی نتیجه نمی دهند، این بدان خاطر است که علل و مقدمات آن چیزی نیستند که آثار و نتایج را پدید آورند، بلکه ایجاد کننده ی اصلی همان اراده ی مطلقی است که آثار و نتایج را می آفریند.

صاحب کتاب برای هر مشکلی راه حلی معنوی وجود دارد در اتکای قلبی به خدا می گوید:
من با تمام وجود احساس می کنم برای هر یک از ما فقط یک مشکل وجود دارد. و این مشکل زمانی آشکار می شود که به خویشتن اجازه می دهیم تا از خدا جدا باشیم. اما حقیقت این است که ما هرگز نمی توانیم از خدا جدا باشیم، زیرا جایی نیست که خدا در آن حضور نداشته باشد.

و در فرازی دیگر در کتاب می گوید:
ارتباط با خدا به ما این اجازه را می دهد که مستقیما تجربه کنیم برای هر مشکلی راه حلی معنوی وجود دارد، و به دلیل ارتباط با الوهیت درون خود، همیشه راه حل ها را پیش رو داریم، مشکلات زمانی نمایان می شوند که ما قادر به شناخت، ادراک و پیوستن به سرچشمه خود یعنی آن نیروی والا، معنویت و پروردگارمان نباشیم‌.

زندگی مومنانه متوازن اسباب و توکل را با هم دارد.

این جمله در این باب دقیق و عمیق است گفته شده
به کار نگرفتن اسباب گناه و نافرمانی است.
و اما توکل بر اسباب و ترک اراده خدا هم شرک محسوب می شود.
جان کلام مردم را در این موضوع سه گروه می توان دید.

۱- گروهی که با به کارگیری علل و اسباب و ذاتی دانستن تاثیر آن قائل هستند.
۲- گروهی با به کار نگرفتن اسباب و اساس این نگاه که خدا فاعل و انجام دهنده ی همه کارهاست.
۳- گروهی با به کارگیری علل و اسباب و درخواست تاثیر گذاشتن در آن از جانب خداوند هستند.
منابع
1- في ظلال القرآن،  سید قطب ، ترجمه مصطفی خرم‌دل
2- برای هر مشکلی راه حل معنوی وجود دارد، وین دایر، مترجم سیما فرجی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ ۚ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ
[و به آنان گویند:] سلام بر شما به پاس استقامت و صبرتان [در برابر عبادت، معصیت و مصیبت] پس نیکوست فرجام این سرای.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

فرزند پروری

📌والدین، وظیفه دارند «انتخاب کردن» را به فرزندانشان بیاموزند...

شما دائم برای فرزندتان تصمیم گیری نکنید، یا نظرتان را به او تحمیل نکنید. زیرا او باید در سالهای آینده، تصمیم ها و انتخاب های مهمی داشته باشد، مثل: انتخاب دوست، انتخاب رشته تحصیلی، انتخاب شغل، انتخاب همسر و...
البته کودک در سن زیر پنج سال، قدرت تصمیم گیری و انتخاب محدودی دارد... و اگر تعداد گزینه ها زیاد شود، او قدرت انتخاب کردن ندارد.
تعداد انتخاب‌های کودک را محدود کنید تا قدرت تصمیم گیری پیدا کند و انتخاب کردن را یاد بگیرد. مثلا باید در سن زیر پنج سال، دو گزینه به او پیشنهاد دهید تا بتواند یکی از آنها را انتخاب کند. به عنوان مثال، موقع رفتن به مهمانی، دو لباس مناسب مهمانی از کمد خارج کنید، تا او یکی را بتواند انتخاب کند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 🔰 موقف غار و سایه‌های معیت الهی
🌟 خوانشی عرفانی–تدبّری در آیات سورهٔ توبه

🌻هرگاه تندبادِ بحران بر جامعهٔ مؤمنان می‌وزد و افق‌های ظاهر تیره می‌گردد، دلِ مسلمانِ آگاه راهی جز پناه بردن به وحی نمی‌شناسد. آیات الهی در چنین لحظه‌هایی، چون چشمه‌هایی زلال در کویرِ خوف و حیرت می‌جوشند؛ انسان به آن‌ها روی می‌آورد، از آن‌ها می‌پرسد و از مواقف نورانی‌شان الهام می‌گیرد تا بر جانِ خسته‌اش نسیمِ بَرد و سلام و طمأنینه فرود آید. هرگاه زمین بر اهل ایمان تنگ شود، آسمانِ وحی گشوده می‌شود و هرگاه راه‌های ظاهر بسته گردد، راه‌های باطن آغاز می‌شود.

در تاریخ تابناک سیرهٔ نبوی، حادثهٔ هجرت پیامبر اکرم ﷺ ــ و به‌ویژه «موقف غار» ــ تنها یک رویداد تاریخی نیست، بلکه مقامی روحانی و تربیتی است؛ مقامی که در آن، حقیقتِ توکل، معیت و سکینه در هیئتی عینی و زنده جلوه‌گر می‌شود. این موقف، آینه‌ای است که مؤمن می‌تواند خود را در آن ببیند و بیاموزد چگونه دل را از تکیه بر اسباب تهی کند و به صاحبِ اسباب بسپارد؛ چگونه در تنگنای زمین، به وسعتِ آسمان راه یابد.

☘️ قرآن کریم این لحظهٔ قدسی را در سورهٔ توبه، در سیاقی پرمعنا ثبت می‌کند؛ سیاقی که در آن، خداوند سستی‌ورزانِ جهاد را مورد عتاب قرار می‌دهد و یادآور می‌شود که نصرت، نه از کثرتِ عدد و ظواهر قدرت، بلکه از اتصالِ دل‌ها به آسمان و عمارتِ باطن به ایمان برمی‌خیزد:

﴿ إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهَا ... ﴾

📖 این آیهٔ شریفه، تنها گزارشِ لحظه‌ای از گذشته نیست؛ مدرسه‌ای است برای امروز و فردا. مدرسه‌ای که در آن، حقیقتِ معیت الهی به‌گونه‌ای زنده و ملموس تعلیم داده می‌شود. در این موقف، پیامبر خدا ﷺ در تاریک‌ترین لحظهٔ هجرت، با کلامی برخاسته از چشمهٔ یقین، به یار خویش می‌گوید:

«لا تَحْزَنْ، إِنَّ اللّهَ مَعَنَا»
این جمله، تسلّیِ یک همراه در یک شبِ پرخوف نیست؛ میراثی است برای همهٔ مؤمنان در همهٔ زمان‌ها.

🍀 مرزی است میان خوف و امن، میان اضطراب و سکینه، میان تنهایی و همراهی. این کلام، دریچه‌ای است که از دلِ غارِ تنگ، افقِ بی‌کرانِ معیت الهی را می‌گشاید و به انسان می‌آموزد که امنیت حقیقی، نه در پنهان شدن، بلکه در با خدا بودن است.🍃

🔶 غار؛ تنگنای زمین، وسعتِ آسمان
غار، در ظاهر مکانی تنگ و تاریک است؛ اما در باطن، نمادِ لحظه‌هایی است که انسان از همهٔ اسباب بریده و تنها به خدا پیوسته است. در این تنگنای ظاهری، وسعتی باطنی نهفته است که جز دل‌های اهل یقین آن را درنمی‌یابند. در چنین موقفی، عالمِ ظاهر خاموش می‌شود و عالمِ باطن سخن می‌گوید؛ انسان درمی‌یابد که:

تکیه‌گاه حقیقی، دیوارهای غار نیست، دستِ خداست؛
امنیت حقیقی، از پنهان شدن در شکافِ کوه برنمی‌خیزد، از معیت الهی برمی‌خیزد؛
نصرت حقیقی، نه از سپاهیانِ دیده، بلکه از سپاهیانِ نادیدهٔ خداوند می‌رسد.

🌻 در این صحنه، خداوند سکینهٔ خویش را فرو می‌فرستد؛ سکینه‌ای که نه صدایی دارد و نه رنگی، اما دل را چنان آرام می‌کند که گویی در میان طوفان، نسیمی لطیف بر جان می‌وزد. این سکینه، عطیه‌ای است الهی که دل را از اضطراب می‌رهاند و آن را به ساحلِ اطمینان می‌رساند.

📒 #وصفي_أبوزيد
✍️ حمـزه خـان بیگـی
┈••✾•🍃⚜️🍃•✾•

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 🔰 «هجرت؛ مدرسهٔ عبرت‌ها و کارگاهِ ساختن امید»

🌟روایتی ازلحظه‌ای که تاریخ،ازدل تاریکی،به سوی افق تمدن برخاست
درآستانهٔ سال هجری نو،هنگامی که زمان،ورق تازه‌ای ازدفترهستی می‌گشایدوجان‌ها به یادنخستین گام‌های هجرت روشن می‌شود،حقیقتی ژرف رخ می‌نماید:

هجرت،تنها یک حادثهٔ تاریخی نیست؛مدرسه‌ای است که در آن، انسان می‌آموزد چگونه ازخاکستر شکست،افق امیدبسازد واز دل تنگنا،راهی به سوی گشایش بگشاید.

هجرت، جابه‌جایی از مکه به مدینه نبود؛عبور از عصر قبیله به عصر امت بود؛ گذر از پراکندگی به وحدت، از ضعف به عزّت، و از خاموشی به شکوفایی.در آن لحظهٔ سرنوشت‌ساز،ارادهٔ الهی،تاریخ را ازمدار تکرار بیرون کشید و در مسیر تمدن‌سازی قرار داد؛ مسیری که تا امروز ادامه دارد وفردای جهان را نیز رقم خواهد زد.

مقالهٔ«هجرت؛ مدرسهٔ عبرت‌ها ....»تلاشی است برای بازخوانی این لحظهٔ عظیم؛لحظه‌ای که در آن،ایمان اندکِ مردمانی گمنام،به نیرویی تبدیل شد که توانست جهان رادگرگون کند.

🌻هجرت؛ آغازِ ساختن امتی که هنوز ادامه دارد
هجرت پیامبر اکرمﷺ ازمکه به مدینه، نقطهٔ عطفی درتاریخ اسلام است؛ نقطه‌ای که در آن،دعوت ازمرحلهٔ استقامت خاموش به مرحلهٔ حرکت سازمان‌یافته وتمدن‌ساز وارد شد.مهاجران، خانه وخاطره و دارایی را پشت سرگذاشتند و تنها باتوشهٔ ایمان راهی شدند؛ و انصار،با گشاده‌دلی واخلاص،آغوش شهر و دل‌های خود را برای آنان گشودند.
در این پیوند نورانی،نخستین هستهٔ جامعهٔ ایمانی شکل گرفت؛جامعه‌ای که برپایهٔ ایمان،برادری، عدالت، مسئولیت مشترک ومشارکت اجتماعی بنا شد وبه‌تدریج به صورت نخستین دولت اسلامی تبلور یافت.
هجرت، رهایی از آزار قریش نبود؛ آغاز گسترش سازمان‌یافتهٔ اسلام بود؛ نقطهٔ شروع تمدنی که میوه‌اش «تُؤتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ»شد وسایه‌اش تا امروز گسترده است.
🌻درس‌های هجرت؛مدرسه‌ای برای ساختن انسان وجامعه
هجرت،مدرسه‌ای است که در آن،انسان می‌آموزد چگونه ازدرونِ خود آغاز کند وجهان بیرون رادگرگون سازد. این مقاله نشان می‌دهد که هجرت،حامل چهار درس بنیادین است:
🔸صبر؛ نیرویی سازنده، نه حالتی منفعل
صبر در هجرت، صبرِ نشستن و تحمل نبود؛ صبرِ حرکت، صبرِ ساختن، صبرِ امید داشتن بود. صبر، در این مدرسه، به معنای ایستادگی فعال در برابر سختی‌هاست؛ نیرویی که انسان را از شکست‌های ظاهری به پیروزی‌های باطنی می‌رساند.
🔸ایثار؛ کرامت روح، نه فقر دست
ایثار انصار، ازسر نیاز نبود؛از سرفراوانی روح بود.هجرت نشان داد که جامعهٔ ایمانی،با بخشش وگشودگی دل ساخته می‌شود، نه با انباشت قدرت و ثروت.
🔸 امید؛ راهبردی الهی برای عبور از تنگناها
امید درهجرت، یک احساس نبود؛ یک راهبرد بود.امید،چراغی بود که مهاجران را درتاریکی شب‌های بی‌پناهی هدایت کرد وآنان را به فردایی رساندکه هنوز ادامه دارد.
🔸توکل؛ دیدن دست خدا در پسِ اسباب
توکل،رها کردن اسباب نبود؛ به‌کار گرفتن اسباب و سپردن نتیجه به خدا بود. هجرت، نمونهٔ کامل جمع میان تدبیر وتوکل است؛از انتخاب مسیرتا پنهان شدن در غار،ازهمراهی ابوبکر تا برنامه‌ریزی دقیق برای خروج.
آیهٔ «وَعَسَى أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ»روح هجرت را بازمی‌تاباند:در ظاهر،هجرت رنج بود؛درباطن، گشایش،عزت وآغاز تمدنی نوین.

کیفیت ایمان، برکمیت عددمی‌چربد؛
دلِ بینا،سرچشمهٔ هدایت است؛وکوریِ دل،خطرناک‌تر ازنابینایی چشم.
از آن شش جوان،امتی برخاست که نورش قرن‌ها بر جهان تابید.
🌻هجرت؛سفر پا یا سفر دل؟ (بخش عرفانی)
در بخش عرفانی مقاله،هجرت به‌عنوان سفر ازخلق به حق تفسیر می‌شود؛سفری که در آن،انسان ازترس به توکل، از اضطراب به آرامش، و ازخودمحوری به خدا محوری می‌رسد.
هجرت،پیش از آن‌که حرکت پا باشد،هجرت دل است؛هجرت ازغفلت به بیداری،ازپراکندگی به حضور،ازخود به خدا.
دراین نگاه،هر انسان،درهرزمان،درآستانهٔ هجرتی تازه ایستاده است؛هجرتی که مقصدش،آرامش درسایهٔ یقین است.


✍️ حمـزه خـان بیگـی
┈••✾•🍃⚜️🍃•✾•

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

سَوَاءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَسَارِبٌ بِالنَّهَارِ
[برای او] یکسان است که کسی از شما گفتارش را پنهان کند یا آشکار سازد، و کسی مخفیانه در دل شب حرکت نماید یا در روز راه بپیماید.

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌یَسومونَكُم سوءَ ٱلعذاب یُذَبِّحون ٱَبناءَكُم ( بقره/٤٩- ابراهیم/٦)

✍️ الهه رهنما

آنان[ فرعونیان] همواره شما را به سخت‌ترین صورت شكنجه می‌كردند و پسرانتان را سر می‌بریدند..

ظاهراً دو آیه‌ی مذکور یکسان و پیام مشترکی دارند؛ حکایت از رفتار بی‌رحمانه‌ای که در هر دو آیه ذکر شده!
اما با وجود یکسان‌بودن‌ آیات، طبق اصول و سبک نحوی، نکته‌های ظریف و ریزی به‌کار رفته!

آیه‌ی ٤٩ بقره اشاره به سخت‌ترین شکنجه‌ها دارد و در ادامه یُذَبحون، تفسیر همان سوء ٱلعذاب است.
اما در آیه‌ی ٦ سوره‌ی ابراهیم (واو) ذكر شده چنین بیان می‌کند آنان با انواع بدترین عذاب‌ها، عذاب می‌دادند و همینطور تذبیح فرزندان!

انگار چنین است: یسومونکم سوء ٱلعذاب سوره‌ی ابراهیم شدیدتر و قوی‌تر و نوعی دیگر و غیر از عذاب یُذبِّحُون است!
می‌توان بر همین نکته؛
به آیه‌ی ٱلفتنه ٲشَدُّ مِنَ القتل هم استدال و اشاره کرد..[ رنج و محنت و آزار و شکنجه‌ی که غیر قابل تحمل غیر قابل توصیف، به انسان می‌رسد] بدتر از قتل باشد!

نکته و پیام آیه‌ی مذکور؛
هرچند این آیات برای زمان موسی علیه‌السلام و بی‌‌رحمی و قساوت فرعون و فرعونیان را نشان می‌دهد!
اما هر عصر و زمانی، مصداق‌های خاصِ خود، از یسومونکم سَوءَ ٱلعذاب .. را دارد که بدتر و شدیدتر از تذبیح فرزندان است!

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

محمد احمدیان

فلسفه ی نظری تاریخ
 فلسفه ی نظری تاریخ، معرفتی است که در آن از حرکت؛ محرک، مسیر و هدف موجودی به نام تاریخ، بحث می شود:
1- تاریج به کجا می رود؟( هدف).
2- چگونه می رود؟( محرک؛ مکانیسم حرکت).
3- از چه راهی می رود؟( مسیر و منازل حرکت).
 هگل: تاریخ، کشتارگاه اراده های فردی انسان هاست.( ص:8).
تاریخ از نظر قرآن، به سوی خلافت صالحان به پیش می تازد.
( فلسفه ی تاریخ، ص47).
انسان، در مسیر حرکت تاریخ قرار گرفته است، و سکان دار این کشتی پر فراز و نشیب است، اما طبق نظریه ی [هگل] هر چند اقلیتی کشتی تاریخ را حرکت می بخشند، اما اکثریتی در جهات مختلف حقوقشان در تهدید و خطر بوده، و خواهد بود.


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات