🔰ثلاثیةُ النَّجاة عند سهلِ بنِ عبداللهِ التستری

🌟در میان سخنان اهل معرفت، گاه جمله‌ای کوتاه، دریچه‌ای به عالمی گسترده از حکمت و تربیت می‌گشاید. از این دست، کلامِ ژرف و موجزِ سهل بن عبدالله التستری رحمه‌الله است که می‌فرماید:

«النَّجاةُ في ثلاثة: أكلُ الحلال، وأداءُ الفرائض، والاقتداءُ بالنبي صلى الله عليه وسلم.»
📙 تفسير القرطبي (٢/٢٠٨)

🔶این سه‌گانه، نقشهٔ راه نجات است؛ نه نجاتی انتزاعی و دور از زندگی، بلکه نجاتی که در متنِ زیست روزمره، در اخلاق، عبادت و سلوک قلبی تجلّی می‌یابد. هر یک از این سه اصل، رکنِ استوار تربیت اسلامی است و در کنار یکدیگر، ساختارِ کاملِ «سیر الی الله» را شکل می‌دهند.

🔸أكل الحلال؛ پاکیِ ریشهٔ عمل
سهل بن عبدالله راه نجات را از «لقمه» آغاز می‌کند؛ زیرا لقمه، ریشهٔ اخلاق و عبادت است. حلال‌خوری تنها یک حکم فقهی نیست، بلکه تربیتِ باطنیِ انسان است. لقمهٔ پاک دل را نرم می‌کند، نور فهم را می‌افزاید و انسان را از آلودگی‌های حرص، طمع و ظلم می‌رهاند.

📖 عارفان گفته‌اند: «العبادةُ مع الحرام كالبناء على الرمل»؛
عبادت با لقمهٔ ناپاک، همچون بنایی است که بر شنِ سست نهاده شود.

👌 از این‌رو، نخستین گامِ نجات، پاک کردن سرچشمهٔ جان است؛ تا آنچه بر این سرچشمه بنا می‌شود، استوار و پذیرفته باشد.

🔸 أداء الفرائض؛ ستون‌های بندگی
پس از پاکیِ لقمه، سهل بن عبدالله به «ادای فرائض» اشاره می‌کند؛ زیرا فرائض ستون‌های دین‌اند و هیچ سلوکی بدون آن‌ها استوار نمی‌ماند. فرائض، تنها مجموعه‌ای از اعمال واجب نیستند، بلکه نظم‌دهندهٔ زندگی معنوی، محورِ ارتباط بنده با پروردگار و معیارِ صدقِ بندگی‌اند. ادای فرائض، انسان را از پراکندگی و سرگردانی می‌رهاند و او را در مسیر مستقیم نگاه می‌دارد. هرکه فرائض را سبک بشمارد، راه سلوک را از ریشه تباه کرده است؛ زیرا سلوکِ بی‌فرائض، پوسته‌ای بی‌هسته و صورتی بی‌حقیقت است.

🔸 الاقتداء بالنبي ﷺ؛ روحِ نجات
سومین رکن، «اقتدا به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم» است؛ و این، روحِ نجات است. اقتدا، تنها پیروی ظاهری در شکل و عادت نیست، بلکه هم‌سویی با رسول خدا در رأفت و اخلاق، در انصاف و عدالت، در عبادت و خشیت، و در شیوهٔ گفت‌وگو و اقناع است. اقتدا یعنی اینکه انسان در هر موقعیت، در نهانِ دل بپرسد: «لو كان رسولُ الله ﷺ مكاني، ماذا يفعل؟» و سپس، تا آنجا که می‌تواند، همان را برگزیند. این همان حقیقتی است که در صحنهٔ حنین جلوه‌گر شد؛ آن‌گاه که پیامبر، با رأفت و انصاف، با یادآوری نعمت و محبت، دل‌ها را نرم کرد و اختلاف را به الفت بدل ساخت. اقتدا به او، یعنی پیروی از همین روش در تربیت، در دعوت، در مدیریت اختلاف و در تمام عرصه‌های زندگی.

☀️جایگاه این سه‌گانه در ساختار تربیت اسلامی
سهل بن عبدالله این سه اصل را نه به‌عنوان احکامی پراکنده، بلکه به‌صورت ساختاری منسجم عرضه می‌کند: حلال‌خوری، پاکیِ درون را می‌سازد؛ ادای فرائض، استواریِ ظاهر و باطن را تضمین می‌کند؛ و اقتدا به پیامبر، روح و جهتِ حرکت را تعیین می‌نماید.

👌این سه، همچون سه حلقهٔ یک زنجیرند؛ اگر یکی گسسته شود، سلوک ناقص می‌ماند و نجات، به معنای حقیقیِ خود تحقق نمی‌یابد. در پرتو این ثلاثیه، تربیت اسلامی چهرهٔ کامل خود را می‌یابد: پاکیِ لقمه، استواریِ عبادت و پیرویِ عاشقانه از رسولِ رحمت.🌼

✍️ حمـزه خـان بیگـی
┈••✾•🍃⚜️🍃•✾•

سمیه امینی

خیلی از رابطه‌ها به خاطر دعوا خراب نمیشن
به خاطر این خراب میشن که بلد نیستیم درست دعوا کنیم!
اختلاف داشتن طبیعیه
اما مشکل «مدیریت اختلاف» بین ماست و بعضی رفتارها به مرور اعتماد و صمیمیت رو فرسوده میکنن
اشتباه اول:
اینکه ناراحتی رو مستقیم بیان نکنیم
اخم،
سردی،
کنایه،
یا سکوت طولانی
این‌ها گفت‌وگو نیستن،
فقط فشار روانی انباشته‌شده‌ هستن
آدم بالغ، ناراحتیش رو شفاف میگه
اشتباه دوم:
تهدید کردن رابطه در لحظه عصبانیت
«پس جدا میشیم»
«دیگه تمومه»
این جمله‌ها شاید تخلیه هیجان باشن،
اما امنیت رابطه رو تَرَک میدن
و رابطه بدون امنیت، دوام نداره
اشتباه سوم:
دعوا برای بردن نیست!
اگه یکی برنده بشه،
رابطه بازنده میشه
هدف باید فهمیدن همدیگه باشه،
نه شکست دادن طرف مقابل
اشتباه چهارم:
بیشتر آدم‌ها در دعوا گوش نمیدن
فقط منتظر نوبت خودشون برای جواب دادنن
اما رابطه سالم جاییه که هر دو نفر حس کنن:
«فهمیده شدم»
اشتباه پنجم:
قهر کردن و تحقیر کردن
فاصله گرفتن برای آروم شدن اوکیه،
اما قهر طولانی نه!
و بدتر از اون اینهاست:
توهین، تمسخر، مقایسه، سرزنش…
این‌ها اختلاف رو حل نمیکنن،
فقط فاصله عاطفی میسازن
اشتباه ششم:
بعد از دعوا، بازسازی مهم‌تر از خود اختلافه
خیلی‌ها دعوا رو تموم میکنن،
اما رابطه رو ترمیم نمیکنن
یک جمله ساده،
یک عذرخواهی واقعی،
یا یک تماس عاطفی دوباره
میتونه امنیت رابطه رو برگردونه

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

صدیق قطبی

مگر زمین خدا پهناورنبود؟
در قرآن کریم از وسعتِ جهان و وسعتِ رحمت خداوند سخن رفته است.در قلمروِ ایمان، هم جهانْ واسع، فراخ وپهناور است و هم رحمت و لطف‌های جانِ جهان، واسع وهمه‌گستر وفراگیر. و این‌دو یعنی همیشه امکانِ رستگاری فراهم است:
رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ (أنعام، ۱۴۷)
پروردگارتان داراى رحمتى گسترده است.

إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ (عنکبوت، ۵۶)
زمینِ من گسترده است.

درباره گستردگی وفراگیری رحمت،دو اشارهٔ دیگر نیز هست:
رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَعِلْمًا (غافر، ۷)
پروردگارا، رحمت و دانش تو همه چیز را فراگرفته.
وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ (اعراف، ۱۵۶)
و رحمتم همه چیز را فراگرفته است.

اما فراخی وپهناوری زمین، چه معنایی دارد و چرامحل توجه و تأکید قرآن است؟

از این آیه آغاز کنیم:
يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ (عنکبوت، ۵۶)
اى بندگان من كه ايمان آورده‏‌ايد، همانا زمين من گسترده است، تنها مرا بپرستيد.

می‌گوید محیط نامناسب، شمارا از ادای بندگی من بازندارد.اگر دل درگروِ ایمان داشته باشید، می‌توانید فضا ومحیط دیگری که مساعد ایمان‌تان باشد، بجویید و بیابید. اگرفضای فعلی، برای رُستن وبالیدن ایمان‌تان مناسب نیست،جهان خدا که تنگ نیست. گسترده است،اگر مؤمنانید:
وَمَنْ يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً (نساء، ۱۰۰)
و هر كه در راه خدا هجرت كند، در زمين جایگاه‌های بسیار و گشايشی [شایسته] خواهد يافت.

چنان‌که یاران غار(اصحاب کهف)با ایمان به رحمت واسع وجهان واسع خداوند، محیط خود راتغییر دادند:

وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِّن رَّحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِّنْ أَمْرِكُم مِّرْفَقًا (کهف، ۱۶)
و [به یکدیگر] گفتند: زمانی که ازآنان و  آنچه جز خدامی‌پرستند کناره گرفتید، پس به سوی غار[روید و در آن]جای گیرید تا پروردگارتان ازرحمت خویش برشما بگستراند و برای شما در کارتان آسانی و آسایشی فراهم سازد.

یاران غار،وقتی به جست‌وجوی فضایی مناسب ایمان‌شان گام برداشتند دلگرم بودند به گستره‌ٔ رحمت.باور داشتند که رحمتِ او زیرآسمان‌های دیگر نیزبرآنان خواهد بارید.

تعبیر «أرض‌ واسعة» در ضمن گفت‌وگوی فرشتگان با برخودستمکاران نیزآمده است:

إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا (نساء، ۹۷)
همانا فرشتگان درحال ستاندن جان کسانی که بر خود ستم کرده‌اند [به آنان] گویند: در چه حالی بودید؟گویند ما درزمین مستضعف بودیم. [فرشتگان] گویند:مگر زمین خدا پهناور نبود که در آن هجرت کنید؟...

دلالت «أرض‌ واسعة» در این‌جا وضوح بیشتر می‌یابد. آنکه در محیط، موقعیت،و مناسباتی است که در آن به ضعف و زبونی کشیده شده(استضعاف)،باید در جست‌وجوی محیط وموقعیت و مناسباتی دیگر برآید. چرا که«زمین خدا فراخ است» و امکان‌های زیستن، بسیار. آنکه به رغم توانایی، موقعیت استضعاف را ترک نمی‌کند، بر خود ستم می‌کند. برخودستمگری، ماندن در محیط و فضای استضعاف است.

با این حال، واقعیت این است که برخی توانایی و استطاعت ترک محیط و فضایی را که در آن به ضعف کشیده شده‌اند ندارند. قرآن این واقعیت را می‌پذیرد و آنان را معذور می‌داند. آیا آنان که امکان ترک محیط خود را ندارند، از رحمت فراگیر خداوند، محروم می‌مانند؟

إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا. فَأُولَئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا (نساء، ۹۸-۹۹)
مگر آن مردان و زنان و کودکان مستضعفی که هیچ چاره‌ای نداشته باشند و راهی [برای رهایی] نیابند؛ که امید است خداوند از آنان درگذرد و خدا بسیار باگذشتِ مهربان است.

آنچه حیاتی است یافتن فضا و شرایطی است که در آن بتوان «محسنانه» زیست. و در بشارت قرآن، زمین خدا برای جویندگان احسان، فراخ است:
قُلْ يَا عِبَادِ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ (زمر، ۱۰)
بگو اى بندگانِ من كه ايمان آورده‏‌ايد، از پروردگارتان پروا کنید؛ براى آنان كه در اين دنيا نیکی كرده‏‌اند [پاداش] نيكى خواهد بود، و زمين خدا گسترده است [هر جا زمینهٔ نیکی می‌یابید همان‌جا بروید]، جز این نیست که شکیبایان، پاداششان کامل و بی‌حساب داده می‌شود.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

🔖 بازگشتِ مداوم به سوی خداوند

الحاق جوادی

◻️ بسیاری از انسان‌ها استغفار را فقط برای پس از گناه می‌شناسند؛ درحالی‌که استغفار، بیش از آنکه واکنش به خطا باشد، راهِ بازگشتِ دائمِ دل به سوی خداست. اینکه پیامبر ﷺ در یک مجلس بارها استغفار می‌کرد، نشان می‌دهد انسان هرقدر هم رشد کند، باز به پاک‌کردنِ غبارِ دل و تجدیدِ پیوند با خدا نیاز دارد.

◻️ استغفار فقط طلبِ بخشش نیست؛ بیرون آمدن از غفلت است. دلِ انسان در شلوغیِ زندگی، آرام‌آرام سخت و پراکنده می‌شود. استغفار، توقفی کوتاه برای بازگشت به خویشتن و یادآوریِ فقرِ انسان در برابرِ رحمتِ الهی است.

◻️ راهبردها:
✓ طلب بخشش از الله را به لحظه‌های ثابتِ روزانه پیوند بزن.

✓ فقط از گناه‌ها نگو؛ از غفلت‌ها هم استغفار کن.

✓ استغفار را با تصمیمی کوچک برای اصلاح همراه ساز.

✓ در حالِ آرامش هم استغفار کن، نه فقط هنگامِ بحران.

◻️ دل، بیش از آنکه به توضیح و توجیه نیاز داشته باشد، به بازگشت نیاز دارد؛ و استغفار، یکی از نزدیک‌ترین راه‌های این بازگشت است.

📖 از سلسله یادداشت‌های «هر ورقش دفتری‌ست؛ درنگ‌هایی برای فهمِ زندگی»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا
آیا گمان کردی که اصحاب کهف و رقیم از نشانه های شگفت انگیز ما بودند؟ [چنین نیست؛ زیرا ما را در پهن دشت هستی نشانه هایی شگفت انگیزتر از اصحاب کهف است.]

#تقویم


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 🔰 مقاصد صلوات بر پیامبر اکرم ﷺ

🔶 صلوات؛ گشودن درهای رحمت الهی بر بنده
از برجسته‌ترین حکمت‌های صلوات بر پیامبر اکرم ﷺ آن است که بنده را در معرض عنایت و صلوات الهی قرار می‌دهد؛ صلواتی که حقیقت آن، رحمت، ستایش و مغفرت است. در سنت نبوی آمده است که انسان تنها یک‌بار بر پیامبر ﷺ درود می‌فرستد، و خداوند در برابر، ده‌بار بر او صلوات می‌فرستد؛ و چه کرامتی والاتر از آن‌که نام بنده‌ای خاکی در محضر فرشتگان مقرب با رحمت و ثنا یاد شود.
📖 خداوند متعال می‌فرماید:

﴿هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ﴾ [الأحزاب: ۴۳]
«اوست که بر شما صلوات می‌فرستد.»
و ابوالعالیه در تفسیر این آیه می‌گوید:
«صلاة اللّهِ عَلَی عَبدِهِ ثَنَاؤُهُ عَلَیـهِ عِندَ المَلائِکَةِ»
«صلوات خدا بر بنده‌اش، ستایش او در میان فرشتگان است.»

در پرتو این معنا، صلوات تنها ذکر زبانی نیست؛ حرکتی است که بنده را از تنگنای خاک به افق‌های بلند آسمان می‌برد. هرگاه نام پیامبر رحمت ﷺ با محبت بر زبان جاری می‌شود، در همان لحظه، نام بنده در ملکوت به نیکی برده می‌شود؛ گویی خطاب الهی در میان فرشتگان طنین می‌افکند: «این بنده‌ام مرا یاد کرد، پس من نیز او را با رحمت و ثنا یاد می‌کنم.»
صلوات، پلی است میان ضعف انسان و لطف خدا؛ میان زمینِ گرفتار و آسمانِ گشوده. هر صلوات، روزنه‌ای است که پرده‌های غفلت را می‌شکافد و بنده را به یاد می‌آورد که یاد او در پیشگاه الهی بی‌پاسخ نمی‌ماند، بلکه با چندین برابر رحمت و مغفرت پاسخ داده می‌شود.

🔶 صلوات؛ زنده نگه‌داشتن نعمت عظیم بعثت
از دیگر مقاصد بلند صلوات، بیدار نگاه‌داشتن احساس نعمت بعثت پیامبر اکرم ﷺ در جان مؤمن است. بعثت رسول خدا، رویدادی تاریخی صرف نیست؛ بلکه بزرگ‌ترین موهبت الهی بر بشریت و آغاز دوباره نور هدایت در جهان است.
📖 خداوند می‌فرماید:

﴿لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ﴾ [آل عمران: ۱۶۴]

بر اساس این آیه، هر صلوات، تجدید شکر نعمتی است که با آن، راه از بی‌راهه جدا شد و انسان از تاریکی جهل و ظلم به روشنایی وحی فراخوانده شد. صلوات، زمزمه‌ای است که در ژرفای آن این اعتراف نهفته است: «خدایا، تو بر ما منت نهادی که رسولی از میان خودمان برانگیختی؛ ما این نعمت را فراموش نمی‌کنیم و شکر آن را با زبان و دل و عمل به جا می‌آوریم.»
صلوات، تنها ذکر ثواب‌آور نیست؛ تجدید عهدی است با پیامبر ﷺ: عهدی بر پیروی، محبت، تعظیم و اقتدا. بعثت، آغاز یک تاریخ نیست؛ آغاز یک مسئولیت است.

ابن‌القیم رحمه‌الله می‌گوید: «هرچه بنده صلوات بیشتری بر پیامبر ﷺ بفرستد، محبت او به آن حضرت افزون‌تر، قرب او بیشتر و ایمانش کامل‌تر می‌گردد.»

🌻 بدین‌سان، کثرت صلوات، افزونی عددی یک ذکر نیست؛ نشانه‌ای است از عمق پیوند قلبی با رسول خدا ﷺ. هرچه دل بیشتر به یاد او بتپد، زبان بیشتر به صلوات می‌گشاید؛ و هرچه صلوات افزون‌تر شود، محبت ریشه‌دارتر و ایمان استوارتر می‌گردد.

🔶 صلوات؛ پیوند میان عبودیت اختیاری و هدایت نبوی
📖 امام شاطبی رحمه‌الله حقیقتی بنیادین را یادآور می‌شود:

« المقصد الشرعی من وضع الشریعة إخراج المکلّف عن داعیة هواه، حتی یکونَ عبداً لله إختیاراً،کما هُوَ عبداً لِلهِ إضطراراً، و لا سبیل ذلک إلّا یهدی النَّبِی صلّی الله علیه وسلّم»
«مقصودِ شرعی از وضع شریعت آن است که مکلف را از پیرویِ خواهش‌های نفسانی‌اش بیرون آورد، تا او بندۀ خدا گردد از روی اختیار، همان‌گونه که از روی اضطرار بندۀ اوست؛ و این مقصد جز به هدایت پیامبر اکرم ﷺ تحقق نمی‌یابد.»

🌻 در نگاه او، شریعت آمده است تا انسان را از اسارت هوا رهایی بخشد و بندگی اضطراری را به بندگی آگاهانه و آزادانه بدل کند؛ و این دگرگونی عظیم، تنها در پرتو هدایت پیامبر ﷺ ممکن است. صلوات، یادآور همین حقیقت است: پیوند با پیامبری که راه را می‌نمایاند و انسان را از تاریکی نفس به روشنایی عبودیت می‌کشاند.

🔶 فرجام سخن
🌻 صلوات بر پیامبر اکرم ﷺ دو افق بزرگ را در جان مؤمن می‌گشاید:
👌 افق رحمت الهی: بنده با یک صلوات، خود را در معرض ده صلوات الهی قرار می‌دهد؛ صلواتی که حقیقت آن رحمت، ثنا و مغفرت است. این کرامتی است که بنده را از گمنامی زمینی به یادشدگی آسمانی می‌رساند.
👌 افق شکر نعمت بعثت: هر صلوات، شکر دوباره نعمت بعثت است؛ اعترافی است که اگر او نبود، راه شناخته نمی‌شد و هدایت کامل نمی‌گشت. صلوات، شعله محبت پیامبر ﷺ را در دل زنده نگه می‌دارد و پیمان پیروی از او را استوار می‌سازد.

👌 بدین‌گونه، صلوات ذکری است که از زمین آغاز می‌شود و در آسمان پایان می‌یابد؛ ذکری که در آن، شکر و محبت، معرفت و ادب، همگی در یک جمله کوتاه جمع شده است:
🌼«اللهم صلِّ على محمدٍ وعلى آل محمد.»🌼

📙 #وصفي_أبوزيد
✍️ #حمـزه خـان بیگـی
┈••✾•🍃⚜️🍃•✾•

چگونه می توان محیط خانه را به گونه ای برنامه ریزی کرد که کودک به محیط زیست و حفاظت از آن علاقه مند شود؟

مؤثرترین راه علاقه‌مند کردن او به محیط زیست، آموزش مستقیم نیست؛ بلکه ایجاد تجربه‌های جذاب و روزمره است. کودکان در این سن بیشتر از طریق بازی، مشاهده و تقلید یاد می‌گیرند.
چند ایده عملی برای خانه:

۱. یک گوشه طبیعت در خانه بسازید
یک گلدان یا چند گیاه کوچک را به او بسپارید و بگویید «این‌ها مسئولیت تو هستند». برایشان اسم بگذارید و هر روز با هم رشدشان را بررسی کنید.
۲. کاوشگر طبیعت شود
یک ذره‌بین اسباب‌بازی، دفترچه نقاشی و جعبه جمع‌آوری برگ و سنگ به او بدهید. هر بار که بیرون می‌روید، از او بخواهید چیزهای جالب طبیعی پیدا کند.
۳. تفکیک زباله را به بازی تبدیل کنید
سه سطل با رنگ‌های مختلف درست کنید و از او بخواهید زباله‌ها را در خانه دسته‌بندی کند. برای هر بار موفقیت امتیاز یا برچسب تشویقی بدهید.
۴. صرفه‌جویی در آب را به مأموریت تبدیل کنید
برای مثال می‌توانید او را «نگهبان آب خانه» معرفی کنید. هر بار که شیر آبی بیهوده باز مانده را پیدا کند، یک امتیاز بگیرد.
۵. داستان‌گویی
برایش داستان‌هایی بسازید که قهرمان آن‌ها یک قطره آب، یک درخت یا یک پرنده باشد که به کمک کودکان نیاز دارد. کودکان با شخصیت‌ها ارتباط عاطفی برقرار می‌کنند.
۶. باغچه کوچک خوراکی
اگر حیاط یا حتی یک بالکن دارید، کاشت نعناع، ریحان یا گوجه‌فرنگی بسیار مؤثر است. وقتی کودک محصولی را که خودش کاشته بخورد، ارتباط عمیقی با طبیعت پیدا می‌کند.
۷. استفاده از وسایل دورریختنی در کاردستی
کارتن‌ها، بطری‌های پلاستیکی و جعبه‌ها را دور نریزید. با هم از آن‌ها ماشین، خانه یا موشک بسازید. این کار مفهوم استفاده مجدد را به شکل طبیعی منتقل می‌کند.
۸. الگوی عملی باشید
اگر شما هنگام خروج چراغ اضافی را خاموش کنید، آب را هدر ندهید و درباره زیبایی طبیعت صحبت کنید، اثرش بسیار بیشتر از هر آموزشی خواهد بود.
یک بازی طولانی‌مدت
یک «دفتر قهرمان زمین» برای فرزندتان درست کنید. هر بار که:
در مصرف آب صرفه‌جویی کرد،
به گیاهان آب داد،
زباله‌ای را از زمین برداشت،
یا از حیوانات و گیاهان مراقبت کرد،
یک ستاره در دفترش بچسبانید. وقتی به تعداد مشخصی ستاره رسید، جایزه‌ای غیرمادی مثل یک گردش خانوادگی در طبیعت دریافت کند.
فعالیت‌های عملی و ماجراجویانه مانند (کاشتن بذر، آب دادن، جست‌وجوی حشرات، جمع‌آوری برگ‌ها) می تواند جذاب باشد.

#شبکه_حامی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

حنیفه محمودنژاد

ستاره‌ای در غبارِ زمان
در رثای بانوی مجاهد، خواهر زینب رهنمون

در میان هیاهوی پرشتاب دنیای امروز، گاهی روح‌هایی طلوع می‌کنند که نه با فریاد، بلکه خاموش و با «حضور» و «عمل» خود، مسیر حقیقت را روشن نگاه می‌دارند. بانوی بزرگوار و خستگی‌ناپذیر، خواهر «زینب رهنمون»، یکی از همین ستاره‌های فروزان بود؛ آن بانوی گران‌قدر که الگویی از زنان مجاهد در صدر اسلام و از نوادگانِ فاتح قدس شریف، سلطان صلاح‌الدین ایوبی بود. او خواهری تلاشگر و مجاهد بود که تمامی عمر خود را در مسیر «دعوت اسلامی» با سلاح «محبت، مهربانی و میزبانی» پیمود.

در خانه او، معنای میزبانی تنها پذیرایی از جسم نبود؛ او با گشاده‌رویی و سخاوتِ بی‌دریغ، قلب‌ها را میزبانی می‌کرد. خانه‌اش، همچون «خانه ارقم بن ابی‌ارقم»، محل دعوت، تعلیم علوم دینی و مأمنی برای دردمندان و جویندگان حقیقت بود و این مکان، پناهگاهی برای گرمابخشی به اهل ایمان محسوب می‌شد. او در مسیر خدمت به دین، روحیه‌ای مثال‌زدنی داشت؛ چنان‌که انصارگونه، پذیرای مهاجران و خستگانِ راهِ حق بود.

فصلِ آخرِ زندگی او، آینه‌ی تمام‌نمایِ صبر و تسلیم بود. او هشت سالِ پرمشقت را در بستر بیماری گذراند، اما در تمام این مدت، ذره‌ای غبارِ ناسپاسی بر چهره‌ی آرامش ننشست و زبانش همواره به حمد و شکرِ پروردگار گویا بود.
در این دورانِ سخت، همسرِ بزرگوارش *کاک علی رحمانی*(مجاهدی نستوه از پیشکسوتان جماعت و از یاران صدیق شهید ماموستا ناصرسبحانی) همچون یاری دلسوز و پرستاری فداکار، در کنار او ایستاد؛ او با عشقی خالصانه، لحظه‌لحظه‌ی بیماریِ همسفرِ خود را با مراقبت و تیمارِ عاشقانه همراهی کرد تا این پیوندِ آسمانی، معنایِ والایِ «وفاداری در سلامت و بیماری» را به زیباترین شکل تفسیر کند.
زیباترین بخش حیات او، همین اتحادِ قلبی بود. آن‌ها نه فقط دو شریک در زندگی، که دو هم‌سنگر در مسیرِ پرفراز و نشیبِ دعوت بودند.

او تکیه‌گاهی استوار بود؛ در طوفان‌ها آرامش‌بخش و در تصمیم‌های دشوار، مشاوری دلسوز. این اتحاد، گواهی بود بر اینکه یک زن می‌تواند با درایت و ایمان، کانون گرم خانواده را به پایگاهی برای خدمت به دین خدا تبدیل کند.

مرگ، پایانِ کالبد بود، اما پایانِ میراثِ او نیست. سرانجام، این بانوی نیک‌سیرت دارِ فانی را وداع گفت و رفت تا در جوارِ رحمتِ حق آرام گیرد، بی‌تردید، یاد و نام نیک او در دل‌های کسانی که مهر و بزرگواری‌اش را دیده‌اند، جاودانه خواهد ماند مهربانی‌هایش در خاطره‌ها، و تلاش‌هایش در مسیر دعوت، همچون نهالی که آبیاری کرده است، باقی خواهد ماند. خداوند او را در جوارِ رحمت خویش جای دهد و پاداشِ آن همه کَرم، میزبانیِ بی‌ادعا، شکرگزاری در رنج و صبرِ ایشان را با عالی‌ترین درجاتِ بهشتی عطا فرماید.

روحش شاد و یادش گرامی
خداوند او را شامل رحمت واسعۀ خویش گرداند و به بازماندگانش صبر و اجر عنایت فرماید.
اللهم آمین.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ۚ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ
هرگز به [حقیقتِ] نیکی [به طور کامل] نمی رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید؛ و آنچه از هر چیزی انفاق می کنید [خوب یا بد، کم یا زیاد، به اخلاص یا ریا] یقیناً خدا به آن داناست.

#تقویم


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات