🔸صدای نو | ۲۳ آبان ۹۷


صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۳ آبان ۹۷


صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔻یازده روز از اعترض صنفی کارگران هفت تپه گذشت

🔹باران هم مانع تجمع کارگران نشد

▫️لیلا رزاقی / جامعه نو: منابع کارگری در نیشکر هفت تپه به جامعه نو خبر می¬دهند؛ با وجود بارندگی شدید در اهواز، صدها کارگر معترض برای سومین روز متوالی در مقابل فرمانداری شوش تجمع کرده¬اند. در این میان، حضور فعال زنان و خانواده کارگران شکل تازه¬ای به این دور از اعتراضها در هفت تپه داده است.
یازدهمین روز از اعتصاب و اعتراض صنفی کارگران نیشکر هفت تپه در حالی سپری می¬شود که به گفته منابع کارگری در نیشکر هفت تپه ، صبح امروز 24 آبان ماه صدها نفر از کارگران نیشکر هفت تپه به همراه خانواده¬هایشان زیر بارش باران در مقابل فرمانداری شهرستان شوش تجمع کردند و از مسولین خواستند تا به مطالبات آنان پاسخ دهند. این اعتراض صنفی در ادامه، به حضور کارگران معترض در خیابانهای شهر شوش هم کشیده شد.
معوقات مزدی چهار تا پنج ماهه و بلاتکلیفی در وضعیت اداره شرکت پس از واگذاری به بخش خصوصی اصلی ترین دلیل اعتراض کارگران تجمع کننده است. کارگران می¬گویند؛ در چند هفته اخیر شائبه بازداشت و فراری شدن چند تن از مدیران این واحد صنعتی در پی اتهاماتی که گفته می¬شود مربوط به اخلال در بازار ارز است، شدت گرفته و در نتیجه نیشکر هفت تپه با وجود معوقات مزدی و بیمه¬ای صدها کارگر شاغل و بازنشسته، در وضعیت بلاتکلیفی به سر می¬برد. این اعتراضات در حالی وارد یازدهمین روز خود شده است که به گفته کارگران، همچنان پاسخ روشنی از سوی مسولین و نمایندگان استان مبنی بر رسیدگی به وضعیت کارگران داده نشده است. آنها میگویند تا زمانی که پاسخ روشنی به این مطالبات داده نشود، به اعتصاب و اعتراض صنفی خود ادامه خواهند داد.
لازم به ذکر است که شرکت نیشکر هفت تپه، یکی از مهمترین مجتمع¬های صنعتی است که در طول سالهای اخیر و پس از واگذاری پرحاشیه به بخش خصوصی، همواره شاهد طولانی¬ترین اعتراضات کارگری بوده است. معوقات حقوقی و تهدید امنیت شغلی در طول سالهای اخیر ، زندگی روزمره صدها خانواده کارگری در نیشکر هفت تپه را در معرض تهدید و آسیب¬های جدی قرار داده است.

🆔 @jameeno

🔻سرکوب فعالان صنفی معلمان ادامه دارد

🔹احضار و بازداشت معلمان معترض

▫️لیلا رزاقی / جامعه نو: گزارش‌ها از بازداشت و احضار گروهی از فعالان صنفی معلمان در پی تحصن اعتراضی دو روز گذشته در برخی از مدارس ایران خبر می‌دهند. منابع صنفی همچنین به جامعه نو گفته‌اند، که از وضعیت چند نفر از معلمان احضار شده، خبری در دست نیست.
اعتراض و تحصن صنفی معلمان که به دعوت شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان برای دومین بار در دو ماه گذشته در روزهای ۲۲ و ۲۳ آبان ماه در اعتراض به پولی سازی آموزش، پایین بودن حقوق و دستمزد و ادامه‌دار شدن شرایط نابسامان نظام آموزش و پرورش در بیش از ۲۰ استان کشور برگزار شد، به بازداشت و احضار گروهی از فعالان صنفی در برخی از استان‌های کشور منجر شد. تاکنون گزارش بازداشت دست کم ۱۴ نفر از فعالان صنفی معلمان به شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان رسیده است و گفته می‌شود، گروهی از معلمان نیز مورد احضار و بازجویی (توسط حداقل دو ارگان وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه) قرار گرفته‌اند.
بر اساس اطلاعیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان سراسر کشور، "علی کروشات" و "پیروز نامی" اعضای هیات مدیره کانون صنفی معلمان خوزستان، "محمدرضا رمضان‌زاده" دبیر انجمن صنفی معلمان استان خراسان شمالی، "علی فروتن" ، "سعید حق پرست"، "حمیدرضا رجایی"، "حسین رمضان‌پور" عضو هیئت مدیره انجمن صنفی استان خراسان شمالی، "محمدعلی زحمتکش" و "محمد کرد" از فعالان صنفی شیراز، "محمدرباطی" و "حسن جوهری" از فعالان صنفی شیروان، "فاطمه بهمنی" فعال صنفی از اراک از جمله فعالان صنفی معلمان هستند که همزمان با اعلام و برگزاری دور تازه تحصن سراسری معلمان بازداشت شده‌اند.
همچنین بر اساس تازه‌ترین گزارش‌هایی که به شورای هماهنگی رسیده است، افراد ناشناس شامگاه دوشنبه ۲۲ آبان ماه به منزل امید شاه‌محمدی یکی از فعالان صنفی در شهرستان دیوان‌دره حمله کرده و بعد از تفتیش کامل منزل، این فعال صنفی را دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند.
سرکوب فعالان صنفی معلمان در حالی شدت گرفته است که در ماههای گذشته نیز، معلمان بارها از افزایش فشارهای امنیتی بر فعالیت‌های صنفی و تشکیلاتی معلمان ابراز نگرانی کرده‌اند. پایان دادن به نگرش امنیتی به فعالیت تشکل‌ها و انجمن‌های صنفی و آزادی معلمان زندانی از جمله محمود بهشتی لنگرودی، اسماعیل عبدی و محمد حبیبی از جمله مطالبات تشکل‌های صنفی معلمان در ماه‌های اخیر بوده است.

🆔 @jameeno

https://telegra.ph/pro1-11-15-2

#یادداشت_مهمان

🔸 تا دیر نشده صداها را بشنوید!

🖌 مژگان باقری. معلم

▫️دور دوم تحصن معلمان در روزهای 22 و 23 آبان ماه انجام شد. در این دور نیز مانند دور پیشین، تعدادی از انجمن های فرهنگی با تحصن مخالفت کردند، تعدادی از معلمین توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند و وزارت آموزش و پرورش هم طبق معمول، سکوت پیشه کرد. در این رابطه می توان به چند نکته اشاره کرد.
1) گروههای فرهنگی که خود را حامی حقوق معلمین می دانند بر مخالفت خود با هر نوع تجمع و تحصن تاکید می ورزند اما هیچ راه حل مناسبی پیش روی معلمین نمی گذارند. آنها بعد از هر تحصن با تکیه بر آمار ارائه شده اعلام می کنند که عده کمی از این تحصن استقبال نموده اند.
در حالی که اولا فشار نیروهای امنیتی بر روی فعالان صنفی آنچنان زیاد است که هزینه یک اعتراض معمولی در چارچوب قانون را بسیار بالا برده تا جایی که بیشتر معلمان را از دست زدن به تحصن بر حذر می دارد.
ثانیا همین فشار بیش از حد باعث شده که بیشتر مدارس، تحصن خود را رسانه ای نکنند. بنابراین نمی توان آمار دقیقی از این تحصن ها به دست آورد.

2) این حجم حمله و فشار علیه فعالین صنفی نشان می دهد که متاسفانه در بین مسئولین امنیتی کشور، خردورزی جایگاه خاصی ندارد که اگر خرد حاکم بود مسئولین می دانستند که تحصن معلمان، قانونی ترین و آرام ترین روش برای سرریز عصبانیتها و نارضایتی های قشری است که از بی توجهی دولتمردان نسبت به حل مشکلات خویش به ستوه آمده اما هنوز عنان اختیار از کف نداده و از دایره قانون پا را فراتر نگذاشته است.
خرد حکم می کرد که نیروهای امنیتی، معلمان را در این اعتراض صنفی و قانونی یاری کنند؛ چرا که این قشر فرهیخته و نجیب در تمام موارد نهایت همکاری را با نیروهای امنیتی مبذول داشته و از هر حرکتی که خارج از چارچوب قانون اساسی باشد اجتناب ورزیده است.
نیروهای امنیتی باید درک کنند که در تمام دنیا تجمع، تحصن و اعتصاب از شناخته شده ترین راهها برای تحت فشار قرار دادن دولت ها به منظور دستیابی به خواسته های صنفی است و به هیچ عنوان به معنی مخالفت با حاکمیت نیست که اگر چنین بود باید هر روز شاهد نابودی حکومتها در کشورهای غربی می بودیم! نیروهای امنیتی همواره با بهانه احتمال سوء استفاده دشمنان، مانع اجرای اصول 26 و 27 قانون اساسی شده اند اما اولا این بهانه به مدت چهار دهه تکرار شده و معلوم نیست که بالاخره چه زمانی می توان بدون نگرانی از سوء استفاده دشمنان به مطالبه حقوق صنفی خود پرداخت و ثانیا مشکلات معیشتی در چند سال اخیر چنان به این قشر فرهیخته فشار وارد آورده که دیگر گوش کسی به این بهانه های تکراری بدهکار نیست.

3) اگر نیروهای امنیتی به دنبال متخلفان و قانون شکنان هستند، به جای دستگیری فعالین صنفی بهتر است به سراغ وزیر و معاونان ایشان بروند! اینها هستند که با حرفها و تصمیمات بی خردانه خود روز به روز آتش خشم معلمین را شعله ورتر می سازند. اینها هستند که با کودک فرض کردن معلمان سعی در اجرای مصوبات عوام فرببانه ای چون "طرح معلم تمام وقت" دارند. اینها آب به آسیاب بیگانه می ریزند نه آن معلمین دلسوزی که زندگی خود را فدای دفاع از خواسته های قانونی معلمان کرده اند.
آیا کسانی که علیرغم نص صریح قانون اساسی از دانش آموزان پول دریافت می کنند قانون شکن نیستند؟ آیا کسانی که چندین سال است اجرای قانون خدمات کشوری یا رتبه بندی معلمان را به تعویق می اندازند متخلف نیستند؟
آیا معلمانی که در رسانه های مجازی همکاران خود را دعوت به تحصن کرده اند متخلفند اما مسئولی که در یک رسانه چند میلیونی با فریبکاری و دروغ، آب پاکی را روی دست یک میلیون معلم ریخته و آنها را از هر گونه تغییر مثبتی به طور کلی ناامید کرده است متخلف نیست؟!

4) تا زمانی که مشکلات فرهنگیان به طور ریشه ای حل نشود اعتراض ها پابرجاست. نه دستگیری کنشگران و نه سکوت دولتمردان، دیگر کارساز نیست. کمر معلمان زیر بار حجم انبوه کتاب های درسی در کلاس های چهل نفره خم شده است. با گذشت دو ماه از سال تحصیلی، می توان آثار خستگی را به وضوح در چهره آنها دید. حقوق معلمان در این شرایط وخیم اقتصادی جوابگوی هزینه های کمر شکن نیست. آنها با مقایسه حقوق خود با کارمندان سایر ارگانها احساس تبعیض و تحقیر می کنند.
اگر مجلس و دولت در بودجه سال 98 تغییری اساسی( و نه فقط افزایش معمول سالانه ) در بودجه آموزش و پرورش ندهد شاید دیگر خشم این جمعیت یک میلیونی قابل کنترل نباشد.

مسئولین چاره ای جز شنیدن صدای اعتراض معلمان ندارند چرا که در غیر این صورت شاید در آینده ای نه چندان دور، نارضایتی ها به حدی برسد که معلمین دیگر به تحصن نیز راضی نشوند!

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۵ آبان ۹۷

صدای جمعه

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۵ آبان ۹۷

صدای جمعه

صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

#الف

🔻برگردیم!

▫️شورای سردبیری: حدود یک سال‌ونیم پیش، رئیس سابق دفتر حفاظت از منافع ایران در مصر در حرفهایی بسیار محتاطانه پیرامون موضع ایران در برابر مواضع تازه اعلام شده گروه فلسطینی حماس، دور شدن ایران از نقطه خطرخیز تنظیم رابطه با نیروهای منطقه را خواستار شد و گفت خود را سیبلی برای اهداف سیاسی و تبلیغی دیگران و بدخواهان جمهوری اسلامی قرار ندهیم. این حرفها در شرایطی زده می‌شد که رابطه ایران باحماس پس از اعلام رهبران آن مبنی بر بی‌طرف ماندن این گروه در صورت حمله احتمالی اسرائیل به ایران، به سمت بهبود می‌رفت. اما در ایران به اینگونه توصیه‌های دیپلمات‌ها توجه نمی‌شود و دلیل آن وجود یک دستگاه سیاست خارجی موازی است که دیدگاه‌های دیپلمات‌ها را کلا مردود می‌داند و دیپلماسی مبتنی بر میلیتاریسم را برای پیشبرد اهدافش کارا ارزیابی می‌کند.

تنها آن دیپلمات نمی‌گوید باید سیاست صبر و انتظار پیشه کنیم و خود را سیبل قرار ندهیم، اما در ایران توصیه به حتی اندکی کنار کشیدن از مسائل اعراب منطقه معمولا با احتیاط فراوان صورت می‌گیرد. حدود ده سال پیش، هنگامی که در اوج جنبش سبز شعاری با مضمون کنار کشیدن از مسائل اعراب در صفوف تظاهرکنندگان عمومیت یافت، سیاسیون اصلاح‌طلب پس از درنگی حاصل تقابل باور و مصلحت، عاقبت آن را محکوم و طرفداران را از تکرارش برحذر کردند. به عللی که خارج از بحث ماست، توصیه به نظام برای خارج کردن کشور از درگیری بین اعراب و بین اعراب و اسرائیل تندروی محسوب می‌شود و اصلاح‌طلبان هم از آن دوری می‌کنند.

این خودداری البته نتایج وخیمی به بار می‌آورد: حتی از نقدهای تاکتیکی برحق بر رفتار طرفداران درگیر کردن ایران با اعراب و مسائلشان خودداری می‌شود و به شبه‌میلیتاریست‌های ماجراجو امکان می‌دهد امیال خود را بر منافع کشور حاکم کنند. در یک مورد، پس از آنکه نیروهایی یمنی موشکی را به منطقه‌ای در امارات زدند، تیتر اول یک روزنامه ایرانی وعده می‌داد موشک بعدی در دوبی فرود آید. اما کسی جرأت نکرد از این تحریک آشکار انتقاد کند، ولی کار آنقدر مساله‌زا بود که وزارت ارشاد دستور مداخله گرفت و روزنامه را بخاطر این تحریک غیرعاقلانه جریمه کرد. تنها آن هنگام بود که برخی جرأت کردند در مورد موضوع حرف بزنند.

با‌ این‌ حال کسی وارد ماهیت موضوع نشد و این که فایده هلهله و هورا کشیدن در دعوا بین اعراب برای منافع ملی ما چیست، هیچ‌وقت مورد پرسش قرار نگرفت. فضای کشور به صورت ناعادلانه‌ای در اختیار طرفداران درگیر شدن هرچه بیشتر کشور در مسائل بیهوده منطقه‌ای است. سه روز پیش، تبلیغات بلاهت‌بار موسسه به اصطلاح تحقیقی اسرائیلی که از نظامیان اسرائیل پول دروغ‌سازی می‌گیرد تیتر اول یک روزنامه ایرانی بود: "حزب‌الله لبنان بیش از تمام اعضای اروپایی ناتو موشک و راکت دارد." فقط خدا می‌داند در دل کسانی که این‌گونه مواد تبلیغاتی تندروهای اسرائیل را به خورد جامعه ما می‌دهند چه اهدافی نهفته است. هر چه هست، خیر نیست. دو روز پیش، پس از عملیات مخفیانه شبانه اسرائیل در باریکه غزه که لو رفت و به کشته شدن ۶ جوان دیگر فلسطینی و سپس حملات هوایی منجر شد، تیتر اول "شلیک ۴۷۰ موشک به سرزمین‌های اشغالی؛ هدف بعدی تل‌آویو" در رسانه ایرانی ظاهر شد. البته حماس خیلی زود آتش‌بس با اسرائیل را پذیرفت و فیلم شادی مردم غزه و شیرینی‌خوران آنها پخش شد، اما این پرسش سر جای خودش هست که هدف ما از این کارهاچیست؟ می‌خواهیم با تحلیل‌های مراکز مشکوک اسرائیلی که کیهان آنها را اندیشکده می‌نامد اعراب را شیر کنیم با اسرائیل بجنگند؟ می‌خواهیم حماسی را که روسای آن اعلام کرده‌اند در صورت حمله اسرائیل به ایران دخالتی نمی‌کنند به درگیری با اسرائیل بکشیم؟ نکند اهداف داخلی داریم؟

این گمان که میل به درگیر شدن در منطقه و با مسائل اعراب نه ربطی به مذهب و ملیت دارد و نه با منافع ملی کشور، بلکه اهداف سیاسی داخلی دارد و در چارچوب "نیاز به درگیری محدود خارجی و پیدا کردن دشمن برای تحکیم قدرت داخلی" پیگیری می‌شود، طرفدارانی جدی در کشور دارد. بسیاری فکر می‌کنند این دشمن‌سازی‌ها هدف کسب توانایی بر آمدن از پس مطالبات داخلی، از طریق نفی آنها توسط توجیه "برهه حساس" است.
فارغ از انگیزه‌خوانی، باید جرات کنیم و بپرسیم چرا از میان اهل سیاست کسی به بررسی مزیت و زیان خزیدن به داخل کشور و دوری از مسائلی که ربط مستقیم به ما ندارد نمی‌پردازد. به این بپردازیم که کدام امنیت درازمدت ما را تضمین می‌کند: شرکت در منازعات بین‌العربی و محاسبه دائم اینکه فلان شاخه بهمان گروه به اندازه کمکی که می‌گیرد به اهداف ما خدمت می‌کند یا نه و یا برگشت به داخل، تقویت توانایی نظامی دفاعی، توسعه اقتصاد، افزایش ظرفیت‌های ویژه‌ای مثل توان هسته‌ای، و در پیش گرفتن یک خط‌مشی هشیارانه و محتاط سیاسی که آن را مسالمت‌آمیز توصیف کنند؛ استراتژی #خارپشت.

🆔 @jameeno

#یادداشت_مهمان

🔸بیم و امیدهای احیای سازمان ادوار تحکیم وحدت

🖌محمد احسانی، عضو سازمان ادوار

▫️در روزهای اخیر با شکل گیری مجدد سازمان دانش آموختگان ایران اسلامی (ادوار دفتر تحکیم واحدت) موجی از بیم و امید در میان فعالین سیاسی به ویژه فعالین دانشجویی سابق شکل گرفته است. از قضا محتوای اکثر این مطالب نشان از یاس و ناامیدی از فرجام مجدد این حزب دارد. این نگاه نا امیدانه به آینده یک حزب سیاسی که در حدود 10 سال هیچ گونه فعالیتی نداشته است از بعد تاریخی قابل بررسی است. در یکصد و بیست سال گذشته که ایرانیان با فکر حکومت قانون، قصد تغییر و مشروط نمودن قدرت را داشته اند، تا به امروز تقریباً هیچ یک از خواسته های اساسی و مهم سیاسی و اجتماعی به ثمر ننشته است. روشنفکران عصر مشروطه با تقلیل مفاهیم اساسی چون آزادی به امر به معروف و مشروطه به مشروعه قصد پیش برد اهداف خود را داشته اند که در نهایت منتج به شکل گیری استبداد با قواره ای به مراتب بزرگتر از قبل گردید. در عصر ملی شدن صنعت نفت هم پویش ها و تلاشهای ایرانیان به نقطه مشخصی ختم نگردید و در نهایت با سرنگونی دولت محمد مصدق، موجی از یاس و نا امیدی در جامعه سرازیر گردید. اینکه در تمامی سالهای تاریخ معاصر، کوشش ها و تلاش ایرانیان برای توسعه و تجددخواهی به نقطه مشخصی ختم نمی­گردد و در هر دوره ای با شکل گیری برخی از مظاهر اولیه تجدد، همچون چراغی کم سو رو به خاموشی می­نهد، خود دلیلی است بر بی میلی فعالین اجتماعی و سیاسی به ادامه راه تحول خواهی در ایران.

🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/uni-11-17

🔸صدای نو | ۲۶ آبان ۹۷

امنیت درازمدت ما چگونه تضمین می‌شود؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۶ آبان ۹۷

امنیت درازمدت ما چگونه تضمین می‌شود؟

صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔹چهارده روز از اعتصاب کارگران گذشت

🔻حضور یگان ویژه برای مقابله با گسترش اعتراضات

▫️جامعه نو: اعتراض و اعتصاب صنفی مسالمت آمیز کارگران در نیشکر هفت تپه در حالیکه گیتهای خروجی این مجتمع صنعتی به تصرف پلیس ضدشورش درآمده بود، وارد چهاردهمین روز خود شد. خبرها از هفت تپه، از استقرار یگانهای ویژه پلیس ضدشورش برای مهار اعتراضات صنفی کارگران نیشکر هفت تپه و ممانعت از حرکت آنها به سمت فرمانداری شهرستان شوش حکایت دارد. با اینحال و با اعلام نمایندگان کارگری، کارگران نیشکر هفت تپه که حالا حمایت و پشتیبانی زنان و کودکان و جمعی از کسبه و بازاریان را به همراه دارند، دسته دسته به سمت فرمانداری شهرستان شوش در حال حرکت هستند. اعتراض به عدم پرداخت بیش از ۴ ماه دستمزد و حقوق معوقه تنها یکی از مطالبات کارگران است. مطالبه اصلی آنها بازپسگیری نیشکر هفت تپه از مالکیت بخش خصوصی است.

 🆔 @jameeno

▫️گزارش روز چهاردهم اعتصاب کارگران در هفت‌تپه

🆔 @jameeno

📌"زن و مرد نداریم. درد ما مشترک است"

🔹گفتگوی جامعه نو با یکی از زنانی که صدای اعتراض کارگران نیشکر هفت تپه شد

▫️لیلارزاقی / جامعه نو: این جمله که در بحرانهای اجتماعی، زنان همواره آخرین نفراتی هستند که سنگرها را ترک می-کنند نه فقط یک انگاره جامعه شناختی،که تجربه زیسته آدمهایی است که تازیانه بی عدالتی هر روز جسم و روحشان را می¬نوازد. زنان در هفت تپه اما همچنان در سنگرها مانده¬اند.. همراه و دوشادوش مردان کارگر. زنانی که سخت جان¬تر از فقر، تبعیض و نابرابری هستند تنها وقتی طغیان می¬کنند ، که احساس کنند صدایی جامانده که شنیده نشده.."اولین بارم نبود که حرف زدم.. پارسال تقریبا همین موقع ها بود .. بدون اینکه به شوهرامون بگیم با چند تا دیگه از زنها رفتیم داخل مجتمع، وسط اعتصاب کننده¬ها .. آخه میدونی، این شهر هنوز یه شهر سنّتیه، تعصبشون نمیزاره یه زن بیاد وسط اینهمه مرد حرف بزنه . ولی درست همون لحظه که کارگرا داشتن از حقوقای معوقه و وضعیت شرکت می¬گفتن سختیایی که کشیدیم وادارم کرد که صورتمو بپوشونم و برم بالا و حرف بزنم.." اما امسال و در نهمین روز از اعتراض و اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه، صدای " شهین پیشاهنگ" بلندتر شد. او در میانه زنان و مردان معترض هفت تپه¬ای از دردی انسانی گفت، که روان یک شهر را به هم ریخته. از زندگی پر تلاطم پنج هزار کارگری که چند سال است نبود امنیت شغلی، روزمرگی های امروز و رفاه فردایشان را نشانه گرفته و از اتحادی که به باور او می¬تواند راه را بر خصوصی سازی بی ضابطه ببندد و راهگشا باشد.

🆔 @jameeno

🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/labour-11-18

#یادداشت_منتخب

📎سرمقاله آخرین شماره ماهنامه ترابران

🔸نجات

▫️در پایان جنگ جهانی دوم، آمریکایی‌ها دو حلقه نجات به خاور دور و اروپا پرتاب کردند. یکی برای اقتصاد ژاپن و دیگری برای اروپای غربی و به‌ویژه آلمان. هردو وسیله نجات در زمانی به آنها رسید که به زانو درآمده بودند. در ژاپن که تسلیم‌شده‌ای بعد از دریافت دو بمب هسته‌ای بود، ژنرال مک آرتور فرمانده نیروهای ایالات‌متحده در اقیانوس آرام که حالا اختیاردار ژاپن بود اولین و مهمترین کاری که کرد برگرداندن اقتصاد ژاپن به روی ریل و احیای صنایع بود. در اروپا، بلافاصله بعد از پایان جنگ دوم، جرج مارشال ژنرال دیگر آمریکایی که حالا وزیر خارجه شده بود حلقه نجات دیگری برای اروپای غرقه در مصیبت جنگ انداخت... بعد از هر جنگ، اولین کاری که باید کرد، رسیدگی به علائم حیاتی اقتصاد است که اگر وخیم شده، کاری برای احیای آن انجام شود. حتی فاتحان این نگرانی را دارند که جایی را که تسخیر کرده‌اند از سقوط اقتصادیشان نجات دهند.

اینکه این روزها کسانی در ایران رسیدگی به وضع اقتصاد را ترجیع‌بند حرف‌هاي خود کرده‌اند، به همین خاطر است: فاتحانی که می‌بینند برای پیروزی در نبرد بر سر قدرت و حکومت، همه چیز را آتش زده‌اند و اکنون حاکم یک سرزمین بحران‌زده‌اند!
امیدواریم جای این مجادله نباشد که مگر اقتصاد ایران جنگ‌زده است که با چنین مثال‌هایی سخن گفتن از آن را شروع می‌کنید؟ در مقابل، ماهم مجامله نمی‌کنیم که در مثل مناقشه نیست؛ اتفاقا دقیقا منظور ما این است که اقتصاد ایران یک اقتصاد جنگ‌زده است. از دو جنگ آسیب دیده است. جنگ داخلی و تهاجم خارجی. اولین جنگ را اولین رئیس‌جمهور موردپسند یکی از دو جناح علیه اقتصاد به راه انداخت و در هجومی هشت‌ساله به اقتصاد و غارت منابع آن، کاری کرد که به سال ۹۲، احمد توکلی همسوی سابقش در مجلس اعلام کرد هدف و سیاست او به جا گذاشتن زمین سوخته است؛ اصطلاحی کاملا نظامی که برای توصیف نابود و غیرقابل سکونت کردن یک سرزمین توسط اشغالگر به هنگام ترک اجباری آن اتخاذ می‌شود. جنگ داخلی محافظه‌کاران اقتدارگرا با اصلاح‌طلبان توسعه‌گرا چنین نتیجه‌ای را به کشور ما تحمیل کرد.

جنگ خارجی را هم اتفاقا همان دولت محبوب برای کشور ارمغان آورد. داستان آن را همه میدانیم: نشان دادن چنگ و دندان و گرفتن پز یورش به این و آن، تاکید بیش از معمول بر توسعه برنامه هسته‌ای، شروع تحریم‌های بین‌المللی، سکندری خوردن اقتصاد و در پس آن سازش قهرمانانه برای صلحی شرافتمندانه و حافظ آبرو. تحریم‌های اقتصادی، به عنوان دومین جنگ تحمیل شده بر اقتصاد ایران، کمر آن را شکست، حالا هم که دولت فعلی ایالات‌متحده، مانند ژنرالی که دیر به منطقه جنگی وارد شده، از پایان جنگ نارضاست و یک پیروزی دیگر را با منفجر کردن خانه‌ها و شکستن درختان جستجو می‌کند، در حال ایجاد یک زمین سوخته دوم ثانوی برای اقتصاد ایران است. اقتصاد در حال درآمدن از پا است.

این را می‌توان نه در این کلی و کلان‌گویی‌های سرمقاله ترابران، بلکه در اجزای اقتصاد و بخش خرد آن و از جمله در صفحات پیش رو دید که به بررسی ابعاد بحران لاستیک اختصاص یافته است. اثر دومینویی تکانه‌های اقتصادی، مهمترین وجه بحران کنونی است. موضوع کمبود تولید یا واردات گندم یا فولاد یا لاستیک نیست که بتوان آن را «تنظیم» کرد. مثل سیلی که بزغاله و گاو و تراکتور و کامیون را با خود می‌برد، استثنایی قائل نمی‌شود. اثر دومینویی هنگامی خود را به چشم می‌کشد و حکایت از در پیش بودن بحران می‌کند که بعد از اعمال جبری تاثیر بحران روی قیمت کالاها، افزایش قیمت نیروی کار نیز گریزناپذیر می‌شود. این نقطه جایی است که بحران آتی خفته در افق را می‌توان از آن دید.

نمی‌خواهیم کسی را بترسانیم، ولی اقتصاد ایران در موقعیتی است که حکومتش مانند حکومت آلمان در میان دو جنگ جهانی دنبال یالمار شاخت می‌گردد، اما ممکن است با پرشی تاریخی با داگلاس مک آرتور یا یکی مثل او روبرو شود. ملیتش مهم نیست. برای حکومت، صرفا درک اینکه اوضاع چقدر وخیم است کافی نیست، فهم این لازم است که پیکره فعلی‌اش، او را از این مهلکه بیرون نخواهد برد.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۷ آبان ۹۷

سفارت ایران در کابل چه چیز را تکذیب کرد؟

با اعدام سلطان سکه، پرونده متهمان دیگر چه سرنوشتی خواهد داشت؟


صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۷ آبان ۹۷

سفارت ایران در کابل چه چیز را تکذیب کرد؟


صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔻کارگران تجمع‌کننده در مقابل فرمانداری شوش؛

🔹"کارگران بازداشتی را آزاد کنید"

▫️جامعه نو: اعتراضات صنفی کارگران در نیشکر هفت تپه در حالی امروز دوشنبه 28 آبان ماه وارد پانزدهمین روز خود شد که گزارشها از بازداشت نمایندگان کارگران در تجمع مسالمت آمیز روز گذشته حکایت دارد. کارگران معترضی که هم اکنون در شهر شوش و در مقابل فرمانداری شوش تجمع کرده¬اند ، ضمن پافشاری بر احقاق مطالبات صنفی و حقوقی خود ( شامل 4 ماه حقوق معوقه و خلع ید شرکت از بخش خصوصی و بازگشت به بخش دولتی) خواهان آزادی بی قید و شرط کارگران بازداشت شده در تجمع روز گذشته هستند.
کانال سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه اعلام کرده است که در پی اعتراضات روز گذشته در هفت تپه، تمامی اعضای مجمع نمایندگان کارگری نیشکر هفت تپه از جمله اسماعیل بخشی، مسلم آرمند و محمدخنیفر ، چند فعال کارگری و یک خبرنگار بازداشت شده¬اند. منابع کارگری در هفت تپه تعداد کارگران و افراد بازداشتی را که برای پیگیری وضعیت کارگران مراجعه کرده بودند، 12 تا 16 نفر برآورد می¬کنند.
دور تازه اعتراضها در هفت تپه در حالی ادامه پیدا کرده است که همچنان از وضعیت مدیران این مجتمع صنعتی خبری در دست نیست. روز گذشته غلامحسین محسنی اژه¬ای، سخنگوی قوه قضاییه اعلام کرد؛ مدیرعامل نیشکر هفت تپه فراری است.

🆔 @jameeno

https://telegra.ph/la-11-19

🔸صدای نو | ۲۸ آبان ۹۷

زیر پوست حکومت چه گرایشی حاکم است؟


صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۸ آبان ۹۷

زیر پوست حکومت چه گرایشی حاکم است؟


صدای نو، هر شب در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno