جامعه نو
🔺نتایج جلسه فوق العاده ستاد اقتصادی دولت برای مدیریت بازار ارز به ریاست روحانی 🔹نرخ دلار از روز سه شنبه 4200 تومان خواهد بود؛ نرخ های غیر رسمی دیگر قاچاق محسوب می شود/ فعالان اقتصادی و مردم دغدغهای برای تأمین ارزشان نداشته باشند. - پایگاه اطلاعرسانی دولت…
🔴 جهانگیری: دلار تکنرخی شد؛ ۴۲۰۰ تومان
معاون اول رییسجمهور:
🔹دولت از فردا به هرکس که دلار بخواهد با نرخ ۴۲۰۰ تومان عرضه میکند.
🔹هر قیمتی بالاتر از ۴۲۰۰ تومان برای دلار در بازار، مشمول قاچاق است و به شدت با آن برخورد می شود. - ایسنا
🆔 @jameeno
معاون اول رییسجمهور:
🔹دولت از فردا به هرکس که دلار بخواهد با نرخ ۴۲۰۰ تومان عرضه میکند.
🔹هر قیمتی بالاتر از ۴۲۰۰ تومان برای دلار در بازار، مشمول قاچاق است و به شدت با آن برخورد می شود. - ایسنا
🆔 @jameeno
#الف
🔹استقبال از برخورد؟
▫️شورای سردبیری : دیروز، آقای تاجزاده طی پیامی خبر از "رسیدن نقطه عطف یا حذف یکی از دو دولت" دادهاند و طی توییتی نوشته بودند که "یا دولت پنهان با کنار زدن دولت قانونی ارکان حکومت را کامل در دست میگیرد و یا عقبنشینی میکند" این پیشبینی البته در روزی که مشاور دولت روحانی خبر از وجود توطئهای برای سقوط دولت در اردیبهشت ماه از طریق افزایش قیمت ارز داده است میتواند منطقی باشد و شاید افرادی اطلاعات بیشتری هم داشته باشند، اما تبدیل این پیشبینی به پوستر همراه با تصویر مردم در حال تظاهرات در خیابان، از تصوری که پشت پیشبینی وجود دارد خبر میدهد: مردم به خیابان میآیند و کودتای درون نظام را شکست میدهند. درباره تصورات رمانتیکی که در میان جوانان هوادار چهرههای محبوب جنبش اصلاحات رایج است، میتوان توضیحاتی داد. لازم است، زیرا باید به هزینه دادن برای تصورات رمانتیک پایان داد.
اینکه در ایران به تعبیری دو دولت وجود دارد و آنها با هم رقابت دارند درست است. این احتمال هم که ممکن است روزی یکی توسط دیگری کنار زده شود وجود دارد، اما این دو پیکره که یکی معمولا انتخابی و دیگری اساسا انتصابی است، از دوران آقای خمینی در جمهوری عجیب ما وجود داشتهاند و در حال مقابله با یکدیگر، و هیچگاه هم نتوانسته اند دیگری را حذف کنند. در دوران قبل از ۶۷ بخش انتخابی آن از مجلس درمیآمد و بخش انتصابی ان از انتخاباتی که برنده آن از پیش معلوم بود. در دوران پساخمینی، روند ثابتی وجود داشته است که جز دوره استثنایی احمدینژاد، (همسو شدن دولت انتخابی و انتصابی) در آن سه دوره کشمکش بین بخش انتصابی و انتخابی (دولتهای هاشمی، خاتمی، روحانی) وجود داشته است و دولت پنهان مورد اشاره آقای تاجزاده نیز حاصل تکامل آن دولت انتصابی است. گاهی از این وضعیت در ادبیات سیاسی ایران به عنوان حاکمیت دوگانه نیز نامبرده شده است.
نکته مهمی که از نگاه برخی مغفول میافتد این است که وجود این وضعیت حاصل توازن نیروهای اجتماعی و نتیجه ناتوانی کسی است که اسلحه و کلید زندان را در دست دارد، در مقابل کسانی که از حق انتخاب خود استفاده کرده و آن را پاس میدارند. هر دو پیکره قدرت دارند و در تمام دوران تقریبا سی ساله اخیر نتوانستهاند از پس یکدیگر برآیند. این دو، همچون کشتیگیران سومو ژاپنی، فقط با هل دادن یکدیگر غلبه میابند و پشت دیگری را هیچوقت به خاک نمالیده و از میدان به در نکردهاند. در تمام دورانی که این رویارویی ادامه داشته، از یکسو حزم امثال خاتمی (که خردهروشنفکران به او میگفتند به اتکای ۲۰ میلیون رای "ترتیب اینا رو بده") و از سوی دیگر خودداری بزرگانی که با حزم خود وسوسه (اجازه بدین سر این مار رو له کنیم) را رد میکردند، این کشور بر مدار خشونت اندک چرخیده، اما از مهلکه کودتا علیه خود و راه افتادن حمام خون برای یکدست کردن حکومت گریخته است. توازنی از بیعدالتی و رقابت نابرابر، آرامشی از سرکوب و محدودیت و توافقی از سر اجبار و حزم ما را با آسیب کمتر به امروز رسانده است. نمیتوانیم با احساس اینکه عناصر دست سوم و مخبطی در فلان خبرگزاری بهمان نهاد، سناریوی برخورد به رخمان کشیدهاند آمادهباش قیام بدهیم. توازن کنونی، با همه بدریختی و اجزای تهوعآور و اثرات روحیهکشی که دارد، گروهی از ما را برای آنکه بیمهابا و کور شده از شور ابلهانه ایدئولوژیک، همشهریان خود را به شلیک بیمهار مسلسل در خیابانها ببندیم مانع شده است. این وضع را نمیپسندیم، اما فعلا بدیلی برای آن در دسترس نداریم. پس حفظش میکنیم.
البته این به معنای حاکم کردن سکون گورستانی بر خودمان نیست. امثال اشخاص محترم، محبوب و معتبری مانند آقای تاجزاده میتوانند برای زنده و بانشاط نگه داشتن جوانان نقش مهم داشته باشند و با تشویق جامعه به حضور هر چه بیشتر در هر عرصهای که میتوانند، از به سرقت رفتن یا سرکوب حقوق اجتماعی جلوبگیرند و هر روز سنگر تازهای را از دست اقتدارطلبان درآورند. در واقع، خوب است که بر اساس رهنمود و خطمشی آقای بهزاد نبوی، همحزبی باتجربهتر آقای تاجزاده عمل کنیم که معتقد است به جای ورود به کشمکش بر سر قدرت، به "اثرگذاری بر قدرت " فکر کنیم.
وجود دولت پنهان و حاکمیت دوگانه و حضور نهادهای فراقانونی در کنار نظام قانونی در کشور ما، نه حاصل انتخاب که بر آمده از دل موقعیت تاریخی، فرهنگی و ساختار نیروهای اجتماعی ماست. هزینه وجود آن بویژه در حوزه اقتصاد بسیار زیاد بوده است. اما روش از بین بردن آن به صورت تدریجی و بطئی، هزینه کمتری از رویارویی آخرالزمانی دارد. بنابراین، به هم زدن هر برنامهای که نزد دولت پنهان برای رویارویی و یکسره کردن کار وجود داشته باشد، وظیفه اصلاحطلبان است و نه استقبال از آن برای عقب نشاندنش.
🆔 @jameeno
🔹استقبال از برخورد؟
▫️شورای سردبیری : دیروز، آقای تاجزاده طی پیامی خبر از "رسیدن نقطه عطف یا حذف یکی از دو دولت" دادهاند و طی توییتی نوشته بودند که "یا دولت پنهان با کنار زدن دولت قانونی ارکان حکومت را کامل در دست میگیرد و یا عقبنشینی میکند" این پیشبینی البته در روزی که مشاور دولت روحانی خبر از وجود توطئهای برای سقوط دولت در اردیبهشت ماه از طریق افزایش قیمت ارز داده است میتواند منطقی باشد و شاید افرادی اطلاعات بیشتری هم داشته باشند، اما تبدیل این پیشبینی به پوستر همراه با تصویر مردم در حال تظاهرات در خیابان، از تصوری که پشت پیشبینی وجود دارد خبر میدهد: مردم به خیابان میآیند و کودتای درون نظام را شکست میدهند. درباره تصورات رمانتیکی که در میان جوانان هوادار چهرههای محبوب جنبش اصلاحات رایج است، میتوان توضیحاتی داد. لازم است، زیرا باید به هزینه دادن برای تصورات رمانتیک پایان داد.
اینکه در ایران به تعبیری دو دولت وجود دارد و آنها با هم رقابت دارند درست است. این احتمال هم که ممکن است روزی یکی توسط دیگری کنار زده شود وجود دارد، اما این دو پیکره که یکی معمولا انتخابی و دیگری اساسا انتصابی است، از دوران آقای خمینی در جمهوری عجیب ما وجود داشتهاند و در حال مقابله با یکدیگر، و هیچگاه هم نتوانسته اند دیگری را حذف کنند. در دوران قبل از ۶۷ بخش انتخابی آن از مجلس درمیآمد و بخش انتصابی ان از انتخاباتی که برنده آن از پیش معلوم بود. در دوران پساخمینی، روند ثابتی وجود داشته است که جز دوره استثنایی احمدینژاد، (همسو شدن دولت انتخابی و انتصابی) در آن سه دوره کشمکش بین بخش انتصابی و انتخابی (دولتهای هاشمی، خاتمی، روحانی) وجود داشته است و دولت پنهان مورد اشاره آقای تاجزاده نیز حاصل تکامل آن دولت انتصابی است. گاهی از این وضعیت در ادبیات سیاسی ایران به عنوان حاکمیت دوگانه نیز نامبرده شده است.
نکته مهمی که از نگاه برخی مغفول میافتد این است که وجود این وضعیت حاصل توازن نیروهای اجتماعی و نتیجه ناتوانی کسی است که اسلحه و کلید زندان را در دست دارد، در مقابل کسانی که از حق انتخاب خود استفاده کرده و آن را پاس میدارند. هر دو پیکره قدرت دارند و در تمام دوران تقریبا سی ساله اخیر نتوانستهاند از پس یکدیگر برآیند. این دو، همچون کشتیگیران سومو ژاپنی، فقط با هل دادن یکدیگر غلبه میابند و پشت دیگری را هیچوقت به خاک نمالیده و از میدان به در نکردهاند. در تمام دورانی که این رویارویی ادامه داشته، از یکسو حزم امثال خاتمی (که خردهروشنفکران به او میگفتند به اتکای ۲۰ میلیون رای "ترتیب اینا رو بده") و از سوی دیگر خودداری بزرگانی که با حزم خود وسوسه (اجازه بدین سر این مار رو له کنیم) را رد میکردند، این کشور بر مدار خشونت اندک چرخیده، اما از مهلکه کودتا علیه خود و راه افتادن حمام خون برای یکدست کردن حکومت گریخته است. توازنی از بیعدالتی و رقابت نابرابر، آرامشی از سرکوب و محدودیت و توافقی از سر اجبار و حزم ما را با آسیب کمتر به امروز رسانده است. نمیتوانیم با احساس اینکه عناصر دست سوم و مخبطی در فلان خبرگزاری بهمان نهاد، سناریوی برخورد به رخمان کشیدهاند آمادهباش قیام بدهیم. توازن کنونی، با همه بدریختی و اجزای تهوعآور و اثرات روحیهکشی که دارد، گروهی از ما را برای آنکه بیمهابا و کور شده از شور ابلهانه ایدئولوژیک، همشهریان خود را به شلیک بیمهار مسلسل در خیابانها ببندیم مانع شده است. این وضع را نمیپسندیم، اما فعلا بدیلی برای آن در دسترس نداریم. پس حفظش میکنیم.
البته این به معنای حاکم کردن سکون گورستانی بر خودمان نیست. امثال اشخاص محترم، محبوب و معتبری مانند آقای تاجزاده میتوانند برای زنده و بانشاط نگه داشتن جوانان نقش مهم داشته باشند و با تشویق جامعه به حضور هر چه بیشتر در هر عرصهای که میتوانند، از به سرقت رفتن یا سرکوب حقوق اجتماعی جلوبگیرند و هر روز سنگر تازهای را از دست اقتدارطلبان درآورند. در واقع، خوب است که بر اساس رهنمود و خطمشی آقای بهزاد نبوی، همحزبی باتجربهتر آقای تاجزاده عمل کنیم که معتقد است به جای ورود به کشمکش بر سر قدرت، به "اثرگذاری بر قدرت " فکر کنیم.
وجود دولت پنهان و حاکمیت دوگانه و حضور نهادهای فراقانونی در کنار نظام قانونی در کشور ما، نه حاصل انتخاب که بر آمده از دل موقعیت تاریخی، فرهنگی و ساختار نیروهای اجتماعی ماست. هزینه وجود آن بویژه در حوزه اقتصاد بسیار زیاد بوده است. اما روش از بین بردن آن به صورت تدریجی و بطئی، هزینه کمتری از رویارویی آخرالزمانی دارد. بنابراین، به هم زدن هر برنامهای که نزد دولت پنهان برای رویارویی و یکسره کردن کار وجود داشته باشد، وظیفه اصلاحطلبان است و نه استقبال از آن برای عقب نشاندنش.
🆔 @jameeno
#یادداشت_اقتصادی
🔹دولت از راه محمودها رفت!
▫️جامعه نو: بالاخره دولت پس از دو روز مانیتور تلاطم در بازار ارز به تصمیمگیری نشست و نتیجه را اعلام کرد: افزایش نرخ ارز، به عنوان اعلام تک نرخ برای ارز. راستش را بخواهید اعلام امشب، آدمی را به یاد محمود بهمنی رئیس کل بانک مرکزی محمود احمدینژاد میاندازد: در میانه بحرانی شبیه به بحران دو روز اخیر، از جلسه بیرون آمد و گفت" ما امشب ارز را تک نرخی کردیم، و من ان را ۱۳۱۰ تومان اعلام میکنم". تاریخ در این کشور چند بار تکرار میشود، و همیشه هم کمدی است!
حداقل حرفی که میشود زد، این است که دولتها در ایران همیشه در این مورد انفعالی عمل کردهاند و در عصبی و بحرانیترین شرایط به تصمیم میرسند که خودش نشانهای از دیمی بودن تصمیم و فکرناشدگی آن است. بنابراین آنها که میخواهند سرنوشت این تصمیم را بدانند، از همین نشانه حدیث مفصل بخوانند.
فارغ از تفسیرهای معوجی که ماجرای اخیر ارزی را توطئه دولت برای جبران کسر بودجه خود میدانند و تعابیر اهل سیاست که قضیه اخیر را یکسره کاسه زیر نیم کاسه رقیب سیاسی دولت میخوانند، بازار ارز ایران دستخوش ناکارایی کلی نظام و فداکردن اقتصاد پیش پای منافع غارتگرانه اشخاص خیلی خودی است. راهحلهای از بین بردن این گرفتاری دورهای نیز نزد اقتصاددانان شناخته شده است:
۱- باید در شرایط غیربحرانی نرخ برابری ارز خارجی را با محاسبه واقعبینانه "برابری قدرت خرید" (ppp ) کشف کرد و دامنهای از نوسان در حد زیر ۵ درصد را برای آن پذیرفت.
۲ - باید از طریق سیاستهای تجاری کلان در حوزه بازرگانی خارجی، مصارف ارزی را با حدود درآمد ارزی کشور متعادل کرد.
۳- باید پذیرفت نرخ ارز به تدریج و به مقدار تقریبی تفاضل نرخ تورم داخلی و متوسط کشورهای طرف تجاری در طول سال افزایش یابد.
۴- باید با رفع موانع کسب و کار، مشکلات تجارت خارجی و حل مشکلات سیاسی خارجی به منظور ایجاد هماهنگی با روندهای تجارت جهانی، صادرات کشور را به منظور افزایش درآمد ارزی و جلوگیری از بروز کسری در تراز بازرگانی خارجی افزایش داد.
۵- باید سیستم بپذیرد که بانک مرکزی در نقش مهم خود به عنوان ترازکننده نرخ ارز و تنظیمگر ارزش پول ملی کشور دستورگیرنده از بخش سیاسی نباشد.
واقعیت این است که توصیههای فوق و حتی استفاده از روشهای کمتر معمول کشف و حفظ نرخ برابری ارزها، سالهاست مورد توصیه اقتصاددانان دلسوز کشور بوده است. چرا کسی گوش نمیکند؟ به همان علت که راس حکومت تاکنون توصیههای گریز واقعی از بحرانهایی مانند شورش دی ماه را نپذیرفته، یا اینکه نمیتواند بپذیرد. نظام، اقتصاد را به همان جایی میبرد که سیاست را برده است. از این نظر، دوران روحانی با دوره احمدینژاد تفاوت ماهوی و هنگفت ندارد.
🆔 @jameeno
🔹دولت از راه محمودها رفت!
▫️جامعه نو: بالاخره دولت پس از دو روز مانیتور تلاطم در بازار ارز به تصمیمگیری نشست و نتیجه را اعلام کرد: افزایش نرخ ارز، به عنوان اعلام تک نرخ برای ارز. راستش را بخواهید اعلام امشب، آدمی را به یاد محمود بهمنی رئیس کل بانک مرکزی محمود احمدینژاد میاندازد: در میانه بحرانی شبیه به بحران دو روز اخیر، از جلسه بیرون آمد و گفت" ما امشب ارز را تک نرخی کردیم، و من ان را ۱۳۱۰ تومان اعلام میکنم". تاریخ در این کشور چند بار تکرار میشود، و همیشه هم کمدی است!
حداقل حرفی که میشود زد، این است که دولتها در ایران همیشه در این مورد انفعالی عمل کردهاند و در عصبی و بحرانیترین شرایط به تصمیم میرسند که خودش نشانهای از دیمی بودن تصمیم و فکرناشدگی آن است. بنابراین آنها که میخواهند سرنوشت این تصمیم را بدانند، از همین نشانه حدیث مفصل بخوانند.
فارغ از تفسیرهای معوجی که ماجرای اخیر ارزی را توطئه دولت برای جبران کسر بودجه خود میدانند و تعابیر اهل سیاست که قضیه اخیر را یکسره کاسه زیر نیم کاسه رقیب سیاسی دولت میخوانند، بازار ارز ایران دستخوش ناکارایی کلی نظام و فداکردن اقتصاد پیش پای منافع غارتگرانه اشخاص خیلی خودی است. راهحلهای از بین بردن این گرفتاری دورهای نیز نزد اقتصاددانان شناخته شده است:
۱- باید در شرایط غیربحرانی نرخ برابری ارز خارجی را با محاسبه واقعبینانه "برابری قدرت خرید" (ppp ) کشف کرد و دامنهای از نوسان در حد زیر ۵ درصد را برای آن پذیرفت.
۲ - باید از طریق سیاستهای تجاری کلان در حوزه بازرگانی خارجی، مصارف ارزی را با حدود درآمد ارزی کشور متعادل کرد.
۳- باید پذیرفت نرخ ارز به تدریج و به مقدار تقریبی تفاضل نرخ تورم داخلی و متوسط کشورهای طرف تجاری در طول سال افزایش یابد.
۴- باید با رفع موانع کسب و کار، مشکلات تجارت خارجی و حل مشکلات سیاسی خارجی به منظور ایجاد هماهنگی با روندهای تجارت جهانی، صادرات کشور را به منظور افزایش درآمد ارزی و جلوگیری از بروز کسری در تراز بازرگانی خارجی افزایش داد.
۵- باید سیستم بپذیرد که بانک مرکزی در نقش مهم خود به عنوان ترازکننده نرخ ارز و تنظیمگر ارزش پول ملی کشور دستورگیرنده از بخش سیاسی نباشد.
واقعیت این است که توصیههای فوق و حتی استفاده از روشهای کمتر معمول کشف و حفظ نرخ برابری ارزها، سالهاست مورد توصیه اقتصاددانان دلسوز کشور بوده است. چرا کسی گوش نمیکند؟ به همان علت که راس حکومت تاکنون توصیههای گریز واقعی از بحرانهایی مانند شورش دی ماه را نپذیرفته، یا اینکه نمیتواند بپذیرد. نظام، اقتصاد را به همان جایی میبرد که سیاست را برده است. از این نظر، دوران روحانی با دوره احمدینژاد تفاوت ماهوی و هنگفت ندارد.
🆔 @jameeno
جامعه نو
#الف 🔹استقبال از برخورد؟ ▫️شورای سردبیری : دیروز، آقای تاجزاده طی پیامی خبر از "رسیدن نقطه عطف یا حذف یکی از دو دولت" دادهاند و طی توییتی نوشته بودند که "یا دولت پنهان با کنار زدن دولت قانونی ارکان حکومت را کامل در دست میگیرد و یا عقبنشینی میکند" این…
Audio
🔹هفتادمین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری
🔻عنوان: استقبال از برخورد؟
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno
شورای سردبیری
🔻عنوان: استقبال از برخورد؟
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno
🔺گويا "بهای سنگین" را ترامپ خواهد پرداخت
▫️جامعه نو: اخیرا ترامپ پیرامون فاجعه دوما در دو توئيت متوالی از بهای سنگینی سخن گفت که متوجه ایران، روسیه و احتمالا بشاراسد است. بلومبرگ ضمن يادداشتی تحلیلی عنوان کرده خود آمریکا برای بهبود بخشیدن به وضعيت جنگ زده سوریه "بهای سنگین"ی نپرداخته ازاینرو قابليتش در اعمال تغییر در سوريه ناچيز بوده و هست. بدتر آنکه گويا حالا ترامپ اهرم فشار ناچیزی که از آمریکا در سوريه به جا مانده را بیقدر میکند. مدتها پیش هنری کیسینجر گفته بود جنبه غم انگیز سياستگذارى در این است که وقتی آزادی عمل سیاسی بیشینه باشد، دانش لازم برای پیشبرد آن عمل کمینه است و برعکس.
این کلام قصار درباره رویکرد سیاسی آمریکا به سوریه صادق است. برهه مناسب برای دخالت آمریکا در سوریه -خواه در قالب دخالت مستقیم نظامی یا حمایت از مخالفان اسد- سال 2011 یا 2012 بود. چون در آن زمان اپوزیسیون از اختیارات نظامی برخوردار بود، اسلامگرایان هنوز بر مخالفین اسد چیره نشده بودند و سوریه کمتر شاهد برخی دخالتهای خارجی بود.
در آن دوران تصور میشد مسائل داخلی سوریه بدون دخالت خارجی رفع خواهد شد اما ورق برگشت و آخرین سالهای ریاست جمهوری اوباما مصادف شد با وخیم شدن اوضاع داخلی سوریه و محدود شدن میزان نفوذ آمریکا. در 2011 تا 2012 آزادی عمل امريکا بیشینه و دانش سیاستگذاران برای پیشبرد عمل سیاسی کمینه بود طوریکه ایشان حتی قادر به پیشبینی هزینه سکوت خود نبودند. در 2015 تا 2016 آن هزینه ها تعیین شد، اما دیگر آزادی عمل رو به ضعف گذاشته بود. این همان وضع دشواری است که پیش روی ترامپ قرار دارد. ترامپ سال گذشته با ادعای مقابله با حملات شیمیایی در سوریه، دستور حمله موشکی به پایگاه هوایی شعيرات در این کشور را صادر کرد اما این کار نتیجه بخش نبود و کشتار داخلی به قوه خود تداوم داشت. وی اخیرا وعده داده اقدامی علیه سوریه ترتيب خواهد داد. اما تجربه حمله سال گذشته چشم اندازی از حمله پیش رو به دست میدهد. این در حالیست که وی پيشتر خلاف رای فرماندهان ارتش آمریکا اعلام کرده بود قصد خارج کردن نیروهای نظامی خود از سوریه را دارد. اگر ترامپ به همین ترتیب به جای اتخاذ راهکار استراتژیک، پیرو غرايزش عمل کند، همان اندک تاثیر احتمالی آمریکا در تعیین سرنوشت سوریه را به تباهی میکشاند.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: اخیرا ترامپ پیرامون فاجعه دوما در دو توئيت متوالی از بهای سنگینی سخن گفت که متوجه ایران، روسیه و احتمالا بشاراسد است. بلومبرگ ضمن يادداشتی تحلیلی عنوان کرده خود آمریکا برای بهبود بخشیدن به وضعيت جنگ زده سوریه "بهای سنگین"ی نپرداخته ازاینرو قابليتش در اعمال تغییر در سوريه ناچيز بوده و هست. بدتر آنکه گويا حالا ترامپ اهرم فشار ناچیزی که از آمریکا در سوريه به جا مانده را بیقدر میکند. مدتها پیش هنری کیسینجر گفته بود جنبه غم انگیز سياستگذارى در این است که وقتی آزادی عمل سیاسی بیشینه باشد، دانش لازم برای پیشبرد آن عمل کمینه است و برعکس.
این کلام قصار درباره رویکرد سیاسی آمریکا به سوریه صادق است. برهه مناسب برای دخالت آمریکا در سوریه -خواه در قالب دخالت مستقیم نظامی یا حمایت از مخالفان اسد- سال 2011 یا 2012 بود. چون در آن زمان اپوزیسیون از اختیارات نظامی برخوردار بود، اسلامگرایان هنوز بر مخالفین اسد چیره نشده بودند و سوریه کمتر شاهد برخی دخالتهای خارجی بود.
در آن دوران تصور میشد مسائل داخلی سوریه بدون دخالت خارجی رفع خواهد شد اما ورق برگشت و آخرین سالهای ریاست جمهوری اوباما مصادف شد با وخیم شدن اوضاع داخلی سوریه و محدود شدن میزان نفوذ آمریکا. در 2011 تا 2012 آزادی عمل امريکا بیشینه و دانش سیاستگذاران برای پیشبرد عمل سیاسی کمینه بود طوریکه ایشان حتی قادر به پیشبینی هزینه سکوت خود نبودند. در 2015 تا 2016 آن هزینه ها تعیین شد، اما دیگر آزادی عمل رو به ضعف گذاشته بود. این همان وضع دشواری است که پیش روی ترامپ قرار دارد. ترامپ سال گذشته با ادعای مقابله با حملات شیمیایی در سوریه، دستور حمله موشکی به پایگاه هوایی شعيرات در این کشور را صادر کرد اما این کار نتیجه بخش نبود و کشتار داخلی به قوه خود تداوم داشت. وی اخیرا وعده داده اقدامی علیه سوریه ترتيب خواهد داد. اما تجربه حمله سال گذشته چشم اندازی از حمله پیش رو به دست میدهد. این در حالیست که وی پيشتر خلاف رای فرماندهان ارتش آمریکا اعلام کرده بود قصد خارج کردن نیروهای نظامی خود از سوریه را دارد. اگر ترامپ به همین ترتیب به جای اتخاذ راهکار استراتژیک، پیرو غرايزش عمل کند، همان اندک تاثیر احتمالی آمریکا در تعیین سرنوشت سوریه را به تباهی میکشاند.
🆔 @jameeno
#مدیا
🔻پرونده روزنامه جمهوری اسلامی به هیات نظارت بر مطبوعات ارجاع داده شد.
▫️مدیر کل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی طی نامهای خطاب به مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی نوشته است: «با توجه به درج مطلبی در تاریخ 15 فروردین، تذکر شفاهی اداره کل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی در خصوص اصلاح موضوع و بی توجهی روزنامه به تذکر مذکور، طبق تبصره 2 ماده 5 قانون مطبوعات، پرونده این روزنامه جهت رسیدگی به هیات نظارت بر مطبوعات ارجاع شد.»
🆔 @jameeno
🔻پرونده روزنامه جمهوری اسلامی به هیات نظارت بر مطبوعات ارجاع داده شد.
▫️مدیر کل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی طی نامهای خطاب به مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی نوشته است: «با توجه به درج مطلبی در تاریخ 15 فروردین، تذکر شفاهی اداره کل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی در خصوص اصلاح موضوع و بی توجهی روزنامه به تذکر مذکور، طبق تبصره 2 ماده 5 قانون مطبوعات، پرونده این روزنامه جهت رسیدگی به هیات نظارت بر مطبوعات ارجاع شد.»
🆔 @jameeno
🔻استعفای نجفی یا شکست پروژه مبارزه با فساد در شهرداری؟
▫️سعید برآبادی / جامعه نو: نیاز به اعلام خبر از سوی شورای شهر نبود. استعفای مجدد شهردار تهران، درست یک روز پس از آن که استعفای قبلی او رای نیاورد و دادستان کل کشور زبان به انتقاد از این به گفته خودش «بساط سیاسی بازی که راه افتاده» گشود، معنای روشنی داشت؛ تسلیم در برابر فشارهایی که مجموعه اصلاح طلبان مدیریت شهری، از شهرداری گرفته تا شورای شهر، درست از زمان ناکام گذاشتن قالیباف در انتخابات ریاست جمهوری 96 آن را پیشگویی کرده بودند. گاهی راه مبارزه با فساد در ساختاری که فساد جزئی از آن شده به همین اندازه سخت و غیرممکن است تا جایی که می تواند به ترور فیزیکی در خیابان یا انگِ فساد اخلاقی به خاطر دیدن یک مراسم شاد کودکانه منجر شود.
محمدعلی نجفی، در قامت یک چهره سیاسی، عمری به اندازه تاریخ انقلاب دارد. توان و تخصص خود را در برهه های مختلف در وزارت آموزش و پرورش، میراث فرهنگی و ... نشان داده و نیاز به توضیح نیست که بعد از قالیباف، انتخاب او به عنوان شهردارِ شهری که مدیریت آن از فسادِ لانه کرده در ساختمان بهشت رنج می برد، حداقل تلاش اصلاح طلبان برای کاستن از بار لابی ها، رانت خواری ها و خاصه خرجی هایی بود که دوازده سال متناوب شهردار پیشین تهران به سودای پاستور کرده بود.
دادستانی کشور در حالی چند روز پیش به شورا تاخت که چرا با استعفای نجفی موافقت نکرده است که در طول همین چند ماه، نتیجه مبارزه شهردار جدید با فسادهای شهری به مراجع قضایی کشور ارسال شده بود و بی نتیجه مانده بود. قالیباف و یارانش هر یک راهی پست های بالاتر شدند و تهران را با مجموعه ای از املاک های نجومی واگذار شده، بدهی به نهادهای مختلف، قطعی شدن حضور نهادهای شبه دولتی در پروژه های کلان شهری و ... تنها گذاشتند و اگر مردم در اردیبهشت ماه اصلاح طلبان را از لیست تکرار برگزیدند، رسیدگی به همین قائله بود که به نظر می رسد امروز تا اطلاع ثانونی از آن اطلاعی در دست نباشد.
حجت و میرصادقی معاونان معماری و شهرسازی و نوسازی نجفی، استعفا داده اند؛ تَرک های وارد شده به بدنه شهرداری تهران بعد از استعفای نجفی، اما همچنان ادامه دارد و بعید نیست آن ساختارِ طراحی شده برای کاهش فساد اکنون روی سرِ اعضای شورایی خراب شود که مجهز به میدان این مبارزه نیامده بودند.
راستی آقای سمیع الله حسینی مکارم کیست که سرپرست تازه شهرداری تهران شده است؟ برای یافتن نشانی از او بد نیست به فهرست دریافت کنندگان املاک نجومی در دوره آقای قالیباف نگاهی انداخته شود.
🆔 @jameeno
▫️سعید برآبادی / جامعه نو: نیاز به اعلام خبر از سوی شورای شهر نبود. استعفای مجدد شهردار تهران، درست یک روز پس از آن که استعفای قبلی او رای نیاورد و دادستان کل کشور زبان به انتقاد از این به گفته خودش «بساط سیاسی بازی که راه افتاده» گشود، معنای روشنی داشت؛ تسلیم در برابر فشارهایی که مجموعه اصلاح طلبان مدیریت شهری، از شهرداری گرفته تا شورای شهر، درست از زمان ناکام گذاشتن قالیباف در انتخابات ریاست جمهوری 96 آن را پیشگویی کرده بودند. گاهی راه مبارزه با فساد در ساختاری که فساد جزئی از آن شده به همین اندازه سخت و غیرممکن است تا جایی که می تواند به ترور فیزیکی در خیابان یا انگِ فساد اخلاقی به خاطر دیدن یک مراسم شاد کودکانه منجر شود.
محمدعلی نجفی، در قامت یک چهره سیاسی، عمری به اندازه تاریخ انقلاب دارد. توان و تخصص خود را در برهه های مختلف در وزارت آموزش و پرورش، میراث فرهنگی و ... نشان داده و نیاز به توضیح نیست که بعد از قالیباف، انتخاب او به عنوان شهردارِ شهری که مدیریت آن از فسادِ لانه کرده در ساختمان بهشت رنج می برد، حداقل تلاش اصلاح طلبان برای کاستن از بار لابی ها، رانت خواری ها و خاصه خرجی هایی بود که دوازده سال متناوب شهردار پیشین تهران به سودای پاستور کرده بود.
دادستانی کشور در حالی چند روز پیش به شورا تاخت که چرا با استعفای نجفی موافقت نکرده است که در طول همین چند ماه، نتیجه مبارزه شهردار جدید با فسادهای شهری به مراجع قضایی کشور ارسال شده بود و بی نتیجه مانده بود. قالیباف و یارانش هر یک راهی پست های بالاتر شدند و تهران را با مجموعه ای از املاک های نجومی واگذار شده، بدهی به نهادهای مختلف، قطعی شدن حضور نهادهای شبه دولتی در پروژه های کلان شهری و ... تنها گذاشتند و اگر مردم در اردیبهشت ماه اصلاح طلبان را از لیست تکرار برگزیدند، رسیدگی به همین قائله بود که به نظر می رسد امروز تا اطلاع ثانونی از آن اطلاعی در دست نباشد.
حجت و میرصادقی معاونان معماری و شهرسازی و نوسازی نجفی، استعفا داده اند؛ تَرک های وارد شده به بدنه شهرداری تهران بعد از استعفای نجفی، اما همچنان ادامه دارد و بعید نیست آن ساختارِ طراحی شده برای کاهش فساد اکنون روی سرِ اعضای شورایی خراب شود که مجهز به میدان این مبارزه نیامده بودند.
راستی آقای سمیع الله حسینی مکارم کیست که سرپرست تازه شهرداری تهران شده است؟ برای یافتن نشانی از او بد نیست به فهرست دریافت کنندگان املاک نجومی در دوره آقای قالیباف نگاهی انداخته شود.
🆔 @jameeno
#پیشخوان_بینالملل
▫️جامعه نو: درحالیکه صفحه نخست اغلب روزنامههای آمریکایی در روز گذشته به بستری برای ابراز برائت از فاجعه دوما تبدیل شدند، این روزنامهها در صفحه یک امروز خود ضمن انعکاس خبر جلسه فوری ترامپ پیرامون مسائل سوریه، به گزارش کشفیات تازه FBI از فساد اخلاقی ترامپ، در پی یورش پلیس آمریکا به دفتر کار وکیل وی پرداختهاند. ترامپ این اقدام FBI را هجوم به آمریکا خوانده است. خبرگزاری نشنال پابلیک رادیو نوشته آمریکا در حالی خود را برای حمله به سوریه آماده میکند که ذهن رئیس جمهور درگیر حمله پلیس به دفتر وکیلش است.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: درحالیکه صفحه نخست اغلب روزنامههای آمریکایی در روز گذشته به بستری برای ابراز برائت از فاجعه دوما تبدیل شدند، این روزنامهها در صفحه یک امروز خود ضمن انعکاس خبر جلسه فوری ترامپ پیرامون مسائل سوریه، به گزارش کشفیات تازه FBI از فساد اخلاقی ترامپ، در پی یورش پلیس آمریکا به دفتر کار وکیل وی پرداختهاند. ترامپ این اقدام FBI را هجوم به آمریکا خوانده است. خبرگزاری نشنال پابلیک رادیو نوشته آمریکا در حالی خود را برای حمله به سوریه آماده میکند که ذهن رئیس جمهور درگیر حمله پلیس به دفتر وکیلش است.
🆔 @jameeno
#یادداشت_مهمان
🔹نرخ ارز و مسوولیت اقتصاددانان
▫️دکتر حامد قدوسی: این مطلب را شش سال پیش (شهریور ۱۳۹۱) نوشته بودم و یادم افتاد که شاید در فضای امروز هم بحث و گفت و گویی را باز کند، با این توضیح که در حال حاضر اقتصاددانانی که در آن زمان خارج از گردونه دولت بودند اکنون در نظام اجرایی «تا حدی» نفوذ دارند. اندک جزییاتی از اعداد مطلب قدیمی بهروز شده است تا با موضوع روز هماهنگ باشد. روشن کنم که بنده در حوزه مالیه بینالملل و خصوصا در مورد جزییات نظام ارزی کشور در سالهای اخیر تخصص و آشنایی کافی ندارم و در نتیجه تحلیل «دلایل» تغییرات قیمت ارز در چند هفته اخیر و سیاست بهینه برای مدیریت آن و روندهای آینده را به متخصصان این حوزه و کسانی که با جزییات نهادی و مکانیسمهای سیاستگذاری و تعیین قیمت ارز در کشور آشنا هستند میسپاریم و از آنها میآموزیم. این مطلب فقط بیشتر قصد طرح سوال و دعوت از متخصصان برای کاستن از نگرانی و درد و رنج مردم را دارد.
@hamedghoddusi
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/DRGhodosi-04-10
🔹نرخ ارز و مسوولیت اقتصاددانان
▫️دکتر حامد قدوسی: این مطلب را شش سال پیش (شهریور ۱۳۹۱) نوشته بودم و یادم افتاد که شاید در فضای امروز هم بحث و گفت و گویی را باز کند، با این توضیح که در حال حاضر اقتصاددانانی که در آن زمان خارج از گردونه دولت بودند اکنون در نظام اجرایی «تا حدی» نفوذ دارند. اندک جزییاتی از اعداد مطلب قدیمی بهروز شده است تا با موضوع روز هماهنگ باشد. روشن کنم که بنده در حوزه مالیه بینالملل و خصوصا در مورد جزییات نظام ارزی کشور در سالهای اخیر تخصص و آشنایی کافی ندارم و در نتیجه تحلیل «دلایل» تغییرات قیمت ارز در چند هفته اخیر و سیاست بهینه برای مدیریت آن و روندهای آینده را به متخصصان این حوزه و کسانی که با جزییات نهادی و مکانیسمهای سیاستگذاری و تعیین قیمت ارز در کشور آشنا هستند میسپاریم و از آنها میآموزیم. این مطلب فقط بیشتر قصد طرح سوال و دعوت از متخصصان برای کاستن از نگرانی و درد و رنج مردم را دارد.
@hamedghoddusi
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/DRGhodosi-04-10
Telegraph
نرخ ارز و مسوولیت اقتصاددانان
این مطلب را شش سال پیش (شهریور ۱۳۹۱) نوشته بودم و یادم افتاد که شاید در فضای امروز هم بحث و گفت و گویی را باز کند، با این توضیح که در حال حاضر اقتصاددانانی که در آن زمان خارج از گردونه دولت بودند اکنون در نظام اجرایی «تا حدی» نفوذ دارند. اندک جزییاتی از اعداد…
#مدیا
کمپین خبرنگاران و عکاسان خبری در حمایت از «شوکان» عکاسخبرنگار مصری که در خطر اعدام قرار دارد.
ژورنالیستها عکسهایشان را با همان ژست شوکان و با هشتگ #MyPicForShawkan منتشر میکنند
🆔 @jameeno
کمپین خبرنگاران و عکاسان خبری در حمایت از «شوکان» عکاسخبرنگار مصری که در خطر اعدام قرار دارد.
ژورنالیستها عکسهایشان را با همان ژست شوکان و با هشتگ #MyPicForShawkan منتشر میکنند
🆔 @jameeno
جامعه نو
#مدیا کمپین خبرنگاران و عکاسان خبری در حمایت از «شوکان» عکاسخبرنگار مصری که در خطر اعدام قرار دارد. ژورنالیستها عکسهایشان را با همان ژست شوکان و با هشتگ #MyPicForShawkan منتشر میکنند 🆔 @jameeno
گزارشگران بدون مرز: این کارزار از ۲۱ فروردین آغاز و هدفش گردآوری و انتشار هر چه بیشتر عکس به ویژه بر روی شبکههای اجتماعی با هشتگ #MyPicForShawkan است. عکسها تکرار ژست شوکان است که در نمای اصلی کارزار به نمایش در امده است.
«محمود ابوزید» که بیشتر با نام شوکان شناخته شده است در ماه اوت ۲۰۱۳ خودسرانه بازداشت شده و بیش از سه سال را بدون محاکمه در زندانی گذراند. جرم او پوشش خبری سرکوب خشونت آمیز تظاهراتی بود که توسط اخوان المسلمین که اکنون جزو گروههای تروریستی خوانده میشود، سازماندهی شده بود. در تاریخ سوم ماه مارس ۲۰۱۸ وی به حکم اعدام محکوم شد.
🆔 @jameeno
«محمود ابوزید» که بیشتر با نام شوکان شناخته شده است در ماه اوت ۲۰۱۳ خودسرانه بازداشت شده و بیش از سه سال را بدون محاکمه در زندانی گذراند. جرم او پوشش خبری سرکوب خشونت آمیز تظاهراتی بود که توسط اخوان المسلمین که اکنون جزو گروههای تروریستی خوانده میشود، سازماندهی شده بود. در تاریخ سوم ماه مارس ۲۰۱۸ وی به حکم اعدام محکوم شد.
🆔 @jameeno
#الف
🔺"پرشیا سفید، اتوبان نیایش"
▫️شورای سردبیری: حدود سه سال پیش، خانم جوانی هراسان به یک آشنای مشترک مراجعه و تقاضای کمک کرده و گفته بود جوانی در یک خودروی پرشیا در اتوبان نیایش با او کورس گذاشته و سپس پشت چراغ قرمز در کنارش توقف کرده و سعی کرده سر صحبت را باز کند. در ادامه و حدود یک ساعت بعد، در حالی که آن خانم مشغول خرید در بازارچه تجریش بوده، تلفنش زنگ میزند و مردی از آنسوی خط خود را معرفی میکند: " راننده پرشیا سفید، اتوبان نیایش!" درمقابل حیرت این زن جوان که سادهلوحانه میپرسد شماره مرا از کجا آوردهاید، جوان مزاحم با لحنی خودستایانه میگوید "ما اینیم! حتی آدرس خانه و چیزهای دیگر شما را هم میدانم". دوباره تقاضای نامشروع خود را تکرار میکند و چون نتیجهای از این شهروند هراسزده نمیگیرد پی کار خود میرود.
دوست مشترک توضیح سادهای به آن خانم داده بود: آن جوان از ابواب جمعی دستگاههای امنیتی و انتظامی بوده که قرار است ناموس و امنیت ما را حفاظت کنند و منبع اطلاعش از شماره تلفن قربانی نگونبخت نیز از طریق وارد کردن شماره خودرو به کامپیوترهای اداره متبوعش بوده است. وقتی شماره خودرو، یا شماره ملی، یا کارت بانکی، یا دفترچه بیمه و... را وارد میکنند به همهچیز ما دسترسی دارند. از طریق ما به همسر، فرزند، سایر اعضای خانواده، و الی آخر.
این تصویر مختصری است از توانایی هزاران کارمندی که فارغ از نظارت مدیرانی که در حال مدیریت سهام کارخانهها و تعاونیهای اعتبار و موسسات قرضالحسنه وابسته به نهادهای خاص هستند، میتوانند با دسترسی به اطلاعات خصوصی شهروندان دمار از گرده همه درآورند. نگویید چنین نمیشود. قاعده این بازی همین است: به نوشته یکی از جاسوسان پیشین سرویس اطلاعاتی اسرائیل، سالها پیش، یک مامور موساد دوربین عکسبرداری در شب خود را به بلواری در تلآویو میبرد و از پیرمردان دارای اتومبیلهای شیک که برای همراه بردن فواحش به این خیابان میآمدند عکس میگرفت و از روی شماره خودروی آنها هویتشان را شناسایی میکرد، و از آنها حقالسکوت میگرفت. به نوشته ویکتور استروفسکی در کتاب راه نیرنگ، موساد او را از یکسو توبیخ کرد و از سوی دیگر پاداش داد چرا که درسش را خوب آموخته بود. همه رژیمهای مبتنی بر ایدئولوژی که آزادی فردی شهروندان را در مقابل باورها و نیازهای خود هیچ میدانند، از این راه میروند و عملهجات(!) خود را در ازای خدماتی که میکنند در درازدستی به شهروندان آزاد میگذارند.
این روزها مقامات ما روزی ده بار سوگند میخورند که سیستم قصد دستیابی به پیامهای مردم به یکدیگر را ندارد و روزی هزار مطلب تبلیغی درباره مضرات پیامرسان خارجی و حسن مشابه داخلی آن از دستگاه تبلیغاتی تحت سلطه خود پخش میکنند. البته سابقه حکومت ما میگوید این عهد نابسته سرک نکشیدن به حریم خصوصی مردم را ماموران ماذون قبلا هزاران بار شکسته و رنج بازجویی و سالهایی دراز از زندان را بر جوانان این کشور تحمیل کردهاند. آزموده را نمیآزمایند. به حرفش اعتماد نمیکنند، و میدانند حرام بودن شرعی "تجسس در احوال مردم" مدتهاست توسط برخی از فتوادهندگان درجه دوم مستقر در نهادهای مرتبط، در نهان جای خود را به مستحب و سپس واجب داده است.
گذشته از اینکه هیچ نظام مبتنی بر اصول و مرام و برنامه ایدئولوژیکی در جهان وجود ندارد و نخواهد داشت که حق خود را برای کنترل کامل زندگی و حتی ذهن شهروندان بهپای احترام به حریم خصوصی آنها قربانی کند، کنترل کارمندان فراوان دستگاههای متعدد و پر عرض و طول امنیتی و اطلاعاتی نیز مشکل دیگری است. دست تطاول کارمندانی که میبینند دست مدیرانشان برای این همه سوءاستفاده از قدرت، اختلاس، رشوهگیری، زدوبند و فسادهای مالی و غیرمالی باز است، بی هیچ هراسی بر همهچیز شهروندان دراز خواهد شد.
ما باور داریم مردم ایران به علت تجربههای گذشته در این موضوع به حکومت اعتماد ندارند و توصیه میکنیم پول قرارداد برادرانی را که سیستم پیامرسان طراحی کردهاند بدهند و پرونده را ببندند. فریب آشکار تصویب قانون برای حراست از حریم خصوصی نیز از انواع حناهای بیرنگ است. در چهل سال اخیر، حکومت ما در مورد مسائل ارتباطی و رسانهای کاری نکرده که بعدا نفهمیده باشد اشتباه پرهزینهای کرده است. ایندفعه اشتباه نکند. همان مقدار اطلاعات که جوانان "راننده پرشیا سفید، اتوبان نیایش" در دست دارند برای ادامه حاکمیت عدل و امنیت کافی است.
🆔 @jameeno
🔺"پرشیا سفید، اتوبان نیایش"
▫️شورای سردبیری: حدود سه سال پیش، خانم جوانی هراسان به یک آشنای مشترک مراجعه و تقاضای کمک کرده و گفته بود جوانی در یک خودروی پرشیا در اتوبان نیایش با او کورس گذاشته و سپس پشت چراغ قرمز در کنارش توقف کرده و سعی کرده سر صحبت را باز کند. در ادامه و حدود یک ساعت بعد، در حالی که آن خانم مشغول خرید در بازارچه تجریش بوده، تلفنش زنگ میزند و مردی از آنسوی خط خود را معرفی میکند: " راننده پرشیا سفید، اتوبان نیایش!" درمقابل حیرت این زن جوان که سادهلوحانه میپرسد شماره مرا از کجا آوردهاید، جوان مزاحم با لحنی خودستایانه میگوید "ما اینیم! حتی آدرس خانه و چیزهای دیگر شما را هم میدانم". دوباره تقاضای نامشروع خود را تکرار میکند و چون نتیجهای از این شهروند هراسزده نمیگیرد پی کار خود میرود.
دوست مشترک توضیح سادهای به آن خانم داده بود: آن جوان از ابواب جمعی دستگاههای امنیتی و انتظامی بوده که قرار است ناموس و امنیت ما را حفاظت کنند و منبع اطلاعش از شماره تلفن قربانی نگونبخت نیز از طریق وارد کردن شماره خودرو به کامپیوترهای اداره متبوعش بوده است. وقتی شماره خودرو، یا شماره ملی، یا کارت بانکی، یا دفترچه بیمه و... را وارد میکنند به همهچیز ما دسترسی دارند. از طریق ما به همسر، فرزند، سایر اعضای خانواده، و الی آخر.
این تصویر مختصری است از توانایی هزاران کارمندی که فارغ از نظارت مدیرانی که در حال مدیریت سهام کارخانهها و تعاونیهای اعتبار و موسسات قرضالحسنه وابسته به نهادهای خاص هستند، میتوانند با دسترسی به اطلاعات خصوصی شهروندان دمار از گرده همه درآورند. نگویید چنین نمیشود. قاعده این بازی همین است: به نوشته یکی از جاسوسان پیشین سرویس اطلاعاتی اسرائیل، سالها پیش، یک مامور موساد دوربین عکسبرداری در شب خود را به بلواری در تلآویو میبرد و از پیرمردان دارای اتومبیلهای شیک که برای همراه بردن فواحش به این خیابان میآمدند عکس میگرفت و از روی شماره خودروی آنها هویتشان را شناسایی میکرد، و از آنها حقالسکوت میگرفت. به نوشته ویکتور استروفسکی در کتاب راه نیرنگ، موساد او را از یکسو توبیخ کرد و از سوی دیگر پاداش داد چرا که درسش را خوب آموخته بود. همه رژیمهای مبتنی بر ایدئولوژی که آزادی فردی شهروندان را در مقابل باورها و نیازهای خود هیچ میدانند، از این راه میروند و عملهجات(!) خود را در ازای خدماتی که میکنند در درازدستی به شهروندان آزاد میگذارند.
این روزها مقامات ما روزی ده بار سوگند میخورند که سیستم قصد دستیابی به پیامهای مردم به یکدیگر را ندارد و روزی هزار مطلب تبلیغی درباره مضرات پیامرسان خارجی و حسن مشابه داخلی آن از دستگاه تبلیغاتی تحت سلطه خود پخش میکنند. البته سابقه حکومت ما میگوید این عهد نابسته سرک نکشیدن به حریم خصوصی مردم را ماموران ماذون قبلا هزاران بار شکسته و رنج بازجویی و سالهایی دراز از زندان را بر جوانان این کشور تحمیل کردهاند. آزموده را نمیآزمایند. به حرفش اعتماد نمیکنند، و میدانند حرام بودن شرعی "تجسس در احوال مردم" مدتهاست توسط برخی از فتوادهندگان درجه دوم مستقر در نهادهای مرتبط، در نهان جای خود را به مستحب و سپس واجب داده است.
گذشته از اینکه هیچ نظام مبتنی بر اصول و مرام و برنامه ایدئولوژیکی در جهان وجود ندارد و نخواهد داشت که حق خود را برای کنترل کامل زندگی و حتی ذهن شهروندان بهپای احترام به حریم خصوصی آنها قربانی کند، کنترل کارمندان فراوان دستگاههای متعدد و پر عرض و طول امنیتی و اطلاعاتی نیز مشکل دیگری است. دست تطاول کارمندانی که میبینند دست مدیرانشان برای این همه سوءاستفاده از قدرت، اختلاس، رشوهگیری، زدوبند و فسادهای مالی و غیرمالی باز است، بی هیچ هراسی بر همهچیز شهروندان دراز خواهد شد.
ما باور داریم مردم ایران به علت تجربههای گذشته در این موضوع به حکومت اعتماد ندارند و توصیه میکنیم پول قرارداد برادرانی را که سیستم پیامرسان طراحی کردهاند بدهند و پرونده را ببندند. فریب آشکار تصویب قانون برای حراست از حریم خصوصی نیز از انواع حناهای بیرنگ است. در چهل سال اخیر، حکومت ما در مورد مسائل ارتباطی و رسانهای کاری نکرده که بعدا نفهمیده باشد اشتباه پرهزینهای کرده است. ایندفعه اشتباه نکند. همان مقدار اطلاعات که جوانان "راننده پرشیا سفید، اتوبان نیایش" در دست دارند برای ادامه حاکمیت عدل و امنیت کافی است.
🆔 @jameeno
👍1
#یادداشت_مهمان
🔸نفت، دلار، دولت و جامعه مدنی/ ایده ای برای مهار ارز در بازار
🖌محمد احسانی، فعال مدنی
▫️محمد مصدق برای نفت چند برنامه داشت. مصدق می خواست اول نفت را ملی کند و دوم عواید این ثروت ملی را صرف زیرساختهای کشور نماید. طلای سیاه اما تاریخ وسیعی دارد و همه جا از قضا بی وفا بوده است. دکتر روحانی در مناظرات انتخاباتی پرده از راز مگویی برداشت :"درآمد کشور از دو ناحیه است، اول فروش نفت و دوم مالیات. سایر درآمدها ناچیز هستند" پس اقتصاد ما تا اینجا به زبان ساده همانی بود که مصدق هم نتوانست علاجی برایش بیابد و آن عبارتست از فروش ذخایر ملی به منظور سیر کردن شکم مردم، با بودجه های جاری.
سوال اما اینجا است، با اینکه تراز بازرگانی ایران مثبت است و رییس جمهور هم میگوید ذخائر ارزی داریم، پس اینهمه عطش دلار از کجا می آید؟
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/arz-04-11
🔸نفت، دلار، دولت و جامعه مدنی/ ایده ای برای مهار ارز در بازار
🖌محمد احسانی، فعال مدنی
▫️محمد مصدق برای نفت چند برنامه داشت. مصدق می خواست اول نفت را ملی کند و دوم عواید این ثروت ملی را صرف زیرساختهای کشور نماید. طلای سیاه اما تاریخ وسیعی دارد و همه جا از قضا بی وفا بوده است. دکتر روحانی در مناظرات انتخاباتی پرده از راز مگویی برداشت :"درآمد کشور از دو ناحیه است، اول فروش نفت و دوم مالیات. سایر درآمدها ناچیز هستند" پس اقتصاد ما تا اینجا به زبان ساده همانی بود که مصدق هم نتوانست علاجی برایش بیابد و آن عبارتست از فروش ذخایر ملی به منظور سیر کردن شکم مردم، با بودجه های جاری.
سوال اما اینجا است، با اینکه تراز بازرگانی ایران مثبت است و رییس جمهور هم میگوید ذخائر ارزی داریم، پس اینهمه عطش دلار از کجا می آید؟
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/arz-04-11
Telegraph
نفت، دلار، دولت و جامعه مدنی/ ایده ای برای مهار ارز در بازار
محمد مصدق برای نفت چند برنامه داشت. مصدق می خواست اول نفت را ملی کند و دوم عواید این ثروت ملی را صرف زیرساختهای کشور نماید. طلای سیاه اما تاریخ وسیعی دارد و همه جا از قضا بی وفا بوده است. دکتر روحانی در مناظرات انتخاباتی پرده از راز مگویی برداشت :"درآمد کشور…
جامعه نو
#الف 🔺"پرشیا سفید، اتوبان نیایش" ▫️شورای سردبیری: حدود سه سال پیش، خانم جوانی هراسان به یک آشنای مشترک مراجعه و تقاضای کمک کرده و گفته بود جوانی در یک خودروی پرشیا در اتوبان نیایش با او کورس گذاشته و سپس پشت چراغ قرمز در کنارش توقف کرده و سعی کرده سر…
Audio
🔹هفتادمین و یکمین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری
🔻عنوان: پرشیا سفید، اتوبان نیایش
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno
شورای سردبیری
🔻عنوان: پرشیا سفید، اتوبان نیایش
🎤 با صدای #مریم_میری
🆔 @jameeno