جامعه نو
4.93K subscribers
989 photos
33 videos
17 files
770 links
رسانه روزنامه‌نگاران مستقل

تماس با ما: @jameeno_pr
Download Telegram
♦️پدران بنیان گذار آمریکا در برابر ترامپ


🖌بردفورد دی لانگ / برگردان: مجتبی رحیمی


▫️جامعه نو: در سالهای اولیه جمهوری آمریكا، جیمز مدیسون به هموطنان خود هشدار داد كه سیستمی که آن ها برای حکومت برگزیده اند، فقط در صورتی پایدار خواهد ماند كه اولاً به اصول نمایندگی/انتخابات پایبند باشند، وانگهی در چارچوب نظم حکومت کنند. به نظر می رسد در دوران دونالد ترامپ، این دو شرط دیگر دوام ندارند.

از آغاز تجربه دموکراسی آمریکایی، الکساندر همیلتون، یکی از بنیانگذاران آمریکا، شک و تردیدی جدی در مورد دموکراسی داشت. او در مجموعه مقاله های فدرالیسم، نوشت: «غیرممکن است تاریخ جمهوری های کوچک یونان و ایتالیا را بدون احساس ترس و انزجار در حالت تعلیق دائمی بین استبداد افراطی و هرج و مرج مطالعه کنید.»

تجربه جمهوری آمریکایی هنوز به نقطه بحران وجودی خود نرسیده است. اما شکی نیست که ایالات متحده در دوران ترامپ در حال تجربه مشکلات است که مدیسون پیش بینی کرد، زمانی که هشدار داد که «دولتمردان عاقل، قادر به ایجاد منافع عمومی و همیشه در دسترس نخواهند بود».

🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید.

🆔 @jameeno

http://telegra.ph/usa-06-09
#الف

🔹زنجیره حذف

▫️شورای سردبیری: میخواهیم فرض کنیم مثل داستان ریگ باران آسمانی و از بین رفتن (فقط) دشمنان خدا، صاعقه خاصی نازل شود و فقط همه اصلاح طلبان و حتی معتدلان جمهوری اسلامی را با خودش به آن دنیا ببرد . برای جمهوری اسلامی چه رخ خواهد داد؟
آینده جمهوری اسلامی را از هم اکنون پیش بینی نمی‌کنیم، ولی آنچه بر ابنای آن خواهد گذشت از هم اکنون قابل تصوراست: روز بعد از نابودی، راهپیمایی برگزار می‌کنند تا مطمئن شوند عوام مومن نابودی اصلاح طلبان را حتما به حساب الطاف الهی و حمایت امام زمان از باقی ماندگان در راس حکومت می‌دانند و می‌پذیرند. روز بعد معلوم می‌شود اهل اصلاحات چه خیانتهای مسلمی در پیروی از نظام سلطه و راه انداختن بساط بی‌دینی و بی‌حجابی و آزادی و جامعه مدنی‌ بازی و کنسرت و شفاف سازی و ...مرتکب شده اند. روز سوم مشخص می‌شود طی دو روزی که آقایان مشغول حکاکی سنگ قبر اصلاح‌طلبان و بتن‌ریزی آن بوده‌اند رئیس یک بانک و مدیر یک صندوق قرض‌الحسنه با چند فقره اختلاس به کانادا گریخته‌اند، رئیس دفتر این آقا به موساد سند داده و آن یکی از فلان شرکت کره‌ای یا ایتالیایی یا نروژی پول گرفته، ده کارخانه تعطیل و هزاران کارگر بیکار شده و صد کانتینر ترانزیت گم شده، آن هواپیما به علت مشکلات فنی سقوط کرده و....خلاصه، مشکلات همان است که بود. یک روز دیگر هم به پیونددادن علت این رخدادها به دامن اصلاح‌طلبان مرحوم می‌گذرد و .... روز بعد اتفاق جالب‌تری می‌افتد.در مقابل پرسش مردم که مسئول بدبختی امروز ما چه کسی است، باید یک آدم زنده پیدا کنند و مسئولیت را به گردن او اندازند. اورا پیدا می‌کنند اما در کمال تعجب خواهد گفت علت مشکلات اتخاذ سیاستهای اشتباه، اصرار به اعمال روشهای شکست خورده، و وجود طبقه‌ای از نجبا و آقازاده‌ها است که پاسخگوی کسی نیستند و قانون را دور می‌زنند و در واردات غیرقانونی دست دارند و وامهای گرفته را پس نمی‌دهند و اگر به نفع دستمال خودشان باشد سفارتخانه آتش می‌زنند و....
روز بعد هم مشخص خواهد شد که مدیریت یکدست پس از محو اصلاح‌طلبان، متاسفانه دوباره با توطئه اشخاص نفوذی دو پاره شده و عده‌ای به جای ما می‌توانیم، و فلانی از صحنه روزگار محو می‌شود و ....دوباره از حاکمیت قانون، شفافیت اقتصاد، آزادی نقد، تعامل بادنیا، و پاسخگویی حکومت حرف می‌زنند.انگار روح اصلاح‌طلبان در جسم آنها حلول کرده و رفتار آنها را فتنه‌گرانه ساخته است، دوباره باید نیروهای الهی به کمک جمهوری اسلامی بیایند.....

حکومت جمهوری اسلامی در روندی گریزناپذیر به ظهور تقاضاکنندگان اصلاحات و رفتار معتدل و تغییر رویکردهای مدیریتی خود نیازمند است. این ربطی به خاتمی و موسوی و روحانی ندارد. علت آن روشن است: میزان سرمایه مادی و معنوی و از جمله اعتبار اخلاقی حکومت به عنوان بخشی از سرمایه معنوی که در دسترس جامعه قرار دارد بسیار محدود است. سرعت از دست رفتن و سایش این سرمایه ها همواره بخشی قابل توجه از شهروندان و گروهی از مدیران دستگاه‌های حکومت‌ها را نگران می‌سازد و اندیشه درباره چگونگی کاهش سرعت این سایش یا بازیافت اعتبار ذهن آن بخش را به خود مشغول و درگیر می‌کند. چرا موفق به اصلاح امور نمیشوند و خودشان از میانه حذف گردانده( ! ) میشوند؟

امور حکومتی را در کلی‌ترین تقسیم‌بندی میتوان شامل دو گروه دانست: امور امنیت، و امور توسعه. هردو می‌توانند دلمشغولی حکومت باشند. مرحوم هاشمی رفسنجانی در دوران اوج قدرت نمونه کلاسیک این ترکیب بود. دل و قلبش میخواست امیرکبیر باشد و ایران را آباد کند و مغزش می‌گفت لازم نیست درباره امورسیاسی غیر از خودش به کس دیگری فکر کند. تعادلی نسبی هم بین دو پیشرانه برقرار کرد، ولی حریف بخشی از حاکمیت که اولویت محوری‌اش امنیت حکومت بود نشد و بالاخره هم ناکام از دنیا رفت.

هرچند تعارضی بین امنیت و توسعه نیست، ولی در کشورهای بی‌سامان، غیردموکراتیک و حکومتهایی که در آنها فردیت بارزترین وجه طراحی خط مشی‌های بنیادین ملی است، عامل امنیت بالاترین اولویت را به خود اختصاص می‌دهد و توسعه را واپس می‌زند. وجه بارزی که همیشه در جامعه نو از آن به عنوان قربانی کردن اقتصاد در پیشگاه سیاست یاد کرده‌ایم تبلوری از همین واپس‌زدگی نیازهای توسعه‌ای کشور توسط نیازهای امنیتی حکومت است.در نهایت، جامعه هم در کلی‌ترین تقسیم‌بندی به دوتکه تقسیم میشود: دلواپسان امنیت حکومت و تداوم آن، و دغدغه‌داران توسعه کشور و بقای آن. گروه دوم، همان اصلاح‌طلب‌ها هستند .
بازی فرضی حذف مداوم اصلاح‌طلبان که در اول مطلب از آن گفتیم در چنین بستری رخ میدهد: حذف تدریجی این‌ها، کنار زدن آنها، حذف دوباره بعدی‌ها، تا زمانی که جز مافیایی بی‌اصل، بی‌دین، بی‌وطن، و قاتل بالفطره باقی نماند. قاضیان جوان و شجاعی که در چرخش روزگار به "لونل بوئرو‌"ی چترباز فرمان تیر می‌دهند.
🆔 @jameeno
#یادداشت_مهمان

🔸آقای وزیر ! به خاطر خودتان کاری کنید

▫️مژگان باقری / معلم: سال گذشته وقتی نمایندگان مجلس مشغول چانه زنی برای دادن رای اعتماد به وزیران بودند بسیاری از دلسوزان آموزش و پرورش با وزارت آقای بطحایی شدیدا مخالفت می‌کردند. چرا که اعتقاد داشتند وزارت فرهنگ وزیری فرهیخته می‌خواهد و فرهیختگی چیزی نیست که بتوان در راهروهای مجلس و با لابیگری با نمایندگان منفعت طلب به دست آورد!
بالاخره ایشان وزیر شد و ما امیدوارانه چشم دوختیم به روزهای پیش رو. اما در روزهایی که پس از آن آمد تازه متوجه شدیم دلیل مخالفت شدید فرهنگیان باتجربه با وزارت ایشان چه بوده است. وزیری که نه می تواند از حرمت معلمانش دفاع کند، نه می تواند از جسم و روح دانش آموزانش مراقبت کند و نه حتی توان دارد که تصمیم خود مبنی بر حذف مدارس سمپاد را به کرسی بنشاند. آیا وقت آن نرسیده که بپرسیم اساسا فلسفه وجودی چنین وزیری چیست؟!
وقتی وزیر، تجمع مسالمت آمیز معلمان را غیر قانونی و دور از انصاف خواند احساس کردیم بین ما و وزیر هیچ حرفی باقی نمانده جز اینکه از ایشان خواهش کنیم در اوقات فراغت خویش، کتاب قانون اساسی و لغت نامه دهخدا را کمی ورق بزنند. اما امروز پس از گذشت یک ماه و در حالی که سازمان جهانی آموزش در نامه ای به رئیس جمهور خواستار آزادی معلمان زندانی شده است باز هم ناچاریم وزیر محترم را مخاطب خویش قرار دهیم.
نزدیک به یک ماه از دستگیری مجدد محمد حبیبی می‌گذرد. اسماعیل عبدی در اعتصاب غذا به سر می برد و معلمانی دیگر، دوره زندان یا تبعید را سپری می کنند.
آقای وزیر! به جز ایران، کدام کشور دیگری را می‌شناسید که با معلمانش به جرم دفاع از حقوق معلمان و دانش آموزان اینگونه برخورد شود؟ آیا ریاست در چنین وضعیتی باعث افتخار شماست؟ آیا زمان آن نرسیده که نه به خاطر معلمان بلکه به احترام خودتان کاری اساسی انجام دهید؟ آیا ترجیح نمی‌دهید که به جای رای نمایندگان، آراء معلمان را داشته باشید؟ فکر نکنید اگر استیضاح شوید دوباره همان تعداد رای را به دست می آورید. بالاخره نمایندگان هم برای دوره بعد به رای مردم نیاز دارند و مردم در این مدت عملکرد شما را زیر نظر داشته اند!
آقای وزیر! ما دوست داریم این وزارتخانه ثبات داشته باشد. دلمان نمی خواهد آموزش و پرورش با این همه بحران های عجیب و غریب، گرفتار بحران وزیر هم بشود و اصلا دچار این توهم هم نیستیم که اگر شما بروید فردی چون علی اکبر دهخدا یا بدیع الزمان فروزانفر وزیر می‌شود. اما باور کنید استعفای یک مسئول در دنیای سیاست، همیشه هم به معنای ضعف آن مسئول نیست بلکه به این معنی است که آن مسئول به یک چارچوب قانونی و اخلاقی پایبند است و چون به این نتیجه رسیده که ادامه کارش در آن چارچوب امکان پذیر نیست، استعفا داده است. باور کنید با استعفای شما هم خودتان بزرگتر می‌شوید، هم آموزش و پرورش جایگاه از دست رفته خویش را تا حدودی باز می‌یابد و هم برای همیشه در قلوب معلمین و دانش آموزان جای خواهید گرفت.
اما هدف اصلی از این نوشتار، آزادی معلمان زندانی است نه استعفای شما. اصلا شاید آقای رئیس جمهور با استعفای شما موافقت نکرد. بنابراین اگر می توانید با قدرت هر چه تمام‌تر بمانید و همکارانتان را آزاد کنید و در غیر اینصورت باور کنید که حتی اگر استعفای شما منجر به آزادی آنان نیز نشود باز از جامعه معلمین نمره قبولی خواهید گرفت و در پیشگاه ملت ایران سربلند خواهید شد چرا که صندلی قدرت را فدای آزادی معلمان کرده‌اید.
اما در آخر ذکر یک ماجرای تاریخی خالی از لطف نیست. چند روز قبل اردشیر زاهدی نامه ای به ترامپ نوشته و در مورد برجام حرفهای وطن پرستانه‌ای زده بود! یکی از دانش آموزان سابقم که اکنون دانشجو است با تعجب از من پرسید: "مگر زاهدی هنوز زنده است؟! من فکر می‌کردم هر کس که نامش در کتابهای تاریخ می‌آید خودش دیگر به تاریخ پیوسته است." پاسخ دادم قاعدتا همین طور است. ولی در کشور ما کتابهای تاریخ زود به زود عوض می شوند!
آقای وزیر! آرزو می کنیم که شما به اندازه اردشیر زاهدی عمر کنید ولی هیچ فکر کرده اید چه پاسخی باید به آیندگان بدهید؟ آیا نسل‌های آینده که مطمئنا نام امثال محمد حبیبی و اسماعیل عبدی و دیگران را در کتابهای تاریخشان خواهند خواند فقط با همین پاسخ کوتاه شما قانع خواهند شد که " من با نیروهای امنیتی در مورد آزادی همکارانم صحبت کردم ولی نتیجه نگرفتم " ؟! آیا از شما نخواهند پرسید چرا استعفا ندادید؟
آقای وزیر ! به خاطر خودتان، به خاطر نجات آموزش و پرورش، به خاطر پاسخ به تاریخ، برای معلمان زندانی یا کاری کنید یا استعفا دهید.
باور کنید در کشور ما کتاب های تاریخ زود به زود عوض می شوند!
🆔 @jameeno
🔺نمایندگان لایحه پالرمو را تصویب کردند

▫️جامعه نو: به گزارش ایرنا، نمایندگان مجلس شورای اسلامی با رفع ایرادات شورای نگهبان به لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با جرائم سازمان یافته فراملی(پالرمو)، این لایحه را تصویب کردند.
🆔 @jameeno
🔸بشار اسد: دولت سوریه عروسک خیمه‌شب‌بازی نیست تا سایر کشورها دربارۀ آن تصمیم بگیرند

▫️جامعۀ نو: رئیس‌جمهور سوریه در مصاحبه با هفته‌نامۀ بریتانیایی "میل آن ساندی" حضور روسیه و ایران در کشورش را مشروع، و حضور آمریکا و انگلیس در خاک سوریه را تهاجم خوانده است.

این مقام ارشد سوریه از استقلال سیاسی کشور خود دفاع کرده و گفته گرچه حمایتهای روسیه و ایران موجب عقب راندن اسلام گرایان شده، اما اگر حمایت مردمش نبود، همچون شاه ایران از حکومت ساقط می‌شد. وی تأکید کرده سوریه مستقل از روسیه و ایران قدرت تصمیم‌گیری دارد.

🆔 @jameeno
🏆جام‌جهانی با جامعه‌نو

جام‌جهانی۲۰۱۸ روسیه و حواشی آن را بصورت زنده از توییتر جامعه‌نو دنبال کنید. همراه با سهیل سراییان، خبرنگار ما در روسیه.
Twitter.com/JameenoDaily
🔺آتش در خرمن سیاست عراق

▫️جامعه نو: وزارت کشور عراق از آتش‌سوزی در مخازن حاوی آرای انتخابات اخیر این کشور خبر داده است.
به گزارش السومریه‌نیوز، و به نقل از خبرگزاری دویچه وله، وزارت کشور عراق اعلام کرده نیروهای بخش دفاع مدنی در حال تلاشند آتش‌سوزی را که در مخازن کمیساریای انتخابات در الرصافه در بغداد رخ داده مهار کنند. یک منبع امنیتی عراقی هم گفته صندوق‌های اخذ آرا کاملا در آتش سوختند.
انتخابات پارلمانی عراق ماه گذشته برگزار شد که در پی اعلام نتایج شماری از احزاب با برجسته کردن موضوع تقلب در انتخابات آن را به صحن مجلس این کشور کشانده و رای به منحل کردن کمیسیون عالی انتخابات و بازشماری دستی آرا دادند.
🆔 @jameeno
#الف

🔹نوشدارو و زهر

▫️شورای سردبیری: سیاست خارجی کشور دچار گرفتاری‌های بزرگی است که تقریبا همه ریشه در مساله‌ای داخلی دارند. یکی از این گرفتاری‌های بنیادی، دچار بودنش به عارضه سرزنش عامل بیرونی به جای جستجوی دلیل داخلی است. عامل بیماری را وجود ویروس می‌داند نه ناتوانی جسم. همواره در تلاش است روحیه استکباری این، یا بدعهدی آن را به عنوان علت مشکلات خود بداند. این روحیه نه فقط در دستگاه حکومت، که در دل ناظران جامعه، یعنی رسانه‌ها نیز رسوخ کرده است. این روزها رسانه‌ها پراست از سرزنش عامل بیرونی گرفتاری‌های ملی: یکی بدعهد است، دیگری نوکر غرب، سومی توطئه‌گر و آن یک "بی معرفت" به قول وزیر دفاع.
اما عوام به طریق ملوک سیاسی و رسانه‌ای خود نمی‌روند. آنها با رویکرد حمله به علت داخلی گرفتاری به داستان گرفتاری‌ها ورود و در شبکه‌های اینترنتی غوغا می‌کنند. یکی فیلم مجلس رقص دختران فلسطینی را پخش می‌کند که در میانه فلاکت ملی مردم ما، چرا باید از اینها حمایت مالی کنیم که اینقدر خوش بگذرانند. دیگری قهوه خانه لبنان و خوشگذرانی جوانان منسوب به حزب الله را با شعار "غم لبنان کشت ما را "پخش می‌کند با هزار تفسیر سردستی اما موثر، که کل بنیان سیاست خارجی حکومت را زیر علامت سوال می‌برد. سومی عکس پوتین و نتانیاهو را با ذکر جزئیات آگاهی روسیه از حمله هوایی اسرائیل به ایرانیان در سوریه روی شبکه می‌برد و می‌پرسد چرا روسیه را متحد می‌دانید....

افتراقی جدی بین سیاست خارجی حکومت و تلقی‌ها و انتظارات جامعه وجود دارد. این وضعیتی قابل دوام نیست. حکومت‌ها در پیشبرد دراز مدت سیاست خارجی خود به حمایت افکار عمومی نیاز دارند. در غیر این صورت بالاخره در نقطه‌ای بین حکومت و جامعه گسست پدید می‌آید و این مساله کوچکی نیست. فریاد نه غزه، نه لبنان در تظاهرات سال ۸۸ از دهان عوامل اسرائیل بیرون نیامد. عده‌ای از مردم این شعار را می‌دادند و بلندی فریاد آنان در تناظر با خشم و سرکوب ابنای حکومت نشانگر دره عمیقی بود که بین سیاست خارجی حکومت و انتظارات جامعه وجود دارد. حکمت آموزترین نکته‌ای که در این میانه وجود دارد، انطباق آنچه حکومت درست و حق می‌داند، با آن چیزی است که دشمنان خارجی کشور بهانه حمله و فشار به کشور ما می‌یابند و مردم نشان داده‌اند علقه‌ای به آنها ندارند. برای یکی زهر است، برای دیگری نوشدارو.

داستان البته به سال ۸۸ ختم نشد. مردم حکومت را مسئول نقصان‌های آشکار در عرصه روابط بین الملل کشور می‌دانند. به همین دلیل مسبب گرفتاری‌های اجتماعی حاصل از فشارهای خارجی را نیز برخلاف آنچه تلویزیون تلاش می‌کند با تبلیغات خود حقنه کند، نه ترامپ و نتانیاهو و شیخ عرب، که حکومت می‌دانند. بعید است دستگاه تبلیغات یا کارشناسان امنیت در وزارت کشور بتوانند ادعا کنند شعار "میگن دشمن ما امریکاست، دشمن ما همینجاست" را امریکایی‌ها به جمع طلبکاران موسسات کلاهبردار اعتباری آورده باشند. البته این همان نقطه مناسب عمل و مداخله خارجی است که این روزها بر سر زبان امثال بولتون است. آنها این شعارها را نمی‌سازند، اما امیدوارند اشتباهات و خبط‌های متوالی حکومت زمینه اجتماعی تغییر کم دردسر و داخلی رژیم را پدید آورد.
این وضع مفروش کردن مسیر برای دشمن خبیث، قابل دوام نیست. حکومت باید درد خود را درمان کند. جامعه تلقی درست تری دارد که علت گرفتاری کشور و خود را عواملی می‌داند که حکومت نقطه قوت خود اعلام می‌کند. حکومت باید مسیر خود را عوض کند.

🆔 @jameeno
🔹ترامپ باید قراردادی استوار با کره شمالی ببندد اما این موضوع دخلی به ایران ندارد

▫️جامعه نو: دیدار قریب‌الوقوع رییس‌جمهور آمریکا و رهبر کره شمالی در سنگاپور در حالی صورت می‌گیرد که برخی تحلیلگران معتقدند توافق احتمالی میان سران دو کشور در یک صورت محقق میشود و آن اینکه ترامپ، کره شمالی را در گام اول به عنوان یک قدرت هسته‌ای به رسمیت بشناسد و با آن مدارا کند.

به گزارش بلومبرگ و به نقل از کریستوفر هیل، دیپلمات سابق آمریکایی، کره شمالی هم اینک از سلاح هسته‌ای برخوردار است و ازاین‌رو نمی‌توان ان را با ایران مقایسه کرد.

سناتور چاک شومر نیز حساس‌تر بودن این دیدار از مذاکرات ایران و امریکا پیرامون برجام را به بزرگ‌تر بودن تهدید از سوی کره شمالی نسبت داده است. همچنین طی گزارشی از سوی گروه بین‌المللی بحران در بروکسل ثمره دادن زودهنگام نشست فردا غیرممکن خوانده شده چون کره شمالی حالا هم دارای تسلیحات هسته‌ای است.

به نقل از این گزارش بیست ماه مذاکره پیاپی برای حصول برجام چنان که انتظار می‌رفت ثمر نداد. چطور می‌شود از کشوری که به آن تسلیحات دست یافته انتظار قبول نابودی تمام توانش در تسلیحات هسته‌ای را داشت.
🆔 @jameeno
#الف

🔸مماس با اسرائیل

▫️شورای سردبیری: در آخرین سال جنگ هشت ساله، در دورانی که جهان در انتظار پایان این جنگ از طریق پذیرش قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل توسط ایران بود، به ناگاه ایران درخواست جدیدی به میان آورد: عراق باید این را هم می‌پذیرفت که نیروهای ایران با عبور از خاک عراق به فلسطین بروند و با رژیم اشغالگر اسرائیل بجنگند. شرط عجیبی بود که مشاوران صدام خیلی زود با عرضه بدل آن ایران را آچمز کردند. صدام (لعن خدا بر او) پشت میکروفون آمد و گفت قبول می‌کنم شما از راه عراق به فلسطین بروید، ولی نیروهایی که در حال ریختن آتش بر سر یکدیگرند نمیتوانند به سلامتی از کنار هم بگذرند شما آتش بس بدهید، بعد عبور کنید.

احتمالا مشاوران ایرانی طراح این برنامه انتظار داشتند صدام جواب منفی بدهد و بستری تبلیغاتی علیه او فراهم شود و او هم دانست چه باید بگوید: مادامی که پنجه در پنجه هستیم، کاری غیر از جنگ نمی‌توانیم کرد و برای انجام کاری دیگر، ابتدا باید آتش توپها خاموش شوند.

طرح ایرانی انجام رفراندوم برای تعیین تکلیف فلسطین نیز که رهبر کشور دیروز بار دیگر آن را مطرح کرد دارای چنین ماهیتی است. نفس این طرح بسیار عادلانه است و اگر به سال ۱۹۴۸ بر می‌گشتیم، احتمالا تعداد کسانی که میپذیرفتند تکلیف خاک فلسطین از طریق رفراندم و گرفتن نظر ساکنان مشخص شود بسیار بیشتر می‌بود از آنهایی که ترجیح می‌دادند قدرتهای بزرگ در سازمان ملل موضوع را حل و فصل کنند.

اما آن بخش از طرح که آنرا به طرح تبلیغاتی ما در دوران جنگ شبیه می‌سازد، مساله تناقض تداوم درگیری با رای‌گیری است. به واقع، طرف مقابل می‌تواند بگوید این طرح را قبول دارد و به آن تن می‌دهد ولی برای مذاکره درباره آن و برنامه‌ریزی‌اش، ابتدا باید آتش خصومت ولو به صورت موقت فروبنشیند و آتش‌بس برقرار شود و بنابراین طرفین و از جمله اسرائیل و سازمان‌های رزمجوی فلسطینی باید اعلام کنند تحرکات خود را متوقف می‌کنند. این می‌تواند پاسخ معقول غیرقابل ردی باشد و بنابراین ایران در واقع پیشنهادی عرضه می‌کند که مذاکره در نفس آن تنیده شده است. آیا واقعا چنین است؟

به نظر نمی‌آید خود ایران موافقتی با مذاکره با اسرائیل داشته باشد، ولی آیا نمی‌تواند به فلسطینیها توصیه کند حقوق خود را از طریق مذاکره بر سر راه حل رفراندومی یا هرراه حل عادلانه دیگر پی گیری کنند؟ راستش رابخواهید، تأکید ایران بر این راه حل معنایی جز این نمی‌تواند داشته باشد که فلسطینی‌ها با اسرائیل مذاکره کنند. این امر را یک مساله دیگر نیز تقویت می‌کند. اگر به هر دلیلی همه سازمان‌های فلسطینی به عمل مبتنی بر مذاکره با اسرائیل گرایش نشان دهند، یک آچمز سیاسی دیگر نیز پدید خواهد آمد که گریزی از آن نیست: ایران نمی‌تواند خلاف نظر فلسطینی‌ها حرفی بزند و در مورد سرنوشت آنهابیش از خودشان حق داشته باشد. بنا براین تنها کار منطقی که می‌تواند بکند کنار کشیدن از موضوع اعراب و اسرائیل به عنوان یک صورت مساله پاک شده است.

می‌توان امیدوار بود همان‌طور که اروپا به فهم به این طرح دعوت شده است، خود ما هم به الزامات و پیامدهای منطقی این طرح خوب توجه داشته باشیم و گوشه چشمی هم به نتایج آن برای سیاست خارجی کشور بیندازیم. یک پیامد هرگونه استقبالی از این طرح، این پرسش است که آیا ایران حاضر است خودش نیز بخشی از مذاکره بر سر رفراندومی باشد که یک پیامد بیشتر محتمل آن، انحلال اسرائیل کنونی برای حل شدن یهودیان آن در یک دولت متفاوت است؟

به زحمت می‌توان پاسخ منفی به چنین پرسشی داد، هرچند پرسشهای اندیشه‌سوز دیگری هم رخ می‌نمایند: آیا اسرائیل به چنین روندی پاسخ مثبت می‌دهد؟ آیا این دولت که اساسا بر بنیان کاشت یک مساله لاینحل در منطقه پدید آمده به تنش زدایی تا حد رفتارهای دمکراتیکی از نوع رفراندوم تن میدهد؟ پاسخ این پرسشها رانیز ازروی تجربه گذشته منفی می‌یابیم.اسرائیل نشان داده است ترجیح می‌دهد اشخاص رزمجو در مقابل خود داشته باشد تا گروهی که آن را با قواعد دموکراتیک تحت فشار بگذارند. .....ظاهرا برای انداختن بیشتر رژیم کودک‌کش به مسیر بن‌بست، بهترین راه پیشنهاد مذاکره درباره سرنوشت فلسطین و منطقه است .عجیب اینکه سیاست رسمی و طولانی‌مدت ایران هم مخالفت با هرگونه مذاکره یا تماسی، حتی درموضوع مسابقات ورزشی جهانی است، هرچند از بطن پیشنهاد آن مذاکره و نشستن دور میز درمی‌آید.
🆔 @jameeno
🔺 آغاز دیدار تاریخی رهبر ۳۴ ساله کره شمالی و رییس‌جمهور ۷۱ ساله آمریکا

🆔 @jameeno
🔹جامعه نو: ترامپ در دقایق آغازین این دیدار، به نقل از آسوشیتدپرس، پیش‌بینی کرده این نشست به «روابط عالی» دو کشور خواهد انجامید. رهبر کره شمالی نیز با یادآوری موانع متعدد بر سر راه این دیدار، اظهار امیدواری کرده و گفته «بر موانع چیره خواهیم شد.»
🆔 @jameeno
🔺 آغاز نشست سران دو کشور آمریکا و کره شمالی برای گفتگو

🆔 @jameeno
#آمریکا_کره‌شمالی

🔺ترامپ: این دیدار به رفع بحران و یک وضعیت بغرنج خواهد انجامید. با همکاری هم می‌توانیم به وضعیتی امن دست یابیم.

🆔 @jameeno
#آمریکا_کره‌شمالی

🔺کیم‌جونگ‌اون: یقین دارم این دیدار پیش‌درآمدی برای صلح است

🔻ترامپ دیدار دونفره خود با اون را "بسیار بسیار خوب" توصیف کرده

🆔 @jameeno
#آمریکا_کره‌شمالی

▫️جامعه نو: اظهارات خوشبینانه ترامپ و اون در حالی صورت می‌گیرد که به نوشته نیویورک تایمز برخی کارشناسان مسایل خارجی به نتایج نشست خوشبین نبوده و معتقدند شکست نشست جی۷ می‌تواند دستاویزی برای رهبر کره شمالی جهت کسب منافع هرچه بیشتر باشد چون ترامپ نمی‌تواند دو نشست شکست‌آمیز پیاپی داشته باشد.
🆔 @jameeno
#آمریکا_کره‌شمالی

▫️جامعه نو: به گزارش ایندیپندت، در فاصله میان دیدار دو نفره ترامپ و اون تا دیدار با سایر مقامات، دو بار از اون پرسیده شده:«جناب کیم خلع تسلیحات هسته‌ای را می‌پذیرید؟» این پرسش از سوی رهبر کره شمالی بی‌پاسخ مانده. همچنین وی در قبال سومین پرسش یعنی «آقای کیم از سلاح‌های هسته‌ای خود دست می‌کشید؟» سکوت اختیار کرده است.
🆔 @jameeno
📌تازه‌ترین شماره نشریه «بندر و دریا» منتشر شد.

▫️جامعه نو: پرونده ویژه شماره‌ي 253ـ252 این ماهنامه به بررسی ابعاد مثبت و منفی افزایش گردشگری دریایی در نوروز 1397 پرداخته است. در بخش سرمقاله، محمد ولی‌زاده، مدیر مسئول و سردبیر «بندر و دریا»، ضمن اشاره به نام‌گذاری این سال با عنوان «حمايت از كالاي ايراني» نوشته است: «به نظر می‌رسد برای اجرایی و عملیاتی‌شدن شعار سال 1397 در بطن و متن جامعه نیازمند الگوهای واقعی‌تر هستیم. سازمان بنادر و دریانوردی که سال‌هاست در عرصه اجرایی کشور فعالیت دارد، می‌تواند نمونه خوبی از روند رسیدن به چنین هدفی باشد. به عنوان نمونه، نگاهی به آمار سفرهای نوروزی امسال، گواه این واقعیت است که یک پیشنهاد عملی خوب می‌تواند، مردم را در استفاده از ظرفیت‌های داخلی کشور ترغیب کرده و آن را با شعار سال همراه و عجین کند.»
نشريه «بندر و دریا» در هر شماره، به صورت اختصاصی روايت سفر به یکی از بنادر کشور را منتشر می‌کند. در این شماره اما سفر به هر هشت استان ساحلي، به قلم چهره‌هایی چون منصور ضابطیان (استان هرمزگان)، احسان ناظم‌بکائی (استان خوزستان)، محمد ولي‌زاده (استان بوشهر)، کاوه فولادی‌نسب و مریم کهنسال نودهی (استان گيلان)، ربابه میرغیاثی (استان مازندران)، یاسر نوروزی (استان سيستان و بلوچستان)، سعيد برآبادي (استان گلستان) و زنده‌یاد محمدرضا رستمی (درياچه اروميه) در کنار عکس‌های چشم‌گیر و اختصاصی ثبت و ضبط شده‌اند.
این ماهنامه در بخش اجتماعی و اقتصادی خود ابعاد مختلف گردشگری دریایی را مورد بررسی قرار داده است. در بخش اجتماعی، گزارش‌های روزنامه‌نگاران این مجله، حول محور چالش‌های محیط زیستی گردشگری دریایی حرکت کرده و سعی شده است به این سوال ساده پاسخی درخور داده شود که آیا گردشگری دریایی می‌تواند به توسعه پایدارِ استان‌های ساحلی کشور منجر شود یا خیر؟ گفت‌وگو با مدیر موسسه سبزکاران بالان درباره گردشگری دریایی و پیامدهای آن در خزر، گزارشی از امضای تفاهم‌نامه توسعه گردشگری میان سازمان میراث فرهنگی و سازمان بنادر و دریانوردی از بخش‌های این پرونده هستند.
همچنین در بخش اقتصادی «بندر و دریا» نیز، گردشگری دریایی از دریچه سفرهای مشابه و حمل‌ونقل‌های جایگزین مورد ارزیابی قرار گرفته است. اقبال از بنادر در سفرهای نوروزی، نقدی بر قیمت بالای بلیت هواپیما در سفر به بنادر کشور و جایگاه دلار در تصمیم‌گیری گردشگران ایرانی از خواندنی‌ترین بخش‌های این شماره به‌حساب می‌آیند.
در بخش رویداد، پرونده سفر مقامات قطری به ایران برای گسترش همکاری‌های دریایی مورد بررسی قرار گرفته و در گزارشی به بازتاب بخش‌های مختلف این سفر، دیدارها، تحلیل رسانه‌های بین‌المللی از دیدار مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی با وزیر ارتباطات و حمل‌ونقل قطر و درنهایت احداث خطوط کشتیرانی اختصاصی ایران و قطر پرداخته شده است.
ماهنامه «بندر و دریا» با 36 سال قدمت در دور تازه انتشار خود، به شماره پنجم رسیده و قصد دارد از این شماره آرام‌آرام خود را در دکه‌های مطبوعاتی کشور عرضه کند. این مجله در 148 صفحه و با قیمت 15 هزار تومان به «دریانوردی و زندگی در بنادر ایران» اختصاص دارد.
🆔 @jameeno

http://telegra.ph/jameeno-06-12
#آمریکا_کره‌شمالی

▫️جامعه نو: هنوز از آنچه در دیدار محرمانه سران دو کشور گذشته، اطلاعی در دست نیست. به گفته جاستین سینک، گزارشگر کاخ سفید، میزان دسترسی رسانه‌ها در این دیدار حداقل بوده است. سینک در صفحه توییتر خود نوشته انتظار میرود رییس‌جمهور امریکا طی چهار ساعت آینده گزارشی از نشست خود بدهد. ترامپ گفته «همه چیز بهتر از آنچه تصور می‌شد پیش رفته». وی همچنین اعلام کرده او و رهبر کره شمالی خود را برای امضای یک قرارداد آماده می‌کنند. وی اطلاعاتی از این قرارداد و مفاد آن به دست نداده است.
🆔 @jameeno
#آمریکا_کره‌شمالی

▫️جامعه نو: ترامپ اعلام کرده روند خلع سلاح هسته‌ای کره شمالی "خیلی فوری" صورت خواهد گرفت. وی قراردادی را با اون به امضا رسانده که آن را "بسیار جامع" خوانده. وی همچنین از "پیمانی بسیار ویژه" با رهبر کره شمالی سخن گفته است. کیم نیز اظهار داشته جهان شاهد تحول بزرگی خواهد بود، کیم گفته او و ترامپ عزم کرده‌اند گذشته را فراموش کنند.
🆔 @jameeno