#الف
🔹نوشدارو و زهر
▫️شورای سردبیری: سیاست خارجی کشور دچار گرفتاریهای بزرگی است که تقریبا همه ریشه در مسالهای داخلی دارند. یکی از این گرفتاریهای بنیادی، دچار بودنش به عارضه سرزنش عامل بیرونی به جای جستجوی دلیل داخلی است. عامل بیماری را وجود ویروس میداند نه ناتوانی جسم. همواره در تلاش است روحیه استکباری این، یا بدعهدی آن را به عنوان علت مشکلات خود بداند. این روحیه نه فقط در دستگاه حکومت، که در دل ناظران جامعه، یعنی رسانهها نیز رسوخ کرده است. این روزها رسانهها پراست از سرزنش عامل بیرونی گرفتاریهای ملی: یکی بدعهد است، دیگری نوکر غرب، سومی توطئهگر و آن یک "بی معرفت" به قول وزیر دفاع.
اما عوام به طریق ملوک سیاسی و رسانهای خود نمیروند. آنها با رویکرد حمله به علت داخلی گرفتاری به داستان گرفتاریها ورود و در شبکههای اینترنتی غوغا میکنند. یکی فیلم مجلس رقص دختران فلسطینی را پخش میکند که در میانه فلاکت ملی مردم ما، چرا باید از اینها حمایت مالی کنیم که اینقدر خوش بگذرانند. دیگری قهوه خانه لبنان و خوشگذرانی جوانان منسوب به حزب الله را با شعار "غم لبنان کشت ما را "پخش میکند با هزار تفسیر سردستی اما موثر، که کل بنیان سیاست خارجی حکومت را زیر علامت سوال میبرد. سومی عکس پوتین و نتانیاهو را با ذکر جزئیات آگاهی روسیه از حمله هوایی اسرائیل به ایرانیان در سوریه روی شبکه میبرد و میپرسد چرا روسیه را متحد میدانید....
افتراقی جدی بین سیاست خارجی حکومت و تلقیها و انتظارات جامعه وجود دارد. این وضعیتی قابل دوام نیست. حکومتها در پیشبرد دراز مدت سیاست خارجی خود به حمایت افکار عمومی نیاز دارند. در غیر این صورت بالاخره در نقطهای بین حکومت و جامعه گسست پدید میآید و این مساله کوچکی نیست. فریاد نه غزه، نه لبنان در تظاهرات سال ۸۸ از دهان عوامل اسرائیل بیرون نیامد. عدهای از مردم این شعار را میدادند و بلندی فریاد آنان در تناظر با خشم و سرکوب ابنای حکومت نشانگر دره عمیقی بود که بین سیاست خارجی حکومت و انتظارات جامعه وجود دارد. حکمت آموزترین نکتهای که در این میانه وجود دارد، انطباق آنچه حکومت درست و حق میداند، با آن چیزی است که دشمنان خارجی کشور بهانه حمله و فشار به کشور ما مییابند و مردم نشان دادهاند علقهای به آنها ندارند. برای یکی زهر است، برای دیگری نوشدارو.
داستان البته به سال ۸۸ ختم نشد. مردم حکومت را مسئول نقصانهای آشکار در عرصه روابط بین الملل کشور میدانند. به همین دلیل مسبب گرفتاریهای اجتماعی حاصل از فشارهای خارجی را نیز برخلاف آنچه تلویزیون تلاش میکند با تبلیغات خود حقنه کند، نه ترامپ و نتانیاهو و شیخ عرب، که حکومت میدانند. بعید است دستگاه تبلیغات یا کارشناسان امنیت در وزارت کشور بتوانند ادعا کنند شعار "میگن دشمن ما امریکاست، دشمن ما همینجاست" را امریکاییها به جمع طلبکاران موسسات کلاهبردار اعتباری آورده باشند. البته این همان نقطه مناسب عمل و مداخله خارجی است که این روزها بر سر زبان امثال بولتون است. آنها این شعارها را نمیسازند، اما امیدوارند اشتباهات و خبطهای متوالی حکومت زمینه اجتماعی تغییر کم دردسر و داخلی رژیم را پدید آورد.
این وضع مفروش کردن مسیر برای دشمن خبیث، قابل دوام نیست. حکومت باید درد خود را درمان کند. جامعه تلقی درست تری دارد که علت گرفتاری کشور و خود را عواملی میداند که حکومت نقطه قوت خود اعلام میکند. حکومت باید مسیر خود را عوض کند.
🆔 @jameeno
🔹نوشدارو و زهر
▫️شورای سردبیری: سیاست خارجی کشور دچار گرفتاریهای بزرگی است که تقریبا همه ریشه در مسالهای داخلی دارند. یکی از این گرفتاریهای بنیادی، دچار بودنش به عارضه سرزنش عامل بیرونی به جای جستجوی دلیل داخلی است. عامل بیماری را وجود ویروس میداند نه ناتوانی جسم. همواره در تلاش است روحیه استکباری این، یا بدعهدی آن را به عنوان علت مشکلات خود بداند. این روحیه نه فقط در دستگاه حکومت، که در دل ناظران جامعه، یعنی رسانهها نیز رسوخ کرده است. این روزها رسانهها پراست از سرزنش عامل بیرونی گرفتاریهای ملی: یکی بدعهد است، دیگری نوکر غرب، سومی توطئهگر و آن یک "بی معرفت" به قول وزیر دفاع.
اما عوام به طریق ملوک سیاسی و رسانهای خود نمیروند. آنها با رویکرد حمله به علت داخلی گرفتاری به داستان گرفتاریها ورود و در شبکههای اینترنتی غوغا میکنند. یکی فیلم مجلس رقص دختران فلسطینی را پخش میکند که در میانه فلاکت ملی مردم ما، چرا باید از اینها حمایت مالی کنیم که اینقدر خوش بگذرانند. دیگری قهوه خانه لبنان و خوشگذرانی جوانان منسوب به حزب الله را با شعار "غم لبنان کشت ما را "پخش میکند با هزار تفسیر سردستی اما موثر، که کل بنیان سیاست خارجی حکومت را زیر علامت سوال میبرد. سومی عکس پوتین و نتانیاهو را با ذکر جزئیات آگاهی روسیه از حمله هوایی اسرائیل به ایرانیان در سوریه روی شبکه میبرد و میپرسد چرا روسیه را متحد میدانید....
افتراقی جدی بین سیاست خارجی حکومت و تلقیها و انتظارات جامعه وجود دارد. این وضعیتی قابل دوام نیست. حکومتها در پیشبرد دراز مدت سیاست خارجی خود به حمایت افکار عمومی نیاز دارند. در غیر این صورت بالاخره در نقطهای بین حکومت و جامعه گسست پدید میآید و این مساله کوچکی نیست. فریاد نه غزه، نه لبنان در تظاهرات سال ۸۸ از دهان عوامل اسرائیل بیرون نیامد. عدهای از مردم این شعار را میدادند و بلندی فریاد آنان در تناظر با خشم و سرکوب ابنای حکومت نشانگر دره عمیقی بود که بین سیاست خارجی حکومت و انتظارات جامعه وجود دارد. حکمت آموزترین نکتهای که در این میانه وجود دارد، انطباق آنچه حکومت درست و حق میداند، با آن چیزی است که دشمنان خارجی کشور بهانه حمله و فشار به کشور ما مییابند و مردم نشان دادهاند علقهای به آنها ندارند. برای یکی زهر است، برای دیگری نوشدارو.
داستان البته به سال ۸۸ ختم نشد. مردم حکومت را مسئول نقصانهای آشکار در عرصه روابط بین الملل کشور میدانند. به همین دلیل مسبب گرفتاریهای اجتماعی حاصل از فشارهای خارجی را نیز برخلاف آنچه تلویزیون تلاش میکند با تبلیغات خود حقنه کند، نه ترامپ و نتانیاهو و شیخ عرب، که حکومت میدانند. بعید است دستگاه تبلیغات یا کارشناسان امنیت در وزارت کشور بتوانند ادعا کنند شعار "میگن دشمن ما امریکاست، دشمن ما همینجاست" را امریکاییها به جمع طلبکاران موسسات کلاهبردار اعتباری آورده باشند. البته این همان نقطه مناسب عمل و مداخله خارجی است که این روزها بر سر زبان امثال بولتون است. آنها این شعارها را نمیسازند، اما امیدوارند اشتباهات و خبطهای متوالی حکومت زمینه اجتماعی تغییر کم دردسر و داخلی رژیم را پدید آورد.
این وضع مفروش کردن مسیر برای دشمن خبیث، قابل دوام نیست. حکومت باید درد خود را درمان کند. جامعه تلقی درست تری دارد که علت گرفتاری کشور و خود را عواملی میداند که حکومت نقطه قوت خود اعلام میکند. حکومت باید مسیر خود را عوض کند.
🆔 @jameeno
🔹ترامپ باید قراردادی استوار با کره شمالی ببندد اما این موضوع دخلی به ایران ندارد
▫️جامعه نو: دیدار قریبالوقوع رییسجمهور آمریکا و رهبر کره شمالی در سنگاپور در حالی صورت میگیرد که برخی تحلیلگران معتقدند توافق احتمالی میان سران دو کشور در یک صورت محقق میشود و آن اینکه ترامپ، کره شمالی را در گام اول به عنوان یک قدرت هستهای به رسمیت بشناسد و با آن مدارا کند.
به گزارش بلومبرگ و به نقل از کریستوفر هیل، دیپلمات سابق آمریکایی، کره شمالی هم اینک از سلاح هستهای برخوردار است و ازاینرو نمیتوان ان را با ایران مقایسه کرد.
سناتور چاک شومر نیز حساستر بودن این دیدار از مذاکرات ایران و امریکا پیرامون برجام را به بزرگتر بودن تهدید از سوی کره شمالی نسبت داده است. همچنین طی گزارشی از سوی گروه بینالمللی بحران در بروکسل ثمره دادن زودهنگام نشست فردا غیرممکن خوانده شده چون کره شمالی حالا هم دارای تسلیحات هستهای است.
به نقل از این گزارش بیست ماه مذاکره پیاپی برای حصول برجام چنان که انتظار میرفت ثمر نداد. چطور میشود از کشوری که به آن تسلیحات دست یافته انتظار قبول نابودی تمام توانش در تسلیحات هستهای را داشت.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: دیدار قریبالوقوع رییسجمهور آمریکا و رهبر کره شمالی در سنگاپور در حالی صورت میگیرد که برخی تحلیلگران معتقدند توافق احتمالی میان سران دو کشور در یک صورت محقق میشود و آن اینکه ترامپ، کره شمالی را در گام اول به عنوان یک قدرت هستهای به رسمیت بشناسد و با آن مدارا کند.
به گزارش بلومبرگ و به نقل از کریستوفر هیل، دیپلمات سابق آمریکایی، کره شمالی هم اینک از سلاح هستهای برخوردار است و ازاینرو نمیتوان ان را با ایران مقایسه کرد.
سناتور چاک شومر نیز حساستر بودن این دیدار از مذاکرات ایران و امریکا پیرامون برجام را به بزرگتر بودن تهدید از سوی کره شمالی نسبت داده است. همچنین طی گزارشی از سوی گروه بینالمللی بحران در بروکسل ثمره دادن زودهنگام نشست فردا غیرممکن خوانده شده چون کره شمالی حالا هم دارای تسلیحات هستهای است.
به نقل از این گزارش بیست ماه مذاکره پیاپی برای حصول برجام چنان که انتظار میرفت ثمر نداد. چطور میشود از کشوری که به آن تسلیحات دست یافته انتظار قبول نابودی تمام توانش در تسلیحات هستهای را داشت.
🆔 @jameeno
#الف
🔸مماس با اسرائیل
▫️شورای سردبیری: در آخرین سال جنگ هشت ساله، در دورانی که جهان در انتظار پایان این جنگ از طریق پذیرش قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل توسط ایران بود، به ناگاه ایران درخواست جدیدی به میان آورد: عراق باید این را هم میپذیرفت که نیروهای ایران با عبور از خاک عراق به فلسطین بروند و با رژیم اشغالگر اسرائیل بجنگند. شرط عجیبی بود که مشاوران صدام خیلی زود با عرضه بدل آن ایران را آچمز کردند. صدام (لعن خدا بر او) پشت میکروفون آمد و گفت قبول میکنم شما از راه عراق به فلسطین بروید، ولی نیروهایی که در حال ریختن آتش بر سر یکدیگرند نمیتوانند به سلامتی از کنار هم بگذرند شما آتش بس بدهید، بعد عبور کنید.
احتمالا مشاوران ایرانی طراح این برنامه انتظار داشتند صدام جواب منفی بدهد و بستری تبلیغاتی علیه او فراهم شود و او هم دانست چه باید بگوید: مادامی که پنجه در پنجه هستیم، کاری غیر از جنگ نمیتوانیم کرد و برای انجام کاری دیگر، ابتدا باید آتش توپها خاموش شوند.
طرح ایرانی انجام رفراندوم برای تعیین تکلیف فلسطین نیز که رهبر کشور دیروز بار دیگر آن را مطرح کرد دارای چنین ماهیتی است. نفس این طرح بسیار عادلانه است و اگر به سال ۱۹۴۸ بر میگشتیم، احتمالا تعداد کسانی که میپذیرفتند تکلیف خاک فلسطین از طریق رفراندم و گرفتن نظر ساکنان مشخص شود بسیار بیشتر میبود از آنهایی که ترجیح میدادند قدرتهای بزرگ در سازمان ملل موضوع را حل و فصل کنند.
اما آن بخش از طرح که آنرا به طرح تبلیغاتی ما در دوران جنگ شبیه میسازد، مساله تناقض تداوم درگیری با رایگیری است. به واقع، طرف مقابل میتواند بگوید این طرح را قبول دارد و به آن تن میدهد ولی برای مذاکره درباره آن و برنامهریزیاش، ابتدا باید آتش خصومت ولو به صورت موقت فروبنشیند و آتشبس برقرار شود و بنابراین طرفین و از جمله اسرائیل و سازمانهای رزمجوی فلسطینی باید اعلام کنند تحرکات خود را متوقف میکنند. این میتواند پاسخ معقول غیرقابل ردی باشد و بنابراین ایران در واقع پیشنهادی عرضه میکند که مذاکره در نفس آن تنیده شده است. آیا واقعا چنین است؟
به نظر نمیآید خود ایران موافقتی با مذاکره با اسرائیل داشته باشد، ولی آیا نمیتواند به فلسطینیها توصیه کند حقوق خود را از طریق مذاکره بر سر راه حل رفراندومی یا هرراه حل عادلانه دیگر پی گیری کنند؟ راستش رابخواهید، تأکید ایران بر این راه حل معنایی جز این نمیتواند داشته باشد که فلسطینیها با اسرائیل مذاکره کنند. این امر را یک مساله دیگر نیز تقویت میکند. اگر به هر دلیلی همه سازمانهای فلسطینی به عمل مبتنی بر مذاکره با اسرائیل گرایش نشان دهند، یک آچمز سیاسی دیگر نیز پدید خواهد آمد که گریزی از آن نیست: ایران نمیتواند خلاف نظر فلسطینیها حرفی بزند و در مورد سرنوشت آنهابیش از خودشان حق داشته باشد. بنا براین تنها کار منطقی که میتواند بکند کنار کشیدن از موضوع اعراب و اسرائیل به عنوان یک صورت مساله پاک شده است.
میتوان امیدوار بود همانطور که اروپا به فهم به این طرح دعوت شده است، خود ما هم به الزامات و پیامدهای منطقی این طرح خوب توجه داشته باشیم و گوشه چشمی هم به نتایج آن برای سیاست خارجی کشور بیندازیم. یک پیامد هرگونه استقبالی از این طرح، این پرسش است که آیا ایران حاضر است خودش نیز بخشی از مذاکره بر سر رفراندومی باشد که یک پیامد بیشتر محتمل آن، انحلال اسرائیل کنونی برای حل شدن یهودیان آن در یک دولت متفاوت است؟
به زحمت میتوان پاسخ منفی به چنین پرسشی داد، هرچند پرسشهای اندیشهسوز دیگری هم رخ مینمایند: آیا اسرائیل به چنین روندی پاسخ مثبت میدهد؟ آیا این دولت که اساسا بر بنیان کاشت یک مساله لاینحل در منطقه پدید آمده به تنش زدایی تا حد رفتارهای دمکراتیکی از نوع رفراندوم تن میدهد؟ پاسخ این پرسشها رانیز ازروی تجربه گذشته منفی مییابیم.اسرائیل نشان داده است ترجیح میدهد اشخاص رزمجو در مقابل خود داشته باشد تا گروهی که آن را با قواعد دموکراتیک تحت فشار بگذارند. .....ظاهرا برای انداختن بیشتر رژیم کودککش به مسیر بنبست، بهترین راه پیشنهاد مذاکره درباره سرنوشت فلسطین و منطقه است .عجیب اینکه سیاست رسمی و طولانیمدت ایران هم مخالفت با هرگونه مذاکره یا تماسی، حتی درموضوع مسابقات ورزشی جهانی است، هرچند از بطن پیشنهاد آن مذاکره و نشستن دور میز درمیآید.
🆔 @jameeno
🔸مماس با اسرائیل
▫️شورای سردبیری: در آخرین سال جنگ هشت ساله، در دورانی که جهان در انتظار پایان این جنگ از طریق پذیرش قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل توسط ایران بود، به ناگاه ایران درخواست جدیدی به میان آورد: عراق باید این را هم میپذیرفت که نیروهای ایران با عبور از خاک عراق به فلسطین بروند و با رژیم اشغالگر اسرائیل بجنگند. شرط عجیبی بود که مشاوران صدام خیلی زود با عرضه بدل آن ایران را آچمز کردند. صدام (لعن خدا بر او) پشت میکروفون آمد و گفت قبول میکنم شما از راه عراق به فلسطین بروید، ولی نیروهایی که در حال ریختن آتش بر سر یکدیگرند نمیتوانند به سلامتی از کنار هم بگذرند شما آتش بس بدهید، بعد عبور کنید.
احتمالا مشاوران ایرانی طراح این برنامه انتظار داشتند صدام جواب منفی بدهد و بستری تبلیغاتی علیه او فراهم شود و او هم دانست چه باید بگوید: مادامی که پنجه در پنجه هستیم، کاری غیر از جنگ نمیتوانیم کرد و برای انجام کاری دیگر، ابتدا باید آتش توپها خاموش شوند.
طرح ایرانی انجام رفراندوم برای تعیین تکلیف فلسطین نیز که رهبر کشور دیروز بار دیگر آن را مطرح کرد دارای چنین ماهیتی است. نفس این طرح بسیار عادلانه است و اگر به سال ۱۹۴۸ بر میگشتیم، احتمالا تعداد کسانی که میپذیرفتند تکلیف خاک فلسطین از طریق رفراندم و گرفتن نظر ساکنان مشخص شود بسیار بیشتر میبود از آنهایی که ترجیح میدادند قدرتهای بزرگ در سازمان ملل موضوع را حل و فصل کنند.
اما آن بخش از طرح که آنرا به طرح تبلیغاتی ما در دوران جنگ شبیه میسازد، مساله تناقض تداوم درگیری با رایگیری است. به واقع، طرف مقابل میتواند بگوید این طرح را قبول دارد و به آن تن میدهد ولی برای مذاکره درباره آن و برنامهریزیاش، ابتدا باید آتش خصومت ولو به صورت موقت فروبنشیند و آتشبس برقرار شود و بنابراین طرفین و از جمله اسرائیل و سازمانهای رزمجوی فلسطینی باید اعلام کنند تحرکات خود را متوقف میکنند. این میتواند پاسخ معقول غیرقابل ردی باشد و بنابراین ایران در واقع پیشنهادی عرضه میکند که مذاکره در نفس آن تنیده شده است. آیا واقعا چنین است؟
به نظر نمیآید خود ایران موافقتی با مذاکره با اسرائیل داشته باشد، ولی آیا نمیتواند به فلسطینیها توصیه کند حقوق خود را از طریق مذاکره بر سر راه حل رفراندومی یا هرراه حل عادلانه دیگر پی گیری کنند؟ راستش رابخواهید، تأکید ایران بر این راه حل معنایی جز این نمیتواند داشته باشد که فلسطینیها با اسرائیل مذاکره کنند. این امر را یک مساله دیگر نیز تقویت میکند. اگر به هر دلیلی همه سازمانهای فلسطینی به عمل مبتنی بر مذاکره با اسرائیل گرایش نشان دهند، یک آچمز سیاسی دیگر نیز پدید خواهد آمد که گریزی از آن نیست: ایران نمیتواند خلاف نظر فلسطینیها حرفی بزند و در مورد سرنوشت آنهابیش از خودشان حق داشته باشد. بنا براین تنها کار منطقی که میتواند بکند کنار کشیدن از موضوع اعراب و اسرائیل به عنوان یک صورت مساله پاک شده است.
میتوان امیدوار بود همانطور که اروپا به فهم به این طرح دعوت شده است، خود ما هم به الزامات و پیامدهای منطقی این طرح خوب توجه داشته باشیم و گوشه چشمی هم به نتایج آن برای سیاست خارجی کشور بیندازیم. یک پیامد هرگونه استقبالی از این طرح، این پرسش است که آیا ایران حاضر است خودش نیز بخشی از مذاکره بر سر رفراندومی باشد که یک پیامد بیشتر محتمل آن، انحلال اسرائیل کنونی برای حل شدن یهودیان آن در یک دولت متفاوت است؟
به زحمت میتوان پاسخ منفی به چنین پرسشی داد، هرچند پرسشهای اندیشهسوز دیگری هم رخ مینمایند: آیا اسرائیل به چنین روندی پاسخ مثبت میدهد؟ آیا این دولت که اساسا بر بنیان کاشت یک مساله لاینحل در منطقه پدید آمده به تنش زدایی تا حد رفتارهای دمکراتیکی از نوع رفراندوم تن میدهد؟ پاسخ این پرسشها رانیز ازروی تجربه گذشته منفی مییابیم.اسرائیل نشان داده است ترجیح میدهد اشخاص رزمجو در مقابل خود داشته باشد تا گروهی که آن را با قواعد دموکراتیک تحت فشار بگذارند. .....ظاهرا برای انداختن بیشتر رژیم کودککش به مسیر بنبست، بهترین راه پیشنهاد مذاکره درباره سرنوشت فلسطین و منطقه است .عجیب اینکه سیاست رسمی و طولانیمدت ایران هم مخالفت با هرگونه مذاکره یا تماسی، حتی درموضوع مسابقات ورزشی جهانی است، هرچند از بطن پیشنهاد آن مذاکره و نشستن دور میز درمیآید.
🆔 @jameeno
#آمریکا_کرهشمالی
🔺ترامپ: این دیدار به رفع بحران و یک وضعیت بغرنج خواهد انجامید. با همکاری هم میتوانیم به وضعیتی امن دست یابیم.
🆔 @jameeno
🔺ترامپ: این دیدار به رفع بحران و یک وضعیت بغرنج خواهد انجامید. با همکاری هم میتوانیم به وضعیتی امن دست یابیم.
🆔 @jameeno
#آمریکا_کرهشمالی
🔺کیمجونگاون: یقین دارم این دیدار پیشدرآمدی برای صلح است
🔻ترامپ دیدار دونفره خود با اون را "بسیار بسیار خوب" توصیف کرده
🆔 @jameeno
🔺کیمجونگاون: یقین دارم این دیدار پیشدرآمدی برای صلح است
🔻ترامپ دیدار دونفره خود با اون را "بسیار بسیار خوب" توصیف کرده
🆔 @jameeno
#آمریکا_کرهشمالی
▫️جامعه نو: اظهارات خوشبینانه ترامپ و اون در حالی صورت میگیرد که به نوشته نیویورک تایمز برخی کارشناسان مسایل خارجی به نتایج نشست خوشبین نبوده و معتقدند شکست نشست جی۷ میتواند دستاویزی برای رهبر کره شمالی جهت کسب منافع هرچه بیشتر باشد چون ترامپ نمیتواند دو نشست شکستآمیز پیاپی داشته باشد.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: اظهارات خوشبینانه ترامپ و اون در حالی صورت میگیرد که به نوشته نیویورک تایمز برخی کارشناسان مسایل خارجی به نتایج نشست خوشبین نبوده و معتقدند شکست نشست جی۷ میتواند دستاویزی برای رهبر کره شمالی جهت کسب منافع هرچه بیشتر باشد چون ترامپ نمیتواند دو نشست شکستآمیز پیاپی داشته باشد.
🆔 @jameeno
#آمریکا_کرهشمالی
▫️جامعه نو: به گزارش ایندیپندت، در فاصله میان دیدار دو نفره ترامپ و اون تا دیدار با سایر مقامات، دو بار از اون پرسیده شده:«جناب کیم خلع تسلیحات هستهای را میپذیرید؟» این پرسش از سوی رهبر کره شمالی بیپاسخ مانده. همچنین وی در قبال سومین پرسش یعنی «آقای کیم از سلاحهای هستهای خود دست میکشید؟» سکوت اختیار کرده است.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: به گزارش ایندیپندت، در فاصله میان دیدار دو نفره ترامپ و اون تا دیدار با سایر مقامات، دو بار از اون پرسیده شده:«جناب کیم خلع تسلیحات هستهای را میپذیرید؟» این پرسش از سوی رهبر کره شمالی بیپاسخ مانده. همچنین وی در قبال سومین پرسش یعنی «آقای کیم از سلاحهای هستهای خود دست میکشید؟» سکوت اختیار کرده است.
🆔 @jameeno
📌تازهترین شماره نشریه «بندر و دریا» منتشر شد.
▫️جامعه نو: پرونده ویژه شمارهي 253ـ252 این ماهنامه به بررسی ابعاد مثبت و منفی افزایش گردشگری دریایی در نوروز 1397 پرداخته است. در بخش سرمقاله، محمد ولیزاده، مدیر مسئول و سردبیر «بندر و دریا»، ضمن اشاره به نامگذاری این سال با عنوان «حمايت از كالاي ايراني» نوشته است: «به نظر میرسد برای اجرایی و عملیاتیشدن شعار سال 1397 در بطن و متن جامعه نیازمند الگوهای واقعیتر هستیم. سازمان بنادر و دریانوردی که سالهاست در عرصه اجرایی کشور فعالیت دارد، میتواند نمونه خوبی از روند رسیدن به چنین هدفی باشد. به عنوان نمونه، نگاهی به آمار سفرهای نوروزی امسال، گواه این واقعیت است که یک پیشنهاد عملی خوب میتواند، مردم را در استفاده از ظرفیتهای داخلی کشور ترغیب کرده و آن را با شعار سال همراه و عجین کند.»
نشريه «بندر و دریا» در هر شماره، به صورت اختصاصی روايت سفر به یکی از بنادر کشور را منتشر میکند. در این شماره اما سفر به هر هشت استان ساحلي، به قلم چهرههایی چون منصور ضابطیان (استان هرمزگان)، احسان ناظمبکائی (استان خوزستان)، محمد وليزاده (استان بوشهر)، کاوه فولادینسب و مریم کهنسال نودهی (استان گيلان)، ربابه میرغیاثی (استان مازندران)، یاسر نوروزی (استان سيستان و بلوچستان)، سعيد برآبادي (استان گلستان) و زندهیاد محمدرضا رستمی (درياچه اروميه) در کنار عکسهای چشمگیر و اختصاصی ثبت و ضبط شدهاند.
این ماهنامه در بخش اجتماعی و اقتصادی خود ابعاد مختلف گردشگری دریایی را مورد بررسی قرار داده است. در بخش اجتماعی، گزارشهای روزنامهنگاران این مجله، حول محور چالشهای محیط زیستی گردشگری دریایی حرکت کرده و سعی شده است به این سوال ساده پاسخی درخور داده شود که آیا گردشگری دریایی میتواند به توسعه پایدارِ استانهای ساحلی کشور منجر شود یا خیر؟ گفتوگو با مدیر موسسه سبزکاران بالان درباره گردشگری دریایی و پیامدهای آن در خزر، گزارشی از امضای تفاهمنامه توسعه گردشگری میان سازمان میراث فرهنگی و سازمان بنادر و دریانوردی از بخشهای این پرونده هستند.
همچنین در بخش اقتصادی «بندر و دریا» نیز، گردشگری دریایی از دریچه سفرهای مشابه و حملونقلهای جایگزین مورد ارزیابی قرار گرفته است. اقبال از بنادر در سفرهای نوروزی، نقدی بر قیمت بالای بلیت هواپیما در سفر به بنادر کشور و جایگاه دلار در تصمیمگیری گردشگران ایرانی از خواندنیترین بخشهای این شماره بهحساب میآیند.
در بخش رویداد، پرونده سفر مقامات قطری به ایران برای گسترش همکاریهای دریایی مورد بررسی قرار گرفته و در گزارشی به بازتاب بخشهای مختلف این سفر، دیدارها، تحلیل رسانههای بینالمللی از دیدار مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی با وزیر ارتباطات و حملونقل قطر و درنهایت احداث خطوط کشتیرانی اختصاصی ایران و قطر پرداخته شده است.
ماهنامه «بندر و دریا» با 36 سال قدمت در دور تازه انتشار خود، به شماره پنجم رسیده و قصد دارد از این شماره آرامآرام خود را در دکههای مطبوعاتی کشور عرضه کند. این مجله در 148 صفحه و با قیمت 15 هزار تومان به «دریانوردی و زندگی در بنادر ایران» اختصاص دارد.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/jameeno-06-12
▫️جامعه نو: پرونده ویژه شمارهي 253ـ252 این ماهنامه به بررسی ابعاد مثبت و منفی افزایش گردشگری دریایی در نوروز 1397 پرداخته است. در بخش سرمقاله، محمد ولیزاده، مدیر مسئول و سردبیر «بندر و دریا»، ضمن اشاره به نامگذاری این سال با عنوان «حمايت از كالاي ايراني» نوشته است: «به نظر میرسد برای اجرایی و عملیاتیشدن شعار سال 1397 در بطن و متن جامعه نیازمند الگوهای واقعیتر هستیم. سازمان بنادر و دریانوردی که سالهاست در عرصه اجرایی کشور فعالیت دارد، میتواند نمونه خوبی از روند رسیدن به چنین هدفی باشد. به عنوان نمونه، نگاهی به آمار سفرهای نوروزی امسال، گواه این واقعیت است که یک پیشنهاد عملی خوب میتواند، مردم را در استفاده از ظرفیتهای داخلی کشور ترغیب کرده و آن را با شعار سال همراه و عجین کند.»
نشريه «بندر و دریا» در هر شماره، به صورت اختصاصی روايت سفر به یکی از بنادر کشور را منتشر میکند. در این شماره اما سفر به هر هشت استان ساحلي، به قلم چهرههایی چون منصور ضابطیان (استان هرمزگان)، احسان ناظمبکائی (استان خوزستان)، محمد وليزاده (استان بوشهر)، کاوه فولادینسب و مریم کهنسال نودهی (استان گيلان)، ربابه میرغیاثی (استان مازندران)، یاسر نوروزی (استان سيستان و بلوچستان)، سعيد برآبادي (استان گلستان) و زندهیاد محمدرضا رستمی (درياچه اروميه) در کنار عکسهای چشمگیر و اختصاصی ثبت و ضبط شدهاند.
این ماهنامه در بخش اجتماعی و اقتصادی خود ابعاد مختلف گردشگری دریایی را مورد بررسی قرار داده است. در بخش اجتماعی، گزارشهای روزنامهنگاران این مجله، حول محور چالشهای محیط زیستی گردشگری دریایی حرکت کرده و سعی شده است به این سوال ساده پاسخی درخور داده شود که آیا گردشگری دریایی میتواند به توسعه پایدارِ استانهای ساحلی کشور منجر شود یا خیر؟ گفتوگو با مدیر موسسه سبزکاران بالان درباره گردشگری دریایی و پیامدهای آن در خزر، گزارشی از امضای تفاهمنامه توسعه گردشگری میان سازمان میراث فرهنگی و سازمان بنادر و دریانوردی از بخشهای این پرونده هستند.
همچنین در بخش اقتصادی «بندر و دریا» نیز، گردشگری دریایی از دریچه سفرهای مشابه و حملونقلهای جایگزین مورد ارزیابی قرار گرفته است. اقبال از بنادر در سفرهای نوروزی، نقدی بر قیمت بالای بلیت هواپیما در سفر به بنادر کشور و جایگاه دلار در تصمیمگیری گردشگران ایرانی از خواندنیترین بخشهای این شماره بهحساب میآیند.
در بخش رویداد، پرونده سفر مقامات قطری به ایران برای گسترش همکاریهای دریایی مورد بررسی قرار گرفته و در گزارشی به بازتاب بخشهای مختلف این سفر، دیدارها، تحلیل رسانههای بینالمللی از دیدار مدیرعامل سازمان بنادر و دریانوردی با وزیر ارتباطات و حملونقل قطر و درنهایت احداث خطوط کشتیرانی اختصاصی ایران و قطر پرداخته شده است.
ماهنامه «بندر و دریا» با 36 سال قدمت در دور تازه انتشار خود، به شماره پنجم رسیده و قصد دارد از این شماره آرامآرام خود را در دکههای مطبوعاتی کشور عرضه کند. این مجله در 148 صفحه و با قیمت 15 هزار تومان به «دریانوردی و زندگی در بنادر ایران» اختصاص دارد.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/jameeno-06-12
Telegraph
تازهترین شماره نشریه «بندر و دریا» منتشر شد
جامعه نو: ماهنامه «بندر و دریا» با 36 سال قدمت در دور تازه انتشار خود، به شماره پنجم رسیده و قصد دارد از این شماره آرامآرام خود را در دکههای مطبوعاتی کشور عرضه کند. این مجله در 148 صفحه و با قیمت 15 هزار تومان به «دریانوردی و زندگی در بنادر ایران» اختصاص…
#آمریکا_کرهشمالی
▫️جامعه نو: هنوز از آنچه در دیدار محرمانه سران دو کشور گذشته، اطلاعی در دست نیست. به گفته جاستین سینک، گزارشگر کاخ سفید، میزان دسترسی رسانهها در این دیدار حداقل بوده است. سینک در صفحه توییتر خود نوشته انتظار میرود رییسجمهور امریکا طی چهار ساعت آینده گزارشی از نشست خود بدهد. ترامپ گفته «همه چیز بهتر از آنچه تصور میشد پیش رفته». وی همچنین اعلام کرده او و رهبر کره شمالی خود را برای امضای یک قرارداد آماده میکنند. وی اطلاعاتی از این قرارداد و مفاد آن به دست نداده است.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: هنوز از آنچه در دیدار محرمانه سران دو کشور گذشته، اطلاعی در دست نیست. به گفته جاستین سینک، گزارشگر کاخ سفید، میزان دسترسی رسانهها در این دیدار حداقل بوده است. سینک در صفحه توییتر خود نوشته انتظار میرود رییسجمهور امریکا طی چهار ساعت آینده گزارشی از نشست خود بدهد. ترامپ گفته «همه چیز بهتر از آنچه تصور میشد پیش رفته». وی همچنین اعلام کرده او و رهبر کره شمالی خود را برای امضای یک قرارداد آماده میکنند. وی اطلاعاتی از این قرارداد و مفاد آن به دست نداده است.
🆔 @jameeno
#آمریکا_کرهشمالی
▫️جامعه نو: ترامپ اعلام کرده روند خلع سلاح هستهای کره شمالی "خیلی فوری" صورت خواهد گرفت. وی قراردادی را با اون به امضا رسانده که آن را "بسیار جامع" خوانده. وی همچنین از "پیمانی بسیار ویژه" با رهبر کره شمالی سخن گفته است. کیم نیز اظهار داشته جهان شاهد تحول بزرگی خواهد بود، کیم گفته او و ترامپ عزم کردهاند گذشته را فراموش کنند.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: ترامپ اعلام کرده روند خلع سلاح هستهای کره شمالی "خیلی فوری" صورت خواهد گرفت. وی قراردادی را با اون به امضا رسانده که آن را "بسیار جامع" خوانده. وی همچنین از "پیمانی بسیار ویژه" با رهبر کره شمالی سخن گفته است. کیم نیز اظهار داشته جهان شاهد تحول بزرگی خواهد بود، کیم گفته او و ترامپ عزم کردهاند گذشته را فراموش کنند.
🆔 @jameeno
#یادداشت_مهمان
🔹آبادان؛ شورشِ آب
🖌مانداناصادقی
▫️جامعه نو: آب آبادان این روزها با هیچ دستگاهی شیرین نمیشود. این سرنوشت عجیب مردمی است که برای بقا و حیات و دوام مام وطن جنگیدند، آواره شدند و با همه پیامدهای بازگشت بیموقع و نسنجیده کنار آمدند. آب شور است و این را همه شهر میداند. چه آنهایی که سالهاست با دستگاه آب را شیرین میکنند و چه آنهایی که در محلههای فقیرنشین و حاشیه شهر، آب را از ایستگاههای آبِ شیرین بشکهبشکه به خانه میبرند.
امروز بعد از گذشت30 سال از پایان جنگ و تحققنیافتن برنامههای بازسازی عمرانی و رونق اقتصادی و نوسازی حیات اجتماعی، مردم همچنان برای رفع یکی از اولین نیازهای انسانی که همانا بهرهمندی از آب شیرین و سالم است هر روز با هیولای آب شور دست و پنجه نرم میکنند.
سخن گفتن از گذشته و جهش اقتصادی اجتماعی این شهر به واسطه نفت و برخورداری آهسته اما پیوسته بخش غیر شرکتنفتی آبادان از مواهب صنعت نفت، موضوعی نیست که برکسی پوشیده باشد درعین حال استمرار در بازگویی آن گذشته درخشان هم چاره دردهای امروز این شهر نیست.
آبادان، فارغ از نقش سیاسی و تعیینکنندهاش در ملیشدن نفت و پیروزی انقلاب57، میتوانست الگوی مناسبی برای توسعه شهرنشینی صنعتی و مدرن ایران باشد اما سالهاست بر اثر مدیریت ناکارآمد و بیتوجهی نهادها و دستگاههای اجرایی دولتی به ضرورتهای زیستی شهروندان و همینطور سلطه بروکراسی، فرصتسازیها را پشت سرهم تبدیل به فرصت سوزی میکند.
شوری آب آبادان به دلیل موقعیت خاص جغرافیاییاش موقتی و مربوط به بازه زمانی کوتاه و مشخصی است اما استمرار این وضعیت و اختصاص بودجه در سی سال گذشته مسئلهای نیست که شهروندان آن را فراموش کرده باشند.کافی است به رسانههایی که در سالهای گذشته اخبار بودجه پروژههای آبرسانی را پوشش دادهاند نگاهی بیندازیم تا از رنگارنگی رقمهای اختصاصی و وعدههای خوش رنگ و لعاب مسئولان هردورهای درباره ساخت و تجهیز و تعمیر تصفیهخانهها واجرای طرحهای آبرسانی و ترمیم و افزایش شبکه فاضلاب و طرح جی .آر. پی و... باخبر شویم. حالا اگر همه آن اخبار را در نسبتی مساوی و واقعگرایانه با شرایط امروز آبادان کنار هم بگذاریم متوجه میشویم در بهار 97 هر چقدرکه مسولان درخصوص کاهش شوری وکمآبی تا فلان روز و تزریق بهمان مقدار ریال سخن بگویند جلب اعتماد مردم ناممکن خواهد بود. شاهد این مدعا (با کمترین ارجاع به اخبار) مصاحبه فرماندار آبادان در 8/4/95 است که ازجیرهبندی همین آب شور در روستاهای آبادان سخن میگوید، کمتر از دو سال بعد بخشدار مرکزی در 21/3/97 پرده از خبر آبرسانی با تانکر به 25 روستا برمیدارد. و این یعنی در این فاصله نه تنها وعده رفع فرسودگی سیستم آبرسانی و یا افزایش و توسعه طرحهای ترمیمی محقق نشده بلکه بیآبی مطلق درروستاها کار را به جایی رسانده که دسترسی به آب آشامیدنی فقط با تانکر وآن هم در صبح زود امکانپذیر است.
شوری آب درکنار موضوع ریزگردها، بیکاری، نابسامانیهای شهری و کندی اجرای پروژههای اصلاحی و عمرانی همچنان که به رشد مهاجرت نخبگان و بهرهمندان اقتصادی سرعت میبخشد، آستانه تحمل لایههای کمبرخوردار را که در شرایط زیست اجباری به سر می برند به شدت پایین میآورد.
در این شرایط کسی نمیتواند تضمین کند که نبض شورش و خیزش شوری آب در بیست وچند سال پیش دوباره در زیر پوست این شهر زخمی تند نشود.
🆔 @jameeno
🔹آبادان؛ شورشِ آب
🖌مانداناصادقی
▫️جامعه نو: آب آبادان این روزها با هیچ دستگاهی شیرین نمیشود. این سرنوشت عجیب مردمی است که برای بقا و حیات و دوام مام وطن جنگیدند، آواره شدند و با همه پیامدهای بازگشت بیموقع و نسنجیده کنار آمدند. آب شور است و این را همه شهر میداند. چه آنهایی که سالهاست با دستگاه آب را شیرین میکنند و چه آنهایی که در محلههای فقیرنشین و حاشیه شهر، آب را از ایستگاههای آبِ شیرین بشکهبشکه به خانه میبرند.
امروز بعد از گذشت30 سال از پایان جنگ و تحققنیافتن برنامههای بازسازی عمرانی و رونق اقتصادی و نوسازی حیات اجتماعی، مردم همچنان برای رفع یکی از اولین نیازهای انسانی که همانا بهرهمندی از آب شیرین و سالم است هر روز با هیولای آب شور دست و پنجه نرم میکنند.
سخن گفتن از گذشته و جهش اقتصادی اجتماعی این شهر به واسطه نفت و برخورداری آهسته اما پیوسته بخش غیر شرکتنفتی آبادان از مواهب صنعت نفت، موضوعی نیست که برکسی پوشیده باشد درعین حال استمرار در بازگویی آن گذشته درخشان هم چاره دردهای امروز این شهر نیست.
آبادان، فارغ از نقش سیاسی و تعیینکنندهاش در ملیشدن نفت و پیروزی انقلاب57، میتوانست الگوی مناسبی برای توسعه شهرنشینی صنعتی و مدرن ایران باشد اما سالهاست بر اثر مدیریت ناکارآمد و بیتوجهی نهادها و دستگاههای اجرایی دولتی به ضرورتهای زیستی شهروندان و همینطور سلطه بروکراسی، فرصتسازیها را پشت سرهم تبدیل به فرصت سوزی میکند.
شوری آب آبادان به دلیل موقعیت خاص جغرافیاییاش موقتی و مربوط به بازه زمانی کوتاه و مشخصی است اما استمرار این وضعیت و اختصاص بودجه در سی سال گذشته مسئلهای نیست که شهروندان آن را فراموش کرده باشند.کافی است به رسانههایی که در سالهای گذشته اخبار بودجه پروژههای آبرسانی را پوشش دادهاند نگاهی بیندازیم تا از رنگارنگی رقمهای اختصاصی و وعدههای خوش رنگ و لعاب مسئولان هردورهای درباره ساخت و تجهیز و تعمیر تصفیهخانهها واجرای طرحهای آبرسانی و ترمیم و افزایش شبکه فاضلاب و طرح جی .آر. پی و... باخبر شویم. حالا اگر همه آن اخبار را در نسبتی مساوی و واقعگرایانه با شرایط امروز آبادان کنار هم بگذاریم متوجه میشویم در بهار 97 هر چقدرکه مسولان درخصوص کاهش شوری وکمآبی تا فلان روز و تزریق بهمان مقدار ریال سخن بگویند جلب اعتماد مردم ناممکن خواهد بود. شاهد این مدعا (با کمترین ارجاع به اخبار) مصاحبه فرماندار آبادان در 8/4/95 است که ازجیرهبندی همین آب شور در روستاهای آبادان سخن میگوید، کمتر از دو سال بعد بخشدار مرکزی در 21/3/97 پرده از خبر آبرسانی با تانکر به 25 روستا برمیدارد. و این یعنی در این فاصله نه تنها وعده رفع فرسودگی سیستم آبرسانی و یا افزایش و توسعه طرحهای ترمیمی محقق نشده بلکه بیآبی مطلق درروستاها کار را به جایی رسانده که دسترسی به آب آشامیدنی فقط با تانکر وآن هم در صبح زود امکانپذیر است.
شوری آب درکنار موضوع ریزگردها، بیکاری، نابسامانیهای شهری و کندی اجرای پروژههای اصلاحی و عمرانی همچنان که به رشد مهاجرت نخبگان و بهرهمندان اقتصادی سرعت میبخشد، آستانه تحمل لایههای کمبرخوردار را که در شرایط زیست اجباری به سر می برند به شدت پایین میآورد.
در این شرایط کسی نمیتواند تضمین کند که نبض شورش و خیزش شوری آب در بیست وچند سال پیش دوباره در زیر پوست این شهر زخمی تند نشود.
🆔 @jameeno
#آمریکا_کرهشمالی
🔺چهار بند اصلی سند مشترک آمریکا و کره شمالی
▫️جامعه نو: قرارداد جامع و مشترک میان ترامپ و اون در حالی به امضا رسید که روابط تازۀ دو کشور و صلحی دیرپا ازمفاد آن بهشمار می رود. ترامپ خود را ملزم به تأمین تضمینهای امنیتی برای جمهوری خلق دموکرات کره دانسته و در مقابل، کیم جونگ اون متعهد به نابودی کامل تسلیحات هسته ای شده است. چهار بند اصلی این قرارداد به این شرح است:
1. آمریکا و کره شمالی متعهد به برقراری روابط جدید در توافق با مصالح عمومی دو کشور هستند تا صلح و کامیابی محقق شود.
2. آمریکا و کره شمالی گامهای مشترکی برای ایجاد یک نظام صلح جوی دیرپا و باثبات در کره شمالی برخواهند داشت.
3. طبق توافق 27 آوریل 2018، کره شمالی متعهد میشود انهدام تسلیحات هسته ای خود را تا نابودی کامل ادامه دهد.
4. آمریکا و کره شمالی متعهد به شناسایی و بازگرداندن بقایای به جامانده از سربازان کشته در جنگ هستند.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/us-k-06-12
🔺چهار بند اصلی سند مشترک آمریکا و کره شمالی
▫️جامعه نو: قرارداد جامع و مشترک میان ترامپ و اون در حالی به امضا رسید که روابط تازۀ دو کشور و صلحی دیرپا ازمفاد آن بهشمار می رود. ترامپ خود را ملزم به تأمین تضمینهای امنیتی برای جمهوری خلق دموکرات کره دانسته و در مقابل، کیم جونگ اون متعهد به نابودی کامل تسلیحات هسته ای شده است. چهار بند اصلی این قرارداد به این شرح است:
1. آمریکا و کره شمالی متعهد به برقراری روابط جدید در توافق با مصالح عمومی دو کشور هستند تا صلح و کامیابی محقق شود.
2. آمریکا و کره شمالی گامهای مشترکی برای ایجاد یک نظام صلح جوی دیرپا و باثبات در کره شمالی برخواهند داشت.
3. طبق توافق 27 آوریل 2018، کره شمالی متعهد میشود انهدام تسلیحات هسته ای خود را تا نابودی کامل ادامه دهد.
4. آمریکا و کره شمالی متعهد به شناسایی و بازگرداندن بقایای به جامانده از سربازان کشته در جنگ هستند.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/us-k-06-12
Telegraph
امضای سند مشترک آمریکا و کره شمالی
🔹به چه دلیل سیاست ترامپ به معنای اتحاد اروپا است؟
🖌 گای فرهوفشتات (نخست وزیر سابق بلژیک، رهبر دموکراتهای پارلمان اروپا)
برگردان: مجتبی رحیمی
▫️جامعه نو: بین خروج انگلیس از اتحادیه اروپا و افزایش حملات دونالد ترامپ به آن، بسیاری از اینکه اتحادیه اروپا با چالشهای بیشتری مواجه شود، میترسند؛ اما همان گونه که اروپاییها به خوبی میدانند، هیچ چیز مانند بحران روند ادغام دوباره انگلیس به اتحادیه اروپا نیست.
یکی از استدلالهای اصلی در حمایت از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا این است که بریتانیا به تنهایی میتواند توافقهای تجاری بهتری را با سایر کشورها و حتی خود اروپا بدست آورد. به گفته یکی از حامیان برگزیت، بوریس جانسون، وزیر امور خارجه انگلیس، به دلیل آنکه بحرانهای کشورهای عضو اتحادیه اروپا بین همه اعضا تقسیم میشود، «تنها یک راه برای بدست آوردن تغییری که میخواهیم وجود دارد، رای دادن به ترک اتحادیه اروپا».
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Rahimi-06-12
🖌 گای فرهوفشتات (نخست وزیر سابق بلژیک، رهبر دموکراتهای پارلمان اروپا)
برگردان: مجتبی رحیمی
▫️جامعه نو: بین خروج انگلیس از اتحادیه اروپا و افزایش حملات دونالد ترامپ به آن، بسیاری از اینکه اتحادیه اروپا با چالشهای بیشتری مواجه شود، میترسند؛ اما همان گونه که اروپاییها به خوبی میدانند، هیچ چیز مانند بحران روند ادغام دوباره انگلیس به اتحادیه اروپا نیست.
یکی از استدلالهای اصلی در حمایت از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا این است که بریتانیا به تنهایی میتواند توافقهای تجاری بهتری را با سایر کشورها و حتی خود اروپا بدست آورد. به گفته یکی از حامیان برگزیت، بوریس جانسون، وزیر امور خارجه انگلیس، به دلیل آنکه بحرانهای کشورهای عضو اتحادیه اروپا بین همه اعضا تقسیم میشود، «تنها یک راه برای بدست آوردن تغییری که میخواهیم وجود دارد، رای دادن به ترک اتحادیه اروپا».
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Rahimi-06-12
Telegraph
به چه دلیل سیاست ترامپ به معنای اتحاد اروپا است؟
گای فرهوفشتات(نخست وزیر سابق بلژیک، رهبر دموکرات های پارلمان اروپا) بین خروج انگلیس از اتحادیه اروپا و افزایش حملات دونالد ترامپ به آن ، بسیاری از اینکه اتحادیه اروپا با چالش های بیشتری مواجه شود، می ترسند؛ اما همان گونه که اروپایی ها به خوبی می دانند، هیچ…
#یادداشت_مهمان
🔹فقط یک روز علیه استثمار کودکان
🖌 علیاکبر اسماعیلپور، مدیرعامل مؤسسه توانمندسازی آوای ماندگار
▫️جامعه نو: 22 خرداد، روز جهانی مبارزه با استثمار کودکان، یک بار دیگر فرا رسید. تمامی شواهد و قرائن نشان میدهد که کودکان ایران در وضعیت دشوار بهسر میبرند و بهتبع کودکان کار هم وضعیت مطلوبی ندارند. شرایط وخیم اقتصادی و تورم و گرانی و فراتر از آن، وضع تحریمهای مختلف پس از خروج آمریکا از برجام این نگرانی را ایجاد کرده که با کوچکتر شدن سفره زحمتکشان و خانوادههای فرودست جامعه، مطابق همیشه، نخستین گزینه حذف هزینههای مربوط به آموزش و تغذیه این خانواده ها است و چه بسا کودکان بیشتری از چرخه آموزش و پرورش کشور خارج شده و درگیر اشتغال زودهنگام شوند. آمارها و مشاهدات حکایت از آن دارد که درصد بالاتری از کودکان شاغل را کودکان مهاجرا افغانستانی تشکیل میدهند و به دلیل برخوردار نبودن کارگران افغانستانی از بیمه و خدمات اجتماعی و بیمه درمانی و خدمات رفاهیای از این دست، انتظار میرود در سال پیش رو تعداد بیشتری از کودکان خانواده های مهاجر جذب بازار کار شوند.
ایران در سال 1373 پیماننامه جهانی حقوق کودک را پذیرفته و متعهد به اجرای مفاد آن است و بر اساس ماده 32 این پیماننامه هرگونه بهرهکشی و استثمار کودکان ممنوع است. همچنین جمهوری اسلامی ایران در سال 1380 مقاولهنامه 182 سازمان جهانی کار (ممنوعيت و اقدام فوري براي محو بدترين اشكال كار كودك) را پذیرفته است. بر اساس ماده یک این مقاولهنامه «هر يك از كشورهاي عضو كه به اين مقاوله نامه ملحق ميشوند بايد تدابير فوري و مؤثري را براي تأمين ممنوعيت و حذف بدترين اشكال كار كودك به عنوان يك فوريت اتخاذ نمايد.» وزیر کار و هیئت همراه هر ساله در اجلاس جهانی کار در حالی از بهبود وضعیت کودکان کار و نحوه صحیح اجرای این مقاولهنامه گزارش میدهند که متاسفانه تا کنون مقدمات اجرای این مقاولهنامه تنها در حد مصوبه هیئت وزیران بوده است. هیئت دولت در جلسه 27 اردیبهشت 83 و تنها یک ماه مانده به اجلاس جهانی کار، به صورت فرمالیته ودر حد گزارش به اجلاس پیش رو در آن زمان در ILO، پیشنهادِ مربوط به سال 81 وزارت کار و امور اجتماعی وقت را تصویب کرد که بر اساس آن 36 عنوان شغلی به عنوان بدترین اشکال کار کودکان نام برده شده که بهرهگیری از کودکان زیر 18 سال در آنها ممنوع است. نکته قابل توجه، نوع مجازاتی است که برای بنگاههای اقتصادی بهکارگیرنده کودکان کار تعیین کردهاند: از سه ماه تا یک سال لغو پروانه اشتغال.
هرچند حداقل مجازات تعیینشده هم در تعارض مصوبه مجلس ششم قرار گرفت که کارگاههای زیر 10 نفر را از شمول قانون کار خارج کرد. بر اساس بررسیهای انجامشده، اغلب کارگاههایی که از نیروی کار کودکان بهره می برند، کارگاههای کوچک زیر 10 نفر هستند.
یکی از موارد مهم این مقاولهنامه 8 مادهای، بند 2 از ماده 7 آن است که بر اهمیت بسیار زیاد «آموزش و پرورش» در حذف کار کودک تاکید دارد: «تامین دسترسی به آموزش و پرورش پایهای رایگان و در صورت امکان و اقتضا، آموزش حرفهای برای کلیه کودکان که طبق این مقاولهنامه از بدترین اشکال کار کودک دوری میجویند...»
این در حالی است که با تفسیر غلط اصل 44 مراکز آموزشی و فنی و حرفه ای هم با سرعت و شدت به سمت خصوصی شدن پیش میروند که تبعات بسیار مخربی برای خانواده های فرودست جامعه داشته است. علیرغم «طرح فرمان رهبری» مبنی بر آموزش کودکان مهاجر افغانستانی در مدارس، حتی مدارس دولتی هم برای تحصیل کودکان مهاجر از آنها مبالغ زیادی برای شهریه ثبت نام طلب میکنند که همین عامل هم در افزایش آمار کودکان کار میان کودکان مهاجر موثر بوده است.
به نظر میرسد پذیرش کنوانسیونها و مقاولههای بینالمللی نظیر پیماننامه جهانی حقوق کودک و مقاولهنامه 182 سازمان جهانی کار و وضع قوانین داخلی مثل آنچه در ماده 79 قانون کار جمهوری اسلامی آمده است (ممنوعیت بهکارگیری کودکان زیر 15 سال) بهتنهایی تاثیری در وضعیت کودکان کار نداشته و عزم جدی و تعهد و مسئولیت اجتماعی مسئولان و متولیان امور را میطلبد وگرنه این روزها و مناسبتهای خاص در هر سال تکرار می شود و متأسفانه تغییری در جهت کاهش آلام و مشقتهای بیشمار کودکان کار، کودکان در وضعیت دشوار و کودکان تهیدست مشاهده نمیشود.
🆔 @jameeno
🔹فقط یک روز علیه استثمار کودکان
🖌 علیاکبر اسماعیلپور، مدیرعامل مؤسسه توانمندسازی آوای ماندگار
▫️جامعه نو: 22 خرداد، روز جهانی مبارزه با استثمار کودکان، یک بار دیگر فرا رسید. تمامی شواهد و قرائن نشان میدهد که کودکان ایران در وضعیت دشوار بهسر میبرند و بهتبع کودکان کار هم وضعیت مطلوبی ندارند. شرایط وخیم اقتصادی و تورم و گرانی و فراتر از آن، وضع تحریمهای مختلف پس از خروج آمریکا از برجام این نگرانی را ایجاد کرده که با کوچکتر شدن سفره زحمتکشان و خانوادههای فرودست جامعه، مطابق همیشه، نخستین گزینه حذف هزینههای مربوط به آموزش و تغذیه این خانواده ها است و چه بسا کودکان بیشتری از چرخه آموزش و پرورش کشور خارج شده و درگیر اشتغال زودهنگام شوند. آمارها و مشاهدات حکایت از آن دارد که درصد بالاتری از کودکان شاغل را کودکان مهاجرا افغانستانی تشکیل میدهند و به دلیل برخوردار نبودن کارگران افغانستانی از بیمه و خدمات اجتماعی و بیمه درمانی و خدمات رفاهیای از این دست، انتظار میرود در سال پیش رو تعداد بیشتری از کودکان خانواده های مهاجر جذب بازار کار شوند.
ایران در سال 1373 پیماننامه جهانی حقوق کودک را پذیرفته و متعهد به اجرای مفاد آن است و بر اساس ماده 32 این پیماننامه هرگونه بهرهکشی و استثمار کودکان ممنوع است. همچنین جمهوری اسلامی ایران در سال 1380 مقاولهنامه 182 سازمان جهانی کار (ممنوعيت و اقدام فوري براي محو بدترين اشكال كار كودك) را پذیرفته است. بر اساس ماده یک این مقاولهنامه «هر يك از كشورهاي عضو كه به اين مقاوله نامه ملحق ميشوند بايد تدابير فوري و مؤثري را براي تأمين ممنوعيت و حذف بدترين اشكال كار كودك به عنوان يك فوريت اتخاذ نمايد.» وزیر کار و هیئت همراه هر ساله در اجلاس جهانی کار در حالی از بهبود وضعیت کودکان کار و نحوه صحیح اجرای این مقاولهنامه گزارش میدهند که متاسفانه تا کنون مقدمات اجرای این مقاولهنامه تنها در حد مصوبه هیئت وزیران بوده است. هیئت دولت در جلسه 27 اردیبهشت 83 و تنها یک ماه مانده به اجلاس جهانی کار، به صورت فرمالیته ودر حد گزارش به اجلاس پیش رو در آن زمان در ILO، پیشنهادِ مربوط به سال 81 وزارت کار و امور اجتماعی وقت را تصویب کرد که بر اساس آن 36 عنوان شغلی به عنوان بدترین اشکال کار کودکان نام برده شده که بهرهگیری از کودکان زیر 18 سال در آنها ممنوع است. نکته قابل توجه، نوع مجازاتی است که برای بنگاههای اقتصادی بهکارگیرنده کودکان کار تعیین کردهاند: از سه ماه تا یک سال لغو پروانه اشتغال.
هرچند حداقل مجازات تعیینشده هم در تعارض مصوبه مجلس ششم قرار گرفت که کارگاههای زیر 10 نفر را از شمول قانون کار خارج کرد. بر اساس بررسیهای انجامشده، اغلب کارگاههایی که از نیروی کار کودکان بهره می برند، کارگاههای کوچک زیر 10 نفر هستند.
یکی از موارد مهم این مقاولهنامه 8 مادهای، بند 2 از ماده 7 آن است که بر اهمیت بسیار زیاد «آموزش و پرورش» در حذف کار کودک تاکید دارد: «تامین دسترسی به آموزش و پرورش پایهای رایگان و در صورت امکان و اقتضا، آموزش حرفهای برای کلیه کودکان که طبق این مقاولهنامه از بدترین اشکال کار کودک دوری میجویند...»
این در حالی است که با تفسیر غلط اصل 44 مراکز آموزشی و فنی و حرفه ای هم با سرعت و شدت به سمت خصوصی شدن پیش میروند که تبعات بسیار مخربی برای خانواده های فرودست جامعه داشته است. علیرغم «طرح فرمان رهبری» مبنی بر آموزش کودکان مهاجر افغانستانی در مدارس، حتی مدارس دولتی هم برای تحصیل کودکان مهاجر از آنها مبالغ زیادی برای شهریه ثبت نام طلب میکنند که همین عامل هم در افزایش آمار کودکان کار میان کودکان مهاجر موثر بوده است.
به نظر میرسد پذیرش کنوانسیونها و مقاولههای بینالمللی نظیر پیماننامه جهانی حقوق کودک و مقاولهنامه 182 سازمان جهانی کار و وضع قوانین داخلی مثل آنچه در ماده 79 قانون کار جمهوری اسلامی آمده است (ممنوعیت بهکارگیری کودکان زیر 15 سال) بهتنهایی تاثیری در وضعیت کودکان کار نداشته و عزم جدی و تعهد و مسئولیت اجتماعی مسئولان و متولیان امور را میطلبد وگرنه این روزها و مناسبتهای خاص در هر سال تکرار می شود و متأسفانه تغییری در جهت کاهش آلام و مشقتهای بیشمار کودکان کار، کودکان در وضعیت دشوار و کودکان تهیدست مشاهده نمیشود.
🆔 @jameeno
⚡️ساندرو برگشت!
▫️جامعه نو: خبری که همراه بایک نامه رسمی سایپا به نمایندگی ها متولد شده بود با ارسال یک تکذیب نامه رسمی و اکید این شرکت مرد.
اخیراً، سایپا طی نامه ای به نمایندگی ها اعلام کرده بود به جای خودروهای ثبت نامی ساندرو، به آنها تندر ۹۰ تحویل دهند. خبری که چون یک بمب در محافل خودرویی منفجر شد . اما چند ساعت بعد در اواخر وقت، سایپا خبر مندرج در نامه خودش را تکذیب و اعلام کرد این جایگزینی به دلخواه مشتریان بستگی دارد و اجباری نیست .
کارشناسان ریشه ماجرا را چیزی فراتر از اشتباه در برداشت از نامه و به خروج شرکت های خودروسازی فرانسه به خاطر بازگشت تحریم های ایالات متحده مربوط میدانند .
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: خبری که همراه بایک نامه رسمی سایپا به نمایندگی ها متولد شده بود با ارسال یک تکذیب نامه رسمی و اکید این شرکت مرد.
اخیراً، سایپا طی نامه ای به نمایندگی ها اعلام کرده بود به جای خودروهای ثبت نامی ساندرو، به آنها تندر ۹۰ تحویل دهند. خبری که چون یک بمب در محافل خودرویی منفجر شد . اما چند ساعت بعد در اواخر وقت، سایپا خبر مندرج در نامه خودش را تکذیب و اعلام کرد این جایگزینی به دلخواه مشتریان بستگی دارد و اجباری نیست .
کارشناسان ریشه ماجرا را چیزی فراتر از اشتباه در برداشت از نامه و به خروج شرکت های خودروسازی فرانسه به خاطر بازگشت تحریم های ایالات متحده مربوط میدانند .
🆔 @jameeno