🔴 احمدرضا حائری فعال حقوق‌بشر در دیدار با مهدی کروبی‌: برخی شعب دیوان عالی کشور «امنیتی‌سازی شده» و احکام اعدام را فله‌ای تأیید می‌کنند!

احمدرضا حائری فعال حقوق بشر زندانی که به تازگی پس از ۳/۵ سال حبس از زندان قزلحصار آزاد شده است، به همراه سیدمحمد حائری نماینده اسبق مجلس و وکیل دادگستری و رامین صفرنیا از وکلای فعال در حوزه دفاع از زندانیان سیاسی، پس از سالها حصر مهدی کروبی با ایشان دیدار و گفتگو کردند.

در این دیدار احمدرضا حائری ضمن اشاره به وضعیت زندانیان سیاسی و به ویژه زندانیان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ نسبت به «امنیتی‌سازی» برخی شعب دیوان عالی و تأیید احکام اعدام شهروندان زندانی هشدار داد. این فعال حقوق‌بشر ضمن شرحی از «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در درون زندان‌ها، با اشاره به سوابق رئیس اسبق مجالس سوم و ششم در دفاع از حقوق زندانیان سیاسی از وی خواست همچون سالهای پیش از حصر، اکنون نیز از حقوق هزاران شهروند بازداشت‌شده دی‌ماه دفاع کند.

مهدی کروبی ضمن انتقاد از احکام فاجعه بار صادر شده درباره زنان و مردان گفت متاسفانه رویه دستگاه قضا هر سال که بهتر نشده بمراتب هم بدتر شده است.

منبع: سهام‌نیوز

@Kaleme

🔴 بیانیه تحلیلی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران به مناسبت روز جهانی معلم

ایستادن در کنار معلمان؛ دفاع از آموزش عمومی، صلح و عدالت اجتماعی

امسال در حالی به استقبال روز جهانی معلم می‌رویم که در حوادث خونبار دی‌ماه، دست‌کم ۲۰۰ دانش‌آموز و ۱۵ معلم جان خود را از دست دادند. همچنین در جریان حملات یک‌سال‌ونیم اخیر آمریکا و اسرائیل، صدها کودک و دانش‌آموز دیگر، از جمله دانش‌آموزان و معلمان جان‌باخته میناب، قربانی جنگ شدند.

در چنین روزی، با اندوه و احترام، یاد و خاطره همه کودکان، دانش‌آموزان و معلمانی را گرامی می‌داریم که قربانی خشونت، سرکوب و جنگ شدند؛ چه آنان که خونشان به دست نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی بر سنگفرش خیابان‌ها ریخته شد و چه کودکانی که جانشان زیر آوار بمب‌ها و موشک‌های دولت‌های متجاوز از دست رفت.

ما بر این باوریم که گرفتن جان انسان‌ها را نمی‌توان با هیچ مصلحت سیاسی، امنیتی یا نظامی توجیه کرد. امید ما آن است که همه ناقضان حقوق بشر و همه کسانی که جان کودکان، دانش‌آموزان و معلمان را قربانی خشونت، سرکوب و جنگ کرده‌اند ــ خواه حاکمیت مستقر و خواه دولت‌های متجاوز ــ روزی در برابر عدالت پاسخگو شوند.

روز جهانی معلم، تنها روز پاسداشت مقام معلم نیست؛ روز دفاع از حق کودکان برای برخورداری از آموزش در فضایی امن، آزاد، عاری از خشونت و مبتنی بر کرامت انسانی نیز هست. هیچ نظام آموزشی نمی‌تواند بر ویرانه‌های جنگ، سرکوب و ناامنی، آینده‌ای روشن برای نسل‌های بعدی بنا کند. از همین‌رو، دفاع از معلمان و آموزش عمومی، در نهایت دفاع از صلح، آزادی، عدالت اجتماعی و آینده کودکان این سرزمین است.

متن کامل این بیانیه را اینجا بخوانید

منبع: شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان

@Kaleme

🔴 ایران پیش از توافق با جهان باید با خودش به توافق برسد

✍️ محمد الرمیحی - الشرق‌الاوسط

محمد الرمیحی ریشه اصلی «مسئله ایران» را نه صرفاً اختلاف تهران و واشنگتن، بلکه چندپارگی ساختار تصمیم‌گیری در جمهوری اسلامی می‌داند. از نگاه او، هیچ میانجی‌ای نمی‌تواند به توافقی پایدار برسد وقتی مشخص نیست مذاکره‌کننده ایرانی تا چه اندازه اختیار دارد و آیا توافق او تمام مراکز قدرت و نهادهای مسلح را متعهد خواهد کرد یا نه.

او پیشنهاد ایران برای بازکردن هرمز را گامی مثبت اما محدود می‌داند؛ زیرا حتی حل مسئله تنگه، اختلافات بر سر برنامه هسته‌ای، موشک‌های بالستیک و گروه‌های مسلح وابسته به تهران را برطرف نمی‌کند. الرمیحی همچنین تأکید می‌کند لبنان و یمن کشورهای مستقلی هستند و آینده گروه‌های مسلح آنها نباید بدون مشارکت نهادهای رسمی این کشورها به کارت مذاکرات تهران تبدیل شود.

نویسنده تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را نمونه‌ای برای نشان‌دادن مشکل می‌داند: اگر پس از امضای یک توافق، یک نهاد مسلح بتواند برخلاف تعهد دولت عمل کند، اعتبار امضای مقام‌های رسمی زیر سؤال می‌رود. به اعتقاد او، آزمون واقعی توافق نه در اتاق مذاکره، بلکه زمانی است که دستور اجرای آن به نهادهایی می‌رسد که ابزار نظامی و امنیتی در اختیار دارند.

الرمیحی ابهام درباره اختیارات هیئت ایرانی در نیویورک و مخالفت‌های داخلی پس از مذاکرات را نشانه دیگری از همین مسئله معرفی می‌کند. او با اشاره به روایت محمدجواد ظریف از دوران وزارت خارجه استدلال می‌کند که همه تناقض‌های سیاست خارجی ایران الزاماً تاکتیک‌های حساب‌شده مذاکراتی نیستند و بخشی از آنها می‌تواند محصول رقابت و بی‌اعتمادی میان مراکز مختلف قدرت باشد.

از نگاه نویسنده، ساختاری که با توزیع قدرت میان نهادهای متعدد برای حفاظت از نظام ایجاد شده، اکنون در برخی مواقع تصمیم‌گیری را دشوار کرده است. چندین مرکز می‌توانند با تصمیم‌ها مخالفت کنند، حدود اختیارات همیشه روشن نیست و مسئولیت شکست نیز میان نهادها تقسیم می‌شود. بااین‌حال، الرمیحی هشدار می‌دهد این وضعیت را نباید به تقابل ساده «دیپلمات‌های صلح‌طلب» و «نظامیان جنگ‌طلب» تقلیل داد؛ اختلافات درون هر یک از این مجموعه‌ها نیز وجود دارد.

او معتقد است فشار اقتصادی نیز الزاماً این مشکل را حل نمی‌کند؛ تحریم‌ها ممکن است مراکز قدرت را به توافق داخلی سوق دهند، اما می‌توانند رقابت و اتهام‌زنی میان آنها را نیز تشدید کنند. بنابراین ادامه بحران، ضرورت تصمیم‌گیری را بیشتر می‌کند اما لزوماً دستیابی به تصمیم مشترک را آسان‌تر نمی‌سازد.


جمع‌بندی الرمیحی این است که پیش‌شرط هر توافق پایدار خارجی، شکل‌گیری اجماعی در داخل ساختار قدرت ایران درباره منافع ملی، حدود اختیارات و اجرای تعهدات است. تا زمانی که یک توافق خارجی بتواند از سوی بخشی از ساختار قدرت متوقف یا نقض شود، ابتکارات دیپلماتیک نیز شکننده باقی خواهند ماند؛ به تعبیر نویسنده، ایران پیش از توافق با جهان باید ابتدا با خودش به توافق برسد./فوکوس

@Kaleme

🔴 جمهوری اسلامی علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی را اعدام کرد؛ دامادی که چند ساعت پس از عقد از زندگی محروم شد

علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی، دو جوان بازداشت‌شده در اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ و از متهمان پرونده موسوم به میدان علیخانی اصفهان، صبح دوشنبه ۱۳ مهرماه در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند.

اعدام این دو جوان تنها چند ساعت پس از آن انجام شد که علیرضا سپاهی در زندان و از طریق یک تماس تلفنی با مهشاد کشانی، نامزدش که او نیز زندانی است، ازدواج کرد…

ادامه مطلب


منبع: کانال تلگرام مهدی محمودیان

@Kaleme

🔴 راه‌حل‌های وارونه برای مشکلات وارونه؛ روایت حکمرانیِ وارونه

آقامیری: فناوری از کار انداختن استارلینک را در اختیار داریم!
محمدامین آقامیری، دبیر شورای عالی فضای مجازی، مدعی شد ایران به فناوری‌هایی برای مختل کردن یا از کار انداختن سرویس استارلینک دست یافته و این فناوری‌ها از نظر فنی «عملیاتی و آماده» هستند. …

ادامه مطلب


@Kaleme

اِنّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَیهِ رَاجِعُون


جناب آقای حسن اسدی زیدآبادی

درگذشت پدر بزرگوارتان را به جناب‌عالی و خانواده محترم تسلیت عرض می‌کنم.

برای آن پدر شجاع که از جانبازان سرفراز دفاع از مهین بود و شریک و حامی مستحکم شما در تحمل رنج‌های ناشی از دفاع از آزادی، کرامت انسانی و حقوق مردم این سرزمین از خداوند متعال آمرزش و آسودگی جاودان، و برای شما و سایر بستگان آرزوی آرامش و شکیبایی دارم.

اردشیر امیرارجمند

🔴 هشدار همزمان فرماندهان نظامی به آمریکا

محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، علی عبداللهی، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح و امیر حاتمی، فرمانده کل ارتش، امروز در پیام‌های جداگانه‌ای به آمریکا درباره حمله احتمالی به ایران هشدار دادند.

دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران هشدار داده است: ایران مقتدرانه از این شرایط پیچیده عبور خواهد کرد و هر خطای محاسباتی دشمن در برابر ایران، شکست سنگینی برایش رقم زده است؛ خطای بعدی، جبهه‌های تازه و غافلگیری‌های بزرگ‌تر را در پی خواهد داشت.

آقای پزشکیان نیز گفته است: مذاکره با دشمنی که هر روز ترور و تحریم می‌کند، معنا ندارد.

از سوی دیگر، دونالد ترامپ با تکرار احتمال حمله نظامی مجدد به ایران، ادعا کرده است که جنگ با ایران «به‌زودی» تمام خواهد شد.

همزمانی این اخبار، یک بار دیگر گمانه‌زنی‌ها درباره نزدیک بودن آغاز دور جدیدی از جنگ در منطقه را تشدید کرده است.

@Kaleme

🔴 طبقاتی شدن آموزش در کشور

نتایج کنکور امسال زنگِ خطرِ طبقاتی شدن آموزش در کشور را به صدا درآورده است. مسئولین آموزشی، نخبگان علمی، اولیای دانش‌آموزان و شهروندان جوان باید آن را جدی بگیرند.

۸۰ درصد دانش‌آموزان کشور در مدارس دولتی تحصیل می‌کنند، اما به گزارش سازمان سنجش، هیچ‌کدام از ۳۰ رتبه برتر کنکور در مدارس عادی دولتی درس نخوانده‌اند.

@Kaleme

🔴 روز جهانی معلم؛ دستکم ۴۷ معلم در حبس، بازداشت یا تبعید هستند

همزمان با روز جهانی معلم، بررسی اطلاعات گردآوری‌شده توسط هرانا نشان می‌دهد دستکم ۴۷ معلم شاغل و بازنشسته در ایران در حال تحمل حبس، در بازداشت موقت یا در حال اجرای مجازات قضایی تبعید هستند. از این تعداد، ۱۳ تن در حال تحمل حبس، ۳۲ تن در بازداشت و دو تن در حال تحمل مجازات تبعید هستند. این گزارش صرفاً بر وضعیت فعلی این افراد تمرکز دارد و آخرین وضعیت شناخته‌شده آنان را به تفکیک ارائه می‌کند.

نمای کلی وضعیت فعلی معلمان

مجموع افراد
۴۷ نفر
در حال تحمل حبس
۱۳ نفر
در بازداشت
۳۲ نفر
در حال تحمل تبعید
۲ نفر
گستره جغرافیایی
۱۹ استان

منبع: کانال خبرانه‌ها

@Kaleme

🔴 "مسئولیت اخلاقی نخبگان علمی در شرایط جنگ و بحران"

✍️ مصطفی معین

"نخبگان علمی" در شرایط جنگ و بحران و گذرگاه سرنوشت‌ساز ۱۴۰۵، به دلیل برخورداری از دانش تخصصی، توانایی تحلیل، و اعتماد عمومی؛ مسئولیت‌های اخلاقی و اجتماعی مضاعفی بر عهده دارند!

این مسئولیت‌ها، در دو جنبه ایجابی وسلبی به شرح زیر خلاصه می‌شود:

الف- جنبه‌های ایجابی:
۱-حفظ اخلاق و استانداردهای علمی حتی در شرایط اضطراری، ارائه مشاوره علمی مستقل به تصمیم‌گیران، و تحلیل‌های صادقانه و شفاف به جامعه،
۲-دفاع از کرامت و حقوق انسانی، حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر شامل کودکان و نوجوانان، زنان، بیماران فرودستان و مهاجران،
۳-مقابله با شایعات، شبه‌علم و اطلاعات نادرست، تلاش برای استقلال نهاد علم از فشارهای سیاسی و نظامی،
۴-قراردادن ظرفیت‌های علمی خود برای گفت‌وگوی بین‌فرهنگی و در خدمت صلح، افزایش تاب‌آوری، و بازسازی سلامت روانی جامعه،
۵-مسئولیت‌پذیری اجتماعی، شجاعت اخلاقی و گفت‌وگوی سازنده برای کاهش خشونت، افزایش تاب‌آوری جامعه، حفظ سرمایه انسانی و گشودن راه‌های تفاهم و صلح.

ب- جنبه‌های سلبی:
۱-پرهیز از دامن زدن به قطبی‌سازی و نفرت‌پراکنی،
۲-فاصله‌گرفتن از پژوهش‌ها و فناوری‌هایی که به کشتار جمعی یا نقض حقوق بشر منجر می‌شوند،
۳-عدم سکوت یا هم‌سویی با قدرت‌های متخاصم که به تداوم بحران و تخریب سرمایه‌های انسانی و اخلاقی منجر می‌شود،
۴-عدم بی‌تفاوتی و یا ترجیح منافع شخصی بر منافع ملّی.

منبع: کانال تلگرام دکتر مصطفی معین

@Kaleme

‍ 🔴 ایران پس از جنگ چهل روزه

✍️ سعید مدنی
 

مقدمه:
یکی از مهم ترین پرسش هایی که در مباحثات اخیر با افراد مختلف شنیده‌ام، این است که آیا ایرانِ پسا خامنه‌ای تفاوت ماهوی با عصر و زمانه او دارد ؟ دوستی پس از آزادی به من گفت: « مسائلِ ایران نسبت به چهار سالِ پیش از بازداشت تو بسیار پیچیده‌تر شده است» .این ادعا صحیح است؛ مسائلِ ایران نه‌تنها نسبت به چهار سالِ پیش، که نسبت به سه، دو، یک سال و حتی شش ماهِ پیش پیچیده‌تر و به همین میزان شناختِ متغیرهایِ دخیل در تحولات، دشوارتر شده است. بنا براین پاسخ به سئوال مورد اشاره هم به همین نسبت دشوارتر است.
 
برای مثال، نقشِ عواملِ خارجی، نه‌تنها آمریکا، اسرائیل و اروپا، بلکه چین، روسیه و حتی کشورهای عربی در تحولاتِ ایران بسیار جدی‌تر شده است. علاوه بر آن  ترکیبِ نیروهایِ منتقد و مخالفِ جمهوریِ اسلامی، به‌ویژه با ورودِ جدی نیروهای جدیدی همچون سلطنت‌طلبان، صورت بندی متفاوت و پیچیده‌تری پیدا کرده است.درون جامعه ایران نوعی واگرایی ، به‌خصوص درباره  ایران آینده‌ی وجود دارد که، وضعیت را پیچیده‌تر میکند. پیش‌تر، و در مقاطع متفاوت نوعی رویکردِ هژمونیک وجود داشت؛ ابتدا هژمونی جمهوریِ اسلامی به مثابه یک کل حاکم بود، سپس هژمونی اصلاح‌طلبان از أواسط دهه 1370 وجود داشت و پس از آن با پایان دوره دوم آقای خاتمی خلائ هژمونیک ایجاد شد. لذا نیروهای متفاوتی از جمله سلطنت‌طلبان تلاش کردند این خلائ را پر کنند. این وضعیت، نوعی درهم‌ریختگی و واگرایی را در جامعه افزایش داده ؛  که یادآورِ وضعیت و شرایط ابتدای انقلاب است . در آن دوره در یک خانواده، فرزندان با رویکردهای سیاسی و فرهنگیِ متفاوت سر یک سفره می‌نشستند و جمع کردنِ این تفاوت‌ها برای مادر خانواده بسیار دشوار بود.
 
افزون بر این، نقشِ بحران‌های اقتصادی در تحولاتِ ایران برجسته‌تر شده و وضعیتِ دراماتیکی پیدا کرده است. نرخِ تورمِ سه‌رقمی، وضعیتِ نابسامانِ بیکاری، توسعه‌نایافتگی و نرخِ رشدِ منفی، شرایط را نسبت به گذشته پیچیده‌تر کرده است. علاوه بر تمامی موارد مذکور، باید به تعمیقِ شکافِ دولت-ملت، به‌ویژه پس از وقایع دی‌ماه و خونین‌تر شدنِ سپهرِ سیاسیِ ایران اشاره کرد. ذکرِ این موارد برای تأکید بر این نکته است که مسائلِ ایران بسیار پیچیده‌تر از گذشته شده و در نظر گرفتنِ این پیچیدگی‌ها حائز اهمیتِ جدی است.
 
بخش اول: حاکمیتِ در دورانِ پسا خامنه‌ای
در این بخشِ به این پرسش مهم پاسخ میدهم که آیا حاکمیتِ دورانِ پسا خامنه‌ای، تفاوتِ ساختاری با دوره پیشین دارد یا خیر؟
در پاسخ به این پرسش که آیا ساختار حاکمیت در دوران پس از آقای علی خامنه‌ای تفاوتی با دوران رهبری او خواهد داشت یا خیر، پاسخ من منفی است. ساختار جمهوری اسلامی، همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، با حذف شخص رهبر تفاوت جدی یا ماهوی پیدا نکرده است. در واقع، ساختار جمهوری اسلامی که مشخصاً به قوانین (به‌ویژه قانون اساسی)، رویه‌ها و مناسبات اشاره دارد، تفاوتی با گذشته نکرده است.
 
برای مقایسه، می‌توان به تفاوت ساختار جمهوری اسلامی در دوران آقای خمینی و پس از آن، یعنی در دوران آقای خامنه‌ای، اشاره کرد. این ساختار، مشخصاً با تغییر قانون اساسی در سال ۱۳۶۸، دستخوش تغییراتی شد. أصول و بندهای جدیدی وارد قانون اساسی شد که تغییراتی در ساختار ایجاد کرد و آن را به سمت غیردموکراتیک‌تر و بسته‌تر شدن سوق داد. این تغییرات، تفاوت‌هایی با دوره قبل ایجاد کرد که البته موضوع بحث ما نیست. اما در این جابه جایی قدرت در دوره اخیر، ما تفاوت ساختاری مشابهی را شاهد نیستیم.
 
اما پرسش بعدی که باید به آن پاسخ داد این است که آیا صورت‌بندی جدیدی در جمهوری اسلامی شکل گرفته یا در حال شکل‌گیری است؟ پاسخ من مثبت است، بله تا حدی صورت‌بندی جدیدی در حال شکل‌گیری است. به این معنا که افراد جدیدی وارد ساختار شده یا در موقعیت‌های بالاتری قرار گرفته‌اند و افرادی نیز حذف شده‌اند. برخی گروه‌ها در درون ساختار، قدرت بیشتری کسب کرده‌اند و نقش برخی گروه‌های دیگر ضعیف‌تر شده است.
 
بنابراین، در عین حال که معتقدم ساختار جمهوری اسلامی (باز هم تأکید می‌کنم منظورم سه رکن قانون اساسی، رویه‌ها و مناسبات است) تغییر اساسی نکرده است، اما صورت‌بندی جدیدی در آن شکل گرفته یا در حال شکل‌گیری است. این تغییر صورت بندی به نوبه خود اهمیت دارد اما نباید این تغییرِ صورت‌بندی را با تغییر در ساختار یکسان دانست.

(ادامه دارد)
 
 
منبع: ایران فردا

@Kaleme

🔴 تقلب ۸۸، تغلب امروز؛ این مقایسه؛ مغالطه است

✍ علیرضا کفایی

آقای احسان حدیدی (قائم‌مقام)، عضو بخش تحلیلی انصاف نیوز، در یادداشتی تحت عنوان "میرحسین موسویِ دیروز یا مسعود پزشکیانِ امروز" در رابطه با عملکرد مهندس میرحسین موسوی و اصلاح طلبان در سال 88 نوشته است " آیا موسوی نمی‌توانست با واگذاری بخشی از مطالبات و رسیدن به یک مصالحه سیاسی، به جای آنکه سرمایه اصلاحات را وارد یک بن‌بست طولانی کند، به شکل‌گیری یک اپوزیسیون قدرتمند، منسجم و ریشه‌دار در داخل کشور کمک کند؟....امروز اصلاح‌طلبان از پزشکیان حمایت می‌کنند و از مذاکره، انعطاف و تفاهم سخن می‌گویند. حتی در نشست اخیر با پزشکیان، ضرورت احیای تفاهم‌نامه و گفت‌وگو با آمریکا مورد تأکید قرار گرفته است.....پس سؤال ساده است:اگر امروز واگذاری بخشی از خواسته‌ها برای رسیدن به یک توافق بزرگ‌تر "تدبیر" است، چرا دیروز چنین منطقی برای حفظ سرمایه سیاسی اصلاحات به کار گرفته نشد؟.... اگر امروز عقب‌نشینی محدود، مذاکره و توافق برای جلوگیری از هزینه‌های بزرگ‌تر "عقلانیت سیاسی" است، چرا در ۱۳۸۸ چنین منطقی اساساً قابل طرح نبود؟...... تاریخ فقط از ما نمی‌پرسد چه کسانی ایستادند؛ می‌پرسد: چه کسانی می‌توانستند مصالحه کنند، نکردند، و هزینه آن تصمیم را چه کسانی در سال‌های بعد پرداختند؟"
 
تحلیل انصاف‌نیوز درباره میرحسین موسوی، صورت مسئله را جابه‌جا می‌کند، مشکل امروز را نمی‌توان با این مغالطه توضیح داد که گویا ایستادگی مهندس موسوی در برابر یک روند نادرست، عامل بسته‌شدن راه‌های اصلاح بوده و حالا باید به هر شکافی در ساختار قدرت دل خوش کرد.
یادداشت احسان حدیدی از یک مغالطه بنیادی شروع می‌کند: مذاکره با آمریکا را با مصالحه بر سر اعتراضات ۸۸ یکی می‌گیرد؛ این دو اساساً هم‌سنخ نیستند.
در سیاست خارجی، مذاکره بر سر منافع ملی و امتیاز متقابل است؛ اما در ۸۸ مسئله، حق رأی مردم و سلامت انتخابات بود، حق مردم را نمی‌شود مثل یک امتیاز سیاسی واگذار کرد.
در انتخاباتی که از ماه‌ها قبل امکانات تبلیغاتی و تریبون‌های رسمی و دولتی به شکل کم‌سابقه‌ای در خدمت احمدی‌نژاد بود و پس از اعلام نتیجه نیز اعتراض گسترده‌ای شکل گرفت، موسوی خواهان بررسی و داوری مستقل شد؛حتی پیشنهادهای مشخصی برای خروج از بحران ارائه کرد.
پس این روایت که "موسوی می‌توانست کمی کوتاه بیاید و اصلاحات را نجات دهد" تاریخ را وارونه می‌کند؛ کوتاه بیاید از چه؟ از رأی مردم؟
موسوی صاحب آن آرا نبود که بتواند آنها را معامله کند، خودش هم بر این معنا تأکید داشت که مسئله، حق مردم است.
از طرف دیگر، همه راه‌حل را در "مقاومت موسوی" خلاصه کردن، حذف نقش طرف مقابل است؛ بسیاری از جمله اصلاح طلبان می‌خواستند بحران حل شود؛ اما در نهایت این زندان، سرکوب و حصر بود که جای راه‌حل سیاسی را گرفت؛ نمی‌توان راه سیاسی را بست و سال‌ها بعد گفت: "چرا خودش مصالحه نکرد؟"
اگر در ۸۸ بحث بر سر ادعای تقلب و تضییع رأی مردم بود، پس از آن باید درباره تغلب قدرت بر اعتراض و حق سیاسی جامعه هم سخن گفت؛ بنابراین قیاس موسوی با پزشکیان بی‌معناست.

پزشکیان درباره این بحث می‌کند که برای کاهش هزینه‌های کشور چگونه با یک قدرت خارجی مذاکره کنیم؛ موسوی درباره این مناقشه داشت که آیا رأی مردم باید محترم شمرده شود یا نه.

این دو را با یک کلمه به نام "عقلانیت" کنار هم گذاشتن، تحلیل نیست؛ قیاس مع‌الفارق است، همان روزنه گشایی ادعایی!! و راه گشایی!! این نحله افق گشا!!! است.
مذاکره بر سر منافع ملی ممکن است؛ مذاکره بر سر حق مردم نه، و اگر قرار است از واقع‌گرایی سیاسی سخن بگوییم، این واقع‌گرایی باید شامل همه طرف‌های تاریخ باشد؛ نه اینکه نقش تندروها، سرکوب و حصر حذف شود و تمام هزینه ۸۸ به پای اصلاح طلبان نوشته شود.

تقلب ۸۸ را نمی‌توان با "چرا مصالحه نکرد؟" تطهیر کرد؛ همان‌طور که تغلب امروز را نمی‌توان پشت "شرایط متفاوت بود" پنهان کرد.

و باید پرسید؛ این نوع روزنه‌گشایی اگر قرار بود راهی برای گشودن بن‌بست‌ها باشد، چرا حاصلش بیش از آنکه گشودن روزنه باشد، توجیه وضع موجود است؟
حفظ امکان‌های حداقلی را با دستاورد سیاسی اشتباه گرفتن و برای هر عقب‌نشینی، نامی پرطمطراق ساختن توجیه قدرت و حاکمیت است؛ اصلاح‌طلبی قرار نیست هنرِ ماندن در هر شرایطی باشد؛ قرار است قدرت را پاسخ‌گو، جامعه را توانمند و راه اصلاح را باز نگه دارد.
وقتی نقد قدرت به مصلحت‌سنجی دائمی تبدیل شود و "روزنه" جای "اصلاح" را بگیرد یعنی سرنا را از سر گشاد زدن؛ صدای آن شاید بلند باشد، اما موسیقی‌اش به گوش مردم نمی‌رسد.

روزنه‌ای که به راه خروج از بن‌بست نرسد، فقط سوراخی در دیوار است، نه راهی به سوی آینده.

منبع: کانال تلگرام نگارنده

@Kaleme

🔴 بیانیه تحلیلی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران به مناسبت روز جهانی معلم

ایستادن در کنار معلمان؛ دفاع از آموزش عمومی، صلح و عدالت اجتماعی

امسال در حالی به استقبال روز جهانی معلم می‌رویم که در حوادث خونبار دی‌ماه، دست‌کم ۲۰۰ دانش‌آموز و ۱۵ معلم جان خود را از دست دادند. همچنین در جریان حملات یک‌سال‌ونیم اخیر آمریکا و اسرائیل، صدها کودک و دانش‌آموز دیگر، از جمله دانش‌آموزان و معلمان جان‌باخته میناب، قربانی جنگ شدند.

در چنین روزی، با اندوه و احترام، یاد و خاطره همه کودکان، دانش‌آموزان و معلمانی را گرامی می‌داریم که قربانی خشونت، سرکوب و جنگ شدند؛ چه آنان که خونشان به دست نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی بر سنگفرش خیابان‌ها ریخته شد و چه کودکانی که جانشان زیر آوار بمب‌ها و موشک‌های دولت‌های متجاوز از دست رفت.

ما بر این باوریم که گرفتن جان انسان‌ها را نمی‌توان با هیچ مصلحت سیاسی، امنیتی یا نظامی توجیه کرد. امید ما آن است که همه ناقضان حقوق بشر و همه کسانی که جان کودکان، دانش‌آموزان و معلمان را قربانی خشونت، سرکوب و جنگ کرده‌اند ــ خواه حاکمیت مستقر و خواه دولت‌های متجاوز ــ روزی در برابر عدالت پاسخگو شوند.

روز جهانی معلم، تنها روز پاسداشت مقام معلم نیست؛ روز دفاع از حق کودکان برای برخورداری از آموزش در فضایی امن، آزاد، عاری از خشونت و مبتنی بر کرامت انسانی نیز هست. هیچ نظام آموزشی نمی‌تواند بر ویرانه‌های جنگ، سرکوب و ناامنی، آینده‌ای روشن برای نسل‌های بعدی بنا کند. از همین‌رو، دفاع از معلمان و آموزش عمومی، در نهایت دفاع از صلح، آزادی، عدالت اجتماعی و آینده کودکان این سرزمین است.

متن کامل این بیانیه را اینجا بخوانید

منبع: تحکیم ملت

@Kaleme

🔴 روایت گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل از پرونده اعدام علیرضا سپاهی

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با انتشار گزارشی فرایند اعدام علیرضا سپاهی و نحوه مواجهه قوه قضاييه با پرونده او را توضیح داده است.

خانم ساتو نوشته است: «این پرونده با نگرانی‌های جدی در مورد نحوه رفتار با متهمان و دادرسی عادلانه همراه بوده است. بنا بر گزارش‌ها، مادر علیرضا سپاهی در مقابل او شکنجه شده است، و خود او و پسرعمویش در مقابل خانواده‌شان مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفته‌اند.»

گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در متن خود به حمله قلبی علیرضا سپاهی اشاره کرده و آورده: «دادگاه انقلاب اصفهان، علیرضا را به اعدام محکوم کرد. اما اندکی پیش از زمان تعیین شده برای اعدام، او دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان منتقل شد. تنها چند روز بعد از بیمارستان مرخص و به زندان بازگردانده شد. جایی که هر روز را با ترس از اعدام سپری کرد، تا زمانی که موعد او هم رسید.»

در ادامه گزارش مای ساتو آمده است: «۱۱ شهریور، درخواست تجدیدنظر او پذیرفته شده و پرونده‌اش برای رسیدگی مجدد ارجاع شده بود. با این حال، طبق گزارش‌ها، دادگاه انقلاب اصفهان بدون رسیدگی مجدد به پرونده این درخواست را رد کرده است. حکم او در سحرگاه ۱۳ مهر در حالی اجرا شد که وکیل او هم‌چنان به دنبال راهی برای رسیدگی مجدد به این پرونده بود.»

منبع: کانال تلگرام حسین باستانی

@Kaleme

🔴 اقلیتی علیه همبستگی ملی، صلح و توسعه ایران

بیانیه نهضت آزادی ایران

شماره: ۲۷۹۰

نهضت آزادی ایران پیش از هر سخنی تصریح می‌کند: دفاع از استقلال و تمامیت ارضی ایران در برابر تجاوز، حق مسلم و وظیفه ملی هر ایرانی است و هیچ‌کس را یارای مناقشه در آن نیست. تجاوز نظامی حاکمیت بنیادگرای اسرائیل و همراهی دولت ایالات متحد، جنایتی است که محکومیت آن محل تردید نبوده و نیست. آنچه در این بیانیه محل نقد است، نه دفاع مشروع، بلکه سیاست‌ها و عملکردهای کسانی است که کشور را به نقطه‌ای رساندند که ناگزیر از این دفاع پرهزینه شد و امروز نیز در برابر پایان دادن به آن ایستاده‌اند. کسانی که راه دیپلماسی را می‌بندند، از میهن دفاع نمی‌کنند؛ بهای دفاع از میهن را بالا می‌برند.

جریان‌های تندرو از جمله جریان موسوم به پایداری، نیروهای نفوذی و کاسبان جنگ و تحریم، تمام توان خود را در مقابل کاهش تنش و حفظ آتش‌بس به کار بسته و تا حدی نیز موفق بوده است؛ از ترویج شعارهای تفرقه‌افکنانه و جنگ‌طلبانه در حضور خیابانی ، تا فراهم آوردن بهانه برای دشمن خارجی جهت نقض توافقی که حاصل دیپلماسی مؤثر دستگاه‌های سیاسی، امنیتی و نظامی کشور بود.

پرسشی که باید صریح پرسیده شود این است: هزینه سیاست‌های ادامه جنگ را چه کسی می‌پردازد؟ طراحان خارجی و داخلی این مسیر، نه در صف نان ایستاده‌اند، نه حقوق بازنشستگی‌شان در برابر تورم آب رفته، نه خانه‌هایشان ویران شده و نه فرزندانشان آینده خود را در مهاجرت جست‌وجو می‌کنند. بهای آن را کارگر، بازنشسته، کارمند، کشاورز، مالباخته و ساکن مناطق جنگ‌زده می‌پردازد. جنگ‌طلبی برای گروهی اندک سرمایه سیاسی و اقتصادی تولید کرده و برای اکثریت مردم ایران جز فقر، ناامنی و چشم‌انداز تاریک نیاورده است.

نهضت آزادی ایران، بر یک واقعیت ساده تأکید دارد: هر سیاستی که راه دیپلماسی و توافق‌سازی را ببندد، فارغ از نیت طراحان آن، دقیقاً همان نتیجه‌ای را رقم می‌زند که متجاوز خواهان آن است.

اما پرسش بنیادی‌تر این است: چگونه یک جریان اقلیت، که در هیچ انتخابات آزادی توان کسب چنین جایگاهی را ندارد، به این اندازه بر سرنوشت کشور مسلط شده است؟ پاسخ در ساختارها و سیاست ها است، نه در اشخاص. انتخابات غیرآزاد، نظارت استصوابی، حذف گسترده نیروهای منتقد و خالص‌سازی ایدئولوژیک چند دهه اخیر در عرصه‌های سیاسی، اداری، رسانه‌ای و نظامی، همین اقلیت را به اکثریت نهادی بدل کرده است. تا زمانی که این سازوکار برقرار باشد، هر تلاشی برای مهار این جریان موقتی و سطحی خواهد بود. اصلاحات ساختاری و به تبع آن اصلاح قانون اساسی در همین جهت ضروری می‌شود.

نهضت آزادی ایران هشدار می‌دهد که تداوم این مسیر، ویرانی بیشتر اقتصاد و زیرساخت های کشور، فروپاشی کامل اعتماد قدرت‌های منطقه‌ای به دولت ایران، سوختن فرصت همکاری‌های آینده در آتش جنگ، و از دست رفتن گشایش‌های موجود در فضای بین‌المللی را در پی خواهد داشت.

نهضت آزادی ایران تأکید می‌کند که جلوگیری از نفوذ خارجی جز با مهار تندروی‌ها، تأمین آزادی اندیشه، گشایش فضای رسانه‌ها، تقویت جامعه مدنی، آزادی انتخابات و ایجاد رقابت سیاسی واقعی ممکن نیست. انحصار و خالص‌سازی ایدئولوژیک، برخلاف ادعای مدافعانش، خود زمینه‌ساز نفوذ است نه مانع آن؛ زیرا نظامی که صدای منتقدان خود را نمی‌شنود، ناگزیر دیر می‌فهمد و گران می‌پردازد.

نهضت آزادی ایران، ایران را متعلق به همه ایرانیان می‌داند. گشودن میدان برای یک جریان و سرکوب دیگران، نه‌تنها به جامعه آسیب زده، بلکه توان تصمیم‌گیری مستقل را حتی از خود حاکمان سلب کرده است. حاکمانی که تنها یک صدا را می‌شنود، در برابر همان صدا بی‌دفاع می‌شود.

متن کامل بیانیه

منبع: کانال تلگرام نهضت آزادی

@Kaleme