#گزارش_اختصاصی

🔴یک وزارتخانه، دو زندگی

معلمان سه برابر زیر خط فقر ، مدیران در رفاه کامل

سازمان آموزش‌وپرورش استثنایی در اجرای قانون شفافیت، فیش حقوقی معاونان و مدیران خود را برای سال ۱۴۰۴ روی سایت رسمی‌اش گذاشته است. ما فقط آن‌ها را خوانده‌ایم و جمع زده‌ایم.

میانگین حقوق یک معلم: حدود ۲۲ میلیون تومان در ماه.
دریافتی ماهانه‌ی هر یک از این هفت معاون و مدیر: ۷۸ میلیون تومان — بدون کسر وام، فقط بعد از بیمه و بازنشستگی.

نکته‌ی اصلی در خود حقوق نیست؛ در ردیف‌هایی است که نامشان «رفاهی» است:

کمک رفاهی و مناسبت‌ها، بن کارت، کمک هزینه مسکن، پاداش ماده ۴۱، کمک رفاهی خاص. در شش نفر از هفت نفر، جمع این ردیف‌ها از کل حقوق ثابت سالانه بیشتر است — و مالیات ناچیزی هم بر آن تعلق می‌گیرد.

📌وقتی به معلم می‌گویند «بودجه نیست»، این فیش‌ها نشان می‌دهد بودجه کجاست.

در پست های بعدی، هر فیش را با نام، سمت و ریز ارقام ببینید.

منبع: csdeo.ir — فیش حقوقی معاونین و مدیران سال ۱۴۰۴

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴گزارش دوم کنفرانس منطقه‌ای آسیا و اقیانوسیه سازمان آموزش بین‌الملل (EIAP)

(بخش اول)

عنوان اصلی نشست: Go Public! Fund Education (آموزش عمومی را تأمین مالی کنید)

گزارش تخصصی سخنران اول
تاریخ برگزاری سخنرانی: دوشنبه، ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶

سخنران: نماینده سازمان بین‌المللی کار (ILO)

حوزه تمرکز: حقوق کار، گفت‌وگوی اجتماعی، کار شایسته و تأمین مالی پایدار آموزش

۱. نهادینه‌سازی صدای معلمان از طریق گفت‌وگوی اجتماعی (Social Dialogue)
محور اصلی سخنرانی نماینده ILO بر اهمیت راهبردی «گفت‌وگوی اجتماعی» به عنوان کلیدی‌ترین ابزار برای ایجاد اصلاحات ساختاری و پایدار در بخش آموزش استوار بود. از دیدگاه این سازمان، اگرچه جنبش‌های اعتراضی و راهپیمایی‌های خیابانی نقش مهمی در آگاه‌سازی و شتاب‌بخشی به مطالبه‌گری دارند، اما در نهایت تغییرات واقعی زمانی رخ می‌دهند که معلمان دارای یک بستر رسمی، نهادینه‌شده و قانونی برای چانه‌زنی باشند.

سازمان بین‌المللی کار تأکید می‌کند که معلمان باید «صندلی و سهمی در میز تصمیم‌گیری» داشته باشند تا بتوانند مستقیماً با نمایندگان دولت و کارفرمایان وارد مذاکره شوند. لازمه این امر، به رسمیت شناختن کامل آزادی تشکل‌ها، حق سازماندهی و حق پیمان‌های دسته‌جمعی است؛ حقوق بنیادی و پایه‌ای که متأسفانه هنوز در برخی از کشورهای منطقه آسیا-اقیانوسیه به طور کامل رعایت نمی‌شوند. توصیه‌نامه‌های مشترک ILO و UNESCO درباره وضعیت معلمان، چارچوبی استاندارد و الگویی بین‌المللی را در اختیار اتحادیه‌ها قرار می‌دهد تا بر اساس داده‌ها و شواهد واقعی برای ارتقای شرایط کاری و سیاست‌گذاری مشارکتی چانه‌زنی کنند.

۲. ارتقای جایگاه آموزش به عنوان اولویت ملی «کار شایسته» (Decent Work)
بخش دیگری از سخنرانی به ترویج مفهوم «کار شایسته برای همه» اختصاص داشت. نماینده ILO خواستار آسیب‌شناسی دقیق بحران‌های فعلی حرفه معلمی شد؛ از جمله اینکه چرا نیروهای شاغل در حال ترک این شغل هستند و چرا جوانان رغبتی برای ورود به آن ندارند.

در این میان، بر بخش آموزش و مراقبت‌های دوران کودکی (ECEC) تأکید ویژه‌ای شد. این حوزه جزء اصلی «اقتصاد مراقبت» است و نقش مستقیمی در ایجاد زیرساخت برای ورود زنان به بازار کار و پشتیبانی از خانواده‌ها دارد. با این حال، این بخش همچنان در سطح جهان با کم‌توجهی، ناچیزانگاری و کمبود شدید سرمایه‌گذاری مواجه است که نیازمند اصلاح عاجل در سیاست‌گذاری‌های ملی است.

۳. همگرایی استراتژیک با بخش خصوصی و کارفرمایان
نماینده ILO یک راهبرد جدید به اتحادیه‌ها پیشنهاد کرد: برقراری گفت‌وگو و تعامل فعال‌تر با بخش خصوصی و کارفرمایان. با توجه به محدودیت‌های همیشگی بودجه‌های دولتی، بخش خصوصی نیز با چالش عدم تناسب مهارت‌های فارغ‌التحصیلان با نیازهای بازار کار (Employability Gap) دست‌وپنجره نرم می‌کند.

از آنجا که کارفرمایان خواستار نیروی کار ماهرتر و بهره‌ورتر هستند، اتحادیه‌ها می‌توانند با نشان دادن ارتباط مستقیم میان «رفاه معلم و کیفیت آموزش» با «مهارت فارغ‌التحصیلان»، همگرایی منافع ایجاد کنند. مطرح شدن مطالبات از زبان دو ضلع (کارگران و کارفرمایان) فشار سیاسی بر دولت‌ها را دوچندان کرده و مانع از بی‌توجهی مسئولان می‌شود.

۴. بودجه‌ریزی پایدار و تعهدات بین‌المللی
در نهایت، نماینده ILO تأکید کرد که سرمایه‌گذاری در آموزش نباید یک شعار مقطعی باشد، بلکه باید به بخشی از «ذات و ساختار بودجه‌ریزی ملی» تبدیل شود. کشورهای عضو باید به معیارهای استاندارد بین‌المللی—یعنی تخصیص حداقل ۶٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) و ۲۰٪ از بودجه عمومی سالانه به بخش آموزش—پایبند باشند.

سازمان بین‌المللی کار در کنار یونسکو متعهد شد که در کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت، چه در سطح ملی و چه در سطح میدانی، از اتحادیه‌های معلمان برای حفظ حقوق صنفی، حرفه‌ای‌سازی و جلوگیری از انحراف منابع مالی آموزش حمایت کند.


🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴گزارش دوم کنفرانس منطقه‌ای آسیا و اقیانوسیه سازمان آموزش بین‌الملل (EIAP)

(بخش دوم)

عنوان اصلی نشست: Go Public! Fund Education (آموزش عمومی را تأمین مالی کنید)

گزارش تخصصی و تفصیلی سخنران دوم
تاریخ برگزاری سخنرانی: دوشنبه، ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶

سخنران: نماینده سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (UNESCO)

حوزه تمرکز: کیفیت یادگیری پایه، هدف توسعه پایدار (SDG 4.c)، معیارهای استاندارد بودجه‌ریزی، منزلت منصب معلمی و مسئولیت همگانی

۱. استعاره فونداسیون و مسئولیت مشترک (Shared Responsibility)
نماینده یونسکو سخنرانی خود را با طرح یک چالش فکری عمیق درباره بحران یادگیری آغاز کرد. او مقایسه‌ای ملموس میان ساخت سازه‌های عمرانی و نظام آموزشی انجام داد: همان‌طور که هیچ مهندسی حاضر نیست ساختمانی را که فونداسیون آن تنها ۷۰ درصد استحکام دارد بنا کند و هیچ صاحبی در آن سکونت نمی‌کند، در نظام آموزشی نیز غیرقابل قبول است که کودکان پس از ۵ یا ۶ سال تحصیل، همچنان فاقد سواد پایه و توانایی روخوانی باشند.

سخنران تأکید کرد که اگرچه مطالبه برای افزایش بودجه و سرمایه‌گذاری عمومی یک حق مسلم است، اما این مطالبه باید هم‌زمان با پذیرش مسئولیت مشترک برای ارتقای کیفی خروجی‌های یادگیری همراه باشد. افزایش بودجه آموزش زمانی معنای واقعی می‌یابد که تأثیر مستقیم خود را در کلاس‌های درس، رشد واقعی دانش‌آموزان و تضمین حق بنیادین کودکان برای یادگیری باکیفیت نشان دهد.

۲. تحقق هدف توسعه پایدار (SDG 4.c) و الگوهای موفق جهانی
بخش محوریت‌یافته دیگری از ارائه به هدف توسعه پایدار (SDG 4.c) اختصاص داشت که بر تأمین معلمان واجد شرایط، آموزش‌دیده و باانگیزه تمرکز دارد. نماینده یونسکو تصریح کرد که یکی از علل اصلی بحران یادگیری در سطح جهان، حضور نیروهای فاقد صلاحيت و آموزش‌های رسمی پداگوژیک (روش‌های تدریس) در کلاس‌های درس است.

تحلیل تجربیات جهانی نشان می‌دهد که موفق‌ترین نظام‌های آموزشی در دنیا، آن‌هایی هستند که:

شغل معلمی در آن‌ها یک حرفه بسیار محترم، پرافتخار و جذاب برای برترین استعدادها جامعه محسوب می‌شود.

نظام جذب و گزینش معلمان بر اساس بالاترین استانداردهای علمی و ارزیابی‌های کیفی شکل گرفته است.

برنامه‌های آموزش ضمن خدمت مداوم و مسیرهای ارتقای شغلی شفاف برای حمایت از رشد حرفه‌ای معلم در طول دوره خدمت وجود دارد.

۳. ضرورت تأمین مالی از منابع عمومی داخلی و شاخص‌های کلان
نماینده یونسکو با اشاره به مکانیزم‌های مالی تاکید کرد که اگرچه اعتبارات و کمک‌های بین‌المللی نقش مکمل ایفا می‌کنند، اما مقطعی و بی‌ثبات هستند. پایداری واقعی و ساختاری هر نظام آموزشی صرفاً از طریق بودجه عمومی پایدار و داخلی محقق می‌شود.

در همین راستا، موضع رسمی، صریح و بین‌المللی یونسکو درباره الزامات بودجه‌ریزی ملی مجدداً مورد تأکید قرار گرفت:

اختصاص حداقل ۶٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) هر کشور به بخش آموزش.

اختصاص حداقل ۲۰٪ از کل بودجه و هزینه‌های عمومی سالانه دولت‌ها به آموزش و پرورش.

۴. منزلت جایگزین‌ناپذیر معلم و دعوت به بازنگری توصیه‌نامه‌ها
در بخش پایانی سخنرانی، یونسکو بر یک اصل بنیادی تأکید کرد: هیچ ابزار، فناوری یا سامانه هوشمندی نمی‌تواند جایگزین نقش یک معلم خوب، باکیفیت و باانگیزه شود و کیفیت هیچ نظام آموزشی از کیفیت معلمان آن فراتر نخواهد رفت.

در همین راستا، نماینده یونسکو از تمامی اتحادیه‌ها، تشکل‌ها و انجمن‌های معلمان دعوت کرد تا با انعکاس تجربیات میدانی خود، در فرآیند بازنگری و به‌روزرسانی توصیه‌نامه‌های سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۹۷ یونسکو و ILO درباره وضعیت معلمان مشارکت فعال داشته باشند. هدف از این بازنگری، تطبیق استانداردهای حمایتی با چالش‌های نوظهور کلاس‌های درس، حفظ سلامت روان و رفاه معلمان و ارائه راهکارهای عملیاتی برای پاسخگویی به نیازهای آموزشی سده ۲۱ است.


🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴گزارش دوم کنفرانس منطقه‌ای آسیا و اقیانوسیه سازمان آموزش بین‌الملل (EIAP)
 
(بخش سوم )

عنوان اصلی نشست: Go Public! Fund Education (آموزش عمومی را تأمین مالی کنید)

گزارش تخصصی تجربه کشور مغولستان (اتحادیه FMESYUD / МБШУҮЭ)
تاریخ برگزاری سخنرانی: دوشنبه، ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶

ارائه‌دهندگان: نمایندگان و فعالان اتحادیه معلمان و کارکنان علم و آموزش مغولستان (FMESYUD)

حوزه تمرکز: چالش‌های ساختاری، مبارزات صنفی و اعتصابات سراسری، پیروزی‌های حقوقی و دستمزدی، تحول دیجیتال، دیپلماسی منطقه‌ای و دستاوردهای اجتماعی

۱. چالش‌های ساختاری و بحران‌های پیش‌روی معلمان مغولستان
اتحادیه معلمان مغولستان (FMESYUD) کارزار خود را در شرایطی آغاز کرد که نظام آموزشی این کشور با سه بحران بنیادی و هم‌زمان دست‌وپنجره نرم می‌کرد:

دستمزدهای پایین و غیررقابتی: حقوق و مزایای دریافتی معلمان و کارکنان آموزش در مقایسه با سایر کارمندان بخش عمومی دولت بسیار ناچیز بود که موجب افت منزلت اقتصادی این حرفه شده بود.

بحران شدید کمبود معلم: کشور با کمبود سراسری بیش از ۴,۲۰۰ معلم مواجه بود؛ امر ناگواری که فشار کاری مفرط، فرسودگی شغلی و سندرم سوختگی روانی (Burnout) را برای کادر آموزشی به همراه داشت.

سردرگمی سازمانی و اتحادیه‌های وابسته: وجود اتحادیه‌های زرد و وابسته به احزاب حاکم باعث تضعیف صدای واقعی معلمان می‌شد و اتحادیه مستقل FMESYUD را بر آن داشت تا با اطلاع‌رسانی گسترده، بدنه معلمان را نسبت به حقوق صنفی و تمایز اتحادیه‌های واقعی آگاه سازد.

۲. مبارزات میدانی، اعتصابات سراسری و پیروزی تاریخی در افزایش دستمزد
اتحادیه مغولستان برای دستیابی به مطالبات حاد معلمان، یک استراتژی مبارزاتی فشرده و چندمرحله‌ای را به اجرا گذاشت که در نهایت دولت را وادار به تسلیم کرد:

مذاکرات دسته‌جمعی بی‌نتیجه: انجام ۸ دور مذاکره مستقیم و فشرده با وزارت آموزش در چارچوب پیمان‌های دسته‌جمعی کار که به دلیل عدم انعطاف دولت، به نتایج ملموسی نرسید.

راهپیمایی و تظاهرات سراسری: سازماندهی راهپیمایی ۱۰,۰۰۰ نفری معلمان در ماه سپتامبر برای جلب توجه افکار عمومی.

تحصن ۵ روزه برابر پارلمان: برگزاری تحصن گسترده با حضور ۱۰,۰۰۰ معلم در برابر ساختمان پارلمان هم‌زمان با ۵ اکتبر (روز جهانی معلم و روز معلمان مغولستان).

اعتصاب سراسری ۱۴,۰۰۰ نفری: پس از به نتیجه نرسیدن اولیه تحصن، اتحادیه شکل مبارزه را ارتقا داد و اعتصاب سراسری با مشارکت ۱۴,۰۰۰ معترض را در سطح ملی سازماندهی کرد.

دستاورد تاریخی افزایش دستمزد: این ایستادگی بی‌سابقه منجر به توافق نهایی شد؛ بر اساس این مصوبه قانونی، دستمزد معلمان ۵۰ درصد از اول ژانویه ۲۰۲۶ افزایش یافت و ۲۶ درصد دیگر نیز (از اول نوامبر ۲۰۲۶) به آن اضافه شد.

۳. تحول دیجیتال، آموزش‌های استانی و توسعه ظرفیت سازمانی
هم‌زمان با مبارزات میدانی، FMESYUD بر تقویت بدنه و نوسازی زیرساخت‌های خود تمرکز کرد:

آموزش‌های حقوقی و مهارتی در استان‌ها: برگزاری ۱۴ دوره آموزشی در ۱۲ استان کشور (در پایتخت و مناطق روستایی) که طی آن ۱,۸00 تا ۲,۱۴۰ فعال و کادر آموزشی در زمینه‌های حقوق کار، مهارت‌های نرم و حل مسئله آموزش دیدند.

دیجیتالی‌سازی متمرکز: راه‌اندازی سامانه و پایگاه داده دیجیتال متمرکز اعضا که امکان دسترسی مستقیم معلمان به اخبار، اطلاعات صنفی و مشاوره حقوقی را از طریق گوشی‌های هوشمند فراهم ساخت.

رشد عضویت و تقدیر از معلمان: جذب بیش از ۱,۰۰۰ عضو جدید و اجرای کمپین‌های انگیزش‌بخش از جمله طرح «معلم به معلم» و تجلیل از معلمان برتر.

📌ادامه این گزارش را اینجا بخوانید


🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴گزارش سخنرانی دیوید ادواردز

دبیرکل سازمان آموزش بین‌الملل (Education International – EI)

اولین سخنران بعد از بازگشایی رسمی دیوید ادواردز بود. سخنرانی دیوید ادواردز بر دفاع از آموزش عمومی، تقویت همبستگی میان اتحادیه‌های معلمان، حفظ جایگاه حرفه معلمی و مواجهه مسئولانه با گسترش هوش مصنوعی در نظام‌های آموزشی متمرکز بود. پیام محوری او این بود که آموزش پیش از آنکه یک فرایند فناورانه باشد، فعالیتی انسانی و اجتماعی است و معلمان باید در مرکز هرگونه تحول آموزشی باقی بمانند.

۱. همبستگی بین‌المللی؛ پایه دفاع از حقوق معلمان

دیوید ادواردز بر اهمیت همبستگی میان معلمان و اتحادیه‌های آموزشی در کشورهای مختلف تأکید کرد. از نگاه او، مسائل مربوط به آموزش و شرایط کار معلمان را نمی‌توان صرفاً مشکلاتی محلی یا ملی دانست؛ زیرا تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فناورانه بر نظام‌های آموزشی کشورهای مختلف تأثیر می‌گذارند.

همبستگی بین‌المللی به اتحادیه‌ها کمک می‌کند تا تجربه‌های خود را به اشتراک بگذارند، از یکدیگر حمایت کنند و در برابر سیاست‌هایی که استقلال حرفه‌ای معلمان یا کیفیت آموزش عمومی را تضعیف می‌کنند، موضع مشترک داشته باشند.

او همچنین بر ضرورت حمایت از همکاران در کشورهایی تأکید کرد که معلمان در آن‌ها با شرایط دشوار، ناامنی، جنگ یا محدودیت‌های حرفه‌ای مواجه‌اند.

نکته کلیدی: قدرت اتحادیه‌های آموزشی تنها به تعداد اعضای آن‌ها وابسته نیست؛ بلکه به توانایی آن‌ها در همکاری، سازمان‌دهی و دفاع جمعی از حقوق معلمان نیز بستگی دارد.

۲. آموزش عمومی؛ حقی همگانی و مسئولیتی اجتماعی

یکی از محورهای مهم سخنرانی، ضرورت دفاع از آموزش عمومی و جلوگیری از تضعیف آن بود.

آموزش عمومی نقشی اساسی در ایجاد فرصت‌های برابر، کاهش نابرابری‌های اجتماعی و فراهم کردن امکان رشد و یادگیری برای همه دانش‌آموزان دارد. اگر کیفیت آموزش به میزان درآمد خانواده‌ها وابسته شود، فرصت‌های آموزشی نیز به‌طور فزاینده‌ای نابرابر خواهند شد.

در این چارچوب، دیوید به اهمیت سرمایه‌گذاری در معلمان، حمایت از مدارس و تقویت نظام‌های آموزشی عمومی اشاره کرد.

از این دیدگاه، آموزش باکیفیت نباید امتیازی ویژه برای گروهی محدود باشد؛ بلکه باید به‌عنوان حقی اساسی برای همه یادگیرندگان در نظر گرفته شود.

۳. معلم انسانی و رابطه معلم ـ دانش‌آموز

یکی از روشن‌ترین پیام‌های سخنرانی دیوید ادواردز، تأکید بر اهمیت روابط انسانی در آموزش بود.

آموزش تنها به معنای ارائه اطلاعات، حفظ کردن مطالب یا پاسخ دادن به پرسش‌های آزمون نیست. یادگیری مؤثر به تعامل انسانی، شناخت نیازهای دانش‌آموز، اعتماد متقابل، تشویق، گفت‌وگو و راهنمایی حرفه‌ای نیاز دارد.

معلم در کلاس درس فقط انتقال‌دهنده دانش نیست؛ بلکه می‌تواند به دانش‌آموز کمک کند تا توانایی تفکر انتقادی، استقلال فکری، مسئولیت‌پذیری و مهارت‌های اجتماعی خود را پرورش دهد.

به همین دلیل، رابطه میان معلم و دانش‌آموز باید حفظ و تقویت شود. فناوری ممکن است بخشی از فرایند یادگیری را تسهیل کند، اما نباید اهمیت این رابطه انسانی را نادیده بگیرد.

این دیدگاه در ادامه مباحث نشست نیز مطرح شد؛ به‌ویژه در ارتباط با «اجماع سانتیاگو» که بر اهمیت رابطه معلم و دانش‌آموز و ضرورت حفاظت از آن تأکید دارد.

۴. هوش مصنوعی؛ ابزار کمکی یا جایگزین معلم؟

دیوید نسبت به رویکردهایی که هوش مصنوعی را راه‌حلی برای کاهش نیاز به معلمان معرفی می‌کنند، هشدار داد.

گسترش فناوری‌های آموزشی می‌تواند فرصت‌هایی برای دسترسی به منابع یادگیری، شخصی‌سازی آموزش و پشتیبانی از فعالیت‌های معلمان فراهم کند. بااین‌حال، مسئله اصلی این است که این فناوری‌ها با چه هدفی و تحت چه شرایطی به کار گرفته می‌شوند.

اگر هوش مصنوعی برای پشتیبانی از معلم استفاده شود، می‌تواند بخشی از کارهای آموزشی را تسهیل کند. اما اگر هدف اصلی استفاده از آن کاهش حضور معلمان، پایین آوردن هزینه‌ها یا جایگزین کردن تعامل انسانی باشد، پیامدهای آن برای کیفیت آموزش و عدالت آموزشی باید به‌دقت بررسی شود.

دیوید همچنین بر این نکته تأکید داشت که نباید صرفاً به دلیل امکان اندازه‌گیری یا خودکارسازی یک فعالیت، آن را برای واگذاری به فناوری مناسب بدانیم. بسیاری از جنبه‌های مهم آموزش، مانند ایجاد اعتماد، درک شرایط عاطفی دانش‌آموز و پرورش قضاوت مستقل، به‌سادگی قابل اندازه‌گیری نیستند.

پیام اصلی این بخش: فناوری باید در خدمت معلمان و دانش‌آموزان باشد، نه اینکه جایگزین رابطه انسانی و مسئولیت حرفه‌ای معلم شود.

📌ادامه این سخنرانی را اینجا بخوانید

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب