کتابخانه معلم
معرفی کتاب (۱۸)
🔴سازوکار فاشیسم؛ سیاست ما و آن‌ها
نویسنده: جیسن استنلی
ترجمه: بابک تختی
نشر نگاه
چند سالی‌ست که پرسش از فاشیسم دیگر به یادآوری آلمان نازی یا ایتالیای موسولینی محدود نمی‌شود. جیسن استنلی، فیلسوف و استاد دانشگاه ییل، در کتاب "سازوکار فاشیسم: سیاست ما و آن‌ها" (۲۰۱۸) از همین پرسش آغاز می‌کند: آیا برای شناسایی فاشیسم باید منتظر ظهور دوباره رژیم‌های تمامیت‌خواه ماند، یا می‌توان سازوکارهای آن را در دل جوامعی دید که همچنان نهادها و ظواهر دموکراتیک دارند؟ استدلال محوری او این است که فاشیسم را نباید صرفا به یک رژیم سیاسی یا دوره‌ای تاریخی محدود کرد؛ بلکه باید شیوه‌های سیاسی‌ای را شناخت که از طریق آن‌ها نابرابری طبیعی جلوه داده می‌شود، دشمنان داخلی ساخته می‌شوند و امکان همزیستی دموکراتیک تضعیف می‌گردد.
"سازوکار فاشیسم" در مرز میان فلسفه سیاسی، تاریخ و تحلیل وضعیت معاصر حرکت می‌کند. استنلی نشان می‌دهد که سیاست فاشیستی با ترسیم مرزی میان ما و آن‌ها عمل می‌کند: در یک سو، مردمی که اصیل، شایسته و وارث گذشته‌ای پرافتخار معرفی می‌شوند؛ در سوی دیگر، گروه‌هایی که گویا با حضور، مطالبات یا سبک زندگی خود، هویت و انسجام جامعه را تهدید می‌کنند. در این روایت، بحران‌های اجتماعی و اقتصادی نه حاصل مناسبات پیچیده قدرت و نابرابری، بلکه نتیجه حضور دشمنانی معرفی می‌شوند که باید مهار یا طرد شوند. بدین‌ترتیب، تبعیض می‌تواند در پوشش دفاع از ملت، امنیت، سنت و ارزش‌های عمومی توجیه شود.
بخش اصلی کتاب به ده سازوکاری اختصاص دارد که استنلی آن‌ها را "ده ستون سیاست فاشیستی" می‌نامد: گذشته اسطوره‌ای، تبلیغات، روشنفکرستیزی، ناواقعیت، سلسله‌مراتب، احساس قربانی‌بودن، نظم و قانون، دلهره جنسی، سدوم و عموره، و "کار آزاد می‌کند". این ده ستون را نباید فهرستی از نشانه‌های مستقل و جدا از یکدیگر دانست. اهمیت چارچوب استنلی در نشان‌دادن پیوند میان آن‌هاست: اسطوره گذشته پرافتخار، دشمن‌سازی را ممکن می‌کند؛ دشمن‌سازی، نابرابری و طرد را توجیه‌پذیر می‌سازد؛ تبلیغات و تخریب منابع مستقل دانش، امکان نقد این روایت‌ها را کاهش می‌دهند؛ و تضعیف نهادهای عمومی و تشکل‌های جمعی، ظرفیت مقاومت اجتماعی را محدود می‌کند. عنوان فصل پایانی، برگرفته از عبارت مشهور نصب‌شده بر ورودی آشویتس، به پیوند میان سلطه اقتصادی و سیاست فاشیستی می‌پردازد؛ جایی که حمله به اتحادیه‌های کارگری و تضعیف خدمات عمومی، قدرت جمعی شهروندان را کاهش می‌دهد و وابستگی آنان به صاحبان قدرت را افزایش می‌دهد.
استنلی بحث خود را با ارجاع به تجربه‌های تاریخی فاشیسم و بررسی نمونه‌هایی از سیاست معاصر، از جمله در ایالات متحده، مجارستان، هند و میانمار، پیش می‌برد. مقصود او یکسان‌گرفتن این تجربه‌های متفاوت نیست، بلکه شناسایی سازوکارهایی است که می‌توانند در زمینه‌های تاریخی و نهادی گوناگون، با صورت‌های متفاوت ظاهر شوند. از این منظر، مسئله فقط ظهور یک رهبر اقتدارگرا یا برچیده‌شدن رسمی نهادهای دموکراتیک نیست. سیاست فاشیستی می‌تواند پیش از استقرار یک رژیم تماما فاشیستی، در زبان روزمره سیاست، در شیوه بازنمایی اقلیت‌ها، در روایت‌های مربوط به گذشته و در توجیه نابرابری حضور پیدا کند. بنابراین، شناخت آن مستلزم توجه به فرایندهایی است که مرز میان شهروندان برابر را به مرز میان خودی و غیرخودی تبدیل می‌کنند.
کتاب در ده فصل تنظیم شده است. این ده فصل، مسیر کتاب را از سازوکارهای شکل‌گیری سیاست فاشیستی آغاز می‌کنند، به پیوند میان نابرابری، دشمن‌سازی و تبلیغات می‌رسانند و در نهایت به تأمل درباره رابطه میان سلطه اقتصادی، تضعیف نهادهای جمعی و فروپاشی امکان همزیستی دموکراتیک می‌انجامند.
"سازوکار فاشیسم" در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و به یکی از منابع پرارجاع برای فهم سیاست اقتدارگرا در جوامع معاصر تبدیل شد. ترجمه فارسی آن نیز به قلم بابک تختی از سوی نشر نگاه در دسترس مخاطبان فارسی‌زبان قرار گرفته است.
اهمیت کتاب شاید بیش از پاسخ‌های قطعی آن، در پرسش‌هایی باشد که پیش روی ما می‌گذارد: چگونه می‌توان گروهی را از حقوق و منزلت برابر محروم کرد، بی‌آنکه این محرومیت به‌صورت بی‌عدالتی آشکار به نظر برسد؟ چگونه تفاوت‌ها به سلسله‌مراتب تبدیل می‌شوند و طرد، دفاعی ضروری از جامعه جلوه داده می‌شود؟ و وقتی سیاست به ساختن "آن‌ها" و امتیازدادن به "ما" وابسته می‌شود، چه بر سر برابری، حقیقت مشترک و امکان همبستگی میان انسان‌ها خواهد آمد؟
"سازوکار فاشیسم" در نهایت ما را با مسئله‌ای فراتر از یک رژیم سیاسی یا دوره تاریخی مواجه می‌کند: جوامعی که همچنان نهادهای دموکراتیک دارند، اما بنیان‌های اجتماعی‌شان از درون فرسوده می‌شود و شکل های جدیدی از اقتدارگرایی را پدید می آورند.
🔹🔹🔹
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
معرفی کتاب (۱۸)
🔴سازوکار فاشیسم؛ سیاست ما و آن‌ها
نویسنده: جیسن استنلی
ترجمه: بابک تختی
نشر نگاه
چند سالی‌ست که پرسش از فاشیسم دیگر به یادآوری آلمان نازی یا ایتالیای موسولینی محدود نمی‌شود. جیسن استنلی، فیلسوف و استاد دانشگاه ییل، در کتاب "سازوکار فاشیسم: سیاست ما و آن‌ها" (۲۰۱۸) از همین پرسش آغاز می‌کند: آیا برای شناسایی فاشیسم باید منتظر ظهور دوباره رژیم‌های تمامیت‌خواه ماند، یا می‌توان سازوکارهای آن را در دل جوامعی دید که همچنان نهادها و ظواهر دموکراتیک دارند؟ استدلال محوری او این است که فاشیسم را نباید صرفا به یک رژیم سیاسی یا دوره‌ای تاریخی محدود کرد؛ بلکه باید شیوه‌های سیاسی‌ای را شناخت که از طریق آن‌ها نابرابری طبیعی جلوه داده می‌شود، دشمنان داخلی ساخته می‌شوند و امکان همزیستی دموکراتیک تضعیف می‌گردد.
"سازوکار فاشیسم" در مرز میان فلسفه سیاسی، تاریخ و تحلیل وضعیت معاصر حرکت می‌کند. استنلی نشان می‌دهد که سیاست فاشیستی با ترسیم مرزی میان ما و آن‌ها عمل می‌کند: در یک سو، مردمی که اصیل، شایسته و وارث گذشته‌ای پرافتخار معرفی می‌شوند؛ در سوی دیگر، گروه‌هایی که گویا با حضور، مطالبات یا سبک زندگی خود، هویت و انسجام جامعه را تهدید می‌کنند. در این روایت، بحران‌های اجتماعی و اقتصادی نه حاصل مناسبات پیچیده قدرت و نابرابری، بلکه نتیجه حضور دشمنانی معرفی می‌شوند که باید مهار یا طرد شوند. بدین‌ترتیب، تبعیض می‌تواند در پوشش دفاع از ملت، امنیت، سنت و ارزش‌های عمومی توجیه شود.
بخش اصلی کتاب به ده سازوکاری اختصاص دارد که استنلی آن‌ها را "ده ستون سیاست فاشیستی" می‌نامد: گذشته اسطوره‌ای، تبلیغات، روشنفکرستیزی، ناواقعیت، سلسله‌مراتب، احساس قربانی‌بودن، نظم و قانون، دلهره جنسی، سدوم و عموره، و "کار آزاد می‌کند". این ده ستون را نباید فهرستی از نشانه‌های مستقل و جدا از یکدیگر دانست. اهمیت چارچوب استنلی در نشان‌دادن پیوند میان آن‌هاست: اسطوره گذشته پرافتخار، دشمن‌سازی را ممکن می‌کند؛ دشمن‌سازی، نابرابری و طرد را توجیه‌پذیر می‌سازد؛ تبلیغات و تخریب منابع مستقل دانش، امکان نقد این روایت‌ها را کاهش می‌دهند؛ و تضعیف نهادهای عمومی و تشکل‌های جمعی، ظرفیت مقاومت اجتماعی را محدود می‌کند. عنوان فصل پایانی، برگرفته از عبارت مشهور نصب‌شده بر ورودی آشویتس، به پیوند میان سلطه اقتصادی و سیاست فاشیستی می‌پردازد؛ جایی که حمله به اتحادیه‌های کارگری و تضعیف خدمات عمومی، قدرت جمعی شهروندان را کاهش می‌دهد و وابستگی آنان به صاحبان قدرت را افزایش می‌دهد.
استنلی بحث خود را با ارجاع به تجربه‌های تاریخی فاشیسم و بررسی نمونه‌هایی از سیاست معاصر، از جمله در ایالات متحده، مجارستان، هند و میانمار، پیش می‌برد. مقصود او یکسان‌گرفتن این تجربه‌های متفاوت نیست، بلکه شناسایی سازوکارهایی است که می‌توانند در زمینه‌های تاریخی و نهادی گوناگون، با صورت‌های متفاوت ظاهر شوند. از این منظر، مسئله فقط ظهور یک رهبر اقتدارگرا یا برچیده‌شدن رسمی نهادهای دموکراتیک نیست. سیاست فاشیستی می‌تواند پیش از استقرار یک رژیم تماما فاشیستی، در زبان روزمره سیاست، در شیوه بازنمایی اقلیت‌ها، در روایت‌های مربوط به گذشته و در توجیه نابرابری حضور پیدا کند. بنابراین، شناخت آن مستلزم توجه به فرایندهایی است که مرز میان شهروندان برابر را به مرز میان خودی و غیرخودی تبدیل می‌کنند.
کتاب در ده فصل تنظیم شده است. این ده فصل، مسیر کتاب را از سازوکارهای شکل‌گیری سیاست فاشیستی آغاز می‌کنند، به پیوند میان نابرابری، دشمن‌سازی و تبلیغات می‌رسانند و در نهایت به تأمل درباره رابطه میان سلطه اقتصادی، تضعیف نهادهای جمعی و فروپاشی امکان همزیستی دموکراتیک می‌انجامند.
"سازوکار فاشیسم" در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و به یکی از منابع پرارجاع برای فهم سیاست اقتدارگرا در جوامع معاصر تبدیل شد. ترجمه فارسی آن نیز به قلم بابک تختی از سوی نشر نگاه در دسترس مخاطبان فارسی‌زبان قرار گرفته است.
اهمیت کتاب شاید بیش از پاسخ‌های قطعی آن، در پرسش‌هایی باشد که پیش روی ما می‌گذارد: چگونه می‌توان گروهی را از حقوق و منزلت برابر محروم کرد، بی‌آنکه این محرومیت به‌صورت بی‌عدالتی آشکار به نظر برسد؟ چگونه تفاوت‌ها به سلسله‌مراتب تبدیل می‌شوند و طرد، دفاعی ضروری از جامعه جلوه داده می‌شود؟ و وقتی سیاست به ساختن "آن‌ها" و امتیازدادن به "ما" وابسته می‌شود، چه بر سر برابری، حقیقت مشترک و امکان همبستگی میان انسان‌ها خواهد آمد؟
"سازوکار فاشیسم" در نهایت ما را با مسئله‌ای فراتر از یک رژیم سیاسی یا دوره تاریخی مواجه می‌کند: جوامعی که همچنان نهادهای دموکراتیک دارند، اما بنیان‌های اجتماعی‌شان از درون فرسوده می‌شود و شکل های جدیدی از اقتدارگرایی را پدید می آورند.
🔹🔹🔹
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
👌4👍1
بر اساس خبرهای دریافتی از زندان، مسعود فرهیخته و زرتشت احمدی‌راغب، دو زندانی سیاسی، در پی درخواست‌های همکاران و فعالان صنفی و مدنی، به اعتصاب غذای خود پایان داده‌اند.
کانون صنفی فرهنگیان اسلامشهر در گزارشی اعلام کرده است که مسعود فرهیخته به سالن ۱۶/۲ زندان مرکزی کرج بازگردانده شده است.
شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران خواهان آزادی مسعود فرهیخته و سایر معلمان زندانی است .
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:
📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Telegram
کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
منبع مستند اطلاعیه‌ها، بیانیه‌ها، فراخوان‌ها و نامه‌های سرگشاده شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، این کانال می‌باشد.
مقالات و نوشته‌های افراد، گرو‌ه‌ها و احزاب که از این کانال پخش شود، لزومأ دیدگاه شورا نیست.
مقالات و نوشته‌های افراد، گرو‌ه‌ها و احزاب که از این کانال پخش شود، لزومأ دیدگاه شورا نیست.
❤10