✍️پ . آذرین

پرنده‌ای آهنین
از گنبدِ کبودِ آسمان گذشت
و بر مشقِ کودکان
خطِ جنگ کِشید.

دفترهای سوخته از باروت
روی نیمکت‌های خالی،
و آتشی
که حرفِ ناتمامِ تخته‌سیاه را
در شعله‌های خویش
خاکستر کرد.

پنجره‌ها
با چشم‌های شکسته
در هیاهوی شیطنت‌های خاموشِ حیاط
به حسرت نشسته‌اند؛
و تابِ فرسوده‌ی بی‌تاب
با خاطره‌ی دست‌های کوچک
هنوز در انتظار است.

دخترکان با گیسوانِ خون‌رنگ
و کفش‌های غبارآلودِ کوچه‌های مغموم
زیرِ آوارِ سردِ مدرسه خفته‌اند؛
با کوله‌باری از کتاب و نهال
و با مدادهای رنگیِ فردانشان
که هنوز
رویای کشیدنِ خورشید را
تمرین می‌کنند.

دخترکانِ خردسال را
چگونه آرام کنم
از ترسِ تاریکیِ مرگ
آن بختکِ دهشتناک
بر معصومیتِ نحیفِ گریان

دخترکانِ خردسال را
چگونه بدرود گویم
آنگاه که باد،
قصه‌ی سردِ سوگ را
در گوشِ مادران می‌خوانَد
و ماه،
با دست‌های لرزانِ نور
بر دوشِ پدران
ماتمی بی‌تمام می‌گذارد.

یادِ خاموشِ این دیار،
می‌نویسد
نامِ کودکانِ دیروز را
بر لوحِ آفتابِ فردا
و کنارِ هر نام
خورشیدی کوچک می‌کِشد؛
تا هیچ اسمی در تاریکیِ تاریخ نمانَد.
تا هیچ نیمکتی،
در اندوهِ غیبت ننشیند
و لبخندِ هیچ آرزویی
زیرِ آوارِ کلاس جان نسپارد...

#صدوهشت_کودک_میناب
#جنگ_علیه_کودکان
#کوله‌پشتی‌های_رها_شده

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴کودکان در میان جنگ و سرکوب

✍️آرام فرج الهی

جنگ، پایگاه‌های نظامی را هدف نمی‌گیرد. جنگ آرام‌آرام به درون زندگی روزمره نفوذ می‌کند؛ به خانه‌ها، به خواب شبانه‌ی مردم، و به ذهن و روان کودکانی که هنوز جهان را در حال کشف کردن‌اند. صدای انفجار، اخبار مداوم از حملات و در کنار آن حضور نیروهای سرکوب در خیابان‌ها، فضایی می‌سازد که تنها یک وضعیت نظامی نیست؛ یک وضعیت روانی و اجتماعی فراگیر است. در چنین شرایطی جامعه نه فقط با تهدید بیرونی، بلکه با سازوکارهای درونیِ کنترل و ارعاب نیز روبه‌رو می‌شود.
در روزهایی که ایران زیر سایه‌ی بمباران قرار دارد، خیابان‌ها نیز به صحنه‌ای برای نمایش قدرت سیاسی بدل شده‌اند. راهپیمایی‌های شبانه‌ی نیروهای سرکوب در محله‌ها، حضور تهدیدآمیز گروه‌های حکومتی در کوچه‌ها، فریادها و شعارهایی که در تاریکی شب طنین می‌اندازند، تنها یک نمایش ایدئولوژیک نیستند. این اقدامات کارکردی روشن دارند؛ ایجاد رعب، القای حضور دائمی قدرت و شکستن احساس امنیت در میان مردم. این نوع حضور خیابانی، به‌ویژه در ساعات شب، نوعی جنگ روانی علیه جامعه است؛ تلاشی برای آنکه مردم در فضای اضطراب و نظارت دائمی زندگی کنند.
در این میان، کودکان آسیب‌پذیرترین قربانیان این وضعیت‌اند. کودک برای شکل‌گیری احساس امنیت نیازمند محیطی قابل پیش‌بینی و نسبتاً آرام است. خانه و محله برای او باید قلمرو امنیت باشند؛ جایی که جهان قابل فهم و قابل اعتماد به نظر برسد. اما جنگ و سرکوب دقیقاً همین پایه‌های امنیت روانی را متزلزل می‌کنند.

📌ادامه یادداشت را اینجا بخوانید

📌 یادداشت های مندرج لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی کند و‌صرفا جهت اطلاع رسانی است.

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴گزارش تحلیلی-انتقادی: آموزش مجازی در تاریکی مطلق؛ نمایش مضحک «شاد» زیر سایه جنگ و قطعی ۲۴۰ ساعته اینترنت

گروه گزارش / اختصاصی کانال شورای هماهنگی

در حالی که ماشین جنگی و سایه وحشت بر سر شهرهای ایران خیمه زده است، وزارت آموزش و پرورش در اقدامی که بیشتر شبیه به یک نمایشِ تلخ و انکارِ واقعیت است، دستور به برگزاری کلاس‌های مجازی در پلتفرم «شاد» تا پایان سال (۲۸ اسفند) داده است. این دستور در شرایطی صادر می‌شود که کشور در یک خاموشیِ مطلقِ دیجیتال به سر می‌برد و عملاً واژه‌ی «آموزش آنلاین» به یک طنز سیاه برای معلمان و دانش‌آموزان تبدیل شده است.

علی فرهادی، سخنگوی وزارت آموزش و پرورش، در روزهای گذشته اختلال گسترده در شبکه شاد را به «ضعف و کندی شبکه اینترنت کشور» تقلیل داده و ادعا کرده است که این موضوع در حال بررسی و رفع است.
این اظهارات در حالی بیان می‌شود که داده‌های جهانی نشان می‌دهد ایران هم‌اکنون درگیرِ یک قطعیِ سراسری و عامدانه‌ی ۲۴۰ ساعته است؛ یکی از شدیدترین خاموشی‌های اینترنتیِ اعمال‌شده توسط دولت‌ها در سطح جهان.

کشوری که در سال ۲۰۲۶ میلادی، حدود یک‌سوم از زمان خود را در وضعیتِ «آفلاینِ مطلق» سپری کرده است، چگونه می‌تواند بسترِ یک آموزشِ برابر و مجازی باشد؟

مقامات وزارتخانه با پنهان شدن پشت واژه‌هایی نظیر «ضعف زیرساخت»، در واقع از پذیرشِ مسئولیتِ این حبسِ اطلاعاتی و تعطیلیِ عملیِ آموزش طفره می‌روند.

روایت‌های میدانیِ معلمان؛ وقتی «شاد» نمک بر زخم می‌پاشد

گزارش‌های دریافتی از همکاران فرهنگی در شهرهای مختلف، نشان از یک سردرگمی و خشمِ عمیق دارد.

آموزش و پرورش در حالی از «مدرسه تلویزیونی» و «بسته‌های آفلاین» به عنوان جایگزین نام می‌برد که معلمان در میدان، واقعیتِ دیگری را تجربه می‌کنند:

روایت یک معلم مقطع ابتدایی از تهران: «بچه‌های من شب‌ها از صدای انفجار و آژیر خواب ندارند. خانواده‌ها درگیر تهیه ابتدایی‌ترین اقلام مثل تخم‌مرغ و سیب‌زمینی با قیمت‌های نجومی هستند. آن‌وقت مدیر مدرسه از من می‌خواهد در گروهِ شاد که حتی یک پیامِ متنیِ ساده در آن لود نمی‌شود، حضور و غیاب کنم! این اصرار بر عادی‌سازیِ شرایط، توهین به روانِ آسیب‌دیده‌ی دانش‌آموزانِ ماست.»

روایت یک دبیر متوسطه از سنندج:

من در این چند روز هر بار در فضای شاد حضور وغیاب می کنم ،اکثر دانش اموزان حضور ندارند .کاملا طبیعی است ، مگر می شود از دانش آموزی که شب از استرس حمله و صدای هولناک انفجارها ،امکان خواب و استراحت ندارد ، انتظار داشت که صبح در کلاس درس مجازی حاضر شود .

* روایت یک معلم از همدان :
«امروز بعد از ساعت‌ها تلاش توانستم با پروکسی وارد تلگرام شوم تا حال چند نفر از شاگردانم را بپرسم. شاد کاملاً از دسترس خارج است. دغدغه‌ی امروز ما درس دادن نیست؛ دغدغه‌ی ما زنده ماندنِ بچه‌هایمان است. کاش آقایانِ مسئول در وزارتخانه به جای صدور بخشنامه‌های توهم‌آمیز برای باز نگه داشتنِ اجباریِ مدارس در فضای مجازی، یک بار می‌آمدند و ترس را در چشمان این بچه‌ها می‌دیدند.»

سخن پایانی

اصرار بر تداومِ آموزش غیرحضوری در بسترِ اینترنتی که وجود خارجی ندارد، تنها یک هدف را دنبال می‌کند:

تزریقِ توهمِ عادی بودنِ شرایط و فرار از پاسخگویی».

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ضمن هشدار نسبت به تبعاتِ روانیِ این فشارهای بی‌اساس بر کادر آموزش و دانش‌آموزان، اعلام می‌کند که در میانه‌ی جنگ، قطعی سراسری ارتباطات و بحران معیشت، اولویتِ اولِ جامعه‌ی فرهنگیان نه پر کردنِ فرم‌های صوریِ شبکه شاد، بلکه «مراقبت از جان و روانِ دانش‌آموزان» و همبستگی با مردمِ بی‌پناه است.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴‏کشته و مفقودی تعدادی کارگر در جریان حملات در هنگام انجام کار

بنا به گزارشهای رسیده در جریان حمله‌ی آمریکا و اسرائیل به شهرک صنعتی حیدرآباد سولدوز، در دو روز گذشته ،تعدادی از کارگران شیفت شبِ یک کارخانه‌ی تولید آرد و نشاسته‌‌ با نام‌های
‏ وحید طالبی،
‏وحید بایرام‌زاده،
‏امیرحسین حسن‌زاده،
‏اصغر خدایاری،
‏حسین محمدی،
‏علی‌اکبر اروج‌زاده،
‏مهدی قلی‌زاده،
‏محمد علیزاده و علی نجفی
‏ کشته شده‌اند و عزیز عباس‌زاده هم‌چنان مفقود است.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

#اختصاصی
#پیام_همکاران

🔴روایت میدانی از استان کردستان پس از سیزده روز جنگ

پس از گذشت سیزده روز از آغاز جنگ، وضعیت شهر سنه (سنندج) در مقایسه با روزهای نخست و هفته‌ی اول، از نظر شدت بمباران تا حدی آرام‌تر شده است. با این حال، نشانه‌های فشار ناشی از شرایط جنگی به‌تدریج در زندگی روزمره‌ی مردم آشکارتر می‌شود.

در سطح شهر، بسیاری از مغازه‌های بزرگ تعطیل شده‌اند و عمدتاً تنها سوپرمارکت‌های کوچک محله‌ها به فعالیت ادامه می‌دهند. افزایش قیمت کالاها نیز موج تازه‌ای گرفته است. در همین حال، مردم تا حد زیادی از ترددهای غیرضروری در شهر خودداری می‌کنند. دست‌فروش‌ها نیز که بخش مهمی از اقتصاد روزمره‌ی شهر را شکل می‌دادند، به دلیل ترس از بمباران فعالیت خود را متوقف کرده‌اند و عملاً بساط دست‌فروشی در بسیاری از نقاط شهر جمع شده است.

از سوی دیگر، گزارش‌هایی از تخریب کامل بازداشتگاه بدنام شهرامفر واقع در بلوار شبلی منتشر شده است. افرادی که از ارتفاعات کوه آبیدر شهر را مشاهده کرده‌اند، می‌گویند این بازداشتگاه به‌طور کامل نابود شده و اثری از آن باقی نمانده است. منطقه‌ی اطراف این محل در حال حاضر تحت تدابیر شدید امنیتی قرار دارد و امکان نزدیک شدن به آن وجود ندارد. به گفته‌ی ساکنان محلی، بسیاری از خانه‌های اطراف که عمدتاً متعلق به خانواده‌های نیروهای امنیتی و سپاهی بوده‌اند، اکنون خالی از سکنه شده‌اند. یکی از ساکنان این منطقه روایت کرده است که حتی تا دو روز پس از بمباران نیز لرزش‌های مکرر زمین احساس می‌شد و این تصور وجود داشت که بخش‌هایی از سازه‌های زیرزمینی بازداشتگاه همچنان در حال فروریختن بوده‌اند. فرد دیگری که در حاشیه‌ی این محله زندگی می‌کند، می‌گوید برخی کوچه‌ها کاملاً خالی شده‌اند و بسیاری از ساکنان حتی خودروهای خود را در مقابل خانه‌ها رها کرده‌اند.

در ارتباط با وضعیت سربازان و پادگان‌ها نیز دو رخداد قابل توجه گزارش شده است.

نخست، پس از بمباران پادگان لشکر ۲۸ سنه (پادگان ارتش)، یکی از فرماندهان رده‌پایین که حدود چهل سرباز تحت امر داشت، به آنان اعلام کرده است که می‌توانند پادگان را ترک کنند، هرچند این اقدام از نظر قانونی مجاز نیست و او نمی‌تواند مسئولیت عواقب آن را بر عهده بگیرد. با وجود این هشدار، سربازان تصمیم گرفته‌اند پادگان را ترک کنند.

در رویدادی دیگر، خانواده‌ای از سنندج که فرزندشان در یکی از پادگان‌های ارومیه خدمت می‌کرده، برای گرفتن مرخصی به آن پادگان مراجعه می‌کنند. فرمانده مربوطه اعلام می‌کند که امکان صدور مرخصی وجود ندارد و خروج بدون اجازه می‌تواند حتی مجازات اعدام در پی داشته باشد؛ با این حال، مانعی برای خروج سرباز ایجاد نمی‌کند. آن سرباز نیز با وجود نگرانی از عواقب احتمالی، تصمیم می‌گیرد همراه خانواده‌اش به سنندج بازگردد.

در همین حال، دستگاه‌های امنیتی از طریق روش‌های مختلف از جمله پیام‌ها و اطلاعیه‌های منتشر شده در کانال‌های پرمخاطب تلگرامی شهر، به مردم هشدار داده‌اند که هرگونه همکاری با احزاب کردستان ـ که حکومت از آن‌ها با عنوان «گروه‌های تجزیه‌طلب» یاد می‌کند ـ می‌تواند پیامدهای سنگینی به همراه داشته باشد.

در بستر این فضای پرابهام، جمعی از فعالان مدنی شهر مریوان در روز جمعه ۱۵ اسفند بیانیه‌ای منتشر کرده‌اند. در این بیانیه با اشاره به احتمال تحولات تازه، از مردم مریوان، سروآباد (سولاوا) و منطقه‌ی هورامان ـ که از نزدیک‌ترین مناطق به مرز به شمار می‌روند ـ خواسته شده است خود را برای شرایط احتمالی آینده آماده کنند.

در این بیانیه بر تقویت همبستگی اجتماعی تأکید شده و از مغازه‌داران خواسته شده است با درک حساسیت شرایط، از افزایش قیمت کالاها خودداری کنند. همچنین از اداره‌ها و نهادهای دولتی ارائه‌دهنده‌ی خدمات عمومی خواسته شده است با احساس مسئولیت به ارائه‌ی خدمات روزمره ادامه دهند.

در بخش دیگری از این بیانیه از معلمان، فعالان مدنی و اجتماعی، چهره‌های بانفوذ جامعه و ماموستاهای مساجد درخواست شده است در این روزهای حساس برای حفظ آرامش اجتماعی تلاش کنند. همچنین بر ضرورت پرهیز از هرگونه انتقام‌جویی شخصی یا خانوادگی تأکید شده و از مردم خواسته شده است در صورت ایجاد خلأ قدرت یا امنیت، به اصول اخلاقی و اجتماعی پایبند بمانند و از تصمیم‌گیری‌های خودسرانه اجتناب کنند.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews