🔴«رنج مضاعف یا شکنجه»

✍فرامرز خدا شناس

زندانی وقتی حکم می گیرد و در حال گذراندن حکم است، مسئولان زندان حق ندارند به هر اسم و دلیلی، حتا تنبیه انضباطی، زندانی را به انفرادی انتقال داده یا ملاقات او با خانواده را کنسل نمایند ویا مکالمه تلفنی اش را قطع کنند؛و از همه بدتر زندان نمیتواند زندانی را پنهان نموده و خانواده و جامعه را در استرس و اضطراب قرار دهد.اینها با آیین نامه اداره زندان های کشور که در دسترس است تعارض دارد؛ چرا که پرونده یک زندانی از ابتدا تا انتها در جاهای دیگر تعیین شده و زندان نقشی جز محل نگهداری یک زندانی بر حسب احکام صادر شده نیست.
متاسفانه در نظام جمهوری اسلامی اینگونه اعمال در مورد زندانیان بسیار اتفاق می افتد. تا جایی که زندان آن را حق خود می داند. در حالی که این عمل مصداق بازر شکنجه است.

تنبیه انضباطی که زندان کرج در مورد آقای مسعود فرهیخته انجام داده است، نیز شکنجه به حساب می آید.
و هیچ قانون و اساسنامه و آیین نامه ای نیست که زندان برای اجرای اینگونه کارها به آن متوسل شود.
به همین دلیل در پیگیریها برای پیدا کردن جناب فرهیخته، زندان،بجز تکرار عبارت تنبیه انضباطی جهت نوشتن بیانیه که آن را برهم زدن نظم زندان وجامعه می خواند،توان ارائه هیچ دلیلی در پاسخ خانواده نداشت.
امید است که حداقل مسئولان زندان، قوانین جمهوری اسلامی را رعایت نموده و دست از اینگونه کارهای غیر قانونی که موجب شکنجه زندانی و خانواده و دوستان و جامعه است، بردارند.
مسئولان زندان باید بدانند مسئولیت و عواقب این کارها به عهده آنها و در نهایت مراجع بالاتری است؛ که برای زندانی حکم بریده اند و او را به امان خدا رها کرده اند.
روسای زندان و قوه ی قضائیه که بالاترین مرجع صدور احکام علیه معترضان و ناراضیان هستند ،مسئولیت اصلی اینگونه قانون شکنی ها متوجه آنهاست.نگهداری مسعود فرهیخته در مکانی نامعلوم و قطع ارتباط و تلفن او با خانواده و محرومیت از ملاقات، هم کاری غیر انسانی و هم غیر قانونی است.
به این سیره نامبارک پایان دهید.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴مسعود_فرهیخته سلوک نهادینه شده همگرایی

✍حمیدقندی

به دادسرای انقلاب کرج که رسیدم، اولین تصویری که در چشمانم قفل شد، تصویر دختربچه ای حدودا یکساله بود که پاها را به دور کمر و دست هایش را به گردن مردی جوان و لاغر اندام گره زده و سر بر شانه ی آن مرد و در آن شلوغی در جستجوی آرامش بود!
پس از احوالپرسی با همکاران، متوجه شدم که آن دو پدر و دخترند و پسر و نوه ی مسعود فرهیخته!!

یاد مسعود و گَرد گذشته در ذهنم به گردش درآمد، هر دوستی ای خصلت خاص خودش دارد و خصوصیت دوستی با مسعود آرامش اوست.

با تمام اختلاف نظرهایی که بعضا با او داشته ام، در کنارش حس آشتی عمیق و سبکی روح را تجربه می کردم و این ژن وراثتی دَربَرکشیدن را که به نوه اش هم منتقل شده بود را در ذهنم مرور می کردم و تصویر دست های بازِ در آغوش کشیدن هایش در پس هر دیدارمان با هر گذشته ای، روشنی بخش پرده ی ذهنم شد.

مسعود بسیار متواضع و برخوردار از سعه ی صدر و شجاعتی است که اطرافیانش را در بزنگاه ها تحت تأثیری عمیق قرار می دهد. درست مثل داستان فرماندهی که در عده و ادوات در شرایط ضعف است، اما در شب رزم خیمه به خیمه راه می افتد و با تک تک سربازان حرف زده و دلداری می دهد و حضور این فرمانده در شب تاریک قبل از جنگ موج را به حرکت در آورده و تک تک سربازان شمه ای از حضورش را احساس می کنند و راقم پیروزی در پس آن شب می شوند، مسعود نیز در جمع دوستان چنین است، حضوری مواج، که با تمام وجود حس می شود.
مسعود در زندان هم با حضوری نافذ، بر همان عهد و پیمان است و دور کردن از سایر زندانیان و به انفرادی فرستادن گاه و بیگاه او مبارزه با سلوک نهادینه شده ی همگرایی با اوست.

چو شب تیره باشد، امید سحر
نباید بریدن ز گردونِ بر

با تمام وجود منتظر آزادی و در آغوش کشیدنش هستم.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴با مدیران دشوار چه کنیم؟
بخش اول

✍سمیه شهریسوند / معلم و فعال صنفی معلمان

بیشتر ما با مدیرانی پرچالش که گاه تا مرز آسیبهای جدی به روانمان پیش میروند یا کار کرده‌ایم یا بالاخره روزی کار خواهیم کرد چون در سیستم آ.پ آنقدر کم‌تعداد نیستند.
بخشی از آنچه می‌نویسم حاصل تجربه‌های زیسته‌ای است که به بهای سنگینی به‌دست آورده‌ام، بخشی حاصل آزمون و خطاهای ساده یا یادگیری از سایر همکاران و بخشی هم نتیجه مطالعه و جستجوی عمیق‌تر که تلاش می‌کنم با مثالهای ملموس روشن‌ترش کنم‌.
حجم مطلب زیاد شد و ناچارم در چند بخش ارسال کنم. پس اگر نکته‌ای مدنظرتان بود لطفاً اندکی صبوری کنید شاید در بخشهای بعدی باشد.
در پایان هم موقعیتهای دیگری که مطرح می‌کنید را به بحث می‌گذاریم و راه‌حلهای شما را هم درکنار هم در یک مطلب جداگانه منتشر خواهم کرد.
راستی منظور از این محتوا مواجهه با تمام کادر مدیریت مدرسه است.


مقدمه: پژوهشهای متعددی نشان می‌دهد آنچه باعث استعفا و تغییر شغل اکثریت می‌شود نه حقوق و مزایاست و نه رفاه محیط کار بلکه مدیران، عامل اصلی این پدیده‌اند. حدود پنجاه درصد افراد به خاطر مدیرانی که تحملشان دشوار است کار خود را تغییر می‌دهند.

مدیران بد باعث استرس مزمن، افسردگی و اضطراب کارکنان می‌شوند. آنها می‌توانند باعث تضعیف سیستم ایمنی کارکنان یا افزایش حمله قلبی و حتی سکته شوند. به طور میانگین ۲۲ ماه طول می‌کشد تا فرد بتواند از لحاظ عاطفی و جسمی اثرات مخرب کار کردن با مدیر بد را فراموش کند. هرچند که تجربه شخصی من زمانی حدود ده سال بود!

و اما انواع مدیر بد و راهکارها:

۱- ریزمدیران: اینها همانهایی هستند که در تمام امور جزئی کارتان دخالت می‌کنند ولی خودشان ایرادهای کمی در کار ندارند. به جای بازخورد دادن به مشکلات و ضعفهای مدیر یا پاسخ دادن مداوم به ایرادهایی که می‌گیرد روی خواسته‌های خودتان تمرکز و آنها را شفاف بیان کنید.
مثال: به جای اینکه بگویید من کارم را بلدم یا این پیشنهاد شما درست نیست و بحث به دعوا و اختلاف بکشد با لحنی دوستانه و در عین حال مودبانه و مقتدر بگویید من در حوزه کلاس‌داری مطالعه و تسلط خوبی دارم و در روش من صبوری و زمان نقش مهمی دارد و مایلم به روش خودم کلاسم را اداره کنم تا پایان سال مثل گذشته نتیجه خوب و پایداری بگیرم. اگر به کمک نیاز داشته باشم حتماً درخواست می‌کنم.


۲- مدیران برخط: بعضی مدیرها وقت‌وبی‌وقت پیام می‌دهند، تماس می‌گیرند، بخشنامه می‌فرستند، فهرست می‌خواهند و به نظر می‌رسد درکی از زمان کار و استراحت ندارند.
شعار من این است: دیوارهای محکم و زیبا، همسایه‌ی محترم و بی‌مزاحمت می‌سازد.
کارتان را حرفه‌ای و به‌موقع انجام دهید اما روشن کنید کارهای خارج از شرح وظایف یا خارج از زمان مدرسه توقع نابجاست و انجام ندهید. شاد را در روزهای تعطیل چک نکنید. در زمانهای خارج از عرف تماسها را پاسخ ندهید. پیامهای بی‌مورد را یا بی‌پاسخ بگذارید یا با جمله‌های روشن و کوتاه مرزتان را روشن کنید؛ مثلاً امروز در کنار خانواده‌ام، فردا در مدرسه در موردش صحبت می‌کنیم.
اگر لازم شد در فرصتی مناسب حتی قبل از رخ دادن چنین رویدادهای توضیح دهید که چون کارتان را حرفه‌ای و دقیق انجام می‌دهید نیاز به استراحت عمیقی هم دارید و وقتی منزل هستید وقتتان در خدمت خانواده و تجدید توان خودتان است و انتظار دارید چنین توقع بجایی درک شود.
البته که همیشه استثناهایی وجود دارد ولی ما در مورد رفتارهای پرتکرار و مشکل‌دار حرف می‌زنیم.

۳- مدیران مو از ماست بکش: تجربه‌اش را دارید که برای کوچکترین کارهایتان پاسخگو باشید؟ چرا نمره فلانی این شده؟ چرا انضباط بهمانی را کم داده‌ای؟ چرا جواب مادر بیساری را نداده‌ای یا بد داده‌ای؟ چرا بهمان دوره را شرکت نکرده‌ای؟
تنها راه کوتاه کردن دست آنها، مستندسازی است. مستندسازی نجات‌بخش رابطه‌های پرچالش و تناقضات و تضاد منافع است. در دفتری ثبت کنید دانش‌آموزانتان چه کرده‌اند؟ چه واکنشی نشان داده‌اید؟ چندبار تکرار شده است؟ به کجا رسیده‌اید؟
با والدین چندبار گفتگو کرده‌اید؟ در چه مواردی حرف زده‌اید؟ چه گفته‌اند؟ برای پیگیری چه اقداماتی انجام داده‌اند؟
در خانه چقدر مطالعه می‌کنید؟ در چه مواردی کتاب یا مقاله می‌خوانید؟ چقدر وقت برای طراحی کلاس درس می‌گذارید؟ چقدر وقت صرف تصحیح برگه کرده‌اید؟ چه دوره‌هایی خارج از سیستم شرکت می‌کنید؟ برای بازآموزی و رشد خودتان چقدر هزینه می‌کنید؟
و تمام اینها تاریخ داشته باشد.
بگذارید نه تنها مدیران، که حتی دنیا بداند ما معلمها چقدر جسم و روان و درآمدمان را خرج بهبود کار می‌کنیم.


#چالش‌های‌معلمی
#مدیر
#کادراجرایی
#سیستم‌آموزشی
#فرسودگی‌شغلی
#مهارت‌های‌زندگی
#مسئولیت‌پذیری
#سلامت‌روان
#تاب‌آوری
#خودمراقبتی

منبع : کانال لیمو ترش

@limotorsh403


📌 یادداشت های مندرج لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی کند و‌صرفا جهت اطلاع رسانی است.

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴 معلمان در میانه جنگ و فشارهای امنیتی؛
✍لیلا رزاقی / امتداد

محمد حبیبی: با مرحله‌ای تازه از سرکوب سازمان‌یافته تشکل‌های مستقل معلمان مواجهیم.

🔸در گزارشی که «امتداد» درباره افزایش فشار بر فعالان صنفی معلمان منتشر کرده، محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، می‌گوید برخوردهای ماه‌های اخیر را نمی‌توان صرفاً ادامه سیاست‌های گذشته دانست. به گفته او، همزمان با جنگ و تشدید فضای امنیتی، برخورد با جامعه مدنی و به‌ویژه تشکل‌های مستقل معلمان وارد مرحله تازه‌ای شده و بازداشت، احضار، پرونده‌سازی و صدور احکام قضایی و اداری شتاب بیشتری گرفته است.

🔸حبیبی با اشاره به آمارهای منتشرشده درباره دست‌کم ۶۰ مورد بازداشت، محاکمه یا زندانی شدن معلمان و فعالان صنفی از دی‌ماه ۱۴۰۴ تا مرداد ۱۴۰۵ تأکید می‌کند که این آمار تنها بخش قابل مشاهده سرکوب است. در بسیاری از شهرهای کوچک، بازداشت و احضار معلمان رسانه‌ای نمی‌شود و خانواده‌ها نیز به دلیل نگرانی از فشارهای امنیتی سکوت می‌کنند. محدودیت اینترنت نیز مستندسازی موارد سرکوب را
دشوارتر کرده است.

🔸سخنگوی شورای هماهنگی می‌گوید مسئله فقط افزایش تعداد پرونده‌ها نیست؛ بخش قابل توجهی از کسانی که هدف برخورد قرار گرفته‌اند، اعضای هیأت‌مدیره کانون‌های صنفی، فعالان تشکل‌های استانی و اعضای شورای هماهنگی هستند. از این منظر، هدف برخوردها تنها افراد نیستند؛ ظرفیت سازمان‌یابی و تشکل‌یابی مستقل معلمان نیز هدف قرار گرفته است.

🔸به گفته حبیبی، فشار بر فعالان صنفی حتی پس از زندانی شدن نیز متوقف نمی‌شود:
«

مسعود فرهیخته از زمان بازداشت بارها به سلول انفرادی منتقل شده است. ابوالفضل خوران، با وجود نیاز فوری به درمان تخصصی، همچنان از اعزام به مراکز درمانی محروم مانده و رضا امانی‌فر، بازرس شورای هماهنگی، از فروردین‌ماه در زندان بوشهر بلاتکلیف است و با وجود بیماری، هنوز از رسیدگی مناسب پزشکی و تعیین تکلیف پرونده خود محروم مانده است.»

🔸حبیبی در پاسخ به ادعای ارتباط نداشتن این پرونده‌ها با فعالیت صنفی می‌پرسد: «اگر چنین است، چرا تقریباً همه کسانی که امروز با پرونده‌های امنیتی روبه‌رو هستند، همان افرادی‌اند که سال‌ها برای بهبود وضعیت آموزش، حقوق معلمان، آموزش رایگان و عدالت آموزشی فعالیت کرده‌اند؟» به باور او، امنیتی کردن فعالیت صنفی بیش از آنکه نشانه اقتدار باشد، نشان‌دهنده ناتوانی در پاسخ‌گویی به مطالبات مشروع جامعه است.

🔸او همچنین نسبت به گسترش برخوردهای اداری در آموزش‌وپرورش، از اخراج و انفصال تا بازنشستگی اجباری و تنزل رتبه، هشدار داده و می‌گوید: «هیچ نظام آموزشی با سرکوب معلمان اصلاح نمی‌شود. معلمی که هر لحظه نگران احضار، زندان یا امنیت شغلی خود باشد، چگونه می‌تواند با آرامش به آموزش نسل آینده بپردازد؟»

🔻سخنگوی شورای هماهنگی در پایان بر مطالبات جریان صنفی معلمان تأکید کرده است: آزادی فوری و بی‌قیدوشرط تمامی معلمان و فعالان صنفی زندانی، لغو احکام صادرشده، پایان پرونده‌سازی‌های امنیتی و برخوردهای اداری و قضایی، به‌رسمیت‌شناختن حق تشکل‌یابی و آزادی بیان معلمان و دفاع از آموزش رایگان، عدالت آموزشی و حقوق دانش‌آموزان.
او تأکید می‌کند:

«صدای معلمان را می‌توان برای مدتی محدود کرد، اما نمی‌توان آن را برای همیشه خاموش ساخت.»

📍متن کامل این مصاحبه را اینجا بخوانید

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

📍توجه توجه

برای عضویت در گروه حامیان شورا و تبادل نظر و گفتگو با اعضای شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران از طریق لینک زیر به گروه بپیوندید

👇

https://t.me/+iTHpMiNrW3k0YTRk

🙏با انتشار این لینک در گروه های مختلف ما را در ارتباط منسجم با همکاران فرهنگی یاری نمایید🙏

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴 بیانیه کانون صنفی معلمان ایران( تهران ) در مخالفت با مجازات اعدام

در هفته‌های اخیر شاهد اوج‌گیری مجدد صدور و اجرای احکام اعدام با عنوان‌های مختلف بوده‌ایم. حضور اعتراضی خانواده‌های زندانیان و شهروندان در برخی نقاط با شعار «#نه_به_اعدام»، نشانه‌هایی روشن از گسترش مخالفت اجتماعی در برابر سیاست مرگ و سرکوب است. این حضور اعتراضی و موج تنفری که نسبت به این احکام در جامعه مشاهده می‌شود نه تنها واکنش به اعدام و خطر اعدام‌های بیشتر زندانیان است، بلکه بیانگر شکاف عمیق میان باور جامعه و حاکمان و نشانه‌ای از شکل‌گیری هسته‌های اولیه همبستگی گسترده‌ای است که صرف نظر از نوع اتهامات و باورپذیر بودن اصل اتهامات وارده، در برابر خشونت سازمان‌یافته، درحال شکل گیری است.

حق حیات، بنیادی‌ترین حق انسانی و سنگ‌بنای همه حقوق و آزادی‌های دیگر است. بر همین اساس، مجازات اعدام از منظر حقوق بشر و حقوق مبتنی بر ادیان الهی، شدیدترین شکل سلب حق حیات به دست حکومت است؛ مجازاتی برگشت ناپذیر که در صورت خطای قضایی، هیچ امکان جبران ندارد و کرامت ذاتی انسان را نقض می‌کند. تجربه جهانی نیز نشان داده اعدام نه عامل مؤثری در کاهش جرم است و نه امنیت پایدار ایجاد می‌کند، بلکه چرخه خشونت را تداوم می‌بخشد.
تاریخ مجازات، تاریخ تحول اندیشه بشر درباره عدالت نیز هست. در جوامع پیشامدرن، مجازات‌ها عمدتاً بر انتقام، ارعاب و نمایش قدرت استوار بودند؛ اعدام، شکنجه، قطع عضو و مجازات‌های بدنی ابزارهایی برای تثبیت اقتدار حکومت‌ها محسوب می‌شدند. اما با گسترش اندیشه‌های روشنگری، شکل‌گیری نظام حقوق بشر و تحول حقوق کیفری مدرن، این نگرش به چالش کشیده شد.
امروزه در بسیاری از نظام‌های حقوقی پیشرو، هدف عدالت، نه انتقام بلکه پیشگیری از جرم، اصلاح و بازپروری، جبران خسارت بزه دیده و بازسازی روابط آسیب‌دیده اجتماعی است. «عدالت ترمیمی» بر این اصل استوار است که پاسخ به جرم باید به ترمیم آسیب، مسئولیت پذیری مرتکب، حمایت از قربانی و بازگشت انسان به جامعه بینجامد، نه حذف فیزیکی او.
اصرار بر مجازات اعدام، در واقع استمرار منطقی الگوهای کیفری ماقبل مدرن است؛ الگویی که دولت را مالک جان انسان‌ها می‌پندارد و خشونت را ابزار مشروع حفظ قدرت می‌داند.
جامعه‌ای که در پی آزادی، عدالت و کرامت انسانی است، نمی‌تواند بر چنین بنیانی استوار باشد.
متاسفانه حاکمان، به جای بازنگری در رویه‌های خشن و نادرست گذشته، با اقدام به موج جدید و فزاینده‌ای از اعدام‌ها صراحتا اعلام می نمایند که خشونت، نه یک انحراف یا واکنش مقطعی، بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از منطق و شیوه حکمرانی است.
در این ساختار، اعدام، زندان، شکنجه، جنگ، سرکوب ملیت‌ها و نابودی تشکل‌های مستقل مردمی، اقداماتی پراکنده یا استثنایی نیستند، بلکه تجلی ماهیت اقتدارگرایانی است که بقای خود را بر انحصار، خشونت، سرکوب سازمان‌یافته و سلب آزادی‌های بنیادین بنا کرده‌اند.
در این میان هجوم تجاوزکارانه متجاوزان بین‌المللی، فرصت مغتنمی را در اختیار حاکمیت قرار داده تا هم‌زمان با شدت یافتن فضای جنگی، امنیتی‌سازی جامعه و گسترش اعدام‌ها را نیز شدت بخشیده، می‌کوشد هرگونه اعتراض، سازمان‌یابی و مقاومت اجتماعی را درهم بشکند تا تداوم سلطه خود را تضمین کند. در چنین شرایطی،

نخستین قربانیان؛ #کودکان، #آموزش، #آزادی‌های_مدنی، #حق_اعتراض، #حق_تشکل‌یابی و #حق_حیات شهروندان هستند. از این رو، می توان گفت جنگ و سرکوب داخلی، دو روی یک سیاست واحد هستند.
امروزه مخالفت با اعدام، صدای مشترک زندانیان، خانواده‌های دادخواه، دانشجویان، زنان، جوانان، معلمان، کارگران، پرستاران، بازنشستگان و همه نیروهای آزادی‌خواهی است که برای کرامت انسانی، آزادی و عدالت اجتماعی مبارزه می‌کنند.

کانون صنفی معلمان ایران براساس رسالت معلمی خود بر این باور است که مبارزه برای لغو مجازات اعدام، بخشی جدایی‌ناپذیر از مبارزه برای کاهش خشونت و تاکید بر وجه رحمانی دین، استقلال دستگاه قضایی، آزادی‌های مدنی، برابری، عدالت اجتماعی و صلح پایدار است.
دفاع از حق حیات، دفاع از کرامت انسان و دفاع از آینده‌ای است که در آن عدالت نه با مرگ، بلکه با حقیقت، مسئولیت پذیری، آزادی و برابری معنا می‌یابد.

کانون صنفی معلمان ایران(تهران)
۱۴۰۵/۵/۱۵

#نه_به_اعدام

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴با مدیران دشوار چه کنیم؟
بخش دوم

✍سمیه شهریسوند / معلم و فعال صنفی معلمان

۴- مدیران آزارگر: این بخش بیشتر به درد معلمان زنی می‌خورد که با مدیران مرد کار می‌کنند.
اگر در محیط کار احساس ناامنی دارید و رفتارهای مدیرتان از دید شما به آزارجنسی شباهت دارد ولی دوپهلو است، به درک و شناخت خودتان شک نکنید. ما زنها آنقدر از این تجربه‌ها داریم که تا کنون من ندیده‌ام زنی به اشتباه رفتاری سالم را آزار احساس کند. همیشه با گذر زمان آن فرد ماهیت واقعی خودش را نشان می‌دهد. برخی مدیران به خاطر تحصیلات و جایگاه اجتماعی بلدند چطور رفتار کنند که نه آرامش داشته باشید و نه علناً بتوانید بگویید از مرزها عبور کرده است. بنابراین نه می‌توانید مثل یک مزاحم خیابانی حرف تندی نثارش کنید و بروید و نه اجبار محیط کار اجازه می‌دهد ارتباط را محترمانه قطع کنید. آنها دائم شما را در وضعیتی بلاتکلیف و سردرگم نگه می‌دارند و گاه حتی به درک و شعور خودتان شک می‌کنید ولی تصور می‌کنید شاید بدبین شده‌اید ولی اطمینان می‌دهم اینگونه نیست.
هروقت کسی رفتارهایی دارد که نیتش نامعلوم است حق دارید با صراحت تمام و قاطعیت مرزهایتان را اعلام کنید. حرف شما در مورد مرزهای خودتان است نه شخصیت او پس حق ندارد از آنها عبور کند.
مثال: ساعت ده شب است و پس از ردوبدل کردن چند پیام کاری ضروری در شاد، مدیر برای شما ایموجی قلب می‌فرستند و ناگهان از ضمیر جمع به مفرد جابجا می‌شود و می‌گوید شبت خوش!
شک نکنید این رفتار بی‌منظور نیست.
پیشنهاد می‌کنم در فضای مجازی وارد بحث با او نشوید چون اغلب این همان چیزی است که دنبالش هستند. فردا در محیط کار خیلی روشن بگویید حدس می‌زنم شاید قصد بدی نداشتید ولی این نوع پیام دادن در روابط رسمی و کاری برای من خوشایند نیست و لطفاً از این به بعد به مرزهای من احترام بگذارید و همانطور که در جمع رفتار می‌کنید پیام بدهید. وارد بحث یا شنیدن توجیهاتش هم نشوید. پیامتان را بدهید و بروید.
اگر هم مدیر پا را فراتر از مرزها گذاشت و مثلاً گفت خوب می‌تونیم رابطه رو صمیمی کنیم، به صراحت اعلام کنید نه تنها تمایلی به این کار ندارید بلکه اگر تکرار شود به هیات تخلفات گزارش خواهید داد و همچنین به بقیه معلمهای خانم هم هشدار می‌دهید که در ارتباط با او مراقب باشند.
مسئله گزارش رفتارهای آزارگرانه را جدی بگیرید و همچنین هشدار به هم‌جنسان خودمان در مورد چنین افرادی. آزارگری حفظ حریم خصوصی و رازداری ندارد. اینجا جایی نیست که نگران آبروی فرد باشید، اینجا جایی است که باید نگران امنیت روانی زنان و سلامت محیط کار باشید.

۵- مدیران غاصب: برخی مدیران دزد اعتبار زحمتهای کارکنانشان هستند. در مقابل چنین افرادی از مطالبه حقتان خجالت نکشید. کارهای خارج از وظیفه را رایگان و بی‌چشمداشت برای سازمان نپذیرید. عمداً گفتم برای سازمان که بدانید حساب کودکان از سازمان جداست. شما می‌توانید به خواست خود برای بچه‌ها کارهای مختلفی انجام دهید ولی هیچ کاری را داوطلبانه و بی‌دستمزد برای سازمان انجام ندهید. برای دستمزد، پاداش، تشویقی یا حتی مرخصی تشویقی درخواست دهید. اجازه ندهید زحمت را شما بکشید و مدیر و معاون پاداشش را بگیرند. کارهای رایگان برای سازمان فقط باعث عقب کشیدن دولتها از انجام وظیفه‌شان می‌شود و روزبه‌روز مسئله آموزش را بیشتر به حاشیه می‌برد.

۶- مدیران تنش‌زا: برخی مدیران عادت دارند با تکرار مدوام خواسته‌هایی ریز و درشت و گرفتن اجباری تایید معلمان و خشمگین کردن آنها، فضای مدرسه را پرتنش کنند. بعد با کوچکترین مخالفتی قشقرق راه می‌اندازند و چنان بحرانی در دفتر به وجود می‌آورند که حتی گاه به برخورد فیزیکی و ناسزا گفتن می‌کشد.
نیاز نیست برای تمام خواسته‌های نامعقول این دسته استدلال نفی بیاورید یا علناً جواب رد بدهید. گاهی هنر کار در محیط‌های آسیب‌زا توانایی ندیدن و نشنیدن و عبور کردن است. گاه می‌توان سکوت کرد. گاه می توان فقط یک بله یا درست است گفت و رفت و در کلاس درس همان ایده‌های خود را اجرا کرد. این اشتباهی بود که من سالهای اول تدریس زیاد مرتکب می‌شدم چون دائم در تلاش بودم به مدیر اثبات کنم چرا روشی که اصرار دارد استفاده کنیم نادرست است. دوستم زهرا گفت سمیه بگو چشم و برو در کلاس کار خودت را بکن. ناگهان فکر کردم چرا به ذهن خودم نرسید؟ بعد از آن هم راحت شدم و کسی هم کاری به روشم نداشت. او فقط می‌خواست قدرتش را به ما ثابت کند وگرنه نه دغدغه آموزش داشت و نه حال پیگیری دستوراتش را.



#خودمراقبتی
#تاب‌آوری
#سلامت‌روان
#مسئولیت‌پذیری
#مهارت‌های‌زندگی
#فرسودگی‌شغلی
#سیستم‌آموزشی
#کادراجرایی
#مدیر
#چالش‌های‌معلمی

📍منبع : کانال لیمو ترش

@limotorsh403

📌یادداشت های مندرج در کانال شورا لزوما مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡تلگرام 🌐سایت
📸اینستاگرام 🐦توییتر X
📲واتس‌اپ 🎥یوتیوب

🔴برای #عبدالرضا_امانی‌فر که قلبش جز به عشق خندیدن کودکان نمی‌تپد

✍️محسن عمرانی

نلفن زنگ خورد
با بی‌رغبتی گوشی جواب دادم
رضا بود،
گفت کجایی محسن؟
بوشهرم چطور مگه!؟
هیچی دخترم آوردم کلاس موسیقی، گفتم ببینمت
با بداخلاقی گفتم حوصله هیچکی ندارم!
گفت اما من لب‌جو نشستم دارم گریه می‌کنم و به تو احتیاج دارم
گفتم باشه الان میام
ده دقیقه‌ای خودم رساندم خیابان باهنر
کناری درختی مچاله نشسته بود
بدون جواب سلام شروع کرد
محسن دارم منفجر میشم
میدونم تو هم ناراحتی اما تو دختر نداری، بچه نداری
نمی‌تونی تمام احساس مادر و پدرای میناب درک کنی
بعد چند لحظه‌ گریه‌ی تلخ
سرش بلند کرد و می‌گفت
خجالت می‌کشم
به دخترم هم گفتم خجالت می‌کشم از خودم
من دست دخترم رو در دست دارم و می‌چرخم و آن دیگری داره دنبال تکه‌های بدن دخترش می‌گرده

رهگذران متوجه گریه‌های رضا شده بودند
منم فقط بهش گوش میدادم
یباره اخ بلندی گفت
و ادامه داد
محسن میدونی
یکیش اصلا هیچش پیدا نشده (ماکان منظورش بود)
و بازم گریه و چوبی که دستش بود پای درخت روی خاک می‌کشید
انگار داخل خاک دنبال چیزی می‌گشت
محسن میدونی!
کودک فرقی نداره کجا اسیب ببینه
داخل خیابان یا داخل جنگ
هر دوتاش جنایته
اما نگرانی من این هست که این جنگ زندگی تمام کودکان ساکن این سرزمین رو نابود کنه

دخترش که از درب آموزشگاه امد بیرون، رضا صورتش و پاک کرد و رفت
چند روز بعدش خبر امد که رضا زندان هست

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

🔴با مدیران دشوار چه کنیم؟
بخش سوم

✍سمیه شهریسوند / معلم و فعال صنفی معلمان

۷- مدیران منفی‌نگر: برخی‌ها صدبار کار مثبتی از شما می‌بینند ولی کوچکترین بازخوردی نمی‌دهند و درعوض با اولین اشتباه تذکر می‌دهند. در مدیریت هم برخی این‌گونه‌اند. تا وقتی کارتان را به بهترین شکل پیش می‌برید کسی نمی‌گوید چقدر منظمی یا دانش‌آموزان راضی‌اند یا اولیا تماس گرفته و تشکر کرده‌اند و میانگین نمرات کلاست بالا است ولی با اولین شکایت طوری شما را بازخواست می‌کنند که به نظر می‌آید نارضایتی از کارتان روال بوده است‌.
شما نیاز دارید عملکرد و دستاوردهایتان را مطرح کنید. این خودنمایی یا فخرفروشی نیست. به تجربه‌ی من محیط کار ایران برونگرا و ظاهربین است و تا وقتی توانایی‌هایتان را عرضه نکنید کسی آنها را نمی‌بیند. این نحوه بیان و عرضه است که شما را تبدیل به فردی باتجربه و سخاوتمند در ارائه رایگان تجربیاتش نشان می‌دهد یا آدمی فخرفروش که موفقیتش را به رخ همکاران می‌کشد.
مثال: فرض کنید شما حل چالش یکی از دانش‌آموزان دشوار موفق بوده‌اید؛ می‌توانید وقتی در دفتر هستید در حضور مدیر و همکاران سر بحث را باز کنید و بگویید چون توانسته‌اید فلان مورد را بعد از چندین‌بار آزمون و خطا و مطالعه و مشاوره بالاخره به نتیجه برسانید احتمال داده‌اید این تجربه به بقیه هم کمک کند تا ناچار نباشند تمام این مسیر را دوباره و به تنهایی طی کنند و روش کارتان را توضیح دهید و از بقیه هم بخواهید تجربه‌های مشابه را به اشتراک بگذارند چون باعث کاهش فرسودگی شغلی و افزایش همدلی در جمع می‌شود. صداقت در این نوع بیان مهمترین عاملی است که نگاه‌ها را مثبت و دوستانه خواهد کرد.

۸- مدیران قشقرقی: مدیری که با کوچکترین اختلافها دادوفریاد راه می‌اندازد، اشیا را به سمت کارکنان پرت می‌کند، معلم را جلوی دانش‌آموز تحقیر می‌کند، از الفاظ ناپسند استفاده می‌کند و... . عجیب اما واقعی است!
فکر کنم اینها بدترین نوع مدیران هستند و برخورد مناسب با آنها واقعاً دشوار است. در این مواقع باید هرچه راهبرد حفظ آرامش بلدید مرور و استفاده کنید. از نفس عمیق کشیدن تا انتقال تمرکز به برگهای درخت پشت پنجره و ناشنوایی موقتی و..‌. بعد باید با بدنی که زبانی محکم و مقتدر اما غیرتهاجمی دارد جملاتی مشابه این بگویید: به نظر میاد شما الان عصبانی هستید و امکان گفتگوی محترمانه و مفیدی وجود نداره، من از اینجا بیرون می‌رم و وقتی آماده بودید در یه فضای سالم حرف بزنید و بشنوید می‌تونید صدام کنید تا صحبت کنیم. سپس محیط را ترک کنید. نمانید و بحث نکنید.
حتی اگر کنترل واکنش در همان ابتدا دشوار بود بدون صحبت محیط را ترک کنید.
می‌توانید بعد از کمی آرام شدن، خودتان یا با واسطه‌ی معاون یا همکاری پیامتان را منتقل کنید.
و تا وقتی مدیر به آداب یک گفتگوی محترمانه پایبند نیست وارد بحث نشوید و ادامه ندهید. این نوع مرزگذاری‌های قاطع و محترمانه یکی از بهترین ابزارهای کار در آرامش در چنین محیط‌هایی است.

۹- مدیرهای مرزی: برخی افراد نه واقعاً با شما محترمانه رفتار می‌کنند و نه علناً مرزهای احترام را می‌شکنند تا بتوان پاسخ مناسبی داد. جایی روی خط های مرزی و اغلب آگاهانه و عمدی حرکت می‌کنند تا کنترل نیروی انسانی را در دست داشته باشند. شوخی‌های گاه توهین‌آمیز، متلکها، یادآوری وظایف اما با لحنی نه چندان مناسب و چیزهایی از این قبیل عامل فرسودگی روزمره کارکنان می‌شود. گاهی حتی کارکنان نمی‌دانند دقیقاً چه چیزی آزارشان می‌دهد و فقط از فضای ناخوشایند و حس منفی محیط می گویند.
پیشنهاد می‌کنم در این موارد مدتی روی ثبت رفتارهایی که با شما می‌شود تمرکز داشته باشید و بادقت مستند کنید. هرچه از فایده‌های مستندسازی بگویم کم است. تازه بعد از این کار می‌فهمید چه بلایی سرتان می‌آید.
وقتی مطمئن شدید آن احساس ناخوشایند چه منشائی دارد با زبان ارتباط بدون خشونت یا NVC حرفتان را بزنید.
مثال: تو یک ماه گذشته این سومین باره که شما از عبارت به شما مربوط نیست استفاده می‌کنید.(مشاهده)
وقتی با من اینطور صحبت می‌کنید ناراحت و عصبانی می‌شم.(احساس)
برای اینکه بتونم کارم رو درست انجام بدم و رفتار محترمانه‌ای تو محیط کار داشته باشم نیاز دارم متقابلاً با من محترمانه رفتار بشه.(نیاز)
پس توقع دارم دیگه هیچ‌وقت تو صحبت با من از این جمله استفاده نکنید.(تقاضا)
حتی در مواردی که اشتباه می‌کنید نپذیرید که با شما توهین‌آمیز یا با تحقیر صحبت کنند. اگر هدف از تذکر اصلاح باشد باید با زبانی مودبانه و با رویکردی اصلاحی بیان شود نه تحقیر و سرزنش.

بخش چهارم آخرین قسمت از این مطلب خواهد بود.


#چالش‌های‌معلمی
#مدیر
#کادراجرایی
#سیستم‌آموزشی
#فرسودگی‌شغلی
#مهارت‌های‌زندگی
#مسئولیت‌پذیری
#سلامت‌روان
#تاب‌آوری
#خودمراقبتی

📍منبع : کانال لیمو ترش

@limotorsh403

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب

#همراهان_شورا

🔴هشدار به جامعه فرهنگیان: ممنوعیت ورود نابینایان به دانشگاه فرهنگیان

به نام خدا

اینجانب رضا کاشفی، داوطلب نابینای معلمی هستم. سال گذشته در کنکور سراسری شرکت کردم و با وجود نابینایی، تمام مراحل ثبت‌نام را با ارائه کارت معلولیت طی کردم. همچنین از بهزیستی تقاضای منشی حضوری داشتم و در جلسات کنکور نیز از این تسهیلات بهره بردم؛ بنابراین سیستم کاملاً از وضعیت من مطلع بوده است.

پس از قبولی در آزمون کتبی، مصاحبه‌های عمومی و تخصصی را با موفقیت پشت سر گذاشتم. اما هنگام مراجعه به درمانگاه، اعلام شد که بخشنامه‌ای از آموزش‌وپرورش، ورود نابینایان به دانشگاه فرهنگیان را ممنوع کرده است. این در حالی است که در سال‌های پیش، نابینایان در این دانشگاه تحصیل می‌کردند و پس از فارغ‌التحصیلی در مدارس استثنایی به تدریس اشتغال داشتند.

پرسش اینجاست: چرا هنگام ثبت‌نام با کارت معلولیت و حتی استفاده از منشی در کنکور، هیچ مانعی مطرح نشد؟ و چرا تا مرحله مصاحبه، کسی این موضوع را گوشزد نکرد؟

برای پیگیری، ابتدا نامه‌ای از نماینده استان دریافت کردم و با آن به دانشگاه فرهنگیان تهران مراجعه نمودم. اما رئیس دانشگاه اعلام کرد که بخشنامه از سوی وزارت آموزش‌وپرورش صادر شده و اختیار تغییر آن را ندارد. سپس به اداره آموزش‌وپرورش استان حضوری مراجعه و نامه کتبی ارسال کردم. همچنین از دیوان عدالت اداری درخواست رسیدگی کردم که برای پیگیری حقوقی آن، هزینه‌های سنگینی متحمل شدم؛ اما دیوان رأی به شکایت از آموزش‌وپرورش داد و همچنان پاسخی از وزارتخانه دریافت نشده است.

من در کلاس پنجم نابینا شدم و دو سال ترک تحصیل کردم. با همه محرومیت‌ها، دوباره درس خواندم تا به این مرحله برسم. هدفم معلمی بود تا نابینایان مناطق محروم دیگر ترک تحصیل نکنند. اما به خاطر این بخشنامه و فشار روحی ناشی از تبعیض، باقیمانده بینایی‌ام را که تا چند ماه پیش حس می‌کردم، از دست دادم. این بخشنامه نه فقط تبعیض، بلکه جنایتی علیه کرامت انسانی است.

این اقدام با کنوانسیون حقوق معلولان، قانون جامع حمایت از معلولان، اصل سوم قانون اساسی و سهمیه سه‌درصدی استخدام معلولان در دستگاه‌های اجرایی مغایرت آشکار دارد.

از وزیر آموزش‌وپرورش می‌خواهم:
۱. پاسخ دهد چرا در سال‌های قبل نابینایان پذیرفته می‌شدند، اما امروز ممنوع شده‌اند؟
۲. علت مغایرت این بخشنامه با قوانین بالادستی را شفاف کند.
۳. برای رفع این تبعیض، دستور اقدام فوری صادر نماید.
۴. یا این بخشنامه را لغو کند، یا پاسخ دهد چرا قانون را نادیده گرفته است.

از شما به عنوان کانون فرهنگیان می‌خواهم این نامه را برای آگاهی جامعه معلمان و مطالبه پاسخ از وزیر، منتشر کنید. امید که صدای یک داوطلب نابینای معلمی، به گوش عدالت برسد.

شماره تماس: ۰۹۹۰۷۱۱۴۸۱۲
رضا کاشفی

من به عدالت و انصاف روزنامه‌نگاری شما ایمان دارم.
شاید نابینا باشم، اما تبعیض را می‌بینم؛ کمک کنید این دیده شود.

📌مطالب ارسالی همراهان شورا لزوما مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.

🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب