این ویدئو را از دست ندهید!

اگر کسی را دیدید که مشکلی دارد، سعی کنید کمکش کنید، بدون آنکه توقع برگشت داشته باشید...

@KhanehAmnTelegram

کدامیک از زوجین برای رابطه جنسی پیشقدم می شوند و چرا این موضوع اینقدر مهم است؟

#روانشناسي
#مدرسه_زندگي

ترجمه و صدا: ایمان فانی

مطلب مرتبط:
احساس تنهایی در رختخواب مشترک
http://www.khanehamn.org/archives/15937

@KhanehAmnTelegram

سکوت را بشکنید!

مشاوره رایگان

چنانچه تحت خشونت خانگی هستید. چنانچه برای رفع خشونت خانگی نیاز به مشاوره حقوقی دارید، یا با شماره خانه‌ی امن تماس بگیرید و یا «فرم مشاوره آنلاین»را پر و برای ما ارسال کنید. در اولین فرصت مشاوران پاسخگوی شما خواهند بود.

اینجا کلیک کنید:
https://goo.gl/JQHmFj

@KhanehAmnTelegram

ازدواج کودکان زیر ۱۸ سال و تاثیرآن در خشونتهای خانگی

دخترانی که در سنن پایین و بدون آگاهی علی رغم میل خودشان و به در خواست پدر به ازدواج فردی درمی آیند ؛بصورت قانونی و مشروع مورد تجاوز قرار می گیرندو این مسئله در ایران به دلیل آمیخته شدن مباحث شرعی با اصول رواانشناسی و حقوقی کودکان و نیز به توافق نرسیدن ایران با جامعه جهانی برای تعریف کودک و نبود قوانین حمایتی و نیز محور بودن بلوغ شرعی کمی مشکلتر است.

ازدواج زودهنگام الزامات قابل توجهی روی عروس های خردسال از نظر سطح پایین آموزش، بهداشت ناچیز، فقدان استقلال شخصی به دنبال دارد. بررسی ها نشان می دهد چنین موقعیتی سبب می شود فرآیند جامعه پذیری دختران خردسال از انواع تحولات شناختی و جسمی، روحی و فکری به نقش باروری تقلیل یابد. همبستگی نزدیکی بین ازدواج زودهنگام و سطح آموزش دختران وجود دارد.

یکی دیگر از پیامد های آسیب رسان ازدواج کودکان جدایی از خانواده و دوستان، از دست دادن آزادی تعامل با همسالان و مشارکت در فعالیت های اجتماعی و کاهش فرصت های آموزشی است.همچنین ازدواج کودک منجر به کار اجباری یا بردگی کودکان، استثمار جنسی و تجاری و خشونت علیه آنان است.

به دلیل آن که کودکان نمی توانند از رابطه جنسی جلوگیری کرده و برای استفاده از روش های پیشگیری تاکید کنند، بنابراین در معرض مخاطرات بهداشتی نظیر بارداری پیش از بلوغ سنی، انتقال عفونت های جنسی و به خصوص اچ آی وی و (ایدز) قرار می گیرند.

ازدواج،بارداری و مادر شدن زودهنگام آثار روانشناختی مثبتی روی دختران در سنین زیر ۱۸ سال بجای نمی گذارد. آنان از خشونت و سوء استفاده جنسی و پیامد های جسمی و روانی آن رنج می برند.مطالعات نشان می دهد دخترانی که به صورت زودهنگام به ازدواج اجباری در سنین زیر ۱۸ تن داده اند، بیش تر به قبول خشونت خانگی و تنبیه توسط شوهرانشان باور دارند.
در اغلب موارد دختران عروس پس از ازدواج وارد خانواده شوهرشده و توسط شوهر و خانواده او مورد استثمار و برده داری خانوادگی قرار می گیرند.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2VCAP7p

لینک خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/18452

@KhanehAmnTelegram

تعطیلات و افزایش ساعات کار خانگی

ماهرخ غلامحسین‌پور

مهمان‌ها تا دیر وقت شب می‌نشینند و پاسی از شب گذشته است که با دیدن خمیازه‌های پسرک شش ساله، خانه را ترک می‌کنند. مرد بشقاب پوست پرتقالش را همان جا روی میز ناهارخوری جا می‌گذارد و می‌گوید: «وای که چه‌قدر کسالت بار بود. دارد صبح می‌شود. من که رفتم بخوابم ….»

و بعد صدای لخ لخ دمپایی‌هایش می‌آید روی کف‌پوش راهرویی که منتهی به اتاق‌هاست.
.
زن برمی‌گردد توى آشپزخانه. لیوان‌ها را یکی‌یکی وارونه می‌کند، می‌چیندشان در ماشین ظرف‌شویى. یک‌ عالم خرده نان پخش و پلا شده‌اند زیر میز. یک‌ ظرف نیم خورده آش شب مانده هم روى اجاق است که یک‌ کپه پوست پرتقال و تخمه رویش جا مانده.

اول باید آشغال‌ها را جمع کند. تنها راه عادی کردن فضای آشپزخانه همین است. سطل آشغال سر ریز شده را به سختی می‌کشاند تا پشت در آپارتمان و پلاستیکش را گره می‌زند. ظرف‌ها را که سامان می‌دهد، می‌رود سراغ رخت و لباس‌هایی که به محض ورود به خانه از تنشان درآورده‌اند و چهار طرف اتاق نشیمن پرتاب کرده‌اند. چرک‌ها را جدا می‌کند و می‌چپاند توى حفره ماشین لباسشویى و بقیه را تا می‌زند. تمام سلول‌های تنش کرخت و دردناک‌اند اما حتی کرختی دستهایش مانع از آن نمی‌شود که همزمان فکر نکند به اینکه آفتاب عالمتاب که تابید و اهل خانه که صبحانه‌شان را خوردند و ظرف‌های صبحانه را که شست، باید فاکتورهای خرید سه ماه گذشته شرکت را جمع ببندد، ثبت و بایگانی و شماره‌گذاریشان کند و ببرد تحویل حسابداری اداره بدهد.

با وجود ایام تعطیلات قرار گذاشته‌اند در طول تعطیلی، هم کارمندان مرد و هم کارمندان زن، بخشی از کارهای عقب مانده اداره را در خانه سر و سامان بدهند.

نظافت ادامه دارد

کف توالت پر از لکه‌هاى زرد رنگ ادرار و خرده دستمال کاغذی‌های پراکنده است. خم می‌شود و کف توالت را کهنه می‌کشد. همزمان فکر می‌کند در بهترین شکلش اگر که عید نباشد، آخر هفته نباشد، خانواده او یا دوستانشان را مهمان نکرده باشند یا وقت دیدارهای دوره‌ای مرد با همکارانش نباشد، همین که خودشان باشند و خودشان، هر روز دست‌کم ۱۷ لیوان کثیف می‌کنند که در۶۰ سال می‌شود به عبارتى ۵۲۵ هزار و ۶۰۰ لیوان.

پرده را می‌کشد و فکر می‌کند به این ۵۲۵ هزار و ۶۰۰ لیوان که چقدر از طول و عرض زندگی‌‌اش را پر کرده‌اند و می‌کنند؟

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2VF4b50

ادامه در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27659

#کار_خانگی

@KhanehAmnTelegram

خشونت و بیماری روانی: آیا این دو با هم رابطه‌ای دارند؟

اگر بیماری روانی علت این خشونت (در رابطه عاطفی) باشد، شریک در هنگام عصبانیت، اعضای خانواده، دوستان و همکاران خود را هم با فریاد یا کتک آزار می‌دهد. اما در خشونت خانگی، فرد خشونت‌گر معمولا فقط بر سر شریک خود فریاد زده و یا او را کتک می‌زند.

خشونت و بیماری روانی ممکن است با هم تلاقی داشته باشند. مواردی از افرادی که هم بیماری روانی دارند و هم شریک زندگی خود را مورد خشونت قرار می‌دهند وجود دارد. همچنین افراد بسیاری هستند که بیماری روانی دارند اما شریک‌هایی حامی و سالم هستند. اگر شریک شما دارای بیماری روانی است و نسبت به شما رفتار خشونت‌آمیز دارد، باید به یاد داشته باشید که بیماری روانی و رفتارهای خشن شریک را باید دو چیز جدا از هم دانست و مورد درمان قرار داد. این دیگر به عهده فرد خشونت‌گر است که به دنبال حمایت لازم بوده و برنامه لازم برای مدیریت و درمان بیماری روانی خود را طراحی کند و در برابر رفتارهای خشونت‌آمیز خود پاسخگو باشد. اگر شریک شما مسئولیت رفتارهای خود را به عهده نمی‌گیرد، معترف به رفتار اشتباه خود در آزار شما نیست، و به دنبال کمک کارشناسانه برای درمان خود نیست، معنای آن این است که نمی‌خواهد رفتار خود را عوض کند. در این‌صورت، این خشونت در روابط شما ادامه خواهد یافت و به مرور زمان بیشتر هم خواهد شد.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/30uhoRU

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20484

@KhanehAmnTelegram

کودک‌همسری در ایران

بحرانی اجتماعی، برخوردار از حمایت قانونی

راضیه امیری

در سال ۱۳۹۷ یکی از مسائلی که در زمینه مسائل مربوط حقوق زنان و کودکان بسیار پرسروصدا بود، طرح مسأله کودک‌همسری در مجلس شورای اسلامی، جنجال متعاقب آن و شکست این طرح بود.
برای اینکه بتوانیم به چرایی این جنجال واقف شویم، شاید در ابتدا لازم باشد مروری داشته باشیم بر حداقل سن قانونی ازدواج در ایران و مسائل پیرامونی آن.

یک پسرفت کامل پس از انقلاب ۵۷

در ایران حداقل سن قانونی ازدواج ۱۳ سال شمسی برای دختران و ۱۵ سال شمسی برای پسران است. دختران زیر ۱۳ سال با مجوز دادگاه امکان ازدواج دارند.
این قانون در مقایسه با قوانین مشابه قبل از انقلاب سال ۵۷، یک پسرفت کامل به حساب می‌آید.

پیش از انقلاب ۵۷ و در سال ۱۳۱۳، حداقل سن ازدواج برای دختران ۱۵ و برای پسران ۱۸ سال در نظر گرفته شد و ازدواج بین ۱۳ تا ۱۵ سالگی برای دختران و ۱۵ تا ۱۸ سالگی برای پسران منوط به مجوز دادگاه شد.
در سال ۱۳۵۳ این قانون پیش‌تر رفت و سن ازدواج برای دختران به ۱۸ و برای پسران به ۲۰ افزایش پیدا کرد و ازدواج دختران بین ۱۵ تا ۱۸ سال نیز منوط به رضایت والدین و اجازه دادگاه شد و ازدواج زیر ۱۵ سال نیزکاملاً ممنوع شد.

پس از انقلاب ۵۷، قوانین حداقل سن ازدواج برای دختران لغو شدند و قانون فعلی در سال ۱۳۷۱ تصویب شد. اما حتی با وجود تعیین ۱۳ سالگی برای ازدواج دختران در ایران، آمار مربوط به ازدواج دختران زیر  ۱۳ سال هم بالاست.

از جمله علل این مسأله این است که با وجود تعیین ۱۳ و ۱۵ سال برای ازدواج دختران و پسران، قانون به ولی دختر اجازه می‌دهد با موافقت قاضی، حتی در هنگام نوزادی، دختر یا پسر خود را به عقد دیگری در بیاورد.

آمار ازدواج کودکان در ایران

طبق آخرین آمار رسمی ثبت شده در سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵، حدود ۴۰ هزار مورد از کل ازدواج‌های ثبت شده در کشور، بین سنین ۱۰ تا ۱۴ سال است (چیزی حدود شش درصد).
حتی صدها مورد از ازدواج کودکان زیر ۱۰ سال هم  گزارش شده است.

نکته مهم اینکه باید توجه داشت این آمار مربوط به ازدواج‌های ثبت‌ شده است و ازدواج‌های فراوانی هم در این سنین انجام شده‌اند که لزوماً ثبت نشده‌اند.

به دلیل وجود این شرایط، برخی نمایندگان مجلس در سال ۹۷ طرحی را مطرح کردند تا حداقل سن ازدواج برای دختران به ۱۶ سال و برای پسران به ۱۸ سال افزایش پیدا کند.
بر اساس این طرح ازدواج دختران بین ۱۳ تا ۱۶ سال نیازمند مجوز است و ازدواج دختران زیر ۱۳ سال، کاملاً ممنوع.

دلایلی همچون «مغایرت طرح با شرع» اما از جمله موانع تصویب این طرح بود.

نکته جالب توجه اینکه اگرچه مغایرت با شرع و «کپی‌برداری از طرح‌های غربی» از جمله دلایل مخالفت بود، اما کشورهای مسلمان دیگری نیز هستند که با وجود جمعیت مسلمان گسترده، حداقل سن ازدواج دختران و پسران را بسیار بالاتر از قانون مدنی جمهوری اسلامی در نظر گرفته‌اند.
در این گزارش سه کشور ترکیه، مصر و عراق را مورد بررسی قرار داده‌ایم.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2VDzvBi

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27664

#کودک_همسری #ازدواج_کودکان

@KhanehAmnTelegram

کمک به قربانیان آزار و اذیت


نوشته: هیدن هارت (Hidden Hurt) – ترجمه خانه امن

راهنمایی دوستان و خانواده به خشونت خانگی و کمک به قربانیان آزار و اذیت

به عنوان دوست یا عضو خانواده قربانیان آزار و اذیت زمانی که قصد کمک به آنها را داریم، اغلب احساس نامطمئنی داریم و فکر می کنیم برای تغییر وضعیت نمی توانیم کمکی کنیم. در این مطلب نکات و پیشنهاداتی جهت کمک به قربانیان آزار و اذیت خانگی ارائه می شود به گونه ای که حق انتخاب و توانایی آنها در انتخاب بهترین گزینه ممکن محفوظ بماند.

چگونه می توانم متوجه شوم که فردی قطعاً مورد آزار و اذیت قرار گرفته است؟

این واقعیت را قبول کنید که جهت کسب اطمینان احتمالاً باید سؤال بپرسید. افراد زیادی فکر می کنند که قربانیان آزار و اذیت نمی خواهند درباره وضعیت و زندگی خانوادگی خود صحبت کنند. قربانیان زیادی درصدد پنهان کردن آزار و اذیت صورت گرفته در قبال خود هستند چرا که آنها اغلب احساس شرمساری می کنند، آنها می ترسند والدینشان متوجه موضوع شوند، آنها می ترسند مقصر شناخته شوند و هیچ کس آنها را باور نداشته باشد و سرانجام می ترسند وادار به انجام کاری شوند که آمادگی انجامش را ندارند.لذا با این افراد به صورت خصوصی صحبت کنید چراکه قربانیان آزار و اذیت بلافاصله و براحتی شروع به صحبت نخواهند کرد.
نسبت به آنها قضاوت نکنید و آنها را تحت فشار قرار ندهید چرا که به این شکل از سنگینی صحبت کردن برای آنها کاسته می شود و در نتیجه افراد قربانی تمایل بیشتری به بیان اطلاعات خواهند داشت، همچنین دغدغه شما نسبت به آنها و تمایلتان به کمک آشکار خواهد شد.
به بیان ساده، در صورت داشتن دغدغه، می توانید صحبتان را با جملاتی نظیر «من متوجه چیز هایی شدم و واقعاً نگرانت هستم. آیا می تونم کمکی بهت بکنم؟» یا « ظاهراً استرس داری و ناراحتی. دوست داری الان یا بعداً با هم صحبت کنیم، من حرفامون رو به هیچکسی نمی گم.» لازم است بدانید که افراد قربانی احتمالاً با اولین پیشنهاد شما به کمک شروع به صحبت نمی کنند اما قطعاً پیشنهاد کمک شما را به خاطر خواهند داشت. باب صحبت را باز کنید، اجازه دهید بدانند شما مشتاق و آماده صحبت هستید و می دانید که شاید لازم است منتظر هم بمانید.

ادامه‌ی مطلب را در آدرس زیر بخوانید:
https://bit.ly/2Jr2dPI

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/17882

@KhanehAmnTelegram

چگونه امنیت را در پروسه حمایت‌گری بالا ببریم؟

باران خسروی

همان‌طور که برای داشتن محیط کار سالم رعایت قوانین امنیتی مهم است، در حمایت‌گری هم رعایت امنیت از مهم‌ترین اصول ادامه کار است، گرچه تفاوت‌هایی بین امنیت در محیط کار روزانه شما که از آن دستمزد دریافت می‌کنید با نوع کار حمایت‌گری وجود دارد. به عنوان مثال اگر شما در یک کارخانه کار می‌‌کنید، باید از قبل بدانید که موقعیت دستگاه‌ها چگونه است. یعنی نحوه کار با دستگاه و پیچیدگی‌های آن را بدانید، از طرف کارفرما آموزش امنیت در محیط کار ببینید، دفترچه راهنمای امنیت در کار بگیرید و ….
همچنین اولین موردی که در اولین روز کار به شما نشان می‌دهند، راه‌های خروج اضطراری است که باید به خاطر بسپارید.
جنس کار حمایت‌گری اما معمولا شبیه بیشتر مشاغل درآمدزا نیست. دفترچه یا راهنمای مشخصی برای رعایت امنیت فردی وجود ندارد، جلسه آشنایی با موانع هم وجود ندارد و بنا بر موضوع حمایت‌گری و محیط حمایت‌گری، رعایت امنیت فردی متفاوت می‌شود.
در واقع در حمایت‌گری جغرافیای کار و موضوع کار روی بحث امنیت شما تاثیر می‌گذارد و تعریف امنیت را متفاوت می‌کند.
رعایت امنیت در حمایت‌گری معمولا در مقابل کسی است که در نتیجه حمایت‌گری شما ضرر می‌بیند که می‌تواند شخص متجاوز و خشونت‌گر باشد، شرکت صنعتی یا پروژه دولتی باشد یا می‌تواند نیروهای سیاسی محافظه‌کار یا خود دولت باشد.
.
ریسک‌های حمایت‌گری

وقتی ما در مورد حمایت‌گری و موضوعی که برایمان مهم است صحبت می‌کنیم به نوعی خودمان را در معرض ریسک و خطر قرار می‌دهیم چون به صورت عمومی‌ درباره موضوع صحبت می‌کنیم.
مثلا ممکن است در این خصوص با رسانه‌های مختلف صحبت کنیم و چهره و نام ما هم مورد شناسایی گروه‌ها قرار بگیرد. در نتیجه به راحتی می‌توانیم مورد هدف افراد مخالف قرار بگیریم.
خطر هم می‌تواند تهدیدهای کوچک یا جدی باشد، اعم از تعقیب، از دست دادن کار، آسیب جسمی‌ دیدن، دستگیری،‌ زندان یا حتی قتل.
.
در اینجا چند توصیه برای رعایت امنیت در پروسه حمایت‌گری آمده است که البته رعایت آن‌ها بر اساس شرایط شما متفاوت خواهد بود:
●       هزینه‌سنجی: اول از همه باید با ریسک‌ها آشنا شوید و بدانید کاری که می‌خواهید انجام دهید، چه قدر برای شما ریسک دارد. تهدیدها را شناسایی و بررسی کنید و برای آن‌ها آماده باشید. در عین حال فکر کنید کس یا کسانی که ضرر می‌بینند، ممکن است چگونه با شما برخورد کنند.
●       تهیه برنامه امن: برنامه شما در مقابل این تهدیدها چیست؟...
.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2VNXa1Q

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27676

#حمایتگری

@KhanehAmnTelegram

چرا خشونت را تحمّل می‌کنیم؟

ماه رمضان بود و من سفره افطار را پهن کرده بودم . تازه اذان شروع شده بود و هر پنج فرزندم دور سفره نشسته بودند اما محمد هنوز نیامده بود . هر چی به موبایلش زنگ می زدم جواب نمی داد. بعد افطار زنگ زد و گفت کار واجبی پیش آمده و مجبور شده با شریکش به سمت کارخانه ای که تازه تاسیسش کرده بود حرکت کند.

فردای آن روز درست سر ظهر شریک همسرم زنگ زد و سراغ محمد را گرفت. تعجب کردم و گفتم مگر محمد با شما نیست؟ گفت نه شاید بد نباشد کمی چشمت را باز کنی و ببینی محمد کجاست.شریک همسرم را خیلی سال بود می شناختم.به خوبی و درستکاری او اعتماد داشتم و سالها با همسرش دوست بودم.
 از او پرسیدم محمد کجاست و او یک آدرس به من داد. خانه ما شرق تهران بود و آدرس غرب تهران، جایی حوالی خیابان بهبودی.

روزه بودم و یک آن احساس کردم در حال خفه شدن هستم . کف آشپزخانه نشستم.خدای من بعد ازبیست سال زندگی و ۵ بچه قد ونیم قد یعنی محمد من کجاست؟ محمد من که از گل نازک تر به من نمی گفت کجاست؟

یک آژانس گرفتم و راهی آدرسی شدم که روی تکه روزنامه ای نوشته بودم . خانه ای که شریک همسرم آدرسش رو داده بود یک واحد از آپارتمانی ۱۲ واحدی بود. منتظر ایستادم تا یکی از آپارتمان بیرون آمد.من فورا رفتم تو و خدا می داند با چه حالی خودم را از پله ها کشیدم بالا.

در زدم. طوری ایستادم که سایه چادر مشکی ام از پشت در معلوم نباشد . دوباره در زدم .دفعه سوم صدای یک زن را شنیدم که پرسید کیه و من هم آرام گفتم منم. در را باز کن همسر محمدم . شک نداشتم که شریک و دوست قدیمی خانوادگی ما دروغ نمی‌گوید.

زن رفت و بعد از چند ثانیه محمد در را باز کرد. من دیگرآرام نبودم. چهره محمد را که دیدم فریاد زدم. از ته دلم فریاد زدم . فحش دادم و به سر و صورت محمد کوبیدم. همسایه‌ها ریخته بودند بیرون و من ناسزا می‌گفتم که یکهو طعم خون توی حلقم پیچید.

محمد چنان من را کتک زد که سرم به میله های راه پله خورد و خون از زیر چادرم روی صورتم پخش شد. همسایه ها من را گرفتند و به سمت حیاط بردند . کنار باغچه حیاط ولو شدم. زن همسایه یک لیوان آب برایم آورد. داشتم خفه می‌شدم . آب را خوردم. روزه‌ام باطل شد.

از آن روز ۱۰ سال می‌گذارد و من هنوز با محمد و با هوو زندگی می‌کنم . ۱۰ سال است که سر هر نمازی هر دوی آنها را نفرین می‌کنم. حالا محمد یک پسر دیگر هم دارد و من طلاق نگرفتم. تهدید کردم ولی طلاق نگرفتم. محمد گفت که خانه و ماشین را به اسم من می‌کند و من قبول کردم.

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2JonQAn

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/17867

@KhanehAmnTelegram

جای خالی وکلای دادگستری در پرونده‌های خشونت خانگی (بخش اول)

معین خزائلی

امروزه نقش وکلای دادگستری در کمک به اجرای عدالت بر کسی پوشیده نیست. این نقش که علاوه بر سواد حقوقی بر پایه میل به احقاق حقوق افراد و تعهد به اجرای عدالت شکل گرفته، به حدی است که اساسا بهره‌مندی از آن به هنگام اقامه دعاوی در تعداد قابل توجهی از کشورها الزامی است.

از سوی دیگر به تجربه ثابت شده است به دلیل پیچیدگی قوانین و ساز و کارهای حقوقی در قریب به اتفاق نظام‌های حقوقی، این نظام‌ها به تنهایی ظرفیت و توانایی احقاق حقوق همه افراد جامعه را ندارند. ضمن اینکه در عمل امکان نفوذ صاحبان قدرت و سرمایه -‌به تناسب هر نظام حقوقی به شکلی متفاوت- احتمال وقوع بی‌عدالتی و زیر پا گذاشته شدن حقوق افراد را افزایش می‌دهد.

از این رو وکیلان دادگستری به عنوان افراد مطلع از قوانین و مقررات و در عین حال متعهد به استیفای حق موکل، نقشی به سزا در متعادل کردن این روند داشته و به این ترتیب اجرای عدالت را نیز تضمین می‌کنند.

در ایران نیز قوانین موضوعه (۱) به صراحت حق بهره‌مندی از وکیل در دعاوی را به رسمیت شناخته اما در برخی موارد محدود (۲) وجود آن را الزامی دانسته‌اند. با این حال این نقش عموما از سوی نظام قضایی ایران به ویژه در دعاوی‌ای که از نظر این نظام شالوده‌ای دینی دارند، نادیده انگاشته می‌شود.

این غفلت در دعاوی خانوادگی (دعاوی بین زوجین و موارد مربوط به طلاق) به ویژه در مواردی که زنان، به دلایلی از جمله وقوع خشونت خانگی خواهان دعوا و مردان متعاقبا «خوانده» هستند، بیشتر دیده می‌شود.
به علاوه اینکه اساسا عدم اعتماد طرفین دعوا به وکلای دادگستری در دعاوی خانوادگی و ترس از افشای مشکلات و مسائل خصوصی، عدم تمایل به بهره‌مند شدن از وکیل را شدت می‌بخشد.

دیدگاه نظام قضایی ایران: اولویت با حفظ ازدواج است!

به طور کلی دیدگاه نظام قضایی ایران نسبت به دعاوی خانوادگی دیدگاهی مبتنی بر آموزه‌های دینی بوده و بر این اساس این احکام و مقررات فقهی اسلام است که در چنین دعاوی‌ای نقش اصلی را در داوری بین زوجین ایفا می‌کنند.
مقدس‌انگاری ازدواج به عنوان امری پسندیده و تحسین شده در مذهب و لزوم تلاش برای حفظ آن، به علاوه نکوهش طلاق به عنوان امری مذموم و ناپسند و همچنین مطلق‌انگاری قدرت مردان در ازدواج و طلاق سبب شده است در هنگام وقوع اختلاف و خشونت بین زوجین، حق زنان چنان که باید و شاید مورد توجه قرار نگیرد.
.
لزوم تمکین زنان از شوهر خود به ویژه در مسائل مربوط به روابط جنسی زوجین، اعطای حق تصمیم‌گیری در مورد محل زندگی و اقامت به مردان، اعطای حق تصمیم‌گیری در مورد حق تحصیل و اشتغال زنان، منوط کردن حق زنان برای خروج از کشور به اجازه شوهر و عدم اعطای حق برابر در طلاق به زنان تنها نمونه‌هایی از این نابرابری حقوقی هستند.

این نابرابری خود در عمل سبب ایجاد رویه‌های نابرابر شده و نتیجه آن به ویژه در دستگاه قضایی، نادیده‌انگاری حق زنان به ویژه در مقام خواهان دعواست.

از این رو به جز موارد مصرح قانونگذار در موضوعات مربوط به حق زنان مانند الزام به دادن نفقه از سوی شوهر یا دعاوی مربوط به مهریه، دیگر دعاوی مطرح شده از سوی زنان با بی‌مهری نظام قضایی ایران روبه‌رو می‌شود؛ به ویژه اینکه خواسته اصلی این دعاوی طلاق باشد.
از سوی دیگر جرم‌انگاری نشدن خشونت خانگی به عنوان جرمی مستقل و شناسایی نشدن رسمی آن از سوی قانونگذار و محدود بودن تعریف خشونت خانگی به ضرب و شتم فیزیکی، آن هم تنها در صورت تایید پزشکی قانونی و وجود ادله اثباتی دعوا در اثبات آن، سبب شده اقامه دعوای خشونت خانگی به طرفیت زنان، از پشتوانه‌های قانونی لازم برخوردار نباشد.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/30F50id

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27681

@KhanehAmnTelegram

افترا و توهین در روابط خانوادگی

موسی برزین خلیفه‌لو، پژوهش‌گر حقوقی

یکی از انواع خشونت‌ خانگی رایج در ایران و بسیاری از جوامع دیگر، توهین و افترا یک عضو خانواده نسبت به عضو دیگر خانواده است. شاید بتوان گفت توهین و افترا شایع‌ترین خشونتی است که بسیاری از افراد آن را تجربه کرده‌اند. در برخی از جوامع، فراوانی این نوع از خشونت خانگی به حدی زیاد است که مرتکب و قربانی، آن را امری طبیعی و عادی که هر لحظه امکان وقوع آن است تلقی می‌کنند. به عبارتی تکرار بیش از حد خشونت کلامی در درون خانواده، ممکن است اعضای خانواده را بدان عادت دهد. با این وجود نمی‌توان منکر تاثیرات منفی توهین و افترا در خانواده شد.

در برخی اوقات ممکن است بی‌اعتمادی بین زوجین و یا دیگر اعضای خانواده به حدی برسد که همدیگر را متهم به ارتکاب جرم کنند. شاید بتوان یکی از نمونه‌های قابل توجه افترا در خانواده را نسبت دادن رابطه نامشروع یا فعل حرام دانست. ممکن است زن یا شوهر یکدیگر را متهم به داشتن رابطه نامشروع با دیگری کند در حالی که چنین امری فقط ساخته و پرداخته ذهن آن‌ها بوده و به دور از واقعیت باشد. توهین و افترا ممکن است به حدی باشد که برای طرف مقابل قابل تحمل نبوده و به از هم پاشیدن روابط خانوادگی بیانجامد. از همین رو قانون‌گذار این نوع خشونت را در چهارچوب‌های کلی جرم‌انگاری کرده است. هم‌چنین می‌توان معتقد بود که افترا و توهین تحت شرایطی می‌تواند به وجود آورنده حق جدایی برای زن باشد. در این نوشته افترا و توهین در خانواده از منظر کیفری و مدنی بررسی خواهد شد.

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2LnvnEt

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21214

@KhanehAmnTelegram

روش‌های شناسایی خشونت علیه کودک

والدین، ارائه‌دهندگان خدمات مراقبتی به کودکان، پرستاران بچه و اعضای خانواده کودک می‌توانند با کمک محتوای این بسته آموزشی یاری‌رسانان بهتری برای کودکان آسیب‌دیده و تحت خشونت باشند.
از نشانه‌های‌ هشدار‌دهنده‌ خشونت روانی، فیزیکی و جنسی علیه کودکان آگاه شوید.

پادکست:
https://bit.ly/2xMJ07e

@KhanehAmnTelegram

خشونت اقتصادی تصاحب اموال همسر، قانون چه می‌گوید؟

موسی‌ برزین خلیفه‌لو، وکیل خانه امن

پرسشگر: سلام! من ۷ سال قبل ازدواج کردم. دو سال پس از ازدواج صاحب یک فرزند شدم اما متاسفانه شوهرم سه سال پیش در اثر بیماری فوت کرد. الان پسرم پنج ساله است. یک سال و نیم قبل دوباره ازدواج کردم. این مرد هم قبلا یک ازدواج ناموفق داشت اما فرزندی نداشت. به هر حال قول و قرارهایی گذاشتیم و ازدواج کردیم. از همسر سابقم مقداری پول مانده بود و یک ماشین و رهن خانه. وقتی با این مرد ازدواج کردم ایشان چون خانه نداشت به خانه من آمد. آن مقدار پولی هم که از همسر سابقم مانده بود به شوهرم دادم تا یک مغازه باز کند. ماشین هم تقریبا در اختیار ایشان است.
پس از مدتی متوجه شدم که ایشان مشکلات رفتاری دارد. مرتبا با پسر من بدرفتاری می کند و حتی یکبار به صورتش سیلی زد. اوایل فکر می کردم اصلاح می شود اما روز به روز رفتارش بدتر شد. مرتبا فحش و ناسزا می دهد. مخارج خانه را نیز به درستی تامین نمی کند. می گوید که من وظیفه ندارم خرجی پسر تو را بدهم. برو از پدربزرگش بگیر در حالی که مغازه اش را با پولی که متعلق به من و پسرم است راه اندازی کرده است.

همچنین مرتبا با دوستانش خوشگذرانی می کند و حتی بعضی شبها به خانه نمی آید از آنجا که خانواده ام نیز مخالف ازدواجم با این مرد بودند به آنها هم نتوانستم مساله را بگویم. خیلی در مضیقه هستم. فکر می کنم اشتباه کردم که با ایشان ازدواج کردم. چند سوال از شما دارم. آیا مسئول تامین هزینه من و پسرم ایشان نیست؟ چطور می توانم پولی را که به او دادم پس بگیرم؟

پاسخ وکیل خانه امن را در لینک زیر بخوانید:
http://telegra.ph/EV-09-21

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/23352

@KhanehAmnTelegram

زندگی مشترک بعد از طلاق
اگر خوب بود چرا طلاق گرفتی؟ اگر بد بود چرا بعد از طلاق، تو یک خونه باهاش زندگی می کنی؟

خندید و گفت: آدم خیلی خوبیه ولی ما به درد هم نمی خوریم.

ثمین ۳ سال با علی زندگی کرد، پنج ماه پیش طلاق گرفت و تمام این ۵ ماه دوباره با علی زیر یک سقف زندگی می کنه، اما این بار نه به عنوان زن و شوهر .

ثمین می گه: اونها فقط “دوست”هستند، دوستانی که گاهی بعضی نیازهای همدیگر رو برطرف می کنند .

دوستی، ارتباط و زندگی مشترک زن و مرد پس از جدایی، سبک نوینی از زندگی در ایران است که غلام عباس توسلی جامعه شناس ریشه آن را درگرایش و افزایش فرد گرایی در جامعه ایران می داند.

او می گوید: در جامعه امروزی سطح مسئولیت پذیری افراد رو به کاهش است.

به اعتقاد توسلی: کسی که مسئولیت پذیری کمتری داشته باشد ترجیح می دهد به جای داشتن یک رابطه بلند و مستمر که بر مسئولیت هایش می افزاید در یک رابطه دوستی بی درد سر و کم مسئولیت بماند.

این جامعه شناس می گوید: این افراد می خواهند یک رابطه بدون تعهد داشته باشند و چه کسی بهتر از آنکه قبلا” از او شناخت کافی پیدا کرده اند.

ثمین این روزها این رابطه بی مسئولیت و بی تعهد را تجربه می کند، زندگی با مردی که ۳ سال شوهرش بوده حالا فقط و “هم خانه اوست”.

از تجربه اش می پرسم از این که چه انگیزه ای او را هم خانه مردی کرده که از او طلاق گرفته است .

ثمین می گوید:”ترس از حرف مردم، می ترسم از این که هر روز به خانواده و دوست و آشنا جواب پس بدم. بگم مرد خوبی بود ولی شوهر خوبی برای من نبود “.

او می گوید: البته از خودم هم می ترسم، از این که شاید هنوز آمادگی تنها زندگی کردن را نداشته باشم، از این که نتوانم ،نشود، کم بیارم”.

ثمین ادامه می دهد: “یک مدتی با هم هستیم تا هر دو آمادگی این جدایی را پیدا کنیم”.

او هم خانه مردی است که با توافق نیمی از مهرش را به او بخشید تا برای همیشه نامش را از شناسنامه اش خط بزند حالا آنها فقط یک سقف مشترک دارند.
مطلب کامل را بخوانید:
http://telegra.ph/Roomate-09-21

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/15870

@KhanehAmnTelegram

چرا گاهي پسرها وقتي از دختري خوششان مي آيد، با او بدرفتاري مي كنند؟
#مدرسه_زندگي
#روانشناسي
ترجمه و صدا: ايمان فاني
https://t.me/persianschooloflife

@KhanehAmnTelegram

هم‌خانگی با فرد معتاد چه تاثیری بر اعتیاد زنان دارد؟


نتایج یک پژوهش نشان می‌دهد که «زنانه‌تر شدن اعتیاد» از دو مقوله اصلی «فقدان امنیت زن در خانواده و هم‌خانگی زوج مصرف‌کننده» تأثیر پذیرفته است.

به گزارش ایسنا، زنانه‌تر شدن اعتیاد معضلی چندوجهی دانسته می‌شود که علل و عوامل متعددی نظیر علل فردی، خانوادگی، جغرافیایی سیاسی و اجتماعی در بروز و اشاعه آن مؤثر است.
در پژوهشی که طاهره محسن‌زاده، دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی فرهنگی دانشگاه آزاد، نوروز هاشم‌زهی، استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شرق و سعید معدنی، استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی انجام داده‌اند، آمده است: «اعتیاد زنان برای فرد وابسته، فرزند و خانواده‌شان وجهی مخرب تراز اعتیاد مردان دارد. شرمندگی بیشتر و عزت‌نفس پایین‌تر زنان معتاد نسبت به مردان، آنان را مجبور می‌سازد تا بیشتر از اجتماع دوری کنند و کمتر به دنبال کمک در زمینه اطلاعات، آموزش و مراقبت بهداشتی اصولی و تخصصی از جمله خدمات کاهش آسیب باشند. افزون بر این فقدان مراکز درمانی ویژه بانوان به ویژه در شهرهای کوچک موجب پنهان ماندن و طولانی شدن مدت زمان اعتیاد در زنان می‌شود.
این پژوهش با روش کیفی پدیدارشناسانه و با تکیه بر تجربه‌های زیسته زنان دارای سوءمصرف اجرا شده است. جامعه پژوهش را زنان مستقر در مراکز اقامتی بهبودی و کمپ‌های استان تهران تشکیل داده‌اند و با استفاده از شیوه هدفمند ۳۲ نفر انتخاب و با استفاده از تکنیک مصاحبه نیمه‌ساختار یافته، مورد پرسش قرار گرفتند و داده‌های حاصل با شیوه تحلیل تم تفسیر و تحلیل شدند.
در این پژوهش آمده است: «بر اساس اطلاعات به دست آمده از ۳۲ نفر فرد مصاحبه‌شونده در این پژوهش، تمامی افراد مورد مطالعه عنوان کرده‌اند که خانواده از اعتیاد آن‌ها اطلاع داشته‌اند. بیشتر آن‌ها خانه‌دار بودند و افراد شاغل نیز به دلیل اعتیاد، شغل خود را رها کرده بودند.»
محققان در این پژوهش می‌گویند: «منبع کسب درآمد بیشتر افراد جوان، فرد مذکری ذکر شده که از طریق هم‌خانگی با آن‌ها در ارتباط بوده‌اند. اغلب این افراد مطلقه و مجرد بودند. محل سکونت بیشتر آنان استان تهران است. پیشنهاد دهنده مصرف مواد و همینطور شریک مصرفی در نیمی از افراد، همسر و دیگر اعضای خانواده به خصوص جنس مذکر بوده است و الگوی مصرفی مواد وابستگی به مواد جدید به ویژه شیشه عنوان شده است.»
.
در بخش دیگری از این پژوهش آمده است: «بیشتر افراد مطالعه گفته‌اند در خانه‌ای زندگی می‌کرده‌اند که سرپرست مذکر خانواده دارای سوءمصرف مواد بوده است و اولین فرد وابسته در خانه، پدر خانواده بوده است. برخی سوژه‌های مواد مطالعه گفته‌اند به خاطر بقای زندگی مشترک و تداوم روابط عاطفی با همسر مصرف‌کننده خود، به منجلاب اعتیاد روی آورده‌اند. نکته حائز اهمیت در رابطه با این مضمون این است که برخلاف زنان، مردان به ندرت به خاطر ادامه زندگی مشترک و رابطه عاطفی با همسر خود وابسته به مصرف مواد می‌شوند.»
.
محسن زاده و همکارانش می‌گویند: «در جامعه ما، نابسامانی و فروپاشی خانواده به دلایلی نظیر: فقدان مادر، پدر یا طلاق و جدایی اعضای خانواده از یکدیگر رخ می‌دهد. نابسامانی این نهاد، بر کارکرد و روابط حاکم بر آن اثرات نامطلوبی برجای می‌گذارد. در این مطالعه، اغلب سوژه‌ها در خانواده نابسامان کودکی و نوجوانی خود را طی کرده‌اند، با توجه به روایت‌های آنان اثربخشی این مقوله در اعتیاد آنان به طور مستقیم یا غیرمستقیم غیرقابل انکار است.»
در این پژوهش آمده است: «نتایج پژوهش، همسو با پژوهش‌های پیشین نشان داد که زنانه‌تر شدن اعتیاد از هفت مضمون فرعی و دو مقوله اصلی فقدان امنیت زن در خانواده و هم‌خانگی زوج مصرف‌کننده تأثیر پذیرفته است. بیشتر افراد مصاحبه‌شونده، تجربه خشونت‌های خانگی از جانب افراد مذکر خانواده که غالباً دارای سوءمصرف بوده‌اند را داشته‌اند و اعمال این خشونت‌ها در قالب حملات فیزیکی و جسمانی، محرومیت اجتماعی و اقتصادی و طرد شدن از خانواده در گرایش آنان به اعتیاد بی تأثیر نبوده است.»
.
محققان می‌گویند: «فقر فرهنگی خانواده در پیدایش فقر زنانه و ناامنی روحی و جسمی برای زن و به تبع آن زنانه‌تر شدن اعتیاد افراد مورد مطالعه مؤثر بوده است. فقر اقتصادی در کنار فقر فرهنگی مقوله دیگری است که در زنانه‌تر شدن اعتیاد مبتنی بر یافته‌های این پژوهش به صورت مستقیم و غیرمستقیم تأثیرگذار بوده است.»
این پژوهش در یازدهمین شماره ششمین دوره نشریه پژوهش‌های انتظامی – اجتماعی زنان و خانواده منتشر شده است.

@KhanehAmnTelegram

«اسیدپاشی» در دنیا؛ از ایران تا بنگلادش

صبح دوشنبه (۳۰ اردیبهشت) کلیات طرح تشدید مجازات اسیدپاشی و حمایت از بزه‌دیدگان ناشی از آن با ۲۰۶ رأی موافق تصویب شد. اسیدپاشی در بسیاری از کشورها از جمله عراق، افغانستان، پاکستان، هند و بسیاری از کشورهای آفریقایی و جنوب آسیا پدیده‌ای رایج به شمار می‌رود. این ویدئو به آمار و دلایل اسیدپاشی در ایران پرداخته است.

@KhanehAmnTelegram

قبل ازدواج خصوصیات ظاهری برای زنان مهم‌تر است یا مردان؟

نتایج یک پژوهش نشان می‌دهد اهمیت خصوصیات ظاهری در انتخاب همسر برای مردان بیشتر از زنان است و هم‌چنین با افزایش تحصیلات زوج‌ها میزان اهمیت موقعیت اقتصادی و ویژگی‌های جغرافیایی در انتخاب همسر کاهش می‌یابد.علاوه بر آن، مردان بیشتر از زنان به وجود عشق و علاقه پیش از ازدواج اهمیت می‌دهند.

به گزارش ایسنا، تغییرات و دگرگونی‌ها در نهاد خانواده و ازدواج در طول مسیر توسعه گسترده است و نمی‌توان آن‌ها را جدا از تغییراتی که در عصر مدرن رخ می‌دهد درک کرد. پژوهشگران در تحقیقی به تحلیل مقیاس‌های معیارهای همسرگزینی در میان گروه‌های مختلف اجتماعی در جامعه معاصر ایران پرداخته‌اند.
در پژوهشی که مجید فولادیان، استادیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد، سید ضیا هاشمی، دانشیار گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و محمود تیموری، دانشجوی دکتری گروه جامعه‌شناسی اقتصادی و توسعه دانشگاه فردوسی مشهد انجام داده‌اند آمده است: «همزمان با تحولاتی که در نهاد خانواده و ازدواج در جهان در حال وقوع است، گروه‌های مختلف اجتماعی در جامعه ایران نیز تحولات محسوسی را در این زمینه تجربه کرده است از جمله آن می‌توان به تغییر و دگرگونی در اولویت‌های ارزشی تشکیل خانواده و ازدواج اشاره کرد.
گروه‌های مختلف اجتماعی جامعه در حال تحول و گذار ایران، از نظر فرهنگی در حال تجربه تغییرات سریع معیارهای همسرگزینی از ملاک‌های سنتی به مدرن و از شیوه‌های بسیطبه روش‌های پیچیده و متنوع همسریابی است. با وجود تداوم نقش عناصر فرهنگی گذشته و تأثیر پایدار ارزش‌های مذهبی بر نگرش‌ها و رفتارهای خانوادگی ایرانیان طی سالیان اخیر معیارهای همسرگزینی گروه‌های اجتماعی به طور محسوسی دگرگون شده است.»

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/30MyWsv

@KhanehAmnTelegram

عصر جدید کودک آزاریها با «مدلینگ کودکان»

عضو کمیته حقوقی انجمن حمایت از حقوق کودکان درباره والدینی که هدفمند و آگاهانه نسبت به انتشار تصاویر کودکانشان اقدام می‌کنند، گفت: والدینی که با هدف مدلینگ کودکانشان، درآمدزایی می‌کنند، فارغ از آسیب روانی، کرامت کودک را خدشه‌دار می‌کنند و این موضوع از مصادیق بارز کودک آزاری محسوب می شود چرا که آنها با خدشه دار کردن روحیات کودک کسب درآمد و صرفاً سودجویی می‌کنند لذا طبق قانون حمایت از کودکان و نوجوانان، این مسئله قابل پیگیری است.

به گزارش ایسنا، هاله سری در نشست "نمایش کودکان در فضای مجازی؛ آسیب شناسی نقض حریم خصوصی کودکان توسط والدین"، مولفه اساسی در بحث حریم خصوصی را رضایت و اراده فرد دانست و یادآور شد: رضایت و اراده، حریم خصوصی را از حریم غیر خصوصی تفکیک می کند، با توجه به این که کودکان از آگاهی و اراده کافی برخوردار نیستند، اصل بر عدم رضایت کودکان بر نقض حریم خصوصی شان است. اصل بر این است که رضایت ندارند و حریم خصوصی‌شان شکسته شود.

این وکیل پایه یک دادگستری با اشاره به اینکه دایره حریم خصوصی کودکان بسیار گسترده است، تصریح کرد: یکی از مصادیق حریم خصوصی تصاویر افراد است و تصویر کودک مصداق بارز حریم خصوصی اوست، این در حالیست که اگر والدین نسبت به انتشار تصاویر کودکشان در فضای مجازی اقدام کنند حریم خصوصی او را نقض کرده‌اند، اما آیا قانونگذار برای نقض حریم خصوصی مجازاتی در نظر گرفته است یا خیر؟.

عضو کمیته انجمن حمایت از حقوق کودکان ادامه داد: تعدادی قوانین داریم که به صورت کلی به این موضوع پرداخته است، در حال حاضر قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب سال ۱۳۸۱ که دارای ۹ ماده است وجود دارد که به صورت کلی اشاره شده اگر سلامت و بهداشت روانی کودک مورد آسیب قرار گیرد و هر نوع اذیت و آزاری موجب صدمه اخلاقی و روانی کودک شود قابل پیگیری قانونی است. در قانون جرایم رایانه‌ای نیز به این مسئله پرداخته شده است که به صورت کلی اشاره کرده اگر فردی بدون رضایت فرد دیگری نسبت به انتشار تصاویر او اقدام کند و موجب هتک حیثیت و ضرر آن فرد شود، این کار جرم تلقی می‌شود.

بنابر اظهارات سری، بین اشتراک‌گذاری که والدین در فضای مجازی انجام می‌دهند و اشتراک گذاری هدفمند تفاوت وجود دارد، قانونگذار و مجریان قانون قصد ندارند که هر والدینی که نسبت به اشتراک گذاری تصویر فرزندشان در فضای مجازی اقدام می‌کنند آنها را مجازات کنند، در این زمینه، هدف آگاه سازی خانواده‌ها نسبت به عواقب این کار است.

وی معتقد است که مسئله و نتیجه‌ای که پس از انتشار تصاویر کودکان در فضای مجازی وجود دارد به خطر افتادن امنیت کودکان است، زیرا همان طور که افراد سالم و بیمار در سطح جامعه زندگی می کنند، در فضای مجازی نیز افراد سالم و بیمار در کنار یکدیگر صفحات مجازی را رصد می کنند. افراد بیمار با سوء نیت و اهداف خاصی تصاویر کودکان را پیگیری می‌کنند و این مسئله برای کودکان بسیار آسیب زاست، چرا که آنها با هدف سوء استفاده و لذت جنسی عکسها را پیگیری می کنند و این زنگ خطری برای خانواده‌هاست.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/30KG2Or

@KhanehAmnTelegram