خشونت کلامی و روانی، شایع‌ترین نوع خشونت خانگی علیه زنان (بخش دوم)

معین خزائلی
همان‌طور که در بخش اول این مطلب اشاره شد، خشونت کلامی-‌روانی از شایع‌ترین و در عین حال گسترده‌ترین مصادیق خشونت خانگی علیه زنان بوده و از این رو روش‌های اِعمال آن تنها به «توهین، تحقیر، استهزاء و فحاشی» و «بدبینی، تهمت و افترا» محدود نمی‌شود.
در ادامه این بحث به دو مورد دیگر از شایع‌ترین مصادیق خشونت کلامی-‌روانی می‌پردازیم.

تحقیر و خشونت روانی-‌جنسی:
یکی دیگر از موارد شایع وقوع خشونت کلامی-‌روانی در بین زوجین، خشونت و تحقیری است که معمولا ریشه‌های جنسی داشته و عمدتا نیز از سوی مردان اِعمال می‌شود.
در این نوع از خشونت، این نیاز و غریزه جنسی زنان است که هدف حمله خشونت‌گر واقع می‌شود. سرکوب نیاز جنسی زن از سوی شوهر، سرکوب یا اِعمال محدودیت در ابراز نیاز جنسی و عدم توجه به نیازهای جنسی-روانی زن از جمله مصادیق این نوع از خشونت است. همچنین ابراز علاقه مداوم به داشتن رابطه جنسی با زنان دیگر، تصویر‌سازی‌های جنسی ناسالم از جمله تصویر‌سازی رابطه جنسی با زنان دیگر در حین رابطه جنسی با همسر و ابراز آن، اجبار به تماشای فیلم‌های پورن در هنگام برقراری رابطه جنسی در صورت عدم رضایت زن، تحقیر و استهزاء بدن زن به ویژه اندام‌های جنسی او و مقایسه جنسی او با دیگران از دیگر مواردی است که در صورت وقوع می‌توانند از مصادیق خشونت روانی-‌جنسی محسوب شوند.

از نظر شیوع، این نوع از خشونت نیز همانند «بدبینی، تهمت و افترا» بیشتر در جوامع سنتی-‌مذهبی رایج است. جوامعی که در آنها مسائل جنسی مربوط به زنان، به ویژه نیاز جنسی آنان، تابو تلقی شده و هر گونه صحبت پیرامون آن ممنوع و خلاف است. در نتیجه هویت جنسی مستقل زنان همواره مورد بی‌اعتنایی، بی‌توجهی و سرکوب قرار گرفته و از این رو نیاز به ابراز و اظهار آن نیز به رسمیت شناخته نمی‌شود. ضمن اینکه اساسا با توجه به ساختار سنتی و مذهبی این جوامع، هر گونه کنجکاوی و تجربه جنسی پیش از ازدواج نیز برای زنان تقبیح شده و تنها راه پذیرفته شده ارتباط جنسی برای زنان، ازدواج است.

نتیجه عملی این رویکرد در چنین جوامعی حمایت قانون از آزادی حداکثری مردان در موضوعات مربوط به مسائلی جنسی در ازدواج (از جمله حق تمکین زن یا حق چند همسری مردان) و سرکوب حداکثری زنان است.
در مواردی هم که قانون راه را برای خلاصی زنان از خشونت اِعمال شده باز کرده، رویه عملی دادگاه‌ها و نگاه سیستم قضایی به زنان در صورت استفاده از حمایت قانونی، همراه با تحقیر یا سوء استفاده خواهد بود.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2VlPyU4

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27626

#خشونت_کلامی #تحقیر #تهدید

لینک قسمت اول:
http://www.khanehamn.org/archives/27584

@KhanehAmnTelegram

تدابیر حمایت‌گر آیین دادرسی مدنی در پرونده‌های خشونت خانگی
.
موسی برزین – پژوهشگر حقوقی

بر اساس قوانین ایران، آیین دادرسی خاصی که بتواند برای رسیدگی به دعاوی مربوط به خشونت خانگی اعمال شود وجود ندارد اما بسیاری از دعاوی خانوادگی ممکن است منشاء خشونت خانگی داشته باشند. به عنوان مثال دعوای طلاق و یا مطالبه نفقه یا اثبات نسب ممکن است در نتیجه یک خشونت خانگی طرح شده باشد. قانون‌گذاران ایران در سال‌های اخیر توجه بیشتری نسبت به پیش‌بینی تمهیدات حمایت‌گر آیین دادرسی مدنی در دعاوی خانوادگی داشته‌اند. قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ مقررات ویژه‌ای برای زنانی که اقدام به طرح دعاوی خانوداگی می کنند پیش بینی کرده است. در این مطلب سعی می شود تدابیر حمایت‌گر مربوط به آیین دادرسی مدنی نسبت به دعاوی خانوادگی مورد بررسی قرار گیرند.

-مجرب بودن قاضی دادگاه خانواده و لزوم حضور قاضی زن

 با توجه به اینکه بیشتر مراجعه کنندگان به محاکم خانواده زنان هستند، قانون حمایت خانواده برای درک بهتر اختلافات خانوادگی توسط قاضی، مقرر کرده است که در محاکم خانواده حضور قاضی زن در مقام مشورت الزامی است. این مقرره می‌تواند به نوعی زنان قربانی خشونت خانگی را حمایت کند زیرا حضور قاضی زن، به نوعی احساس امنیت بیشتری به قربانی زن خشونت خانگی می‌دهد. همچنین قانون حمایت خانواده در ماده ۳ مقرر کرده است که قضات دادگاه خانواده باید متاهل بوده و حداقل چهار سال سابقه خدمت قضائی داشته باشند. بدون شک مجرب بودن قاضی در تامین حقوق قربانی خشونت خانگی موثر خواهد بود.

ادامه‌ی مطلب را در لینک زیر بخوانید:
https://bit.ly/2KE5osT

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/24518

@KhanehAmnTelegram

آیا کاهش انتظارات و توقعات زوجین و عشاق از هم، به تحکیم رابطه کمک می کند؟

ترجمه و صدا : ایمان فانی

#روانشناسي
#مدرسه_زندگي

منبع:

@persianschooloflife

@KhanehAmnTelegram

سکوت را بشکنید!

مشاوره رایگان

چنانچه تحت خشونت خانگی هستید. چنانچه برای رفع خشونت خانگی نیاز به مشاوره حقوقی دارید، یا با شماره خانه‌ی امن تماس بگیرید و یا «فرم مشاوره آنلاین»را پر و برای ما ارسال کنید. در اولین فرصت مشاوران پاسخگوی شما خواهند بود.

اینجا کلیک کنید:
https://goo.gl/JQHmFj

@KhanehAmnTelegram

احساس تنهایی در رختخواب مشترک

زنان اهل معاشقه‌اند. این را من نمی‌گویم، رفتار‌شناسان می‌گویند. زنان در یک رابطه جنسی ممکن است به ارگاسم فیزیکی نرسند، اما اگر به حد کفایت نوازش شده باشند، هنوز هم حس خوشایندی نسبت به آن رابطه دارند. آنان وقتی در یک رابطهٔ فیزیکی به اوج رضایتمندی برسند، قادرند به فاصلهٔ کوتاهی چند بار ارگاسم فیزیکی را تجربه کنند.

اما همین زنان ممکن است نسبت به سطح رابطه جنسی طرف مقابلشان رضایت نداشته باشند، میل جنسی شریک جنسیشان درخوشبینانه‌ترین حالت ممکن است همسطح با آنان نباشد و یا به علت ناآگاهی از شکل و شیوه ایجاد یک رابطه سالم، مرد در یک سوی رابطه قادر نباشد رضایت خاطر شریک جنسی‌اش را فراهم کند.

در این حالت نخستین چیزی که روان‌شناسان پیشنهاد می‌کنند حرف زدن در مورد مشکلات جنسی به طور مشخص و دقیق و بیان سطح انتظارات است. گفت‌و‌گو در یک فضای دوستانه و مثبت و بدون کنایه و عصبانیت و طرح انتظارات و گلایه‌ها به زبان درست و با آموزه‌های درست است که می‌تواند در رفع مشکل یک رابطه راهگشا باشد.
 اما همیشه موانع به این سادگی که به نظر می‌رسد نیست و امکان وجود شرایط دشوارتری هم هست، اینکه اساسا شریک جنسی یک زن دچار اختلالات جنسی باشد، همیشه خسته باشد و حتی میل به نوازش کردن و معاشقه هم نداشته باشد، یا به اصطلاح عامیانه سردمزاج باشد، در آن صورت چه کنیم؟ آیا بر اساس آموزه‌های عرفی سکوت کنیم ؟ بسوزیم و بسازیم؟

«فرزانه» ۱۳ سال پیش ازدواج کرده اما در طول این ۱۳ سال به ندرت به لحاظ جنسی ارضا شده است، خودش می‌گوید تعداد دفعاتی که به ارگاسم رسیده به تعداد انگشتان دستش هم نمی‌رسد. او در تمام این سال‌ها سکوت کرده و حتی موضوع را با مادرش هم در میان نگذاشته چرا که نگران بوده مبادا بین خانواده و محله انگشت نما شود. حالا هم که می‌خواهد دادخواست طلاق بنویسد به هزار بهانه متوسل شده اما شرمش می‌شود به ناتوانی جنسی همسرش اشاره کند. می‌گوید دیگران چه می‌گویند؟ لابد فکر می‌کنند عجب زن به لحاظ اخلاقی فاسدی است که قصد دارد بابت همخوابگی از شریک زندگی‌اش طلاق بگیرد.
فرزانه دوست خواهر من و ساکن یکی از شهرهای جنوبی ایران است. وقت مکالمه کردن در این باره راحت نیست. کلماتش را جویده جویده نقل می‌کند: «اوایل روبرو شدن با این مشکل با خودم می‌گفتم اهمیت چندانی ندارد، این مشکل به زودی رفع خواهد شد و ممکن است شریک جنسی من در شرایط روحی مناسبی نبوده یا مضطرب و افسرده باشد. اما وقتی این اتفاق مرتبا تکرار شد در دراز مدت در من تبدیل به خشم و عصبانیت زیرپوستی و در خودماندگی شد، احساس گناه می‌کردم اما نمی‌دانستم چرا؟ میل به سکوت و انزوا داشتم، این میل به انزوا در طول زمان به خشم، کینه، عصبانیت، پرخاشگری و ناامیدی نسبت به بهبود رابطه با همسرم منجر شد. اما ‌ای کاش‌‌ همان روز‌ها با یک سکس تراپیست مشاوره کرده بودم. راستش اصلا تا این اواخر نمی‌دانستم چنین مشاوری هم وجود دارد و می‌تواند کمکم کند»

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2MWoIOA

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/15937

@KhanehAmnTelegram

تهدید به انتشار تصاویر «مبتذل» یا «مستهجن»: چاره چیست؟

موسی برزین

وقتی که یک رابطه دو طرفه عاطفی یا جنسی رو به ضعف نهاده یا پایان می‌یابد مشکلاتی را برای دو طرف ایجاد می‌کند.
مثلا ممکن است یکی از طرفین خواستار ادامه این رابطه باشد در حالی که طرف مقابلی تمایلی بدان نداشته باشد. در این حالت بعضا مشاهده می‌شود که فرد متمایل به ادامه رابطه از شیوه‌های غیر اخلاقی و بعضا مجرمانه برای وادار کردن طرف نامتمایل به رابطه استفاده می‌کند که قطعا در این حالت فردی که تحت فشار و اجبار قرار دارد، متحمل آسیب‌های روحی و روانی بسیار می‌شود.

یکی از این روش‌های غیر اخلاقی تهیه تصویر یا صوت از طرف مقابل هنگام رابطه جنسی یا عاطفی یعنی تهیه و تهدید به انتشار تصاویری است که عرف جامعه آنها را غیر اخلاقی می‌داند.

اگر تهدید کننده به این رفتار خود ادامه دهد فرد تهدید شونده نهایتا برای رفع تهدید مجبور است از ابزار حقوقی استفاده کرده و از تهدید کننده شکایت کند اما مساله زمانی بغرنج می‌شود که قوانین نفس داشتن رابطه جنسی و عاطفی را ممنوع کرده باشند. مضاعف بر اینکه اگر عرف جامعه نیز رابطه مد نظر را زشت و ناپسند بداند در این حالت تهدید شونده از افشای موضوع بیم داشته و هم تحت فشار اجتماع قرار خواهد گرفت و هم امیدی به برخورد کیفری با تهدید کننده نخواهد داشت.

به عنوان مثال در حقوق ایران رابطه جنسی خارج از ازدواج ممنوع بوده و دارای مجازات‌های سنگین است. در بسیاری از مناطق ایران نیز داشتن چنین رابطه‌ای مذموم قلمداد می‌شود. مساله زمانی بغرنج‌تر می‌شود که رابطه بین دو همجنس باشد زیرا در قوانین ایران هر گونه رابطه فیزیکی به قصد لذت جنسی بین دو همجنس جرم بوده و دارای مجازات‌های سنگین همچون مجازات مرگ است.

از طرف دیگر گرایش به همجنس از منظر اجتماع در ایران پذیرفته شده نیست و چه بسا افشای چنین گرایشی خانواده و اطرافیان فرد دگرباش را نیز علیه او کند.
در این حالت طبیعتا اگر فردی از طرف فرد دیگر با انتشار تصاویر خصوصی تهدید شود، سعی خواهد کرد تا این تهدید محرمانه باقی بماند و چه بسا با وجود بی‌میلی خویش، به رابطه با تهدیدگر ادامه دهد.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2JhRFH6

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27632

#حوزه_خصوصی #تهدید #دگرباش_جنسی

@KhanehAmnTelegram

ازدواج دختر بدون اجازه پدر یا پدربزرگ


دختر جوانی به نام لیلا که با مشکل عدم اجازه برای ازدواج از طرف پدربزرگش روبه‌رو بوده می‌گفت: «۱۳ ساله بودم که بر اثر یک سانحه رانندگی، پدر، مادر و برادرم را از دست دادم و چون کسی را نداشتم، پدربزرگم (پدربزرگ پدری) مسئولیت نگهداری مرا به عهده گرفت. مادربزرگ مهربانی داشتم که به خوبی زندگی را اداره می‌کرد اما پدربزرگم آدم بداخلاق و سخت‌گیری بود. با این حال آرام‌آرام به زندگی با آن‌ها عادت کردم تا این‌که ۶ سال بعد یعنی هنگامی که ۱۹ سال داشتم با مرگ مادربزرگم مسئولیت زندگی به عهده من افتاد چون در کنار درس و خانه‌داری باید از پدربزرگم هم نگهداری می‌کردم اما به هر ترتیب زندگی را اداره کردم و درسم را ادامه دادم و دانشگاه را تمام کردم. ولی مشکل اصلی زندگی شخصی من در واقع از زمانی شروع شد که پای خواستگارها به خانه ما باز شد. در بین این خواستگار‌ها موردهای خوبی وجود داشتند که من راضی به ازدواج با آن‌ها بودم ولی پدربزرگم به بهانه‌های مختلف آن‌ها را رد می‌کرد و برای قانع کردن من هم روی هر کدام از آن‌ها عیب و ایراد خاصی می‌گذاشت.
ابتدا تصور می‌کردم تصمیم‌هایش به خاطر صلاح و مصلحت آینده من است. ولی بعد‌ها به این یقین رسیدم که موضوع رد خواستگار‌ها ارتباطی به صلاح و مصلحت من ندارد بل‌که پدربزرگم بیش‌تر از تنهایی خودش می‌ترسد. متوجه شده بودم که او می‌ترسد در صورت ازدواج من، تنها و بی‌کس بماند. هر چند که خودش این مو‌ضوع را انکار می‌کرد. به هرجهت، به خاطر سنگ‌اندازی‌های پدربزرگم، خواستگارهای زیادی را از دست دادم و هنوز موفق به ازدواج نشده‌ام. اما اخیرا یکی از همکارانم به من پیشنهاد ازدواج داده است. از او شناخت دارم؛ پسر خوبی است و موقعیت خوبی هم دارد. دیگر نمی‌خواهم به خاطر مخالفت‌ها، بهانه‌ها و ایرادهای واهی پدربزرگم، این فرصت را از دست بدهم. می‌خواهم پیشنهاد ازدواج همکارم را قبول کنم و با او ازدواج کنم اما نمی‌دانم در صورت مخالفت پدربزرگم، چه راه‌کار حقوقی برای ازدواج دارم.


طبق قانون مدنی ایران ازدواج دختر باکره در صورت نبودن پدر باید با اجازه جد پدری (پدربزرگ پدری) صورت بگیرد. حال اگر پدربزرگ بدون دلیل موجه از دادن اجازه خودداری کند، تکلیف چیست؟ هم‌چنین وضعیت حقوقی ازدواجی که بدون اجازه پدربزرگ دختر انجام شده است، چگونه است؟

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2uaR6F0

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21384


@KhanehAmnTelegram

به عقب برنمی‌گردیم؛ خط سرخ زنان افغان برای صلح


«ما دیگر به عقب برنمی‌گردیم! من دیگر آن کامله‌ی هجده ساله نیستم که سه چادری را کهنه کنم و تمام قوانین را که ازطرف طالبان وضع شود بپذیرم.» این‌ها «خط سرخ» کامله صدیقی، یکی از زنان افغانستان است. زنانی که این روزها با اعلام خطوط سرخ‌شان، خواهان حفظ دستاوردهای‌شان در دو دهه‌ی گذشته و سهیم شدن در مذاکرات صلح با طالبان هستند.
.
مذاکرات صلح افغانستان که در نزدیک به یک سال گذشته، محدود به گفت‌وگوهای طالبان و آمریکا بود، در ماه‌های اخیر با آغاز گفت‌وگو بین طالبان و فعالان مدنی و سیاسی افغانستان وارد مرحله‌ی جدیدی شده است. نخستین جلسه‌ی مذاکرات صلح بین افغان‌ها، در بهمن ۱۳۹۷ در مسکو برگزار شد. جلسه‌ای با حضور فقط دو زن در هیئت ۴۰ نفره‌ی افغانستان و مذاکراتی که اگرچه در آن به حفظ حقوق زنان اشاره شد، اما نتوانست نگرانی زنان را نسبت به نادیده گرفتن و نقض آزادی‌ها و حقوق‌شان برطرف کند.
شهرزاد اکبر، معاون صلح و محافظت از غیرنظامیان در شورای امنیت ملی افغانستان، در گفت‌وگو با آسو می‌گوید که زنان در روند دادخواهی صلح در افغانستان، با صدای بلند اعلام کرده‌اند که ما نمی‌خواهیم به عقب برگردیم و حقوق و آزادی‌هایمان را از دست بدهیم.
هم‌صدا با زنان افغان، مقام‌های دولت افغانستان نیز بارها بر حفظ حقوق زنان در روند صلح تأکید کرده‌اند و گفته‌اند که زنان نباید نگران آمدن طالبان باشند و حقوق زنان، خط سرخ حکومت در فرایند صلح است. این وعده‌ها اما برای زنان افغان کافی نیستند و هر روز خبر جدیدی از اعلامیه‌ها و تجمع و گردهمایی‌های آنان در شهرهای مختلف افغانستان به گوش می‌رسد.
.
شهرزاد اکبر که سابقه‌ی فعالیت در نهادهای مدنی را دارد، معتقد است که نباید به وعده‌های داده شده اکتفا کرد و باید حکومت را در قبال این وعده‌ها پاسخ‌گو کرد. او اضافه می‌کند: «هربار که رئیس جمهور و سیاسیون دیگر می‌گویند که زنان نگران نباشند، باید این را در عمل به ما نشان بدهند. با این‌که به عنوان مثال، نیمی از هیئت مذاکره‌کننده زن باشد و زنان در تنظیم پیش‌نویس محتوای مذاکرات صلح نیز نقش داشته باشند و حضورشان فقط نمادین نباشد»
.
اما برخی زنان همچون ریحانه تمنا، که روزنامه‌نگار است، به این وعده‌ها از اساس باور ندارند. ریحانه تمنا می‌گوید که «اراده‌ی جدی و منسجمی برای دفاع از حقوق زنان نمی‌بیند و به میدان آوردن بحث حقوق زنان از جانب دولت افغانستان به هیچ‌وجه بیان‌گر تعهد و پایبندی دولت‌مردان به حقوق زنان نیست»
.
بیشتر بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27633

@KhanehAmnTelegram

«ازدواج موقت» یا «صیغه» از جمله قوانین اسلامی است که درباره آن‌ بحث و اختلاف نظر فراوان است.
حتی در بین معتقدان به دین اسلام درباره موضوع «ازدواج موقت» اختلاف نظرهای اساسی وجود دارد. (۱)
گذشته از تفسیرهای دینی وقوانین ایران، در کشورهایی که قانون جمهوری اسلامی وجود ندارد، آنچه مورد بحث و اختلاف نظر است، تعیین و تعریف حق زن و مرد در یک رابطه موقت یا ثبت نشده، روشن شدن ارثیه درصورت مرگ یکی و حقوق دیگری بعد از مرگ و یا سرنوشت کودکانی که در چهارچوب روابط غیر زناشویی و ازدواج به دنیا می‌آیند و آنچه حق وحقوق آنهاست مورد بحث بوده ، و پیدا کردن راه حل‌های درست وعادلانه و منطقی یکی از دغدغه‌های مسئولین مربوطه درهرکشوری است.
صیغه بیشتر شبیه یک توافق نامه بین زن و مردی است که می‌خواهند مدتی درکنار هم زندگی کرده و شریک عاطفی و یا شریک جنسی هم باشند و خبری از مفهوم ازدواج(۲) و پیوندی دائمی درآن نیست.
در کشورهای دیگر هم ممکن است زن ومردی تصمیم بگیرند بدون ازدواج مدتی با هم زیر یک سقف زندگی کنند و در بعضی مواقع این زندگی مشترک شروع یک رابطه عمیق و منجر به ازدواج شده و یا اینکه به دلیلی رابطه موقت بوده و تمام ‌شود. در حالت عادی ،اگر یکی از دوطرف متاهل نباشد، رابطه به شکل پنهانی نیست.
در این نوع رابطه، یکی از دوطرف نقش قربانی  را ندارد.رابطه آنها ، انتخاب  و خواست هر دو نفر است که ممکن است درست یا غلط باشد. دیگران هم اصلا مهم نیست که چه بگویند، بپذیرند یا نپذیرند.
برعکس، زنانی که در ایران مدتی صیغه شده باشند، داغ صیغه روی پیشانی آن‌ها باقی می‌ماند. درصیغه شرایط  برای مرد و زن برابر یا معادل نیست . در میان اجتماع هم برای مرد ،  زن صیغه داشتن  نمایش قدرت جنسی بالا، یا اوضاع مالی خوب اوست و در‌‌نهایت انگار بار مثبت بیشتری برای او به همراه دارد تا بارمنفی.
اما زنان صیغه‌ای اغلب از اقوام وفامیل و دوستان خود پنهان می‌کنند که صیغه شده‌اند و صیغه بودن یک زن  ، بارمنفی در اجتماع برای او به همراه دارد.
انگار قانون نانوشته ای می گوید : مرد به سراغ صیغه می رود چون “می تواند ” اما زن به سراغ صیغه می رود چون ” نمی تواند! “


بیشتر بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/16025

@KhanehAmnTelegram

رابطه نظام توزیع قدرت در قوانین مدنی ایران و خشونت خانگی

اسفندیار کیانی، پژوهشگر حقوقی

با نگاهی گذرا به حقوق، به ویژه قوانین مدنی ایران، می‌توان گفت که نظامِ توزیعِ قدرتِ موردِ حمایتِ قوانین، نظامی هرمی شکل است و مرد دست بالا را در آن دارد. این نابرابری در تقسیم قدرت توجیه‌های متعددی دارد اما آثار ناشی از این ساختار هرمی قدرت و حمایت قوانین مدنی از چنین ساختاری را به ویژه در حوزه خشونت خانگی نمی‌توان نادیده گرفت.

مرد، رییس انحصاری خانواده

ماده‌ی ۱۱۰۵ قانون مدنی مقرر می‌دارد که در روابط زوجین «ریاست خانواده» با شوهر است. در توضیح مفهوم ریاست، آرا و نظرات متفاوت، و بعضا متضادی، در فقه و حقوق ابراز شده‌ است. برای نمونه شیخ طبرسی[‌أ]و علامه طباطبایی،[‌ب] با رویکردی عام به مسئله‌ ریاست، آن را مصداقی از برتری، قیمومیت، و ولایت مرد بر زن می‌دانند. این در حالی ست که مثلا شیخ طوسی معتقد است این ریاست (یا قوامیّت) صرفاً به معنای تکلیف به تأمین هزینه‌ها، پوشاک، و سایر نیازمندی‌هاست.[‌ج]

مسلم است که ریاست، مفهومی بسیط و قابل تفسیر است و قطعاً امکان اجتهاد آن فراهم است. البته موضِع فرادست زوج (شوهر) در قوانین مدنی، محدود به ریاست خانواده نیست و مواردی چون تعیین اقامتگاه،[‌د] نققه،[‌ه] طلاق،[‌و] تابعیت[‌ز] و امثالهم را نیز شامل می‌شود. طبیعی است تخصیص انحصاری چنین موقعیتی (و یا حتی مسئولیتی) برای مرد شکلی از توزیع قدرت در خانواده را می‌سازد که می‌تواند مسبب خشونت علیه افراد فرودست (مانند زوجه و کودکان) باشد. به عبارت دیگر، حتی اگر نهاد ریاست در خانواده ضروری باشد، انحصار این نهاد برای مرد محل نقد است.

ساختارهای هرمی قدرت بسترساز خشونت‌اند

علاوه بر آن، ساختارهای هرمی توزیع قدرت، چه در خانه، چه در مدرسه، چه بین فرمان‌روا و فرامان‌گزار، اغلب منجر به بروز خشونت می‌گردند و خانه نیز از این اصل تبعیت می‌کند. به دیگر سخن، این گونه می‌توان استدلال کرد که نظام‌های (تحمیلی) توزیع عمودی قدرت استفاده از خشونت را ممکن، تسهیل، و توجیه می‌کنند. هرگاه فردی در موضع قدرت انحصاری بنشیند (مانند مرد در خانواده) خشونت اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. شاید بتوان یکی از ریشه‌ خشونت خانگی را در تحمیل همین نظام توزیع قدرت پیدا کرد. مقررات قانون مدنی، مرد (زوج) را در چنین جایگاهی قرار می‌دهند و در نتیجه اعمال خشونت از سوی مرد محتمل و بعضا اجتناب‌ناپذیر می‌شود.

خشونت با روح زندگی در خانواده و مبانی آن در تعارض است. از سوی دیگر شاید نیاز به نظم و تصمیم‌گیری در امور، تمرکز قدرت در فردی از افراد خانواده را توجیه کند. و بر همین اساس، مرد در موضعی فَرادست نسبت به زن در قوانین مدنی قرار گرفته است، موضعی که عموماً با استناد به آیه‌ی سی و چهار از سوره‌ی نساء[‌ح] توجیه می‌شود. نظر به تغییرات عُمده‌ای که وضعیت زنان به لحاظ اجتماعی و اقتصادی به خود دیده‌است، ضرورت خوانش این آیه، مطابق با مصالح و مقتضیات امروزی جامعه، بیش از پیش احساس می‌شود. بی شک، مُراد از برتری مرد بر زن، در آیه‌ی مذکور، حفظ مصالح خانوداه، زن، و رعایت عدالت (براساس ویژگی های زمان نزول آیه) بوده است و قرائت‌های جدید[‌ط] از این آیه شاید بتواند منافع و مصالح زن و خانواده را بهتر تامین کنند و مقدمات خشونت‌زدایی از خانه‌ها را از طریق اصلاح قوانین مدنی فراهم کند.

بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/30tDdRG
ادامه‌ی مطلب را در سایت خانه امن بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/24238

@KhanehAmnTelegram

تعیین مجازات برای جرایم خشونت خانگی: معیارها چه هستند؟


گزارش و بررسی یک پرونده- قسمت اول
* اسفندیار کیانی

در این نوشته به بررسی و تحلیل پرونده‌ای در حوزه‌ی خشونت خانگی در کشور ایرلند شمالی می‌پردازیم که جزییات آن می‌تواند برای فعالان این حوزه نظیر قضات، وکلا و سایر کنش‌گران، از برخی نظرها جذاب باشد.
در این پرونده (که درباره تعدّی به زنی‌ست -در رابطه‌ی زوجیت با آقای ویلسون- که در سال ۲۰۰۷ مورد حمله‌ی همسرش قرارمی‌گیرد)، به مرور سیاست‌ها و رویه‌ی تعیین مجازات برای جرایم خانگی در ایرلند خواهیم پرداخت.

صدمات جسمانی وارده به خشونت‌دیده در این پرونده شامل این موارد است: تعدادی خراش، ضربه به سر و قطع یک شریان که نیاز به چند بخیه برای مداوا پیدا کرده بود.
هر چند بر اساس ادعای شاکی (یعنی زن: خشونت‌دیده در جرم) این مورد آخرین حمله از سلسله حملاتی بوده که همسرش علیه او مرتکب شده، تنها همین مورد اخیر به مقامات (یعنی پلیس) گزارش شده.
طبق سنت در دادگاه‌های کامن‌لا در بریتانیا مبتنی بر سابقه (=precedence) و البته قوانین نوشته، به جرایم کیفری رسیدگی می‌شود.

فرایند رسیدگی به جرایم این‌چنینی، با استناد به قوانین عام مصوب سال ۱۸۶۱ ذیل قانون جرایم علیه فرد آغاز می‌شود.

نکته‌ی دیگر دارای اهمیت این است که خشونت‌گر، هر چند بعداً با قرار وثیقه آزاد می‌شود، این آزادی مشروط به عدم سکونت در خانه‌ی مشترک با همسرش بوده است.
این وضعیت به دلیل وجود خطر بروز دوباره‌ی خشونت و همچنین ملاحظه‌ی همدردی با خشونت‌دیده است که بر اساس آن، شرایط (عام) آزادی، با احتیاط محدود می‌شود.

بعدها، برای مدت زمانی کوتاه، زوجین، یعنی خشونت‌دیده و همسرش، به رابطه‌ی عادی با یکدیگر بازگشتند و در نتیجه قربانی از شکایتش صرف‌نظر کرد.
با این همه، اداره‌ی خدمات دادستانی عمومی ایرلند شمالی (PPS) دستورالعمل ویژه‌ای در مورد رسیدگی به جرایم خشونت خانگی دارد که بر اساس آن، فرایند دادرسی در صورتی که شواهد کافی برای رسیدگی موجود باشد، به‌طور خودکار متوقف نمی‌شود، حتی اگر شاکی از شکایتش صرف‌نظر کرده باشد.
.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/30s6wEe

ادامه‌ی مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27643

#خشونت_خانگی #مطالعه_موردی #ایرلند

@KhanehAmnTelegram

خانه رنگین‌کمانی

هفدهم ماه می روز جهانی مقابله با همجنس‌گراستیزی، دوجنسگراستیزی و ترنسکشوال ستیزی است.

این روز به مناسبت تصمیم تاریخی سازمان سلامت جهانی (WHO) در حذف همجنس‌گرایی از لیست بیماری‌های روانی نامگذاری شده است.

ما در این روز کنار هم هستیم تا با ارتقای آگاهی و حمایت، امنیت را به خانه‌های هم هدیه دهیم.

در خانه امن هر روز، روزی است برای ترویج امنیت و برابری.

bit.ly/2L4FYBd

@KhanehAmnTelegram

چگونه رابطه ای سالم داشته باشیم


خانه امن:ارتباطات کلید اصلی ساختن رابطه سالم است . اولین قدم اینست که مطمئن شوید هر دو شما انتظارات مشابه ای دارید.در موقعیت مساوی قرار داشتن بسیار مهم است. مراحلی که در ادامه می آید می تواند به شما کمک کند که زیر بنای یک رابطه سالم را بریزید.

حرف بزنید

در یک رابطه سالم اگر چیزی شما را ناراحت می کند بهتر است به جای اینکه خودخوری کنید در مورد آن حرف بزنید.

به شریک زندگی تان احترام بگذارید

خواسته ها و احساسات شریک زندگی شما ارزشمند هستند، اجازه دهید دیگران بدانند که وجه مشخصه شما اینست که عقاید آنها را بخاطر می سپارید. احترام متقابل عنصر اصلی یک رابطه سالم است.

توافق

اختلافات قسمت طبیعی یک رابطه سالم هستند اما این بسیار مهم است که بر سر چیزی که مخالف هستید، راهی برای  به توافق رسیدن پیدا کنید. تلاش برای حل اختلاف یک راه حل معقول و منصفانه است.

حامی باشید

به شریک زندگی تان اطمینان دهید و مشوق او باشید. همچنین به او اجازه دهید بداند چه زمانی شما به حمایت او نیاز دارید. روابط سالم یعنی باعث ترقی یکدیگر شدن و نه اینکه مانع ترقی یکدیگر شدن.

به خلوت یکدیگر احترام بگذارید

 تنها بخاطر اینکه شما در یک رابطه هستید به این معنا نیست که شما باید همه چیز را و متناوبا” به اشتراک بگذارید. رابطه سالم به چارچوب و فضا نیاز دارد.

مرزبندی های سالم

بنا نهادن مرزبندی ها راه خوبی برای حفظ و ایمن نگهداشتن یک رابطه سالم است، اگر مرزبندی ها را با یکدیگر مشخص کنید شما و شریک زندگیتان شناخت عمیق تر و بهتری نسبت به نوع رابطه ای که هر دو شما خواهان آن هستید خواهید داشت.
مرزبندی به این معنا نیست که شما احساس کنید طناب پیچی شده اید یا روی پوست تخم مرغ راه می روید. مرزبندی همچنین بدین معنا نیست که شما نمی خواهید رازهایتان را بداند یا به او اعتماد ندارید – این بیان کننده اینست که خیال شما را در مورد چیزهایی که دوست دارید یا دوست ندارید در رابطه تان اتفاق بیافت راحت کند. به خاطر داشته باشید مرزبندی سالم نباید توانایی شما را محدود کند به:

با دوستانتان بدون حضور شریک زندگیتان بیرون بروید

در سرگرمی ها و فعالیت هایی که دوست دارید شرکت کنید

کلمه عبور ایمیل، شماره کار بری شبکه های اجتماعی و شماره تلفنتان را به اشتراک نگذارید

به نیازها و خواسته های فردی یکدیگر احترام بگذارید

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2L0IxUt

لینک مطلب در سایت خانه امن:

http://www.khanehamn.org/archives/19672

@KhanehAmnTelegram

سوء معاشرت زوج: راه نجات چیست؟

موسی برزین، وکیل خانه امن

سوال:
سلام!
در مورد یکی از دوستانم سوالی داشتم. یک دوستی دارم که ۶ سال پیش با یک مردی که همسرش را طلاق داده بود ازدواج کرد. ازدواجش هم بیشتر به این دلیل بود که در خانه خودشان مرتب از سوی پدر و برادرش  آزار و اذیت می‌شد. یعنی به دلیل فرار از آن شرایط حاضر به ازدواج با مردی شد که یک دختر ۵ ساله هم داشت.
این دختر با پدرش زندگی می‌کرد. بعد از ازدواج ایشان هم فرزند‌دار شد و الان دخترش ۴ ساله است. ضمن اینکه ایشان اکنون هم ۴ ماهه حامله است.
شوهر این آقا اقدام به مصرف حشیش می‌کند و به هیچ وجه توجهی به خانواده خود ندارد. اینها در شرایط اسفناکی در یک خانه مخروبه در حاشیه شهر زندگی می‌کنند. خانم خودش در خانه این و آن کار می‌کند و یک درآمد اندکی به دست می‌آورد. معمولا از سالمندان نگهداری می‌کند. چون بچه کوچک دارد و باردار هم هست این برایش خیلی سخت است. دختر شوهرش هم که الان ۱۱ ساله است مراعات حال او را نمی‌کند و با دوست من بدرفتار است و وقتی دوستم به او حرفی می‌زند، به پدرش می‌گوید و پدرش هم دوست من را کتک می‌زند.
درآمدی را که خانم کسب می‌کند، شوهرش به زور از او می‌گیرد و خرج خوشگذرانی می‌کند. هر روز هم این دوست بیچاره من را کتک می‌زند و می‌گوید اگر نمی‌خواهی، بچه‌ها را بگذار برو. خلاصه در وضعیت خیلی بدی هستند.
من چندین بار به او گفته‌ام که طلاق بگیر اما نگران بچه‌هایش است و می‌گوید که شوهرش بچه‌ها را می‌گیرد. با توجه به اینکه آن دخترش را هم از همسر سابقش گرفته این ترس در دوست من وجود دارد. خلاصه ما راهنمایی می‌خواهیم که چه کار باید بکنیم؟ آیا جایی هست که ایشان بچه‌ها را بردارد و برود؟

ادامه در لینک زیر:
http://bit.ly/30tFsnR

پاسخ‌های وکیل خانه امن را در سایت خانه امن بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27646

#اعتیاد #حضانت

@KhanehAmnTelegram

از پریود نترسیم

بدن ما بخشی از دنیای ماست و سلامت دنیای ما در گروی سلامت و بهداشت فردی ما. پس بیایید از پریود نترسیم و احساس شرم نکنیم.

لینک سایت خانه‌ی امن:
http://bit.ly/2VvmB8h
لینک ویدئو در یوتیوب:
http://bit.ly/2VAH63q

@KhanehAmnTelegram

خشونت خانگی


خشونت خانگی بروز نابرابری در خانه است. بنابراین، تنها حمایت از اجرای قوانین منع کننده خشونت خانگی کافی نیست. بلکه لازم است محیطی ایجاد شود که در آن زنان بتوانند با پشتیبانی قانون از حقوق خود دفاع کنند. بنابراین، لازم است تا با نابرابری در خانه برخورد شود و با شناسایی حقوق مقابله ای با آن بتوان به زنان در اتخاذ اقدامات قانونی لازم کمک کرد. در صورت فقدان حمایت لازم از یک زن، احتمال توسل او به دادخواهی حقوقی بعید می شود مگرآنکه وی، حداقل، نسبت به حق اقامت در منزلش مطمئن باشد. این امر بر حقوق زناشویی و مالکیت زنانی که هم اکنون در قلمرو قوانین شخصی جداگانه ای از جواع مذهبی هستند تأثیرگذار است. حق اقامت که به واسطه کمپین ما برای قانون مدنی علیه خشونت خانگی شناخته شد تنها در شرایط خشونت آمیز قابل قبول است. به منظور به رسمیت شناساندن زنان به عنوان سهامداران برابر خانواده، لازم است تا قوانین شخصی حقوق زناشویی و مالکیت زنان مورد بررسی قرار گیرند.

بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2Lb2DLC

لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/15103

@KhanehAmnTelegram

مخفی کردن سند ازدواج و شکستن جهیزیه توسط شوهر


موسی برزین خلیفه‌لو، وکیل خانه امن

پرسشگر: خانمی هستم که چند سال پیش ازدواج کردم. متاسفانه با شوهرم اختلافات زیادی داشتم. صاحب یک فرزند پسر ۳ ساله نیز هستیم. در ‌‌نهایت تصمیم به جدایی گرفتم و به خانه پدرم رفتم. یکی از رفتارهای شوهرم که مرا آزرده می‌کرد این بود که دائما تلفن و حساب فیسبوک و تلگرام مرا کنترل می‌کرد. همیشه با شک به رفتارهای من نگاه می‌کرد. در مهمانی‌ها و مراسم‌ها مرتبا مواظب من بود. هر موقع که از یک مهمانی برمی گشتیم دعوا به راه می‌افتاد. شوهرم مرتبا به من ایراد می‌گرفت که رفتار‌هایم در مهمانی درست نبوده است. با فلانی نباید صحبت می‌کردم و یا با فلان مرد چرا شوخی کردم و از این حرف‌ها. واقعا دیگر خسته شده‌ام. چند بار با او صحبت کردم اما هیچ نتیجه‌ای نداشت. به هر حال چند روز پیش که برای برداشتن مدارکم به خانه رفتم متوجه شدم که شوهرم سند ازدواج و شناسنامه مرا برداشته است. همچنین برخی از وسایل خانه را که جهیزیه من بوده شکسته است. حالا من چه کار باید بکنم؟ بدون سند ازدواج و شناسنامه چگونه باید اقدام کنم؟ آیا می‌توانم نسبت به شکسته شدن وسایل اقدام کنم؟

پاسخ وکیل خانه امن را در لینک زیر بخوانید:
https://bit.ly/2m9VS22

لینک مطلب در سایت خانه امن:
https://bit.ly/2N9Iy99

@KhanehAmnTelegram

من برده نیستم

حدود ۹۰ درصد از قربانیان خشونت خانگی زنان و ۱۰ درصد مردان هستند. برخی از این قربانیان نمی‌دانند که تحت خشونت قرار دارند. از این ‌رو شناخت خشونت خانگی و انواع آن بسیار مهم است. آیا احساس می‌‌کنید از شریک زندگی خود می‌ترسید؟ آیا از بیان چیزهایی که فکر می‌کنید او را عصبانی می‌کند خودداری می‌کنید؟ آیا احساس می‌کنید نمی‌توانید هیچ کار درستی برای شریک زندگی‌تان انجام بدهید؟ آیا معتقید شما مستحق بی‌توجهی و بدرفتاری هستید؟

این پادکست را در ساندکلاد گوش کنید:
https://bit.ly/2zTRavV

@KhanehAmnTelegram

این ویدیو رو ببینید، درباره کمک کردن به قربانیان آزارهای جنسیه، و یه جمله درخشان هم توش هست. اونجا که میگه «وقتی هیچ کاری نکنی، یعنی به اون مرد کمک کردی، ولی وقتی یه کاری کنی، یعنی به اون زن کمک کردی»
و من این نکته رو بسط میدم به جامعه و وضعیت زندگی همه‌ی ما. تا زمانی که در مقابل ظلم سکوت کنیم، یعنی داریم به ظالم کمک می‌کنیم، اما وقتی حرف بزنیم و اعتراض کنیم، یعنی داریم به خودمون و تموم هموطنامون کمک می‌کنیم.

مطالب مرتبط:
داستان مصور «وقتی اهمیت دهیم»
http://www.khanehamn.org/archives/27021
نقش ناظر خشونت چیست؟
http://www.khanehamn.org/archives/26876
چرا خشونت خانگی را می‌بینیم و سکوت می‌کنیم؟
http://www.khanehamn.org/archives/25721

@KhanehAmnTelegram

‌‎#من_شاهد_بودم
.
۱-همسایه‌ی طبقه‌ی بالا زن باردارش را جلوی چشم بچه‌ی دو ساله‌شون کتک می‌زد. یه بار زن بیچاره جیغ زد بچه‌ام، بچه‌ام را کشتی!
هر چی به بابام التماس کردم گفت دعوای خانوادگیه، درست نیست دخالت کنیم.
گفتم تو سن پدر این مرد را داری. دستکم یک بار نصحیتش کن. گفت این‌جور وقت‌ها باید کور بود و کر!
.
دفعه‌ی بعد که کتک کاری شروع شد من تو خونه تنها بودم. از ترس گریه می‌کردم، دویدم از همسایه‌ی طبقه‌ی پایین کمک بخواهم. خانم جوانی که با زن بیچاره سلام و علیکی هم داشت در را باز کرد.در حالی که آدامسش را میجوید خیلی خونسرد گفت: ولش کن، بذار بزنه، حقشه!
.
دفعه‌ی بعدش ساعت ۴ صبح بود. داشتم نماز صبح می‌خوندم. مامان و بابام از صدای جیغ زن بیدار نشدند، از صدای گریه‌ی من که وسط نماز بغضم ترکید و بلند بلند گریه کردم بیدار شدند. ولی باز هم چیزی نگفتند. فقط نگران من شدند. همون شب توی پاگرد پله‌ها آقای کتک زن را دیدیم که با خوشرویی سلام و احوالپرسی کرد. مامان و بابام هم با خوشرویی جواب دادند. من اما با اخم نگاهش کردم و جوابش را ندادم. چند تا پله که از ما دور شد صدا زدم: احمد آقا، دفعه‌ی دیگه که خواستید دعوا کنید، بچه‌ی بزرگترتون را بذارید پیش من. گناه داره، حتما می‌ترسه.
.
مامان و بابام جلوی خودش دعوام کردند و از او هم معذرت خواهی کردند. دفعه‌ی بعد که دعوا شد، آینه و شمعدون، تلفن و ... از پنجره پرت کرد بیرون. و طبق معمول بعد از دعوا سوار ماشینش شد و رفت. زن کتک خورده با چشمهای قرمز آمد پشت در خونه‌مون و صدا زد: شادی جون؟
در را باز کردم گفت یه گوشی تلفن یه لحظه به من قرض میدی؟
.
گوشی تلفن بی‌سیم پاناسونیک را با بیس بهش دادم. گفت نه یه گوشی ساده بده.
گفتم نداریم.
بابام از توی سالن بلند گفت: فقط سفارش کن مواظبش باشه، گوشی ما را هم نشکنه!
زن و من روبروی هم به خاطر رفتار زشت مردهای زندگی‌مون، از خجالت آب شدیم. مردهایی که خودشون را تکیه‌گاه ما می‌دونند.‏
.
#من_شاهد_بودم و هستم و خواهم بود. هر روز جلوی چشم‌هامون هزار جور خلاف اخلاقی اتفاق می‌افته که خلاف قانونی نیست. اگر خلاف قانونی باشه بهمون توصیه می‌کنند بساز! کوتاه بیا، آبروداری کن، سلیطه نباش و ...
قسمت عمده‌ای از این توصیه‌ها هم از طرف خود خانم‌هاست
.
♨️ در توییتر یک هفته‌ای است که کاربران با هشتگ #من_شاهد_بودم از خشونت‌هایی که شاهدش بودند می‌نویسند و از مسئولیت اجتماعی شاهدان خشونت.
.
متن بالا از رشته توئیت یکی از کاربران توئیتر انتخاب شده است.
به نظر شما مسئولیت اجتماعی شاهدان خشونت چیست؟ قانون چه کاستی‌هایی دارد؟


مطالب مرتبط:
داستان مصور «وقتی اهمیت دهیم»
http://www.khanehamn.org/archives/27021
نقش ناظر خشونت چیست؟
http://www.khanehamn.org/archives/26876
چرا خشونت خانگی را می‌بینیم و سکوت می‌کنیم؟
http://www.khanehamn.org/archives/25721

#خشونت_خانگی

@KhanehAmnTelegram