📌ماچو چه کسی است؟

✍مریم نظری و فروغ عزیزی

@bidarzani

 🔹اصطلاح ماچو از لغت اسپانیایی ماچیسمو گرفته‌شده که به معنای روح مردانگی یا ماهیت مردانگی است. ایدئولوژی ماچیسمو دیدگاهی است که مرد واقعی را به شکل مردی که از هیچ‌چیز نمی‌ترسد، بی‎عاطفه و سنگدل است، تمایل به جدل دارد و جنگجویی خشن است، تصویر می‎کند.

🔹پژوهش‌هایی که در این موضوع صورت گرفته، چهار ویژگی اصلی برای مردان ماچو برمی‌شمارند.

⭕️ این چهار ویژگی عبارت‌اند از: دیدن خشونت‌ به‌عنوان عملی مردانه، در نظر گرفتن خطر به شکل موضوعی هیجان‌انگیز، داشتن دید بی‌عاطفه و بی‌احساس نسبت به سکس با زنان و چهارم کنترل بسیار شدید بر احساسات شخصی و عدم بروز‌ احساسات.

🔹در نظر داشته باشید که دو ویژگی اول در صورت همراه بودن با دو ویژگی دوم باعث تعریف یک مرد ماچو می‌شوند.بنابراین صرف هیجان‌طلبی و به استقبال خطر رفتن موجب نمی‌شود که مردی را ماچو خطاب کنیم.

🔹خشونت به شکل عملی مردانه بیانگر این دیدگاه مردان ماچو است که بروز خشونت کلامی یا فیزیکی را برای چیرگی بر سایر مردان و زنان رفتاری قابل‌قبول می‎دانند. درواقع این ویژگی از ماچو بودن برای تسلط بیشتر در بین هم‌جنسان استفاده می‌شود.

🔹سکس بی‌احساس و عاطفه توسط مردان ماچو به‌عنوان ابزاری برای چیرگی و تسلط بر زنان شمرده می‌شود. همچنین می‎تواند به‌عنوان روشی در اثبات قدرت مردانگی و تثبیت فرمان‌برداری زنان به‌کار گرفته شود. بنابراین مردان ماچو سکس را عملی خصوصی و بر‌آمده از رابطه نزدیک و شخصی نمی‌دانند بلکه آن را به شکلی عملی تهاجمی و رابطه‌ای غیرشخصی می‌بینند.

#مردانگی
#ماچو
#مردسالاری

👈🏽ادامه مطلب را در INSTANT VIEW بخوانید👇🏼

https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/22594&rhash=3ec4f87be6d7d1

🚫ورود آقایان ممنوع، نیست‼️

🔸چرا ۸۰ درصد جامعه اسم شایعترین بیماری زنان را نمیدانند؟

✅ اندومتریوز را بشناسیم.


🔸چرا ۲/۳ از مبتلایان به اندومتریوز فکر میکنند درد هایشان طبیعی است؟

⚠️تابو هایی که منجر به از دست رفتن سلامت زنان و افزایش هزینه ها می شود⚠️

🔻چگونه این تابو هارو تغییر بدیم؟

اين داستان ادامه دارد...

#اندومتریوز



@bidarzani

🔷آزار خیابانی چیست؟


📍آزار خیابانی به هر نوع عمل یا کلام جنسی گفته می‌شود که در مکان‌های عمومی رخ می‌دهد، آرامش جسمی یا روانی یك فرد را از بین می‌برد و در او نوعی احساس ترس، تهدید، ناامنی، بی‌احترامی و توهین ایجاد می‌کند. آزار خیابانی می‌تواند شامل خواسته‌ها و توجه‌های جنسی یا هرگونه آزار بدنی و کلامی باهدف جنسی، بدون رضایت طرف مقابل و به‌صورت اجباری باشد.

🔺آزار خیابانی به چه اشکالی رخ می‌دهد؟

درکل، می‌توان این آزارها را شامل آزارهای کالمی و غیرکلامی دانست که هر کدام نمونه‌های بسیاری را شامل می‌شود. در ادامه به چند نمونه از این نوع آزارها اشاره شده است.



۱ ) آزار کلامی: در این نوع آزار که بسیار شایع است، فرد مزاحم با استفاده از کلمات یا ایجاد صدا موجب بر هم زدن آرامش فرد دیگر می‌شود. برخی نمونه‌های این نوع آزار عبارت است از:

🔸متلك‌پرانی: اظهارنظر کردن به صورت تمسخر یا تعریف در مورد (ظاهر بدن یا لباس)، نحوه راه رفتن، رفتار کردن و کار کردنِ یك فرد دیگر باهدف جنسی یا گفتن جوک‌ها و داستان‌های جنسی.

🔸تهدید و توهین: فحش، ناسزا، توهین جنسی، تهدید فرد دیگر به تجاوز و دیگر آزارها و خشونت‌های جنسی برای رسیدن به مقاصد
خود.

🔸صدا درآوردن: خطاب قرار دادن طرف مقابل با تقلید صدای گربه (پیس پیس، پیش پیش یا پیشی)، سوت زدن، فریاد زدن و ایجاد صداهای ناهنجار، پچ‌پچ کردن یا تقلید صدای بوسه یا هرگونه صدای جنسی.


🔸پیشنهادهای جنسی: درخواست رابطه جنسی، بیان تصورات و آرزوهای جنسی، درخواست شماره تلفن یا هر درخواست دیگری که به‌صورت آشکار یا پنهان زمینه‌ی جنسی دارد و بدون رضایت طرف مقابل است.

🔸تماس تلفنی: تماسهای تلفنی یا فرستادن پیامكهای جنسی یا تهدیدآمیز.


۲) آزار غیرکلامی: در این نوع آزار، شخص مزاحم با حرکات و رفتار مخالف میل زنان، آنها را در معابر و اماکن عمومی مورد آزار قرار می‌دهد.

برخی آزارهای غیرکلامی عبارت است از:

🔺آزار با وسیله‌ی نقلیه: بوق زدن‌های ممتد، روشن و خاموش کردن چراغ و ایست و گریزهای افراطی و معنادار در برابر زنانی که منتظر تاکسی هستند، یورش بردن با وسیله‌ی نقلیه (دوچرخه، موتور، اتومبیل و ...) و بستن راه عبور آنها.

🔺تعقیب: دنبال کردن کسی بافاصله‌ی نزدیك چه یكبار یا به صورت مکرر، کمین کردن و منتظر کسی ماندن در خارج از خانه، محل کار یا کنار اتومبیل او.

🔺آلت‌نمایی: نشان دادن آلت تناسلی و بخش‌های خصوصی بدن یا خود ارضایی در حضور دیگران.

🔺لمس کردن: دستمالی، نیشگون گرفتن، مالیدن اعضای بدن خود به دیگری، یا ایستادن در فاصله‌ی بسیار نزدیك او.

🔺چشم‌چرانی (هیزی): نگاه خیره، طوالنیمدت و آزاردهنده به بدن یا چشم‌های دیگری.

🔺ادا درآوردن: چشمك زدن بهمنظور نشان دادن توجه جنسی، نشان دادن حاالت چهره با مقاصد جنسی مانند لیس زدن، باز کرن دهان و غیره.

🔺توجه ناخواسته: دخالت در کارهای دیگری با تماسه‌ای ناخواسته، درخواست معاشرت، خواسته‌های جنسی در مقابل انجام کار یا دادن مزایای دیگر، دادن هدیه به کسی با اصرار، پافشاری برای رساندن کسی به محل زندگی و کار علیرغم تمایل او.

🔺حمله‌ی جمعیِ مزاحمان: آزار جنسی به یك فرد توسط یك گروه از افراد که گاه با استفاده از خشونت، تهدید و با سلاح سرد انجام می‌شود.

🔺تجاوز: بوسیدن، برهنه کردن و برقراری رابطه جنسی با استفاده از اعضای بدن یا جسم خارجی.


#آزار_خیابانی
#آزار_جنسی

@bidarzani

🔴مکزیکوسیتی: تظاهرات فمینیست‌ها علیه خشونت علیه زنان و زن‌کشی



@sarkhatism

🗣شکست سکوت اولین قدم است

✍🏽جلوه جواهری

@bidarzani

🔺چرا شکست سکوت در ایران اهمیت دو چندان دارد؟

🔸این جنبش به ایران هم رسید. هر چند به دلیل شرایط سیاسی بسته در ایران و قوانین بسیار ناکارآمد با زور بسیار کمی به ایران قدم گذاشت. ولی بسیاری تشویق شدند از رنجی که متحمل شده بودند بگویند. اغلب راویان، تجربه خود را بدون آوردن نام و نشانی از آزارگر یا خود روایت کردند.
در ایران همزمان خبری منتشر شد که بر افکار عمومی به ویژه پدر و مادرها تاثیر بسیاری گذاشت. خرداد ۹۷ معاون انضباطی دبیرستان پسرانه مقطع متوسطه اول یک مجتمع آموزشی غیرانتفاعی در منطقه ۲ تهران، در پی آزار جنسی و تجاوز گروهی از دانش‌آموزان، بازداشت شد. پیش از آن، والدین این دانش‌آموزان در اعتراض به این موضوع تجمع کرده بودند.


🔺برملا کردن خشونت، امر سیاسی است


🔸خشونت جنسی به خودی خود پنهان‌ترین نوع خشونت علیه انسان است چه برسد به ایران و نظام حقوقی آن. در اینجا زنان در بیلبوردهای برافراشته در خیابانها هم چون چراغی مجسم می‌شوند که اگر بر خودشان سرپوش نگذارند دربرابر آزارها بی‌دفاع هستند و لابد حقشان است که به آنها تعرض شود. در چنین جامعه‌ای با چنین پیام‌های جنسیت‌زده، خشونت جنسی بسیار پنهان‌تر از دیدگان عموم خواهد بود. چرا که متجاوزان آشکارا از این نقطه ضعف زنان در ایران خبر دارند و می‌دانند که انگشت اتهام قبل از هر چیز زن را نشانه می‌گیرد.


🔸اما با وجود حمایت قدرتمند بالادستی‌ها از آزارگران و خلا قانونی، افشاگری خشونت جنسی در فضای عمومی یکی از راه‌ها یا حتی تنها راهی است که در پیش روی زنان آزاردیده‌ای می‌ماند که شجاعت بیان آن را دارند. این افشاگری قرار نیست تسویه حساب شخصی یا تنبیه آزارگر باشد بلکه بیش از همه برای پیشگیری از خشونت‌های آتی توسط او است.
#خشونت_علیه_زنان
#تجاوز
#آزار_جنسی

👈🏽ادامه مطلب را در INSTANT VIEW بخوانید👇🏼


https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30315&rhash=3ec4f87be6d7d1

🔸ابهام در تعریف تجاوز جنسی یکی از عوامل سکوت و گزارش‌ندادن تجاوز به مراجع قانونی است. در موضع‌گیری‌های افراد در مورد روایت‌های منتشرشده از تجاوز جنسی می‌بینیم که سردرگمیِ تعریفی بسیاری از افراد را از بیان تجربه‌شان منصرف می‌کند و بسیاری از روایت‌ها را در نظر مردم کم‌اهمیت‌تر از آنچه هست جلوه می‌دهد.
_____________
👉https://wp.me/p2GDHh-4kN

هیات منصفه مجازی کافی نیست

جای خالی رویکردهای ترمیمی در مساله‌ی #تجاوز تجاوز
✍کاوه مظفری

همزمان با انقلاب مشروطه تعدادی از دختران در شهر قوچان در عوض مالیات ربوده و فروخته شدند. دستگاه و نظام سیاسی حاکم در آن روز جامعه ما، نه تنها توانایی نشان دادن هیچ واکنشی را نداشت بلکه در این فاجعه سهیم بود. این ماجرا به انگیزه مضاعفی بدل شد تا بسیاری از مبارزان مشروطه ضرورت شکل‌گیری عدالت‌خانه در کشور را مورد تاکید قرار دهند. نیاز به دادخواهی عادلانه سال‌هاست که در جامعه ما احساس می‌شود، اما هنوز به وضع مطلوب خود نرسیده ‌است.

چند روزی است اخبار تجاوز‌های سریالی در فضای مجازی دست به دست می‌شود، شبکه‌های اجتماعی فضایی فراهم کرده تا روایت‌گری از تجاوز سرایت پیدا کند و هر روز فهرست جدیدی از افراد بزه‌دیده و بزه‌کار در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود. گویی هیئت منصفه‌ای مجازی برای رسیدگی به این روایت‌ها ایجاد شده است.

از یک سو، انتشار این گزارش‌ها نشانه‌ای است از توجه جامعه به معضل تجاوز جنسی، این که افکار عمومی نسبت به تجاوز و آزار جنسی حساس شده و همچنین افراد خشونت‌دیده جسارت پیدا کرده‌اند تا تجربه ناخوشایند خود را عنوان کنند و در پی دادخواهی باشند. از سوی دیگر، پرسش های بسیاری ایجاد شده است: چه شرایط و عواملی باعث رواج تجاوز و آزار جنسی می‌شود؟ چطور می‌توان از افراد خشونت‌دیده و مورد تجاوز حمایت کرد؟ راه درمان چیست؟ آیا مجازات‌های تنبیهی کافی است؟ یا می‌توان در جستجوی راهکارهایی ترمیمی و پیشگیرانه باشیم؟ در این شرایط چطور باید مراقب انتقام گیری‌های شخصی باشیم؟ و در نهایت این که استانداردهای رسانه‌ای برای انتشار اخبار و روایت‌ها شامل چه مواردی است؟


https://moroor.org/هیات-منصفه-مجازی-کافی-نیست/

📌عدالت ترمیمی چیست؟ یک وکیل در این خصوص توضیح می‌دهد

مسیری متفاوت برای مقابله با آزار و اذیت جنسی

✍برگردان: بنفشه جمالی


📍بیدارزنی: «وقتی گریه می‌کردم. وقتی دستت رو پس می‌زدم، به معنی نه بود؛ یعنی نمی‌خواستم. میخوام بدونم اون لحظه تو فکرت چی میگذشت.»

📍من کنار سوفیا دختر پانزده‌ساله، زمانی که مستقیماً با مایکل همکلاسی هجده‌ساله‌اش که او را مورد آزار و اذیت جنسی قرار داده بود صحبت می‌کرد، نشسته بودم. این «گفتگوی رو در رو» نتیجه‌ی تلاشی یک ماهه بود تا کمک کنم این دو جوان «عدالت ترمیمی» را تمرین کنند.

📍چشمان مایکل بین من و سوفیا در حرکت بود «من نمی‌خوام چیزی بگم که تو رو مقصر جلوه بده» «من نمیخوام بگم اون زمان به چی فکر می‌کردم. برای اینکه احمقانه بود.»

📍مایکل دوباره به من نگاه کرد. تشویقش کردم همه آنچه قبلاً به من گفته بود را دوباره بگوید. نفس عمیقی کشید. کاغذی سفید بیرون کشید و شروع به نوشتن کرد.

📍راه‌حلی برای اجرای عدالت خارج از سیستم حقوقی

به‌عنوان یک کودک بازمانده از آزار و اذیت جنسی و تجاوز همیشه به این فکر می‌کنم که چه عدالتی برای درد و رنجی که متحمل شده‌ام باید در نظر گرفته شود. من مانند پروفسور کریستین بلسی، هیچ‌گاه مردانی که به ما خشونت کردند را، چه در کودکی و بعدتر از آن و چه زمانی که زنانی بالغ شدیم، گزارش نکردیم. من می‌دانستم آنچه می‌خواستم با اخراج از مدرسه یا تحویل فرد خاطی به دادگاه به دست نمی‌آید. از نظر من عدالت زمانی اجرا می‌شود که «آزار را بشناسیم، مسئولیت آن را بپذیریم و درجهت اصلاح آن قدم برداریم».

📍عدالت ترمیمی چیست و چگونه عمل می‌کند؟

به‌عنوان تسهیلگر عدالت ترمیمی کار خود را با این پرسش از افراد آزاردیده شروع می‌کنم که چه انتظاری از جلسه با فرد آزارگر دارند؟ پاسخ به این سؤال بسیار گسترده است. در مورد پرونده‌های خشونت جنسی یک موضوع مشترک و کلیدی وجود دارد. آن‌ها می‌خواهند این جمله را از آزارگر خود بشنوند «تو حقیقت را می­گویی. من این کار را با تو کرده‌ام. این تقصیر من است نه تو.» آن‌ها اغلب می‌خواهند این «پذیرش» در حضور خانواده و دوستانشان اتفاق بیفتد. برخی از بازماندگان نیز دنبال نشانه‌هایی می‌گردند که فرد آزارگر به‌درستی متوجه شده که چه‌کاری انجام داده است و آن را دوباره تکرار نمی‌کند. برخی هم درخواست می‌کنند که فرد آزارگر را دیگر ملاقات نکنند.

https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30336&rhash=3ec4f87be6d7d1

📌سیاست فمینیستی درباره‌ی تنبیه متجاوزان به ما چه می‌گوید؟

✍شهین غلامی

بیدارزنی: عدالت برای آزاردیدگان تجاوز جنسی به چه معناست؟ از چه طریقی تحقق می‌یابد؟ آیا توسل به نهادهای قضایی و کیفری و افزایش مجازات متهمان می‌تواند پاسخگوی رنجی باشد که به آزاردیدگان تجاوز تحمیل می‌شود؟ سیاست فمینیستی در این میان به ما چه می‌گوید؟ آیا درخواست افزایش مجازات متهمان خصوصاً در نظام‌هایی که ممکن است متجاوز با حکم مرگ روبرو شود امری فمینیستی است و نسبتی با جامعه‌ی آرمانی فمینیستی دارد؟

این یادداشت می‌کوشد به تأملات فمینیستی موجود در این باره بپردازد و گره‌گاه‌ها و هم‌چنین ظرفیت‌های سیاست فمینیستی را در برخورد با جرم تجاوز و مواجهه با آزاردیدگان و متجاوزان نشان دهد. در بخش اول، این نوشته به بررسی تجربه‌ی هند در این زمینه می‌پردازد. علت این انتخاب، فراوانی آمار تجاوز در این کشور، مجازات تنبیهی شدید و در مواردی مرگ برای متجاوز و هم‌چنین جنبش فمینیستی پویای هند در برخورد با مسئله‌ی تجاوز و مخالفت با مجازات اعدام است. در بخش دوم، این یادداشت به مرور سیاست‌های فمینیستی درباره‌ی جرم تجاوز و نظام‌های تنبیهی خواهد پرداخت و در بخش پایانی تلاش خواهد کرد پیشنهاداتی را برای پیوند سیاست فمینیستی در برخورد با مسئله‌ی تجاوز مطرح کند.

https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30350&rhash=3ec4f87be6d7d1

📌«خشونت در هوا موج می‌زند»؛ تأثیر آلودگی هوا بر خشونت خانگی

🔹نتایج تحقیقات به روز و جدید، از جمله تحقیق گسترده‌ای که پژوهشگران دانشگاه مینسوتا و دانشگاه ایالتی کلرادو انجام داده‌اند، نشان می‌دهد که آلودگی هوا نه تنها به بدن شما آسیب وارد کرده و سلامت جسمی شما را به خطر می‌اندازد، بلکه سلامت روان شما را نیز در معرض شدید‌ترین آسیب‌ها قرار می‌دهد.

🔸نتایج تحقیق این دو دانشگاه در مجله اقتصاد و مدیریت محیط زیستی (Journal of environmental economics and management) در قالب مقاله‌ای منتشر شده و نتیجه‌گیری می‌کند که نرخ ارتکاب جرائم، پیوند و ارتباط مستقیم با میزان آلودگی هوا دارد. یعنی هرچه در جامعه‌ای آلودگی هوا بیشتر باشد، به مرور زمان شاهد افزایش میزان بزه و خشونت نیز در آن جامعه هستیم.

🔹همه به یک دلیل ساده: آلودگی هوا و وجود ذرات مضر در آن، انسان را عصبی و پرخاشگر می‌کند.
ارتکاب جرم، تنها یک مبحث قضایی نیست. بدان معنا که این مقوله در مباحث مربوط به سلامت عمومی نیز مورد بررسی قرار می‌گیرد.
تمام این مفاهیم و مقولات هنگامی با یکدیگر پیوند بیشتری پیدا می‌کنند که بحث «هزینه‌های اجتماعی» مطرح می‌شود.

🔸این هزینه‌های اجتماعی می‌تواند از نوع هزینه‌های مالی، شامل هزینه‌های نگهداری نظام تنبیهی جامعه از قبیل زندان‌ها و دادگاه‌ها باشد و یا هزینه‌هایی که افزایش جرم و جنایت به افراد جامعه تحمیل می‌کند. عدم امنیت فردی و اجتماعی، کاهش آستانه تحمل افراد در پذیرش تنوع‌ها و هم‌زیستی اجتماعی از دیگر هزینه‌هایی هستند که افزایش خشونت می‌تواند به سلامت عمومی جامعه اضافه کند.

🔹اگرچه نمی‌توان آلودگی هوا را عامل مشخص‌کننده و اصلی افزایش خشونت در جامعه و اجتماعات آن دانست، اما امروزه تمرکز بر این موضوع بیش از پیش به چشم می‌خورد. تحقیقات گسترده درباره ارتباط فیزیولوژیکی و مکانیکی قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا و پرخاشگر شدن افراد در حال انجام است؛ اما تحقیق ذکر شده و تحقیقات مشابه آن، رابطه همبسته معناداری را میان این دو نشان داده‌اند.
شاید بتوان ارتباط میزان آلودگی هوا و پرخاشگر و عصبی شدن افراد یک جامعه را، نه به لحاظ پزشکی، بلکه به لحاظ جامعه‌شناختی این گونه توضیح داد که در چنین جامعه‌ای انسان‌ها احساس می‌کنند که توسط کسانی که باید با برنامه‌ریزی و مدیریت، این معضل را حل کنند، فراموش و به حال خود رها شده‌اند.

🔸گسیختگی اجتماعی و احساس عدم اهمیت شهروندی، از مشکلاتی است که در جوامع دست به گریبان با آلودگی محیط زیستی، به شدت به چشم می‌خورد. انسانِ رهاشده این جامعه، هوایی را نفس می‌کشد که سرشار از خشونت است. بازدم او، خشونتی است که علیه دیگران به کار می‌گیرد.

لینک مطلب
@iroxygen1396

📌بخش‌هایی از «راهنمای سیاست‌های مواجهه با آزار در محیط کار»

✍برگردان: شقایق بهرامی و حسام حسین‌زاده

اطلاعات برای قربانیان

📍چگونه آزار را شناسایی کنیم؟

هر رفتار ناخوشایندی که شخصی را تخریب، تحقیر یا خجالت‌زده یا به او توهین کند.
آزار هر رفتاری است که شخصی را تخریب، تحقیر یا خجالت‌زده کند و فرد معقول باید بداند که این رفتار ناخوشایند است. این عمل شامل کنش‌ها (مثل لمس‌کردن و هل‌دادن)، اظهارنظرها (مثل شوخی و نام‌گذاری)، یا نمایش‌دادن (مثل استفاده از پوستر و کاریکاتور) می‌شود. آزار می‌تواند یک بار اتفاق بیفتد یا با گذشت زمان ادامه یابد. قانون حقوق بشر کانادا از کارمندان و مردمی که کالا و خدمات دریافت می‌کنند در مقابل آزارهای مرتبط با نژاد، ملیت یا قومیت، رنگ پوست، مذهب، سن، جنس، وضعیت تأهل، وضعیت خانوادگی، دگرتوانی [معلولیت]، محکومیت عفوشده[۴] یا گرایش جنسی محافظت می‌کند.

رفتار نامحترمانه که به‌عنوان آزار «شخصی» هم شناخته می‌شود در این سیاست موردتوجه قرار گرفته است. این دست رفتارها شامل رفتارهای ناخوشایندی می‌شوند که یک کارمند را تحقیر یا خجالت‌زده می‌کنند اما مبتنی بر یکی از زمینه‌های ممنوعه که در بالا ذکر شد نیستند.

📍آزار جنسی

آزار جنسی شامل رفتار رنج‌آور یا تحقیرآمیزی می‌شود که به جنسیت فرد مربوط است و همچنین رفتاری با ماهیت جنسی که محیط کار را ارعاب‌آمیز، خصمانه یا «مسموم» می‌کند، یا گذاشتن شرایط جنسیتی برای شغل یا فرصت‌های شغلی یک فرد. چند نمونۀ آن از این قرارند: بحث و پرسش دربارۀ زندگی جنسی فرد، لمس‌کردن فرد به‌شکلی جنسی، اظهارنظر دربارۀ جذابیت یا عدم جذابیت جنسی فرد، پافشاری بر درخواست ملاقات دوستانه یا رمانتیک پس از رد پیشنهاد، گفتن این به یک زن که باید در خانه باشد یا مناسب یک کار خاص نیست، نگاه‌کردن به کسی به‌شکلی وسوسه‌آمیز، نمایش‌دادن کاریکاتور یا پوستر با ماهیت جنسی، نوشتن نامه یا یادداشت وسوسه‌آمیز جنسی.

ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید:

https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30414&rhash=3ec4f87be6d7d1

سميه رستم پور دانشجوي دكتري جامعه شناسي و فعال حقوق زنان ؛
«کدام زنان» از آزار «کدام مردان» می گویند؛ آیا صدای همه قربانیان شنیده می شود؟

مريم رحماني

دیگری: مدتی است روایت های تجاوز و آزارجنسی از سوی زنان قربانی در فضای مجازی منتشر می شود. شکست سکوت ارزشمند است اما در فقدان نظام قضایی دموکراتیک تا چه حد می تواند در کاهش تجاوز و کمرنگ شدن فرهنگ تجاوز موثر باشد؟ آیا کنشگران حقوق زنان و مدنی با همه آزارگران یکسان برخورد می کنند؟ آیا هنوز ملاحظه های سیاسی صنفی… در رسوا کردن آزارگران رخ می نماید؟ مسئولیت کنشگران حقوق زنان در برابر این افشاگری ها چیست؟ جریانی که در ایران آغاز شده است تا چه حد با جنبش Me Too قابل مقایسه یا تاثیر گرفته از آن است؟ سمیه رستم پور دانشجوی دکتری جامعه شناسی در دانشگاه پاریس هشت و فعال زنان به این سوال ها در این مطلب پاسخ داده است. متن مصاحبه در ادامه می آید.

تغيير مهم دیگر اما به این مربوط می‌شود که زنان بیش‌ازپیش انحصار مردان بر فضا را شکسته‌اند؛ زمانی فضای عمومی و به‌تبع فضای رسانه‌ای و مجازی کاملاً در دست مردان بود. این مسئله اما امروز به شکل جدی دچار تحول شده وزنان حضوری چشمگیر و مؤثر در فضای مجازی و عرصه عمومی دارند. ازاین‌جهت آن‌ها هم تجربه بیشتری از خشونت در محیط کار دارند و هم امکان‌های بیشتری برای اینکه از آزارهایشان بگویند، این‌ها فضا را برای سایر زنان فراهم کرده است. این بخشی از پیشرفت چشمگیری است که جنبش زنان در ایران داشته هرچند این روند طولانی است و به ثمر نشستن آن زمانی طولانی را می‌طلبد.

فعالان حقوق زن همچنین می‌توانند بیانیه‌های حمایتی یا تحلیلی منتشر کنند و در آگاهی بخشی پیرامون موضوع مؤثر عمل کنند. اما هم‌زمان این نقش مهم باعث می‌شود که اشتباهات تاکتیکی آن‌ها نیز برجسته‌تر می‌شود، خصوصاً وقتی‌که به حمایت یا همدلی با متجاوزان و آزارگران منجر می‌شود. آنجا که فمینیست‌ها مصالح فردی و روابط شخصی گره‌خورده با فرد متجاوز را بر اصول فمینیستی خود ترجیح می‌دهند، این انتخاب از چشم دیگران پنهان نمی‌ماند و در درازمدت می‌تواند به اعتمادسازی جمعی به جریان فمینیسم لطمه وارد کند. به‌واقع، کسی که داعیه دفاع از حقوق زنان را دارد ولی شکافی بسیار زیاد بین ادعاها و عمل او وجود دارد، به‌نوعی هر نوع اصول برابری خواهانه را به مصلحت‌های شخصی که می‌تواند از موقعیتی به موقعیت دیگر تغییر کند، تقلیل می‌دهد.

#ازارجنسي
#تجاوز
#شكست_سكوت
#Me_Too
@Digari_ir

https://digari.org/%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%b2%d9%86%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d8%b2-%d8%a2%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d9%85%d8%b1%d8%af%d8%a7%d9%86-%d9%85%db%8c-%da%af%d9%88%db%8c/

📌آیا باید وظیفه‌ی زناشویی را لغو کرد؟

✍🏽نویسنده: مایا مازورِت
✍🏽برگردان: سپهر یحیوی

@bidrazani
 

🔹 مایا مازورِت از ماندگاری مفهوم وظیفه‌ی زناشویی، که برخاسته از حقوق شرعی کلیسای کاتولیک در سده‌های میانی است، می‌پرسد.
در مقام نظر، زوجین در چارچوب ازدواج باید روابط جنسی داشته باشند؛ اما در عمل همیشه این‌طور نیست. اگر امروز برای ما وظیفه‌ی زناشویی به اندازه‌ی «حق ران» [حق قرون وسطایی شب زفاف برای اربابان] منسوخ می‌نماید، مسئله‌ی رضایت زوج برای رابطه‌ی جنسی بحث روز است. آیا وقتی شریکمان به ما ابراز احساسات می‌کند، ما واقعاً آزادیم که به او نه بگوییم؟ چه‌زمانی به‌نظر می‌رسد که بسامد روابط جنسی را هنجار اجتماعی خاصی دیکته می‌کند؟ تجاوز به همسر را چگونه باید تعریف کرد؟


🔺حقّ شرعی (در مذهب کاتولیک)

ژولی ماتیوسی در ابتدا یادآوری می‌کند که وظیفه‌ی زناشویی برخاسته از حقوق شرعی و در نتیجه منبعث از مذهب کاتولیک است. این تعهد در اصل چارچوبی برای فرزندآوری و ضمانتی برای احتراز از شهوت‌پرستی است و در آن زمان کوشش خوبی بود. در زمان ابداع مفهوم مدرن ازدواج، یعنی بعد از انقلاب فرانسه، قانون مدنی [کد ناپلئون مصوب ۱۸٠۴] نه از ازاله‌ی بکارت حرف می‌زند نه از وظیفه‌ی زناشویی. این مفاهیم وجود داشتند ولی حجب و حیا مانع می‌شد که در نصّ قانون صریحاً نگاشته شوند.


🔺جهان پسا#می‌تو

جلوتر می‌آییم و می‌رسیم به سال مبارک ۲٠۲٠ (سال جهان پسا#می‌تو). آیا باید این بازمانده‌ی مذهب کاتولیک را در جامعه‌ی لائیک فرانسه حفظ کنیم؟ با این وظیفه‌ی زناشویی که کاربردهایش بسیار محدود، مفهومش مبهم و مشروط به تفسیر قضات است و منجر به این می‌شود که زوج‌های درحال طلاق – اغلب بدون حصول نتیجه – به جان هم بیفتند، چه باید کرد؟

#ازدواج
#تجاوز

ادامه مطلب را درINSTANT VIEW بخوانید👇🏽


https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30442&rhash=3ec4f87be6d7d1

📌چه‌گونه بیزاری از فمینیسم را نهادینه می‌کنند؟ / شیرین کریمی


آرش نراقی دانش‌آموخته‌ی فلسفه و «نواندیش دینی» در یادداشتی زیر عنوانِ «درباره‌ی زنانی که شریک نظام مردسالارند» چند نکته را درباره‌ی «نقش زنان در شکل‌بخشی و تداوم ساختارهای تبعیض‌آمیز» برمی‌شمرد و در پایان نتیجه می‌گیرد که «تغییر و اصلاح نظام تبعیض مردسالار مستلزم مشارکت فعالانه‌ی مردان و زنان است و در این راه توجه به نقش مردان مطلقاً نباید نقشی را هم که زنان در شکل‌گیری، تحکیم و تداوم این نظام تبعیض‌ دارند، نادیده گرفت.»

نراقی پیش از این نتیجه‌گیری نکاتی را طرح کرده است که درنگی کوتاه روی آن لازم است.
از آنجایی که ما زنان (زنانی که در فضاهای اجتماعی و علمی و فرهنگی فعال‌تر هستیم)، چه فمینیست باشیم چه نباشیم از دَم برچسبِ «فمینیست ایرانی» خورده‌ایم، و از آنجایی که نوشتارهایی از نوع متن آرش نراقی همین طیف را نشانه می‌روند، خوب است ابتدا روشن کنم که من از سوی فمینیست‌ها یا از زبان یک فمینیست برای یادداشت آرش نراقی پاسخ نمی‌نویسم.

فمینیست‌ها، اگر اصلاً بخواهند پاسخ بدهند، از منظر مطالعات جنسیت و نظریه‌های فمینیستی، پاسخی درخور خواهند داد. اما من قبل از هر چیز، برمبنای فهمی که از تجربه‌ی زیسته در این جامعه و پیگیری مسائل زنان و دنبال‌کردن فعالیت‌های فمینیست‌ها دارم می‌نویسم.
ابتدا بسیار خرسندم که سرانجام سکوت مردانه شکست و صدایی هم از میان مردان به گوش رسید.

یادداشت آرش نراقی در روزگاری منتشر می‌شود که شماری از زنان ایران در حرکتی نویدبخش افتاده‌اند به افشاگری «و چنین روزگار کس به یاد نداشت». زنان‌ تجربه‌ی شخصی‌شان را از تجاوز و آزار جنسی روایت می‌کنند.

در میان روایت‌های زنان تعدادی از مردان نیز روایاتی از تجاوز زنان به مردان منتشر کرده‌اند. روایت‌ها تکان‌دهنده‌اند، اگر بتوانید بخوانیدشان. موضوعی که در این قیل‌وقال بسیار به چشمم آمد سکوت مردان بود؛ علی‌الخصوص مردانی که در حوزه‌ی اندیشه و فلسفه و اخلاق و جامعه و حقوق بشر تقریباً همیشه حرف برای گفتن دارند. اکنون اینطور که از این یادداشت پیداست مردان در این بحث به حرف آمده‌اند. امیدوارکننده است.


@bidarzani

https://pecritique.com/2020/09/23/چه%e2%80%8cگونه-بیزاری-از-فمینیسم-را-نهادینه/

«من هم» شاید بیش از هر چیز زنگی است که دوباره به یادمان بیاورد که تجاوز و خشونت جنسیتی نه امری موقتی است و نه صرفاً مربوط به امروز و اینجا، بل یادآور می‌شود که خشونت جنسیتی به دلیل مناسبات و سلسله‌مراتب قدرت رخ می‌دهد، مناسباتی که امروز حاصل از سرمایه داری، مردسالاری و سلطه‌ی آلت رجولیت قدرت است. و باز به یاد بیاورد که خشونت جنسیتی صرفاً مسئله‌ای فمینیستی نیست بلکه مسئله‌ای طبقاتی نیز هست. «من هم» زنگی باید باشد برای گفتن این‌که دیگر بس است و حالا وقتش است و ما نمی‌خواهیم در آینده سخن بگوییم و نیازهایمان توسط رسانه ها و منفعت‌طلبان بازنمایی شود. و باید تلنگری باشد برای اینکه همین الان در همین برهوت کاری کنیم و نه آن‌که به آینده موکول شود!
_________
👉https://wp.me/p2GDHh-4op

📌سیاست‌های مواجهه با آزار در محیط کار: راهنمایی برای کارفرمایان (قسمت اول: بخش اول و دوم)

✍برگردان: شقایق بهرامی و حسام حسین‌زاده



@bidarzani

🔺طبق قانون کار کانادا کارفرمایان ملزم هستند سیاست‌های مواجهه با آزار [سازمان] خودشان را ایجاد کنند. علاوه بر این وجود سیاست‌ها و روندهای مناسب در مواجهه با آزار معیاری است که توسط کمیسیون حقوق بشر کانادا در ارزیابی مسئولیت شرکت‌ها در شکایت‌های مربوط به آزار در نظر گرفته می‌شود. هدف از این نمونه سیاست‌گذاری کمک به کارفرمایان برای تحقق این الزامات است. با این حال مسئولیت کارفرمایان برای آماده‌کردن سیاست‌های مناسب، پایش کارآمدی آن‌ها، به روزرسانی آن‌ها به هنگام ضرورت، اطمینان از این‌که تمام کارمندان از سیاست‌ها آگاه هستند، و فراهم‌کردن آموزش‌های لازم، محفوظ است.


🔺آزار، چه جنسی باشد و چه نژادی، بر مبنای یک ویژگی شخصی باشد، و یا از طریق سوءاستفاده از اقتدار، بسیار بیشتر از چیزی که خیلی‌هایمان ممکن است فکر کنیم در محیط‌های کاری‌مان شایع است. آیا اهمیتی هم دارد؟ بله. آزار نه تنها غیرقانونی است، بلکه همان‌طور که در صفحات بعدی خواهید خواند، تأثیری منفی بر کارمندان و هزینه‌های مالی و هزینه‌های مربوط به بهره‌وری برای کارفرمایان به دنبال دارد. یک سیاست مواجهه با آزار کارآمد که در آن آموزش و تعلیم نقشی کلیدی بازی می‌کند مهم‌ترین قدم برای ایجاد محیط کاری عاری از آزار است.

#آزارجنسی
#تجاوز

👈🏽ادامه مطلب را در INSTANT VIEW بخوانید👇🏽

https://t.me/iv?url=http%3A%2F%2Fbidarzani.com/30462&rhash=3ec4f87be6d7d1

📌کاهش سن یائسگی در کشور


🔸به گفته‌ رئیس مرکز تحقیقات اندوکرینولوژی تولید مثل سن یائسگی زنان ایرانی به ۴۹ تا ۵۰ سال و نیم رسیده است و یائسگی زودرس و نارسایی زودرس تخمدان در یک دهه اخیر افزایش یافته است.

🔸دکتر فهیمه رمضانی در گفت‌وگو با ایسنا، در پاسخ به پرسشی درباره‌ی‌ تحقیقات انجام شده در زمینهکاهش سن یائسگی در زنان ایرانی گفت: درباره روند کاهشی متوسط سن یائسگی نمی‌توانم به صراحت اظهار نظر کنم اما موارد یائسگی زودرس که به یائسگی زیر ۴۵ سال اطلاق می‌شود و یا نارسایی زودرس تخمدان که به یائسگی در سنین زیر ۴۰ سال گفته می‌شود، طی یک دهه اخیر افزایش یافته است.

🔸رئیس مرکز تحقیقات اندوکرینولوژی تولید مثل وابسته به پژوهشکده علوم غدد درون‌ریز و متابولیسم با بیان این که« در حال بررسی علل افزایش یائسگی زودرس هستیم»، افزود: اکنون بر روی موضوع آلاینده‌های محیطی و کاهش ذخایر تخمدانی مشغول پژوهش هستیم. از لحاظ نظری، می‌توان آلاینده‌های محیطی را به عنوان یک ریسک فاکتور قلمداد کرد. فاکتورهای تغذیه‌ای هم می‌توانند قطعا تاثیرگذار باشند. همچنین تغییر الگوی غذایی و استفاده از محصولات فرآوری شده‌ای که افزودنی‌های زیادی دارند می‌توانند به عنوان عامل خطر دیگری قلمداد شوند.

🔸رمضانی درباره نقش استرس در کاهش سطح ذخیر تخمدانی گفت: طی سال‌های اخیر سطح استرس در جامعه ممکن است بالا رفته باشد. مطالعاتی که در حیوانات انجام شده نشان می‌دهد استرس سطح ذخایر تخمدانی را کاهش می‌دهد. از فاکتورهای دیگری که می‌تواند به صورت غیرمستقیم در این زمینه تاثیرگذار باشد بالا رفتن سن ازدواج، فرزندآوری و به طور کلی محدود کردن تعداد فرزندان است. این موضوع نیز باعث می‌شود به طور غیرمستقیم ابتلای خانم‌ها به فیبروم‌های رحمی و اندومتریوزافزایش یابد. این اختلال‌ها بعضا نیازمند جراحی هستند و خود این مداخلات جراحی می‌توانند باعث کاهش سن یائسگی شوند.

🔸عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ادامه داد: به نظر می‌رسد با روند کاهشی سن یائسگی در سال‌های اخیر روبه‌رو بوده‌ایم. سن یائسگی در ایران همچنان کمتر از متوسط جهانی  است و علاوه بر آن میزان یائسگی زودرس و نارسایی زودرس تخمدان فراتر از میانگین جهانی است./ایسنا

@bidarzani

🎼همخوانی ترانه‌ی مرغ سحر #نرگس_محمدی ساعتی پس از آزادی به ياد محمدرضا شجریان



@bidarzani

📌طبقه اجتماعی، نقش اجتماعی و مكان زندگی آثار سرطان پستان را تشديد می‌كند

✍غزال مرادی

📍متخصصان روانشناسی برای باورند که مشکلات روان‌پریشی اصولاً افراد جوان‌تر را بیشتر متأثر می کند درحالی‌که زنان مسن‌تر کمتر به این مشکلات دچار می‌شوند. بر پایه این گزارش زنان مسن‌تر که بالای ۵۰ سال هستند به دلیل اینکه خانواده و به‌ویژه فرزندانشان در حدی هستند که کمتر نگران آن‌ها باشند و همچنین به دلیل اینکه هم‌سن‌های آن‌ها درگیر بیماری های مختلف هستند تا حدود زیادی با مشکل کنار می‌آیند و بیشتر سعی در درمان دارند.

زنان جوان‌تر با اطلاع از این مشکل تمایلشان برای تشکیل خانواده یا ادامه زندگی اجتماعی از بین می‌رود و با مشاهده هم‌سالان خود که از قدرت جوانی و سلامتی برخوردارند دچار اضطراب و پریشانی می‌شوند. از سوی دیگر به دلیل اینکه سرطان‌های پیشرفته پستان احتمال کمتری برای درمان شدن دارند مشکلات روان‌پریشی بیماران چند برابر می‌شود.

ماسکتومی پستان (برداشتن پستان درگیر سرطان) بسیاری از زنان را دچار احساس ناخوشایندی از ظاهر خود می‌کند بسیاری از زنان به دلیل، شرایط مالی قدرت انجام جراحی‌های بازسازی‌کننده را ندارند. بنابراین دچار سرخوردگی و یا انزوا می‌شوند. از سوی دیگر شیمی‌درمانی فرد را از نظر ظاهری و بدنی ناتوان می‌کند. و همین ناتوانی و حس سربار شدن نقش‌های این زنان را دستخوش تحول می‌کند. در مناطق روستایی و شهرهای کوچک به دلیل مشکلات فرهنگی زنان مجبور به تحمل ازدواج مجدد همسر می‌شوند یا همسرانشان طلاقشان می دهد.
#زنان_سلامت
#سكسواليته
@bidazani
@Digari_ir

https://bit.ly/3lhFzN8

🏳‍🌈‏اکتبر، ماه آگاهی از ‎#سرطان_پستان است. همه زنان تحت خطر سرطان پستان قرار دارند، اما زنان لزبین، دوجنسگرا و ترنس بیشتر تحت خطر سرطان پستان قرار دارند. این خطر به دلیلی وجود داشتن تابو‌ها، استرس اقلیت و انواع تبعیض‌ها روی زنان ترنس و غیردگرجنسگرا بیشتر است.

🟪‏دلایل مختلفی ریسک سرطان پستان را برای زنان غیر دگرجنسگرا بالا می برند. تحقیقات نشان میدهند که زنان لزبین یا دوجنسگرا تحت فشارهای استرس اقلیت ناسالم‌تر زندگی می‌کنند. یعنی بیشتر الکل می‌نوشند، بیشتر سیگار می‌‌کشند، چربی بدنشان بالاتر است بیشتر تحت خطر سرطان پستان قرار دارند.

🟪‏همینطور تحقیقات نشان می‌دهند که زنان همجنسگرا یا دوجنسگرا کمتر از زنان دگرجنسگرا باردار می‌شوند و به همین دلیل از مکانیزم‌های دفاعی علیه سرطان پستان نیز کمتر برخوردار هستند. مکانیزم‌های دفاعی بدن مثلا در زنان زیر ۳۵ سال که در صورت بارداری به خاطر شیردهی از آن برخوردار هستند.

🟪‏زنان ترنس نیز به خاطر در معرض جایگزینی هورمون بودن در حین تطبیق یا بازتایید جنسیت با احتمال بالاتری از سرطان پستان مواجه هستند.

🟪زنان لزبین، دوجنسگرا و یا ترنس به طور کلی بیشتر در معرض افسردگی و استرس و وضعیت‌های هراس‌آمیز قرار دارند.

🟪‏همینطور به خاطر ترس از تبعیض و تجربه‌های دردناک گذشته زنان لزبین، دوجنسگرا و یا ترنس کمتر در مورد گرایش جنسی و یا هویت جنسیتی خود با کادر درمان یا پزشکی صحبت می‌کنند. برخورد‌های بدون قضاوت کادر‌پزشکی و سلامت یکی از راه‌های مقابله با این وضعیت است. ‎سرطان پستان را جدی بگیریم./شش رنگ


@bidarzani
https://thehill.com/blogs/pundits-blog/healthcare/302978-breast-cancer-risks-higher-for-lesbians-and-bisexual-women?amp#click=https://t.co/ywGAY6RElq