📃 مشارکت ندادن در تصمیم‌گیری‌ها، خشونت خانگی است!
🖋نویسنده: خانة امن

...مناسبات جنسیتی (روابط مردسالارانه) و مناسبات قدرت (روابط بزرگ‌سالارانه)، دو نوع از مناسباتی هستند که در شکل‌گیری این نوع خشونت بر پایة مشارکت ندادن در تصمیمات خانگی و خانوادگی نقش ویژه‌ای دارند. مناسباتی که مردان را در مشارکت ندادن زنان خانواده در تصمیم‌گیری‌ها و بزرگسالان و به طور کلی بزرگتر‌ها را در مشارکت ندادن اعضای جوان‌تر خانواده در تصمیمات آزاد می‌گذارند....

کل مطلب 👇🏽👇🏽👇🏽

لینک مطلب در اینستاگرام

📍@KhanehAmnTelegram

photo: Inclusif-illustration-©-Daphne-Collignon

📃 مشارکت ندادن در تصمیم‌گیری‌ها، خشونت خانگی است!
🖋نویسنده: خانة امن

خشونت خانگی را اغلب به عنوان خشونتی جسمی و ذهنی-فکری می‌شناسیم. خشونتی که در قالب کلمات خاص یا کنش‌های جسمی مشخص شناخته شده‌اند و برای بسیاری از ما آشنا هستند.
اما از آنجا که می‌دانیم که خشونت خانگی از این دو نوع، زیرشاخه‌های مختلفی دارد، می‌توانیم به رفتارها و عادت‌هایی فکر کنیم که حضورشان به معنای خشونت و خشونت خانگی است. رفتارهایی که عموماً در بستر زمان و به طور مداوم حضور دارند و به صورت سیستماتیک علیه یک شخص یا اشخاصی در خانه و در محیط خانواده شکل می‌گیرند.

یکی از این خشونت‌ها، مشارکت ندادن اعضای خانواده در تصمیمات خانوادگی است. این مشارکت ندادن به معنای عدم توزیع حق بر تصمیم‌گیری دربارة مسائل شخصی و یا جمعی است و به معنای سلب عاملیت از شخصی است که خشونت به او روا داشته می‌شود.
فرزند نوجوان یا جوانی را در نظر بگیرید که در تصمیمات اساسی والد(ین) خود شریک نیست و حق انتخاب به او داده نمی‌شود. شخصی را در نظر بگیرید که همسر خود را از تصمیم‌گیری دربارة شرایط مالی خانواده و مخارج خانه منع می‌کند یا به نحوی راه را برای تصمیم‌گیری او می‌بندد. برادر یا خواهر بزرگ‌تری را در نظر بگیرید که برادر یا خواهر کوچک‌تر از خودش را از تصمیم‌گیری دربارة مسائل شخصی‌اش نهی می‌کند و از اینکه او به طور مستقل دربارة چیزهایی که قدرت تصمیم‌گیری دربارة آن‌ها را دارد، راضی نیست و در نتیجه در ازای هر تصمیمی که او می‌گیرد، به او خشونت روا می‌کند.

تمام این‌ها، نمونه‌هایی از خشونت خانگی در نتیجه مشارکت ندادن شخص یا اشخاصی دیگر در تصمیمات خانوادگی‌اند. آزاد نگذاشتن فرزندان در انتخاب رشتة تحصیلی، تصمیم‌گیری بزرگ‌سالان برای همسران خود و برای مثال کمیت و کیفیت ارتباط آن‌ها با اعضای خانوادة اولیه‌شان، سلب اختیار از اشخاص بزرگسال خانواده که دارای عقلانیت کافی هستند، از هزینه کردن درآمدشان، عدم تصمیم‌گیری جمعی برای تمام فعالیت‌های جمعی از قبیل سفر در تعطیلات، عوض کردن شهر یا محلة زندگی بدون مشاوره با افراد بزرگسال خانواده که این تصمیم می‌تواند بر زندگی‌های حرفه‌ای و شخصی‌شان تأثیر بگذارد، مشارکت ندادن اعضای دارای معلولیت در خانواده، همگی از جمله مثال‌های خشونت خانگی هستند که بر افراد به واسطة مشارکت ندادن‌شان در تصمیمات جمعی یا شخصی اعمال می‌شوند.

این موضوع را هم نباید فراموش کنیم که مناسبات جنسیتی (روابط مردسالارانه) و مناسبات قدرت (روابط بزرگ‌سالارانه)، دو نوع از مناسباتی هستند که در شکل‌گیری این نوع خشونت بر پایة مشارکت ندادن در تصمیمات خانگی و خانوادگی نقش ویژه‌ای دارند. مناسباتی که مردان را در مشارکت ندادن زنان خانواده در تصمیم‌گیری‌ها و بزرگسالان و به طور کلی بزرگتر‌ها را در مشارکت ندادن اعضای جوان‌تر خانواده در تصمیمات آزاد می‌گذارند.


📍@KhanehAmnTelegram

✉️به اینستاگرام خانه امن بروید و روایت‌تان را با ما شریک شوید. ما برای ادامه کار به آنچه شما درباره ما و ‌فعالیتهای ما فکر میکنید نیاز داریم.

https://www.instagram.com/khanehamn

🔸️فشار بر زنان برای پسرآوری

🟤گلجمین نجفی به دلیل پسردار نشدن به قتل رسید


زاگاه- به گزارش سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، گلجمین نجفی که مادر سه فرزند دختر بود، به بهانه پسردار نشدن توسط همسرش به قتل رسیده است. او همواره به همین دلیل مورد تحقیر و آزار بوده که در نتیجه مجبور به ترک منزل همسر و رفتن به خانه پدرش می‌شود. همسر گلجمین به منزل پدر زن رجوع و وی را به منزل بازمی‌گرداند و همان روز با ضربه توسط یک جسم سنگین او را به قتل می‌رساند. گفته می‌شود مرد با صحنه‌سازی جسد همسرش را به جاده‌ای خلوت برده و با اتومبیل از روی جمجه‌اش رد شده است و متعاقبا مدعی شده که در حین حرکت درب اتومبیل باز شده و گلجمین‌ به پایین پرت شده و سرش زیر لاستیک عقب اتومبیل وانت نیسان مانده است. لازم به ذکر‌ است که این مرد به نام علی آقارضایی توسط نیروهای پلیس بازداشت شده است.

چندی پیش نیز زنی 30 ساله در لاهور توسط همسر، برادر همسر و مادر همسرش مورد شکنجه قرار گرفت و با طناب خفه شد. او پس از 4 سال ازدواج دو دوختر بدنیا آورده بود که یکی از آنها تنها 4 ماه سن داشت. او مدتی طولانی بود که توسط همسر و خانواده همسرش برای پسر زاییدن تحت فشار و آزار و اذیت قرار داشت. این موارد تنها مربوط به یک سال اخیرند و حاکی از آن که زنان هم‌چنان در بسیاری از نقاط برای پسر بدنیا آوردن تحت فشار قرار دارند و «دخترزایی» می‌تواند عواقبی جدی برای آنها به دنبال داشته باشد.

نسبت جنسی جمعیت در ایران حدود ۱۰۳ است؛ به این معنی که به ازای تولد هر ۱۰۰ دختر، ۱۰۳ پسر متولد می‌شود و به طور میانگین نسبت جنسی ۱۰۳ اعلام شده است. در بعضی استان‌ها این نسبت متفاوت است و افزایش غیرطبیعی در نسبت جنسی دیده می‌شود بویژه در استان‌های آذربایجان شرقی، اردبیل، کرمانشاه و لرستان. اگرچه نام ایران میان کشورهایی که نسبت جنسیتی جمعیت در آنها نامتوازن شده، قرار ندارد اما این به آن معنا نیست که ارجیحت پسرآوری و فشارهای اجتماعی حول آن برچیده شده است. برای برخی زنان، «پسرزایی» هم‌چنان مسئله مرگ و زندگی است.

#زاگاه

@zaagaah
🔻ادامه مطلب:

https://zaagaah.com/lmxf

📃 تأثیر آموزش بر کاهش خشونت خانگی
🖋نویسنده: خانه امن


تأثیر آموزش در بسیاری از جوانب زندگی روزمره، شخصی یا اجتماعی ما غیر قابل انکار است. آموزشی که گاهی برخی کدهای فرهنگی را نشانه می‌گیرد و گاهی بر بهبود شیوه تفکر افراد یا گروه‌های مختلف اجتماعی پیرامون یک موضوع مشخص متمرکز می‌شود. به طور قطع، آموزش زندگی جمعی و جای‌گیری در مناسبات اجتماعی نیز یکی از مواردی است که می‌تواند به بهبود شرایط زندگی ما کمک کند...

کل مطلب 👇🏽👇🏽👇🏽

لینک مطلب در اینستاگرام

📍@KhanehAmnTelegram

📃 تأثیر آموزش بر کاهش خشونت خانگی
🖋نویسنده: خانه امن

تأثیر آموزش در بسیاری از جوانب زندگی روزمره، شخصی یا اجتماعی ما غیر قابل انکار است. آموزشی که گاهی برخی کدهای فرهنگی را نشانه می‌گیرد و گاهی بر بهبود شیوه تفکر افراد یا گروه‌های مختلف اجتماعی پیرامون یک موضوع مشخص متمرکز می‌شود. به طور قطع، آموزش زندگی جمعی و جای‌گیری در مناسبات اجتماعی نیز یکی از مواردی است که می‌تواند به بهبود شرایط زندگی ما کمک کند.

در این شرایط زندگی جمعی، مسئله خشونت، جایگاهی بسیار ویژه دارد، چرا که همواره مناسبات و روابط انسانی، عرصه‌ای برای برخوردهای انسان‌ها بوده است. عرصه‌ای که دارای پیچیدگی‌های بسیار زیاد و عمیق است و البته فهم این پیچیدگی‌ها و دریافت آموزش مبنی بر چگونگی مواجهه با این پیچیدگی‌ها نیز به همان اندازه حائز اهمیت است. افرادی که در مسئله خشونت، و به طور خاص در بحث خشونت خانگی درگیرند، می‌توانند تمام کسانی باشند که در این سپهر خصوصی زندگی می‌کنند، حقوق و وظایف خود را دارند و به واسطه همین حقوق و وظایف، با یک‌دیگر دچار تنش و برخوردهایی می‌شوند. تنش و برخوردهایی که می‌تواند یکی از مولدان خشونت باشد. البته که تنها برخورد این حقوق و وظایف و یا منافع شخصی و جمعی نیست که بر ایجاد و افزایش چنین خشونتی مؤثر است. به همین دلیل است که آموزش تمام افراد، فارغ از سن، هویت جنسی و جنسیتی، و جایگاه آن‌ها در خانه و خانواده، می‌تواند به کاهش خشونت خانگی و مدیریت بهتر تنش کمک شایان کند: از والدین، تا کودکان، نوجوانان، افراد مسن‌تر خانواده، زوج‌های همجنس و غیر همجنس و غیره.

یونیسف در مقاله‌ای پیرامون تأثیر خشونت خانگی بر کودکان بر این مسئله تأکید می‌کند که کودکان را در معرض خشونت خانگی قرار دادند می‌تواند به طور تدریجی، هنگامی که رشد می‌کنند، بر جوانب متعدد زندگی و شخصیتی آن‌ها تأثیر بگذارد. از آموزش تا زندگی زوجینی آن‌ها در بزرگسالی و با فردی دیگر.

یونیسف در همین مقاله به اینکه می‌باید به این مسئله آگاهی داشته باشیم و در این باره آگاهی خود را افزایش دهیم اشاره کرده و تأکید می‌کند که «آموزش افراد از طریق کارزارهای آموزش عمومی، و تلاش برای به پرسش کشیدن شیوه‌های تفکر و عاداتی که خشونت را عادی‌سازی و قابل تحمل می‌کنند، برای مقابله با خشونت خانگی، امری ضروری است.»

خانه امن نیز طی سال‌های گذشته تلاش کرده تا با آموزش از طرق مختلف به آگاه‌سازی فارسی ‌زبانان پیرامون خشونت خانگی کمک کند. تلاشی که به نظر می‌رسد که اگرچه هنوز راه بسیاری پیش روی تلاشگرانش قرار دارد، اما خانه امن را، مکانی امن برای مخاطبانی ساخته که در پی یادگیری در این باره‌اند.

لینک مطلب در اینستاگرام

📍@KhanehAmnTelegram

🔻چاقی‌هراسی و چاقی‌آزاری

 🔶چگونه عدد روی ترازو به حقوق زنان گره خورد؟


◾️بخش اول

✍نیلوفر حامدی

🔹مدتی است که گفتگو درباره آزار جنسی در فضاهای عمومی در ایران گسترش بیشتری پیدا کرده اما در همین بین هستند گروه‌هایی که اشکال شدیدتری از این آزارها را تجربه می‌کنند و با اشکال پیچیده‌تری از خشونت‌های جنسیتی روبرویند: افرادی با اضافه وزن.
فاطمه در طول زندگی‌اش اضافه وزن را تجربه کرده است و مجبور شده بارها و بارها با آزارهای جنسی در خیابان مقابله کند: «بیشترین متلک‌هایی که مجبور بودم با هر بار حضور در فضای عمومی مثل خیابان آن را تحمل کنم، اظهارنظرهایی بود که درباره پستان‌هایم می‌شنیدم. شنیدن کلمه «ماشالا» تقریبا برایم عادی شده بود. اینکه در خیابان راه بروم و مردی بگوید: «جون! پستونات رو بخورم» نه یک اتفاق منحصربه‌فرد که گاهی چند بار در طول روز برایم رخ می‌دهد.»

🔹تینا اضافه وزن دارد هم مانند فاطمه متلک‌های زیادی درباره پستان‌هایش شنیده است. اما استراتژی او قابل‌تامل است: «بارها و بارها پیش آمده که دیگران، حتی برخی از زنان نزدیکم گفته‌اند بهتر است لباس‌هایی بپوشم که پستان‌هایم را بیشتر بپوشانند تا توجه و نگاه دیگران را جلب نکنم. اما به نظر من اینکه دیگران به خودشان اجازه می‌دهند درباره بدن من اظهارنظرهای سخیف کنند، ایرادش نه در من و بدنم، بلکه در نگاه و افکار آن‌هاست. بدن من ایرادی ندارد که بخواهم آن را بپوشانم. مردم باید بدانند که پستان یک زن چیز عجیب غریب و یا تابو نیست که نیاز به پوشاندن داشته باشد.»

🔹اعظم یکی دیگر از این زنان است: «۴۰ ساله و مجردم و مشکل جایی بود که فهمیدم به عنوان دختری که اضافه وزن دارد به پسران زیادی اجازه دادم به من توهین کنند. یک‌بار یکی از دوست‌پسرهایم برای تولدم من را به مطب یک دکتر تغذیه و رژیم لاغری برد. چندباری از پسری دیگر با خشونت‌های کلامی مواجه شدم. مثلا جمله معروفی داشت که می‌گفت: "شانس آوردی، من دختر چاق دوست دارم."»

🔹«جمیله زارعی»، روانشناس در گفتگو با دیدبان آزار توضیح می‌دهد که چاقی‌هراسی حلقه نخست چاقی‌آزاری به حساب می‌آید و به همین دلیل باید از آن حذر کرد: «من مراجعی داشتم که می‌گفت دوستانش اجازه نمی‌دهند که او حمام آفتاب بگیرد چون از نظرشان او با هیکلی که دارد نباید بیکینی بپوشد. این بازخوردها به مرور زمان باعث می‌شود که انتخاب فرد و خودمختاری در مورد بدن افراد حذف شود که به مرور برایشان آسیب‌زا است. در جنبش ضدخشونت باید تمام بدن‌ها با هر شکلی، قدرتمند شناخته شوند. با این رفتارها کم‌کم سرزنش‌گری نسبت به افراد چاق قوت می‌گیرد و آن‌ها توبیخ می‌شوند که چرا استانداردهای جامعه را رعایت نمی‌کنند.»

#دیدبان_آزار
@harasswatch

متن کامل را در لینک زیر بخوانید:

https://harasswatch.com/news/1954

برای من
برای تو
برای همراهی
برای زن
برای مرد
برای آزادی
به قامت انسان
میان هر میدان
به یاد هر مهسا
به فتح هر زندان
به هر زبان زهر کجا صدای ما و مشت ما رود هوا
زن زندگی آزادی

برای نان
برای کار
برای هر شادی
برای جان
برای خون
به یاد افکاری
به داغ هر مادر
به اشک هر خواهر
به پینه ی دستان
به خشم فرزندان
به هر زبان ز هر کجا صدای ما و مشت ما رود هوا

که ما یکی باشیم درون این طوفان
شجاع و بی پروا
مقابل شیطان
که وارث خشم ایم
صدای هر عصیان
به هر زبان ز هر کجا صدای ما و مشت ما رود هوا
زن زندگی آزادی

#زن_زندگی_ئازادی
#ژن_ژیان_ئازادی
#قیام_ژینا
#ژینا_امینی

@collective98
collective98@riseup.net

زاگاه- روزنامه کیهان روز گذشته در یادداشتی با گرفتن نوک پیکان به سمت مادران، آنها را یکی از عوامل اعتراضات سه هفته گذشته دانسته و نوشته است : «اگر مادران به جای اشتغال بی‌مورد، خانه‌دار» بودند و به تربیت فرزندان خود می‌پرداختند، «نوجوانان دهه هشتادی فریب‌خورده در اغتشاشات» حضور نمی‌یافتند.

🔸️کیهان در بخش دیگری از این یادداشت نوشته شده است: «تحمیل فرهنگ غلط و مخرب تک‌فرزندی و همچنین اصرار به اشتغال زنان آثار منفی محسوس و نامحسوس فراوانی برای خانواده‌ها داشته است حتی بسیاری از خانواده‌های فاقد مشکلات اقتصادی نیز بر اشتغال بانوان اصرار دارند و یا از فرزندآوری امتناع می‌کنند. در موضوع اشتغال بانوان متأسفانه در مواردی که شاید ضرورت اقتصادی برای این کار وجود نداشته است هم با تکیه بر باور غلط رایج که القا می‌کند اجتماعی‌بودن زن تنها با اشتغال خارج از خانه محقق می‌شود شاهد دامن‌زدن به موج غیبت مادران در خانه و در کنار فرزندان هستیم حال آنکه چه بسیار بانوانی که اجتماعی هستند اما لزوما شاغل نیستند یا اصراری به شاغل بودن ندارند.»

🔸️در این یادداشت کوتاه، کیهان بار دیگر بر رویکرد و سیاست‌های تبعیض‌آمیزی که وظیفه زنان را تنها فرزندآوری و تربیت فرزندان صالح می‌داند تاکید کرده و اشتغال زنان را از عوامل تک فرزندی خانواده‌ها و همچنین عدم تربیت و فریب‌خوردگی نوجوانان دهه هشتادی دانسته است. این رویکرد سال‌هاست که از طریق دستگاه‌های تبلیغاتی حکومتی در ایران، به زنان گوشزد می‌شود و سیاست‌ها و قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان را توضیح می‌دهد.

🔸️درحالی که در چهاردهه گذشته، حکومت با تمام توان تلاش کرده است تا با اعمال محدودیت‌های مختلف بر زنان، آنها را در چارچوب خانه‌ها محصور کند، در حالی که حق کنترل زنان بر بدن خود نادیده گرفته و در یکسال اخیر نیز با تصویب قانون جوانی جمعیت، بیش از گذشته نقض شده است، درحالی که بیش از پنجاه درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را در ایران زنان تشکیل می‌دهند و سهمشان از بازار کار تنها ۱۵ درصد است، روزنامه کیهان همچنان از میزان محدودیت‌ها و تبعیض‌های وارد‌شده بر زنان راضی نیست و به دنبال توجیه و زمینه‌چینی برای اعمال محدودیت‌های بیشتر بر تن و زندگی زنان است.

🔸️سه هفته از شروع اعتراضات به کشته‌شدن مهسا امینی می‌گذرد. قیام «زن، زندگی، آزادی» امروز در سراسر دنیا، امیدبخش میلیون‌ها زن شده است. خیزشی مترقی و فمینیستی که مطالبات رهایی‌بخش زنان و خودمختاری جسمانی زنان را در راس مطالباتش قرار داده است. صدها تن از فعالان زن در حوزه‌های مختلف دستگیر شده، هزاران شهروند معترض در زندان‌ها هستند و صدها نفر کشته شده‌اند، و دور از ذهن نیست در امتداد سرکوب‌ها و با توجه به ماهیت فمینیستی حرکت‌های اعتراضی آغازین، حکومت در راستای اعمال قوانین و محدودیت‌های سختگیرانه‌تری برای زنان بکوشد. چرا که زنان «به‌اندازه کافی» در خانه نمانده‌اند، به اندازه کافی بچه نمی‌زایند و فرزندان «خوبی» تربیت نمی‌کنند. ما امروز با فرزندانی جسور و عصیانگر مواجهیم که سطل‌های زباله را واژگون می‌کنند، روی آنها می‌ایستند و ابزار فرودستی را آتش می‌زنند و از گلوله و باتوم هم نمی‌هراسند.

🔸️جنبش زن، زندگی، آزادی راه خود را یافته است، جنبشی که الهام‌بخش میلیون‌ها زن در سرتاسر جهان است و بسان دعوتی است برای تمامی زنان تا بیش‌ازپیش و با نیرویی جمعی و جدید، علیه خشونت، تبعیض، سیاست‌های کنترلگرانه بر بدنشان، بشورند. جنبشی که فضای اعتراضی‌اش از خیابان گرفته تا دیوارهای شهر، از خانه تا مدرسه است و این نوید را می‌دهد که دیگر هیچ قدرتی نمی‌تواند زنان و مطالباتشان را از میدان به‌در کند و به پستوها براند.

🔸️پیش از خیزش «زن، زندگی، آزادی» هم سیاست‌های سرکوبگرانه نتوانست تن زنانه را محصور کند و به تولیدمثل و نقش‌های تحمیلی و تعیینی وادارد و از این‌پس نیز این تن و قدرت جمعی رام‌شدنی نخواهد بود.

#زاگاه
#مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی


@zaagaah

https://zaagaah.com/3xfh

🔹روایاتی از خشونت جنسی نیروهای ضدشورش علیه زنان معترض

🔹«مگر برای همین به خیابان نیامده بودی؟»

دیدبان آزار: دیروز ویدئویی منتشر شده از زن معترضی که در میان ماموران سرکوب محصور شده است و یکی از ماموران به او دست‌درازی جنسی و بوضوح باسنش را لمس می‌کند. پیشتر هم تصاویری از تعرض جنسی نیروهای ضدشورش در تجمعات خیابانی منتشر و همه‌ را خشمگین کرده بود. این تعرض‌ها در ملأعام صورت‌ گرفته‌اند، در نقاطی که هرلحظه دوربینی ممکن است واقعه را ثبت کند، در بحبوحه ضرب‌وشتم زنان معترض که دوربین‌ها آماده‌باش ضبط و مستند‌سازی خشونتند. بوضوح ماموران عامدانه و آگاهانه خشونت جنسی را به‌عنوان ابزار سرکوب زنان بکار گرفته‌اند و به‌خوبی آگاهند که از مجازات مصون خواهند ماند. به او دقت کنید که چگونه بدون ذره‌ای ترس از دیده شدن دستش را با حس استحقاقی عجیب به بدن زن می‌چسباند و ثابت نگه می‌دارد. اعتمادبه‌نفس موجود در نحوه استقرار دست او، حاکی از فاجعه‌ای است که هنوز گستردگی آن افشا نشده است.

از طرفی دیگر صدها معترض بی‌نام‌ و خبری‌نشده در خیابان‌ها بازداشت شده‌اند که در برابر انواع خشونت، آسیب‌پذیرند. در شهرهای دور از مرکز این خشونت‌ها با شدت بیشتری اعمال می‌شوند. باتوجه به تصاویر ضبط‌شده توسط دوربین‌های مردمی ناظر در خیابان، دور از ذهن با به عبارت قابل تصور نیست معترضین بویژه زنان چه سطحی از خشونت در بازداشت‌گاه‌ها ممکن است متحمل شوند. تعدادی از زنانی که اخیر آزاد شده‌اند تجربه‌های خود را از آزار جنسی کلامی و فیزیکی ماموران در روند دستگیری با دیدبان آزار به اشتراک گذاشته‌اند.

یکی از زنان می‌گوید در میان حدود ۱۵۰ زن بازداشت‌شده، عده زیادی متحمل آزار جنسی کلامی شده‌ بودند. فحاشی و تحقیر جنسی، اظهارنظرها و الفظ رکیک جنسی از جمله مصادیق این آزارهای کلامی بوده است. او درباره تجربه خود چنین می‌گوید: «از ماموری که بازداشتم کرده بود آب خواستم، بطری آب را با اداهای صریح جنسی که می‌دانید معنای مشخصی دارد تکان داد و آب آن را روی صورتم ریخت. گویی در حال عمل جنسی است.»

یکی دیگر از زنان می‌گوید: «مرا بازداشت کردند و درون یک ون نشاندند. یکی از ماموران به سینه‌ام دست زد. وقتی اعتراض کردم گفت مگر برای همین به خیابان نیامده بودی؟ تحویل بگیر. از زنان دیگری هم در بازداشتگاه تجربه‌های مشابهی را شنیدم. یکی از زنان می‌گفت ماموران به آنها گفته بودند "می‌بریم و انقدر می‌کنیمتون تا خفه بشید؟ مگر همین را نمی‌خواستید؟"»

این زن توضیح می‌دهد که لباس‌های تعداد زیادی از زنان در حین ضرب و شتم و بازداشت پاره شده بود. حتی یکی از زنان بند سوتینش در رفته بود. مشخص بود که ماموران عامدانه بند سوتین را گرفته و کشیده بودند. باتوجه به نقش و تصویر پررنگ زنان در این اعتراضات و عکس‌های باشکوه و الهام‌بخشی که از مقاومت و رشادت‌های زنانه در رویارویی با نیروهای سرکوبگر منتشر می‌شود، دور از ذهن نیست که سرکوبگران برای تحقیر و به پستو راندن زنانی که از گلوله هم ابایی ندارند، صحنه‌های دست‌درازی را عامدانه جایگزین تصاویر شوربرانگیز مقاومت کنند. 

متن کامل:
https://harasswatch.com/news/2059/

@harasswatch
#دیدبان_آزار

🟣 برای «زن، زندگی، آزادی»، خیابان‌ها را فتح می‌کنیم

«آن‌ها  هر روز ترا می‌کشند،
آن‌ها هر روز خون ترا پاک می‌کنند
آن‌ها نمی‌دانند
پیراهن سرخ تو تن به تن
در میان ما خواهد گشت...»

اکنون نزدیک به چهل روز است نام ژینا (مهسا) امینی را چون نماد آزادی در خیابان‌ها فریاد می‌زنیم و هر روز به عزای ژینای دیگری می‌نشینیم. اکنون می‌دانیم که آزادی زندگی است و زندگی مقاومت است. می‌دانیم که تک‌تک ما رهبران این انقلاب هستیم و صدای حق‌خواهیمان بلندتر از آن است که به مصادره دربیاید. در این چهل روز دستگاه سرکوب از هیچ شری فروگذار نکرد. فرزندان‌مان را از مدارس ربودند و کشتند. معلمان و کارگران را سرکوب کردند. کارخانه‌ها و دانشگاه‌ها را پادگان کرده‌اند. زنان معترض را در خیابان‌ها به صورت سیستماتیک آزار و اذیت دادند. نمازگزاران را در صفوف نماز به رگبار بستند، زندان‌ها را به آتش کشیدند، کوشیدند فریاد حق‌طلبی ملت کرد و ترک و بلوچ و لر و عرب و ترکمن و ... را با قساوتی دوچندان در هم شکنند، غافل از آن‌که مردمی که به پا خاسته‌اند دیگر از پا نمی‌شینند.  

⚪️ روز چهار‌شنبه به مناسبت چهلمین روز قتل ژینا و #اعتراضات_سراسری به احترام خون‌های ریخته‌شده و عزیزان دربندمان همچون ۴۰ روز گذشته و علیه هرگونه دیکتاتوری اعم از شیخ و شاه و برای همه خواسته‌هایمان بدون هیچ اولویت‌بندی، برای رهایی زنان از مردسالاری؛ برای رهایی کارگران، معلمان، پرستاران و ... از بهره‌کشی طبقاتی، برای رهایی دانش آموزان و دانش‌جویان از استبداد آموزشی، برای رهایی ملت‌های تحت ستم از این نظام مرکزگرا، و برای تعیین سرنوشت خودمان به دست خودمان؛ برای برابری، عدالت و برای زن زندگی آزادی خیابان ها را  فتح می‌کنیم.

⚪️چهارشنبه چهار آبان ساعت پنج عصر تهران: خیابان شریعتی از پیچ‌شمیران تا میدان تجریش

و شهرهای دیگر: میادین اصلی‌.


«جمعی از فعالان حقوق زنان ایران»

#زن_زندگی_آزادی
#نه_روسری_نه_توسری_آزادی_و_برابری
#نان_کار_آزادی_پوشش_اختیاری

@bidarzani