Forwarded from خانه امن
زنان معلول دو برابر بیشتر مورد خشونت خانگی قرار می‌گیرند
صادق بهرامی
زنان معلول تقریبا دو برابر بیشتر از زنان غیرمعلول مورد خشونت خانگی قرار می گیرند. (BCS 1995)
زنان معلول همچنین دوره های طولانی تر از خشونت و آزار را تجربه می کنند و جراحت های جدی و خطرناک تری از خشونت خانگی به آنها می رسد.(BCS 1995)
خشونت خانگی بر علیه زنان معلول
خشونت خانگی با تمایل یک فرد برای اعمال قدرت و کنترل بر شریک زندگی خود پدید می آید. انواع خشونت خانگی عبارتند از: خشونت فیزیکی ،بدرفتاری عاطفی،کنترل مالی و یا سوء استفاده جنسی.
زنان معلول ممکن است همه یا برخی از این بدرفتاری ها را تجربه کنند. اطلاعات بیشتر درباره انواع خشونت و بدرفتاری را می توانید در این آدرس ببینید. اگرچه زنان معلول ممکن است حتی انواع دیگری از کنترل را تجربه کنند. برای مثال:
ممکن است همسرش مراقبت های حیاتی، دارو یا مواد غذایی را از وی دریغ کند.
ممکن است همسرش لوازم کمک پزشکی حرکتی (مثل عصا یا ویلچر) و یا حسی (مثل سمعک) متعلق به زن را خراب کند یا از دسترس او خارج کند تا از این طریق استقلال او را محدود کند.
اگر زن دارای اختلال بینایی یا مشکلات حرکتی دارد، شریک زندگی او ممکن است در اطراف خانه موانعی ایجاد کند تا او از اینکه بخواهد تنهایی از خانه بیرون برود ترس داشته باشد.
شخص سو استفاده کننده ممکن است از طرف زن، مزایای از کار افتادگی اش را دریافت کند و دسترسی او به منابع مالی را محدود کند.
سو استفاده کننده ممکن است ناتوانی او را دستمایه انتقاد و یا تحقیر او قرار دهد. یا ممکن است او را تهدید کند که به اداره سرپرستی خواهد گفت که او نمی تواند تنهایی زندگی کند و قیمومیت او را بدست خواهد گرفت.
بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2QBsfom
لینک مطلب در سایت خانه امن
http://www.khanehamn.org/archives/18446
@KhanehAmnTelegram
صادق بهرامی
زنان معلول تقریبا دو برابر بیشتر از زنان غیرمعلول مورد خشونت خانگی قرار می گیرند. (BCS 1995)
زنان معلول همچنین دوره های طولانی تر از خشونت و آزار را تجربه می کنند و جراحت های جدی و خطرناک تری از خشونت خانگی به آنها می رسد.(BCS 1995)
خشونت خانگی بر علیه زنان معلول
خشونت خانگی با تمایل یک فرد برای اعمال قدرت و کنترل بر شریک زندگی خود پدید می آید. انواع خشونت خانگی عبارتند از: خشونت فیزیکی ،بدرفتاری عاطفی،کنترل مالی و یا سوء استفاده جنسی.
زنان معلول ممکن است همه یا برخی از این بدرفتاری ها را تجربه کنند. اطلاعات بیشتر درباره انواع خشونت و بدرفتاری را می توانید در این آدرس ببینید. اگرچه زنان معلول ممکن است حتی انواع دیگری از کنترل را تجربه کنند. برای مثال:
ممکن است همسرش مراقبت های حیاتی، دارو یا مواد غذایی را از وی دریغ کند.
ممکن است همسرش لوازم کمک پزشکی حرکتی (مثل عصا یا ویلچر) و یا حسی (مثل سمعک) متعلق به زن را خراب کند یا از دسترس او خارج کند تا از این طریق استقلال او را محدود کند.
اگر زن دارای اختلال بینایی یا مشکلات حرکتی دارد، شریک زندگی او ممکن است در اطراف خانه موانعی ایجاد کند تا او از اینکه بخواهد تنهایی از خانه بیرون برود ترس داشته باشد.
شخص سو استفاده کننده ممکن است از طرف زن، مزایای از کار افتادگی اش را دریافت کند و دسترسی او به منابع مالی را محدود کند.
سو استفاده کننده ممکن است ناتوانی او را دستمایه انتقاد و یا تحقیر او قرار دهد. یا ممکن است او را تهدید کند که به اداره سرپرستی خواهد گفت که او نمی تواند تنهایی زندگی کند و قیمومیت او را بدست خواهد گرفت.
بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2QBsfom
لینک مطلب در سایت خانه امن
http://www.khanehamn.org/archives/18446
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
زنان معلول دو برابر بیشتر مورد خشونت خانگی قرار می گیرند
صادق بهرامی زنان معلول تقریبا دو برابر بیشتر از زنان غیرمعلول مورد خشونت خانگی قرار می گیرند. (BCS 1995) زنان معلول همچنین دوره های طولانی تر از خشونت و آزار را تجربه می کنند و جراحت های جدی و خطرناک تری از خشونت خانگی به آنها می رسد.(BCS 1995) خشونت خانگی…
جلوی بچه‌ها غُرِ بی‌پولی نزنید!
«این روزا دیگه کسی نمیتونه ماشین خارجی خوب سوار شه به جز دزدا! این روزا کسی نمیتونه شغل درست و حسابی برای خودش دست و پا کنه مگه اینکه به یه جا وصل باشه! این روزا …»
ما خیلی وقت است که به تکرار کردن این جملات عادت کرده‌ایم؛ در خانه، میهمانی، مترو، تاکسی، صف نانوایی یا هر جای دیگری که چند هم‌صحبت خوب برای خودمان پیدا کنیم که حرف‌هایمان را تأیید کنند و رسم شکایت‌کردن از دنیا را خوب بلد باشند. غر می‌زنیم و غر می‌زنیم؛ از همه جا. بدون اینکه حواسمان باشد شاید در چند قدمی‌مان کودکی حرف‌هایمان را می‌شنود که رؤیای بزرگ‌شدن و خوشبخت‌شدن در سر می‌پروراند و ما اصلاً برایمان مهم نیست که با این حرف‌ها چقدر فرزندانمان را می‌رنجانیم و چقدر آنها را از آینده‌ای که پیش رویشان است، می‌ترسانیم.
اگر شما پدر و مادری هستید که به غر زدن درباره وضعیت اقتصای عادت دارید، این گزارش می‌تواند شما را از آسیبی که متوجه فرزندانتان است، آگاه کند.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2UJIDYB
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27470
@KhanehAmnTelegram
«این روزا دیگه کسی نمیتونه ماشین خارجی خوب سوار شه به جز دزدا! این روزا کسی نمیتونه شغل درست و حسابی برای خودش دست و پا کنه مگه اینکه به یه جا وصل باشه! این روزا …»
ما خیلی وقت است که به تکرار کردن این جملات عادت کرده‌ایم؛ در خانه، میهمانی، مترو، تاکسی، صف نانوایی یا هر جای دیگری که چند هم‌صحبت خوب برای خودمان پیدا کنیم که حرف‌هایمان را تأیید کنند و رسم شکایت‌کردن از دنیا را خوب بلد باشند. غر می‌زنیم و غر می‌زنیم؛ از همه جا. بدون اینکه حواسمان باشد شاید در چند قدمی‌مان کودکی حرف‌هایمان را می‌شنود که رؤیای بزرگ‌شدن و خوشبخت‌شدن در سر می‌پروراند و ما اصلاً برایمان مهم نیست که با این حرف‌ها چقدر فرزندانمان را می‌رنجانیم و چقدر آنها را از آینده‌ای که پیش رویشان است، می‌ترسانیم.
اگر شما پدر و مادری هستید که به غر زدن درباره وضعیت اقتصای عادت دارید، این گزارش می‌تواند شما را از آسیبی که متوجه فرزندانتان است، آگاه کند.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2UJIDYB
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27470
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
جلوی بچه‌ها غُرِ بی‌پولی نزنید!
«این روزا دیگه کسی نمیتونه ماشین خارجی خوب سوار شه به جز دزدا! این روزا کسی نمیتونه شغل درست و حسابی برای خودش دست و پا کنه مگه اینکه به یه جا وصل باشه! این روزا …» ما خیلی وقت است که به تکرار کردن این جملات عادت کرده‌ایم؛ در خانه، میهمانی، مترو، تاکسی،…
کودک‌همسری؛ کودکان پسر هم قربانی‌اند
با توجه به پایین‌تر بودن حداقل سن ازدواج برای دختران و پسران در ایران نسبت به سن قانونی استاندارد یعنی ۱۸ سال، نه تنها دختران، بلکه پسران نیز از مشکلاتی که پس از ازدواج زودرس ایجاد می‌شود، رنج خواهند برد.
در واقع، توجه مطلق به دختران در این باره، پسران را تبدیل به قربانیان خاموش آن کرده است؛ پسرانی که بر اساس قوانین رسمی کشور می‌توانند در ۱۵ سالگی ازدواج کنند، اما برای مثال، حق شرکت در انتخابات را تا ۱۸ سالگی ندارند.
کودک همسری نوعی آسیب اجتماعی است که تحت تأثیر شرایط فرهنگی و عدم حمایت قانونی از کودکان، ایجاد می‌شود.
البته که به صورت کلی، دخترانی که در سن پایین ازدواج میکنند، از آسیب بیشتری رنج می‌بند، اما این آسیب‌ها تنها گریبان‌گیر دختران نیست و پسران نیز پس از ازدواج در سن پایین، قربانی سنت و قانونی هستند که از ازدواج زودرس حمایت می‌کند.
سه کشور نیجریه، جمهوری آفریقای مرکزی و چاد، به ترتیب، بیش‌ترین آمار ازدواج کودکان را دارا هستند . سربار دانستن کودکان، به خصوص دختران در مسائل اقتصادی خانواده موجب می‌شود تا خانواده‌ها فکر کنند که ازدواج می‌تواند این فشار اقتصادی را کم کند.
در ادامه، نه تنها دختران، قربانی این نوع نگاه می‌شوند، بلکه پسران نیز به اجبار از کودکی خارج شده و مسئولیت تأمین مالی یک خانواده را می‌پذیرند.
مسئله، تنها تحمیل تأمین مالی یک خانواده به کودکان پسر نیست و محروم کردن پسران از فضای کودکی است که «کودک‌آزاری» را اصطلاح مناسب‌تری به جای «کودک-همسری» می‌کند، زیرا بر اساس تعاریف مختلف در روانشناسی، جامعه‌شناسی و پزشکی، و همچنین «پیمان‌نامه حقوق کودک»، تحمیل ازدواج به افراد زیر سن ۱۸ سال، زیر پا گذاشتن حقوق کودکان است.
دخترانی که قربانی کودک-همسری هستند، بیشتر از پسران مورد توجه فعالان اجتماعی بوده‌اند، زیرا بیشتر این دختران، قربانی ازدواج‌های اجباری با مردان بسیار مسن‌تر از خود هستند.
به همین دلیل است که پسران قربانی کودک-همسری را می‌توان قربانیان خاموش‌تر آن به حساب آورد؛ پسرانی که با ازدواج زودرس، از آموزش و کودکی کردن، محروم می‌شوند.
.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2G2kLGu
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27477
#کودک_همسری #ازدواج_کودکان #کودک_آزاری
@KhanehAmnTelegram
با توجه به پایین‌تر بودن حداقل سن ازدواج برای دختران و پسران در ایران نسبت به سن قانونی استاندارد یعنی ۱۸ سال، نه تنها دختران، بلکه پسران نیز از مشکلاتی که پس از ازدواج زودرس ایجاد می‌شود، رنج خواهند برد.
در واقع، توجه مطلق به دختران در این باره، پسران را تبدیل به قربانیان خاموش آن کرده است؛ پسرانی که بر اساس قوانین رسمی کشور می‌توانند در ۱۵ سالگی ازدواج کنند، اما برای مثال، حق شرکت در انتخابات را تا ۱۸ سالگی ندارند.
کودک همسری نوعی آسیب اجتماعی است که تحت تأثیر شرایط فرهنگی و عدم حمایت قانونی از کودکان، ایجاد می‌شود.
البته که به صورت کلی، دخترانی که در سن پایین ازدواج میکنند، از آسیب بیشتری رنج می‌بند، اما این آسیب‌ها تنها گریبان‌گیر دختران نیست و پسران نیز پس از ازدواج در سن پایین، قربانی سنت و قانونی هستند که از ازدواج زودرس حمایت می‌کند.
سه کشور نیجریه، جمهوری آفریقای مرکزی و چاد، به ترتیب، بیش‌ترین آمار ازدواج کودکان را دارا هستند . سربار دانستن کودکان، به خصوص دختران در مسائل اقتصادی خانواده موجب می‌شود تا خانواده‌ها فکر کنند که ازدواج می‌تواند این فشار اقتصادی را کم کند.
در ادامه، نه تنها دختران، قربانی این نوع نگاه می‌شوند، بلکه پسران نیز به اجبار از کودکی خارج شده و مسئولیت تأمین مالی یک خانواده را می‌پذیرند.
مسئله، تنها تحمیل تأمین مالی یک خانواده به کودکان پسر نیست و محروم کردن پسران از فضای کودکی است که «کودک‌آزاری» را اصطلاح مناسب‌تری به جای «کودک-همسری» می‌کند، زیرا بر اساس تعاریف مختلف در روانشناسی، جامعه‌شناسی و پزشکی، و همچنین «پیمان‌نامه حقوق کودک»، تحمیل ازدواج به افراد زیر سن ۱۸ سال، زیر پا گذاشتن حقوق کودکان است.
دخترانی که قربانی کودک-همسری هستند، بیشتر از پسران مورد توجه فعالان اجتماعی بوده‌اند، زیرا بیشتر این دختران، قربانی ازدواج‌های اجباری با مردان بسیار مسن‌تر از خود هستند.
به همین دلیل است که پسران قربانی کودک-همسری را می‌توان قربانیان خاموش‌تر آن به حساب آورد؛ پسرانی که با ازدواج زودرس، از آموزش و کودکی کردن، محروم می‌شوند.
.
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2G2kLGu
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/27477
#کودک_همسری #ازدواج_کودکان #کودک_آزاری
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
کودک همسری؛ پسربچه‌ها هم قربانی‌اند
مهدیس صادقی پویا پژوهشگر جنسیت «کودک همسری» یکی از موضوعات داغ بحث بین فعالان اجتماعی و قانون‌گذاران در ایران است. مسئله‌ای که به گفته فعالان اجتماعی، خشونت علیه کودکان محسوب می‌شود اما از دید قانون‌گذاران، بر اساس فقه و شرع، تعیین شده است. اما در این میان،…
Forwarded from خانه امن
۹ باورِ اشتباه درباره خشونت علیه زنان
برگران: مرسده محرابی از روبان سفید استرالیا
یک: خشونت علیه زنان مساله‌ای است که تنها به زنان مربوط است.
خشونت علیه زنان شاید شرم‌آور‌ترین و فراگیرترین نوع نقضِ حقوقِ بشر باشد. هیچ مرزِ جغرافیایی، فرهنگی یا مالی نمی‌شناسد. تا زمانی که ادامه دارد، نمیتوانیم ادعای پیشرفتِ واقعی به سمت برابری، توسعه و صلح را داشته باشیم.» کوفی عنان، دبیر کل سازمان ملل متحد
از هر سه زن در سراسر جهان، یکی در طول عمرِ خود موردِ خشونت قرار می‌گیرد، تنها به این دلیل که زن است.
خشونت علیه زنان به اندازه ایدز یا مالاریا همه‌گیر شده است. اما به طور کلی توسط عموم مردم و سیاست‌گذارانی که موفق به ایجاد برنامه و سرمایه برای ریشه کردن کردنِ آن نمی‌شوند، کم اهمیت جلوه داده می‌شود.
خشونت علیه زنان، مسالهٔ مردان نیز هست. این همسران، مادران، خواهران، دختران، و دوستانِ مردان هستند که زندگیشان با خشونت و سؤاستفاده محدود شده است. خشونت بعضی از مردان، باعث بدنامی همه مردان می‌شود. این مسالهٔ مردان است چون به عنوانِ بخشی از رهبران جامعه و تصمیم گیرندگان، مردان می‌توانند نقش کلیدی در متوقف کردنِ خشونت علیهِ زنان ایفا کنند. این مسالهٔ مردان است چرا که اقلیتی از مردان با زنان و دختران با خشونت و تحقیر رفتار میکنند، و کمک برای ایجادِ فرهنگی که خشونت‌پذیر نیست به عهده اکثریتِ است.
دو: برای جلوگیری از خشونت علیهِ زنان کاری از ما ساخته نیست.
برخی از افراد فکر میکنند تجاوز و خشونتِ خانگی امری اجتناب‌ناپذیر است، چون مردان «این‌گونه به دنیا آمده‌اند» و خشونت علیه زنان، برآمده از زیست‌شناسی و ژنتیک است. یا به این دلیل که آن دسته از افراد که مرتکب خشونت می‌شوند، «روانی» یا «دیوانه» هستند و تغییر نمی‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که خشونت علیهِ زنان، محصول آموزه‌های اجتماعی و هنجار‌ها و نا‌برابری‌های اجتماعی است.
همان‌طور که نگرش‌های حامی خشونت آموختی است، می‌توانند از یاد هم بروند. به همین ترتیب، جوامع و دولت‌ها می‌توانند شرایطِ اجتماعی که خشونت را تغذیه میکنند تغییر بدهند و آن را با شرایطی که همراه با احترام و عدمِ خشونت است جایگزین کنند.
جوامع امروزی ما دیگر نمی‌توانند بهانه‌ای برای پرخاشگری بیاورند. فرزندانِ ما، خواهرانِ ما، مادرانِ ما و مادر بزرگانِ ما حق دارند که زندگی عاری از خشونت داشته باشند. دست‌آوردهای زیادی تا به امروز اتفاق افتاده، اما تغییرِ موردِ نیاز، در بسیاری از سطوح احتیاج به تلاشِ هماهنگ و پایدار دارد. همچنین نیازمند به افزایش آگاهی، تغییراتِ قانونی، برنامه‌های ملی عملی، و تحقیقات است. خشونتِ مبتنی بر جنسیت به عنوان یک محصول از رفتارهای آموخته شده شناخته شده است و می‌تواند تغییر کند، به ویژه از طریق آموزش‌هایی که کودکان، نوجوانان و جوانان از هر دو جنسیت را هدف قرار بدهد.
با ارائه یک پیامِ روشن که مردان خشونت علیهِ زنان را تحمل نخواهند کرد، کمپین روبان سفید در راستای کمک برای پایان دادن به این مدل از نقضِ حقوقِ بشر قدم بر می‌دارد.
سه: زنان خود به تنهایی باید خودشان را از روابطِ خشونت‌آمیز بیرون بیاورند.
دلایل بسیاری وجود دارد که زنان در روابطِ نا‌سالم می‌مانند: که عبارتند از ترس از تشدید خشونت، وابستگی مالی، انگِ اجتماعی، عدمِ اعتماد به نفس، انزوا، ارزش‌های دینی و اخلاقی، عشق و تعهد و نگرانی برای کودکان، فشار‌های خانوادگی و عدمِ حمایتِ جامعه: از جمله محل اقامت مناسب و مقرون به صرفه.
مردی که با همسرِ خود با خشونت رفتار می‌کند، معمولا از طیفِ وسیعی از استراتژی‌ها استفاده می‌کند تا او را بیشتر به خود وابسته و تشویق به پیروی از خودش کند. مانندِ: نظارت بر حرکاتِ او، از بین بردن اعتماد به نفس، و تشویقِ زن به سرزنشِ خودش برای موردِ خشونت قرار گرفتن. وابستگی‌های از این قبل نیز ترک کردنِ یک رابطهٔ نا سالم را سخت میکنند.
چهار: بعضی سزاوارِ خشونت هستند چونخود محرک خشونت هستند.
مسئولیتِ خشونت فقط و فقط بر دوش خشونت‌گر است. اکثر قربانیان همه تلاشِ خود را میکنند که همسر یا شریکِ خود را راضی نگه دارند و از تکرارِ بیشتر خشونت جلوگیری کنند.
پنج: خشونت علیهِ زنان تنها در گروه‌هایخاص رخ می‌دهد.
خشونت علیه زنان در تمامِ جنبه‌‌های جوامع ما، صرفِ نظر از نژاد، اعتقاداتِ مذهبی، سطحِ سواد، گرایشِ میلی، شغل، موقعیتِ اجتماعی، یا فرهنگی یا پس‌زمینه‌های قومیتی رخ می‌دهد.
ادامه‌ی مطلب در لینک زیر:
https://bit.ly/2Qyy1qy
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/24195
@KhanehAmnTelegram
برگران: مرسده محرابی از روبان سفید استرالیا
یک: خشونت علیه زنان مساله‌ای است که تنها به زنان مربوط است.
خشونت علیه زنان شاید شرم‌آور‌ترین و فراگیرترین نوع نقضِ حقوقِ بشر باشد. هیچ مرزِ جغرافیایی، فرهنگی یا مالی نمی‌شناسد. تا زمانی که ادامه دارد، نمیتوانیم ادعای پیشرفتِ واقعی به سمت برابری، توسعه و صلح را داشته باشیم.» کوفی عنان، دبیر کل سازمان ملل متحد
از هر سه زن در سراسر جهان، یکی در طول عمرِ خود موردِ خشونت قرار می‌گیرد، تنها به این دلیل که زن است.
خشونت علیه زنان به اندازه ایدز یا مالاریا همه‌گیر شده است. اما به طور کلی توسط عموم مردم و سیاست‌گذارانی که موفق به ایجاد برنامه و سرمایه برای ریشه کردن کردنِ آن نمی‌شوند، کم اهمیت جلوه داده می‌شود.
خشونت علیه زنان، مسالهٔ مردان نیز هست. این همسران، مادران، خواهران، دختران، و دوستانِ مردان هستند که زندگیشان با خشونت و سؤاستفاده محدود شده است. خشونت بعضی از مردان، باعث بدنامی همه مردان می‌شود. این مسالهٔ مردان است چون به عنوانِ بخشی از رهبران جامعه و تصمیم گیرندگان، مردان می‌توانند نقش کلیدی در متوقف کردنِ خشونت علیهِ زنان ایفا کنند. این مسالهٔ مردان است چرا که اقلیتی از مردان با زنان و دختران با خشونت و تحقیر رفتار میکنند، و کمک برای ایجادِ فرهنگی که خشونت‌پذیر نیست به عهده اکثریتِ است.
دو: برای جلوگیری از خشونت علیهِ زنان کاری از ما ساخته نیست.
برخی از افراد فکر میکنند تجاوز و خشونتِ خانگی امری اجتناب‌ناپذیر است، چون مردان «این‌گونه به دنیا آمده‌اند» و خشونت علیه زنان، برآمده از زیست‌شناسی و ژنتیک است. یا به این دلیل که آن دسته از افراد که مرتکب خشونت می‌شوند، «روانی» یا «دیوانه» هستند و تغییر نمی‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که خشونت علیهِ زنان، محصول آموزه‌های اجتماعی و هنجار‌ها و نا‌برابری‌های اجتماعی است.
همان‌طور که نگرش‌های حامی خشونت آموختی است، می‌توانند از یاد هم بروند. به همین ترتیب، جوامع و دولت‌ها می‌توانند شرایطِ اجتماعی که خشونت را تغذیه میکنند تغییر بدهند و آن را با شرایطی که همراه با احترام و عدمِ خشونت است جایگزین کنند.
جوامع امروزی ما دیگر نمی‌توانند بهانه‌ای برای پرخاشگری بیاورند. فرزندانِ ما، خواهرانِ ما، مادرانِ ما و مادر بزرگانِ ما حق دارند که زندگی عاری از خشونت داشته باشند. دست‌آوردهای زیادی تا به امروز اتفاق افتاده، اما تغییرِ موردِ نیاز، در بسیاری از سطوح احتیاج به تلاشِ هماهنگ و پایدار دارد. همچنین نیازمند به افزایش آگاهی، تغییراتِ قانونی، برنامه‌های ملی عملی، و تحقیقات است. خشونتِ مبتنی بر جنسیت به عنوان یک محصول از رفتارهای آموخته شده شناخته شده است و می‌تواند تغییر کند، به ویژه از طریق آموزش‌هایی که کودکان، نوجوانان و جوانان از هر دو جنسیت را هدف قرار بدهد.
با ارائه یک پیامِ روشن که مردان خشونت علیهِ زنان را تحمل نخواهند کرد، کمپین روبان سفید در راستای کمک برای پایان دادن به این مدل از نقضِ حقوقِ بشر قدم بر می‌دارد.
سه: زنان خود به تنهایی باید خودشان را از روابطِ خشونت‌آمیز بیرون بیاورند.
دلایل بسیاری وجود دارد که زنان در روابطِ نا‌سالم می‌مانند: که عبارتند از ترس از تشدید خشونت، وابستگی مالی، انگِ اجتماعی، عدمِ اعتماد به نفس، انزوا، ارزش‌های دینی و اخلاقی، عشق و تعهد و نگرانی برای کودکان، فشار‌های خانوادگی و عدمِ حمایتِ جامعه: از جمله محل اقامت مناسب و مقرون به صرفه.
مردی که با همسرِ خود با خشونت رفتار می‌کند، معمولا از طیفِ وسیعی از استراتژی‌ها استفاده می‌کند تا او را بیشتر به خود وابسته و تشویق به پیروی از خودش کند. مانندِ: نظارت بر حرکاتِ او، از بین بردن اعتماد به نفس، و تشویقِ زن به سرزنشِ خودش برای موردِ خشونت قرار گرفتن. وابستگی‌های از این قبل نیز ترک کردنِ یک رابطهٔ نا سالم را سخت میکنند.
چهار: بعضی سزاوارِ خشونت هستند چونخود محرک خشونت هستند.
مسئولیتِ خشونت فقط و فقط بر دوش خشونت‌گر است. اکثر قربانیان همه تلاشِ خود را میکنند که همسر یا شریکِ خود را راضی نگه دارند و از تکرارِ بیشتر خشونت جلوگیری کنند.
پنج: خشونت علیهِ زنان تنها در گروه‌هایخاص رخ می‌دهد.
خشونت علیه زنان در تمامِ جنبه‌‌های جوامع ما، صرفِ نظر از نژاد، اعتقاداتِ مذهبی، سطحِ سواد، گرایشِ میلی، شغل، موقعیتِ اجتماعی، یا فرهنگی یا پس‌زمینه‌های قومیتی رخ می‌دهد.
ادامه‌ی مطلب در لینک زیر:
https://bit.ly/2Qyy1qy
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/24195
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
۹ باورِ اشتباه درباره خشونت علیه زنان
برگران: مرسده محرابی از روبان سفید استرالیا یک: خشونت علیه زنان مساله‌ای است کهتنها به زنان مربوط است. خشونت علیه زنان شاید شرم‌آور‌ترین و فراگیرترین نوع نقضِ حقوقِ بشر باشد. هیچ مرزِ جغرافیایی، فرهنگی یا مالی نمی‌شناسد. تا زمانی که ادامه دارد، نمیتوانیم…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
همه به مشاور نیاز داریم
هنوز این ذهنیت وجود دارد که افراد دیوانه به روانشناس و روانپزشک مراجعه میکنند، در حالی که بزرگ‌ترین برداشت ناصحیح همین است. در واقع همین چیزها باعث شده که افراد دچار ترس شوند و به روانشناس و روانپزشک مراجعه نکنند.
سازمان بهداشت جهانی، بهداشت روانی را این‌گونه تعریف می‌کند: “بهداشت روانی در درون مفهوم کلی بهداشت قرار دارد و بهداشت یعنی توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی. بهداشت به معنای نبود بیماری یا عقب‌ماندگی نیست”.
اهمیت‌دادن به سلامت روان مانند اهمیت‌دادن به سلامت جسم مهم است. خانواده‌ها باید همانگونه که به پزشک عمومی مراجعه میکنند، به روانشناس و مشاور نیز مراجعه کنند.
۱۲ آوریل روز جهانی روانشناسی
bit.ly/2GUhE6K
@KhanehAmnTelegram
هنوز این ذهنیت وجود دارد که افراد دیوانه به روانشناس و روانپزشک مراجعه میکنند، در حالی که بزرگ‌ترین برداشت ناصحیح همین است. در واقع همین چیزها باعث شده که افراد دچار ترس شوند و به روانشناس و روانپزشک مراجعه نکنند.
سازمان بهداشت جهانی، بهداشت روانی را این‌گونه تعریف می‌کند: “بهداشت روانی در درون مفهوم کلی بهداشت قرار دارد و بهداشت یعنی توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی. بهداشت به معنای نبود بیماری یا عقب‌ماندگی نیست”.
اهمیت‌دادن به سلامت روان مانند اهمیت‌دادن به سلامت جسم مهم است. خانواده‌ها باید همانگونه که به پزشک عمومی مراجعه میکنند، به روانشناس و مشاور نیز مراجعه کنند.
۱۲ آوریل روز جهانی روانشناسی
bit.ly/2GUhE6K
@KhanehAmnTelegram
در فجایع طبیعی از زنان قربانیِ صرف نسازیم
بخشی از ادبیات رسانه‌ها، زنان را در کنار کودکان و سالمندان و افراد کم‌توان به عنوان قربانیان فجایع طبیعی معرفی میکنند. این نگرش به جایگاه فرودست زنان دامن می‌زند.
در هنگام فجایع طبیعی مثل زلزله و سیل زنان در هر سن و سال و با هر سطح از توانایی جسمی، اجتماعی و اقتصادی در کنار کودکان، سالمندان و افراد کم‌توان، به‌عنوان جمعیت آسیب‌پذیر شناخته می‌شوند و نقشی بیش از قربانی نصیب آنها نمی‌شود. وقتی زلزله یا سیل اتفاق می‌افتد، عموماً تصاویر زنانی منتشر می‌شود که در حال ضجه زدن و مویه کردن هستند و یا بر خانمانی ویران‌شده می‌گریند. چنین تصاویری اگرچه ممکن است همدردی عمومی با مصیبت دیدگان را برانگیزد اما به‌طورکلی، آسیب‌پذیری اجتماعی و فرهنگی زنان را بیشتر می‌کند و به تصویر زن توانمند مستقل که در دو قرن اخیر برای شکل گرفتنش تلاش‌های بسیار شده است ضربه می‌زند.
.
اغلب این واقعیت نادیده گرفته می‌شود که همه زنان آسیب‌پذیر نیستند و آنچه زنان را در میان گروه‌های آسیب‌پذیر قرار می‌دهد، نقش مادریِ آن‌هاست. بدیهی است که زنانی که باردار هستند به لحاظ جسمی آسیب‌پذیر هستند و نیازمند مراقبت‌های جدی و اختصاصی‌اند؛ یا زنانی که فرزندان کوچک دارند برای مراقبت از کودکانشان با سختی و دشواری مواجه هستند، اما این وضعیت آسیب‌پذیری قابل تعمیم به همه زنان نیست.
تعمیم نقش قربانیِ آسیب‌پذیر به همه زنان، باعث به حاشیه رانده شدن آنها و تقویت انگاره‌های مردسالارانه می‌شود.
.
بیشتر بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27510
#زنان #سیل
@KhanehAmnTelegram
بخشی از ادبیات رسانه‌ها، زنان را در کنار کودکان و سالمندان و افراد کم‌توان به عنوان قربانیان فجایع طبیعی معرفی میکنند. این نگرش به جایگاه فرودست زنان دامن می‌زند.
در هنگام فجایع طبیعی مثل زلزله و سیل زنان در هر سن و سال و با هر سطح از توانایی جسمی، اجتماعی و اقتصادی در کنار کودکان، سالمندان و افراد کم‌توان، به‌عنوان جمعیت آسیب‌پذیر شناخته می‌شوند و نقشی بیش از قربانی نصیب آنها نمی‌شود. وقتی زلزله یا سیل اتفاق می‌افتد، عموماً تصاویر زنانی منتشر می‌شود که در حال ضجه زدن و مویه کردن هستند و یا بر خانمانی ویران‌شده می‌گریند. چنین تصاویری اگرچه ممکن است همدردی عمومی با مصیبت دیدگان را برانگیزد اما به‌طورکلی، آسیب‌پذیری اجتماعی و فرهنگی زنان را بیشتر می‌کند و به تصویر زن توانمند مستقل که در دو قرن اخیر برای شکل گرفتنش تلاش‌های بسیار شده است ضربه می‌زند.
.
اغلب این واقعیت نادیده گرفته می‌شود که همه زنان آسیب‌پذیر نیستند و آنچه زنان را در میان گروه‌های آسیب‌پذیر قرار می‌دهد، نقش مادریِ آن‌هاست. بدیهی است که زنانی که باردار هستند به لحاظ جسمی آسیب‌پذیر هستند و نیازمند مراقبت‌های جدی و اختصاصی‌اند؛ یا زنانی که فرزندان کوچک دارند برای مراقبت از کودکانشان با سختی و دشواری مواجه هستند، اما این وضعیت آسیب‌پذیری قابل تعمیم به همه زنان نیست.
تعمیم نقش قربانیِ آسیب‌پذیر به همه زنان، باعث به حاشیه رانده شدن آنها و تقویت انگاره‌های مردسالارانه می‌شود.
.
بیشتر بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27510
#زنان #سیل
@KhanehAmnTelegram
www.khanehamn.org
در فجایع طبیعی از زنان قربانیِ صرف نسازیم | خانه امن
Break the silence. We serve victims or witnesses of domestic violence. We support, and are a resource for people who want all homes to be safe homes.
Forwarded from خانه امن
ختنه زنان، خشونتی که هنوز قربانی می‌گیرد
ماهرخ غلام‌حسین‌پور
امروز، ششم فوریه، روز جهانی عدم هرگونه مدارا با خشونتی به نام «ناقص‌سازی جنسی» یا «ختنه» زنان است. بریدن بخشی از اندام جنسی زنان هنوز هم نه در یک کشور آفریقایی روی نقشه، که در بخش‌هایی از استان‌های هرمزگان، کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی انجام می‌شود.
هنوز هم دخترکانی در روستاهای حوالی کنگ، بندر خمیر، جزیره هرمز، کیش، قشم، اورامان و کامیاران، پاوه، نوسود، شاهو و بسیاری از روستاهای دور و نزدیک استان‌های هرمزگان، کردستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی به بهانه مراعات سنت و عرف، بخشی از اندام جنسی‌شان را با تیغ تیز نادانی از دست می‌دهند و برای همیشه داغ خشونت را بر تن و روح‌شان حس میکنند.
می‌توان گفت در طول سال‌های اخیر با فعالیت و روشن‌گری تعداد اندکی از محققان و کنش‌گران یا فعالان محلی، از میزان این عمل خشونت‌بار کاسته شده است، اما کماکان آمارهای موجود نشان می‌دهد که دخترکان تازه متولد‌شده در برخی از استان‌های ایران در معرض خطر ناقص‌سازی جنسی هستند. گرچه نام ایران در لیست ۲۹ کشور ختنه‌کننده زنان که توسط یونیسف به ثبت رسیده، ذکر نشده است، اما نمی‌توان انکار کرد که قریب به ۶۰ تا ۸۰ درصد زنان ساکن هرمزگان و ۳۰ تا ۵۰ درصد زنان کردنشین به تیغ تیز سنت سپرده شده‌اند.
رایحه مکارمی مظفریان یکی از پژوهش‌گرانی است که در طول چند سال اخیر جهت آموزش مردم استان‌های درگیر، وقت بسیاری صرف کرده و کتاب «تیغ و سنت» را هم در مورد نتایج تحقیقات میدانی‌اش در این رابطه منتشر کرده است. متن زیر گفتگوی خانه امن با رایحه مکارمی مظفریان در مورد معضل ختنه در ایران است.
ادامه در لینک زیر:
https://bit.ly/2OqtOnj
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20654
@KhanehAmnTelegram
ماهرخ غلام‌حسین‌پور
امروز، ششم فوریه، روز جهانی عدم هرگونه مدارا با خشونتی به نام «ناقص‌سازی جنسی» یا «ختنه» زنان است. بریدن بخشی از اندام جنسی زنان هنوز هم نه در یک کشور آفریقایی روی نقشه، که در بخش‌هایی از استان‌های هرمزگان، کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی انجام می‌شود.
هنوز هم دخترکانی در روستاهای حوالی کنگ، بندر خمیر، جزیره هرمز، کیش، قشم، اورامان و کامیاران، پاوه، نوسود، شاهو و بسیاری از روستاهای دور و نزدیک استان‌های هرمزگان، کردستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی به بهانه مراعات سنت و عرف، بخشی از اندام جنسی‌شان را با تیغ تیز نادانی از دست می‌دهند و برای همیشه داغ خشونت را بر تن و روح‌شان حس میکنند.
می‌توان گفت در طول سال‌های اخیر با فعالیت و روشن‌گری تعداد اندکی از محققان و کنش‌گران یا فعالان محلی، از میزان این عمل خشونت‌بار کاسته شده است، اما کماکان آمارهای موجود نشان می‌دهد که دخترکان تازه متولد‌شده در برخی از استان‌های ایران در معرض خطر ناقص‌سازی جنسی هستند. گرچه نام ایران در لیست ۲۹ کشور ختنه‌کننده زنان که توسط یونیسف به ثبت رسیده، ذکر نشده است، اما نمی‌توان انکار کرد که قریب به ۶۰ تا ۸۰ درصد زنان ساکن هرمزگان و ۳۰ تا ۵۰ درصد زنان کردنشین به تیغ تیز سنت سپرده شده‌اند.
رایحه مکارمی مظفریان یکی از پژوهش‌گرانی است که در طول چند سال اخیر جهت آموزش مردم استان‌های درگیر، وقت بسیاری صرف کرده و کتاب «تیغ و سنت» را هم در مورد نتایج تحقیقات میدانی‌اش در این رابطه منتشر کرده است. متن زیر گفتگوی خانه امن با رایحه مکارمی مظفریان در مورد معضل ختنه در ایران است.
ادامه در لینک زیر:
https://bit.ly/2OqtOnj
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20654
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
ختنه زنان، خشونتی که هنوز قربانی می‌گیرد
ماهرخ غلام‌حسین‌پور
Forwarded from خانه امن
موانع اشتغال زنان در ایران
محمد اولیایی‌فرد، وکیل دادگستری
منع اشتغال یا ایجاد محدویت برای اشتغال زنان از سوی شوهران همواره از موضوعات چالش‌برانگیز در حوزه حقوق زنان بوده است؛ موضوعی که در پرونده‌های متعدد با آن مواجه بودم از جمله در پرونده لیلا، دختر جوانی که قبل از ازدواج در شرکتی خصوصی مشغول به کار بوده ولی پس از ازدواج با مخالفت شوهرش برای ادامه اشتغال، شغل خود را از دست داده و در نهایت نیز به دلیل عدم تامین مالی در زندگی و ادامه ممانعت همسرش برای اشتغال به بهانه‌های مختلف، مجبور به جدایی شد. اما علاوه بر شرایط خانوادگی و عامل زوجیت، موضوع جنسیت نیز از عوامل منع اشتغال یا ایجاد محدویت اشتغال زنان محسوب می‌شود.
محدودیت‌های شغلی ناشی از زوجیت
محدودیت‌های شغلی ناشی از زوجیت برای زنان به جهت مخالفت شوهر با شغل و حرفه همسر به‌عنوان یکی از آثار غیر مالی عقد نکاح در ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی بدین ترتیب بیان شده است: «شوهر می‌تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع کند.» این ماده به موجب ماده ۱۸ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۵۳به این نحو اصلاح شده است: «شوهر می‌تواند با تأیید دادگاه زن خود را از اشتغال به هر شغلی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیت خود یا زن باشد منع کند. زن نیز می‌تواند از دادگاه چنین تقاضایی را بنماید و دادگاه در صورتی که اختلالی در معیشت خانواده ایجاد نشود، مرد را از اشتغال به شغل مزبور منع می‌کند.»
بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2OyZEyB
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20456
@KhanehAmnTelegram
محمد اولیایی‌فرد، وکیل دادگستری
منع اشتغال یا ایجاد محدویت برای اشتغال زنان از سوی شوهران همواره از موضوعات چالش‌برانگیز در حوزه حقوق زنان بوده است؛ موضوعی که در پرونده‌های متعدد با آن مواجه بودم از جمله در پرونده لیلا، دختر جوانی که قبل از ازدواج در شرکتی خصوصی مشغول به کار بوده ولی پس از ازدواج با مخالفت شوهرش برای ادامه اشتغال، شغل خود را از دست داده و در نهایت نیز به دلیل عدم تامین مالی در زندگی و ادامه ممانعت همسرش برای اشتغال به بهانه‌های مختلف، مجبور به جدایی شد. اما علاوه بر شرایط خانوادگی و عامل زوجیت، موضوع جنسیت نیز از عوامل منع اشتغال یا ایجاد محدویت اشتغال زنان محسوب می‌شود.
محدودیت‌های شغلی ناشی از زوجیت
محدودیت‌های شغلی ناشی از زوجیت برای زنان به جهت مخالفت شوهر با شغل و حرفه همسر به‌عنوان یکی از آثار غیر مالی عقد نکاح در ماده ۱۱۱۷ قانون مدنی بدین ترتیب بیان شده است: «شوهر می‌تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع کند.» این ماده به موجب ماده ۱۸ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۵۳به این نحو اصلاح شده است: «شوهر می‌تواند با تأیید دادگاه زن خود را از اشتغال به هر شغلی که منافی مصالح خانوادگی یا حیثیت خود یا زن باشد منع کند. زن نیز می‌تواند از دادگاه چنین تقاضایی را بنماید و دادگاه در صورتی که اختلالی در معیشت خانواده ایجاد نشود، مرد را از اشتغال به شغل مزبور منع می‌کند.»
بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2OyZEyB
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20456
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
موانع اشتغال زنان در ایران
محمد اولیایی‌فرد، وکیل دادگستری منع اشتغال یا ایجاد محدویت برای اشتغال زنان از سوی شوهران همواره از موضوعات چالش‌برانگیز در حوزه حقوق زنان بوده است؛ موضوعی که در پرونده‌های متعدد با آن مواجه بودم از جمله در پرونده لیلا، دختر جوانی که قبل از ازدواج در شرکتی…
به بهانه‌های مختلف نمی‌گذارد بچه‌دار شویم
موسی برزین، وکیل خانه امن
پرسش: سلام. من خانمی ۳۳ ساله هستم که چهار سال پیش ازدواج کرده‌ام. شوهرم یکی از اقوام دور است که قبل از ازدواج هیچ شناختی ازش نداشتم، چون شهر محل سکونتمان با هم فرق می‌کرد. چند مشکل حل‌نشدنی با شوهرم دارم. خواهش می‌کنم من را راهنمایی کنید. شوهرم به بهانه‌های مختلف نمی‌گذارد بچه‌دار شویم. یک روز می‌گوید زود است، یک روز می‌گوید شرایطش را نداریم، یک روز می‌گوید برویم خارج بعد بچه‌دار هم می‌شویم و از این بهانه‌ها. خانواده هم من را تحت فشار قرار داده که چرا بچه ندارید و همه یه جورایی به من فشار می‌آورند. خود من هم می‌خواهم بچه دار شوم. این مساله خیلی از لحاظ روانی به من فشار می‌آورد چون یواش یواش سن من هم دارد بالا می‌رود. سر این مساله چند بار دعوا و مشاجره کردیم اما شوهرم قبول نمیکند.
مشکل دیگر این است که همسرم بسیار بدبین است و دائم من را کنترل می کند. از تلگرام گرفته تا مکالمه‌هایم را هر روز کنترل می کند و بعد از کنترل شروع به بحث و درگیری می‌کند که چرا من این همه سرم در گوشی است. می‌خواستم کلاس موسیقی بروم که مخالفت کرد. کلا جلوی رشد و پیشرفت من را گرفته و اهمیتی به زندگی و علایق من نمی دهد. واقعا تحمل و صبرم تمام شده است. خواستم بدانم آیا او حق دارد جلوی بچه‌دار شدن من را بگیرد؟ یا حق دارد نگذارد فعالیت‌های اجتماعی کنم؟ من چه کار می‌توانم بکنم؟
پاسخ وکیل خانه امن:
http://bit.ly/2GeiJ60
پاسخ وکیل خانه امن را بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27515
#بارداری #زنان #فرزندآوری
@KhanehAmnTelegram
موسی برزین، وکیل خانه امن
پرسش: سلام. من خانمی ۳۳ ساله هستم که چهار سال پیش ازدواج کرده‌ام. شوهرم یکی از اقوام دور است که قبل از ازدواج هیچ شناختی ازش نداشتم، چون شهر محل سکونتمان با هم فرق می‌کرد. چند مشکل حل‌نشدنی با شوهرم دارم. خواهش می‌کنم من را راهنمایی کنید. شوهرم به بهانه‌های مختلف نمی‌گذارد بچه‌دار شویم. یک روز می‌گوید زود است، یک روز می‌گوید شرایطش را نداریم، یک روز می‌گوید برویم خارج بعد بچه‌دار هم می‌شویم و از این بهانه‌ها. خانواده هم من را تحت فشار قرار داده که چرا بچه ندارید و همه یه جورایی به من فشار می‌آورند. خود من هم می‌خواهم بچه دار شوم. این مساله خیلی از لحاظ روانی به من فشار می‌آورد چون یواش یواش سن من هم دارد بالا می‌رود. سر این مساله چند بار دعوا و مشاجره کردیم اما شوهرم قبول نمیکند.
مشکل دیگر این است که همسرم بسیار بدبین است و دائم من را کنترل می کند. از تلگرام گرفته تا مکالمه‌هایم را هر روز کنترل می کند و بعد از کنترل شروع به بحث و درگیری می‌کند که چرا من این همه سرم در گوشی است. می‌خواستم کلاس موسیقی بروم که مخالفت کرد. کلا جلوی رشد و پیشرفت من را گرفته و اهمیتی به زندگی و علایق من نمی دهد. واقعا تحمل و صبرم تمام شده است. خواستم بدانم آیا او حق دارد جلوی بچه‌دار شدن من را بگیرد؟ یا حق دارد نگذارد فعالیت‌های اجتماعی کنم؟ من چه کار می‌توانم بکنم؟
پاسخ وکیل خانه امن:
http://bit.ly/2GeiJ60
پاسخ وکیل خانه امن را بخوانید:
http://www.khanehamn.org/archives/27515
#بارداری #زنان #فرزندآوری
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
به بهانه‌های مختلف نمی‌گذارد بچه‌دار شویم
موسی برزین، وکیل خانه امن پرسش: سلام. من خانمی ۳۳ ساله هستم که چهار سال پیش ازدواج کرده‌ام. شوهرم یکی از اقوام دور است که قبل از ازدواج هیچ شناختی ازش نداشتم، چون شهر محل سکونتمان با هم فرق می‌کرد. چند مشکل حل‌نشدنی با شوهرم دارم. خواهش می‌کنم من را راهنمایی…
Forwarded from خانه امن
اجبار به تن‌فروشی: پیچ و خم قوانین ایران
موسی برزین خلیفه‌لو- پژوهشگر حقوقی
پدیده تن‌فروشی بدون شک سابقه طولانی دارد اما با صنعتی شدن جوامع رشد بیشتری داشته است. در مورد تن‌فروشی و دلایل و تبعات آن اظهارنظرهای متفاوتی وجود دارد. در مورد اینکه این پدیده تا چه حد انحراف اجتماعی است نظرات مختلفی وجود دارد اما آنچه که به یقین می‌توان گفت این است که تن‌فروشی اجباری پدیده‌ای منفی و غیرانسانی است. این نکته هم مهم است که تعداد قابل توجهی از تن‌فروشان، به اجبار عضو دیگر خانواده اقدام به این کار میکنند.
تن‌فروشی به اجبار به روایت آمار
در کشورهای مختلف تن‌فروشی اجباری جوانب متفاوتی دارد. در ایران برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهد که تعداد قابل توجهی از تن‌فروشان زن به اجبار یکی از اعضای خانواده خود مانند همسر و پدر به این کار مبادرت میکنند. بر اساس داده‌های یک طرح پژوهشی با عنوان « ارزیابی سریع وضعیت تن‌فروشی در شهر تهران با تاکید بر رفتارهای پرخطر مرتبط با ایدز» که در سال ۱۳۸۶ توسط سعید مدنی قهفرخی به سفارش وزارت بهداشت و دفتر جمعیت سازمان ملل متحد انجام شده است: ۲۷ درصد زنان، اولین تن‌فروشی خود را به اجبار یکی از اعضای خانواده خود انجام می‌دهند. از این تعداد ۹ درصد به اجبار شوهر و ۱۸ درصد به اجبار والدین، عمدتا پدر، تن‌فروشی میکنند. ممکن است تعداد تن‌فروشان اجباری از این هم بیشتر باشد.
خبرهای مبنی بر دستگیری و محاکمه زنانی که به دلیل اجبار به تن فروشی، شوهر خود را به قتل رسانده‌اند هر از گاهی به گوش می‌رسد. بدون شک تامین مخارج زندگی و اعتیاد شوهر اصلی‌ترین دلیل اجبار زن به تن‌فروشی است. اغلب اجبارکنندگان زن یا دختر خود به تن‌فروشی، معتاد به مواد مخدراند و برای تامین هزینه‌های اعتیاد خود چنین میکنند. شکی نیست تن‌فروشی اجباری زن، یکی از بدترین نوع خشونت است. این خشونت زمانی وخیم‌تر می‌شود که اجبارکننده یکی از اعضای خانواده زن باشد. فارغ از تبعات روانی و اجتماعی تن‌فروشی اجباری، این‌گونه زنان چنانچه مورد حمایت قانونی قرار نگیرند، اثرات خشونت به مراتب بیشتر می‌شود.
ممکن است زنی که مجبور به تن فروشی می‌شود قصد شکایت علیه اجبارکننده را داشته باشد، ممکن است این زن به هنگام رابطه جنسی دستگیر و محاکمه شود، ممکن است این زن برای رهایی از خشونت دست به قتل مجبورکننده بزند، در این هنگام است که حمایت‌های قانون از زن مجبورشده به تن‌فروشی اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند.
ادامه‌ی مطلب در لینک زیر:
https://bit.ly/2xAJNYL
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21783
@KhanehAmnTelegram
موسی برزین خلیفه‌لو- پژوهشگر حقوقی
پدیده تن‌فروشی بدون شک سابقه طولانی دارد اما با صنعتی شدن جوامع رشد بیشتری داشته است. در مورد تن‌فروشی و دلایل و تبعات آن اظهارنظرهای متفاوتی وجود دارد. در مورد اینکه این پدیده تا چه حد انحراف اجتماعی است نظرات مختلفی وجود دارد اما آنچه که به یقین می‌توان گفت این است که تن‌فروشی اجباری پدیده‌ای منفی و غیرانسانی است. این نکته هم مهم است که تعداد قابل توجهی از تن‌فروشان، به اجبار عضو دیگر خانواده اقدام به این کار میکنند.
تن‌فروشی به اجبار به روایت آمار
در کشورهای مختلف تن‌فروشی اجباری جوانب متفاوتی دارد. در ایران برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهد که تعداد قابل توجهی از تن‌فروشان زن به اجبار یکی از اعضای خانواده خود مانند همسر و پدر به این کار مبادرت میکنند. بر اساس داده‌های یک طرح پژوهشی با عنوان « ارزیابی سریع وضعیت تن‌فروشی در شهر تهران با تاکید بر رفتارهای پرخطر مرتبط با ایدز» که در سال ۱۳۸۶ توسط سعید مدنی قهفرخی به سفارش وزارت بهداشت و دفتر جمعیت سازمان ملل متحد انجام شده است: ۲۷ درصد زنان، اولین تن‌فروشی خود را به اجبار یکی از اعضای خانواده خود انجام می‌دهند. از این تعداد ۹ درصد به اجبار شوهر و ۱۸ درصد به اجبار والدین، عمدتا پدر، تن‌فروشی میکنند. ممکن است تعداد تن‌فروشان اجباری از این هم بیشتر باشد.
خبرهای مبنی بر دستگیری و محاکمه زنانی که به دلیل اجبار به تن فروشی، شوهر خود را به قتل رسانده‌اند هر از گاهی به گوش می‌رسد. بدون شک تامین مخارج زندگی و اعتیاد شوهر اصلی‌ترین دلیل اجبار زن به تن‌فروشی است. اغلب اجبارکنندگان زن یا دختر خود به تن‌فروشی، معتاد به مواد مخدراند و برای تامین هزینه‌های اعتیاد خود چنین میکنند. شکی نیست تن‌فروشی اجباری زن، یکی از بدترین نوع خشونت است. این خشونت زمانی وخیم‌تر می‌شود که اجبارکننده یکی از اعضای خانواده زن باشد. فارغ از تبعات روانی و اجتماعی تن‌فروشی اجباری، این‌گونه زنان چنانچه مورد حمایت قانونی قرار نگیرند، اثرات خشونت به مراتب بیشتر می‌شود.
ممکن است زنی که مجبور به تن فروشی می‌شود قصد شکایت علیه اجبارکننده را داشته باشد، ممکن است این زن به هنگام رابطه جنسی دستگیر و محاکمه شود، ممکن است این زن برای رهایی از خشونت دست به قتل مجبورکننده بزند، در این هنگام است که حمایت‌های قانون از زن مجبورشده به تن‌فروشی اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند.
ادامه‌ی مطلب در لینک زیر:
https://bit.ly/2xAJNYL
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/21783
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
اجبار به تن‌فروشی: پیچ و خم قوانین ایران
موسی برزین خلیفه‌لو- پژوهشگر حقوقی
Forwarded from خانه امن
تیغی که زندگی زنان را مثله می‌کند
نعیمه دوستدار
«آن‌شب شش سالگی خود را به یاد می‌آورم که گرم و آرام در بستر خود خوابیده بودم. در آن حالت دلپذیر نیم‌خواب و نیم‌بیدار و با آن خواب‌های رنگارنگ کودکی که چون پریان خیالی با سرعت ولی آرام و بی صدا از برابرم می‌گذشتند، در درون بسترم حرکت چیزی شبیه به یک پنجه سرد و زمخت را احساس کردم که به لمس و جست‌وجوی بدن من سرگرم بود. گویی به دنبال چیزی می‌گشت. همزمان با آن، پنجه دیگری به همان بزرگی، سردی و زمختی اولی، بر دهان من قفل شد تا مرا از فریاد زدن باز دارد. آنها مرا به حمام بردند. چیزی شبیه یک گیره آهنی را به یاد می‌آورم که دست‌ها، بازوان و ران‌های مرا در خود می‌فشرد، طوری که قدرت هرگونه حرکت یا مقاومت را از من سلب می‌کرد. ناگهان به نظرم رسید که لبه تیز فلزی به میان ران‌هایم رفت و پاره گوشتی را از آن نقطه بدن من جدا کرد. فریادی از درد زدم و دستی که دهان مرا می‌فشرد نتوانست مانع خروج آن شود، زیرا آنچه که حس کردم فقط احساس یک درد معمولی نبود، آتش سوزانی بود که سراسر جسم مرا در خود می‌گرفت. چند لحظه بعد حوضچه سرخی از خون را در اطراف کمرم گسترده دیدم. گریه را سر دادم و مادرم را به کمک خواندم. اما بدترین ضربه لحظه‌ای بود که به دور خود نگاه کردم و او را در کنار خود ایستاده دیدم. بله اشتباه نمی‌کردم، این خود او بود که درست در وسط افراد غریبه، با آنان حرف می‌زد و لبخند تحویل‌شان می‌داد، انگار که آنها همین چند لحظه پیش در مراسم تکه پاره کردن دخترش شرکت نکرده بودند…»
ادامه‌ی مطلب:
https://bit.ly/2NMPgpJ
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20634
@KhanehAmnTelegram
نعیمه دوستدار
«آن‌شب شش سالگی خود را به یاد می‌آورم که گرم و آرام در بستر خود خوابیده بودم. در آن حالت دلپذیر نیم‌خواب و نیم‌بیدار و با آن خواب‌های رنگارنگ کودکی که چون پریان خیالی با سرعت ولی آرام و بی صدا از برابرم می‌گذشتند، در درون بسترم حرکت چیزی شبیه به یک پنجه سرد و زمخت را احساس کردم که به لمس و جست‌وجوی بدن من سرگرم بود. گویی به دنبال چیزی می‌گشت. همزمان با آن، پنجه دیگری به همان بزرگی، سردی و زمختی اولی، بر دهان من قفل شد تا مرا از فریاد زدن باز دارد. آنها مرا به حمام بردند. چیزی شبیه یک گیره آهنی را به یاد می‌آورم که دست‌ها، بازوان و ران‌های مرا در خود می‌فشرد، طوری که قدرت هرگونه حرکت یا مقاومت را از من سلب می‌کرد. ناگهان به نظرم رسید که لبه تیز فلزی به میان ران‌هایم رفت و پاره گوشتی را از آن نقطه بدن من جدا کرد. فریادی از درد زدم و دستی که دهان مرا می‌فشرد نتوانست مانع خروج آن شود، زیرا آنچه که حس کردم فقط احساس یک درد معمولی نبود، آتش سوزانی بود که سراسر جسم مرا در خود می‌گرفت. چند لحظه بعد حوضچه سرخی از خون را در اطراف کمرم گسترده دیدم. گریه را سر دادم و مادرم را به کمک خواندم. اما بدترین ضربه لحظه‌ای بود که به دور خود نگاه کردم و او را در کنار خود ایستاده دیدم. بله اشتباه نمی‌کردم، این خود او بود که درست در وسط افراد غریبه، با آنان حرف می‌زد و لبخند تحویل‌شان می‌داد، انگار که آنها همین چند لحظه پیش در مراسم تکه پاره کردن دخترش شرکت نکرده بودند…»
ادامه‌ی مطلب:
https://bit.ly/2NMPgpJ
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20634
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
تیغی که زندگی زنان را مثله می‌کند
بهمن ۱۷ ۱۳۹۴ خشونت خانگی و اجتماع
کاریکاتور/ کمیسیون فرهنگی: دخترانی که زیر 20 سال ازدواج کنند، هدیه ازدواج می‌گیرند.
ازدواج کودکان آزار جنسی است
http://www.khanehamn.org/archives/20446
آسیب‌های ازدواج زودهنگام برای کودکان
http://www.khanehamn.org/archives/19943
#ازدواج_کودکان #ازدواج_زودهنگام #حقوق_زنان #حقوق_کودکان #کودک_همسری
@KhanehAmnTelegram
ازدواج کودکان آزار جنسی است
http://www.khanehamn.org/archives/20446
آسیب‌های ازدواج زودهنگام برای کودکان
http://www.khanehamn.org/archives/19943
#ازدواج_کودکان #ازدواج_زودهنگام #حقوق_زنان #حقوق_کودکان #کودک_همسری
@KhanehAmnTelegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
۱۴ آوریل سالگرد سیمون دوبوار فیلسوف و نویسنده‌ی فمینیست و اگزیستانسیالیست
با کتاب #جنس_دوم سیمون دوبووار بیشتر آشنا شویم
مقدمه‌ای کوتاه بر کتاب جنس دوم
نوشته‌ی #سیمون_دوبووار
با زیرنویس فارسی
.....
تا زمانی که زنان به مردان فکر میکنند کسی به فکر کردن زنان اعتراض نمیکند!
#گلوریااستاینم
(نویسنده آمریکایی)
سیمون دوبوار در ۱۴ آوریل ۱۹۸۶ و در سن هفتاد سالگی به خاطر ذات‌الریه درگذشت. او را در کنار ژان پل سارتر به خاک سپردند.
مرتبط:
واکنش علیه «ایدئولوژی جنسیتی» باید متوقف شود
http://www.khanehamn.org/archives/27370
@KhanehAmnTelegram
با کتاب #جنس_دوم سیمون دوبووار بیشتر آشنا شویم
مقدمه‌ای کوتاه بر کتاب جنس دوم
نوشته‌ی #سیمون_دوبووار
با زیرنویس فارسی
.....
تا زمانی که زنان به مردان فکر میکنند کسی به فکر کردن زنان اعتراض نمیکند!
#گلوریااستاینم
(نویسنده آمریکایی)
سیمون دوبوار در ۱۴ آوریل ۱۹۸۶ و در سن هفتاد سالگی به خاطر ذات‌الریه درگذشت. او را در کنار ژان پل سارتر به خاک سپردند.
مرتبط:
واکنش علیه «ایدئولوژی جنسیتی» باید متوقف شود
http://www.khanehamn.org/archives/27370
@KhanehAmnTelegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شریک ارث زن
اگر مردی که هیچ وارثی غیر از همسرش ندارد، فوت کند، فقط درصدی از ارث او به همسر می رسد، بقیه چه می شود؟
#قانون_به_زبان_ساده
در همسایگی ما، زن و شوهر پیری زندگی می‌کردند که سالها قبل از ارمنستان به ایران آمده بودند. بچه یا خانواده‌ای هم نداشتند. بعد از فوت پیرمرد از طرف دادستانی آمدند و زن را از خانه بیرون کردند و ملک را از او گرفتند. گفته‌اند که به حکم قانون، خانه به دولت می رسد. چرا؟ بر اساس چه قانونی حکومت می تواند پیرزنی را از محل زندگی‌اش بیرون کند و صاحب ملک شود؟ پاسخ نرگس توسلیان، حقوقدان را در این سری از ویدیوهای «قانون به زبان ساده» بشنوید.
منبع: یوتیوب آموزشکده توانا
@tavaana
@KhanehAmnTelegram
اگر مردی که هیچ وارثی غیر از همسرش ندارد، فوت کند، فقط درصدی از ارث او به همسر می رسد، بقیه چه می شود؟
#قانون_به_زبان_ساده
در همسایگی ما، زن و شوهر پیری زندگی می‌کردند که سالها قبل از ارمنستان به ایران آمده بودند. بچه یا خانواده‌ای هم نداشتند. بعد از فوت پیرمرد از طرف دادستانی آمدند و زن را از خانه بیرون کردند و ملک را از او گرفتند. گفته‌اند که به حکم قانون، خانه به دولت می رسد. چرا؟ بر اساس چه قانونی حکومت می تواند پیرزنی را از محل زندگی‌اش بیرون کند و صاحب ملک شود؟ پاسخ نرگس توسلیان، حقوقدان را در این سری از ویدیوهای «قانون به زبان ساده» بشنوید.
منبع: یوتیوب آموزشکده توانا
@tavaana
@KhanehAmnTelegram
Forwarded from خانه امن
تجاوز جنسی به کودکان در پناه خانواده
دخترانی که در سنین پایین و بدون آگاهی، علی‌رغم میل خودشان و به اجبار خانواده به ازدواج فردی درمی آیند، به‌صورت قانونی و مشروع مورد تجاوز قرار می‌گیرند.
این پادکست را گوش کنید:
https://bit.ly/2Q8rZvY
@KhanehAmnTelegram
دخترانی که در سنین پایین و بدون آگاهی، علی‌رغم میل خودشان و به اجبار خانواده به ازدواج فردی درمی آیند، به‌صورت قانونی و مشروع مورد تجاوز قرار می‌گیرند.
این پادکست را گوش کنید:
https://bit.ly/2Q8rZvY
@KhanehAmnTelegram
SoundCloud
تجاوز جنسی به کودکان در پناه خانواده
دخترانی که در سنین پایین به اجبار خانواده به ازدواج فردی درمی آیند، به‌صورت قانونی و مشروع مورد تجاوز قرار می‌گیرند.
⭕ زِ گهواره با زور...
#کودک_همسری
🔻کارتونیست: منصوره دهقانی
منتشر شده در ماهنامه طنز نیمروز
ازدواج کودکان آزار جنسی است
http://www.khanehamn.org/archives/20446
آسیب‌های ازدواج زودهنگام برای کودکان
http://www.khanehamn.org/archives/19943
#کودک_آزاری #ازدواج_کودکان
@KhanehAmnTelegram
#کودک_همسری
🔻کارتونیست: منصوره دهقانی
منتشر شده در ماهنامه طنز نیمروز
ازدواج کودکان آزار جنسی است
http://www.khanehamn.org/archives/20446
آسیب‌های ازدواج زودهنگام برای کودکان
http://www.khanehamn.org/archives/19943
#کودک_آزاری #ازدواج_کودکان
@KhanehAmnTelegram
Forwarded from خانه امن
سکوت را بشکنید!
مشاوره رایگان
چنانچه تحت خشونت خانگی هستید. چنانچه برای رفع خشونت خانگی نیاز به مشاوره حقوقی دارید، یا با شماره خانه‌ی امن تماس بگیرید و یا «فرم مشاوره آنلاین»را پر و برای ما ارسال کنید. در اولین فرصت مشاوران پاسخگوی شما خواهند بود.
اینجا کلیک کنید:
https://goo.gl/JQHmFj
@KhanehAmnTelegram
مشاوره رایگان
چنانچه تحت خشونت خانگی هستید. چنانچه برای رفع خشونت خانگی نیاز به مشاوره حقوقی دارید، یا با شماره خانه‌ی امن تماس بگیرید و یا «فرم مشاوره آنلاین»را پر و برای ما ارسال کنید. در اولین فرصت مشاوران پاسخگوی شما خواهند بود.
اینجا کلیک کنید:
https://goo.gl/JQHmFj
@KhanehAmnTelegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نگاهِ خیره‌کردن به زنان نوعی آزار دادن و خشونت علیه زنان است.
شاهدان آزار خیابانی و خشونت، مسئول هستند و به عنوان یک شهروند مسئول باید اقدامی انجام دهند.
این اقدام ممکن است تنها برداشتن یک قدم باشد.
@KhanehAmnTelegram
شاهدان آزار خیابانی و خشونت، مسئول هستند و به عنوان یک شهروند مسئول باید اقدامی انجام دهند.
این اقدام ممکن است تنها برداشتن یک قدم باشد.
@KhanehAmnTelegram
خشونت خانگی، کمپین‌های موفق
ترجمه: نرگس ثابتی
در مطالب قبلی درباره راه‌اندازی انجمن‌های پلیس اجتماعی و مکانیسم‌هایی برای مشارکت اجتماعی، گفتمان و پیشرفت گفتیم.
نمونه‌های موفق: گارد حفاظت محلی پروتکلی برای پاسخ به خشونت علیه زنان تدوین میکنند (روساریو، آرژانتین)
گارد حفاظت شهری شهرداری در روساریو (آرژانتین) یک نیروی پلیس غیرمسلح است که در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد و از مردان و زنان جوانی تشکیل شده که با اعضای جامعه و مراجع محلی در ارتقاء امنیت در اماکن عمومی مانند پارک‌ها، خیابان‌ها و مناطق تفریحی همکاری میکنند. در سال ۲۰۰۸، این گارد، مراجع محلی، نمایندگان زنان و نمایندگان امور اجتماعی و گروه‌های حمایت از قربانیان خشونت به طور مشترک پروتکل پاسخ به قربانیان خشونت علیه زنان را براساس آموزه‌های پلیس محلی و مسوولان شهر فوئنلابرادا (Fuenlabrada) در اسپانیا که قبلا پروتکل اجتماعی مشابهی را تنظیم کرده بود، تنطیم و تدوین کرد. کل مطالعه موردی درباره تجربه گارد حفاظت شهری شهرداری را مطالعه کنید.
دفترچه راهنمای گارد شهری شهرداری (CISCSA- زنان و شبکه زیستگاه، ۲۰۰۸). این منبع مرتبط با پلیس اجتماعی آرژانتین نتیجه آموزش‌های متعدد پلیس محلی درباره خشونت علیه زنان در شهرها است. این راهنما دارای چهار بخش است:
۱) خشونت شهری و خشونت علیه زنان؛
۲) بی اساس خواندن افسانه ها و عقاید خرافی درباره خشونت علیه زنان در شهر؛
۳) کنوانسیون های بین المللی، قوانین ملّی و استانی؛
۴) توصیه ها و اقدامات ضروری؛
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2UI2Vmp
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/23234
@KhanehAmnTelegram
ترجمه: نرگس ثابتی
در مطالب قبلی درباره راه‌اندازی انجمن‌های پلیس اجتماعی و مکانیسم‌هایی برای مشارکت اجتماعی، گفتمان و پیشرفت گفتیم.
نمونه‌های موفق: گارد حفاظت محلی پروتکلی برای پاسخ به خشونت علیه زنان تدوین میکنند (روساریو، آرژانتین)
گارد حفاظت شهری شهرداری در روساریو (آرژانتین) یک نیروی پلیس غیرمسلح است که در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد و از مردان و زنان جوانی تشکیل شده که با اعضای جامعه و مراجع محلی در ارتقاء امنیت در اماکن عمومی مانند پارک‌ها، خیابان‌ها و مناطق تفریحی همکاری میکنند. در سال ۲۰۰۸، این گارد، مراجع محلی، نمایندگان زنان و نمایندگان امور اجتماعی و گروه‌های حمایت از قربانیان خشونت به طور مشترک پروتکل پاسخ به قربانیان خشونت علیه زنان را براساس آموزه‌های پلیس محلی و مسوولان شهر فوئنلابرادا (Fuenlabrada) در اسپانیا که قبلا پروتکل اجتماعی مشابهی را تنظیم کرده بود، تنطیم و تدوین کرد. کل مطالعه موردی درباره تجربه گارد حفاظت شهری شهرداری را مطالعه کنید.
دفترچه راهنمای گارد شهری شهرداری (CISCSA- زنان و شبکه زیستگاه، ۲۰۰۸). این منبع مرتبط با پلیس اجتماعی آرژانتین نتیجه آموزش‌های متعدد پلیس محلی درباره خشونت علیه زنان در شهرها است. این راهنما دارای چهار بخش است:
۱) خشونت شهری و خشونت علیه زنان؛
۲) بی اساس خواندن افسانه ها و عقاید خرافی درباره خشونت علیه زنان در شهر؛
۳) کنوانسیون های بین المللی، قوانین ملّی و استانی؛
۴) توصیه ها و اقدامات ضروری؛
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/2UI2Vmp
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/23234
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
خشونت خانگی، کمپین‌های موفق
ترجمه: نرگس ثابتی در مطالب قبلی درباره راه‌اندازی انجمن‌های پلیس اجتماعی و مکانیسم‌هایی برای مشارکت اجتماعی، گفتمان و پیشرفت گفتیم. نمونه‌های موفق: گارد حفاظت محلی پروتکلی برای پاسخ به خشونت علیه زنان تدوین میکنند (روساریو، آرژانتین) گارد حفاظت شهری شهرداری…
Forwarded from خانه امن
عوامل قانونی افزایش‌دهنده خشونت خانگی علیه زنان در ایران
موسی برزین خلیفه‌لو، پژوهشگر حقوقی
یکی از مهم‌ترین راه‌های سنجش میزان برابری جنسیتی در یک جامعه، مطالعه قوانین و مقررات آن جامعه است. گرچه نابرابری جنستی دارای جوانب مختلفی است اما بدون شک یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در نابرابری جنسیتی قوانین و مقررات هستند. قوانینی که در جامعه و یا خانواده یک جنس را بر جنس دیگری برتری دهند و امتیازهایی را بر اساس جنسیت تعیین کنند، قطعا در آن جامعه یکی اصلی‌ترین موانع برای برابری جنسیتی قوانین خواهند بود.
در برخی از کشور‌ها هم‌چون ایران، قوانین متاثر از احکام شرعی یا عرف و فرهنگ مردم، به نوعی دست به تقسیم‌بندی جنسیتی زده و حقوق مضاعفی به مردان اعطا کرده است. این قوانین در بسیاری از موارد در مسائل خانوادگی و در روابط زوجین پیش‌بینی شده است. همین امر سبب شده است که قوانین در عوض اینکه به مبارزه با خشونت خانگی پرداخته و از آن پیشگیری کند و در عین حال زنان قربانی خشونت خانگی را مورد حمایت قرار دهد، خود به نوعی به فراهم کننده بستر خشونت خانگی تبدیل شوند. در حقوق ایران گرچه تلاش‌هایی برای رفع قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان در حوزه خانواده از جمله قانون حمایت خانواده انجام شده است اما این تلاش‌ها به هیچ‌وجه رافع قوانین تبعیض‌آمیز جنسیتی نشده‌اند و هم اکنون طیف وسیعی از مقررات حقوقی و کیفری وجود دارند که با حقوق زنان در تعارض است. در این نوشته کوتاه سعی می‌کنیم به طور خلاصه به این قوانین اشاره کنیم. لازم است ذکر شود که آن قوانینی مورد اشاره قرار می‌گیرند که علاوه بر تبعیض علیه زنان موجب گسترش خشونت خانگی نیز می‌شوند.
بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2OKIz4V
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20914
@KhanehAmnTelegram
موسی برزین خلیفه‌لو، پژوهشگر حقوقی
یکی از مهم‌ترین راه‌های سنجش میزان برابری جنسیتی در یک جامعه، مطالعه قوانین و مقررات آن جامعه است. گرچه نابرابری جنستی دارای جوانب مختلفی است اما بدون شک یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در نابرابری جنسیتی قوانین و مقررات هستند. قوانینی که در جامعه و یا خانواده یک جنس را بر جنس دیگری برتری دهند و امتیازهایی را بر اساس جنسیت تعیین کنند، قطعا در آن جامعه یکی اصلی‌ترین موانع برای برابری جنسیتی قوانین خواهند بود.
در برخی از کشور‌ها هم‌چون ایران، قوانین متاثر از احکام شرعی یا عرف و فرهنگ مردم، به نوعی دست به تقسیم‌بندی جنسیتی زده و حقوق مضاعفی به مردان اعطا کرده است. این قوانین در بسیاری از موارد در مسائل خانوادگی و در روابط زوجین پیش‌بینی شده است. همین امر سبب شده است که قوانین در عوض اینکه به مبارزه با خشونت خانگی پرداخته و از آن پیشگیری کند و در عین حال زنان قربانی خشونت خانگی را مورد حمایت قرار دهد، خود به نوعی به فراهم کننده بستر خشونت خانگی تبدیل شوند. در حقوق ایران گرچه تلاش‌هایی برای رفع قوانین تبعیض‌آمیز علیه زنان در حوزه خانواده از جمله قانون حمایت خانواده انجام شده است اما این تلاش‌ها به هیچ‌وجه رافع قوانین تبعیض‌آمیز جنسیتی نشده‌اند و هم اکنون طیف وسیعی از مقررات حقوقی و کیفری وجود دارند که با حقوق زنان در تعارض است. در این نوشته کوتاه سعی می‌کنیم به طور خلاصه به این قوانین اشاره کنیم. لازم است ذکر شود که آن قوانینی مورد اشاره قرار می‌گیرند که علاوه بر تبعیض علیه زنان موجب گسترش خشونت خانگی نیز می‌شوند.
بیشتر بخوانید:
https://bit.ly/2OKIz4V
لینک مطلب در سایت خانه امن:
http://www.khanehamn.org/archives/20914
@KhanehAmnTelegram
Telegraph
عوامل قانونی افزایش‌دهنده خشونت خانگی علیه زنان در ایران
موسی برزین خلیفه‌لو، پژوهشگر حقوقی یکی از مهم‌ترین راه‌های سنجش میزان برابری جنسیتی در یک جامعه، مطالعه قوانین و مقررات آن جامعه است. گرچه نابرابری جنستی دارای جوانب مختلفی است اما بدون شک یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در نابرابری جنسیتی قوانین و مقررات هستند.…