#دی_به_دین

این روز كه هم چون، دی‌ به آذر و دی‌به مهر به معنای دادار یا آفریدگار ست یكی دیگر از تعطیلی‌های هر ماه به‌شمار می‌آمده است.
در ایران باستان  استراحت کاری بوده و روز نیایش همگانی است.

بیست‌وسومین روز در گاه شماری دینی زرتشتی دی‌به دین نامیده شده است.
دی به چم آفریننده و آفریدگار است.  در گاه‌شماری ایران باستان به جز روز یکم هر ماه که اورمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا ست که به صورت دی آمده و چون در ماه سه دی وجود دارد برای مشخص شدن، نام روز بعد را به آن می افزایند تا از هم مجزا  گردد "دی‌به آذر، دی به مهر، دی به دین”. دی در ادبیات اوستا به چم اهورامزدا می باشد که به شوند سپندینگی این نام بارها در ماه بازگویی شده است. در اوستا نام همکاران را اورمزد اواگاه, سه دی ویسپه شام نامیده‌اند.

دی یکی از نام‌های اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به چم (: معنی) آفریننده آمده ‌است.

روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آن که نام این روزها با نام ماه یکی شده، جشن ماهانه گرفته می‌شود.

🌺 گل شنبلید نماد دی به دین است.

@khashatra

#چگونه_انسان_خدا_گونه_میگردد ؟

✅ سرود هشتم (اشتودگات) بند یکم :

◀️ - اهورامزدا خرسندی را به کسی ارزانی می‌دارد که به دیگران خرسندی بخشد.

👈 سرود هشتم ، بند دوم :
بهترین نیکی ها به کسی برساد که آسایش را برای آسایش دیگران پدید می آورد.


👈سرود هشتم ، بند سوم :
بهترین نیکی به کسی برساد که اشا(راستی) را به دیگران می نمایاند.


بر پایه ی این مانترا انسانی می تواند خدا گونه شود که:

🔥 به دیگران شادی می بخشد.
🔥 آسایش خود را در آسایش دیگران می بیند.

🔥می کوشد راه راستی را به دیگران بیاموزاند.
🔥زرتشت اشو و سرور اشویی را می ستاییم.

🔥فروهر زرتشت پاک را می ستاییم.
🔥مانتره اشو و سردار اشویی را می ستاییم.

@khashatra

#امروز

به روز ، پیروز ‌و فرخ روز دین ایزد از آذر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

سه شنبه ۱۸ آذر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۹ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ دین = دِئنا ، وژدان ، نگرش درونی.

@khashatra

‍ #دین_ایزد

«دین» واژه‌ای پارسی و به چم (:معنی) وجدان، بینش و نگرش درونی است که از سوی اهورامزدا در نهاد هر انسان جای داده شده تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه درست و راست را یافته و در آن گام بردارد.

دین، نام روز بیست‌ و‌ چهارم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی است و نگهبانی روز بیست‌ وچهارم ماه به ایزد دین سپرده شده است. دین نام ایزدی از ایزدان آیین زرتشتی، نگهبان خامه هست. در این روز فرزند به درس و آموزگار سپرند.

پورریحان بیرونی در فهرست نام‌های روزهای ایرانی نام این روز را «دین» و در سغدی هم «دین» و در خوارزمی نیز «دین» یاد کرده است. دین که از واژه‌ی دئنا گرفته شده به چم سروش كه همان وجدان آمده است.

نگرشی درونی که از سوی اهورامزدا در نهاد هر آدمی مى‌باشد، تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه راست و درست را یافته و در آن گام بردارد.

در سانسکریت و گات ها و دیگر بخش‌های اوستا بارها واژه‌ِ ی «دئنا» آمده كه هشت بار مى‌شود.
دین در گات ها به چم‌های گوناگون کیش، و آیین و سروش و … معنا شده است.


فردوسی پیرامون این ایزد می‌سراید :

همه مردمی باید آیین تو،
همه  رادی و راستی دین تو.


مسعود سعد پیرامون آن می‌سراید :

دین‌روز ای روی تو آکفت دین،
مَی خور و شادی کن و خرم نشین.

🌺 گل سد برگ نماد دین ایزد است.

@khashatra

#آتش_آدران (در مهر)

از آتش دادگاه برتر است و اختصاص به شهر و بلوکات بزرگ دارد.
در استان یزد تعداد زیادی از آتش ­آدران = درمهر وجود داشته که امروزه به جهت عدم سکونت زرتشتیان، از بین رفته و یا از حیّز انتفاع خارج شده است.
به تعدادی از درب مهرها اشاره می‌­شود :

👈 در مهر بزرگ، این در مهر در محلّه پشت لرد ‌آسیاب واقع است و به مناسبت قدمت تاریخی و احترام بسیار زرتشتیان به آن «در مهر بزرگ» مشهور است.

👈 در مهر گهنبارخانه؛ چنین مشهور است که آتش ورهرام مدّتی درین آدران نگاه داری می‌­شد.
گردگروپ به تفصیل وضع بنای آن را شرح داده است اما تخت نشین شدن آن نامشخص است.

👈 در مهرنوش، در محلّه زرتشتیان، در مهر پشت خانعلی، تخت نشین سال۹۷۴ .

👈 در مهر کوچه بیوک .

👈 در مهر آبشاهی .

👈 در مهر احمدآباد که حدود هشتاد سال پیش از رونق افتاد .

👈 در مهر اله آباد، تقدیس شده به سال ۱۲۶۰ یزدگردی .

👈 در مهر اهرستان، تعمیر شده توسّط اردشیر بهرام در سال ۱۲۴۶ یزدگردی .

👈 در مهر محلّه سرده تفت که از قدیمی ترین در مهرهاست .
گردگروپ در مقاله خود نقشه بنای این آتش را به دست داده است .

👈 در مهر محلّه راحت آباد تفت، تقدیس شده به سال ۱۲۸۷ یزدگردی .

👈 در مهر باباخندان تفت، تقدیس شده به سال ۱۳۱۶ یزدگردی .

👈 در مهر جعفرآباد، تقدیس شده در سال 1200 یزدگردی .

👈 در مهر چم .

👈 در مهر حسن آباد، تقدیس شده در سال ۱۳۳۸ یزدگردی .

👈 در مهر خرمشاه، تعمیر شده در سال 1256 یزدگردی ‌.

👈 در مهر خیرآباد، تعمیر شده ماه ستی دخت زنج در سال 1255 یزدگردی .

👈 در مهر دهنو .

👈 در مهر رحمت­آباد، تخت نشین شده در سال 1255 یزدگردی .

👈 در مهر زین آباد، تقدیس شده در سال ۱۲۰۰ یزدگردی .

👈 در مهر شریف آباد اردکان، تاریخ بنای اصلی آن معلوم نیست اما در سال ۱۲۴۴ یزدگردی ساختمان جدید آن ایجاد شده است .

👈 در مهر عصرآباد، در سال ۱۳۲۵ یزدگردی ایجاد شده .

👈 در مهر قاسم آباد،‌ در سال 1235 یزدگردی تخت نشین شد .

👈 در مهر مبارکه به سال۱۱۷۷ یزدگردی تقدیس شد .

👈 در مهر مریاباد، مرمّت آن به سال ۱۲۵۶ یزدگردی انجام شد .

👈 در مهر مهر مزرعه کلانتر، حدود سال ۱۱۹۰ یزدگردی تخت نشین شد .

👈 در مهر نرسی آباد، توسّط انجمن زرتشتیان ایجاد شده است .

👈 در مهر نصرت آباد که در سال ۱۳۳۰ یزدگردی تخت نشین شد .

🔥 @khashatra

#امروز

به روز ، پیروز ‌و فرخ روز ارد ایزد از آذر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

چهار شنبه ۱۹ آذر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۰ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ ارد = توانگری و دارایی.

@khashatra

#ارد_ایزد

ایزدی ست که همه ی خوشی‌ها و آسایش‌ها به او ویژه شده است و گویند اگر به خانواده‌ای «ارت» به گونه دختری زیبا رو کند، داده و خواسته و گشایش و گسترش به آن خانه و خانواده روی می‌آورد. آموزش‌های اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و به دست آوردن خواسته سفارش می‌کند.
هر زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست، به کار و کوشش می‌پردازد.
خواندن سرود «اشم وهو»؛ به بهدینان می‌آموزد که : «خوش بختی از آن کسی ست که در پی خوش بختی دیگران باشد».
ایزد ارد كه در اوستا به گونه‌ی «‌اشا ونگهوئی» آمده است، بیست و پنجمین روز هر ماه است. در یشت ها «ارد ایزد»، خواهر امشاسپندان خوانده شده است. یکی از یشت های اوستا به نام او «ارت‌یشت» است. ایزد ارد یا «ارت»، در اوستا «اشی ونگوهی»، و به چم توانگری، خواسته و دارایی است و به چم «خوب و نیک» نیز آمده است.
در اوستا یشت هفدهم، به‌نام این ایزد است. نگهبانی از ثروت و دارایی بر دوش این ایزد است. آموزش‌های اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و به‌دست آوردن خواسته سفارش می‌کند. زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست، به کار و کوشش می‌پردازد. این یشت ۶۲ بند دارد.
‍ در اوستا اَشی وَنگوهی به چم توانگری، خواسته و دارایی است و در پهلوی اَرت آمده، کلمه ونگهو صفت است به چم نیک وخوب. ترکیب این کلمه‌ به چم اشی نیک است و آن در پهلوی به گونه‌ی اَرشَش وَنگ و اَشَش وَنگ و اَرشوش وَنگ و بیشتر اَشیش وَنگ آمده است که همگی به چم اَشی نیک است. ارت یا ارد نیز پهلوی است که در فارسی باقی مانده. در لغت‌نامه ها اَرد و آراد و آرد هر سه یاد شده است. در گات‌ها و دیگر بخش‌های اوستا، ارت (اشی) گاه اسم مجرد است به چم توانگری و بخشایش و برکت و نعمت و مزد و بهره و گاهی اسم خاص ایزدی که نگهبان مال و خواسته و دارایی است. اسم این ایزد در گات‌ها یاد شده است. وی مانند سپندارمذ، آناهید و چیستا (فرشته ی دانش) مونث شناخته شده. در جهان مادّی مال و جلال و خوشی دین داران از پرتو وجود اوست و در جهان مینوی و روز واپسین ، پاداش کارهای نیک و سزای کردارهای زشت به یاری او انجام شود. برخی نیز او را اشیش ونگ می‌نامند، او بِه فَر و شکوه خانه می‌افزاید.
زیرا هرکه به دیگران چیزی بدهد همان چیز افزوده و بزرگ تر شده به خانه ٔ وی بازگردد (چنان که در یسنای ۴۳ بند ۱۲)
زرتشتیان در این روز جامه نو می‌پوشند، به سفر می‌روند و سالمندان را یاری می‌کنند.

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

ارد‌ روز است فرخ و میمون،
با همه لهو و خرمی مقرون.
ای دلارای یار گلگون‌رخ،
خیز و پیش‌آر باده‌ی گلگون.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

هرچیز نو بخر و اندر خانه بر.
 
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

به بازار شو، روز (ارد) ای پسر،
نوانو بخر چیز و به خانه بر.

🌺 گل همیشه بهار نماد ارد ایزد است.

@khashatra

#باور_زرتشت_و_مزدیسنان_در_مورد_موسیقی.

✅ باور زرتشت و مزدیسنان در مورد موسیقی چیست؟

سروده های اشوزرتشت ، گاتاها نام دارد که آهنگین بوده و به باور پژوهش گران ، نخستین ادبیات شعر گونه ی جهان دانسته شده است.
آشکار است که چنین سرودهایی از آغاز با آهنگ ویژه ای خوانده می شده است.

شادمان زیستن و فراهم آوردن شادی و سرور برای روان خویش و دیگران ، از سفارش های بینش اشوزرتشت است.
و شاد کردن دیگران به گونه ای نیایش بوده است.
چنان که در سنگ نگاره های دوران هخامنشی نیز مشاهده می شود که آمده :

بزرگ است اهورامزدا ؛
که آسمان را آفرید ،
که زمین را آفرید ،
که مردم را آفرید ،
و « شادی » را برای مردم آفرید.

بنابراین خنیاگری (:موسیقی) جدا از زندگی زرتشتیان و نیاکان ما نبوده است.
نگاره (:عکس) دف ، دوتار و نی که از پنج هزار سال پیش به یادگارمانده ،
هم چنین نام آورانی خنیاگر و خوش نواز در دوران ساسانی هم چون ؛
باربد و نکیسا ، سخن از ارزش موسیقی و بهره مندی آن در ایران باستان را دارد.

📚 بن مایه :

برگفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

#امروز

به روز ، پیروز ‌و فرخ روز اشتاد ایزد از آذر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

پنج شنبه ۲۰ آذر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۱ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ اشتاد = راستی و درستی.

✔️ روز دیدار ستی پیر در شهر یزد.

@khashatra

#اشتاد_ایزد

اشتاد یا ایزدبانو اشتاد، در اساتیر ایران نام یک ایزدبانو است که ایزد پایدار روز بیست‌ و‌ششم هر ماه در گاه شمار زرتشتی نامیده می‌شود. اشتاد به چم «راستی و درستی» است.
این ایزد راهنمای مینویان و جهانیان است.
در آیین مزدیسنا بر این باور است که خداوند، زمین را در اشتاد روز آفرید. بنا به این بازگفت برخی اشتاد روز را، روزی خجسته دانسته‌اند.

واژه‌ی اشتاد از بنیان و نهان ارشتاد یا ارشتات بوده که در گذر زمان به اشتاد تبدیل شده‌ است.
ارشتات به چَم راستی و درستی است و در یسنا ۱۶ و هم چنین در دو سی روزه‌ی کوچک و بزرگ، در ردیف سی فرشته‌ در پیوند با روزهای ماه به شمار آمده‌ است.

اشتاد هم چنین رهنمای مینویان و جهانیان شمرده شده و با دو ایزد دیگر، یعنی زامیاد (ایزد زمین) و رشن در پیوند ویژه‌ و نزدیک دارد و ایزد اشتاد همکار و یاور امشاسپند «اَمُرداد» بوده و در اوستا به چم «کار و دادخواهی» هم آمده است.

زرتشت بهرام پژدو می‌سراید : «روانت باد ویژه جان و دل شاد،
نگهدارت سروش و رشن و اشتاد.

چهار روز در نزد زرتشتیان ارج بسیار ویژه‌ای دارد : مهر، آذر، ورهرام و اشتاد و برای هر یک از آن ها زیارتگاهی ساخته شده است.
یکی از نیایش گاه‌های زرتشتیان کرمان، «شاه اشتاد ایزد» نام دارد.
این زیارتگاه که در محله گَبر آباد در شمال شرقی شهر کرمان جای دارد، به این ایزد ویژه شده است. زرتشتیان روز اشتاد ایزد هر ماه در پیرانگاه ستی‌پیر در نزدیکی روستای زرتشتی‌نشین مریم‌آباد یزد به نیایش همگانی می‌پردازند.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

اسب، گاو و ستور به گشتن،
هل تا به درستی آیی (بازگردی).

اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

در (اشتاد) روز، اسب و گاو ستور،
به گشتن افکنی مایه گیرند و زور.

در بندهش پیرامون این ایزدان آمده است :
آن سه فره بر چینوت برایستند. آن جا که رشن، روان را آمار کند و اشتاد و زامیاد، روان را بر ترازو بگذارند.

 در شاهنامه آمده است :

«همه ساله ز اشتاد و از آسمان،
تن و جانت با شادی و کامتان».


مسعود سعد سلمان گوید :

«اشتاد روز و تازه ز گل بوستان،
ای دوست می ستان ز کف دوستان».

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

اشتاد‌ روز و تازه ز گل بوستان،
ای دوست می ستان ز كف دوستان.

در بوستان نشین و می ‌لعل نوش،
زیرا كه سبز گشت همه بوستان.

 پور ریحان بیرونی در آثارالباقیه می‌نویسد :

«در این روز خداوند زمین را بیافرید».
سفر کردن و خون گرفتن در این روز نیکوست.

🌺 گل لاله نماد روز اشتاد ایزد است.

@khashatra

#گویش_ویژه_ی_مزدیسنان.


✅ گویش ویژه ی زرتشتیان ایران ، دری زرتشتی یا گورونی نام دارد.
پیشینه ی این گویش به پارسی میانه در روزگار اشکانیان می رسد.
پژوهش های انجام شده به وسیله زبان شناسان حکایت از دگرگونی این زبان در گذر تاریخ دارد.
از آن جا که گویش پیوسته به سوی ساده تر شدن پیش خواهد رفت ،
این گویش نیز که برگرفته از پارسی میانه است اندک اندک ،
به ریخت (:شکل) ساده تری درآمده و با لهجه هایی گوناگون به یادگار مانده است.

واج های کنونی و ساختار دستوری گویش زرتشتی ساده شدن آن را آشکار می کند.
چنان که دبیره ی پهلوی ساسانی ساده تر از دبیره پهلوی اشکانی ،
و گویش زرتشتی ساده تر از پهلوی ساسانی است.

گویش زرتشتی دارای دو گویش بنیادی ؛ یزدی و کرمانی است.
هریک ازاین دو گویش به لهجه هایی بخش بندی می شوند ،
و هر یک از این لهجه ها نشان دهنده ی تیره (:خاندان) ویژه ای از بخش جغرافیایی گوناگون است.
و نشان می دهد که زرتشتیان پیش از این که به بخش مرکزی ایران ،
( یزد و کرمان) کوچ کرده و پناهنده شده اند.
در شهرهای دیگر با لهجه هایی گوناگون گویش می کرده اند.
گویش کنونی مزدیسنان به لهجه های ؛
#خراسانی ، #شیرازی ، #اسپهانی و دیگر شهرها نزدیک است.

لهجه هایی گوناگون درگویش زرتشتیان یزد :
#محلتی
#خرمشاهی
#کوچه_بیوکی
#اهرستانی
#کهنویی
#نرسی_آبادی
#خیر_آبادی
#رحمت_آبادی
#مریم_آبادی
#شریف_آبادی
#نصرت_آبادی
شوربختانه امروزه گویش زرتشتی یا گورونی کم کم به فراموشی می رود و بسیاری از مزدیسنان به ویژه ،
زرتشتیان شهرهای بزرگ چون #تهران ، #کرمان و...
پایداری این میراث مینوی ارزشمند را پشتیبانی نمی کنند.

📚 بن مایه :

برگفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

‍ #معنی_مجوس_در_زبان_تازی.

✅ چم (:معنی)مجوس در زبان تازی چیست؟
واژه ی"مجوس" معرب (:عربی شده) واژه ی « مگوس » است که ،
جمع واژه ی « مگه »  به چم دانا در اوستا می باشد.

واژه ی موبدان نیز از واژه « مگوپتان » گرفته شده است.
از آن جا که واک (حرف) « گ » در گویش عربی وجود نداشته است ،
این واک در واژگان پارسی به ریخت (:شکل) « ج » درآمده است.
مانند واژگان نرگس و گرگان که در گویش پارسی ؛
به نرجس و جرجان تبدیل شده است. 

بنابر این واژه ی "مگوش" نیز به " مجوس " تبدیل شده ،
و در سوره ای از قرآن نیز به این واژه در جایگاه یک دین و پیروان آن اشاره شده که درآن روزگار پیروان دین زرتشت را از کافران جدا دانسته است. 

📚 بن مایه :

برگفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra

#امروز

به روز ، پیروز ‌و فرخ روز آسمان ایزد از آذر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

آدینه ۲۱ آذر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۱۲ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ آسمان = آسمان

@khashatra

#آسمان_ایزد

بیست‌وهفتمین روز از هر ماه در گاه شمار مزدیسنی آسمان نامیده می‌شود.
آسمان از آفریده‌های اهورایی و ایزد نگهدارنده‌ ی سپهر.
واژه‌ ی آسمان در اوستا به صورت اَسن، اَسمن، در پارسی میانه و در پازند به صورت آسمان آمده است.
این واژه در اوستا به چم (:معنی) سنگ نیز به کار رفته است.
آسمان نخستین آفریده‌ ی اهورامزدا پیش از جهان مادی است که آغاز و انجام آن نادیدنی است.
(یشت ها فروردین یشت بند ۳) و در اوستا ستوده شده است.
آفرینش دیگر پدیده‌‌ها با آسمان در پیوند است.
به این معنی که اهورامزدا از گوهر آسمان آب و از آب زمین را آفرید.
و به یاری آسمان شادی را آفرید. “که در دوران آمیختگی که ”روزگار ماست” آفریدگان به شادی زندگی کنند.
ایرانیان باستان آسمان را هفت پایه می‌دانستند.
نخست ابر پایه‌ ی دیگر سپهر اختران، سه دیگر ستارگان آلوده نشده، چهارم بهشت که ماه بدان پایه ایستد، ششم گاه امشاسپندان، هفتم روشنایی بی کران که جای اورمزد است.
در برخی بُن مایه ها (منابع) برای آسمان فقط سه پایه، ستاره پایه و ماه پایه و خورشید پایه نام برده شده است اما در ادبیات پهلوی از هفت طبقه‌ ی آسمان یاد شده است.
همکاران آسمان، شهریور، خور و مهر و انارم ”انغر روشن” می‌باشند.
آسمان نخستین گیتیایی اهورامزداست و در گهنبار میدیوزرم آفریده شده است.
آسمان از آفریده‌های بسیار زیبا و ستودنی اهورامزداست.
آسمان برای ایرانیان باستان سرچشمه ی نور و گرمای خورشید بوده و همان گونه که خورشید نیایش می‌شده، آسمان هم ستوده می‌شده است.

در شاهنامه آمده است :

« مه بهمن و آسمان روز بود،
که فالم بدین نامه پیروز بود».

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی نسک (کتاب) بندهش :

آسمان‌روز ای چو ماه آسمان،
باده نوش و دار دل را شادمان.

جان ز باده شاد كن زیرا كه عقل،
باده را بیند همی شادی جان.

هر زمان باده خور ای تازه چو گل،
تازه كن شادی به باده هر زمان.

🌺 گیاه هوم نماد آسمان ایزد است.

@khashatra

#میهن_دوستی_در_خون_ایرانیان_است.

✅ از روزی که ایران و ایرانی به وجود آمده و تا روزی که ایرانی با اصالت وجود داره میهن دوستی و پاسداری از میهن تا پای جان از بوده تا بوده در اندیشه و خون و گوشت و پوست و استخوان ایرانیان است.
هویت ایرانی یک فرمانده ی اصیل و میهن دوست زرتشتی به نام ؛
سرهنگ خلبان زنده یاد کیخسرو داراب آزادگانیان.
۱
@khashatra

✅ امیر سرتیپ خلبان مهدی پاک‌بنیان در پاسخ «گنج جنگ-صنایع هوایی» که از نقش اقلیت‌های دینی در نیروی هوایی ارتش از او پرسيده ، می‌گوید :
پیش از انقلاب ، پروازهایی که با C-130 برای کشور اردن انجام می دادیم ، ما در دسته ی پروازی شش فروندی به رهبری بزرگ مردی به نام جناب سرگرد «#کیخسرو_داراب_آزادگانیان» در این مأموریت شرکت کردیم.
جناب آزادگانیان از هم رزمان زرتشتی ، جزو خلبانان قدیمی ، با تجربه و با سواد نیروی هوایی بودند که کسوت استادی به گردن ما داشتند.
درمدت ده روزی که ما بین اُمان و باند پروازی سلاله پرواز می‌کردیم ، اتفاقی افتاد که روح بزرگ و منش والای این افسر و فرمانده با صلابت و با اصالت ایران دوست ، بیش از پیش بر ما مشخص شد. خاطره‌ای که فکر نمی‌کنم هرگز از ذهن هیچ کدام از ما گروه ۴۲ نفری آن مأموریت پاک بشود.
خاطرم هست که نخستین صبح حضور ما در فرودگاه اُمان ، پس از توجیه به وسیله ی رهبر، نوبت ارائه ی گزارش «افسر آب و هوا» شد.
همان‌ گونه که می‌دانید در پایگاه‌های هوایی ، ابتدای صبح ، پیش از انجام هرگونه پروازی ، افسر آب و هوا در سالن توجیه ، در حضور همه‌ی خدمه ی پروازی ، وضعیت آب و هوای حال حاضر منطقه خودی و مناطقی که هواپیماهای پایگاه بدان مناطق پرواز خواهند نمود ، به علاوه پیش‌بینی وضعیت آب و هوای آن ها در طی ۲۴ ساعت آینده را تشریح می‌کند.
۲
@khashatra

✅ در طی آن ده روز حضور ما در اُمان هم این نفرات هر روز صبح برای تشریح وضعیت آب و هوا می‌آمدند.
افسر مزبور شروع کرد با زبان انگلیسی به توضیح وضعیت آب و هوا در اردن، مسیر ، «خلیج همیشه پارس» و نهایتأ کشور اُمان.
همین گونه با چوب روی نقشه جلو می‌فت که رسید به منطقه ی «خلیج همیشه پارس» به این جا که رسیداز سر نادانی و حماقت گفت : «وضعیت آب و هوای امروز خلیج ع...ر...ب...ی» جناب آزادگانیان، قد بلند بود و چهارشانه ، واندام بسیار ورزیده‌ای داشت.
همین که لغت خلیج ع...ر...ب...ی بر زبان ناپاک این فرد پست و پلشت جاری شد ، جناب آزادگانیان، چنان با کف دست به روی میز اتاق توجیه کوبید که سر صبحی ، برق از کله ی همه ی ما پرید!
افسر نادان آب و هوا برگشت که ببیند چه اتفاقی افتاده که جناب سرگرد آزادگانیان ، خیلی آرام و با وقار با آن صدای مردانه‌اش گفت :
Persian Gulf not Arabian Gulf
افسر بی شعور و نادان و نابخرد آب و هوا دید که توپ جناب آزادگانیان پر تر از این حرف هاست، بدون هیچ مکثی گفت :
Yes Sir, Persian Gulf .
مقدمات پیش از پرواز انجام شد و ما پرواز آن روز را رأس ساعت مقرر انجام داده و در غروب آفتاب همگی مجدد به اُمان بازگشتیم تا صبح فردا عملیات پروازی را دوباره از سربگیریم.

بامداد فردا دوباره همگی در سالن توجیه جمع شدیم تا افسر آب و هوا ، وضعیت جوی را تشریح نماید.
۳
@khashatra

✅ وی براساس روال دیروز ، دوباره شروع به توضیح وضعیت آب و هوا کرد.
زمانی‌که به منطقه ی «خلیج همیشه پارس» رسید، در کمال تعجب ، دوباره از روی نادانی و حماقت همان کلمه ی مسخره را تکرار کرد.
همه ی ما سرگرد آزادگانیان را کاملأ می‌شناختیم و می‌دانستیم بر سر کلمه‌ای به نام «ایران» با هیچ کس شوخی ندارد. همین که افسر آب و هوا این اشتباه احمقانه را دوباره مرتکب شد ، چشمان همه ی ما به طرف رهبر دسته چرخید.
در حالی که افسر احمق اُردنی ، پشت به ما در حال بافتن اراجیف خود بود ، با همان آرامشی که از سرگرد آزادگانیان سراغ داشتیم ، از جایش بلند شد و به سراغ افسر اردنی رفت.
انتظار ما یک تذکر جدی و محکم بود.
اما جناب کیخسرو آزادگانیان ، فرمانده بلند قد و تنومند و باصلابت دسته پروازی فراتر از تصور ما ، با همان دستان پهن و بزرگش به پشت نفر اردنی زده ، از پشت یقه‌اش را گرفت و کشان کشان به جلوی درب برد ، سپس با پوتین پای چپ و با لگدزدن درب را باز کرده ، و با اردنگی و پس گردنی ، افسر نادان و کودن اردنی را از سالن توجیه به بیرون پرتاب کرد.
ببینید! آن جایی که ما حضور داشتیم ، ارشدترین تَن مان ، جناب سرگرد آزادگانیان بود و هیچ مقام یا مسئولی در آن مکان و زمان حضور نداشت تا رهبر دسته برای خوشامد وی این کار را بکند.
این واکنش قاطع و مصمم جناب سرگرد آزادگانیان تنها یک علت داشت و آن هم این بود که "وی از اعماق وجودش به ایران ، به نام پاک ایران، به ملت پاک سرشت ایران ، ایمان و اعتقاد داشت و عشق می‌ورزید".»

روان این مرد بزرگ میهنی دوست شاد سرای نور و شادی جایگاهش باد.
راه نیکش پر رهرو باد.

📚 بُن مایه :

برگرفته از ؛ درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنان روان شاد موبد كورش نیکنام.

✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.
۴
@khashatra
پایان 🔺🔺

#زامیاد_ایزد

زامیاد به چم زمین است. زمین سرچشمه‌ ی همه ی داده‌ها برای زندگی بهتر آفریده‌‌ هایی است که روی آن زندگی می‌کنند.
گویند در این  روز درخت نشاندن  و تخم  کاشتن و آبادانی کردن بسیار خوب است.

روز «زامیاد» بیست‌ و‌ هشتمین روز ماه در گاه شمار زرتشتی به این ایزد نامیده می‌شود.
زامیاد (زم، زمین + یزد) یا زامیاد نام فرشته‌ ی زمین است‌ که با صفت نیک کنش، از او یاد شده است.
ایزد زامیاد (زمین) با ایزد آسمان یک جا یا جداگانه سپند شمرده شده‌اند.
زمین نماد مادر است برای انسان و دیگر موجودات زنده‌ ی روی آن، بنابراین ستودنی و سپندینه بوده و در آموزش‌های دین زرتشتی به نگهداری پاک و نیکو از آن بسیار سفارش شده است.
ایزد زامیاد از ایزدان همکار اَمُرداد است.

در ستایش زامیاد نیایش و ستایش اهورمزدای یگانه از همه‌،
نیكوكاران به داده‌های هرمز هست،
نگهدارنده و پروراننده‌ ی آفریده‌ ی زمین نیكو را همی مى‌ستاییم ….

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌‌ی نسک بندهش ؛

چون روز زامیاد نیاری ز می ‌تو یاد،
زیرا كه خوش‌تر آید مِی ‌روز زامیاد.

اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

دارو مخور.

اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ استاد ملک‌الشعرای بهار :

گرت خوردن دارو افتد به سر.
به (زامیاد) روز، هیچ دارو مخور.

🌺 گل بانو اسپرغم نماد زامیاد ایزد است.

@khashatra

#معاشرت_دختر_و_پسر_در_دین_زرتشتی

✅ آیا معاشرت دختر و پسر برابر آیین زرتشتی آزاد است؟

از آن جا که در بینش اشوزرتشت بین زن و مرد ، پسر و دختر و پیر و جوان گوناگونی (:تفاوتی) وجود ندارد ،
در زندگی هازمانی (:اجتماعی) زرتشتیان همه در کنار یک دیگر بوده ،
میزان گفتگو و برخورد با یک دیگر را می شناسند.
تا از چارچوب راستی بیرون نروند ، در جشن هـای ملی و دینی ،
مـراسـم گوناگون آیینی و گردهمایی خانوادگی از دیر باز تاكنون ،
دختران و پسران زرتشتی پا به پای هم دیگر بوده و تلاش كرده اند تا ،
بر پایه ی پیام راستین اشوزرتشت و با پیروی از ارزش های ،
نیک مَرتوگانی (:انسانی) در سازندگی ، تازه كردن زندگی و گسترش راستی سهم ویژه ای داشته باشند.
اوستا در سرودی زیبا و کوتاه جوانانی را درود فرستاده است که ،
نیک اندیش ، خوش گفتار ، درست کردار و با وجدان باشند.

📚 بن مایه :

برگفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد کورش نیکنام.

✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra