اندیشکده خرد جنسی

This media is not supported in your browser

تاسوعای جوانمردان، یوسف دوران و جامعه کلنگی!

برادر پشت و پناه انسان است و این جمله نیز در ر‌وضه‌ها بسیار معروف است که در کنار علقمه صدایی برخاست؛ برادر به فریاد برادرت برس!

اما برادران یوسف که اول قصد قتل او را داشتند، در نهایت مشورتی پذیرفته و با تخفیف او را به چاه انداختند و سال‌ها از خانواده و مادر و پدرش جدا کردند. اما وقتی سال‌ها بعد آنها (و کل کنعان) محتاج حمایت او شدند، نه انتقام گرفت، نه تحقیرشان کرد و نه گذشته را به رخشان کشید. در نهایتا فقط برایشان طلب آمرزش کرد.

جوانمردی فقط چشم پوشیدن از چیزی که دوستش نداری نیست. جوانمردی آنجاست که از چیزی بگذری که همه دلایل دنیا برای انتخابش وجود دارد.

زلیخا فقط یک زن نبود. همراهی با او یعنی دسترسی به ثروت، امنیت، نفوذ، رفاه و قدرت. یعنی کوتاه‌ترین راه برای خروج از موقعیت یک برده و رسیدن به جایگاهی ممتاز در مصر. اما یوسف به همه اینها پشت کرد و هزینه انتخاب خود را نیز سخت پرداخت. از محرومیت زندگی تا شکنجه‌ها در سال‌های زندان...

بسیاری از ما وقتی مورد تهمت قرار می‌گیریم، برای دفاع از خودمان همه جزئیات را تعریف می‌کنیم. نه فقط به اندازه رفع اتهام، بلکه گاهی به اندازه نابود کردن طرف مقابل.

اما وقتی عزیز مصر با صحنه درگیری یوسف و زلیخا روبه‌رو شد، یوسف وارد شرح و بسط ماجرا نشد. نگفت چه نقشه‌ای کشیده شده، چه درهایی بسته شده و چه مکر و فریبی در کار بوده است. فقط به اندازه رفع اتهام که وظیفه او بود سخن گفت: او از من مراوده خواست!

یوسف می‌توانست برای اثبات پاکی خود، زلیخا را به طور کامل رسوا کند. اما میان دفاع از خود و نابود کردن دیگری تفاوت قائل شد. او جوانمردانه بی‌گناهی خود را خواست، نه بی‌آبرویی زلیخا را‌ به همین جهت حتی بعدها که باید بین تن دادن به خواست زلیخا و یا رفتن به زندان یکی را انتخاب می‌کرد، برای زندانیان هم هیچ چیز از ماجرایی که رخ داده نگفت چرا که نان و‌ نمک عزیز مصر را خورده بود، و نمی‌خواست آنها بی آبرو شوند.

فراموش شدن، یکی از تلخ‌ترین تجربه‌های انسانی است. به‌ویژه وقتی به کسی کمک کرده باشی و او تو را از یاد ببرد.
یوسف خواب ساقی پادشاه را تعبیر کرد و از او خواست که بی‌گناهی‌اش را یادآوری کند. اما ساقی سال‌ها او را فراموش کرد. وقتی سرانجام بازگشت، یوسف جوانمردانه نه گلایه‌ای کرد و نه حساب گذشته را وسط کشید.‌ فقط به پرسش او پاسخ داد.

بسیاری از ما وقتی حقی از ما ضایع می‌شود، کمک به دیگران را به گرفتن حق خودمان مشروط می‌کنیم.

اما وقتی پادشاه مصر خوابش را آشفته دید و از یوسف کمک خواست، یوسف نگفت اول بی‌گناهی مرا ثابت کنید. نگفت اول خسارت سال‌های زندان را بدهید. جوانمردانه خواب را تعبیر کرد و وقتی پادشاه او را از زندان فراخواند، نپذیرفت بی‌درنگ آزاد شود و به دربار بیاید. گفت پیش از آن، درباره آن ماجرا تحقیق کنید و از زنان، بپرسید که حقیقت جلسه دست و‌ترنج چه بوده است؟ او نمی‌خواست با آزادیِ بی‌توضیح از زندان بیرون بیاید، می‌خواست بی‌گناهی‌اش روشن شود.

سال‌ها اتهام را تحمل کرد اما جوانمردانه آبروی کسی را خرج اثبات بی‌گناهی خود نکرد. در نهایت نیز این زلیخا بود که خود اعتراف کرد: من خواهان یوسف بودم و او راست می‌گفت!

آدم‌ها گاهی از حل مسئله دیگران لذت نمی‌برند، بلکه از اثبات درستی خودشان لذت می‌برند. یوسف می‌توانست فقط خواب پادشاه را تعبیر کند و کنار برود. اما چنین نکرد. علاوه بر تعبیر خواب، جوانمردانه برای عبور از قحطی نیز برنامه داد. از ذخیره گندم تا مدیریت مصرف. او فقط دنبال اثبات دانایی خود نبود بلکه دنبال حل مسئله بود!

قدرت معمولاً آدم‌ها را از خانواده و ریشه‌هایشان دور می‌کند. اما وقتی یعقوب پس از سال‌ها به مصر رسید، یوسف منتظر نماند تا پدر به دربار او وارد شود. از مصر جوانمردانه خارج شد و به استقبال پدر رفت. قدرت، احترام و‌ادب او را کم نکرده بود.

خیلی از آدم‌ها اگر جای یوسف بودند، هنگام دیدار دوباره پدر، فهرستی از ظلم‌های برادران را بازگو می‌کردند. اما یوسف چنین نکرد. او جوانمردانه نه از چاه گفت، نه از بردگی و نه از زندان. آبروی برادرانش را حفظ کرد و فقط به پدر گفت: شیطان میان ما جدایی انداخت!

جوانمردی به قد بلند و ابروی درهم و بازوی کلفت نیست! به ادب و اداب است و به فتوت و حفظ حرمت.

پ.ن:
ویدئوی پیوست نیز نمونه‌ای از جامعه‌ایست که حالش به از احوالش است!

@yaser_arab57

👍39❤16👏7😁2

5.52K views12:25