💢 نازیسم و زنان

#بخش_نخست
#نازیسم_و_زنان

شاید هیچ چیز بیش از نگرش و سیاست نازیسم در مورد زنان، ماهیت اصلی این جنبش را به عنوان طغیانی خشم آلود علیه مدرنیته و ارزش های روشنگری آشکار نسازد:

🔘 هاینریش هیملر فرمانده کل اس اس، “زن تمام عیار نازی” را چنین توصیف می کند:
“یک مرد واقعی نخست او را در حکم کودک دلپسندی می داند و دوست دارد که بایستی وقتی حماقت کرد، با او دعوا کرد و حتی تنبیهش نمود و در عین حال حال لازم است بخاطر ضعف و سستی اش از او حفاظت نمود و عزیزش دانست، و دوم در حکم یک همراه و رفیقی وفادار و فهیم که در نبرد زندگی یار او و همیشه در کنارش است، اما هرگز روح و روان مرد را در قید و بند نمی گذارد، و سوم در حکم همسر که باید مرد پاهایش را ببوسد و ظرافت زنانه و تقدس بی آلایش و ناب او به او قدرت دهد تا در گرماگرم نبرد پایداری کند و در لحظات آرمانی پیوند معنوی او را به حالی به غایت ملکوتی رساند.

🔘 هیتلر اعلام کرد که در دولت من مادر ارزشمندترین شهروند است.
او هنگامی که در جمع زنان سخنرانی می کرد " با ظرافت بسیار از مادرش حرف می زد و چنان توجه صمیمانه ای به مسایل زنان خانه دار نشان می داد که زنان گریان می شدند."

🔘 گوبلس وزیر تبلیغات هیتلر در آغاز کسب قدرت توسط او اعلام کرد:
“ما تقسیم کار جنسیتی صحیح و طبیعی را از نو برقرار می کنیم و حوزه های به وضوح متمایزی را به زنان و مردان اختصاص می دهیم. به مردان و زنان به یکسان، اما در حوزه های متمایز آنها احترام گذاشته می شود. زنان آلمان در ازدواج، خانواده و مادری است که رسالت حقیقی خود را در خدمت به ملت و کشور ادا می کنند.”

🔘 پیش از به قدرت رسیدن هیتلر، در دوران جمهوری وایمار یعنی دوران حکومت لیبرال‌ها و سوسیال دمکرات‌ها زنان به سرعت و به شکلی گسترده وارد عرصه های کار، آموزش عالی و سیاست شدند. آنها در 1918 حق رای را کسب کرده و چند سال بعد 10 درصد کرسی‌های مجلس آلمان را تشکیل می دادند. در این دوران 17 درصد دانشجویان آلمانی را زنان تشکیل می‌دادند.

🔘 اما در دوران حکومت هیتلر همه چیز تغییر کرد. از زمان تاسیس حزب نازی زنان از هر گونه مقامی در سلسله مراتب حزبی محروم شدند. از دیدگاه هیتلر زنان نباید وارد عرصه ی حرفه ای سیاست می‌شدند: " زن بیشتر از مرد دل می‌بازد اما خرد در وجود او نقشی ندارد. زن نمی‌تواند در مسایل سیاسی منطق را از احساس متمایز کند."
🔘 او پیش از کسب قدرت گفته بود: “من هوادار حق رای زنان نیستم، با این حال اگر لازم است ما به این بچه بازی ادامه دهیم، پس باید هرقدر می توانیم امتیاز کسب کنیم. مطمئن باشید که زن ها همیشه به نظم و قانون و یکدستی رای می دهند.”


@khod2

💢 نازیسم: زنان و فرهنگ

#بخش_دوم
#نازیسم_و_زنان

🔘 " ...نشریه رسمی اس اس "سپاه سیاه" بر ضد ماتیک، پودر و جوراب ابریشمی وارد بحث شد: همین که اینها دست به کار سرکوب زنان شوند، این وسایل کمک آرایشی-که به خودی خود ایرادی ندارند- این خطر را به وجود می آورند که توجه افراد به امور ناصواب معطوف شود و ارزش های حقیقی به حد یک روپوش مادی تنزل کند."

🔘 فرمان‌هایی در مورد رفتار متناسب "زن آلمانی" صادر و منتشر شد. این زن سیگار نمی‌کشید، مشروب نمی‌خورد، صورتش را آرایش نمی‌کرد و در زینت آلات راه افراط نمی‌رفت...زنان خارجی که لباس‌های پر زرق و برق بر تن می‌کردند، ریشخند می‌شدند. مردان آلمانی به ادعای نویسنده کتاب مقدمات ناسیونال سوسیالیسم، یک عروسک وظیفه نشناس نمی‌خواستند که تنها ویار خوشگذرانی دارد و خود را با زر و زیور و زرق و برق می‌آراید و شبیه پوسته درخشانی می‌شود که درونش تهی و خالی است."

"...پوشش زنان می‌بایست محجوبانه اما برازنده، از منسوجات ساخت آلمان و با طرح آلمانی می‌بود. زن آلمانی لازم نبود چند دست لباس داشته باشد، چون در این صورت ذخیره‌ی پارچه یونیفرم‌های نظامی را تحلیل می‌برد...مدگرایی هم به شدت تقبیح می‌شد، یکی از دلایل آن ممانعت از افزایش مصرف بود، به این سبب که در آن سال‌ها آلمان برای تدارک جنگ آینده بیشتر منابع را به سمت تولید تسلیحات سوق داده بود."

"...از سوی دیگر این موضوع که پاریسی‌ها مد را به زن شریف و پاکیزه سرشت آلمانی تحمیل کنند، غیرقابل قبول بود. نازی‌های خشکه مقدس‌تر از رنگ‌های تندی گله‌مند بودند که زن‌ها را شبیه "فاحشه ها" می‌کرد و دیگران نسبت به حمایت از کارخانه‌های پارچه بافی یهودی هشدار می‌دادند."

"...مد هم مشمول منشور ملی شد، بخصوص پوشیدن لباس‌های ملی آلمان که تحسین و تشویق می‌شد. این کار بزرگداشت سنت‌های ژرف فرهنگ روستایی آلمان بود که نازی‌ها برای آن احترام خاصی قائل بودند. در فیلم‌ها برای بزرگداشت بهشت روستایی و ماقبل صنعتی روستاییان، تصویر دختران یا در لباس روستاییانی که همیشه در مزارع عرق می‌ریزند در زمینه آسمان آبی قرار می‌گرفت و یا با لباس‌های رنگارنگ در وقت جشن درو بر روی گاری نشسته بودند و آواز می‌خواندند."


@khod2

در گذشته مدتی در محضر آقای دکتر #بیژن_عبدالکریمی شاگردی و خدمت کرده‌ام و با ایشان بلاواسطه و از نزدیک آشنایی دارم. هم به واسطه‌ی اینکه حق استادی بر گردنم دارند و هم چون شخصاً برای متفکران و فلاسفه جایگاه ویژه‌ای قائلم، بدون آنکه کوچک‌ترین جسارتی به ساحت ایشان داشته باشم می‌خواهم اعتراض جدی و عمیق خودم را نسبت به مواضع سیاسیِ مغلوط و مغروض ایشان اعلام کنم و نیک می‌دانم که این پیام من را ایشان و اطرافیانشان خواهند خواند.

#Martin_Heidegger: “He who thinks great thoughts, often makes great errors!”

هایدگر می‌گفت: «کسی که اندیشه‌های قوی و بزرگ در سر دارد خیلی اوقات دچار خطاهای بزرگی هم می‌شود».

نزدیک‌ترین مصداق این قول، خود هایدگر و بعد پیروانش‌اند. هایدگر به قدرت #نازیسم پیوست و نظراً و عملاً از آن حمایت کرد، این بزرگ‌ترین خطای هایدگر و شاید بزرگ‌ترین خطای یک فیلسوف در تمام تاریخ فلسفه بود. بسیاری از نزدیکان و دوستان هایدگر - مثلاً کارل یاسپرس و هانا آرنت - بارها اذعان داشتند که هایدگر نابغه‌ای نظری در فلسفه بود اما در عمل و تشخیص سیاسی دچار خطاهای بزرگی شد. او از فلسفه به نفع قدرت نازیسم سوءاستفاده کرد. هایدگر به گفته‌ی نزدیک‌ترین دوستانش، فیلسوف نابغه‌ای بود که در عمل مبتلا به خطاهای کودکانه شد.

از مشهورترین پیروان هایدگر در ایران، آقای بیژن عبدالکریمی، نه فقط در نظر، بلکه در عمل هم تصمیم گرفته‌اند از استاد خطاکارشان پیروی کنند. شاید در اینکه ایشان یک نابغه‌ی فلسفی است، شکی نداشته باشیم، اما درست مانند پدر فکری‌شان، با سوءاستفاده از فلسفه و مقام فیلسوف، از قدرت ج‌اا حمایت می‌کنند و این حمایت دائم خطرناک‌تر و خام‌تر می‌شود.

این را نوشتم که بگویم همه‌ی کسانی که با مواضع سیاسیِ آقای عبدالکریمی مخالفت دارند، ایشان را بی‌سواد یا کندهوش یا حتی #مزدور نمی‌دانند! می‌شود هم فیلسوف و باسواد باشی هم دچار مرگبارترین و زشت‌ترین خطاهای سیاسی و اخلاقی بشوی. آقای عبدالکریمی بیش از اندازه در هایدگر ذوب شده‌اند، طوری که گاهی نادانسته و ناخواسته حتی از خطاهای فاحش او نیز تقلید می‌کنند!

#هایدگر و #عبدالکریمی دو مصداق روشن از ابتلای نخبگان به خطاهای کودکانه و سوءاستفاده از فلسفه و تفکر به نفع قدرت جانیِ حاکم‌اند! از شمار ارادتمندان دکتر عبدالکریمی به‌طور دائم کاسته می‌شود و شکی نیست ارادت ما هم ظرفیت محدودی دارد و اگر ایشان در این مواضع مغلوط و مغروض خود تجدید نظر نکنند، دیر نیست که ما هم در نبوغ و سواد عمیق ایشان جداً شک کنیم! استاد معظم باید حواس خود را به نحو تام معطوف آن کنند که خود تبدیل نشوند به یکی از آن کوتوله‌های سیاسی‌ای که همیشه نقش ضدقهرمان را در داستان‌هایشان دارند. ارادت!
@khod2