#دانش_سیاسی
🆔 @khod2
💢 #احزاب_سیاسی (تعریف و توضیح)
بخش اول_برگرفته از کتاب آموزش دانش سیاسی_حسین بشیریه
حزب مهمترین سازمان سیاسی در دولت های مدرن است. به نظر بسیاری از صاحب نظران دموکراسی در نهایت چیزی جز رقابت حزبی نیست. انتخابات بدون رقابت احزاب معنی ندارد. به این اعتبار، حزب نیز خود قائم به مفهوم رقابت است؛ تنها در نظامهای دو حزبی یا چند حزبی مفهوم حزب مصداق واقعی پیدا میکند. نظام های تک حزبی، نظامهای رقابتی و دموکراتیک نیستند.
مفهوم حزب به معنای گروه و دسته سیاسی مفهومی اساسا مدرن است که در غرب پیدا شد. نخستین احزاب سیاسی به معنی درست کلمه، در اوایل قرن نوزدهم در ایالات متحده امریکا ظهور یافتند. پس از آنکه نهادهای قانونگذاری استقرار کامل پیدا کردند و بخش های عمده ای از مردم حق رای یافتند، فعالیت احزاب اجتناب ناپذیر شد. در انگلستان اصلاحات انتخاباتی سالهای ۱۸۳۲ و ۱۸۶۷ به ظهور آشکار احزاب سیاسی در صحنه سیاست آن کشور انجامید.
احزاب مدرن صرفا گروه بندیهای درون پارلمانی نبودند، بلکه در خارج از پارلمان سازمان و عضو داشتند. با این حال ریشه اغلب احزاب مدرن در درون پارلمان ها شکل گرفت و گسترش حق رای عمومی زمینه فعالیت آنها در خارج از پارلمان را تقویت کرد. برخی از احزاب نیز در خارج از پارلمان تکوین یافتند و به عنوان گروههای مخالف هیات حاکمه خواستار مشارکت در قدرت شدند. مهمترین نوع این احزاب، احزاب کارگری و سوسیالیست بوده اند که خود در گسترش حق رای عمومی نقش داشته اند.
معروف ترین ملاک برای طبقه بندی احزاب سیاسی، ملاک ایدئولوژی است که بر اساس آن احزاب بر روی طیفی از راست افراطی تا چپ افراطی دسته بندی می شوند. مفاهیم چپ و راست به دو موضوع اساسی اشاره دارند: یکی حفظ باتغییر روابط و نظام اقتصادی و یا به مفهومی مشخص تر عدم مداخله یا مداخله دولت در زندگی اقتصادی از حیث تأمین عدالت اجتماعی و دوم نوع ساختار قدرت و نظام سیاسی، یعنی نظام سیاسی دموکراتیک یا اقتدار طلب. از این رو احزاب سیاسی به چهار دسته اصلی تقسیم میشوند.
ادامه دارد.....
🆔 @khod2
🆔 @khod2
💢 #احزاب_سیاسی (تعریف و توضیح)
بخش اول_برگرفته از کتاب آموزش دانش سیاسی_حسین بشیریه
حزب مهمترین سازمان سیاسی در دولت های مدرن است. به نظر بسیاری از صاحب نظران دموکراسی در نهایت چیزی جز رقابت حزبی نیست. انتخابات بدون رقابت احزاب معنی ندارد. به این اعتبار، حزب نیز خود قائم به مفهوم رقابت است؛ تنها در نظامهای دو حزبی یا چند حزبی مفهوم حزب مصداق واقعی پیدا میکند. نظام های تک حزبی، نظامهای رقابتی و دموکراتیک نیستند.
مفهوم حزب به معنای گروه و دسته سیاسی مفهومی اساسا مدرن است که در غرب پیدا شد. نخستین احزاب سیاسی به معنی درست کلمه، در اوایل قرن نوزدهم در ایالات متحده امریکا ظهور یافتند. پس از آنکه نهادهای قانونگذاری استقرار کامل پیدا کردند و بخش های عمده ای از مردم حق رای یافتند، فعالیت احزاب اجتناب ناپذیر شد. در انگلستان اصلاحات انتخاباتی سالهای ۱۸۳۲ و ۱۸۶۷ به ظهور آشکار احزاب سیاسی در صحنه سیاست آن کشور انجامید.
احزاب مدرن صرفا گروه بندیهای درون پارلمانی نبودند، بلکه در خارج از پارلمان سازمان و عضو داشتند. با این حال ریشه اغلب احزاب مدرن در درون پارلمان ها شکل گرفت و گسترش حق رای عمومی زمینه فعالیت آنها در خارج از پارلمان را تقویت کرد. برخی از احزاب نیز در خارج از پارلمان تکوین یافتند و به عنوان گروههای مخالف هیات حاکمه خواستار مشارکت در قدرت شدند. مهمترین نوع این احزاب، احزاب کارگری و سوسیالیست بوده اند که خود در گسترش حق رای عمومی نقش داشته اند.
معروف ترین ملاک برای طبقه بندی احزاب سیاسی، ملاک ایدئولوژی است که بر اساس آن احزاب بر روی طیفی از راست افراطی تا چپ افراطی دسته بندی می شوند. مفاهیم چپ و راست به دو موضوع اساسی اشاره دارند: یکی حفظ باتغییر روابط و نظام اقتصادی و یا به مفهومی مشخص تر عدم مداخله یا مداخله دولت در زندگی اقتصادی از حیث تأمین عدالت اجتماعی و دوم نوع ساختار قدرت و نظام سیاسی، یعنی نظام سیاسی دموکراتیک یا اقتدار طلب. از این رو احزاب سیاسی به چهار دسته اصلی تقسیم میشوند.
ادامه دارد.....
🆔 @khod2