🎥هشتمین گفتگو #مانوک_خدابخشیان با تلویزیون تپش درباره رخدادهای ایران

📆چهارشنبه ۱۴ شهریور ۲۵۷۷

🔆بسیار آگاهی دهنده
حتماببینید ونشر دهید♻️✅

#یک_ساعت_تحلیل_مانوک
#قسمت_هشتم

🆔 @KHOD2
📬, @khod3bot

#قسمت_هشتم
♻️«مهم است که هر فرد داوری کند»

◾️آرنت نقش «قوه و توان داوری» در استواری و ثبات اخلاقی و وجدانی انسان‌ها را از کانت و کتاب «سنجش خرد ناب» او الهام گرفته است.

🔶کانت در این کتاب می‌نویسد:

«قوه داوری استعداد ویژه‌ای است که تجهیز به آن بیشتر از یادگیری نیازمند تمرین و ممارست است... فقدان قوه داوری معنایش حماقت است و به چنین محرومی از قوه داوری، هیچ کمکی نمی‌توان کرد... بسیاری از انسان‌های باسواد هم اغلب فاقد چنین استعدادی هستند.»

◾️و آرنت، در همین چارچوب، تمیز حق و ناحق را در توان همه می‌داند که باید و می‌تواند تمرین شود، و نه پروژه و تصمیمی مربوط به الیت جامعه. او می‌گوید مهم است که هر فرد درباره رویدادها و روندها فکر کند و داوری کند و بدون داوری، وارسی گذشته ناممکن است.

◾️او در همین چارچوب، موزه را مکانی برای داوری و تمرین داوری می‌داند. و با این تأکید، طبیعی است که آرنت دائم به وارسی گذشته و رفتارهای سازندگان آن گذشته، غالب و مغلوب، همراه و ساکت، حساس باشد و وارسی همه آن‌ها را برای ساختن جامعه‌ای مبتنی بر عدالت ضروری بداند.

◾️آرنت گفتمان و بحث سیاسی را دارای اشکال گوناگونی می‌داند، از جمله استناد تشریحی و تبیینی به واقعیت‌های مستند یا ابراز نظر صرف یا داوری و قضاوتی اخلاقی و وجدانی. او دو شکل اول را واجد مسئولیتی برای گوینده‌اش نمی‌داند، ولی کسی که وارد داوری می‌شود، عملاً به مخاطبانش قولی کم‌وبیش جدی می‌دهد که مسئله برایش علی‌السویه نیست و نمی‌خواهد صرفاً ناظر بیرونی ماجرا باشد، ولو با داوری‌اش ریسک ورود به اشتباه پیوند خورده باشد.

◾️به باور نویسنده گزارش دادگاه آیشمن، «آن کس که داوری و قضاوت می‌کند، درباره پیامدهای آن مسئولیت به عهده می‌گیرد و به‌عنوان شخص پای کلامش و پیامدهای آن می‌ایستد».

◾️به اعتقاد آرنت، وقتی که ما داوری می‌کنیم، میان مورد معین و عام ارتباط برقرار می‌کنیم؛ ارتباطی پر رمز و راز. او مثال‌ها و مصادیق را برای داوری انسان‌ها ضروری می‌داند و می‌گوید که تنها با رجوع به تاریخ و روایت‌ها می‌توانیم تعیین کنیم که یک داوری خردمندانه وشجاعانه بوده یا جبون و نفرت‌انگیز، و سطحی بوده یا اساسی و عمیق. و کتاب گزارش آیشمن در اصل به داوری و قوه داوری برمی‌گردد؛ داوری آیشمن، داوری کشور و قوه قضائیه اسرائیل و داوری درباره شورای یهودیان و نیز آن عدهٔ از نظر آرنت معدود یهودیانی که راه مقاومت در پیش گرفتند.

◾️سیمایی که آرنت از آیشمن به دست می‌دهد، از نظر منتقدانش چیزی جز تبرئه تام و تمام او نیست. از نظر ژوزف وولف که اشپیگل از انتشار نقدش امتناع کرد، آرنت در انداختن کل جنایت به گردن خود یهودیان و متهم‌کردن آن‌ها به همکاری تام و تمام با رژیم هیتلری، پی‌گیری و اصرار بیشتری دارد تا عنایت به ابعاد جنایتی که آیشمن به‌عنوان یک افسر اس‌اس و مقام ارشد رژیم هیتلری مرتکب شده است.

◾️رائول هیلبرگ، یهودی محقق آمریکایی نیز که کتاب «نابودی یهودیان اروپا»ی او حالا به یک اثر مرجع بدل شده، معتقد است که آرنت در همان دامی افتاده که هگل، فیلسوف معروف، درباره‌اش هشدار داده بود. هگل زمانی گفته بود که درباره شخصیت‌های اثرگذار تاریخ نباید مثل یک خدمتکار او قضاوت کرد که تنها به نوع لباس‌ پوشیدن و غذا خوردنش توجه دارد. و این توصیه‌ای است که، به‌گفته هیلبرگ، آرنت به آن بی‌اعتنا مانده است.

◾️هیلبرگ با رد نظریه «مهره بی‌اختیار و فاقد قوه داوری» بودنِ جنایتکارانی همچون آیشمن، از جمله اشاره می‌کند که این مقام رژیم هیتلری سال ۱۹۴۴ کماکان به اعزام یهودیان به اردوگاه‌های مرگ ادامه می‌داد، درحالی‌که دیگر فرمانی از بالا برای این کار نبود و او خود رأساً تصمیم می‌گرفت. هیلبرگ به موارد مشخصی هم اشاره می‌کند که از دست آیشمن کاری برمی‌آمده و مقام‌های دیگر هم نمی‌توانستند از او بازخواست کنند. با این‌همه او ترجیح می‌دهد که یهودکشی را دنبال کند.

ادامه دارد....
@khod2

#قسمت_هشتم

◾️تجربه ی تاریخ زندگی انسان نشان داده است که دست آورد توتالیتاریسم چیزی جز، نظم پلیسی، زور و خشونت حاصلی نداشته است و محصول آن موجودی سیمانی و به تعبیر زیبا و عمیق آنتونی گیدنر جامعه شناس معاصر انگلیسی انسان پلاستیکی» است.

◾️می توان نتیجه گرفت در نظام سیاسی اجتماعی نظام تمامیت طلب و تمامیت گرای توتالیتاریسمی، که بر مبنای ایدئولوژی و روبنای فرهنگی ویژه ای تئوریزه می شود، آرمان گرایی و ناکجاآبادسازی ذیل وحدت و اتحاد توده ها از نوع پوپولیستی و طرح ناکجاآبادها و استقرار نظام امنیتی پلیسی کنترل همه، توسعه و تشکیل گروه های سرکوب خیابانی و ایجاد اتمسفر اجتماعی ارعاب وحشت و تبدیل جامعه به مجموعه ی اتمیزه ی اجتماعی که آدمیان همانند نقطه های پراکنده ی سرگردان فقط زنده اند و جز قد، وزن و شناسنامه هیچ هویت انسانی دیگری ندارند؟

◾️در تمامیت طلبی پیشوا، تفاوت، تمایز، تنوع سلايق و عقاید و آراء قرائت از ایدئولوژی واحد جایی ندارد و آن پیشوا (موسولینی، هیتلر و فرانکو و استالین) معنا و تبیین می کند، حکم و اصل است که عدول از آن مستوجب اتاق گاز، سلول زندان، اردوگاه کار اجباری و تبعید و محرومیت از حقوق اجتماعی است.

◾️اکنون پرسش «میناگ» جان دارتر می شود که آیا واقعا امکان تجدید چنان نظم آهنین و دهشتناکی وجود دارد؟ چه گونه می شود از پدیداری نظامات ضدانسانی و ضد پیشرفت و ترقی که پیشوا در زیر دستکش تقدس پنجه های ببر دارد مهار و جلوگیری نمود؟

◾️دیالکتیک تمامیت خواهی و تمامیت طلبی، فردگرایی و فردیت یابی است یعنی بازگشت و تأکید بر حقوق مدنی و انفرادی شهروند و تکیه بر قوانین مدنی و به انسان آگاه، آزاد، انتخاب گر و روشن فکر منتقد که قادر است بیندیشد و نقد کند. دموکراسی و چرخش نخبگان و ارتقای توده.

◾️آندره ژید در کتاب مائده های زمینی می نویسد:

در هر آدمی امکان هایی شگفت انگیز هست و هر چه بیش تر انسانیت را به عهده گرفتن، عنوان خوبی است.

◾️«خوب بودن»؛ این است مهمترین وظیفه ی انسان امروز و فردا.

تمام
@khod2

#قسمت_هشتم
♻️قربانیان

دستگاه رسانه ای جمهوری اسلامی طیف گسترده ای از افراد و گروه ها مانند :
فعالان سیاسی ، نویسندگان ، روزنامه نگاران، حامیان حقوق زنان و محیط زیست ،فعالان حقوق کودکان و اتحادیه های کارگری، اقلیتهای قومی و مذهبی ، دو تابعیتی ها و استادان دانشگاه و تاجران خارجی، و نیز شهروندان عادی بدون هیچ گونه فعالیت سیاسی را هدف قرار میدهد

✔️1_کنشگران و روزنامه نگاران

◾️کنشگران به عنوان موثر ترین بخش جامعه مدنی اغلب خودفروخته و نفوذی معرفی می شوند. روزنامه نگاران نیز به عنوان عوامل سرویس های اطلاعاتی خارجی معرفی می شوند و برچسب ایفای نقش بازوی رسانه ای امپریالیسم را می خورند.

◾️در ۱۳ اسفند ۸۹ تلویزیون پرس تی وی با پخش برنامه ای با عنوان «چشم روباه» اعضای شبکه بی بی سی فارسی را مستقیما هدف قرار داد. در این برنامه اعترافات اجباری تعدادی از افراد متهم به همکاری با بی بی سی فارسی از داخل ایران پخش شد.

◾️در سال ۱۳۹۶ بیش از ۵۵ فعال حامی محیط زیست در سراسر کشور توسط سپاه پاسداران جمهوری اسلامی هدف قرار گرفتند.
هفت فعال شناخته شده در میان این گروه نهایتا به جاسوسی متهم شدند. مانند : کاووس سید امامی و افراد دیگر

◾️ در حالی که وزارت اطلاعات صريحا اتهام جاسوسی عليه بازداشتیان را رد کرده، سازمان اطلاعات سپاه بر این اتهامات اصرار داشته و برنامه های تلویزیونی پروپاگاندا علیه بازداشتیان تولید و تهیه کرده است.

ادامه دارد...
@khod2