✅اظهارات آشنا تنها بی اخلاقی نبود
✅✅دموکراسیِ ترسیدن مثل سگ
🔴روز گذشته یک جمله جنجالی آشنا موج انتقادی گسترده ای را در شبکه های اجتماعی ایجاد کرد؛ او گفته بود نامزدهای انتخاباتی باید از مجری مناظرات #مثل_سگ بترسند.
اما این جمله را نباید صرفا #بداخلاقی تحلیل کرد. ماجرا فراتر از #بی_ادبی یک مسوول ارشد دولتی است.
🚩وضعیت #آزادی در #دولت_سازندگی را خیلی ها به خاطر دارند. نتیجه آن روزها که #اختناق و فضای #امنیتی_سیاسی حاکم بود، انتخابات و سرکار آمدن دولتی شد که مهمترین شعارش "آزادی بیان" بود.
سالهای ابتدایی دهه 70 هر منتقدی با کمترین بهانه ای دستگیر و حذف می شد. از عزت الله سحابی و فرشاد مومنی تا عباس عبدی و مهدی نصیری و خیلی های دیگر.
آنروزها رئیس دولت وقت به #دموکراسی_هدایت_شده قائل بود. اما این نوع دموکراسی چه شاخص هایی داشت؟
دولت فعلی وارث به حق از نسل همان دولت است. حتا ژنرال هایش نیز تغییر نکرده است.
👈شاخص های دموکراسی هدایت شده در ابتدای دهه 70 و تکرار آن در در ابتدای دهه 90 را باید در حرفها و عملکرد این چند روز دولت و دولتی ها دید.
1⃣یکم. #سانسور.
تا حد امکان و هرجا عملی باشد باید تیغ سانسور را تیز کرد.
نمونه اش تلاش برای حذف #مناظره_زنده انتخاباتی است. وزیر کشور صریح اعلام کرد که شاید لازم باشد برخی حرف ها در مناظرات حذف شود. لذا مناظره باید ضبط شده باشد.
2⃣دوم. #کنترل و ظاهرسازی دموکراسی
آزادی و دموکراسی در چنین مدلی تنها در ظواهر است. عمق و باطن، آزادی مدیریت شده و کنترلی است. نمونه آشکار این داستان را باید در حرف های آشنا مشاهده کرد وقتی تاکید دارد که مناظره باید با سوالاتی از قبل طراحی شده باشد و نامزدها باید بدانند این سوالها چیست.
3⃣سوم حاکمیت #رعب و #وحشت
و اما در نهایت آزادی در چنین سیستمی باید همراه با ترس و وحشت باشد تا اگر امکان کنترل قبلی نبود و شرایط سانسور هم ایجاد نشد، یک خودکنترلی قوی به جهت ترس و وحشت ایجاد شود که کسی جرئت نکند خلاف نظر اهل قدرت عمل کند.
نمونه آشکار این اصل هم در سخنان جنجالی آشنا است؛ وقتی می گوید، نامزدهای انتخاباتی باید "مثل سگ" از مجری مناظرات بترسند. از مجری بترسند یعنی از قدرت پشت سر مجری بترسند. یعنی از عواقب حرف شان بترسند.
4⃣چهارم و در نهایت هم، #بهم_زدن_بازی است.
در انتها نیز اگر نه "کنترل" جواب داد و نه "سانسور" و نه "ترس و حشت و اعمال زور"، بازی را بهم می زنند.
نمونه شفاف این بند آخر را باید در درخواست اخیر رئیس جمهور ببینید که قواعد اجماعی را نپذیرفت و اعلام کرد که در برنامه تلوزیونی روز جمعه شرکت نمی کند.
https://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
✅✅دموکراسیِ ترسیدن مثل سگ
🔴روز گذشته یک جمله جنجالی آشنا موج انتقادی گسترده ای را در شبکه های اجتماعی ایجاد کرد؛ او گفته بود نامزدهای انتخاباتی باید از مجری مناظرات #مثل_سگ بترسند.
اما این جمله را نباید صرفا #بداخلاقی تحلیل کرد. ماجرا فراتر از #بی_ادبی یک مسوول ارشد دولتی است.
🚩وضعیت #آزادی در #دولت_سازندگی را خیلی ها به خاطر دارند. نتیجه آن روزها که #اختناق و فضای #امنیتی_سیاسی حاکم بود، انتخابات و سرکار آمدن دولتی شد که مهمترین شعارش "آزادی بیان" بود.
سالهای ابتدایی دهه 70 هر منتقدی با کمترین بهانه ای دستگیر و حذف می شد. از عزت الله سحابی و فرشاد مومنی تا عباس عبدی و مهدی نصیری و خیلی های دیگر.
آنروزها رئیس دولت وقت به #دموکراسی_هدایت_شده قائل بود. اما این نوع دموکراسی چه شاخص هایی داشت؟
دولت فعلی وارث به حق از نسل همان دولت است. حتا ژنرال هایش نیز تغییر نکرده است.
👈شاخص های دموکراسی هدایت شده در ابتدای دهه 70 و تکرار آن در در ابتدای دهه 90 را باید در حرفها و عملکرد این چند روز دولت و دولتی ها دید.
1⃣یکم. #سانسور.
تا حد امکان و هرجا عملی باشد باید تیغ سانسور را تیز کرد.
نمونه اش تلاش برای حذف #مناظره_زنده انتخاباتی است. وزیر کشور صریح اعلام کرد که شاید لازم باشد برخی حرف ها در مناظرات حذف شود. لذا مناظره باید ضبط شده باشد.
2⃣دوم. #کنترل و ظاهرسازی دموکراسی
آزادی و دموکراسی در چنین مدلی تنها در ظواهر است. عمق و باطن، آزادی مدیریت شده و کنترلی است. نمونه آشکار این داستان را باید در حرف های آشنا مشاهده کرد وقتی تاکید دارد که مناظره باید با سوالاتی از قبل طراحی شده باشد و نامزدها باید بدانند این سوالها چیست.
3⃣سوم حاکمیت #رعب و #وحشت
و اما در نهایت آزادی در چنین سیستمی باید همراه با ترس و وحشت باشد تا اگر امکان کنترل قبلی نبود و شرایط سانسور هم ایجاد نشد، یک خودکنترلی قوی به جهت ترس و وحشت ایجاد شود که کسی جرئت نکند خلاف نظر اهل قدرت عمل کند.
نمونه آشکار این اصل هم در سخنان جنجالی آشنا است؛ وقتی می گوید، نامزدهای انتخاباتی باید "مثل سگ" از مجری مناظرات بترسند. از مجری بترسند یعنی از قدرت پشت سر مجری بترسند. یعنی از عواقب حرف شان بترسند.
4⃣چهارم و در نهایت هم، #بهم_زدن_بازی است.
در انتها نیز اگر نه "کنترل" جواب داد و نه "سانسور" و نه "ترس و حشت و اعمال زور"، بازی را بهم می زنند.
نمونه شفاف این بند آخر را باید در درخواست اخیر رئیس جمهور ببینید که قواعد اجماعی را نپذیرفت و اعلام کرد که در برنامه تلوزیونی روز جمعه شرکت نمی کند.
https://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
📍زیباترین ترین صحنه این #مناظره👆
افشای #بی_صداقتی
برترین واژه این مناظره؛ #دولت_۴_درصدی
https://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
افشای #بی_صداقتی
برترین واژه این مناظره؛ #دولت_۴_درصدی
https://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
❇️روحانی و سپاه
#مخاطب_بایدها
آقای روحانی گفتند: اصل ۴۴ برای واگذاری به مردم بود. اما بخشی از اقتصاد را از "دولت بیتفنگ" گرفتند و دادند به "دولت باتفنگ"
🔸خطاست اگر در ظاهر جمله بمانیم. چه بسا رئیس جمهور از اینکه عده ای مواجهه احساسی با ظاهر کلام کنند استقبال کند.
پیامی که قرارست از این تعبیر منتقل شود، منطق این انتقاد نیست. ماندن در ظاهر جمله کمک به "فرامتن" و "راهبرد جدید" دولت است.
منطق این حرف خیلی هم بیراه یست. اصل ۴۴ برای واگذاری شرکت های دولتی به مردم است. "فربه شدن شبه دولتی ها" خطاست. توجه شود که اصل ۴۴ نیز ارتباطی به پروژه های عمرانی فلان قرارگاه ندارد. بحث از واگذاری هاست نه حضور در سازندگی.
👈به این فهم نقد حرف آقای روحانی را باید با کلید واژه #مخاطب_بایدها تحلیل کرد.
آقای روحانی تلاش می کند مخاطب بایدها را در افکار عمومی جابجا کند. سازمان خصوصی سازی که در اختیار دولت است. پس خطاب این انتقاد به کیست؟ واگذارنکنند؛ واگذاری گذشته را اصلاح کنند؛ به مردم واگذار کنند. و...
🔹راهبرد جدید تکرار پروژه #رقیب_هراسی است. البته مقدمه رقیب هراسی ابتدا #رقیب_سازی است.
در رقیب هراسی چه اتفاقی افتاد؟ مطالبه ۷۰ درصدی اشتغال در نظرسنجی ها، لابه لای اتهام دیوارکشی ناپدید شد.
باید جهت انتقادی مردم از کم کاری ها و اشکالات اقتصادی تغییر کند؛ تنها راه باقی مانده دولت با رقیب سازی کلید می خورد. خط غلط اندازی که در پایان دولت اصلاحات سپری شد.
🔸و اما کدام رقیب؟ چه سبک رقیب سازی؟
پاسخ را در دو کلید واژه آقای روحانی جستجو کنید؛ تعبیر #دولت_تفنگدار. "دولت" و "تفنگدار".
🔹از تعبیر "دولت" استفاده کردند که بگویند کسی که مقابل ماست خودش دولت است؛ یعنی "قدرت" یک دولت دارد. و اما قدرتش از کجاست؟ از #تفنگداری. تفنگ یعنی نامردم.
یعنی ازین پس تقابل #دولت_مردم با #دولت_نامردم است.
🔹راهبردی جدیدی که دولت طی می کند اینست که مخاطب کسری های اقتصادی و معیشتی را جریان پرقدرتی ترسیم کند که قدرت دولت دارد و اما مردمی هم نیست.
⚡️فارغ از این آدرس غلط، گویا آقای روحانی مردمی بودن را تنها صندوق رای می داند. مثلا محبوبیت ملی سپاه را کمتر از صندوق رای فرض کرده است. پشتوانه مردمی سپاه آنچنان است که خود دولت هم در حوادث اخیر همراه حرکت مردم کرد.
البته این خطای فاحش در فهم "مردم سالاری" دولت را "زمینگیر" می کند. چون تصور می کند با قدرت نامردم مواجه است حال آنکه مواجهه اش با متن مردم است و در حال تقابل با "توده همجهت مردم" است.
✅بنابراین ازاین پس باید دولت و اظهارات رئیس جمهور محترم را با کلید واژه مخاطب بایدها تحلیل کرد و اجازه نداد پروژه رقیب هراسی انتخابات به پروژه رقیب سازی بعد انتخابات تبدیل شود.
🔸نقدهایتان را با جان و دل می خوانم
@mohsen_mahdian
✍تحلیل های روز سیاسی را اینجا می نویسم👇
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
#مخاطب_بایدها
آقای روحانی گفتند: اصل ۴۴ برای واگذاری به مردم بود. اما بخشی از اقتصاد را از "دولت بیتفنگ" گرفتند و دادند به "دولت باتفنگ"
🔸خطاست اگر در ظاهر جمله بمانیم. چه بسا رئیس جمهور از اینکه عده ای مواجهه احساسی با ظاهر کلام کنند استقبال کند.
پیامی که قرارست از این تعبیر منتقل شود، منطق این انتقاد نیست. ماندن در ظاهر جمله کمک به "فرامتن" و "راهبرد جدید" دولت است.
منطق این حرف خیلی هم بیراه یست. اصل ۴۴ برای واگذاری شرکت های دولتی به مردم است. "فربه شدن شبه دولتی ها" خطاست. توجه شود که اصل ۴۴ نیز ارتباطی به پروژه های عمرانی فلان قرارگاه ندارد. بحث از واگذاری هاست نه حضور در سازندگی.
👈به این فهم نقد حرف آقای روحانی را باید با کلید واژه #مخاطب_بایدها تحلیل کرد.
آقای روحانی تلاش می کند مخاطب بایدها را در افکار عمومی جابجا کند. سازمان خصوصی سازی که در اختیار دولت است. پس خطاب این انتقاد به کیست؟ واگذارنکنند؛ واگذاری گذشته را اصلاح کنند؛ به مردم واگذار کنند. و...
🔹راهبرد جدید تکرار پروژه #رقیب_هراسی است. البته مقدمه رقیب هراسی ابتدا #رقیب_سازی است.
در رقیب هراسی چه اتفاقی افتاد؟ مطالبه ۷۰ درصدی اشتغال در نظرسنجی ها، لابه لای اتهام دیوارکشی ناپدید شد.
باید جهت انتقادی مردم از کم کاری ها و اشکالات اقتصادی تغییر کند؛ تنها راه باقی مانده دولت با رقیب سازی کلید می خورد. خط غلط اندازی که در پایان دولت اصلاحات سپری شد.
🔸و اما کدام رقیب؟ چه سبک رقیب سازی؟
پاسخ را در دو کلید واژه آقای روحانی جستجو کنید؛ تعبیر #دولت_تفنگدار. "دولت" و "تفنگدار".
🔹از تعبیر "دولت" استفاده کردند که بگویند کسی که مقابل ماست خودش دولت است؛ یعنی "قدرت" یک دولت دارد. و اما قدرتش از کجاست؟ از #تفنگداری. تفنگ یعنی نامردم.
یعنی ازین پس تقابل #دولت_مردم با #دولت_نامردم است.
🔹راهبردی جدیدی که دولت طی می کند اینست که مخاطب کسری های اقتصادی و معیشتی را جریان پرقدرتی ترسیم کند که قدرت دولت دارد و اما مردمی هم نیست.
⚡️فارغ از این آدرس غلط، گویا آقای روحانی مردمی بودن را تنها صندوق رای می داند. مثلا محبوبیت ملی سپاه را کمتر از صندوق رای فرض کرده است. پشتوانه مردمی سپاه آنچنان است که خود دولت هم در حوادث اخیر همراه حرکت مردم کرد.
البته این خطای فاحش در فهم "مردم سالاری" دولت را "زمینگیر" می کند. چون تصور می کند با قدرت نامردم مواجه است حال آنکه مواجهه اش با متن مردم است و در حال تقابل با "توده همجهت مردم" است.
✅بنابراین ازاین پس باید دولت و اظهارات رئیس جمهور محترم را با کلید واژه مخاطب بایدها تحلیل کرد و اجازه نداد پروژه رقیب هراسی انتخابات به پروژه رقیب سازی بعد انتخابات تبدیل شود.
🔸نقدهایتان را با جان و دل می خوانم
@mohsen_mahdian
✍تحلیل های روز سیاسی را اینجا می نویسم👇
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
⏹ "ساکتین" و "کاسبین" آشوب چه کسانی اند؟!
با ساکتین و کاسبین فتنه آشنائیم. این تعابیر توهمی نیست و حقیقتا تاریخی و در هر فتنه ای مصداق و نقش آفرینی سیاسی دارند.
#ساکتین_فتنه چه کسانی بودند؟ کسانی که ابعاد غبارآلود فتنه برایشان روشن بود، اما برای آگاهی مردم قدم از قدم برنداشتند و زبان به کام گرفتند و کنج عافیت گزیدند؛ تاآنجا که غبار حق و باطل به اغتشاشات 88 و تقابل علنی تبدیل شد.
نقش #کاسبین_فتنه نیز در همان ایام فراموش نمی شود. کاسبین فتنه اگرچه با فتنه نبودند اما هم از "نام فتنه" نفع بردند و هم از "گذار فتنه" و طولانی شدن آن ایام. هم "جیب اقتصادی" دوختند و هم "چنگ سیاست" تیز کردند. درباره این افراد حرف بسیارست. کاسبین فتنه دیروز، خودشان امروز شعبه ای از فتنه اند و به تعبیر رهبری سرنوشت شان به 9 دی و آگاهی مردم بند است.
⏯با همین تعریف، آشوب این روزها نیز بدون ساکتین و کاسبین نیست.
1⃣ #ساکتین_آشوب اخیر کسانی اند که نسبت به این حوادث علم داشتند اما کوتاهی کردند و مانع بروزش نشدند. می دانستند که سرنوشت این "سیاهه تلخ اقتصادی" تا "کف خیابان" کشیده می شود و اما سکوت کردند و به وظیفه شان عمل نکردند. آیا شورش "یقه آبی ها و کارگرها" و "وندالیسمِ برخی شبکه های رسانه ایِ خبیث" قابل پیش بینی نبود؟ چرا اقدامی نکردند؟ اقدام آنروز می توانست مانع آشوب این روزها شود.
بدون تردید ساکت این اغتشاشات #دولت است. چه آنکه بعد از آشوب ها نیز در موضعی دوگانه از حق گوئی کناره گرفتند. رجوع کنید به سخنان شاذ آقای رئیس جمهور درباره مطالبات غیراقتصادی آشوب ها.
2⃣اما #کاسبین_آشوب چه کسانی اند؟ کسانی که اگرچه حساب شان را از اغتشاشات جدا کردند، اما حاضر نیستند پای هزینه ها و اشتباهات دولت بایستند و هر روز به بهانه ای سفره شان را از ساکتین آشوب جدا می کنند. این نیز خلاف انصاف است. روشن است که قصور و تقصیرهای این دولت بر گردن #اصلاحطلبان است و نمی توانند شانه خالی کنند. کاسبین آشوب، از این بلوا و برای زمین خوردن دولت دندان تیز کرده اند.
گوئی دولت آینده بر گرده همین موج بی اعتمادی به دولت فعلی نشسته و عبور از "این دولت" و "این مجلس" تنها راه جبران کسریِ مشروعیت از "تکرار می کنم" ها شده است.
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
با ساکتین و کاسبین فتنه آشنائیم. این تعابیر توهمی نیست و حقیقتا تاریخی و در هر فتنه ای مصداق و نقش آفرینی سیاسی دارند.
#ساکتین_فتنه چه کسانی بودند؟ کسانی که ابعاد غبارآلود فتنه برایشان روشن بود، اما برای آگاهی مردم قدم از قدم برنداشتند و زبان به کام گرفتند و کنج عافیت گزیدند؛ تاآنجا که غبار حق و باطل به اغتشاشات 88 و تقابل علنی تبدیل شد.
نقش #کاسبین_فتنه نیز در همان ایام فراموش نمی شود. کاسبین فتنه اگرچه با فتنه نبودند اما هم از "نام فتنه" نفع بردند و هم از "گذار فتنه" و طولانی شدن آن ایام. هم "جیب اقتصادی" دوختند و هم "چنگ سیاست" تیز کردند. درباره این افراد حرف بسیارست. کاسبین فتنه دیروز، خودشان امروز شعبه ای از فتنه اند و به تعبیر رهبری سرنوشت شان به 9 دی و آگاهی مردم بند است.
⏯با همین تعریف، آشوب این روزها نیز بدون ساکتین و کاسبین نیست.
1⃣ #ساکتین_آشوب اخیر کسانی اند که نسبت به این حوادث علم داشتند اما کوتاهی کردند و مانع بروزش نشدند. می دانستند که سرنوشت این "سیاهه تلخ اقتصادی" تا "کف خیابان" کشیده می شود و اما سکوت کردند و به وظیفه شان عمل نکردند. آیا شورش "یقه آبی ها و کارگرها" و "وندالیسمِ برخی شبکه های رسانه ایِ خبیث" قابل پیش بینی نبود؟ چرا اقدامی نکردند؟ اقدام آنروز می توانست مانع آشوب این روزها شود.
بدون تردید ساکت این اغتشاشات #دولت است. چه آنکه بعد از آشوب ها نیز در موضعی دوگانه از حق گوئی کناره گرفتند. رجوع کنید به سخنان شاذ آقای رئیس جمهور درباره مطالبات غیراقتصادی آشوب ها.
2⃣اما #کاسبین_آشوب چه کسانی اند؟ کسانی که اگرچه حساب شان را از اغتشاشات جدا کردند، اما حاضر نیستند پای هزینه ها و اشتباهات دولت بایستند و هر روز به بهانه ای سفره شان را از ساکتین آشوب جدا می کنند. این نیز خلاف انصاف است. روشن است که قصور و تقصیرهای این دولت بر گردن #اصلاحطلبان است و نمی توانند شانه خالی کنند. کاسبین آشوب، از این بلوا و برای زمین خوردن دولت دندان تیز کرده اند.
گوئی دولت آینده بر گرده همین موج بی اعتمادی به دولت فعلی نشسته و عبور از "این دولت" و "این مجلس" تنها راه جبران کسریِ مشروعیت از "تکرار می کنم" ها شده است.
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
⚡️۳ جریان حامی دلار ۶ هزارتومانی
جهش قیمتی دلار منشا #روانی دارد و ناشی از پیش بینی بازار از دورنمای سیاسی کشور است. فارغ از ارزیابی پیشبینیها، مردم نسبت به #تدبیر مسوولین در شرایط پیشرو #بیاعتمادند.
طبیعی است که این بیاعتمادی، تلاش ها برای آرامیدنِ "تلاطم ارز" را ناکام گذارد.
اما سه جریان نیز مقوم و سمپات وضع موجودند و به یقین در مقابل هرگونه آرامش بازار، مقاومت و از "یله گی ارز" حمایت می کنند.
شناخت این ۳ جریان که پیوند #دلالان_سیاسی با #سوداگران_اقتصادی و با همراهی علمی #نئولیبرالهای_وطنی است بسیار ضروریست.
⚡️《جریان اول》؛ #ژنرالهای_بازارمسلک و متصل به قدرتند که از ابتدای دولت یازدهم، نقش #دولت_سایه را در اقتصاد بازی کردند.
این جریان از ارز ۶ هزارتومان و فراتر از آن به حکم #ظاهرگرایی_اقتصادنئوکلاسیک و #قشریگرایی_بازارآزاد دفاع می کند و در یک "توهم پیچیده اقتصادی" معتقدست راه نجات اقتصاد و رشد عملکرد تجاری در #کاهش_ارزش_پول_ملی است.
⚡️《جریان دوم》 #لجنه_سرمایهداری در محافل رسمی وتجاری کشورست که نفع شان در ارز گران و خاک مال شدن پول ملیست. این گروه همان تجار سنتی اند که فرمان صادرات و منافع انحصاری خام فروشی را بدست دارند و با تقویت دلار، سوداگری شان شدت می یابد.
⚡️و اما 《جریان سوم》 "دلالان سیاسی" اند. دلالان سیاسی مستقر در دولت با همراهی طرفداران شان در محافل حزبی، پروژه "تشویش در اقتصاد" و "هراس در بازار" را با هدف #چانه_زنی برای تعدیل و تنزیل تصمیمات راهبردی نظام دنبال می کنند.
تحرکات این جریان سابقه دارست؛ چه آنکه در روزهای پایانی دولت دهم نیز در شرایط مشابه این روزها، خدمت رهبری رسیدند و با ترسیم شرایط "اغمای اقتصادی" و "بهم ریختگی بازار"، خواهان کوتاه آمدن از مواضع راهبردی انقلاب شدند.
این سه جریان یعنی پیوند #نئولیبرالهای_وطنی_مستقر_در_دولت به علاوه #لجنه_سرمایهداران_حاکمبر_صادرات و با میدان داری #دلالان_قدرتو_جناح_لابیگر حامیان اصلی دلار ۶ هزارتومانی و بلکه فراتر از آن هستند.
برای هرگونه ثبات باید مقاومت این جریان را شکست.
@mahdian_mohsen
جهش قیمتی دلار منشا #روانی دارد و ناشی از پیش بینی بازار از دورنمای سیاسی کشور است. فارغ از ارزیابی پیشبینیها، مردم نسبت به #تدبیر مسوولین در شرایط پیشرو #بیاعتمادند.
طبیعی است که این بیاعتمادی، تلاش ها برای آرامیدنِ "تلاطم ارز" را ناکام گذارد.
اما سه جریان نیز مقوم و سمپات وضع موجودند و به یقین در مقابل هرگونه آرامش بازار، مقاومت و از "یله گی ارز" حمایت می کنند.
شناخت این ۳ جریان که پیوند #دلالان_سیاسی با #سوداگران_اقتصادی و با همراهی علمی #نئولیبرالهای_وطنی است بسیار ضروریست.
⚡️《جریان اول》؛ #ژنرالهای_بازارمسلک و متصل به قدرتند که از ابتدای دولت یازدهم، نقش #دولت_سایه را در اقتصاد بازی کردند.
این جریان از ارز ۶ هزارتومان و فراتر از آن به حکم #ظاهرگرایی_اقتصادنئوکلاسیک و #قشریگرایی_بازارآزاد دفاع می کند و در یک "توهم پیچیده اقتصادی" معتقدست راه نجات اقتصاد و رشد عملکرد تجاری در #کاهش_ارزش_پول_ملی است.
⚡️《جریان دوم》 #لجنه_سرمایهداری در محافل رسمی وتجاری کشورست که نفع شان در ارز گران و خاک مال شدن پول ملیست. این گروه همان تجار سنتی اند که فرمان صادرات و منافع انحصاری خام فروشی را بدست دارند و با تقویت دلار، سوداگری شان شدت می یابد.
⚡️و اما 《جریان سوم》 "دلالان سیاسی" اند. دلالان سیاسی مستقر در دولت با همراهی طرفداران شان در محافل حزبی، پروژه "تشویش در اقتصاد" و "هراس در بازار" را با هدف #چانه_زنی برای تعدیل و تنزیل تصمیمات راهبردی نظام دنبال می کنند.
تحرکات این جریان سابقه دارست؛ چه آنکه در روزهای پایانی دولت دهم نیز در شرایط مشابه این روزها، خدمت رهبری رسیدند و با ترسیم شرایط "اغمای اقتصادی" و "بهم ریختگی بازار"، خواهان کوتاه آمدن از مواضع راهبردی انقلاب شدند.
این سه جریان یعنی پیوند #نئولیبرالهای_وطنی_مستقر_در_دولت به علاوه #لجنه_سرمایهداران_حاکمبر_صادرات و با میدان داری #دلالان_قدرتو_جناح_لابیگر حامیان اصلی دلار ۶ هزارتومانی و بلکه فراتر از آن هستند.
برای هرگونه ثبات باید مقاومت این جریان را شکست.
@mahdian_mohsen